ERROR Online : Overkill มหานครออนไลน์แห่งความผิดพลาด

ตอนที่ 111 : Error : 0x00000105 อสรพิษ ปะทะ ดีฟอร์มิตี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 278 ครั้ง
    20 มิ.ย. 63

ERROR Online : Overkill














Welcome to the LAST Round 

[ขอต้อนรับเข้าสู่รอบสุดท้าย]

Fourth Bout, The Serpent VS Deformity

[คู่ที่สี่ อสรพิษ ปะทะ ดีฟอร์มิตี้]

Finished Generating Special Area “Stream of Consciousness”

[เสร็จสิ้นการสร้างแอเรียพิเศษ “กระแสสำนึก”]

กระแสสำนึก...

เสียงประกาศลอยเข้าสู่โสตสัมผัสกับใบหน้าภายใต้หน้ากากยิ้มที่เพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นอย่างทึ่งๆ จากชื่อของแอเรียที่ไปสอดคล้องกับเทคนิคการเขียนวรรณกรรมที่เขาเคยร่ำเรียนมาในหลักสูตรวิชาวรรณคดีอังกฤษ [English Literature]

ทักษะสำคัญของผู้แต่งวรรณกรรมร่วมสมัย การเล่าเรื่องผ่านกระแสความคิดของตัวละครในเรื่องตามคำว่า Consciousness [สำนึก] จะพูดไปแล้วมันก็เป็นหนึ่งในเทคนิคหลักที่วิลเลียมฟอล์คเนอร์ [William Faulkner] ใช้ในกว่าจะสิ้นลมหายใจ [As I lay dying] เช่นกัน

 คงจะต้องบอกว่าความนับถือในเกมนี้ของตัวเขาเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย 

นาคาคิด ก่อนที่เขาจะไล่สายตาสำรวจรอบด้าน

มันมีสภาพเป็นห้องโถงขนาดใหญ่มโหฬาร ห้องโถงหลักของคฤหาสน์กว้างกับพื้นหินอ่อนสีขาวที่ถูกขนาบข้างด้วยขั้นบันไดใหญ่วนไปจนถึงชั้นสอง ภายในคฤหาสน์เต็มไปด้วยเครื่องตกแต่งสูงค่า ทั้งโคมระย้าสีเงินห้อยลงมาจากเพดาน ตู้ไม้ทรงโบราณ พื้นที่ถูกปูไปด้วยพรมยาวสีขาวสะอาด 

ภาพที่ดูไม่ต่างอะไรจากคฤหาสน์หรูหราอู่ฟู่ของชนชั้นสูง ขณะที่สิ่งเพียงสิ่งเดียวที่สะกดนัยน์ตาของนาคาให้หันไปมองอย่างไม่สามารถละสายตาได้ก็คือ รูปปั้นของหญิงสาวงามที่กำลังถือดาบใหญ่ปักมันลงกับพื้น 

งานประติมากรรมที่พร้อมสะกดทุกสายตา ภาพที่ราวกับเจ้าหญิงงามในชุดเดรสที่ตัวเด็กหนุ่มได้แต่เบิกตาขึ้นกว้างๆ ในยามที่เขารับรู้ได้ถึงตัวตนที่แท้จริงของใบหน้าภายใต้รูปปั้น

นั่นมัน...ฟรานเชสก้า?

ผู้เล่นที่ถึงแม้เขาจะเคยพบเจอกับเธอเพียงแค่หนเดียว แต่มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาจดจำในตัวอีกฝั่ง 

“ให้เดา ที่นี่น่าจะเป็นแอเรีย ‘ไวท์แคสเซิล’ บ้านกิลด์เก่าของกิลด์ ‘วันเดอร์แลนด์’ ในสมัยที่กิลด์นั่นยังรุ่งเรืองอยู่”

เสียงพูดของชายหนุ่มที่ดังขึ้นทำลายความเงียบจากชั้นสองเรียกเอาใบหน้าภายใต้หน้ากากยิ้มของนาคาได้แต่หันขวับไปหาจากปฏิกิริยาตอบสนองของตัวเอง

