Fanfic BNHA / My Hero Academia :: Blazing aria [Bakugou x OC]

ตอนที่ 38 : Aria 33 : I’m a birthday girl (with my twin brother).

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 332 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

Aria 33

I’m a birthday girl (with my twin brother).

 

กว่าที่อายาเมะจะได้ออกมาจากห้องสอบปากคำ เสียงของเธอก็แทบจะหายไปจนหมด

 

ทั้งที่ความจริง เธออยากจะใช้เวลาในวันอาทิตย์นอนโง่ๆ อยู่ในห้อง พักทั้งขาและคอที่พังยับเยินไปแล้ว แต่สุดท้ายก็ถูกทางโรงเรียนโทรตามให้มาให้ปากคำที่สถานีตำรวจจนได้

 

กว่าจะเล่าเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบได้หมด เธอก็รู้สึกเจ็บคอจนไม่อยากจะส่งเสียงอะไรออกมาอีก

 

อย่างน้อยๆ อายาเมะก็มีเพื่อนร่วมชะตากรรมเยอะทีเดียว

 

ผู้คนหลากหลายที่มารวมตัวกันที่สถานีตำรวจเพื่อให้ปากคำต่างยืนกระจัดกระจายตามจุดต่างๆ

 

โชคดีที่เธอรีบมาแต่เช้า ไม่อย่างนั้นกว่าจะเสร็จคงเป็นตอนบ่ายเลย

 

อายาเมะปิดประตูลงแล้วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะรีบเดินออกไปยังด้านหน้าสถานีตำรวจเพื่อไปหาอายาโตะที่อุตส่าห์ทำเรื่องออกจากโรงเรียนเพื่อมาให้ปากคำเป็นเพื่อนเธอ

 

ระหว่างนั้นเด็กสาวก็กดโทรศัพท์ ส่งข้อความไปในกลุ่มครอบครัวว่าเธอมาให้ปากคำเสร็จเรียบร้อยแล้ว

 

เมื่อวานนี้ทางโรงเรียนโทรศัพท์ไปแจ้งคุณพ่อคุณแม่ถึงเหตุการณ์ที่เธอเข้าไปพัวพันด้วย

 

โชคดีที่พวกอาจารย์ก็ยังไม่รู้รายละเอียดมากนักเลยเล่าอะไรได้ไม่มาก และอายาเมะก็ไม่คิดจะเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้คุณพ่อคุณแม่ฟัง ทั้งสองคนจึงรู้แค่ว่าเธออยู่ในห้างสรรพสินค้าตอนที่วิลเลินบุกเข้ามาเท่านั้น

 

ขืนเล่าความจริงให้ฟัง คุณพ่อต้องหัวใจวายก่อนวัยอันควรแน่ๆ ส่วนคุณแม่คงจะสั่งกักบริเวณเธอตลอดชีวิต

 

อายาโตะยังยืนรอเธออยู่ตรงที่เดิม ที่ต่างออกไปคือมีเด็กสาววัยรุ่นแปลกหน้าสองคนกำลังยืนคุยกับเขาอยู่

 

นี่ไม่ใช่ภาพที่แปลกประหลาดเท่าไรสำหรับเธอ

 

คงเป็นพวกที่ตั้งใจจะมาจีบพี่ชายฝาแฝดของเธอน่ะสิ

 

อายาเมะรู้ดีว่าพี่ชายของเธอไม่ได้มีความคิดอยากสานสัมพันธ์อะไรกับอีกฝ่ายหรอก แต่เขาก็ยังยืนคุยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ท่าทางเป็นมิตรจนทำให้คนอื่นชอบคิดเองเออเองว่าตัวเองมีโอกาส

 

เทียบกับเธอที่ปฏิเสธไปตรงๆ แล้ว วิธีการของอายาโตะน่ะโหดร้ายกว่าเป็นไหนๆ

 

“อายาโตะ” อายาเมะส่งเสียงเรียกแล้วเดินเข้าไปคล้องแขนเขาอย่างสนิทสนมท่ามกลางสายตาตกใจของสาวแปลกหน้า

 

“เสร็จแล้วเหรอคนสวย”

 

อายาโตะยังคงตอบรับอย่างขี้เล่นเหมือนเคย ก่อนจะผงกหัวให้สองสาวเล็กน้อยจนพวกเธอรู้สึกตัว

 

“อ๊ะ ถ้าอย่างนั้นพวกเราขอตัวก่อนนะคะ!”

