เมียวิศวะ

ตอนที่ 7 : โมเม้นสามี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    23 ก.ย. 62

7.00  น.

               งืมงำๆ....ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆจนมาสะดุดตรงใบหน้าอีกคนที่อยู่บนตัวฉันแล้วข้างหน้าฉันนี่คือแผงอกหนาๆของเขา ร่างของฉันถูกอีกคนรวบรัดเอาไว้อย่างเเน่น แล้วดูตอนนี้สิพี่เจนอนหลับปุ๋ยเลยคงจะเหนื่อยล่ะสิท่าแต่ยังดีนะที่เราสองคนยังใส่กางเกงส่วนฉันก็ใส่เสื้อกล้ามไว้เรียบร้อยมีแต่พี่เขานั้นแหละเปื่อยท่อนบนโชว์ฉันอยู่ตอนนี้ คนอะไรก็ไม่รู้หล๊อหล่ออ่ะ หน้าก้เนียนไร้ที่ติ เห้อ...นี่มันเทพบุตรชัดๆ จะว่าไปก็เป็นครั้งแรกของฉันเลยนะที่ได้ใกล้ชิดผู้ชายมากขนาดนี้ ถึงเนื้อถึงตัวกันขนาดนี้ ตื่นเต้นอ่ะแหละแต่ก็ยินยอม ฮ่าๆๆ ฉันยังจำรสจูบของเมื่อคืนได้อยู่เลยมันช่างหอมหวานนุ่มนวลละมุนจะอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ พี่เจจูบเก่งมากจนฉันรับแทบไม่ทัน ส่วนเรื่องอื่นๆก็ไม่ต้องพูดถึงหรอกก็เป็นไปตามขั้นตอนนั้นแหละ แถมฉันไม่ได้เตรียมอะไรด้วย ปล่อยธรรมชาติเลยก็แล้วกัน ครั้งเดียวเองคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง เพราะครอบครัวฉันเป็นครอบครัวที่มีลูกยากมาก ฉันก็เลยไม่ต้องซีเรียส นี่ก็เช้าแล้วนะจะตื่นตอนไหนอยากคุยด้วยแล้วอ่ะ>//<

" พี่เจค่ะ... "  นิ่งสนิท

" พี่เจ เช้าแล้วค่ะ "  เงียบสนิท..

" จุ๊ป  ตื่นได้แล้วนะค่ะ^^ "  ไม่ตื่นใช่มั้ยต้องจุ๊ปไปเลย แล้วมันก็ได้ผลจริงๆอีกคนค่อยๆลืมตาอย่างงัวเงียแล้วมองมาที่ฉันก่อนจะกระตุกยิ้ม

" อื้ม~ เช้าแล้วหรอ "  อีกคนมองไปยังหน้าต่างก่อนจะกลับมามองหน้าฉันเหมือนเดิม

" ยังไม่สายหรอกค่ะ ถ้ายังง่วงก็นอนต่อก่อนก็ได้ "

" ไม่ล่ะ ได้ตื่นแล้วนี่แล้วเราตื่นตั้งแต่ตอนไหนเนี่ยทำไมตื่นเช้าจัง "  พี่เจพูดพร้อมกระชับกอดให้หน้าฉันซุกเข้าไปยังหน้าอกของเขา แค่นี้ก็เนื้อแนบเนื้อแล้วจะเอาอะไรอีก อกอีแป้นจะวายยยย^//^

" ก็พึ่งตื่นได้ไม่กี่นาทีนี่เอง แล้ววันนี้พี่เจไม่มีเรียนหรอ "  ฉันพูดก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองอีกคน

" เราลืมไปแล้วเหรอว่าวันนี้วันหยุดน่ะ  เพลียจนเบลอแล้วหรอหื้ม^0^ "

" อะไรพี่พูดอะไรเนี่ย นิสัยไม่ดี!< "  ฉันพูดไปเขิลไป

" อะไรกันต้องให้พี่พูดออกมาเลยมั้ยว่าเมื่อคืนเราทำอะไรพี่บ้าง " กรี๊ดดด!! หยาบคาย

" อย่านะ เก็บไว้นั้นแหละ พาพูดอะไรก็ไม่รู้ "  ฉันได้แต่ก้มหน้าซุกเข้าไปในอกอีกคนอย่างเขิลอาย

" อ้าว...ก็มันจริงนี่นา หรือจะจัดอีกสักน้ำ "  จัดมาค่าาาา

" อีพี่บ้า! พูดอะไร เอาอีกแล้วนะหยุดพูดเลย ไม่งั้นเบลจะไม่พูดด้วยเล่าาาา "

" โอ๋ๆ ไม่พูดล่ะครับ หิวรึยังเดี๋ยวพี่ลุกไปทำอะไรมาให้ "

