เมียวิศวะ

ตอนที่ 9 : สตั้นยี่สิบวิ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,061
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    24 ก.ย. 62

9.00  น.
@มหาลัย

                 ฉันเดินเข้าไปยังห้องเรียนที่ตัวเองมีเรียนในภาคเช้าของวันนี้ ทำไมยัยมินนี่มาสายจังเนี่ยก่อนออกจากคอนโดฉันก็ลืมโทรตาม ไม่รู้ปานนี้จะตื่นรึยัง เมื่อคืนสงสัยไปดื่มมาอีกล่ะสิท่า ไม่เป็นไรขึ้นไปนั่งรอเลยก็แล้วกัน แต่จะว่าไปเมื่อคืนก็ไม่ได้ติดต่อกับพี่เจเลยแฮ่ะ โทรหาหน่อยดีกว่า//<
 
ตู้ด....ตู้ด....

( ฮัลโหลครับ )
" ตื่นยังค่ะเนี่ย "
( เบลหรอ พึ่งตื่นเนี้ยแหละแล้วเราล่ะ )
" โถ่วเบลมาถึงมหาลัยแล้วค่ะ แล้ววันนี้พี่ไม่มีเรียนหรอตื่นสายจัง "
( วันนี้มีตอนบ่ายน่ะก็เลยชิว แล้วขึ้นเรียนตอนไหน )
" อีกยี่สิบนาทียืนรอยัยมินนี่อยู่เนี่ย สงสัยเมื่อคืนไปดื่มมาก็เลยตื่นสาย "
( อ๋อ...ครับ )
" แล้วพี่จะลุกจากเตียงตอนไหนเนี่ย สายแล้วนะค่ะ "
( เบลก็มาดึงพี่ขึ้นหน่อยสิจะได้ลุกเร็วๆ )
" บ้าล่ะ มีความอ่อยเนอะทุกวันนี้อ่ะ เอาเป็นว่ารีบลุกไปอาบน้ำแล้วอย่าลืมหาอะไรกินด้วยล่ะ "
( ครับผม รู้แล้ว แล้วเรากินยัง )
" กินแล้วเรียบร้อย งั้นเบลขึ้นเรียนก่อนนะ "
( ครับ งั้นตั้งใจเรียนล่ะ อ้อ! แล้วเรียนเสร็จตอนไหน ภาคบ่ายมีเรียนมั้ย )
" เรียนสองชั่วโมงค่ะวันนี้นอกนั้นก็ว่าง "
( ถ้าอย่างนั้นเรียนเสร็จแล้วโทรหาพี่นะ เดี๋ยวเข้าไปหา )
" น่ารักจัง โอเคค่ะแล้วเบลจะโทรหานะ^^ "
( ครับๆๆ )

ติ้ด~

            ฉันกดวางสายก่อนจะเก็บมือถือเข้ากระเป๋าแล้วรีบขึ้นลิฟท์ไปทันที พอไปถึง...อ้าวO_o ห้องโล่ง ว่าง แจ้ง ไม่มีใครเลยสักคนทำไมเป็นงี้ไปได้ล่ะ วันนี้มีเรียนไม่ใช่หรอแล้วทำไมไม่เห็นมีพวกเด็กเรียนมาเลยปกติจะพากันมาแล้วไม่ใช่หรอ? หรือว่าฉันจำวันผิดอ่ะ ฉันรีบหยิบมือถือขึ้นมาก่อนจะเปิดดูชั่วโมงเรียน อั๊ยย๊ะ! จริงๆด้วยเรียนภาคเช้าพรุ่งนี้นี่หว่า วันนี้เรียนภาคบ่าย ไม่น่าล่ะไม่เห็นยัยมินนี่โผล่มาเลย แถมพวกเด็กเรียนก็ไม่เห็นเลยสักคน งั้นฉันก็ว่างแล้วน่ะสิ เข้าไปหาพี่เจที่ห้องดีกว่า^0^
           ว่าแล้วฉันก็รีบลงไปทันที โอ๊ะ! ซื้ออะไรติดไม้ติดมือไปหน่อยดีกว่า ฉันเดินไปยังร้านผลไม้ก่อนจะสั่งของที่พี่เจชอบกิน

" เอาแอปเปิ้ลแล้วก็ฝรั่งอย่างล่ะห้าสิบบาทค่ะ " 

