Fanfic BNHA / My Hero Academia :: Blazing aria [Bakugou x OC]

ตอนที่ 39 : Aria 34 : As if I wouldn’t dare to admit that I like her.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 336 ครั้ง
    26 ม.ค. 64

Aria 34

As if I wouldn’t dare to admit that I like her.

 

เช้าวันอาทิตย์ของบาคุโกเริ่มต้นได้อย่างน่าหงุดหงิด

 

ทันทีที่ตื่นนอนมาก็เจอไอ้แว่นมาเคาะประตูเรียกให้ไปฟังการอบรมงี่เง่าที่หอพักของอาจารย์

 

“...ถึงจะมีใบอนุญาต แต่ในฐานะนักเรียนแล้ว นายควรจะขอความช่วยเหลือและร่วมมือกับโปรฮีโร่มากกว่าการเข้าไปลงมือเองแบบไม่คิดหน้าคิดหลังแบบนี้”

 

น้ำเสียงเข้มๆ กับใบหน้าดุๆ ของไอซาวะไม่ได้ทำให้บาคุโกดูสลดลงเลย ดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มจะคิ้วกระตุกนิดๆ ด้วยซ้ำ ท่าทางไม่มีความสำนึกผิดจนอาจารย์คนอื่นที่อยู่ในหอพักเริ่มรู้สึกเหนื่อยแทนไอซาวะ

 

แต่ก็มีคนหนึ่งที่ดูจะสนุกสนานมากเป็นพิเศษ

 

“ทำไมนายไม่เข้าใจอีเรเซอร์? เพราะสวีทฮาร์ตของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย เอ็กซ์โพลชั่นบอยก็เลยวอรี่จนทนอยู่เฉยๆ ไม่ได้ไง!”

 

พรีเซ้นต์ไมค์เดินวนไปวนมาอยู่แถวนั้นมาสักพักแล้ว ไม่แน่ใจว่าเพื่อจะกวนประสาทไอซาวะหรือบาคุโกกันแน่ หรืออาจจะเป็นทั้งคู่

 

แต่ก็ไม่มีใครสนใจคำพูดของเขาสักเท่าไร

 

“พรุ่งนี้ไปให้รีคัฟเวอร์รีเกิร์ลรักษาให้ซะ” ไอซาวะพูดจบก็โบกมือเป็นเชิงไล่ ทำให้บาคุโกเดินล้วงกระเป๋าออกจากหอพักอาจารย์มาในที่สุด

 

พูดมากน่ารำคาญเป็นบ้า

 

ถ้ามีใบอนุญาตแล้วไม่ให้ทำอะไร จะมีไปทำไมล่ะวะ

 

บาคุโกบ่นกระปอดกระแปดในใจ แต่ก็รู้สึกเปลืองน้ำลายที่จะเถียง พอหลุดพ้นออกมาได้แล้ว เขาจึงลบคำเทศนาพวกนั้นออกจากสมองแล้วเดินแวะไปยังโรงอาหารเป็นที่แรก

 

ระหว่างกินอาหาร เด็กหนุ่มก็กดดูข้อความแจ้งเตือนในโทรศัพท์มือถือไปด้วย

 

มีข้อความจากยัยกระต่ายส่งมาครั้งหนึ่งเมื่อตอนเช้า

 

Ichi_Ayame♫ : ยังเจ็บแผลหรือเปล่า

 

เธอส่งข้อความมาพร้อมกับสติกเกอร์รูปกระต่ายที่กำลังทำตากลมโตใส่เหมือนจะร้องไห้ หูสองข้างลู่ลง ท่าทางห่อเหี่ยวเหมือนผักเฉาๆ

 

เขาพิมพ์ข้อความตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว แต่ไม่มีสัญญาณตอบรับกลับมาจากอีกฝ่าย

 

แปลก…

 

ปกติยัยกระต่ายจะตอบข้อความไวมาก

 

จนกระทั่งเขาเดินกลับมาถึงหอพัก อายาเมะก็ยังไม่ได้อ่านข้อความนั้น

 

เป็นอะไรวะ

 

เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาขณะที่ยังขมวดคิ้วมองหน้าจอ

 

“บาคุโก กลับมาแล้วเหรอ”

 

ยังไม่ทันที่เขาจะได้คำตอบ คิริชิมะก็เดินเข้ามาทักเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่เพียงลำพัง ไม่นานนัก คนอื่นๆ ก็เริ่มเดินตามมานั่งที่โซฟาชุดตัวนี้

 

คงเพราะวันนี้เป็นวันอาทิตย์ ทุกคนจึงพากันมารวมตัวพักผ่อนในห้องนั่งเล่นกันเกือบทั้งหมด

 

“เมื่อวานนี้เหนื่อยแย่เลยนะ คัตจัง” คามินาริทิ้งตัวลงบนโซฟาด้านข้างขณะที่พูดแซวบาคุโก

 

“นายนี่เป็นแม่เหล็กดึงดูดวิลเลินหรือไงกันนะ”

 

“เหอะ ถ้ากล้าก็ดาหน้ากันเข้ามาสิวะ”

 

“ว่าแต่อิชิคาวะเป็นยังไงบ้างล่ะ” เซโระหันมาถามด้วยความเป็นห่วงคนอีกคนที่เข้าไปพัวพันกับเรื่องวุ่นวายไปด้วย

 

ขนาดระดับบาคุโกยังกลับมาแบบมีแผลเต็มไปหมด แสดงว่าสถานการณ์เมื่อวานคงจะอันตรายน่าดูอยู่เหมือนกัน

 

“สบายดีแหละ”

 