 

พวกเธอล่าถอยออกไปด้วยความไวแสง ถึงอย่างนั้นทั้งสองคนก็ยังแอบส่งสัญญาณลับด้วยการทำมือเป็นรูปโทรศัพท์แล้วขยิบตาส่งมาให้

 

ตอนนั้นเองที่อายาเมะสังเกตว่าในมือของอายาโตะถืออะไรบางอย่างอยู่

 

ดวงตาสีน้ำทะเลเหมือนกันกับเธอนั่นเหล่มองอายาเมะนิดหน่อย ก่อนที่เจ้าตัวจะฉีกเศษกระดาษเล็กๆ ทิ้งไปอย่างไม่ไยดี

 

“วันหลังถ้าไม่คิดจะคุยกันจริงจังก็อย่ายืนโปรยเสน่ห์ไปทั่วสิ”

 

“วันหลังถ้าคิดจะปฏิเสธคนที่มาสารภาพรักอยู่แล้วก็อย่าโปรยเสน่ห์ไปทั่วสิ”

 

คำพูดยอกย้อนของอายาโตะแทงใจเธอเข้าอย่างจัง

 

อายาเมะนึกอยากจะเถียงอะไรกลับไปอีกสักอย่าง แต่คิดแล้วก็รู้สึกว่ามันเป็นการทำร้ายเส้นเสียงของเธอโดยเปล่าประโยชน์

 

ให้เถียงกับอายาโตะน่ะ...เธอยอมไปยืนเถียงกับบาคุโกดีกว่า

 

เด็กสาวจึงแค่ยืนกอดอกมุ่ยหน้าใส่พี่ชายของตน ก่อนจะพูดอย่างเอาแต่ใจว่า “อายาโตะทำให้ฉันต้องใช้เสียงเยอะขนาดนี้น่ะ ไปซื้อน้ำผึ้งมะนาวมาให้ฉันเลยนะ”

 

“ซื้อมาแล้วครับคนสวย”

 

อายาโตะชูแก้วสีขาวในมือซ้ายขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มที่อายาเมะอ่านได้ว่า ‘ฉันคิดเผื่อไว้แล้ว’

 

จะว่ารอบคอบมันก็รอบคอบอยู่ แต่ทำไมถึงรู้สึกหมั่นไส้แปลกๆ กันนะ…

 

ในตอนที่กำลังคิดว่าจะไป ‘ฉลอง’ ที่ไหนกันต่อดีนั้น อายาเมะพลันได้ยินเสียงเล็กๆ ดังขึ้นมาเสียก่อน

 

“พี่อายาเมะ!”

 

พออายาเมะมองไปข้างหลัง รอยยิ้มก็ค่อยๆ ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเด็กสาวในขณะที่เธอมองดูเด็กชายที่เคยร่วมชะตากรรมหนีตายด้วยกันกำลังวิ่งเข้ามาหาเธออย่างร่าเริง

 

“เรียวตะคุง”

 

อายาเมะย่อตัวลง อ้าแขนรับเด็กชายที่พุ่งเข้ามากอดเธอแน่น

 

“บาดเจ็บที่ตรงไหนบ้างไหม ขอโทษนะที่ตอนสุดท้ายไม่ได้อยู่ด้วย”

 

เรียวตะส่ายหน้าไปมา “สบายดีมากเลยครับ! แถมพี่อายาเมะเป็นคนช่วยสู้กับวิลเลินไว้ ผมเลยหนีออกมาได้ต่างหาก!”