“ไม่ต้องกังวลไปหรอก นายน่ะไม่ใช่ ‘เหยื่อ’ ของฉันในรอบนี้”

ก่อนที่จะเป็นในจังหวะเดียวกัน ฝ่ามือของใครบางคนก็คว้าเข้ากับร่างของเขา ก่อนที่มันจะเอื้อมมาข้างหน้าแล้วจึงจับเข้ากับไหล่ซ้ายของเขา ส่งผลให้ตัวเขาอยู่ในสภาพถูกล็อคจากอีกฝั่ง

“เดธ แอดเดอร์...สินะครับ”

น่าแปลกที่อีกฝั่งไม่ได้เอ่ยอะไรตอบกลับมา นักฆ่ากิลด์อสรพิษเพียงแค่ยืนใช้แขนล็อคตัวเขาจากทางด้านหลังจับเขาไว้ในเอื้อมมือไปสักพักก่อนที่การกระทำบางอย่างที่ทำเอาเขาได้แต่เบิกตากว้างจะเกิดขึ้น

ลิ้นของอีกฝั่งที่ถูกเลียเข้ากับใบหู เหตุการณ์ที่ทำเอาขนในกายของนาคาได้แต่ลุกชัน

“รอบนี้ เป้าหมายของฉันมีแค่คุโระคนเดียว แต่นายก็ดูจะเป็นทางเลือกที่ไม่เลวแบบที่ยายเบลบอกจริงๆ นาคา”

นั่นคือเสียงสุดท้ายที่ดังขึ้นพร้อมกับมือของอีกฝั่งที่คลายออก ร่างในชุดสูทสีดำหันขวับไปด้านหลัง แต่ก็ไม่มีร่องรอยของบุคคลดังกล่าว

เดธ แอดเดอร์...

บางทีเขาอาจจะชะล่าใจไปมากกว่าที่คิดจากความคุ้นเคย จนลืมนึกถึงว่ากิลด์ดังกล่าวนั้นคือกิลด์นักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งเอเชีย 

กิลด์อสรพิษ...ที่ผู้คนต่างก็ยกให้เป็นอันดับหนึ่งของกิลด์ที่ประกอบไปด้วยนักฆ่าที่อันตรายที่สุดในเอเชีย






ท้องฟ้าสีครามและต้นมะพร้าวขนาดใหญ่ปรากฏเข้ามาในทัศนียภาพเช่นเดียวกับเสียงนกนางนวลที่นานๆ ก็ดังขึ้นแล้วค่อยๆ หายไป

 บรรยากาศที่รับกับเสียงคลื่นที่สาดมากระทบฝั่งเป็นจังหวะ สงบเงียบราวกับว่ามันคือแอเรียพักผ่อนมากกว่าจะเป็นแอเรียที่ใช้ในการแข่งขันรอบสุดท้ายแบบนี้

“กระแสสำนึก…”

สาวน้อยคิดพลางหรี่ตาของตัวเองลงช้าๆ

ชายทะเลไร้ผู้คนกับสภาพอากาศสบายๆ ในหน้าร้อน

ถ้าให้เธอเดา บริเวณตำแหน่งที่เธออยู่ในขณะนี้ก็คือสถานที่ๆ เธอเจอกับนาคาเป็นครั้งแรก

ชายทะเลเวสต์โคสต์ [West Coast Seaside]

ดูท่าว่าแอเรียพิเศษ ‘กระแสสำนึก’ นี่จะเป็นการสุ่มแอเรียในอดีตที่ตัวผู้เล่นของทั้งสองทีมเคยผ่านไป เวสต์โคสต์นี่อาจจะเกิดมาจากตัวเธอ คุโรฮิทสึกิ หรือไม่ก็นาคา 

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากที่จะสำรวจว่าแต่ละแอเรียที่ถูกสุ่มมีความกว้างเท่าไหร่ แต่จะว่าไปก่อนอื่นสิ่งที่ควรจะทำเป็นอย่างแรกก็คือเตรียมตัวในสถานการณ์ฉุกเฉินกรณีที่เผชิญหน้ากับพวกกิลด์อสรพิษก่อน