" ทำเป็นหรอ? "

" ดูถูก พี่นี่พ่อครัวตัวเกร็งเลยนะครับบอกไว้ก่อน "

" หราาา งั้นทำให้กินหน่อยถ้างั้นน่ะ "  ฉันพูดไปยิ้มไป

" กินอะไรล่ะ "

" แน่ใจว่าทำเป็นทุกอย่างเลย? "

" ไม่แน่ใจ ฮ่าๆๆๆ "

" อ้าว! ขี้โม้ใส่น้องนี่หว่าาา "

" เราก็หาเมนูที่มันทำง่ายๆสิ ถ้าสงสารพี่อ่ะพี่ไม่ได้ทำบ่อยขนาดนั้นสักหน่อยก็ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง แบบนี้ "

" อื้ม...งั้นแล้วแต่พี่เจจะทำให้เบลกินเลยก็แล้วกัน กินได้หมดล่ะ "

" น้ำก็กินมาแล้วใช่มั้ยเลยกินได้หมด>//< "  อีกคนพูดไปใส่เสื้อไปด้วย

" น้ำอะไร!! คนนิสัยไม่ดี!!! "  

" ฮ่าๆๆ ไปล่ะๆ อ้อ! ผ้าเช็ดตัวอยู่หน้าตู้นะแล้วก็เสื้อผ้าใส่ของพี่ไปก่อนก็ได้ "

" ไม่ต้องห่วงหรอก ใส่แค่เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นก็พอแล้ว "

" อย่าอ่อยๆเดี๋ยวเหนื่อยอีกอย่ามาว่าพี่นะ "

" บ้า>< ไปเลยหิวจะแย่แล้วเนี่ย "  ฉันทำท่าจะปาหมอนใส่อีกคน

" อ่ะครับๆ ไปแล้วๆ "   หลังจากนั้นเราก็แยกกันไปทำตามที่ตกลงกันไว้ พี่เจไปเตรียมอาหารส่วนฉันสบายไปอาบน้ำอย่างเดียว รู้สึกได้สามียังไงไม่รู้อ่ะ^0^

40 นาทีผ่านไป

           ฉันนั่งขยี้ผมอยู่บนโซฟาก่อนจะหันไปมองอีกคนที่เดินกลับไปกลับมาอยู่ภายในครัว มีอะไรให้ช่วยมั้ยนะ ว่าแล้วฉันก็รีบเดินเข้าไปหาอีกคนในครัวทันที 

" หอมจัง ทำอะไรค่ะเนี่ย " 

" ทำต้มยำกุ้งแล้วก็ข้าวผัด "

" ทำอะไรตั้งสองอย่าง ไม่น่าล่ะดูวุ่นๆมาค่ะเดี๋ยวเบลช่วยทำดีกว่าจะได้เสร็จเร้วๆ "

" หื้มไม่ต้อง เราแหละไปนั่งเลย เดี๋ยวก็เสร็จแล้วเนี่ย//- "

" จะมาให้เบลนั่งดูนั่งรออย่างเดียวไม่ได้หรอกนะ ต้องช่วยกันสิ มาเดี๋ยวทำช่วย "

" งั้นไปล้างผักแล้วก็หั่นให้พี่ก็แล้วกัน ไป "

" อันนี้ใช่มั้ย "

" ครับผม "  ฉันหันหลังกลับไปก่อนจะรีบเอาผักไปล้างตามคำสั่งอีกคนทันทีก่อนจะนำไปหั่นตามขั้นตอน

ฟึ่บ~

             หื้มO_o ตกใจหมดอยู่ดีๆพี่เจก็เดินเข้ามากอดเอวฉันจากด้านหลังซะงั้น มาไม่ให้สุมให้เสียงเล่นแบบนี้ก็ตกใจน่ะสิ แค่นั้นไม่พอยังยื่นหน้ามาหอมแก้มฉันแรงๆอีกด้วยจากนั้นนางก็เอาหน้ามาเกยไว้ที่ไหล่ของฉัน

" เรานี่ตัวหอมเนอะ "

" ก็อาบน้ำ ไม่หอมไชก็บ้าแล้ว~~ "

" ไม่หรอก หอมตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว อ้อ! แล้วนี่หายมาแบบนี้มินนี่จะไม่ตามหาแย่เลย
หรอ "

" ไม่หรอกมั้ง คงคิดว่าเบลชิงกลับก่อนมันแล้วแหละ "

" แต่เพื่อนเรานี่หน้าคุ้นๆแฮ่ะ เหมือนพี่เคยเจอที่ไหนมาก่อน "

