ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 120 : Error : 0x00000114 ผู้ใช้เทเลคิเนซิสคนสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,038
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 204 ครั้ง
    23 ม.ค. 64

ERROR Online : Overkill















เคร๊ง!!

เสียงโลหะกระทบกันสนั่นดังขึ้นพร้อมกับร่างของเด็กผู้หญิงในเสื้อโค๊ทขนสัตว์ที่ชะงักไปทางด้านหลัง 

คมกรรไกรของเธอปะทะเข้ากับดาบใหญ่สีแดงที่สะบัดลงมาปักกับพื้น บดบังทัศนียภาพทั้งหมดและป้องกันการโจมตีที่เกิดขึ้นในเสี้ยววินาทีของเธอได้อย่างทันท่วงที 

รูปแบบการป้องกันด้านหน้าที่สมบูรณ์แบบถ้าไม่ใช่ว่าร่างในชุดกาวน์อีกหนึ่งตัวตนของเธอเองก็ทำการโจมตีขนาบข้างอีกฝั่งอยู่ในขณะนี้

ทว่า…

ในจังหวะเดียวกันเสียงฝีเท้าเบื้องหลังดาบใหญ่ก็หยุดกึกลง พร้อมกับความรู้สึกบางอย่าง สัญชาติญาณที่บ่งบอกให้เธอต้องแหงนหน้าขึ้นไปมองบนฟ้า

Mass Bull’s Strength [พละกำลังของฝูงกระทิง]

เสียงร่ายเวทมนตร์ดังขึ้นพร้อมกับออร่าสีแดงรูปกระทิงที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เป็นเวลาเดียวกันกับที่นัยน์ตาสีเงินจะเหลือบไปเข้ากับร่างในชุดเดรสดอกกุหลาบที่กำลังใช้สองมือจับไปที่ปลายหอกอยู่บนฟ้า

เธอเบิกตาขึ้นเล็กน้อย ปลายหอกสีแดกถูกแทงประกบเข้าไปยังบริเวณด้ามจับของดาบแปรเปลี่ยนให้มันกลายเป็นทวนชนาดยักษ์ ศาสตราวุธที่มีใหญ่จนแม้แต่จิลล์เองก็ไม่สามารถมองมันได้ทั้งหมดในระยะสายตาของเธอ

เปรี้ยง!

เสียงระเบิดกึกก้องของพื้นหินดังขึ้นพร้อมกับแอเรียที่แตกกระจายจากอาวุธของราชินีแห่งหนาม การโจมตีที่จิลล์สามารถก้าวเท้าเลี่ยงไปด้านข้างหลบมันได้อย่างไม่อยากเย็นเท่าไหร่นัก

มือที่ถือกรรไกรและมีดของจิลล์และตัวตนของเธอที่อยู่คนละด้านเตรียมทำการโจมตีต่อ ทั้งสองเกร็งกล้ามเนื้อมือและขาขอตัวเองแน่น ก่อนที่จะทำการพุ่งตัวเข้าไปโจมตีอีกฝั่ง

ซึ่งมันก็คงจะเกิดขึ้นไปแล้ว หากไม่ใช่ว่า

Elemental IX : Burst of Sunlight

เสียงร่ายเวทย์ดังขึ้นพร้อมกับประกายแสงอาทิตย์วาบที่พุ่งผ่านเมฆหมอกและสายฝนพรำลงมายังตำแหน่งที่ฟรานเชสก้ายืนอยู่ ลำแสงที่พุ่งผ่านมาจากดวงอาทิตย์เบิกก้อนเมฆครึ้มให้กลายเป็นรูโหว่ กับความร้อนแผดเผาที่ถูกพุ่งเป้ามายังจุดเล็กๆ บนดาดฟ้าชั้นสูงสุดของลานกว้างหน้าซากปรักหักพังของวิหารหิน

เวทมนตร์สายไฟที่ร้อนระอุราวกับนรกบนดินที่ทั้งจิลล์และตัวตนอีกคนของเธอได้แต่ดีดตัวถอยหลังออก

พื้นหินที่ร้อนระอุจนควันสีขาวเริ่มกระจายออกมาจากไอน้ำในชั้นอากาศ ขณะที่ถึงแม้ตัวเด็กผู้หญิงเองจะไม่ได้อยู่ในวงกรอบของทักษะหลังจากที่เธอดีดตัวออกมา ทั้งสองร่างของจิลล์ต่างก็สัมผัสได้ถึงความร้อนที่พวกเธอไม่อยากจะย่างกรายเข้าไปใกล้

ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงใช้เวทมนตร์สายทำลายล้างแบบนั้นใส่ตัวเอง?