เธอคิด พร้อมกับเรียกหอกไทรเดนท์ยาวประจำตัวขึ้นมาถือไว้ที่มือขวา

พื้นที่โดยรอบประกอบด้วยน้ำทะเลมากถึงครึ่งต่อครึ่ง หมายความว่าหอกราชันย์ใต้ทะเลลึกของเธอน่าจะสามารถดึงประสิทธิภาพของมันมาได้อย่างเต็มที่

ซึ่งก็เป็นช่วงเวลาหลังจากนั้นไม่นานที่เด็กสาวจะรู้สึกได้ถึงเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่กำลังวิ่งเต็มสปีดตรงมาด้วยความเร็วสูง

ร่างของใครบางคนที่วิ่งสุดฝีเท้ากับผืนทรายที่หมุนวนเป็นพายุทางด้านหลัง กับร่างที่เคลื่อนที่ผ่านเม็ดทรายละเอียดของเวสต์โคสต์ได้อย่างชำนาญราวกับว่ามันคือที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ [Natural Habitat] ของเขาผู้นั้น

ใครบางคนที่ค่อยๆ ชะลอฝีเท้าช้าๆ ก่อนที่จะมาหยุดยืนห่างไปจากเธอราวๆ 10 เมตร ชายหนุ่มผมสีขาวเจ้าของชุดผ้าของชาวเติร์กในลายเกล็ดงู

“เดธ แอดเดอร์...” คือสิ่งที่เด็กสาวพึมพำพร้อมกับกระชับหอกไทรเดนท์ในมือแน่น ขณะที่อีกฝั่งก็เพียงแค่เอียงคอเล็กน้อย ก่อนที่จะร้องอ๋อ 

“เจ้าหญิงแห่งหนาม” พูดพลางโบกมือทักทาย คำพูดที่ดังขึ้นเพียงแค่หนึ่งประโยคก่อนที่ชายหนุ่มผมขาวจะเริ่มกลับเร่งฝีเท้าอีกครั้ง วิ่งฉีกระยะออกห่าง

 “แต่วันนี้ไม่มีธุระกับเธอ ขอตัวก่อนละ บาย”

คำพูดสุดท้ายดังขึ้นพร้อมกับการโบกมือลาและร่างของเดธแอดเดอร์ที่ค่อยๆ ลับหายไปทิ้งไว้แต่หมอกทรายและร่างของอลิซที่ได้แต่เลิกคิ้วขึ้นอย่างงงๆ

“แปลกคน” เด็กสาวพึมพำออกมาเบาๆ โดยที่ไม่ได้วิ่งตามอีกฝั่ง หรือใช้สกิลโจมตีใส่ เพราะถึงยังไงเธอก็ไม่มีความเร็วมากพอจะตามอีกฝั่งที่ถนัดการเคลื่อนที่บนพื้นทรายอยู่แล้ว

ถือเป็นเรื่องดีที่เธอฟังคุโระ ฮิทสึกิพูดอธิบายเกี่ยวกับความสามารถของสมาชิกทีมอสรพิษมาก่อน 

เดธ แอดเดอร์กับความสามารถที่ไม่เป็นสองรองใครในเรื่องการซุ่มโจมตี ความเร็วในการโจมตีและการเคลื่อนที่บนพื้นทราย กับงูหางกระดิ่งที่เชี่ยวชาญกับความสามารถทางด้านเวทมนตร์ลวงตา

 สองนักฆ่าที่แข็งแกร่งที่สุดในทีม ‘อสรพิษ’ ของกิจกรรมนี้ ขณะที่อีกสองคนก็ไม่ได้มีฝีมือที่ลดหลั่นกันมากนัก

งูเห่า [Cobra] ที่เห็นว่านาคาเคยทำกิจกรรมร่วมกันอยู่ กับฝีมือที่พัฒนาขึ้นมาหลายเท่าราวกับเป็นคนละคนจากคำบอกเล่าของคุโร ฮิทสึกิ

ขณะที่คนสุดท้ายที่โลงศพสีดำบอกไว้ว่าอาจจะเป็นหนึ่งในนักฆ่ารุ่นน้องที่เก่งกาจเฉพาะด้านมากที่สุดในกิลด์ กับความสามารถที่เด่นไปในทางด้านเดียวอย่างไม่มีใครทัดเทียม 