" งั้นหรอค่ะ อาจเจอผ่านๆมั้งถ้าพี่ไปที่คลับบ่อยก็มีโอกาสเจอมันเพราะมินนี่นางไปแทบทุกวัน "

" งั้นหรอ แล้วเราล่ะได้ไปกับเขามั้ย "

" ก็ไป แต่ไม่บ่อยบางครั้งแล้วแต่อารมณ์น่ะค่ะ ทำไมเหรอ "

" ไม่น่าล่ะน่าไม่คุ้น "

" แสดงว่าพี่ไปที่นั้นบ่อยใช่มั้ยล่ะ เพลย์บอยว่างั้น? "  ฉันหันไปมองหน้าอีกคนในระยะประชิด พี่เจกระตุกยิ้มก่อนจะเข้ามาหอมแก้มฉันอีกครั้ง

" ไม่ขนาดนั้นหรอก ก็ไปบางเหมือนกับเรานั้นแหละ "

" น้ำเดือดแล้วมั้งค่ะ ไปดูได้แล้ว~ "  

" นั่นสิ กอดแล้วลืมไปเลยแฮ่ะ^0^ "  อีกคนถอนตัวออีกจากฉันก่อนจะรีบกลับไปคนหม้อต้มยำต่อ

" พี่เจมีเพื่อนเป็นหมอด้วยเหรอ "

" ทำไมเรารู้ล่ะ รู้จักไอ้ซันหรอ "

" ป่ะ...ป่าวค่ะ ได้ยินยัยมินนี่พูดน่ะก็เลยลองถามดู "

" ใช่ พี่มีเพื่อนเรียนหมอ ชื่อซันเดี๋ยวว่างๆเจอมันจะพาไปทำความรู้จักไว้ก็แล้วกัน "

" แล้วทำไมถึงได้เพื่อนต่างคณะล่ะ//- "

" ก็ตอนที่พี่อยู่ปีหนึ่งพี่ได้มันเป็นรูมเมตน่ะ ก็เลยสนิทแล้วก็รู้จักกันมาไปไหนก็ไปมาด้วยกัน เรียกได้ว่าสนิทสุดล่ะ จนปีสองเนี่ยแหละพี่แยกออกมาอยู่คอนโดมันก็เหมือนกัน "

" อ๋อ...แบบนี้นี่เอง ดีจังแฮ่ะ//- "

" ก็ดี เวลาที่พี่ไม่สบายมันก็ดูแลได้เพราะมันเป็นหมอ ฮ่าๆๆ เดี๋ยวพี่พาไปรู้จักไว้ก็แล้วกัน แต่เดี๋ยวต้องรอให้มันว่างก่อน อ้อ! เมื่อคืนมันก็ไปที่คลับนะพี่ว่าจะพาเราไปทำความรู้จักแต่เรานั้นแหละมัวแต่เขิลอายก็เลยไม่ได้ไปไง พี่จำได้ล่ะ "

" งั้นก็เอาไว้โอกาสหน้าดีกว่าเนอะ//< "

" ฮ่าๆๆ ครับ เอาผักมาใส่ได้เลยสุกแล้ว "

" ค่ะ แปบนึงนะ "  ฉันรีบเดินกลับไปเอาผักก่อนจะเอาให้อีกคน

" กินข้าวเสร็จเราออกไปข้างนอกกันมั้ย ไปเที่ยวไปดูหนังไรงี้  "

" ขอเดตหรอค่ะ>< "

" ฮ่าๆๆ ก็ประมาณนั้นแหละว่าไงล่ะ จะนอนด้วยกันที่ห้องหรือว่าจะไปเที่ยวด้วยกัน "

" ไม่มีช้อยให้เบลกลับคอนโดหน่อยหน่อยเหรอ^0^ "

" ไม่มี ยังไม่ให้กลับ กลับไม่ได้ ฮ่าๆๆ "

" บ้าล่ะ ไปก็ไปค่าาา "

" น่ารักมาก เดี๋ยวกินเสร็จค่อยว่าอีกทีก็แล้วกันเนอะ "

" เครจ้าา^^ "  


               ฉันยิ้มให้อีกคนก่อนจะยกกับข้าวไปยังโต๊ะทานอาหาร จากนั้นเราก็ทานข้าวด้วยกันสองต่อสอง เป็นอะไรที่น่ารักอ่ะ ไม่เคยมีโม้เม้นนี้มาก่อนเลย นี่ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆอ่ะรู้จักกับผู้ชายคนนี้ได้ไม่กี่วันแล้วยังมาอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืนอีก แค่นั้นไม่พอยังมีอะไรกันแล้วด้วย นี่มันพี่รหัสน้องรหัสหรอว่ะเนี่ย!!<








**ติดตามตอนต่อไป**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น