ผมแค่อยากแข่งสร้างงานศิลปะธรรมดา แต่เผลออัญเชิญกองทัพ Space Marine มาล้างบางจนคนดูสติแตกซะงั้น

การแข่งขันศิลปะดิจิทัลระดับโลก “Genesis” เปิดฉากขึ้นในหัวข้อ — “สงคราม”

ในขณะที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นกำลังปั้น: “โรแมนซ์หุ่นยนต์สุดซึ้ง?” “สาวน้อยเวทมนตร์กู้โลกด้วยพลังรัก?” "ถุย! ใจแคบชะมัด!"

เจียงเฉิน ชายหนุ่มผู้มีหนี้ท่วมหัว ก้มมองบัญชีธนาคารที่ว่างเปล่า แล้วแสยะยิ้มกว้างอย่างชั่วร้าย ในหัวของเขามีเพียงสิ่งเดียว... "จัดไป! คลิปสดๆ จาก Warhammer 40,000: Astartes!"

ทันทีที่ระบบ "ซิงค์ความรู้สึก (Sensory Sync)" ทำงาน การถ่ายทอดสดทั่วโลกก็ระเบิดเป็นจุณ!

ชุดพาวเวอร์อาร์เมอร์ที่หนักอึ้งและเย็นยะเยือก!

เสียงฝีเท้าของ "กระป๋องเหล็กเดินได้" (Space Marine) ที่น่าเกรงขาม!

และ "ปืนโบลเตอร์" ที่พร้อมจะยัดเยียดความตายให้ทุกสรรพสิ่ง!

ภายในยานอวกาศที่มืดมิด... สัตว์ประหลาดต่างดาวกรีดร้องและพุ่งเข้าใส่! วินาทีต่อมา— “ตู้ม!” เลือดเนื้อกระจายเต็มจอ! นี่สิคือ “ความเท่าเทียมของสรรพชีวิต” (เพราะตายกันหมด) ที่แท้ทรู!

[กรรมการถึงกับเสียอาการคาห้องส่ง]

"อะไรวะเนี่ย... นี่มันสุนทรียศาสตร์ความรุนแรงแบบไหนกัน! ตาโลหะผสมไททาเนียมของฉันจะบอดแล้ว!" "ไอ้ปืนนั่น... ยิงนัดเดียวรถถังระเบิดได้เลยไม่ใช่เรอะ!"

[ค่า SAN (สติสัมปชัญญะ) ของผู้ชมทั่วโลกถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์] คอมเมนต์ถล่มทลายจนเซิร์ฟเวอร์ล่ม:

"เชี่ยยย! โคตรทรงพลัง! โคตรดุดัน!" “แด่องค์จักรพรรดิ! (For the Emperor!) นี่สิคือสิ่งที่ลูกผู้ชายตัวจริงควรดู!” "โต๊ะลงทะเบียนสมัครเข้าลัทธิอยู่ไหน? ฉันอยากใส่ชุดกระป๋องไปกระทืบเอเลี่ยนแล้ว!" "เฮ้ย เม้นบน! ไปถามคอมมิสซาร์ก่อนนะว่าเอ็งภักดีพอรึเปล่า!"

แม้แต่พวก [ลัทธิบูชาเครื่องจักร] ยังต้องออกมาประกาศ:

"รายละเอียดทางเทคนิคระดับเทพเจ้า... ขอถวายพระพรแด่ Omnissiah!"

เจียงเฉินมองดูสีหน้า "โลกแตก" ของผู้ชมด้วยความสะใจ แต่สำหรับเขา... นี่มันแค่น้ำจิ้ม

“ตื่นเต้นอะไรกัน นี่มันยังไม่เริ่มเลยด้วยซ้ำ” “พวกโครงกระดูก Necrons ยังไม่ตื่น...” “พวกผิวเขียว Orks ยังไม่เริ่มตะโกน 'WAAAGH!'...” “ส่วนพวกหูยาว Eldar ที่หลงตัวเองนั่น...”

"รอก่อนเถอะจักรพรรดิ!" "ต่อไปผมจะแสดงให้คนโลกนี้ได้เห็นว่า... 'ความภักดี' ที่แท้จริงมันหน้าตาเป็นยังไง!"