หนึ่งในความสามารถที่ถือเป็น ‘สัญลักษณ์’ ของวงศ์งูพิษทุกวงศ์ กับความสามารถในการใช้สิ่งที่เป็นพื้นฐานอย่าง ‘พิษ’ ที่รุนแรงที่สุดในเซิร์ฟเวอร์เอเชีย

ถ้าจำไม่ผิด หมอนั่นจะมีชื่อว่า…

ความคิดที่อยู่ในหัว ก่อนที่จะถูกรบกวนโดยบางอย่างที่เข้ามาอยู่ในทัศนียภาพการมองเห็น

ร่างของผู้เล่นที่กำลังลอยอยู่บนผืนน้ำทะเลเวสต์โคสต์ห่างจากเธอไปไม่ไกลมาก เด็กหนุ่มเจ้าของผมสั้นสีดำสลับขาวผู้ที่กำลังเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ ลอยตัวโดยที่ใบหน้าของผู้เล่นคนนั้นก็ถูกปิดเปลือกตาอย่างสงบราวกับร่างทรงที่บรรลุถึงสัจธรรมแห่งจักรวาล

ภาพที่ทำเอาเธอได้แต่อ้าปากค้างเบิกตากว้างอย่างไม่อาจฝืนการกระทำ กับหนึ่งในสถานการณ์ที่แปลกพิลึกที่สุดที่เธอเคยเจอมานับตั้งแต่ที่อยู่ภายในเกมนี้

หมอนี่...ขนาดกิจกรรมที่มีคนดูเป็นล้านคนทั่วโลกแบบ สี่จตุรอาชาแห่งวันสิ้นโลกกับสิบอาณาจักรแห่งความล่มสลาย 

ยังอุตส่าห์หลับระหว่างกิจกรรมได้?

เธอคิด ยกมือขึ้นกุมขมับของตัวเองช้าๆ

เบลเชอร์ คือชื่อของอีกฝั่งถ้าเธอจำไม่ผิด

ขอเดาว่าหมอนี่ ผู้เล่นไม่ปกติที่กำลังลอยคอพักผ่อนกายาอยู่กลางทะเลคนนี้ น่าจะเป็นสมาชิกกิลด์อสรพิษคนเดียวกับที่คุโระพูดถึงคนสุดท้าย

เด็กสาวคิด ขณะที่นัยน์ตาสีแดงของเธอก็มองตรงไปยังร่างที่กำลังนอนหลับกลางวันอย่างน่ามหัศจรรย์

นักฆ่าอายุน้อย...ผู้ที่ถูกตั้งชื่อตามวงศ์งูทะเลที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลกว่า

งูแสมรังเกล็ดเบลเชอร์ [Belcher’s Sea Snake]





“สุดท้าย ก็มาเจอกันที่นี่จริงๆ แฮะ”

เสียงแรกดังขึ้นมาจากหนุ่มน้อยร่างบางเจ้าของเรือนผมสีเทา

“หมู่บ้านที่พวกเราเจอกันครั้งแรกสินะ”

เสียงสองดังขึ้นมาจากเจ้าของหน้ากากยิ้มในชุดสูทเก่าสีดำ

หมอกจางๆ สีขาวปกคลุมทั่วอาณาเขตกับอากาศเย็นสบายที่เป็นธรรมชาติของหุบเขาสูง รอบข้างถูกปกคลุมไปด้วยแมกไม้สีเขียวชอุ่มสลับพืชพรรณสีน้ำเงินที่ดูแปลกตา หากแต่ก็เข้ากันอย่างบอกไม่ถูก

พื้นที่โล่งหน้ากำแพงหมู่บ้านที่ถูกสร้างขึ้นจากไม้ อาณาเขตทางฝั่งตะวันออกกับหมู่บ้านหนึ่งในหมู่บ้านเริ่มต้นจำนวนมากที่ผู้เล่นสามารถเลือกได้ 

หมู่บ้านในหุบเขาสีน้ำเงิน [Blue Valley Village]

