เมียวิศวะ

ตอนที่ 2 : อย่าลืมไปห้องพี่ล่ะ(?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    1 ก.ย. 62

             เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน อยากรู้ก็ต้องเสี่ยงไม่เห็นจะหน้าอายตรงไหนเลย ถ้าหาพี่รหัสไม่เจอนี่สิหน้ากลัวกว่าเยอะ ไม่รู้จะเจอบทลงโทษอะไรบ้าง ว่าแล้วฉันก็เดินตรงไปยังกลุ่มพี่ผู้ชายแต่พอฉันเดินเข้าไปทุกคนก็หันมามองเป็นตาเดียว นะ...นี่ฉันยังไม่ทำไม่พูดอะไรเลยนะ ใจเย็นสิทำไมต้องหันมาพร้อมกันขนาดนั้นด้วย ยิ่งหน้าตาดีๆกันหมดอยู่ อยากโดนจับจูบเรียงคนรึไงกัน!< พูดเป็นเล่น ฉันเดินเข้าไปหาพี่ที่ชื่อเจเจย์ที่มีป้ายชื่อแขวนเอาไว้อยู่ก่อนจะยกมือขึ้นไหว้และโค้งเก้าสิบองศา//-

" หวัดดีค่ะ...พี่ใช่พี่ในคำใบ้นี้รึป่าว? "  ฉันพูดกล้าๆเกร็งๆก่อนจะชูกระดาษคำใบ้ให้อีกคนดู เขามองหน้าฉันนิ่งๆก่อนจะกระตุกยิ้ม

" แต่พี่ไม่ได้ขี้เหร่ไม่ใช่เหรอครับ^^ "

" เอ้า แต่ว่าในคำใบ้บอกว่าชื่อกางเกงชนิดหนึ่งแล้วทั้งหมดนี้ก็ไม่มีคนชื่อคล้ายกางเกงเลย นอกจาก...พี่อ่ะคะ "

" อะไรที่ทำให้เรามั่นใจว่าเป็นพี่ละครับ "

" ก็ชื่อเจเจย์เป็นชื่อกางเกงไงคะ แล้วอีกอย่างก็มีคนเดียวด้วยก็เลยคิดว่าน่าจะใช่ "

" แล้วน้องว่าพี่ขี้เหร่หรอ? "

" ไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย ที่พี่เขียนก็เพื่อให้สับสนใช่มั้ยล่ะความจริงแล้วคำใบ้มันตรงกันข้ามกับความจริง-*- "

" อย่างงั้นเหรอ อื้ม...ถ้าเรามั่นใจขนาดนี้พี่ก็คงไม่กล้าปฏิเสธแล้วล่ะ อ้อ! ว่าแต่เราชื่ออะไรล่ะ "  พี่เจพูดไปยิ้มไป นี่เรื่องจริงใช่มั้ยพี่สุดหล่อน่าจุ๊บคนนี้คือพี่รหัสแท้ๆของฉัน กรี๊ดดดด!!<

" อะอ๋อ...ชื่อโนเบลคะ เรียกว่าเบลเฉยๆก็ได้ "

" ชื่อน่ารักดีแฮ่ะ แล้วทำไมถึงเลือกเรียนคณะนี้ล่ะรู้ทั้งรู้ว่าคณะนี้มีแต่ผู้ชาย ไม่กลัวรึไง "

" ก็... "

" หมดเวลา! เอาล่ะครับหันมาฟังทางนี้ ตอนนี้ครบสิบนาทีแล้วน้องๆคนไหนที่ยังหาพี่รหัสไม่เจอกันบ้างเดินออกมาข้างหน้าเลยครับ พี่มีรางวัลให้ "   เสียงประกาศดังขึ้นขณะที่ฉันกำลังจะอ้าปากพูดต่อทำให้ทุกคนต้องหันไปฟัง และส่วนคนที่หาพี่รหัสไม่เจอก็ถูกเชิญให้ออกไปโชว์ตัว

" เบลว่า...เราไปนั่งตรงนั้นดีมั้ยค่ะจะได้ดูคนที่ถูกทำโทษด้วยเพื่อว่าจะมีอะไรฮาๆ "

" แต่พี่ว่านั่งแถวสุดท้ายดีกว่านะ เราจะได้ทำความรู้จักกันรู้เรื่องไปแถวหน้าพูดกันไม่รู้เรื่องหรอกมันเสียงดัง "  แต่ว่า...แถวหลังไม่ค่อยจะมีใครเลยนะส่วนมากเขาก็ขยับไปนั่งเก้าอี้แถวหน้ากันหมดอ่ะ=0=

" อะอ๋อ...เอางั้นเหรอค่ะ ก็ได้คะ^^ "