 

อายาเมะยิ้มแห้งกับคำชมที่ฟังดูเกินจริงนั่น

 

การใช้คำว่า ‘สู้’ มาบรรยายการกระเสือกกระสนเอาชีวิตรอดของเธอมันดูดีเกินความเป็นจริงไปมากทีเดียว

 

แต่จะให้เล่าเรื่องทั้งหมดก็คงจะยาวเกินไป เธอจึงพูดสรุปแค่ว่า “เรียวตะคุงปลอดภัยก็ดีแล้วล่ะ”

 

ด้านหลังของเรียวตะยังมีผู้หญิงกับผู้ชายคู่หนึ่งยืนอยู่ ไม่ต้องใช้สมองคิดก็เดาได้ไม่ยากว่าคงจะเป็นพ่อกับแม่ของเด็กชาย

 

อายาเมะโค้งหัวลงทักทายตามมารยาท แต่ทั้งสองคนกลับรีบส่ายไม้ส่ายมือเป็นการใหญ่

 

“อย่าเกรงใจกันเลยจ้ะ พวกเราต่างหากที่ควรจะต้องเป็นฝ่ายโค้งขอบคุณน่ะ”

 

คุณแม่ของเรียวตะส่งยิ้มให้เธอ ก่อนจะพูดว่า “ขอบคุณมากเลยนะที่ช่วยปกป้องเรียวตะ”

 

ครอบครัวตรงหน้าเธอโค้งตัวลงพร้อมกัน

 

นั่นเป็นคำขอบคุณที่มาจากใจของอีกฝ่าย

 

เป็นคำขอบคุณที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่จริงใจ

 

เป็นคำขอบคุณที่ทำให้อายาเมะยิ่งมั่นใจว่าในตอนนั้นเธอตัดสินใจไม่ผิดเลยที่เลือกจะวิ่งไปช่วยเด็กคนนี้เอาไว้

 

คนที่เป็นฮีโร่...เลือกจะเป็นฮีโร่เพราะความรู้สึกแบบนี้หรือเปล่านะ

 

คนธรรมดาอย่างอายาเมะคงจะไม่มีทางเข้าใจ แต่เธอก็รู้สึกดีกับขอบคุณนี้มากอยู่ดี แม้ว่าความจริงแล้วเธอจะถูกบาคุโกช่วยไว้อีกทีหนึ่งก็เถอะ

 

“เมื่อวานผมมองหาพี่แทบแย่ แต่เม้าท์เลดี้บอกว่ามีฮีโร่เข้าไปช่วยพี่แล้ว”

 

“ฮีโร่แบบไหนกันเหรอ” อายาโตะที่เงียบมานานแทรก

 

“อืมมม แบบบึ้ม! ระเบิดบึ้มเลย!”

 

“โฮ่…ระเบิดบึ้มเลยเหรอ”

 

“อืม บึ้มเลย บึ้ม! บึ้ม!”

 

สายตาของอายาโตะแพรวพราวเหมือนเวลาชอบใจกับอะไรบางอย่าง ริมฝีปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มสนุกสนานอย่างที่อายาเมะรู้สึกขนลุกขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ

 

จนครอบครัวของเรียวตะผละออกไปแล้ว อายาโตะก็ยังมีสีหน้าน่าหมั่นไส้อยู่นั่นล่ะ

 

“อะไรเล่า!?”

 

“เดี๋ยวนี้คนสวยหัดแอบไปเดทแล้วเหรอ”

 

“ไม่ใช่สักหน่อย ไปซื้อของขวัญปีใหม่ต่างหาก” อายาเมะเถียงกลับไปทันที แม้จะสะอึกนิดๆ ก็ตาม

 

ก็เธอเล่นเหมารวมเป็นการเดทอยู่ในใจไปตั้งหลายรอบแล้วนี่นะ

 

“แล้วไปเดินซื้อของกับคนที่แอบชอบสองคนมันไม่เรียกว่าเดท?”

 

อายาเมะเกลียดรอยยิ้มของพี่ชายเธอในตอนนั้นมากจริงๆ

 

เธอได้แต่แกล้งไอค่อกแค่กเหมือนเจ็บคอเสียเต็มประดา ก่อนจะยกแก้วน้ำผึ้งมะนาวขึ้นจิบ ท่าทางบ่งบอกอย่างชัดเจนว่าจะไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้อีก

 

แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่พูดแล้วอายาโตะจะไม่รู้สักหน่อย

 

แค่จะเปิดโปงเธอมั้ย…นั่นก็เป็นอีกเรื่องนึง

 

วันนี้คงต้องเอาใจเขาหน่อยแล้วสิ

 

“เราไปหาอะไรกินกันเถอะ หิวแล้ว” อายาเมะพูดเปลี่ยนเรื่องพร้อมกับจับชายแขนเสื้อของอายาโตะด้วยความเคยชิน

 