“ตอนนั้น นายคิดยังไงถึงจะมาช่วยฉันล่ะ”

“พูดตามตรง ฉันก็แค่อยากจะหาเป้าลองปืนน่ะนะ”

คำตอบตรงๆ เรียกเอารอยยิ้มขึ้นมาปรากฏที่ใบหน้า พร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ ที่ดังขึ้น

“ฮะๆ สมกับเป็นนายจริงๆ นะ นาคา”

เขาเองก็ยิ้มออกมาบางๆ 

“ตั้งแต่เจอกันครั้งแรก ฉันก็คิดว่านายเป็นผู้เล่นที่น่าสนใจมาตลอด แล้วมันก็เป็นไปตามที่ฉันคิดจริงๆ”

“นายเองก็พัฒนาขึ้นเยอะเหมือนกันนี่ ได้ยินจากคุณคุโระว่านายเป็นคนที่พัฒนาได้เร็วที่สุดแล้วนี่”

แอชพยักหน้า

“อือ เวลาเห็นคนรอบตัวพัฒนาขึ้น โดยที่ตัวเองก็ยังอยู่ที่เดิม...ความรู้สึกอึดอัดแบบนั้น คงจะต้องบอกว่าเป็นความรู้สึกที่ไม่อยากจะเผชิญกับมันอีกเป็นครั้งที่สองละนะ”

คำพูดที่ถูกเอ่ยออกมาจากเบื้องลึกในจิตใจ กับการพยักหน้าลงช้าๆ แทนคำตอบของนาคา 

ความเงียบปกคลุมบรรยากาศอยู่สักพักก่อนที่มันจะถูกขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปจริงจังมากขึ้นของแอช

“ถึงฉันจะไม่อยากเป็นศัตรูกับนาย แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ฉันเองก็จะทุ่มทุกอย่างเพื่อที่จะเอาชนะนายให้ได้ละนะ”

คำพูดถูกตอบรับด้วยการพยักหน้า สัญญาณที่บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าการต่อสู้ของพวกเขากำลังจะเริ่มขึ้น

มือขวาถูกเลื่อนไปจับยังเดสเปอราโดอีเกิลส์ที่อยู่ด้านหลัง เวลาเดียวกันกับที่ร่างของสิ่งมีชีวิตในวงศ์สัตว์เลื้อยคลานจะปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของอีกฝั่ง

งูลายสีเขียวอ่อนประกายเหลืองกับขนาดตัวที่ยาวร่วม 10 เมตร อสรพิษเจ้าของดวงตาสีเหลืองอ่อนที่กำลังจ้องตรงมาที่ตัวเขา

ซัมม่อน? ไม่สิไม่น่าจะเป็นไปได้ หมอนี่เป็นผู้เล่นสายที่ใช้ความเร็วเป็นหลัก นักฆ่าที่เน้นไปที่การโจมตีประเภทใช้พิษรวมไปถึงการโจมตีระยะใกล้อย่างรวดเร็ว เพราะฉะนั้นเวทมนตร์ที่สามารถเสกสัตว์ประหลาดออกมาด้วยความรวดเร็วแบบนี้ มันไม่มีทางที่จะเป็นไปได้

ความรู้สึกคุกคามที่ทำเอาเขาได้แต่เกร็งมองภาพของอีกฝั่งอย่างนี้ บางที...หรือว่าแอชเองก็เป็น

เรกิอัส?

Narcotized Toxicant Tragedy : Kaa’s Crystallized Form

[โศกนาฏกรรมอาบยาพิษ :  การตกผลึกของคา]

เสียงร่ายทักษะดังขึ้นพร้อมกับภาพของการกระทำบางอย่างที่เขาไม่คาดคิดที่ได้เกิดขึ้น 

นัยน์ตาสีดำที่เพียงแค่เบิกกว้าง ร่างของแอชถูกกลืนกินไปทั้งร่างโดยปากงูหลามที่อ้าปากกัดเจ้านายของมันลงลำคอไปอย่างรวดเร็ว