" ตามมาก็แล้วกัน "  พูดจบอีกคนก็เดินนำฉันไปแล้วนั่งลง ฉันเดินเข้าไปนั่งลงเก้าอี้ข้างๆอีกคนก่อนจะฉีกยิ้มบางๆให้ เขิลอ่ะครั้งหนึ่งในชีวิตได้ใกล้ชิดกับคนหล๊อหล่อด้วย ให้ตายเถอะ! นี่ฉันฝันไปรึป่าวนะคนอะไรหล่อระเบิดระเบอ><

" เรายังไม่ตอบพี่เลยนะว่าทำไมเราถึงมาเรียนวิศวะทั้งๆที่ก็มีผู้ชายเป็นส่วนมาก "  พี่เจเจย์หันมาก่อนจะจ้องหน้าฉัน อุ๊ย! ทำไมต้องสบตาด้วยเนี้ยน่ารักจนแทบละลายเป็นน้ำอยู่แล้ว//<

" เอ่อ...พูดไปก็ดูไม่ค่อยโอเคน่ะคะ ไม่ค่อยอยากเล่าเลย ฮ่าๆๆ "  อายจังที่ต้องตอบว่าตัวเองสอบไม่ติดสักคณะถึงได้มาเรียนคณะวิศวะอะไรนี้

" เราเป็นพี่รหัสน้องรหัสกันนะมีอะไรก็ต้องรับรู้ด้วยกันสิ เรื่องแค่นี้เองไม่น่าอายหรอกน่า อีกอย่างเราต้องอยู่ด้วยกันอีกนานเรื่องสำคัญมากน้อยก็ไว้ใจพี่ได้ "  หล่อยังไม่พอจิตใจยังประเสริฐอีกด้วยพ่อคูณณณณณ<3

" คือว่าเบลสอบไม่ติดสักคณะเลยน่ะก็เลยได้มาเรียนวิศวะ แฮ่ะๆ^0^ "

" จริง? ฮ่าๆๆ พูดจริงเหรอครับเนี่ย แล้วอะไรทำให้ดลใจเลือกเรียนคณะนี้ล่ะ "

" ผู้ชายเยอะมั่งค่ะ>< "

" อะไรนะครับ!< "

" อ้อ! ป่าวๆคะ บอกว่าก็ไม่มีคณะเรียนแล้วน่ะก็เลยจำใจมาเรียน "

" จะไหวเหรอ ซิ่วมานี่ไม่โอเคเลยนะ "

" ไม่เหลืออะไรให้ซิ่วแล้วละคะพี่ ทนเรียนๆไปเดี๋ยวก็จบเองแหละ "

" แต่พี่ว่าหน้าตาอย่างน้องควรเรียนพวกหมอ พยาบาลอะไรพวกนี้น่าจะเหมาะกับบุคลิกนะ "

" แต่สมองมันไม่ได้เลยน่ะสิ ฮ่าๆๆ "

" ฮ่าๆๆ เรื่องนั้นก็...ไม่ว่ากันก็แล้วกัน แล้วนี่ทานอะไรมารึยังล่ะ เพื่อนพี่มันทำอาหาร ขนม แล้วก็พวกน้ำผลไม้ไว้ด้านหลังนะหิวก็ไปเลือกเอาเลยก็แล้วกันนะ "

" ยังไม่หิวเท่าไหร่หรอก แล้วพี่ทานอะไรมายัง :) "

" ก็ทานมาบ้างแล้วแหละ แล้วนี่เราพักอยู่แถวไหน คอนโดหรือบ้าน "  ถามถึงที่อยู่แบบนี้มันยังไงอยู่นะคะคุณเพ่!!<

" พักคอนโดใกล้ๆนี่แหละคะ พอดีไม่ค่อยอยากอยู่หอน่ะกลัว-..- "

" กลัวอะไร ไม่มีอะไรให้น่ากลัวหรอกน่า แล้วไม่มีรูมเมจรึไงถึงบอกว่าไม่มีเพื่อน "

" ไม่มี ห้องอื่นก็ครบหมดแล้วก็เลยออกมาอยู่คอนโดใกล้ๆเพื่อนสนิทน่ะ ว่าแต่พี่พักอยู่ไหนเหรอ "

" ก็แถวๆนี้เหมือนกันแหละ บางวันก็กลับบ้านแล้วแต่อารมณ์เพราะบ้านพี่ไม่ค่อยใกล้น่ะ ขับรถเเปบเดียวก็ถึง "

" ชีวิตดูชิวดีนะคะ^0^ "