คือสิ่งที่เธอคิด ก่อนนัยน์ตาไร้ชีวิตสีเงินจะเหลือบไปเข้ากับเงาคนที่อยู่ภายในลำแสงของดวงอาทิตย์ จังหวะเดียวกันกับที่เธอจะได้ยินเสียงร่ายทักษะว่า 

The Scarlet Empress : Roses are Red

[จักรพรรดินีสีชาด : กุหลาบมีสีแดง ] 

สิ้นสุดคำพูด ลำแสงดวงอาทิตย์ก็เริ่มจางหายไปเผยให้เห็นถึงร่างของ ราชินีแห่งหนามในชุดเดรสสีแดงของเธอกับกลีบกุหลาบที่โปรยปรายไปมาบนชั้นบรรยากาศ 

เพียงแต่ว่า...สิ่งที่ดึงดูดสายตาของจิลล์ให้หันไปมองมันมากที่สุดกลับไม่ใช่เหล่ากลีบดอกไม้ที่ล่องลอยอยู่บนอากาศ 

นัยน์ตาสีเงินจ้องมองไปยังภาพของมงกุฏสีแดงเข้มที่ก่อตัวขึ้นเหนือศีรษะของราชินีแห่งหนามเช่นเดียวกับเส้นผมสีบลอนด์ทองที่ส่องเป็นประกาย ขณะที่แสงสว่างส่องผ่านจากมวลเมฆทำให้เกิดแสงอ่อนๆ มารวมกันอยู่ที่มันอย่างน่าพิศวงบนร่างของฟรานเชสก้า 

หญิงสาวผู้ไร้ซึ่งริ้วรอยบาดแผลจากลำแสงที่แผดเผาลงมาจนถึงเมื่อครู่

“คุณ...ไม่ได้รับความเสียหายจากเวทมนตร์นั่น?” 

เธอพูด ก่อนที่อีกฝั่งจะเลื่อนดวงตาสีแดงของเธอจับตรงมาหาเธอ แล้วจึงเอ่ยกลับมาว่า

“เธอไม่รู้หรือไง...ว่ากุหลาบเป็นดอกไม้ที่ชอบแสงแดดน่ะ”

คำพูดถูกเอ่ยเสียงเรียบก่อนที่ทวนขนาดยักษ์ในมือจากอาวุธสองชิ้นจะตวัดผ่านสร้างริ้วอากาศและลมดูดขนาดมหึมาที่แม้แต่จิลล์เองก็ยังต้องใช้แรงของเธอเพื่อรั้งร่างไม่ให้ถูกดูดเข้าไปในจังหวะที่เธอดีดตัวหลบไปข้างๆ

ตูมมม!!!

พื้นหินแข็งยุบตัวราวกับว่ามันคือผืนดินธรรมดาจากแรงอัดกระแทกมวลหนักส่งผลให้เศษและเม็ดหินละเอียดฝุ้งกระจายไปทั่ว ร่างของจิลล์ที่อยู่ใกล้กับแรงกระแทกถูกเศษหินที่แตกกระจายพุ่งบาดยังใบหน้าและตามแขนขาเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเหลือบไปเห็นเข้ากับเงาของราชินีแห่งหนามที่ปล่อยมือจากอาวุธของเธอพร้อมกับเสียงร่ายเวทมนตร์ที่ถูกเอ่ยต่อว่า

Quick Swap

ดาบเรเปียร์สีแดงปรากฏขึ้นบนมือของฟรานเชสก้า พร้อมกับร่างของเธอที่วิ่งไต่บนตัวทวนขนาดยักษ์ตรงมายังตัวจิลล์ ภาพที่แม้แต่ฆาตกรแห่งไวท์ชาเปลเองก็ยังเบิกตาขึ้นจากสปีดและการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วบนพื้นหอกราวกับนักกายกรรมของอี่กฝั่ง

ผู้หญิงคนนี้...เร็ว

เคร๊ง!

กรรไกรสีเงินถูกยกขึ้นมาป้องกันการแทงตรงมาอย่างแม่นยำที่ทรวงอกของอีกฝั่งได้อย่างทันท่วงที มันครูดกับดาบเรเปียร์ของอีกฝั่งส่งเสียงแสบแก้วหูอยู่สักพักก่อนที่จิลล์จะออกแรงดีดมันออกไป 

ภาพที่เธอเห็นถัดมาคือปืนลูกโม่สมัยโบราณที่ถูกสะบัดจากมือซ้ายของฟรานเชสก้าในร่างจักรพรรดินีสีชาดตรงมายังใบหน้าของเธอ

เปรี้ยง!

กระสุนพุ่งเฉียดใบหน้าสร้างความเสียหายเล็กน้อย ก่อนที่อาวุธทั้งสองจะถูกปล่อยทิ้งลงกับพื้นจากมือแล้วจึงสลับเปลี่ยนไปเป็นโล่ตราสัญลักษณ์กุหลาบแดงของตระกูลแลงคาสเตอร์ขนาดใหญ่ กับดาบยาวเคลย์มอร์สีแดงเข้ม

ชั่วขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของพื้นหินโดยรอบจากตัวโล่สีแดงที่ถูกทุบเข้ากับพื้นพร้อมกับเศษหินที่ฟุ้งกระจายอีกครั้งและร่างของเธอที่เสียหลักจากแรงกระแทก 

นัยน์ตาสีเงินเหลือบเข้าไปเห็นในจังหวะหลังจากนั้นไม่นานกับร่างที่พุ่งเข้ามาในระยะประชิดพร้อมกับดาบยาวที่ถูกกระชับด้วยสองมือฟันกวาดเป็นแนวขนานตามเส้นขอบฟ้า 

ฟ้าว!!