อายาโตะเลิกคิ้วนิดๆ มองมือของน้องสาวที่จับเสื้อเขาแล้วดึงให้เดินไปด้วยกัน ทั้งที่ปกติอายาเมะจะควงแขนเขาเดินไปไหนมาไหนเลยมากกว่า

 

โอ๊ะโอ๋…ดูเหมือนจะไปติดนิสัยตอนใช้กับใครบางคนมานะคนสวย

 

แต่อายาโตะคนนี้จะไม่ยอมเป็นไอ้หมอนั่นหรอกนะ

 

“คนสวย” อายาโตะส่งเสียงเรียกเธอเบาๆ ก่อนจะหลุบดวงตาลงมองมือของเธอจนอายาเมะหลุดร้องอ๊ะออกมา

 

เด็กสาวเปลี่ยนมาควงแขนอายาโตะเหมือนทุกครั้ง

 

“ไปร้านโปรดพวกเรามั้ย”

 

“ตามใจเลย”

 

และเขาก็ตอบรับกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เหมือนเพิ่งเอาชนะอะไรบางอย่างหรือใครบางคนที่อายาเมะไม่เข้าใจสักนิดได้

 

ช่างเถอะ…

 

บางทีอายาเมะก็ไม่เข้าใจพี่ชายเธอเป็นบางช่วงเหมือนกัน

 

เด็กสาวทำเป็นไม่เห็นรอยยิ้มนั้น ก่อนจะดึงอายาโตะให้เดินตามเธอไปยังร้านอาหารที่พวกเขาไปกินด้วยกันบ่อยๆ สมัยมัธยมต้น ตอนที่ยังเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกัน

 

ร้านประจำของพวกเขาเป็นร้านอาหารอิตาเลี่ยนขนาดกลาง แต่เพราะตัวอาคารตกแต่งผนังให้ดูเหมือนสร้างขึ้นมาจากอิฐ และเลือกใช้เฟอร์นิเจอร์ที่ทำจากไม้เป็นหลัก ทำให้บรรยากาศในร้านดูอบอุ่นเหมือนกับกำลังนั่งอยู่ในบ้านของคุณยายใจดีที่มักจะทำอาหารไว้ต้อนรับหลานๆ ในชนบทของอิตาลี

 

สองแฝดเลือกนั่งโต๊ะริมหน้าต่างที่มีดอกไม้สีสันสดใสปักเอาไว้ในแจกันกลางโต๊ะ

 

“มาร์การิต้าพิซซ่า ลาซานญ่า คาเปร์เซ่สลัด”

 

อายาโตะสั่งอาหารรวดเดียวอย่างรู้ใจ จากนั้นจึงส่งเมนูกลับไปให้พนักงานแล้วคลี่ผ้าเช็ดปากวางไว้บนตัก

 

ดวงตาสีน้ำทะเลมองน้องสาวที่ทำแบบเดียวกันพลันเกริ่นขึ้นว่า

 

“จะว่าไป ผลสอบออกหรือยัง อย่าลืมรายงานผลให้คุณแม่ล่ะ”

 

ท่าทางสบายๆ ตอนที่พูดถึง ‘ผลสอบ’ ทำให้อายาเมะเดาได้โดยไม่ต้องถามว่าพี่ชายของเธอคงทำได้ดีตามเคย

 

“อายาโตะได้เต็มหมดอีกแล้วล่ะสิ”

 

รอยยิ้มกริ่มที่ส่งตอบกลับมาทำให้อายาเมะเบะปากนิดๆ ด้วยความหมั่นไส้

 

“แล้วคะแนนของคนสวยล่ะ”

 

คราวนี้เป็นทีของอายาเมะที่ได้เป็นฝ่ายยิ้มออกมาบ้างแล้ว เธอรีบเปิดรูปคะแนนที่ถ่ายไว้ในมือถือก่อนจะส่งไปให้อายาโตะดู

 

คะแนนระดับเก้าสิบขึ้นไปทุกวิชาทำให้เขาเลิกคิ้วนิดๆ

 

“รอบนี้ฉันได้ที่สองของห้องเลยนะ”

 

ท่าทางนั่งยืดตัวอย่างภูมิอกภูมิใจนั่นทำให้อายาโตะเผลอหลุดยิ้มออกมา

 