คนที่ตอบคำถามนั้นไม่ใช่บาคุโก แต่เป็นอาชิโดะที่เดินผ่านมาพอดี

 

สายตาหลายคู่ที่มองมาอย่างตั้งคำถามทำให้เด็กสาวหมุนหน้าจอโทรศัพท์มือถือไปให้ดู

 

“ก็นี่ไง เพิ่งลงไอจีสตอรี่เอง”

 

หน้าหลักของแอคเคานท์ที่ใช้ชื่อว่า Ai_Iris มีสีม่วงวิ่งอยู่รอบๆ วงกลมของโปรไฟล์

 

พออาชิโดะกดเข้าไป ภาพของเด็กสาวผมสีบลอนด์กับเด็กหนุ่มหน้าตาดีผมสีเดียวกันก็ปรากฏขึ้นมา

 

พวกเขามีใบหน้าเหมือนกันราวกับแกะและยังสวมชุดคล้ายกันมากอีกด้วย อายาเมะสวมเดรสสีขาวคลุมทับด้วยกับเสื้อไหมพรมสีเทา ส่วนเด็กหนุ่มอีกคนสวมเสื้อสเวตเตอร์สีขาวและผูกคาร์ดิแกนสีเทาไว้บนไหล่ ยิ่งไปกว่านั้นทั้งคู่ยังสวมแว่นกันแดดที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าถูกออกแบบมาคู่กันเอาไว้ด้วย

 

ทั้งสองคนสลับกันจิ้มแก้มของอีกฝ่าย โดยที่อายาเมะเอนหัวลงพิงไหล่ของคนข้างๆ ขณะที่กอดตุ๊กตาแมวมีปีกกับเขายูนิคอร์นเอาไว้

 

สตอรี่นั้นตกแต่งด้วยสารพัดสติ๊กเกอร์กุ๊กกิ๊กและแคปชั่นที่เขียนว่า

 

‘My Best Boy ~ღゝ◡╹)ノ♡’

 

บาคุโกคิ้วกระตุกด้วยความหงุดหงิดที่แล่นพล่านขึ้นมา

 

Best boy พ่อง

 

ความสนิทสนมที่ฉายชัดออกมาจากในรูปทำให้ดวงตาสีแดงสดเพ่งมองหน้าจอมือถืออย่างที่หากมันปล่อยลำแสงออกมาได้ โทรศัพท์เครื่องนั้นคงไหม้เป็นจุล

 

สีหน้านั้นไม่ได้หลุดพ้นสายตาของเพื่อนฝูงรอบๆ

 

“เหมือนจะมีคนหงุดหงิดอยู่นะ” อาชิโดะพูดพลางแลบลิ้นนิดๆ

 

ท่าทางราวกับจะกวนประสาทเขาทำให้บาคุโกโมโหยิ่งกว่าเดิม เด็กหนุ่มตวาดกลับไปทันทีว่า “ไม่ได้หงุดหงิดโว้ย!”

 

“งั้นก็อย่าร้อนตัวสิ”

 

ยัยเอเลี่ยนนี่!

 

“จะว่าไป ผู้ชายในรูปเป็นใครเหรอ”

 

“น่าจะเป็นฝาแฝดของอิชิคาวะนะ นี่ไง”

 

อาชิโดะเปลี่ยนไปดูสตอรี่ของคนที่อายาเมะแท็กแทน

 

“ดูเหมือนจะชื่ออายาโตะ”

 

ในสตอรี่ของอายาโตะนั้นพวกเขายังคงสวมแว่นกันแดดคู่และอายาเมะยังคงถือแคทนิเพกาคอร์น แต่ในรูปนี้ใบหน้าของเด็กสาวกำลังหัวเราะสดใสเพราะมีครีมติดอยู่มุมปากของทั้งสองคนนิดๆ

 

แคปชั่นของสตอรี่นี้ก็ยังคงคอนเซ็ปท์เดียวกับของอายาเมะไม่มีผิด

 

‘My Best Girl :)’

 

หน้านิ่วคิ้วขมวดของบาคุโกทำให้คามินาริเอาแขนพาดไหล่ ก่อนจะพูดเป็นเชิงปลอบว่า

 

“นายนี่น้า จะหงุดหงิดไปทำไม เมื่อวานก็ไปเดทกันมาแล้วนี่! ตอนกลับมายังจูงมือกันมาอยู่เลย”

 

“ทำท่าน่ากลัวใส่พี่ชายแฟน ระวังจะโดนกีดกันเอานะ”

 

“แฟน?” บาคุโกพูดทวนพร้อมกับตวัดดวงตาไปมองด้วยสายตาเหมือนกำลังมองสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ

 

ไอ้พวกนี้เพ้อเจ้ออะไรของมัน

 

สีหน้าของบาคุโกทำให้กลุ่มเพื่อนที่กำลังหัวเราะเริ่มขำค้าง พวกเขามองหน้ากันไปมาอย่างเลิกลั่กก่อนที่เซโระจะเป็นหน่วยกล้าตายถามขึ้นมาเป็นคนแรก

 

“นี่พวกนายไม่ได้กำลังคบกันอยู่หรอกเหรอ”

 

“คบบ้าอะไร”

 

“นายไม่ได้ชอบอิชิคาวะเหรอ”

 

“ละเมออยู่เรอะ”

 

ทุกคนมองหน้ากันอีกรอบ ก่อนจะหันไปมองบาคุโกเหมือนกำลังมองสิ่งมีชีวิตประหลาด

 

“แต่นายไปนั่งกินข้าวเป็นเพื่อนอิชิคาวะ?”