ภาพที่เกิดขึ้นท่ามกลางความงุนงงเป็นระยะเวลาเดียวกันกับที่ไอหมอกสีม่วงจะเริ่มล่องลอยออกมาจากภายในปากของเจ้าอสรพิษตัวนั้น เป็นเวลาเดียวกันกับที่ตัวนาคาจะสะกิดใจได้ว่าการต่อสู้ได้เริ่มขึ้นแล้ว

หมอนี่...พัฒนาขึ้นเยอะจริงๆ สินะ

ดวงหน้าภายใต้หน้ากากยิ้มแปรเปลี่ยนไปมั่นคงกว่าเดิม เด็กหนุ่มยืนมองภาพหมอกเบื้องหน้าพร้อมกับเอ่ยคำสั่งเรียกหน้าต่างสีฟ้าออกมาอย่างใจเย็น

เขามองดูมันอยู่สักครู่ ก่อนที่จะสลับหน้าต่างเปลี่ยนไอเท็มด้วยความรวดเร็วไปยังหน้าต่างวัตถุดิบ [Material Items] แล้วจึงไล่นิ้วชี้ลากไปยังขวดแก้วที่บรรจุของเหลวอยู่ด้านในร่วม 50 ชิ้นแล้วจึงกดเรียกมันออกมา

ฟุ่บ!

โลหิตสีแดงข้นในหลอดแก้วหลายรูปแบบจำนวนมหาศาลถูกเรียกปรากฏขึ้นมาในอากาศ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจังหวะเดียวกันกับที่เสียงจะดังขึ้นจากริมฝีปากของนาคาว่า

“จัดการเลยครับ อลิซาเบธ”

ฉึก!

 The Blood Empress : Artificial Heart Implant

จักรพรรดินีสีเลือด : ปลูกถ่ายหัวใจเทียม

จังหวะเดียวกันกับที่เลือดจำนวนมากจะแตกออกจากขวดแก้วรอบข้างพุ่งมารวมกันที่ทรวงอกของเขา ภาพที่เกิดขึ้นพร้อมกับของเหลวที่เริ่มก่อตัวเป็นรูปหัวใจสีทองสว่าง กับสภาพของอวัยภายในที่เริ่มเต้นตึกตักอย่างคงทนและแข็งแรง

The Incarnation of Ichor : Avatar of the Blood God

[การจุติของไอเคอร์ : ร่างอวตารของเทพเจ้าโลหิต] 

สิ้นสุดคำพูด หัวใจสีทองก็เรื่มทำการสูบฉีดโลหิตของพระเจ้าเข้าสู่ทั้งร่างกายของนาคากับเส้นเลือดสีทองจำนวนมากที่ปรากฏขึ้นทั่วทั้งร่าง กับความรู้สึกเจ็บปวดแสนสาหัสที่ถึงแม้จะมีอยู่ แต่อาการปฏิเสธของร่างกายก็ถือว่าลดน้อยกว่าเดิมไปหลายเท่า จากการฟื้นฟูของร่างการที่ถูกเพิ่มขึ้นอย่างเหนือธรรมชาติ

ความสามารถในการฟื้นฟูที่เห็นได้ชัดจากรูโหว่บริเวณช่องอกที่ค่อยๆ สมานกันอย่างช้าๆ

ดีกว่าที่คิด…

มือซ้ายถูกเลื่อนมาจับยังหน้าอกที่กำลังเต้นระรัวด้วยอัตราเร็วที่สูงกว่า 1000 ครั้งต่อนาที พร้อมกับการพยักหน้าลงช้าๆ อย่างพึงพอใจ

ดูเหมือนมันจะมีความเสถียรมากขึ้น หัวใจที่ถูกสร้างขึ้นจากจำนวนโลหิตที่มากกว่า หมายความว่าเขาสามารถที่จะคงสภาพของไอเคอร์ไว้ได้นานขึ้น

คือสิ่งที่เขาคิด เวลาเดียวกันกับที่อีกฝั่งเองก็จะดูเหมือนจะเตรียมตัวเสร็จ ร่างของแอชค่อยๆ ปรากฏขึ้นให้เห็นพร้อมกับหมอกพิษที่ค่อยๆ จางลงช้าๆ