อายาเมะไม่ใช่เด็กหัวไม่ดีหรอก ถึงจะเรียนได้คะแนนน้อยกว่าเขามาตลอด แต่ส่วนมากก็เพราะว่าเธอมีกิจกรรมที่ต้องทำมากมาย ทำให้เรียนของการเรียนถูกจัดลำดับความสำคัญต่ำลงไปเรื่อยๆ

 

ทั้งเรียนร้องเพลง เรียนเปียโน เรียนเต้น เรียนแต่งหน้า เรียนการรักษาบุคลิกภาพ...เรียนอะไรสารพัดอย่างจนบางทีเขาเองยังรู้สึกเหนื่อยแทน

 

การไปอยู่หอพักทำให้อายาเมะหลุดพ้นจากกิจกรรมพวกนี้ก็จริง แต่ดูเหมือนว่าเธอจะเปลี่ยนไปให้ความสำคัญกับแชนเนิลเพลงมากขึ้นไปด้วย

 

การได้เห็นคะแนนที่สวยงามขนาดนี้จึงชวนให้รู้สึกแปลกใจนิดๆ เหมือนกัน

 

“ตั้งใจอ่านสอบขนาดนี้...ต้องมีผลประโยชน์แอบแฝงแน่ๆ”

 

อายาเมะหันไปมองค้อนพี่ชายฝาแฝดของเธอทันที ถึงแม้ว่าเรื่องที่เขาพูดจะแอบมีส่วนถูกนิดหน่อยก็ตาม

 

แต่ไม่ใช่ผลประโยชน์แอบแฝงสักหน่อย เธอแค่ไม่อยากแพ้บาคุโกก็เท่านั้น

 

แล้วก็...อยากจะเก่งขึ้นมากกว่านี้อีกสักหน่อยด้วย

 

บาคุโกสอบเข้าหลักสูตรฮีโร่ได้เป็นอันดับหนึ่ง ตอนแข่งงานกีฬาก็ได้อันดับหนึ่ง เก่งทั้งกีฬาและการเรียน แล้วยังเล่นดนตรีได้ดีอีก ไม่ว่าอะไรก็เหมือนจะทำได้ไปหมดจนน่าอิจฉา

 

พอตัดภาพมาที่เธอแล้ว…

 

อายาเมะไม่ได้คิดว่าเธอโง่ แต่ก็ยังห่างไกลกับการเป็น ‘คนเก่ง’ มาก

 

ถ้ามีอะไรที่เธอจะยังพัฒนาต่อไปได้...เธอก็อยากจะลองทำให้เต็มที่

 

อยากทำให้ตัวเองเป็นผู้หญิงที่จะไปยืนอยู่ข้างเขาได้แบบเต็มภาคภูมิ

 

ทั้งที่คิดว่าเขาคงไม่ได้ชอบเธอแท้ๆ แต่ยังมีความคิดอะไรแบบนี้อยู่อีก

 

เธอนี่ก็ทำตัวน่าขำจริงๆ

 

“ทำสีหน้าแบบ ‘ฉันกำลังคิดเรื่องของบาคุโก คัตสึกิ’ อีกแล้วนะคนสวย”

 

“หยุดสื่อจิตกันสักทีได้ไหม”

 

อายาโตะยกแก้วน้ำขึ้นจิบ ก่อนจะพูดว่า “ทำเอาฉันอยากเจอไปด้วยเลยนะ บาคุโกคนนั้นน่ะ”

 

ภาพสถานการณ์สมมุติตอนที่พี่ชายของเธอเจอกับบาคุโกลอยขึ้นมาในหัวของอายาเมะ

 

คิดแล้วเด็กสาวก็ได้แต่ส่ายหน้ากับตัวเองไปมา

 

“อย่าเจอกันเลยดีกว่า”

 

แต่รอยยิ้มกริ่มของอายาโตะก็บ่งบอกว่าเขาไม่สนใจคำพูดของเธอหรอก

 

ช่างเถอะ โอกาสได้เจอกันน้อยจะตาย

 

อยู่ๆ บาคุโกไม่มีทางไปโผล่ที่บ้านของเธอได้อยู่แล้ว

 

อายาเมะคิดแบบนั้นแล้วก็สบายใจ พออาหารมาเสิร์ฟแล้ว เธอก็จิ้มสลัดเข้าปากอย่างอารมณ์ดีในที่สุด