เสียงอาวุธหนักของต้นศตวรรษที่ 18 พุ่งเสียดสีกับอากาศส่งเสียงลมกรรโชกน่าหวาดกลัวกับร่างของจิลล์ที่เสียสูญจนไม่สามารถขยับเท้าได้อย่างเดิม

หลบ...ไม่ทัน

ด้วยปฏิกิริยาตอบสนองเฮือกสุดท้าย เธอจึงปล่อยตัวเองให้ร่วงหล่นลงไปกับพื้น หลบการฟันเป็นแนวนอนที่รุนแรงของอีกฝั่งได้อย่างเฉียดฉิว

ฆาตกรแห่งไวท์ชาเปลรีบดีดตัวขึ้นมาก่อนที่เธอจะชะงักร่างของตนเมื่อมองเห็นไปยังร่างในชุดเดรสกุหลาบของอีกฝั่ง

ดาบคาตานะถูกจับสองมือด้วยท่วงท่าที่สุขุมไม่ต่างอะไรกับผู้เชี่ยวชาญวิชาดาบ กับร่างของราชินีแห่งหนามที่กำลังย่อตัวถือดาบซามูไรในมืออย่างมีสมาธิในระยะประชิดที่เธอสามารถได้ยินลมหายใจอย่างสงบของอีกฝั่ง

ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างของจิลล์ที่ยังคงยืนเกร็งค้างกำกรรไกรแน่นในฝ่ามือ สถานการณ์หนักอึ้งที่เกิดขึ้นก่อนที่เธอจะตัดสินใจก้มตัวลงแล้วจึงใช้ความเร็วสูงสุดของเธอดีดตัวพุ่งเข้าใส่อีกฝั่งปาดคมอาวุธของเธอไปที่ใบหน้างามของราชินีแห่งหนาม

กึก...กึก

การโจมตีเกิดขึ้นพร้อมกับการขยับก้าวเท้าสองครั้งเช่นเดียวกับอีกฝั่งที่ชะงักไปทางด้านหลังพร้อมกับกรรไกรที่ลอยหลุดออกจากมือ

และบาดแผลบริเวณหน้าอกกับเสื้อโค๊ทที่ขาดเป็นรอยเฉียง...

การโจมตีที่รวดเร็วเสียจนแม้แต่เธอเองก็ยังไม่สามารถที่มองตามทัน

ความรู้สึกแบบนี้...

จิลล์คิด ก่อนที่เธอจะรีบดีดเท้าออกห่าเพื่อตั้งหลักงพร้อมกับเก็บกรรไกรของเธอที่ตกอยู่บนพื้น ขณะที่นัยน์ตาปลาตายสีเงินก็ยังคงจับจ้องไปที่ร่างของอีกฝั่งอย่างไม่คลาดสายตา

ทุกครั้งที่อาวุธบนมือของผู้หญิงคนนี้ถูกสับเปลี่ยน เป็นไปได้ว่าความสามารถของเธอเองก็เปลี่ยนแปลงไปตามตัวอาวุธที่เธอถืออยู่ด้วย  

พลังทำลาย [Destruction Power] ที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลในตอนแรกที่เธอถือทวนนั่น เรเปียร์กับความเร็วและความคล่องแคล่ว [Agility] ที่เหนือขึ้นมากจนสามารถตามการเคลื่อนไหวของเธอทัน ความแม่นยำ [Dexterity] ในยามที่เธอถืออาวุธประเภทปืน รวมไปถึงปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกาย [Reflex] เวลาที่เธอถืออาวุธอย่างเช่นคาตานะ

ผู้เล่นที่สามารถใช้อาวุธและเวทมนตร์ได้อย่างเชี่ยวชาญทุกแขนง อดีตหัวหน้ากิลด์วันเดอร์แลนด์ที่เคยเป็นกิลด์อันดับหนึ่งภายในเกม

ยูสเซอร์...เพียงคนเดียวที่แตกต่างจากคนอื่นเสียจนทาง ERROR Corporation เคยเชิญมาที่สำนักงานใหญ่





“แม่นั่น ใช้คาตานะเป็นด้วยหรือไง?” 

เทวะพูด ชายหนุ่มยืนตัวตรงมองการต่อสู้ที่กำลังเข้มข้นเบื้องหน้าบนภาพโฮโลแกรมด้วยความตื่นเต้นหลังจากที่เขาถูกเปลี่ยนตัวกับผู้ล่วงรู้อนาคต [The Harbinger] และธิดาแมว [The Cat Goddess] ที่ทำหน้าที่บรรยายขนานไปกับโฆษกในช่วงท้าย

ทำให้ตอนนี้เขามีโอกาสจะได้นั่งพักดื่มกาแฟอยู่ที่ห้องรับรองกับโยรุ โนะ ยูกิที่นั่งอยู่ไม่ห่างจากเขาไปมาก

“หนึ่งในความพิเศษของเธอน่ะ เทวะซัง ฟรานเชสก้าเป็นอัจฉริยะที่สามารถใช้ทุกอาวุธบนโลกนี้ได้อย่างถนัด ด้วยท่วงท่าและวิธีการที่ได้ประสิทธิภาพมากที่สุดราวกับว่าเธอเคยเรียนมันจนเชี่ยวชาญมาก่อน...”