มือที่ถือเดสเปอราโดอีเกิลส์อยู่จับมันไว้แน่นอย่างไม่ประมาท การต่อสู้ที่แอชบอกไว้ว่าจะเต็มที่กับมัน หมายความว่าทางเขาเองก็ควรจะเต็มที่กับมันด้วย

คือสิ่งที่เขาคิดพร้อมกับเสียงร่ายทักษะเพิ่มความสามารถของตนเองครั้งสุดท้าย ที่ดังขึ้นมาว่า

Eagle Eyes [นัยน์ตาอินทรี]





สิบนาทีที่ผ่านไปนับตั้งแต่การแข่งขันรอบสุดท้ายของสายที่ 4 เริ่มขึ้น การเผชิญหน้ากันระหว่างอสรพิษและดีฟอร์มิตี้ แมทซ์ที่หลายๆ คนต่างก็จับตาดูกับผู้เล่นที่เป็นสาเหตุของกิจกรรมในครั้งนี้

ยังไม่มีใครเสียชีวิตจนถึงปัจจุบัน ซึ่งก็เป็นไปตามที่หลายๆ คนคิดกับการต่อสู้ของผู้เล่นระดับสูงที่มีฝีมือทัดเทียมกัน

“นักฆ่าที่ใช้งูนั่นเจ๋งดีแฮะ”

“อื้อ ถึงกับให้งูตัวเองกินเข้าไปแบบนั้นเลย แปลกสุดๆ”

เสียงพูดคุยของผู้เล่นดังจอกแจกจอแขึ้นในแอมฟิเธียเตอร์ภายในหมู่บ้านแห่งหุบเข้าไร้จันทร์ [Village in Moonless Moutain] ที่ถูกใช้เป็นสถานที่รับชมอย่างเป็นทางการของเหล่าผู้เล่นหลายๆ คนที่ตกรอบไปก่อน 

การถ่ายทอดสดถูกโชว์ขึ้นบนลูกบอลโฮโลแกรมขนาดใหญ่ทรงกลมที่สามารถมองดูได้ในทุกด้าน และประเด็นหลักที่เหล่าผู้เล่นกำลังพูดคุยอยู่ก็คือการเผชิญหน้ากันของผู้เล่นหน้ากากยิ้มกับงูเห่าแห่งกิลด์อสรพิษ 

“แล้วตกลงผู้หญิงที่โผล่มาตอนเจ้าหน้ากากยิ้มใช้สกิลคือใครกันแน่ล่ะนั่น นี่ก็ครั้งที่สองแล้วไม่ใช่หรือไง”

“เห็นเขาว่ากันว่าคือบอสที่เข้ามาแพทซ์นี้ อลิซาเบธ บาโธรี่ [Elizabeth Bathory] น่ะ”

“หะ จริงรึ ฆาตกรที่ฆ่าผู้หญิงบริสุทธิ์ไปร่วม 600 คนนั่นน่ะนะ”

บทสนทนาประทุขึ้นท่ามกลางความตื่นเต้นของเหล่าผู้ที่มาชมหลังจากที่ใครบางคนเอ่ยพูดไปถึงตัวตนของหญิงสาวในชุดเดรสสีแดงที่อยู่ด้านหลังของผู้เล่นหน้ากากยิ้ม

คำพูด...ที่ลอยมาเข้าหูของแรงค์กิ้งยูสเซอร์อันดับ 2 ของยุโรปอย่างแองเจลัส

สาวน้อยเจ้าของเรือนผมสีขาวบริสุทธิ์ที่เพียงแค่นั่งหรี่ตามองดูอยู่บนด้านบนสุดของอัฒจันทร์เงียบๆ

อลิซาเบธ บาโธรี่? 

เธอเอียงคอเล็กน้อย พร้อมกับยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปาก

“เป็นอะไรไปเหรอหนูแองเจ” เสียงเอ่ยถามดังขึ้นมาจากชายในชุดคาวบอย ไซคาร์ที่เผอิญหันมาสังเกตเห็นความแปลกใจบนใบหน้าของเธอ

“สงสัยอะไรนิดหน่อยค่ะ”

“เกี่ยวกับเรกิอัสของหมอนั่นรึ” คราวนี้เป็นทางฝั่งของเอ็กไซล์ หญิงสาวในผ้าคลุมที่เอ่ยขึ้นต่อมา

เธอพยักหน้า

สาวน้อยเลื่อนสายตาไปยังร่างของหญิงสาวที่ปรากฏขึ้นข้างๆ ผู้เล่นหน้ากากยิ้ม ก่อนที่เธอจะได้แต่เอียงคอเล็กน้อยอีกครั้งหนึ่ง

ไม่เหมือนกันจริงๆ ด้วย...