" แน่นอนครับ แล้วเพื่อนเราคนไหนเหรอพี่จะได้รู้จักไว้ "  ไม่อยากบอกเลยอ่ะ หึง>//<

" คนที่สามที่นั่งอยู่แถวแรกน่ะคะ "

" อ๋อๆ ผมสั้นน่ะใช่มั้ย "  อีกคนชี้ไปยังยัยมินนี่ก่อนจะหันกลับมามองหน้าฉัน

" ใช่แล้วคะ คนนั้นแหละๆ "  ฉันรีบพยักหน้ารัวๆก่อนจะฉีกยิ้ม

" แล้วเวลากลับกลับยังไง เดินหรือว่าขับรถมา "

" ขับรถมาน่ะคะ แต่ถ้าจะเดินก็ไม่ได้ไกลเท่าไหร่ แล้วพี่ล่ะ "

" พี่อยู่ใกล้ๆนี่เองเดินไปก็ถึงล่ะ ข้ามถนนไปนิดเดียว "

" ดีจังแฮ่ะ แบบนี้ก็สะดวกเลยน่ะสิ "  ฉันยิ้มให้อีกคนก่อนพี่เขาจะยิ้มตอบ โอ๊ย~ จะละลายไปกับอากาศ คนอะไรดูดีไปหมดไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูดีประเสริฐศรีไปหมด

" เอ้าๆ ฟังทางนี้นะครับ! ต่อจากนี้ให้พี่รหัสพาน้องรหัสลุกขึ้นโชว์ตัวให้เพื่อนๆได้เห็นกันหน่อย คนที่อยู่หลังสุดก็ขยับเข้ามาหาเพื่อนจะได้รับรู้แล้วก็เห็นกันชัดๆน่ะครับ "  เสียงไมค์ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ฉันและอีกคนต้องรีบเดินไปข้างหน้าทันที

" อ่ะเริ่มจากคู่แรกเลยก็แล้วกัน ไอ้เจ ไหนโชว์ตัวหน่อย น้องรหัสด้วยนะครับ "

" ต้องพูดอะไรมั้ยอ่ะ "  ฉันหันไปกระซิบอีกคน

" ไม่หรอกมั่ง ลุกขึ้นเฉยๆ "  พูดจบพี่เจเจยืก็ผุดลุกขึ้นก่อนจะโบกมือทักทายทุกคน ส่วนฉันก็ค่อยๆลุกขึ้นอย่างเขิลอายก่อนจะยิ้มให้ทุกคน

" อั๊ยย๊ะ!! นี่มันพี่รหัสกับน้องรหัสหรือว่าแฟนกันว่ะเนี่ย เหมาะเหลือเกิน ฮิ้ว~"  เสียงพี่ผู้ชายอีกคนแทรกขึ้น

" เฮ้ย! พูดอะไรให้เกียรติน้องรหัสกูบ้างพวกมึงนี่ นั่งได้ยัง "

" เออครับๆนั่งครับนั่ง "  พี่ผู้ชายที่เป็นพิธีกรยิ้มขำก่อนจะสั่งให้ฉันและพี่เจนั่งลง

" เฮ้ย! โนเบล ทำไมแกได้พี่รหัสหล่อจังว่ะ หล๊อหล่ออ่ะ>//< "  มินนี่สกิดไหล่ฉันจากข้างหลังก่อนจะยื่นหน้าเข้ามากระซิบ

" นี่! เงียบไปเลยย้ะ เขาเรียกว่าบุญนำพาคนมีวาสนาที่ดีก็งี้แหละ อ้าก//< "

" แหม ไม่ธรรมดาเลยเพื่อนฉัน ฮ่าๆๆ พี่เขาชื่ออะไรเหรอ? "

" ชื่อเจเจย์ ขนาดชื่อก็กินขาดแล้วเฟ้ยย//- "

" อร้าย>< น่ารักอ่ะ อิจฉาบอกเลยจ้า "

" ให้มันน้อยๆหน่อย เห้นผู้ไม่ได้มดลูกเต้นเลยนะ "  ฉันพูดก่อนจะหลุดขำ

" แรงไปเพื่อน เขาเรียกว่าผู้หญิงที่สนใจเพศตรงข้ามเป็นพิเศษต่างหากล่ะย้ะ "

" ฮ่าๆๆ จะพยายามเชื่อก็แล้วกัน "

" เบล เดี๋ยวพี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวมา "  เสียงอีกคนที่นั่งข้างๆฉันดังแทรกขึ้นทำให้ฉันต้องรีบหันกลับไปมองก่อนจะพยักหน้าตอบ

" อะค่ะๆ "  จากนั้นพี่เจก็ลุกออกไปทันที

" นี่! พี่เขาไปไหนอ่ะ ตามไปเลยสิ "