“เห เหมือนกับพวกมนุษย์กลายพันธุ์ที่หลุดมาจากแล็บทดลองในหนังไซไฟเลยไม่ใช่หรือไง” เขาพูด หัวเราะออกมาเบาๆ 

“ในฐานะนักดาบ แม้แต่ฉันเองก็ยังเคารพในตัวของผู้หญิงคนนั้น เทวะซัง ความสามารถเชิงดาบ...อัจฉริยภาพของเธอ ถ้าบางทีเธอสนใจที่จะมาฝึกการใช้ดาบจริงจังละก็ ผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นผู้ใช้ดาบที่มีฝีมือมากที่สุดในโลกก็เป็นได้”

“ขนาดเธอยังกล้าพูดถึงแม่ฟรานเชสก้านั่นขนาดนี้ แสดงว่าไม่ธรรมดาจริงๆ แถมยังทุกด้านอีก คงจะเป็นคู่ต่อสู้ที่น่าสนุกเป็นบ้าเลยล่ะ!”

ซามูไรสาวเลื่อนสายตาของเธอไปยังนักสู้หนุ่มที่ตะโกนเรียกสปิริต ก่อนที่เธอจะถอนหายใจเบาๆ แล้วจึงพูดกับตัวเองเบาๆ ว่า

“เทวะซัง แม้แต่คุณเองก็เป็นสัตว์ประหลาดไม่ต่างอะไรจากผู้หญิงคนนี้หรอก...”





“ราชินีแห่งหนามนั่นแข็งแกร่งเป็นบ้า! ใช้อาวุธเป็นทุกรูปแบบ?” 

เสียงพูดถูกเอ่ยจากผู้เล่นร่างท้วมคนเดิมที่เบิกตาของตัวเองขึ้นมากว้างขณะที่นัยน์ตาก็ยังคงจับจ้องไปยังการต่อสู้เบื้องหน้าอย่างตื่นระทึก ก่อนที่จะเป็นฝั่งเพื่อนชายของเขาที่เอ่ยยิ้มๆ ว่า

“บอกแล้วใช่ไหมละ ว่าผู้หญิงคนนี้น่ะของจริง”

ก่อนที่จะเป็นฝ่ายจียอน สาวน้อยเพียงคนเดียวของกลุ่มที่พูดขึ้นมาต่อว่า

“เอาจริงๆ แม้แต่ฉันก็แปลกใจเหมือนกันนะลี การเคลื่อนไหวนั่นมันอย่างกับว่าเธอไม่ได้เลิกเล่นเกมนี้ไปเป็นเวลา 6 เดือนแน่ะ ทั้งการใช้ดาบ ทั้งการใช้ปืน แม้แต่คาตานะนั่น อย่างกับว่านั่งไทม์แมชชีนย้อนกลับไปสมัยที่กิลด์วันเดอร์แลนด์ยังรุ่งเรืองอยู่เลย”

“นั่นสินะ แหม ถ้าเธอยังมีอาร์ติแฟกซ์พวกนั้นอยู่ละก็...”

“จะว่าไปตอนที่ดูเจ้าหญิงสู้ ก็เห็นเธอใช้แค่อาร์ติแฟกซ์ไม่กี่อย่าง ที่เคยเห็นก็แค่ไทรเดนท์ราชันย์ใต้ทะเลลึก [The Great Trident of the Deep Sea King] คำพิพากษาจ้าวอัสนี [Thunderlord's Verdict] แล้วก็อันซิเลีย [Ancilia : The Numberless Shield] เท่านั้นเองนี่นา”

“เก็บของที่เหลืออยู่ในคลังมั้ง ว่าแต่พวกนายว่ามันแปลกๆ ไหมว่าทำไมร่างแยกของผู้เล่นที่ชื่อจิลล์ไม่เห็นมาช่วยอะไรเธอเลยได้สักพักนึงแล้ว...”

เพื่อนทั้งสองหรี่ตาลงช้าๆ ก่อนที่จะร้องอ๋อแล้วจึงหันมายิ้มให้กันอย่างมีเลศนัย ก่อนที่ทั้งลีและจียอนจะเรียกหน้าต่างสีฟ้าขึ้นมารีเพลย์การต่อสู้ขึ้นมา แล้วจึงปรับเปลี่ยนมุมมองและเวลาอยู่สักพักก่อนที่ทั้งคู่จะเบิกตาขึ้นกว้าง

“อย่างที่คิดจริงๆ ด้วย ลี”

“อื้อ แหม่ ฟรานเชสก้านี่สุดยอดอย่างที่คิดจริงๆ ถึงกับทำเรื่องมหัศจรรย์แบบนี้ได้”

ใบหน้าที่ดูตื่นเต้นของทั้งสองเรียกความสงสัยเข้ามาอยู่ภายในจิตใจ ก่อนที่เพลเยอร์ร่างท้วมจะพูดว่า “ไหนๆ เกิดอะไรขึ้นขอฉันดูบ้าง” พร้อมกับ ชะโงกศีรษะไปยังหน้าจอที่เพื่อนของเขาอย่างลีเปิดอยู่

แล้วจึงเบิกตากว้างขึ้นเช่นเดียวกันกับทั้งสอง

“นี่มัน...”