 

“นายไปรับส่งตอนช่วงงานเทศกาล ยอมให้อิชิคาวะควงแขน แล้วยังให้ตุ๊กตาเขาอีกนะ”

 

“แถมเมื่อวานก็ไปเดทชัดๆ เดทชัดๆ! ถึงจะสมบุกสมบันไปหน่อยก็เถอะ…”

 

กลุ่มก้อนหัวหลากสีสลับกันพูดไปมาไม่หยุดโดยไม่ได้สังเกตสักนิดว่าคนที่เป็นหัวข้อสนทนาเริ่มมีสีหน้ารำคาญมากขึ้นทุกที

 

เด็กหนุ่มตวัดสายตาไปมองเพื่อนของเขา ก่อนจะพูดเสียงเข้มตัดคำพูดทั้งหมดว่า “ทำไมฉันต้องแจกแจงเหตุผลให้พวกแกฟังด้วยวะ”

 

ที่บาคุโกพูดมาก็ไม่ผิด แต่เซโระก็ยังคงมองหน้าเขา ก่อนจะถามคำถามที่ทำให้เด็กหนุ่มต้องเป็นฝ่ายชะงักไปบ้าง

 

“ถามจริงบาคุโก นายรู้สึกยังไงกับอิชิคาวะกันแน่”

 

“หา?”

 

บาคุโกขมวดคิ้ว

 

ก็เป็นกระต่ายไงวะ ถามอะไรโง่ๆ

 

“นาย…เมื่อวานตอนวิลเลินโผล่มา นายไม่เป็นห่วงอิชิคาวะสักนิดเลยเหรอ”

 

เป็นห่วง?

 

เขามีความคิดงี่เง่าแบบนั้นซะที่ไหนวะ

 

คนที่จะเป็นฮีโร่อันดับหนึ่งก็ต้องช่วยตัวประกอบอ่อนแอพวกนั้นให้ได้หมดอยู่แล้ว

 

รวมถึงยัยกระต่ายนั่นด้วย

 

ทั้งที่ควรจะคิดแบบนั้น แต่ส่วนหนึ่งในใจของบาคุโกก็รู้ว่ามันแตกต่างออกไป

 

ความรู้สึกตอนที่เขารู้ว่ายัยกระต่ายตกอยู่ในอันตรายไม่เหมือนกับตอนที่เขาคิดว่าจะต้องไปช่วยคนอื่นในฐานะฮีโร่

 

พอเป็นเรื่องของเธอ อยู่ๆ เขาแม่งก็ทำตัวงี่เง่าเหมือนไอ้เวรเดกุที่ชอบบุกเข้าไปช่วยคนอื่นแบบไม่คิดวางแผนอะไรก่อน

 

ทั้งที่ในสถานการณ์แบบนั้น เขาเองก็รู้ดีว่ามีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านั้น แต่เขากลับร้อนใจจนพุ่งออกไปทันทีโดยไม่วางแผนกับพวกโปร

 

เป็นความร้อนใจแบบที่บาคุโกไม่เคยมีและไม่ควรจะมีในขณะที่ปฏิบัติงานของฮีโร่

 

มันเหมือนกับว่าร่างกายของเขาขยับไปเอง

 

มีเพียงแค่ความคิดที่ว่าต้องไปถึงตัวยัยนั่นให้ได้ ต้องเห็นกับตาของตัวเองว่ายัยกระต่ายยังปลอดภัย

 

ต่อให้คนที่เข้าไปช่วยยัยนั่นจะเป็นออลไมท์ บาคุโกก็ยังจะเลือกทำแบบเดิม

 

เพราะอะไรวะ?

 

เป็นแค่กระต่ายตัวนึง ทำไมถึงมีอิทธิพลกับเขาขนาดนี้

 

คิ้วของบาคุโกขมวดแน่นมากขึ้นเรื่อยๆ ท่าทางครุ่นคิดอย่างหนักยิ่งกว่าตอนเขาแก้โจทย์เลขยากๆ ทำให้เซโระถอนหายใจยาวเหยียด

 

“จะคิดอะไรเยอะแยะบาคุโก เรื่องนี้มันก็ชัดเจนมาตั้งนานแล้ว”

 

บาคุโกตวัดตาไปมอง

 

“นายก็แค่ชอบอิชิคาวะไง”

 

ดวงตาสีแดงที่หรี่ลงกับริมฝีปากบึ้งตึงของเด็กหนุ่มไม่ได้ทำให้เซโระเปลี่ยนสีหน้า ขณะที่พูดต่อว่า “คนฉลาดอย่างนายน่าจะรู้อยู่แล้วนะ นอกจากว่า...นายจะไม่อยากยอมรับ”

 

น้ำเสียงหยอกล้อของเซโระทำให้เพื่อนๆ แต่ละคนหันมามองหน้ากัน ก่อนจะเริ่มขยับยิ้มอย่างนึกสนุก

 

“เมื่อกี้ที่นั่งมองไอจีของเขาแล้วฮึดฮัดอยู่คนเดียวน่ะเขาเรียกว่าอาการหึงหวงแหละ” อาชิโดะรับไม้ต่อจากเซโระทันที รอยยิ้มของเด็กสาวขยับกว้างขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเห็นบาคุโกดูจะหัวร้อนยิ่งกว่าเดิม

 

“ที่ท้าพนันตอนสอบแล้วตั้งเงื่อนไขแบบนั้นก็เพราะอยากไปเดทกับอิชิคาวะสินะ”

 

“อาร๊ะๆ เป็นอย่างนั้นเองเหรอคิริชิมะ บาคุโก ซึนเดเระชะมัดเลยนะนายน่ะ”

 

“ซึนมาก ปากบอกไม่แต่ใจคิดไม่ตกเรื่องเขาหลายรอบแล้ว”

 

“เป็นห่วงเขามากแหละดูออก”


 

“แหมบาคุโก ชอบอิชิคาวะก็ยอมรับเถอะ อ๊ะ…!”