" บ้ารึไง เรียบร้อยเก็บอาการหน่อยฉันไม่ใช่ผู้หยิงแบบนั้นสักหน่อยนะ! "

" แกน่ะตัวดีเลยล่ะ นี่ ยังไงแกก็ต้องกระชับความสัมพันธ์เลื่อนฐานะให้ได้นะ งานดีขนาดนี้พลาดนี้อดตายไปอีกนานเลย "

" เว่อร์ไปจ๊ะ ฉันไม่ได้อะไรขนาดนั้นบางทีพี่เขาอาจจะมีแฟนแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้ล่ะเห็นหล่อๆแบบนั้นมีสาวควงทุกวันเลยรึป่าวก็ไม่รู้ ถึงฉันจะชอบคนง่ายแต่ฉันก็เลือกนะเฟ้ย เจ้าชู้เนี่ยไปไกลๆเลยจ้า ป้ายหน้า//< "

" ฮ่าๆๆ ฉันเชื่อ แต่ยังไงก็มีลงมีไลน์กันไว้ก็ยังดีแหละ "

" รู้แล้วน่าา*-* "

" โอ๊ะ! นั้นพี่เขาเดินกลับมาแล้ว "  มินนี้ชี้ไปยังพี่เจที่กำลังเดินตรงมาหาฉัน จากนั้นอีกคนก็เดินมานั่งลงข้างฉันเหมือนเดิม

" นี่ไม่คิดจะลุกไปเดินเล่นเลยรึไง ดูเราเกร๊งๆนะ "

" ปะป่าวนี่ ป่าวเลยใครเกร็งกันล่ะ "

" ฮ่าๆๆ แล้วไป อ้อ! ลืมบอกอย่างหนึ่งหลังจากจบงานแล้วอ่ะ อย่าลืมไปเอาของล่ะ "

" ของ? อะไรเหรอคะ "  ฉันมองหน้าอีกคนอย่างงงๆ

" ของไงพี่มีของมาให้ แต่ว่าลืมเอามาอยู่ที่ห้องอ่ะ "  ในห้อง? ให้ฉันไปเอาที่ห้องเลยมั้ยอ่ะ><

" อ๋อ...แล้ว "

" ว่างๆเราก็ไปเอาที่ห้องพี่ก็แล้วกัน จะได้แนะนำด้วยเพื่อว่าอยากปรึษาอะไรก็ไปหาพี่ได้ตลอดเวลา "  เดี๋ยวๆ ชวนไปห้องเลยเหรอใจเย็นเพ่!!!<

" อ๋ออย่างงั้นเหรอคะ ฮ่าๆๆ "

" อย่าลืมล่ะ "  มีการย้ำ ไม่ลืมหรอกคะ ไม่มีวันลืม

" หลังจากเลิกจากนี้ไปเอาเลยก็ได้เดี๋ยวหลายวันไปเราจะลืม "  จะไม่ถามว่าทำไมไม่เอามาให้ด้วยตัวเองเลยทำไมต้องเข้าไปเอาที่ห้อง จะไม่ถาม!!

" เอิ่ม...จะดีเหรอค่ะ^^ "  เราต้องถ่อมตนไปก่อนจ้า แรดไปก็ไม่ดี

" ทำไม หรือถ้าเรากลัวก็ไปกับเพื่อนก็ได้นะ "

" ไม่ได้กลัวแค่มันจะเหมาะมั้ย คือว่าเราพึ่งรู้จักกันเองน่ะ... "

" หื้ม สบายๆไม่ต้องคิดมากหรอกน่า เอาเป็นว่าตามนั้นนะ " ตกลงค่าาา

" ก็ได้คะ...//< "

" เดี๋ยวอีกหน่อยจะมีกิจกรรมแล้วพี่ว่าเราไปเดินหาอะไรกินรองท้องไว้ก่อนดีกว่า ป่ะ "

" ก็ดีเหมือนกัน ไปคะ "  

                 หลังจากนั้นพี่เจก็พาฉันเดินกินนู้นนี่จนแทบจะครบทุกอย่าง แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่สามารถหยุดสมองไม่ให้คิดได้ก็คือการที่พี่เขาชวนฉันไปที่ห้องเนี่ยแหละ มันดูแปลกๆอ่ะ แต่ฉันก็เต็มใจนะ ฮ่าๆๆ คำที่พี่เขาชวนยังคงวนเวียนอยู่ที่หู้ฉันไม่หายไปไหน ฉันได้แต่เดินไปอมยิ้มไปด้วยอย่างกับคนบ้า ตายๆ ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆอ่ะ>//<







**ติดตามตอนต่อไป**
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น