 

บทสนทนาหลังจากนั้นของพวกเขาเปลี่ยนไปเป็นเรื่องอื่น ชีวิตที่โรงเรียนของแต่ละคน เรื่องของเพื่อนสมัยมัธยมต้น เรื่องเพลงที่กำลังฮิตตอนนั้น

 

อายาเมะทั้งยิ้มทั้งหัวเราะจนคอแห้งไปหมด นานๆ ทีได้เจอกับอายาโตะก็ชวนให้รู้สึกคิดถึงอยู่เหมือนกัน

 

จานอาหารทั้งหมดถูกเก็บออกไป แทนที่ด้วยเค้กครีมสดซึ่งอายาโตะเตรียมไว้สำหรับวันพิเศษอย่างวันนี้โดยเฉพาะ

 

เทียนสิบหกเล่มที่ปักอยู่ถูกพนักงานร้านจุดไฟให้ ก่อนที่อายาโตะจะเลื่อนเค้กไปที่ตรงกลางระหว่างพวกเขา

 

“แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู~”

 

สองแฝดร้องเพลงแล้วเป่าเทียนพร้อมกัน

 

“สุขสันต์วันเกิดนะอายาโตะ แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะ”

 

“สุขสันต์วันเกิดอายาเมะ ถึงจะอยู่ด้วยกันมาสิบหกปีแล้วแต่ก็คงต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้ต่อไปล่ะนะ”

 

อายาเมะหัวเราะกับคำอวยพรที่ดูไม่เหมือนคำอวยพรสักเท่าไหร่นั่น ก่อนจะหยิบกล่องของขวัญเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋า

 

“เปิดเลยสิ”

 

“เห...แว่นกันแดด?”

 

“คู่” อายาเมะตอบรับพลางชูแว่นกันแดดเข้าคู่กับของอายาโตะขึ้นมา “ไอเทมคู่แฝดไงล่ะ”

 

อายาโตะหยิบแว่นกันแดดอันนั้นขึ้นมาพิจารณา ชื่อยี่ห้อที่สลักอยู่ด้านข้างบ่งบอกว่าราคาของมันคงจะไม่ได้ถูกเลย

 

“ลงทุนกับของขวัญของพี่ชายคนนี้จัง”

 

“แน่นอนสิ ดังนั้น...” อายาเมะพูดจบก็แบมือไปข้างหน้า

 

พี่ชายฝาแฝดของเธอเลิกคิ้วราวกับกำลังจะกวนประสาทเธอ แต่ใบหน้าที่เริ่มมุ่ยลงของเด็กสาวก็ทำให้อายาโตะยิ้มขบขันในขณะที่หยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเป้

 

มันคือตุ๊กตาแมวมีปีกกับเขายูนิคอร์นที่เธออยากได้เมื่อวันงานเทศกาลโรงเรียนที่ผ่านมา

 

“คะ..แคทนิเพกาคอร์น!”

 

ดวงตากลมโตสีน้ำทะเลเป็นประกายขณะที่เธอมองดูตุ๊กตาตรงหน้า

 

เด็กสาวก้มๆ เงยๆ มองอายาโตะสลับกับตุ๊กตาเป็นเชิงว่า ‘ให้อายาเมะเหรอ! จริงๆ นะ!?’

 

“ของเธอครับคนสวย”

 

“รักอายาโตะที่สุดเลย!”

 

อายาเมะฝังใบหน้าลงกับตุ๊กตาแมวมีปีกกับเขายูนิคอร์นตัวใหญ่ ถึงจะไม่รู้ว่าอายาโตะไปรู้ได้ยังไงว่าเธออยากได้ก็เถอะ

 

เซ้นส์แฝดนี่มีประโยชน์จัง!

 

อายาโตะเท้าค้างมองเธอ ดวงตาสีน้ำทะเลหลังกรอบแว่นกันแดดสีม่วงไล่ระดับนั่นดูพอใจกับรีแอคชั่นของอายาเมะเอามากๆ

 

“ชอบถึงขนาดนั้นเลย?”