 

“…”

 

“หรือว่าไม่กล้า?”

 

“…”

 

เกิดความเงียบอยู่ชั่วอึดใจราวกับลมสงบก่อนพายุ ก่อนที่คำพูดปิดท้ายของคามินาริจะทำให้ภูเขาไฟระเบิดออกมาในที่สุด

 

“อ่อนจัง”

 

บึ้ม!!

 

เสียงระเบิดในห้องนั่งเล่นรวมของหอพักทำให้สมาชิกห้อง 1-A ตกใจไปตามๆกัน

 

พอทุกคนหันไปมองที่ต้นเสียงก็เห็นกลุ่มควันที่ลอยขโมงขึ้นมาจากโซฟาชุดที่ชาวแก๊งกล้าตายนั่งหาเรื่องบาคุโกอยู่

 

เงาร่างของเด็กหนุ่มในกลุ่มควันกับไอสังหารที่สาดกระจายนั่นดูน่ากลัวเหมือนกับวิลเลินไม่มีผิด

 

ไอ้เวรพวกนี้!!

 

“อยากตายมากเหรอวะ หา!?”

 

“ก็ ก็ ก็ใครใช้ให้นายไม่กล้ายอมรับกันเล่า!”

 

เหอะ

 

ไม่กล้า?

 

พวกมันคิดว่ากำลังพูดอยู่กับใคร

 

คนอย่างบาคุโก คัตสึกิน่ะ…ไม่รู้จักคำว่า ‘ไม่กล้า’ หรอกโว้ย!

 

“ชอบก็ชอบสิวะ!!”

 

เสียงประกาศกร้าวนั่นดังลั่นห้องนั่งเล่นราวกับจะบอกให้โลกรับรู้ จนทุกคนต้องหันมามองหน้ากันเอง ก่อนจะกลับไปมองต้นเหตุของสถานการณ์แปลกๆ ในตอนนี้

 

บาคุโกกำลังยืนขึ้นระเบิดอัตลักษณ์ในมืออย่างที่ทำให้อิดะรีบลุกขึ้นมาตักเตือนตามประสาหัวหน้าห้องที่ดี แม้ว่าบาคุโกจะไม่เคยฟังคำเตือนพวกนั้นเลยก็ตาม

 

แต่สิ่งที่ทำให้ต้องมองตาค้างไม่ใช่ระเบิดในห้องนั่งเล่น

 

แต่เป็นคำว่า ‘ชอบ’ ที่เจ้าตัวพูดออกมาต่างหาก

 

“ชะ...ชอบ!!” มิโดริยะเป็นคนที่มีปฏิกิริยาตอบสนองเป็นคนแรก

 

“คัตจังมีปฏิสัมพันธ์-ไม่สิ ถึงขั้นมีไมตรีจิต ไม่ใช่! ช-ชอบ ชอบแบบความรัก? ความรักชายหญิง? เรื่องแบบนี้เป็นไปได้ด้วยเหรอ หรือว่าเกี่ยวข้องกับอิทธิพลจากอัตลักษณ์ของอิชิคาวะซัง—”

 

พลั่ก!!

 

หมอนอิงพร้อมกับอัตลักษณ์ระเบิดเสริมความรุนแรงถูกปาอัดใส่หน้ามิโดริยะจนเจ้าตัวหงายหลังลงไปบนโซฟา

 

“หุบปาก!! หยุดพล่ามน่ารำคาญสักที ไอ้เวรเดกุ!!”

 

“ยินดีด้วยนะ บาคุโก”

 

“ยินดีบ้าอะไรวะ!?”

 

“ที่จริงฉันคิดว่าอิชิคาวะจังน่าจะหาได้ดีกว่านี้นะ แต่ก็...”

 

“อยากตายหรือไง ไอ้เวรนี่!?”

 

เสียงพึมพำของสมาชิกห้องสลับกับเสียงตะโกนและเสียงระเบิดจากบาคุโกสับสนวุ่นวายจนฟังจับศัพท์แทบไม่ได้

 

ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น ฮางาคุเระโบกมือไปมาเพื่อเรียกความสนใจเป็นคนต่อมา

 

“นี่บาคุโก”

 

“หา!?”

 

“ถ้าชอบก็รีบๆ หน่อยนะ เมื่อกี้ตอนเดินไปซื้อขนมเขาลือกันใหญ่เลยล่ะว่าอิชิคาวะมีหนุ่มหล่อโรงเรียนคุณหนูเดินมาส่งที่หอ”

 

ใครอีกวะ!

 

เจ็บเท้าแล้วยังไม่เจียมสังขาร ไปเดินเล่นกับคนอื่นอีก

 

มันน่าฆ่านัก!

 

สายตารอบๆ ที่มองมาทางเขาราวกับรอดูปฏิกิริยาตอบสนองทำให้บาคุโกระเบิดอัตลักษณ์ขึ้นมาอีกรอบด้วยความโมโห

 

“มองทำซากอะไร!”

