เมียวิศวะ

ตอนที่ 21 : ขอไลน์หน่อยครับ(?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,037
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    1 ต.ค. 62

@ร้านอาหารแห่งหนึ่ง


ฉันเดินเข้ามานั่งภายในร้าน ไม่นานพี่ซันก็ลงรถแล้วเดินเข้ามานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามฉัน ฉันหยิบเมนูขึ้นมาอ่านดู โอ้โห้0_0 มีแต่ของโปรดทั้งนั้นเลยอ่ะเป็นอาหารที่ธรรมดาแต่น่าทานแต่สั่งมาเยอะก็กินไม่หมดหรอก ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองอีกคนที่กำลังหยิบเมนูอาหารขึ้นมาอ่านเหมือนกัน ไม่นานนักพนักงานก็เดินเข้ามาหา



" ลูกค้ารับอะไรดีคะ "



" เอ่อ...ฉันเอาข้าวผัดรวมมิตร ยำทะเลแล้วก็น้ำเปล่าจ๊ะ "



" ส่วนผมเอาข้าวผัดทะเลแล้วก็น้ำเปล่าครับ "



" โอเคคะรอสักครู่นะคะ " จากนั้นพนักงานก็เดินกลับออกไป



" ตัวเล้กนิดเดียวกินเยอะเลยนะเราอ่ะ//< "



" โถ่ว ไม่หรอกแค่หิวน่ะ ตอนนี้กินช้างได้ทั้งตัวเลยล่ะ ทำไมพี่กินน้อยจังล่ะ "



" จริงๆ แล้วก็กินมาบ้างแล้วแหละ แต่เรายังไม่ได้กินข้าวด้วยกันเลยไม่ใช่เหรอ ครั้งนั้นก็มีเรื่องซะก่อน กว่าจะได้เจอกันก็นานๆ ทีเพราะอยู่คนละคณะ "



" ฮ่าๆ ๆ นั่นสินะ เบลซิ่ววิศวะแล้วไปสอบหมอตอนนี้จะทันมั้ยคะ? "



" ทันนะทัน เอามั้ยล่ะเดี๋ยวพี่ดูมาให้ "



" ล้อเล่นน่ะคะ อย่างเบลหรอจะสอบได้ คงยากเกินสมองอันน้อยนิด "



" เรายังไม่ลองเลยนี่นา เพื่อฟลุกไงก็ลองไปสอบดูสิ "



" งั้นจะพิจารณาดูก็แล้วกันนะค่ะ อ้อ! แล้วนี่พี่ซันกลับมหาลัยวันไหน "



" น่าจะวันเปิดเรียนนู้นแหละ กลับไปตอนนี้ก็ไม่มีอะไรทำน่ะ แล้วเราล่ะ "



" เหมือนกันค่ะ รอให้แม่กลับมาจากต่างประเทศก่อนน่ะ โดนบังคับ ฮ่าๆ "



" โถ่วๆ เด็กน้อยจริงๆ เออพี่ลืมถามไปเลยเกือบลืมแน่ะ "



" อะไรเหรอ? "



" เรากับเพื่อนพี่ เอ่อ...พี่หมายถึงฃไอ้เจน่ะ เป็นอะไรกันหรอเห็นวันนั้น... "



" อ๋อ...ป่าวนี่คะ ไม่ได้เป็นอะไรกัน " ฉันรีบสวนกลับไปทันที



" จริงหรอ แล้วทำไมดูเรากับไอ้เจสนิทกันจังล่ะ " พี่ซันจ้องหน้าฉันตาไม่กระพริบเพื่อรอคำตอบ อย่าจ้องแบบนั้นเส่! มันกดดันนะเฟ้ย//-



" ก็เบลกับพี่เจเป็น...เป็น เอ่อพี่รหัสน้องรหัสกันน่ะค่ะเลยดูสนิทกัน แค่นั้นเอง "



" อ๋อๆ แบบนี้นี่เอง ไม่น่าล่ะถึงได้ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ นี่ได้ข่าวว่าไปเข้าค่ายด้วยหนิคณะเราอ่ะ เป็นไงบ้าง "



" ก็สนุกดี แต่เบลดันเป็นไข้น่ะสิก็เลยไม่ค่อยได้ร่วมกิจกรรมเท่าไหร่ "



" อากาศหนาวละสิอุณภูมิในร่างกายก็เลยเปลี่ยนแปลง " มีความวิเคราะห์ฉบับคุณหมอ



" ฮ่าๆ น่าจะใช่ค่ะ//< " ฉันยิ้มก่อนจะพยักหน้าตอบอีกคน



" ได้แล้วค่ะ รับอะไรเพิ่มเรียกพนักงานได้ตลอดเลยนะค่ะ " พนักงานเดินเอาอาหารและน้ำมาเสิร์ฟ