แองเจนั่งคิ้วขมวดอยู่ได้สักพักก่อนที่เธอจะพูดออกมาว่า

“อลิซาเบธ บาโธรี่ที่หนูเคยเจอน่ะ...”








หากท่านใดชื่นชอบผลงาน ทางไรท์เตอร์ก็อยากจะเชิญชวนช่วยเข้าไปกดไลค์เพจด้านล่างด้วยนะครับ 
หรือหากไม่สะดวกก็สามารถคอมเมนท์หรือกดติดตามในหน้านิยายแทนกำลังใจได้ครับผม
https://www.facebook.com/ERROR.Online

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 278 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,098 ความคิดเห็น

  1. #3723 Hiroyosha (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 21:23
    นางแปลกไปเพราะตอนนั้นที่เจอกับใครป่ะะะะะะะะะะชั้นจำได้รางๆ
    #3,723
    0
  2. #3722 Hiroyosha (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 21:16
    มึ้งงงงแปปปปนะะะะกุพักแปปปนะะะะ เลียหู!!!!จิตแบบบบบบกี้สสสสสสสสไสไสเสเวดวไยำวว้ว้วพววเ
    #3,722
    0
  3. #3538 Ringka Maiyass (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 15:44
    นี่ก็ว่าเอลิซาเบธคนนี้ดูนิ่งๆ แทบไม่พูดอะไรเลย แปลกจิง
    #3,538
    0
  4. #3527 KnKyo (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 20:42
    จะมีร่างคามิลล่าเหร้อออออออ
    #3,527
    0
  5. #3526 diaster (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 19:15
    ตัดโหดจนกำหมัดเลยครับ
    #3,526
    0
  6. #3525 FanUj (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 18:12

    อยากอ่านต่อแล้ววว
    #มันจะมาบาโธรี่อีกตนหนึ่งหรอออ
    #สู้ๆนะไรท์
    #3,525
    0
  7. #3524 Katteni_Boss (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 13:15
    อ๊ากกกก ตอนต่อปายยยอยู่หนายยยย
    #3,524
    0
  8. #3523 aom051 (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 12:34

    ตัดได้เยี่ยมมาก....ค้างอะ QwQ กระซิกๆ

    #3,523
    0
  9. #3522 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 09:37
    อห.ตัดชึบๆ
    #3,522
    0
  10. #3521 Tiramesu (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 04:11
    ตัดจบแบบละครไทย
    #3,521
    0
  11. #3518 aunty28 (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 01:31
    แล้วแอชจะกลายเป็นงูที่เด่นด้านไหนครับเนี่ย55555
    #3,518
    0
  12. #3517 ŁØVƏ MØST (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 01:22
    เปิดมาภาพ —นี่มันรสชาติของคนโกหก! ก็โผล่ขึ้นมา เปลี่ยนจากแก้มเป็นหู *กระแอม*
    #3,517
    0
  13. #3516 คุณกระต่ายไดฟูกุ (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 00:20
    ใส่กัญชาลงไปในนิยายจริงๆสินะไรท์
    #3,516
    1
    • #3516-1 LostCause(จากตอนที่ 111)
      11 มิถุนายน 2563 / 00:34
      ครับ เป็นสูตรของไรท์เตอร์ ผสมกับน้ำซาวข้าวไปอีกหน่อย ชงดื่มอร่อยเลย

      เฮ้ยไม่ใช่ละ
      #3516-1
  14. #3515 BusYYY (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 00:06
    ดีงามมากขอบคุณครับ
    #3,515
    0
  15. #3514 fah-fahh (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 00:04
    ตัดดังชึบบ!!!
    #3,514
    0