 

ทั้งที่กำลังโมโหเกรี้ยวกราด แต่บาคุโกในตอนนี้กลับไม่ได้ให้ความรู้สึกน่ากลัวเลยสักนิด

 

เหมือนหมาปอมเห่าบ็อกแบ็กมากกว่า

 

อาชิโดะคิดขณะที่ขำจนไหล่สั่น

 

รอยยิ้มกริ่มที่ผุดขึ้นบนใบหน้าของแต่ละคนทำให้บาคุโกคิ้วกระตุกมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดเด็กหนุ่มก็หยิบโทรศัพท์แล้วหุนหันออกจากห้องนั่งเล่นรวมไป

 

พอเขาเดินออกมาข้างนอก พ้นจากไอ้ตัวประกอบน่ารำคาญพวกนั้นแล้ว ความรู้สึกหัวร้อนเมื่อครู่จึงลดลงนิดหน่อย

 

บาคุโกจ้องมองโทรศัพท์ในมือ อยู่ดีๆ ก็อยากเอาอุ้งเท้าตบกระต่ายขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล

 

ในตอนนั้นเองที่ข้อความจากคนน่าหงุดหงิดเด้งขึ้นมาพอดี

 

Ichi_Ayame♫ sent a photo.


Ichi_Ayame♫ : ทาด๊า! ได้มาแล้วนะ ถึงบาคุโกจะไม่ให้ก็ได้อยู่ดีล่ะ! ╰(▔∀▔)╯

 

รูปที่เธอส่งมาคือรูปตอนที่เธอกำลังอุ้มตุ๊กตาแมวหน้าตางี่เง่าที่มีเขายูนิคอร์นกับปีก

 

ตุ๊กตาที่ยัยกระต่ายบอกว่าอยากได้ตอนงานเทศกาล

 

ตุ๊กตาที่อยู่ในรูปไอจีนั่น

 

อย่างกับจงใจจะบอกว่า ต่อให้บาคุโกไม่ให้ คนอื่นก็ยังให้ฉันอยู่ดี

 

ยัยกระต่ายกล้าท้าทายเขาเหรอวะ!

 

ก่อนจะทันรู้ตัว บาคุโกก็กดโทรศัพท์ต่อสายไปหาเจ้าของแชทที่ส่งข้อความมาหาเขาอย่างรวดเร็ว

 

อายาเมะรับสายของเขาเกือบจะในทันที

 

“บ…บาคุโก!?”

 

ส่งรูปมาท้าแล้วยังจะมาตกใจอีก

 

เขายังไม่ได้พูดอะไร แต่ที่ปลายสายมีเสียงเหมือนกำลังเคลื่อนไหวไปมา ก่อนที่อายาเมะจะรีบพูดต่อว่า

 

“ขอโทษนะที่ตอบข้อความช้า วันนี้แผลเป็นยังไงบ้าง ยังเจ็บมืออยู่มั้ย ทำแผลหรือยัง ฉันกลับไปทำให้มั้ย”

 

เสียงหวานๆ คุ้นเคยแหบแห้งนิดหน่อยที่ดังอยู่ข้างหูของเขาให้ความรู้สึกต่างไปจากปกติ

 

คำถามที่เจือด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยอย่างชัดเจนทำให้บาคุโกพ่นลมหายใจออก

 

ราวกับว่าอารมณ์ความหงุดหงิดที่ตกค้างอยู่ในใจถูกระบายออกมาด้วย

 

เหมือนกับความขุ่นมัวถูกน้ำเสียงนั้นปัดเป่าออกไปจนหมด

 

แค่ประโยคเดียวก็ทำให้ความหัวร้อนสลายหายไปราวกับมีเวทมนตร์

 

ตัวตนของยัยกระต่ายนอกจากทำให้เขาร้อนใจจนแทบบ้า ยังกล่อมเขาให้สงบลงได้เหมือนกับเพลงพวกนั้น

 

“เจ็บขาก็อยู่เฉยๆ เหอะว่ะ”

 

“แค่ปวดขา ไม่ได้ขาหักสักหน่อย…” เธอเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อว่า “ไม่เป็นไรจริงๆ แน่นะ”

 

“เออ”

 

เขาได้ยินเสียงถอนหายใจอย่างโล่งอกจากที่ปลายสาย

 

แผลแค่นี้คิดมากเป็นบ้า ทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูมไปได้

 

ถึงจะคิดแบบนั้น แต่บาคุโกก็ค่อยๆ คลายมือที่กำโทรศัพท์ไว้แน่นในตอนแรก

 

เมื่อวานยัยกระต่ายร้องไห้จนจมูกแดงไปหมดซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกของคนที่ใช้ชีวิตปกติธรรมดาแบบตัวประกอบทั่วไป

 

ในกลุ่มผู้เคราะห์ร้ายและเหยื่อ มีไม่น้อยที่ตกอยู่ในสภาวะเครียดหลังผ่านเหตุการณ์ร้ายแรง อย่างการเผชิญหน้ากับวิลเลิน

 

แต่ได้ฟังน้ำเสียงสดใสนั่นแล้ว ดูเหมือนว่ายัยนั่นจะไม่เป็นไร

 

“เธอไปให้ปากคำมาแล้ว?”

 

“อึ้ม! ทางโรงเรียนจัดการให้น่ะ เห็นว่ายิ่งไปเร็วจะยิ่งช่วยให้ตำรวจทำงานง่ายขึ้น แล้วบาคุโกล่ะ?”