" จ๊ะ รอแปบนะหนู "    ในระหว่างที่ยืนรอแม่ค้าสับผลไม้ที่สั่งอยู่ ฉันก็เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังเดินตรงมาทางฉันแลัเพื่อนเขาอีกสองสามคน เอ๊ะ! นั้นมันคนที่ฉันเจอที่ผับนี่ ใช่O_O เขาเป็นหมอเขาเรียนหมอที่นี่อย่างงั้นหรอ ไม่น่าล่ะถึงบอกว่ามหาลัยแถวนี้ ใช่เขาจริงๆด้วยอ่ะ อีกคนหันมามองหน้าฉันก่อนจะเดินเข้ามาหา

" ไม่คิดเลยว่าจะเจอเธอที่นี่ เรียนมหาลัยเดียวกันก็ไม่บอก "

" แล้วใครมันจะไปรู้ล่ะ แล้วนี่นาย....เอ่อ...พี่จะไปไหน "  น่าจะเป็นรุ่นพี่ฉันมากกว่า

" ก็มาทานข้าวเนี่ยแหละ แล้วนี่ซื้ออะไรเยอะแยะ ตัวเท่าเมล็ดถั่วกินหมดรึไงกัน "

" ก็ซื้อไปเผื่อเพื่อนเผื่อนคนอื่นไง "

" แฟนก็พูดมาเถอะ "  แสนรู้จุงเบยสามี

" บ้าเรอะ ใครเขามีแฟนกัน ไม่มีเลยไม่มีจริงๆนะ "

" เอาเป็นว่าฉันจะพยายามเชื่อก็แล้วกันนะ น้องโนเบล^//^ " อีกคนพูดก่อนจะยักคิ้วใส่ฉัน แหวะ//-หมั่นไส้อีตาหมอบ้า!

" จะไปกินข้าวไม่ใช่รึไงก็ไปสิค่ะ เชิญ "

" ฮ่าๆ โอเคงั้นหวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะน้องเบล^^ "

" ไม่อยากเจอเลยสักนิด! "  ฉันพึมพำใส่อีกคน

" ฮ่าๆๆ โบราณบอกไว้ว่าเกลียดอะไรได้อย่างนั้นนะครับ พี่ไปนะ "  อีตาหมอยื่นมือมาขยี้ผมฉันเบาๆก่อนจะเดินผ่านไป เจ้าเล่ห์กว่าที่คิดเยอะเลยแฮ่ะ แต่ก็...น่ารักไปอีกแบบ กรี๊ดๆๆ><

                  หลังจากที่ฉันซื้อผลไม้เพื่อไปฝากพี่เจเสร็จฉันก็รีบขับรถไปยังคอนโดพี่เจเจย์ในทันที พอไปถึงฉันก็รีบเดินไปยังหน้าห้องอีกคนทันที ก่อนจะยื่นมือไปกดออดหน้าห้อง ไม่นานนักประตูห้องก็ถูกเปิดออก-*-

แอด~~

" อ้าวเบลO_o "  

" ตกใจอะไรเบอรืนั้นค่ะพี่เจ ดีใจหรือเสียใจเนี่ยที่เบลมาหา!< "

" ดีใจสิ เข้ามาก่อน "  ฉันยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปยังห้องอีกคนก่อนจะเข้าไปนั่งลงบนโซฟา

" แล้วนี่ยังไม่ลุกออกจากเตียงเลยหรอ "

" ก็พึ่งลุกตอนได้ยินเสียงเบลเคาะประตูเนี่ยแหละ อ่ะแล้วไหนบอกว่ามีเรียนไงแล้วทำไม..? "

" อ๋อ...เบลจำวันผิดน่ะ วันนี้มีเรียนแค่ภาคบ่ายไม่ใช่ตอนเช้า ไม่น่าล่ะไม่เห็นยัยมินนี่โผล่มาเลย "

" โถ่ว เป็นเด็กเป็นเล็กสมงสมองไปหมดแล้วเหรอ ฮ่าๆๆ "

" พี่เจย์!! "

" ล้อเล่นน่าาา "  อีกคนยิ้มก่อนจะยื่นมือมาขยี้หัวฉันเบาๆ

" นี่เบลซื้อแอปเปิ้ลแล้วก็ฝรั่งมาฝากพี่ด้วย ล้างหน้ายังเนี่ย//- "