 

อายาเมะพยักหน้าขึ้นลงทั้งที่ยังซุกหน้าอยู่กับตุ๊กตา

 

“เค้าว่าของที่ได้มาอย่างยากลำบากจะมีจะมีคุณค่าทางใจมากกว่าปกตินี่นา”

 

“หืม?”

 

“ฉันเคยเห็นตุ๊กตาแบบนี้ในงานเทศกาลที่โรงเรียนน่ะ แต่ต้องเล่นเกมชิงมา ฉันเล่นเองไม่ชนะสักที แล้วพอบาคุโกชนะก็ดันจงใจเลือกตุ๊กตาอีกตัวมาแทน ใจร้ายสุดๆ เลย”

 

อายาเมะเล่าไปโดยที่ไม่ทันรู้ตัวเลยว่าเรื่องเล่าเมื่อครู่นี้คือการยอมรับกับอายาโตะว่าเธอเคยเดินเที่ยวงานเทศกาลกับบาคุโกมาก่อน

 

“ใจร้ายกับคนสวยลงได้ยังไงกันน่ะ แย่ชะมัด”

 

“ใช่มั้ยล่ะ ใช่มั้ย!”

 

“เพราะงั้น…ไม่คิดจะเอาคืนบ้างเหรอ?”

 

คำว่า ‘เอาคืน’ ทำให้อายาเมะเงยหน้าจากตุ๊กตาไปมองพี่ชายของเธอทันที

 

รอยยิ้มร้ายกาจกับดวงตาพราวระยับสีน้ำทะเลนั่นทำให้อายาเมะรู้สึกขนลุกมาแปลกๆ

 

“เอาคืนยังไงเหรอ?”

 

“แบบนี้ไงล่ะ”

 

อายาโตะหยิบโทรศัพท์ออกมาจากมือของอายาเมะ ก่อนจะดันตุ๊กตาให้เข้าไปในอ้อมแขนของเธออีกรอบ

 

เขาขยับถอยออกมาเพื่อจะเว้นระยะ ก่อนจะยกมือถือขึ้นมาเพื่อเตรียมถ่ายภาพ

 

พอถ่ายภาพเสร็จแล้ว อายาโตะก็ส่งมือถือกลับมาให้เธอตรวจดูรูปอีกครั้ง อายาเมะนั่งไถหน้าจอเลือกรูปที่ดีที่สุดในขณะที่ยังดูไม่มั่นใจนัก

 

ของแบบนี้จะเอาคืนบาคุโกได้จริงๆ น่ะเหรอ

 

อายาเมะคิดไม่ตกตลอดทางระหว่างเดินกลับโรงเรียน จนกระทั่งอายาโตะเดินมาส่งเธอถึงหน้าหอพักแล้ว เด็กสาวก็ยังไม่กดส่งรูปไปเสียที

 

ท่าทางลังเลนั่นทำให้อายาโตะดีดหน้าผากของเธอด้วยความมันเขี้ยว

 

“ส่งๆ ไปเหอะน่า”

 

“แต่นี่บาคุโกนะ รูปแค่นี้จะไปเอาคืนได้จริงๆ เหรอ…”

 

ดูจากประวัติการสนทนาที่ผ่านมาแล้ว...ดีไม่ดีจะอ่านไม่ตอบไปเลยมากกว่า

 

“เชื่อฉันสิ”

 

อายาโตะแย่งมือถือของอายาเมะมาถือเอาไว้เอง เขาเลือกรูปที่น้องสาวเปิดค้างเอาไว้ขึ้นมาก่อนจะกดส่งไปหาไอ้หมอนั่นพร้อมกับพิมพ์ข้อความต่อท้ายลงไป

 

Ichi_Ayame♫ : ทาด๊า! ได้มาแล้วนะ ถึงบาคุโกจะไม่ให้ก็ได้อยู่ดีล่ะ! ╰(▔∀▔)╯

 

อายาเมะกะพริบตาอย่างงุนงงในขณะที่จ้องมองสีหน้าสนุกสนานของอายาโตะไปด้วย

 

“อ่านแล้วล่ะ ไม่ตอบจริงด้วย…”

 

อายาโตะยังคงยิ้มละไม

 

ในตอนนั้นเองที่เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์อายาเมะดังขึ้น ชื่อเจ้าของสายเรียกเข้าที่ไม่คาดคิดทำให้เด็กสาวลุกลี้ลุกลนกดรับสายก่อนจะพูดตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

 

“บ…บาคุโก!?”