 

“ค่อยไปทีหลัง”

 

สำหรับคนที่ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะนักเรียนฮีโร่อย่างเขาถูกนัดไปให้ปากคำแยกอีกทีเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาเกินไป

 

“จริงสิ วันนี้ไปซื้อรองเท้าปีนเขามาแล้วนะ”

 

“ไม่ได้ไปฉลองอยู่หรือไง”

 

“ก็ฉลองด้วยการไปซื้อของไง! แต่ไม่ใช่ในห้างนะ...อ๊ะ! บาคุโกรู้ได้ไงน่ะว่าวันนี้ฉันออกมาฉลองวันเกิด”

 

“เหอะ พวกตัวประกอบแม่งยังรู้”

 

บาคุโกพ่นลมหายใจ คิดภาพยัยกระต่ายเมื่อวานแล้วก็พลั้งปากถามออกไปว่า “ขาหายแล้วเหรอวะ เมื่อวานยังคลานกลับหออยู่เลย”

 

“คลานกลับหอเหรอ!? รุนแรงเกินไปแล้ว! วันนี้วันเกิดฉันแท้ๆ ทำตัวใจดีหน่อยสิ อวยพรกันสักนิดก็ยังดี”

 

น้ำเสียงที่บาคุโกได้ยินทำให้เขารู้ว่าถ้ายัยกระต่ายยืนอยู่ตรงหน้าเขา ต้องกำลังทำหน้ามุ่ยอยู่แน่

 

“เหอะ อวยพรไปก็เท่านั้นถ้าเธอยังไม่หยุดทำตัวโง่ๆ”

 

“ก็ตอนนั้นมันไม่มีทางเลือกนี่”

 

“ก็อย่าสะเออะเข้าไปคนเดียวสิวะ”

 

“…”

 

“คราวหน้าให้รอฉัน”

 

ในสายโทรศัพท์ของพวกเขามีแต่ความเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่อายาเมะจะพูดตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงอ่อนลง

 

“ฉันดีใจนะที่บาคุโกพูดแบบนั้น”

 

“…”

 

“แต่…ยังจะมีคราวหน้าอีกเหรอ?”

 

บาคุโกรู้สึกเหมือนได้ยินอะไรสักอย่างพังครืนลงมา

 

บางทีมันอาจจะเป็นอีโก้ของเขาเอง

 

เด็กหนุ่มกดปุ่มวางสายด้วยความแรงราวกับจะกระแทกหน้าจอให้แตกได้

 

ยัยกระต่ายงี่เง่า…

 

ไปซุกหน้ากับไอ้แมวโง่มีปีกนั่นให้ขาดอากาศหายใจตายไปเลยไป!

 

____________________________________

ให้ภาพมันเล่าเรื่องนะคะ YY

เบื้องหลังการถ่ายทำของเรากับน้อง Pandora P.

และนี่ YY

 

เหมือนเป็งบ้าไปแล้วอะค่ะ ในที่สุดค่ะ ในที่สุดค่ะ ในที่สุดค่ะ!!!!!

เม้นท์ตอนก่อนเยอะมากๆเลยค่ะ เยอะแบบล้มสถิติของทุกตอนเลย ถ้าตอนนี้แพ้นี่นายคัตสึกิมอหอตุยแน่ค่ะ QAQ

หวังว่าสคส.จะไปถึงทุกคนแล้วนะคะ ใจฟูกับเม้นท์ของทุกคนมากเลยค่ะตอนนี้ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ

ตอนถัดไปเจอกันวันอังคารค่ะ

ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 336 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,437 ความคิดเห็น

  1. #1152 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 21:28
    ยอมรับสักที
    #1,152
    0
  2. #830 lamb_san (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 21:07
    กรี้เดดดดดดดดดดด ไม่ซึนแล้ววววว (โปรยดอกไม้) ขำหลายช็อตมากค่ะตอนนี้ตั้งแต่เบสบอยเลย ทำไมลุนแลงจีงค๊ะคัตสิกิ (จีบปากจีบคอหนึ่งแมทช์) อีกตอนคือตอนที่คัตสึกิบอกว่าอายาเมะเป็นกระต่าย ขอโทษนะคะ แต่อยู่ดีๆซีนผมเป็นกระต่ายของพี่ภูมันก็แล่นเข้ามาให้หัว... รีดหยุดขำไม่ได้555555555555555 ตลกเบื้องหลังการถ่ายทำด้วยค่ะ ไม่รู้คุณไรท์แต่งไปเขินไปหรือว่าจุดพลุฉลองที่นังคัตสึกิเลิกซึนแล้ว55555555 ตอนนี้ทั้งขำทั้งเขินเลยค่ะ แหม ขนาดแค่สตอรี่ยังหวงจนควันออกหู ถ้าคัตสึกิมาเห็นซีนเบสบอยหอมแก้มเบสเกิร์ลนี่คุณพี่อายาโตะคงไม่ปลอดภัยแน่เลย55555555

    ปล.ได้รับส.ค.ส.แล้วนะคะะ ขอบคุณมากเลยค่าาาา
    #830
    0
  3. #805 ✿ Red_Tsubaki ✿ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2564 / 04:37
    โอ้ยยยยย
    #805
    1
    • #805-1 ✿ Red_Tsubaki ✿(จากตอนที่ 39)
      25 มกราคม 2564 / 04:39
      โว้ยยยยยย คัตจังยอมรับเเล้ว พรุ่งนี้ชั้นจะฉลอง กรี๊ดดดดด เป็นครั้งเเรกที่รอมาเนิ่นนาน~~~ อายาเมะมาได้ยินจะเป็นไงน้อวววว. อายาโตะเเผนโดนเสียงอายะจังกล่อมให้หมาปอมมันสงบไปเเล้วอ่ะ 555555
      #805-1
  4. #803 Afradear (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 22:36
    โอ้ยยยย น้องยอมรับแน้วววว
    #803
    0
  5. #802 Me-me_N (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 17:34
    ใน-ที่-สุด!!!! คัตจังก็พูดว่าชอบสักที อ่านไปยิ้มไปจนแก้มจะฉีกแล้ว ใครกันก่อนหน้านี้ที่บอกว่าจะเปลี่ยนเรือไม่มี๊!! คัตจังรักเดียวใจเดียวแต่แรกแล้ว วีดวิ้วววว
    #802
    0
  6. #801 Pandora P. (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 16:48
    ชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบ
    #801
    0
  7. #800 iammnt (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 16:35
    โอ้ยน้องชายเก่งมากเลยเว้ย เอ็งทำได้แล้วนะ เอ็งพูดมันออกไปแล้ว พี่ภูมิใจในตัวเองมาก /ตบบ่า
    #800
    0
  8. #798 Kimiyoshi Ranna (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 11:32