" ล้างแล้วครับ ขอบใจนะน่ารักมาก ฟ้อด//< "  แค่พูดไม่พอต้องหอมแก้มด้วยตลอด

" แต่ยังไม่อาบน้ำใช่มั้ย? "

" ใช่ ฮ่าๆๆ "

" ไปอาบเลย ตอนนี้ด้วย "

" ไม่เอาเดี๋ยวค่อยไป อยู่กับเราก่อน "

" ไม่เอา เบลเหม็นไปอาบน้ำก่อนเร็วเข้า "  จริงๆไม่เหม็นหรอกเพราะพี่เขาเป็นคนไม่มีกลิ่นตัวเลยถ้ามีก็ออกไปทางหอมด้วยซ้ำ><

" ถ้างั้นเบลจะกลับแล้วนะค่ะ "

" อ่ะๆ ไปก็ได้ อย่าพึ่งไปไหนล่ะออกมาต้องเจอนะ "

" จ้าาา รีบไปเถอะ "

" ใส่สั้นอะไรเบอร์นี้เนี่ย//- "  อีกคนไล่สายตาลงมามองที่กระดปรงฉันก่อนจะดึงลง ก่อนจะหันมามองหน้าฉันอย่างหงุดหงิด

" ก็ปกติมั้ย ไปอาบน้ำได้แล้ว "

" ต่อไปห้ามใส่ตัวนี้อีก สั้นไป "

" ก็ไม่ได้ไปไหนสักหน่อย ใส่ก็ตอนอยู่กับพี่เนี่ยไง "

" อยู่กับพี่น่ะใส่ได้ แต่ออกไปข้างนอกคิดมั้ยว่าคนจะมองกันน่ะหรืออยากโชว์ "

" ช่าย อยากโชว์มีของดีก็ต้องโชว์สิ//< "

" อยากโดนข่มขืนรึไง พูดดีๆนะน้อง "  อุ๊ย...พร้อมแล้วค่าาาา

" บ้าเรอะ! ทลึ่งไปอาบน้ำได้แล้ว เร็วๆจะรอ "

" รออะไร รอขึ้นเตียง? "

" พี่เจ!! ทลึ่งอ่ะ เดี๋ยวเหอะ!! "

" ฮ่าๆๆ พูดเล่นครับ ไปล่ะ "  ยอมไปสักทีกว่าจะไปได้เนอะคนเราเนี่ย ฉันยื่นมือไปหยิบรีโมตมาเปิดแอร์ก่อนจะนั่งดูทีวีรออีกคนอย่างชิวๆ

30 นาทีผ่านไป

                อีกคนเดินออกมาพร้อมกับเปื่อยท่อนบนโชว์ซิกแพ็ค กางเกงก็ใส่แต่บล็อคเซอร์ ไม่อยากจะพูดถึงตรงท่อนล่างของพี่เขาเลยจ้า...ไม่เอาๆเดี๋ยวจะว่าฉันเป็นคนกามอีกไม่ดีไม่เอา^0^ จากนั้นนางก็หยิบเสื้อนักศึกษามาใส่ก่อนจะต่อด้วยกางเกงยืนขาดเข่าเซอร์ๆมาใส่ เฮ้อ...เท่ไปอีก จากนั้นก็นั่งลงข้างๆฉัน

" นี่เราซื้อมาให้พี่ก็ซื้อมากินเองเนี่ย "  อีกคนมองไปยังถุงแอปเปิ้ลที่เหลือไม่กี่ชิ้น

" อ้าวก็แล้วใครบอกให้พี่ชักช้าล่ะ ก็หยุดก่อนนะสิ "

" ชักช้า? บ้าเรอะ พี่ชักเร็วมากนะจะดูมั้ยล่ะ "   อรั๊ย>< มันคงละชักโว้ยยยย!!