" ขอบคุณมากค่ะ^^ " ฉันยิ้มให้อีกคนก่อนจะเดินออกไป



ตื้ด...ตื้ดดด~~



ฉันกำลังจะหยิบน้ำขึ้นมาดื่มมือถือดันสั่นก่อนซะงั้น ฉันรีบคว้ามาดูก่อนจะเห็นว่าพี่เจโทรมา ซวยล่ะไงโทรมาอะไรตอนนี้ว่ะเนี่ย ขืนนั่งคุยอยู่ตรงนี้พี่ซันต้องรู้แน่ๆ ว่าเราเป็นอะไรกับพี่เจ ไม่ได้ฉันจะให้เขารู้ไม่ได้มันไม่โอเคสำหรับฉัน! <



" มีอะไรรึป่าว ใครโทรมาหรอ? " พี่ซันเงยหน้าขึ้นมามองฉัน



" อ้อ! ป่าวๆ ค่ะ เพื่อนน่ะเดี๋ยวขอตัวสักครู่นะ "



" ครับๆ " ว่าแล้วฉันก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินออกไปรับสายพี่เจทันที



" ว่าไงคะ "
(เราอยู่ไหนหรอพี่ว่าจะเข้าไปหาที่คอนโด)
" พี่ว่างแล้วเหรอถึงจะมาหาเบลได้? "
(โถ่ว ถึงเราจะไม่ค่อยได้เจอกันแต่พี่ก็คิดถึงเราเหมือนเดิมนั่นแหละ ว่าไงอยู่ห้องมั้ย)
" ไม่ค่ะ เบลกลับมาที่บ้านตอนนี้ออกมาทานข้าวข้างนอกอยู่ "
(ไปกับใคร)
" คนเดียวไง จะมากับใครล่ะ (^^) "
(แล้วไป ถ้างั้นคืนนี้ไว้พี่จะโทรหานะ)
" แล้วตอนนี้ทำอะไรอยู่เหรอ "
(ก็...)
" อยู่กับมินนี่สินะ เข้าใจคะแค่นี้นะ "
(เฮ้ย! เดี๋ยวก่อนสิ จะรีบวางไปไหน ต่อให้อยู่แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีสักหน่อยนะ)
" ไม่ได้ถาม แค่นี้นะเบลจะกินข้าว "
(โอเคๆ งั้นไว้พี่จะโทรหาก็แล้วกัน)
" เข้าใจแล้วว่าเบลคงโทรไปหาพี่ก่อนไม่ได้หรอก "
(ไม่ใช่แบบนั้นนะ)
" เข้าใจค่ะ ไม่โกรธหรอกแค่นี้นะ "
(เดี๋ยว!)



ตู้ด...ตู้ดดด~~



ฉันตัดสายอีกคนก่อนจะรีบเดินกลับเข้าไปยังร้านแล้วนั่งลงที่เดิม ที่ฉันรีบวางไม่ใช่ว่างอลหรืออะไรนะ มันไม่รู้จะพูดอะไรอ่ะก็เข้าใจตรงกันอยู่แล้วแค่แกล้งไปงั้นแหละ เบื่อที่จะต้องคุยอะไรเดิมๆ เหมือนกัน เชิญอยู่กับคู่หมั้นไปเหอะ!



" มีอะไรรึป่าวหน้าดีเหมือนหงุดหงิดอะไรมา "



" ป่าว ไม่มีอะไรค่ะกินต่อเถอะ "



" เออนี่เดี๋ยวพี่ขอไลน์เราไว้หน่อยดิ้ เผื่อว่าเรามีอะไรก็ปรึกษาพี่ได้ " ผู้ชายขอไลน์เว้ยแกร>//<



" โอเคได้สิคะ^0^ " ว่าแล้วพี่ซันก็ยื่นมือถือให้ฉันก่อนฉันจะรับมาแล้วพิมพ์ให้



" หลังจากนี้จะไปไหนต่ออยู่เหรอ "



" คงไม่แล้วแหละรอมาอีกทีตอนมารับหลานเลยดีกว่า*-* "



" ฮ่าๆ ๆ โอเคๆ "



" ทำไมคะ? จะชวนเบลไปไหนอีก "



" ป่าวสักหน่อยอย่ามาทำเป็นรู้ดีสิ*-* " อีกคนพูดไปยิ้มไปพลางทำฉันหัวเราะตามไปด้วยหลังจากนั้นเราก็นั่งทานข้าวแล้วก็คุยกันไปเรื่อยๆ ....