    เขา บอก ว่า ชอบ แล้ว โว้ยยยยยยยย กรี้ดดดดดดด ในที่สุด! ยัยคัตสึกิก็ยอมรับว่าชอบสักที!!!!!
    #798
    0
  9. #797 กระต่ายกุกกี้ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 08:15
    อายาโตะ ขอฌทษนะคะ แต่พระเอกเค้ามาทวงบทคืนแล้วค่ะ 💅🏻💅🏻💅🏻
    #797
    0
  10. #796 กระต่ายกุกกี้ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 08:14
    สคส.ถึงแน้วคับ แง้ น่ารักมาก ขอบคุณมากคับบ!

    อัยเด่กปอมคัตจะเอาอุ้งเท้าไปตบหัวกระต่ายหรอ! อัยเด่กซึนนน ขู่แง่งๆเป็นรูกหมาเลยยย

    โอ้ยย ตอนเขียนเนี่ย ดูก็รู้ว่าทั้งคู่เห่อพาร์ทคัตจังบอกชอบ ละก็คือเราดันร้องเข้าทำนองอีก55555555⁵5555 เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นน๊านนนนน ชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบเค้าแล้วล่ะสิ่คัตสึกิ
    #796
    0
  11. #795 Nyx12121 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 00:25
    Next คุณระเบิด Vs ท่านแม่
    #795
    0
  12. #794 beachplease (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 22:57
    ชอบก็ชอบดิวะ เอาเลยลูก ดังอีก!!! เสียงดังกว่านี้!!!
    #794
    0
  13. #793 ตัวเล็ก☻ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 21:50
    ส.ค.ส.ถึงแล้วค่ะ ><
    ในที่สุดยัยคัตก็ยอมรับใจตัวเองสักทีต้องให้เพื่อนๆชงกว่าจะยอมรับ

    สองคนนี้ใจตรงกันแล้วเมื่อไหร่จะสารภาพรักกันนะ!
    #793
    0
  14. #792 นินจาแมว (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 21:25
    ซึนมากเลยนะะ คัตจังงง
    #792
    0
  15. #791 จิ้งจอกหมายจันทร์ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 21:02
    ขะ เขินมากไม่ไหว คัตจุงต้องรีบจีบเเล้ววว เดี๋ยวน้องโดนเเย่งนะ
    #791
    0
  16. #790 softy omelette (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 20:53
    ชะ ชอบก็ชอบดิวะ YY ตอนนี้ประโยคน่ารักๆเยอะมากเลย ทั้ง “คราวหน้าให้รอฉัน” กับ “ยังจะมีครั้งหน้าอีกหรอ” นั่งยิ้มคนเดียวเหมือนเป็นบ้าเลยค่ะ5555555 โอ้ย เบื้องหลังก็น่ารักเหมือนกัน จายขำกันตั้งแต่เนื้อเรื่องยันไรท์ๆทั้งคู่55555 เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนานจริงๆด้วย ฮรุก หลังจากตามหวงตามห่วงตามหึงมานาน แทบจะรอตอนต่อไปไม่ไหวเลยล่ะค่ะ! มันแบบว่าเมื่อไหร่พวกเธอจะคบกันซักทีนะสองคนนี้!!! อ่า แต่ว่าถ้าคบกันแล้วเนื้อเรื่องจะจบเลยมั้ยนะ;—; อยากอยู่ด้วยกันไปอีกนานๆเลยค่ะ
    #790
    0
  17. #788 ShiBaChan (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 19:49
    เม้นที่ 20 จร้าาา
    #788
    1
    • #788-1 ShiBaChan(จากตอนที่ 39)
      22 มกราคม 2564 / 19:49
      เขียนผิดๆ 40ๆ 5555
      #788-1
  18. #787 IsaBelLa_20 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 19:30

    นายมันแน่มาก คัตจัง
    #787
    0
  19. #785 baby-m2 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 18:37
    ชอบก็ชอบดิวะ! ฮือออออออ กร๊าวใจหนูมาก! ชั้นชอบ best boy พ่อง55555555555 เสียดายตอนอายาเมะรับสาย บคุโกน่าจะได้ยินเสียงหอมแก้มไม่ก็จุ๊บที่อายาโตะอ่ะ! ชอบ! เห็นคนมันหึงมันหวงนี่ชั้นชอบ5555 ยิ่งเป็นบาคุโกคือตลก55555555
    #785
    0
  20. #784 Bao_Bao (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 17:29

    หน่วยกล้าตายยังอยู่ดีมั้ยคะ?555555+

    แหมๆ กลายร่างเป็นหมาปอมหวงเจ้าของไปซะเเล้ว กริ้วๆ~~ มีเพื่อนห้องเอเป็นพยานรักเเล้วนะ!! คิค้ากกกกก><♡♡♡♡

    การ์ดสวนมากค่ะนั่งจ้องทั้งวันยังได้เลย กริ้สสสสสสสส\\\\\♡♡♡
    #784
    1
    • #784-1 Bao_Bao(จากตอนที่ 39)
      22 มกราคม 2564 / 17:29
      *สวยสิ!! มาสวนอะไรเล่า!!
      #784-1
  21. #783 Pimza07 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 17:19