ครืน….

ท้องฟ้าคำรามสนั่น มวลเมฆสีครึ้มส่งเสียงของมันดังก้องเช่นเดียวกับสายฝนที่เริ่มตกหนักขึ้นมากกว่าเดิม

ฟุ่บ!

จิลล์ดีดตัวหลบลูกไฟมหึมาที่พุ่งอย่างรุนแรงตรงมายังตำแหน่งที่เธออยู่ ก่อนที่เด็กผู้หญิงจะทำการโต้ตอบอย่างรวดเร็วด้วยการปากรรไกรของเธอตรงไปที่ใบหน้าของอีกฝั่ง

เคร๊ง!

มันถูกปัดจากคาตานะบนมือของฟรานเชสก้าด้วยการสะบัดข้อมือเบาๆ รูปแบบการเคลื่อนที่เพียงเล็กน้อยหากแต่ได้ผลในการแปรเปลี่ยนทิศทางจากคมมีดด้วยท่วงท่าการยืน [Stance] ที่มั่นคง

“การโจมตีของทางนี้ยังไม่จบแค่นั้นหรอก คุณราชินีแห่งหนาม”

คือเสียงที่ดังขึ้น พร้อมกับร่างของจิลล์ที่หายไปก่อนจะปรากฏตัวอีกครั้งในเวลาเดียวกันบริเวณด้านหลังของฟรานเชสก้า เด็กผู้หญิงจับกรรไกรที่ลอยอยู่ในอากาศแน่น แล้วจึงสะบัดหมุนตัวแทงมันเข้าไปที่ใบหน้าของอีกฝั่ง

เพียงแต่ดูเหมือนว่าฟรานเชสก้าจะเตรียมพร้อมไปอยู่แล้ว ร่างในชุดกระโปรงกุหลาบยาวสีแดงตวัดคาตานะแทงตรงไปที่คมกรรไกรของอีกฝั่งอย่างแม่นยำส่งผลให้ร่างของจิลล์กระเด็นถอยหลังไปตามแรงกระแทก

ครืด...

เด็กผู้หญิงใช้สองเท้าตั้งหลักกับพื้นหลังจากที่เธอกระเด็นออกมาร่วม 5 เมตรพร้อมกับกรรไกรที่เธอยังคงกำมันอย่างเหนียวแน่นจนปรากฏของเหลวสีแดงข้นไหลออกมาจากบริเวณฝ่ามือ

“คุณนี่ แข็งแกร่งกว่าที่คิดอีกนะ”

คือคำพูดที่จิลล์เอ่ย

น่าแปลกที่อีกร่างของเธอไม่มาช่วยโจมตีเลยนับตั้งแต่ที่ราชินีแห่งหนามใช้ทักษะประจำตัวนั่น 

เธอคิดในใจ ก่อนที่เมื่อผ่านไปเพียงแค่ไม่ถึงวินาทีถัดมา เด็กผู้หญิงเจ้าของฉายาฆาตกรแห่งไวท์ชาเปลก็ได้แต่ชะงักพร้อมกับเบิกตาขึ้นกว้าง

สถานการณ์ที่เพิ่งจะถูกเผยให้เห็นหลังจากกระแสความหนักหน่วงของการต่อสู้รวมไปถึงเศษหินที่พังทลายและควันฝุ่นที่จางลงจากสายฝนที่กระหน่ำหยดลงมาบนพื้น

ร่างในชุดกาวน์ที่กำลังถูกอาวุธจำนวนมากปักตรึงอยู่กับพื้น ขณะที่ของเหลวสีแดงข้นจำนวนมากก็ไหลทะลักลงมาสู่พื้นราวกับลำธารสีแดงที่ถูกเจือจางด้วยหยาดฝนกระหน่ำตกเรื่อยๆ

ภาพที่แม้แต่จิลล์เองก็ยังได้แต่ชะงัก เบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึง เช่นเดียวกับฝ่ามือของเธอที่ถูกยกขึ้นมาช้าๆ ไปยังใบหน้าที่ยังคงไร้ความรู้สึกของเด็กผู้หญิงในชุดขาว

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในจังหวะเดียวกันกับที่ปืนลูกโม่โบราณที่ลอยอยู่บนอากาศจะลั่นไกออกมา

เปรี้ยง!

เขม่าควันลอยออกมาจากปากกระสุน เสียงสุดท้ายที่เกิดขึ้นก่อนที่ตัวตนจาก ‘จดหมายถึงหัวหน้าที่รัก’ จะค่อยๆ จางหายไปในอากาศ บ่งบอกว่าการโจมตีดังกล่าวสร้างความเสียหายมากกว่าหรือเท่ากับพลังชีวิตทั้งหมดที่เธอมีเรียบร้อย

“ระหว่างที่ต่อสู้กับฉันอยู่”

เธอพูด นัยน์ตาสีเงินไร้ชีวิตจับไปที่ใบหน้าอีกฝั่ง ก่อนเธอจะเอ่ยออกมาว่า

“คุณทำอะไรกันแน่ ราชินีแห่งหนาม”





ย้อนกลับไปเมื่อตอนหลังจากที่จักรพรรดินีสีชาดถูกเรียกใช้…

[Back to After “The Scarlet Empress” had been activated...]