21.00 น.
@ห้องนอนโนเบล



หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จฉันก็เดินมานั่งบนเตียงทันที วันนี้จะว่าไปก็เหนื่อยเหมือนกันแฮ่ะ เล่นกับเด็กนี่ก็เพลียไปเลย ฉันทิ้งตัวลงนอนบนเตียงก่อนจะมองไปยังมือถือที่วางอยู่โต๊ะข้างๆ โอ๊ะO_o ไม่ได้เปิดเสียงตั้งระบบสั่นไว้เลยไม่ได้ยิน พี่เจโทรมาตั้งตอนไหนเนี่ย ฉันผุดลุกขึ้นนั่งก่อนจะกดรับสายอีกคน ไม่นาหน้าอีกคนก็โผล่มาบนหน้าจอโทรศัพท์P:



" ขอโทษ พึ่งอาบน้ำเสร็จ " ฉันพูดก่อนจะยิ้ม
(ไม่เป็นไรครับ แล้วนั้นทำอะไรอยู่)
" ก็นอนเล่นเนี่ยแหละ พี่ล่ะทำอะไร " ก็คงอยู่บนเตียงเหมือนกับฉันแหละดูจากสถานที่
(เหมือนกับเราแหละ ไม่รู้จะทำอะไรละ)
" ไม่โทรหามินนี่หราาา "
(อยากโดนข่มขืนรึไง ให้โอกาสพูดใหม่ยัยนั้นน่ารำคานชะมัดอะ เบื่อ)
" ใช่เหรอ แต่ก็ต้องทนเพราะนั้นคู่หมั้นพี่เลยนะ " ฉันพูดไปอมยิ้มไป
(เดี๋ยวเหอะ!)
" แบร่^0^ แล้วนั้นกินอะไรยัง "
(กินแล้วครับ เบลล่ะ)
" เรียบร้อยแล้ว "
(ดีล่ะแล้วเป็นไข้หายแล้วใช่มั้ย)
" หายตั้งแต่เมื่อวานแล้วจ๊ะคุณพี่หมื่น "
(แล้ววันนี้ทำอะไรบ้าง)
" นอนช่วยตัวเอง (?) "
(นั้นๆ ทลึ่งใหญ่แล้วนะช่วงนี้น่ะ เดี๋ยวก็โดนซะหรอก) พี่เจทำท่าจะเขกหัวฉัน
" ฮ่าๆ ๆ ล้อเล่นน่าา ก็ไปส่งหลานไปโรงเรียนแล้วก็ไปกินข้าวข้างนอกแค่นั้น "
(เรามีหลานด้วยหรอ)
" เป็นหลานแม่บ้านที่บ้านเบลน่ะแต่น้องเขาสนิทกับเบลก็เลยเรียกหลานไปเลย "
(รักเด็กว่างั้น?)
" แน่นอนจ๊ะ^0^ "
(อย่าลืมรักพี่ด้วยล่ะ//<)
" ตลกแหละ เดี๋ยวก็เขกหัวเลยนี่ "
(พี่อยากเจอเราอ่ะ พรุ่งนี้มาเจอกันหนือยมั้ยไปกินข้าวดูหนัง)
" เบลคงไม่ได้กลับหรอกคงอีกสองวันอ่ะ แม่ยังไม่มาเลย "
(ไม่เป็นไร นี่เมื่อเช้ากลับบ้านก็ไม่ยอมส่งข้อความบอกพี่เลยนะ!)
" ก็เบลรีบอ่ะ แล้วก็ลืมไปเลย แฮ่ะ^^ "
(ก็ไม่ได้ว่าหรอกแต่บอกบ้างก็ดี เป็นห่วง)
" หราาา ขอบคุณค่าาา "
(งั้นนอนเถอะพี่ก็เริ่มง่วงๆ แล้วเหมือนกัน)
" โอเคคะ ฝันดีนะ "
(พี่รักเรานะครับ :) )
" รักเหมือนกันค่ะ<3 "
(ฝันดีครับ)
" บาย~ "



ติ้ด~



ฉันวางสายวิดีโอของอีกคนก่อนจะเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว แบบนี้ใครจะโกรธลงล่ะก็พี่เขาน่ารักขนาดนี้ ใส่ใจเทคแคร์ตลอดอ่ะ ฉันจะไปไหนได้ แต่ก็พยายามเผื่อใจเอาไว้แหละเพราะพี่เจก็กำลังจะหมั้น ถึงฉันจะมาก่อนมินนี่เพื่อนสุดที่รัก แต่ฉันก็แพ้เธออยู่ดี เฮ้อ....





















**ติดตามตอนต่อไป**
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น