    มันเปงเขิลลลลลลลลลล//แต่ความตลกแม่งมีมากกว่า555555555555555555555
    #783
    0
  22. #782 Wrks (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 17:17

    ยิ้มจนปวดแก้มไปหมดแล้ว แงผี
    #782
    0
  23. #781 มายูกิ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 16:57
    ตอนนี้ขายขำมากเลยค่ะ ขำจริงๆ555555 แต่แบบในที่สุดอะนะ ขนาดเจอแค่ในไอจีสตอรี่ยังคิ้วกระตุกเลย ถ้าไปเห็นสองคนนั้นอยู่ด้วยกันไม่ดิ้นตายไปเลยหรอ555555

    ps. เราได้การ์ดมาสักพักแล้วนะคะ มันสวยมากเลยค่ะ สวยจนยันป่านนี้ก็ยังไม่กล้าแกะซองเลยค่ะ55555
    #781
    4
    • #781-3 Pandora P.(จากตอนที่ 39)
      22 มกราคม 2564 / 17:03
      //ทำตาวิ้งๆๆๆ
      #781-3
    • #781-4 Iด็กไม่รู้จัnโต(จากตอนที่ 39)
      22 มกราคม 2564 / 18:19
      แกะเถอะค่ะ รูปน่ารักกก ข้อคงามคุณไรท์ก็น่าร้ากกก //ว่าไปแล้วเรามาเป็นคนยุรอบสองแล้วนะเนี่ย ไม่มีใครรีบแกะแบบเค้าบ้างเลยเหรอ!? เราเป็นคนไม่ละเอียดอ่อนเกินไปสินะคะ!?
      #781-4
  24. #780 wewe73422 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 16:55
    ขอเป็นแฟนเลยยยยย
    #780
    0
  25. #779 siretorn (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 16:54

    ต่างคนต่างชอบ ละจะรู้ว่าชอบกันไหนนะคริๆ นังคัตหึงหวงเก่งงงง เป็นไรกับน้องห้ะ!(อนาคตแฟนน้อง) น้องก็ตัวแค่นั้นอ่อนโยนกับน้องหน่อยยยย รู้แหละว่าน้องน่ารักใครๆก็รักน้องรวมถึงนายด้วยแน่ๆ(??!!) แต่ขำลั่นมากตรงประโยคหมาปอมเห่าคือนึกภาพออกเลย555 รอตอนต่อไปค้าบบบ

    #779
    0
  26. #771 Iด็กไม่รู้จัnโต (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 16:17
    อ๊ากกกก ไม่ไหวแล้ว แก้มจะฉีก อยากจะประกาศให้โลกรุ้ว่านังคัตคนซึนเขายอมรับใจตัวเองแล้วนะคะ!!! ชอบก็ชอบสิวะ คำนี้ต้องเซฟ บทนี้ต้องเซฟ!!

    โอยยย ไม่ไหวแล้ว ใจบางงง ใจจะละลาย ยิ้มเหมือนคนบ้า จนเฮียทักว่าหัวเราะอะไรเลย โมเม้นตืเดียวกับคุณไรท์ทั้งสอง แบบอยากจะจุดพลุฉลองเลยค่ะ โฮกกกก หึงแรง หวงแรง น่ารักขั้นสุด คุณพี่เกรี้ยวกราดได้ใจฟูมาก เห่าเลยลูกเห่าเยอะๆ ป้อกแป้กเยอะๆ เอ้า ไม่ใช่เหรอ? คนซึนขี้เขินมันน่าแซวจะตายเนอะคุณห้องเอ!

    นังคัตกลับมาทวงตำแหน่งพระเอกหลังจากตอนที่แล้วทีลูกเรือเปลี่ยนใจไปหาอายาโตะซะเยอะนะคะ อ๊า คันปาก อยากเม้าท์มอยจัง มันแบบนุ้บนิ้บไปหมดเลยลูกกก ห้องเอทุกคนทำดีค่ะ ชงดีมาก พายเรือดีมาก ฮืออออ

    แล้วนังคัตคะ น้องไม่ได้ไม่อยากไปเดตค่ะ ยัยน้องแค่กลัวอันตรายเท่านั้นเอง ขอเดตแบบปกตอธรรมดาไม่ต้องวิ่งหนีตายดีกว่านะคะ ดังนั้นอย่าโมโหขนาดนั้นสิ รู้ว่าชอบเขาแล้วตอนไปปีนเขาด้วยกันก็อ่อนโยนกับน้องหน่อยนะ แต่เฮ้ ตอนหน้าของขวัญวันเกิดต้องมีหน่อยละนะ น้องทวงคำอวยพรยังไม่ให้เลย ไม่ดีนะลูก!

    โอย ไม่ไหวละอะ รอตอนต่อไปไม่ไหวแล้วววว ฮือออ คุณไรท์คะ มีช่องทางไหนให้เม้าท์มอยได้บ้างคะ มันคันปากนุ้บนิ้บจังเลยยย
    #771
    6
    • #771-5 Ms. Margarita, Pandora P.(จากตอนที่ 39)
      22 มกราคม 2564 / 17:01
      ถ้าหาไอดีเราไม่เจอบอกได้นะคะ ทิ้งไอดีไว้ก็ได้ เดี๋ยวเราทักไปเองค่ะ UU
      #771-5
    • #771-6 Iด็กไม่รู้จัnโต(จากตอนที่ 39)
      22 มกราคม 2564 / 17:04
      โหลดแอปและรื้อไอดีเป็นอย่าแรกเลยค่ะ ดองนานจนลืมเกลี้ยง 5555+
      #771-6