‘จิลล์’ ในชุดกาวน์สีขาวมองตรงไปยังแผ่นหลังของราชินีแห่งหนาม ก่อนที่จะเหลือบไปมองยังมงกุฏสีแดง

“คุณ...ไม่ได้รับความเสียหายจากเวทมนตร์นั่น?” 

“เธอไม่รู้หรือไง...ว่ากุหลาบเป็นดอกไม้ที่ชอบแสงแดดน่ะ”

บทสนทนาของตัวเธออีกคนและราชินีแห่งหนามดังขึ้น ก่อนที่ทวนขนาดยักษ์จะตวัดผ่านlสร้างริ้วอากาศและลมดูดขนาดมหึมา เป็นเวลาเดียวกับที่ตัวเธออีกคนจะฉีกหลบไปทางด้านข้าง

ตูมมม!!!

พื้นหินแข็งบริเวณที่เธอยืนอยู่สั่นสะเทือนจากแรงกระแทกพร้อมกับไอฝุ่นจากสะเก็ดหินจำนวนมากที่กระจายออกมา

จิลล์หรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนที่เธอจะหันไปทางของฟรานเชสก้าที่เอ่ยทักษะ Quick Swap พร้อมเริ่มกระโดดวิ่งไต่บนปลายหอก

เธอขยับเท้าจะดีดตัวตามก่อนที่นัยน์ตาสีเงินจะต้องเบิกกว้างเมื่อเธอเห็นเข้ากับภาพของทวนที่วางอยู่บนพื้นหลังจากที่ราชินีแห่งหนามใช้มันวิ่งไต่ไปข้างหน้า

อาวุธขนาดเกินขอบสายตา ที่ตวัดหมุนมาฟาดใส่เธอเป็นแนวนอนด้วยความรุนแรง

ฟ้าว!!!

แม้หมอกควันในตำแหน่งที่เธอยืนอยู่จะทำให้มันมองเห็นยาก แต่จากปฏิกิริยาตอบรับที่รวดเร็วและความอ่อนตัวของร่างกาย จิลล์ก็สามารถก้มหลบไปทางด้านหลังอย่างไม่ยากเย็นเท่าไหร่นักทำให้การโจมตีดังกล่าวผ่านตำแหน่งที่เธอยืนอยู่ไป

ฆาตกรเดอะริปเปอร์เลิกคิ้วด้วยความงุนงงก่อนที่เธอจะตัดสินใจขยับเท้าดีดตัวไปด้านหน้าเพื่อช่วยร่างหลักของเธอโจมตี 

ทว่า...

จู่ๆ ปืนลูกโม่โบราณก็ปรากฏอยู่ที่ด้านข้างก็หันตรงมาที่ใบหน้าของเธอพร้อมกับไกปืนที่กำลังจะถูกกดลง ส่งผลให้จิลล์ได้แต่ชะงักร่างพร้อมกับเลื่อนศีรษะหลบออกไปด้านหลัง

การตัดสินใจที่น่าจะเป็นสิ่งที่ถูกต้องในสถานการณ์นั้นมากที่สุดแล้ว

ถ้าไม่ใช่ว่า…

กริ๊ก

เสียงลั่นไกใส่รังเพลิงเปล่าๆ บ่งบอกว่านัดที่สองของปืนดังกล่าวไม่มีลูกกระสุนอยู่ เหตุการณ์เพียงแค่ชั่วเสี้ยววินาทีที่เกิดขึ้นก่อนเรเปียร์สีแดงจะพุ่งเข้ามาแทงที่ทรวงอกของเธออย่างแม่นยำ

ฉึก!

โลหิตที่ไหลออกมาจากปาก ก่อนที่มือของจิลล์จะถูกยกขึ้นจับไปยังเรเปียร์สีแดงแล้วจึงสะบัดมันออกจากร่าง 

ภาพที่เกิดขึ้นก่อนที่เธอจะเลื่อนมีดในมือขึ้นตวัดเพื่อปัดไปยังเคลย์มอร์ที่ลอยตวัดหมุนมาฟันใส่ใบหน้าของเธอเป็นแนวตั้ง 

เคร๊ง!

มีดในมือถูกยกขึ้นเช่นเดียวกับศีรษะที่ชะโงกไปด้านหลังเพื่อหลบโล่ตราสัญลักษณ์กุหลาบที่ลอยตรงเข้ามาหาเธอในอากาศพร้อมกับสายลมรุนแรงที่ตีกลับมาจากตัวโล่

เธอขยับก้าวเท้าพยายามจะดีดตัวออกห่างเพื่อหลุดจากวงล้อม เพียงแต่มันก็ถูกขัดจากดาบใหญ่ที่พุ่งเข้ามาทางด้านหลัง เฉือนเส้นเอ็นร้อยหวายพร้อมกับปักคาอยู่กับพื้นเป็นการจำกัดการเคลื่อนไหวอย่างแม่นยำ

การโจมตีที่เกิดขึ้นพร้อมกับหอกที่แยกออกมาจากมัน ศาตราวุธสีแดงที่พุ่งตรงเข้ามาปักยังบริเวณช่องท้องของเธอเสียบตรึงเข้ากับพื้น 

นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่เกิดขึ้นก่อนที่ศาสตราวุธที่เหลือจะสลับกันพุ่งเข้าโจมตีใส่ร่างในชุดกาวน์ของจิลล์ที่ขยับไม่ได้อย่างต่อเนื่อง...