" ให้ตายเถอะ ไม่ใช่ชักแบบนั้น โอ๊ย~~ "

" อ้าวหรอ ฮ่าๆๆ "

" หื่นกามจริงๆคนอะไร "

" เราออกไปข้างนอกกันดีกว่าไปหาอะไรกินแถวๆหน้ามหาลัยแล้วค่อยเข้าเรียน เคมั้ย "

" แบบนั้นก็ได้ค่ะ "

" อ้าว ใส่ไว้เสื้อก็บางกระโปรงก็สั้น "  พี่เจบ่นไปหยิบเสื้อยีนส์ตัวเองมาคลุมให้ฉันไปด้วย มันช่างเป็นโมเม้นที่น่ารักจริงๆ//<

" ขอบคุณนะค่ะ^^ "

" ไป ไปกันได้แล้ว พี่หิวจะแย่อยู่แล้วเนี่ยกินเราได้ทั้งวันเลยแบบนี้ "

" อ่ะไม่ใช่ล่ะ มุขไม่ฮาพาน้องคิดลึก "

" ฮ่าๆๆ ไปครับไป "

               หลังจากนั้นพี่เจก็พาฉันไปกินข้าวกินนู้นนี่ก่อนที่เราจะแยกกันไปเรียนในที่สุด แต่ดีที่เรียนตึกใกล้ๆกัน แต่พอเลิกเรียนก็ไม่รู้ว่าจะไปไหนต่อเพราะพี่เจไม่ได้นัดเอาไว้ เดี๋ยวค่อยโทรหาทีหลังก็แล้วกัน

16.00 น.

              ฉันเก็บของเมื่อเรียนเสร็จแล้ว ก่อนจะผุดลุกขึ้นในทันที อ้าว...ยัยเพื่อนรักฉันยังคงนอนหลับเฝ้าพระอินทร์อยู่เลย ฉันเอื้อมมือไปสกิดไหล่นางเบาๆก่อนอีกคนจะสดุ้งแล้วงัวเงีย 

" ไปอดหลับอดนอนมาแต่ไหนเนี่ย ตื่นได้แล้วเลิกแล้วเนี่ย "

" อ้าว เลิกแล้วเหรอ... "  มินนี่มองหน้าฉันอย่างเบลอๆก่อนจะเก็บกระเป๋า

" แกจะไปไหนต่อมั้ยอ่ะหรือกลับเลย "

" คงต้องกลับเลยอ่ะเพราะฉันมีนัดน่ะ "

" อ๋อ...ไม่เป็นไร แหมสมัยนี่มินนี่ก็มีนงมีนัด^0^ "

" ธรรมดาซะที่ไหนล่ะ ฮ่าๆๆ "  มินนี่พูดไปเดินไปด้วย

" แล้วใครอ่ะที่ว่านัดเนี่ย แฟนแกหรอคบกับใครอยู่อ่ะ "

" ไม่ใช่แฟนหรอก ฉันยังพูดไม่ได้น่ะ เอาเป็นว่าแยกกันตรงนี้เลยนะ แกไปก่อนเลยเดี๋ยวฉันจะไปเข้าห้องน้ำก่อน "

" ได้ๆ งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะจ๊ะ "

" จ้าาา>< "

             ปานนี้พี่เจจะเลิกเรียนยังนะ ฉันมองซ้ายแลขวามองหาอีกคนก็ไม่เห็นวี่แววว่าจะมา หรือว่ายังเรียนอยู่ โทรหาหน่อยดีกว่า....  ฉันหยิบมือถือขึ้นมาก่อนจะกดโทรหาพี่เจอย่างไว แต่ก็ต้องสตั้นไปยี่สิบวิเมื่อฉันเงยหน้าขึ้นมาเห็นสิ่งที่ไม่คาดคิด นั้นมันหมายความว่ายังไง! พี่เจขับรถมารับผู้หญิงแล้วผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่ดันเป็นเพื่อนฉันเอง มินนี่.....O_O
            หลังจากนั้นรถก็ถูกอีกคนขับออกไปอย่างรวดเร็วฉันแทบล้มทั้งยืนเมื่อเห็นภาพตรงหน้าที่ไม่คาดฝันนี่มันอะไรกันว่ะเนี่ย คืออะไรฉันสับสนไปหมดแล้ว มันเกิดอะไรขึ้น ผู้ชายที่ฉันเห็นไม่ใช่พี่เจใช่มั้ย แค่คนหน้าเหมือนใช่มั้ย ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ใช่มินนี่ใช่มั้ยฉันตาฝาดใช่มั้ย ตอบฉันสิ!!!!










**ติดตามตอนต่อไป**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น