ฟรานเชสก้าไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา เธอเพียงแค่ยืนนิ่งขณะที่สองมือก็ยังคงจับแน่นไปที่คาตานะ ย่อตัวลงเล็กน้อยขณะที่นัยน์ตาสีแดงของเธอก็จ้องมองไปยังร่างของเด็กผู้หญิงตรงหน้าอย่างมีสมาธิ...

เช่นเดียวกับอาวุธทั้ง 6 ชิ้นที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเธอจากความสามารถเทเลคิเนซิสที่ฟรานเชสก้าใช้ควบคุมพวกมันทั้งหมดนับตั้งแต่ที่เธอเรียกออกมา

ภาพที่ทำให้จิลล์สามารถเข้าใจอย่างถ่องแท้ได้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การที่อีกฝั่งตัดสินใจที่จะวางอาวุธที่ใช้แล้วไว้กับพื้น แทนที่จะสลับมันเก็บเข้าไป

“คุณนี่มันปีศาจจริงๆ ราชินีแห่งหนาม ที่ทำเรื่องแบบนี้เบื้องหลังได้โดยไม่แม้แต่หันไปมองแถมสีหน้าก็ยังไม่เปลี่ยนอีกน่ะ”

ไม่มีคำพูดที่ถูกเอ่ยออกมาจากริมฝีปากของอีกฝั่ง ร่างของเธอยังคงยืนนิ่งอยู่ในท่าโกะเกียว โนะ เซย์กัน [Gogyo no Seigan] ยืนใช้สองมือจับคาตานะไปทางด้านหน้าขณะที่ตัวเธอเองก็ยืนหลังตรง

“ผู้เล่นเพียงคนเดียวที่สามารถใช้เทเลคิเนซิสได้ในเวลาต่อสู้ แถมยังสามารถใช้ได้มากถึง 6 ชิ้นพร้อมกันอีก บอกตามตรงแม้แต่ฉันเองก็ยังคิดว่าคุณเป็นสัตว์ประหลาดเลย”

จิลล์พูด ฟรานเชสก้าเลื่อนสายตาจับตรงมาที่เธออยู่สักพัก แล้วจึงเอ่ยเพียงแค่ว่า

“10 ชิ้น…” 

เธอว่า ขณะที่อีกฝั่งก็เพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นอย่างทึ่งๆ

“คือจำนวนอาวุธที่ฉันสามารถใช้เทเลคิเนซิสควบคุมได้ในเวลาเดียวกัน ส่วนอีก 3 ชิ้นที่ไม่ได้เอามาเพราะคิดว่าจะไม่น่าได้ใช้เลยเก็บไว้ที่คลังกิลด์...”

ราชินีแห่งหนามพูด ก่อนที่จะเหลือบสายตาไปมองยังกรรไกรในมือของอีกฝั่งที่ถูกโยนทิ้งลงสู่พื้น

“ไม่คิดจะสู้แล้วหรือไง”

คำพูดถูกเอ่ย ก่อนที่อีกฝั่งจะเพียงแค่เลื่อนดวงตาสีเงินมาสบกับเธอ

“สัตว์ประหลาดแบบคุณ สู้กันไปก็เสียเวลา...แล้วก็ถ้าเกิดพลาดขึ้นมา ผลเสียที่เกิดกับฝั่งฉันมันมีมากกว่าฝั่งของคุณน่ะนะ”

ฟรานเชสก้าหรี่ตาลงช้าๆ

“อีกเรื่องนึงก็คือ ความจำเป็นที่จะต้องสู้กับคุณต่อในรอบนี้เองก็ไม่มีเหมือนกัน”

ราชินีแห่งหนามเลิกคิ้วขึ้น ก่อนที่อีกฝั่งจะพูดต่อไปว่า

“คุณเองก็น่าจะรู้แล้วนี่ ถึงความลับของกิจกรรมนี้น่ะ”

“ความลับ” เธอทวนคำ

“ถูกต้อง หรือจะพูดให้ถูกก็คือเงื่อนไขในการเข้าสู่รอบต่อไป...”

คำพูดถูกเอ่ยพร้อมกับไอเท็มที่ถูกเรียกขึ้นมาบนมือเช่นเดียวกับหน้าต่างสีฟ้าที่ถูกเรียกมาเบื้องหน้าของเด็กผู้หญิงในชุดเสื้อโค๊ทขนสัตว์

หน้าต่างสีฟ้า...ที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเด็กผู้หญิงตัวน้อย เวลาเดียวกันกับที่นัยน์ตาสีแดงของฟรานเชสก้าจะเบิกกว้างขึ้นช้าๆ หลังจากที่เธอสังเกตเข้ากับไอเท็มที่อีกฝั่งถืออยู่ชัดๆ

นั่นมัน...

เธอเลิกคิ้วขึ้นช้าๆ ก่อนที่หญิงสาวจะเลื่อนดวงตาคมสีแดงไปไล่สายตาอ่านยังตัวอักษรกลับหลังบนหน้าต่างสีฟ้าที่อยู่เบื้องหน้าของเด็กผู้หญิงคนเดิม

หน้าต่างกิจกรรมที่ถูกเปิดขึ้นในแถบข้อมูลสมาชิกในทีม...

กับปลายนิ้วของจิลล์ที่กำลังกดลงไปยังปุ่ม ‘ตกลง’ ของคำถามดังกล่าว

คำถามที่ถูกเขียนไว้ว่า

ยืนยันครั้งสุดท้าย : ผู้เล่น จิลล์ แน่ใจหรือไม่ที่ต้องการจะออกจากทีมโปโตรชิเทล





 



บันทึกข้อมูลลับ [Secret Data Entry]

THE SCARLET EMPRESS

‘ROSES ARE RED’

User : ฟรานเชสก้า [Francesca]

Alias : ราชินีแห่งหนาม [Queen of Thorns]

Class : จักรพรรดินีสีชาด [The Scarlet Empress]       

Level : 100

Evaluation [ประเมินความสามารถ]

Strength : B~EX           Agility : A~EX

Endurance : B~EX         Range : A~EX

Ability : EX                 Magic : A~EX

                                                                        Luck : A~EX         Growth Potential : ???

               Forte [ความถนัด] : Roses Thrives on Direct “Sunlight” [ไม่ได้รับความเสียหายจาก ‘ธาตุไฟ’] Each Rose Petals has a “Meaning” [ความสามารถ ‘เปลี่ยนแปลง’ ไปตามอาวุธที่เลือกใช้] Full of “Sharp” Thorns [ผู้เชี่ยวชาญ ‘ศาสตราวุธและเวทมนตร์’ ทุกแขนง] The Last “Telekinesis” User [ผู้ใช้ ‘เทเลคิเนซิส’ คนสุดท้าย]

          Weakness [จุดอ่อน] : Violets are Blue [ดอกไวโอเล็ตมีสีคราม]




 

หากท่านใดชื่นชอบผลงาน ทางไรท์เตอร์ก็อยากจะเชิญชวนช่วยเข้าไปกดไลค์เพจด้านล่างด้วยนะครับ 
หรือหากไม่สะดวกก็สามารถคอมเมนท์หรือกดติดตามในหน้านิยายแทนกำลังใจได้ครับผม

 
 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 204 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,060 ความคิดเห็น

  1. #3733 Hiroyosha (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 08:44
    ว่อทททททท
    #3,733
    0
  2. #3688 FanUj (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 23:17

    เทพโครตตต
    #เมื่อไรจะจบกิจกรรมพระเอกจะได้ฟาร์มซะที~
    #สู้ๆนะไรท์
    #3,688
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #3686 XenoZethe (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:18
    ชอบการใช้ภาษา
    อังกฤษที่แปลไม่ตรงตัวแต่แฝงความหมายที่ตรงตัวในตัวของมันเอง
    #3,686
    0
  5. #3685 diaster (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:18
    ทำไมมันเทพจังวะ55
    #3,685
    0
  6. #3684 diaster (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:10
    ฝุ้ง--->ฟุ้ง
    #3,684
    0
  7. #3683 diaster (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:10
    ตวัดผ่าน|--->ตวัดผ่าน
    #3,683
    0
  8. #3682 คุณกระต่ายไดฟูกุ (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 13:54
    ขอโทษนะครับเรื่องนี้มีพระเอกหรือเปล่า ไม่ค่อยเจอหน้าเลย // ฮา
    #3,682
    0
  9. #3681 อสูรไร้ลักษณ์ (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 12:43
    เอ หรือตรง weakness violet are blue จะหมายถึงเจ้อาจแพ้ธาตุใืดหรือไม่ก็การโจมตีทางจิตใจรึเปล่า? เพราะ blue มันแปลว่าความเศร้า ก็ได้นิ?
    #3,681
    1
    • #3681-1 LostCause(จากตอนที่ 120)
      12 กรกฎาคม 2563 / 12:50
      ครับ

      Blue ในภาษาอังกฤษสามารถหมายถึงความเศร้าได้
      #3681-1
  10. #3680 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 11:21
    เก่งเวอร์มากเจ้ สมองทำด้วยอะไร๊ ว่าแต่จิลล์ทำอะไรงง
    #3,680
    2
    • #3680-1 Mabus(จากตอนที่ 120)
      12 กรกฎาคม 2563 / 12:56
      เหมือนเงื่อนไขจะเกี่ยวกับทีมถ้าจิลออกคนก็ไม่ครบน่าจะแพ้ไป
      #3680-1
    • #3680-2 LostCause(จากตอนที่ 120)
      12 กรกฎาคม 2563 / 13:08
      จริงๆ แล้วตอนจบมีการเปลี่ยนแปลงข้อมูลนิดหน่อยครับ

      เป็นความผิดพลาดของไรท์เตอร์เอง ต้องขออภัยด้วย
      #3680-2
  11. #3679 ChampGmaer7 (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 11:16
    สุดยอดเลยอัพมาติดๆ
    #3,679
    0