 

อายาเมะมัวแต่กำลังตกใจ จึงไม่ทันตั้งตัวในตอนที่อายาโตะก้มลงมาหอมแก้มเธออย่างรวดเร็ว

 

ปากของเขาขยับโดยไร้เสียงก่อนจะหมุนตัวกลับออกไปว่า

 

‘ฉัน-บอก-แล้ว’

 

กล้ามารังแกคนสวยของอายาโตะ

 

กระอักความหวงตายไปเหอะ บาคุโก คัตสึกิ!

 

________________________________

จริงๆ แล้วตอนแรก ตอนนี้ต้องมีทั้งพาร์ทของอายาเมะกับนายคัตสึกิค่ะ แต่เขียนไปเขียนมาเพลิน ยาวมากทั้ง 2 พาร์ทเลย เลยตัดใจแบ่งครึ่งแทนค่ะ YY พาร์ทนายคัตรอครั้งหน้านะคะ

+++++++++++

มีข้อความจากน้อง Pandora P. ด้วยค่ะ

วันนี้พาอายาโตะสุดที่รักของเรามาส่งค่ะ~อยากจะตียัยตัวประกอบสองคนนั้นจริงๆ หวงนะ แง่งๆ (● ˃̶͈̀ロ˂̶͈́)੭ꠥ⁾⁾!? //โดนตี

อาแหะ คือว่าหลังจากนี้เรากับพี่ Margarita อาจจะยุ่งๆ กันสักหน่อยนะคะ อาจจะมาอัพได้ช้าลง แต่ก็ช่วยให้ความเอ็นดูกับนายคัตสึกิและอายาเมะต่อไปด้วยนะคะ ヽ(;▽;)ノ

+++++++++++

แหะๆ อย่างที่น้อง Pandora P. บอกนั่นล่ะค่ะ พวกเราค่อนข้างยุ่งกันทั้งในช่วงนี้และต่อจากนี้ไปอีกหลายเดือนเลยค่ะ ดังนั้นกำหนดการอัพจะอยู่ที่ประมาณ 2ตอน/สัปดาห์นะคะ คร่าวๆจะเป็นทุกวันอ.กับศ.ค่ะ แต่ถ้าสัปดาห์นั้นสลับไปอัพพี่ดาบิอาจจะจำนวนตอนลดลงตามลำดับ

 

ดังนั้น ตอนถัดไปที่เป็นพาร์ทของนายคัตสึกิ ไว้เจอกันในวันศ.นะคะ!

 

ปล. เราส่งสคส.ไปวันอา.แล้วนะคะ น่าจะทยอยได้รับกันแล้วนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 332 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,437 ความคิดเห็น

  1. #1151 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 21:15
    พีชายขี้หวงด้วย แล้วก็ทำไมรู้สึกเส้นทางรักของน้องจะปัญหาเพราะแม่ของน้องด้วยนะ
    #1,151
    0
  2. #829 lamb_san (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 20:48
    เหหหหหหหห คุณพี่ฝาแฝดมาหอมแก้มแบบนี้ ร..หรือว่า...! คุณพี่แอบเห็นใครผมทองๆคะะะ อายาโตะคือรังสีอิเคเมงแผ่ออกมาจากตัวอักษรเลยค่ะ รว้ายยยยยย
    #829
    0
  3. #804 nefalibata (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 22:15
    โอ้ยรักอายาโตะมากๆๆๆๆๆ ขอต่อคิวจีบได้มั้ยคนนี้ น่ารักกก
    #804
    0
  4. #789 Rin del Polaris (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 20:40

    กรี๊ดดดดดด อยากได้!!! อยากได้อายาโตะ!!!!! ไม่ไหวแล้ววว!!! อายาโตะจะดีงามเกินไปแล้วนะะ!!!!!T///♡///T

    #789
    0
  5. #761 Me-me_N (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 23:56
    ไม่สนแหละบาคุกงบาคุโก เธอมันคนซึน ไปหาคุณพี่ชายดีกว่าน่าร้ากถึงจะขี้แกล้งไปหน่อยก็เถอะ เป็นไทป์คุณพี่ที่อยากได้จริงๆ
    #761
    0
  6. #760 softy omelette (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 23:14
    เป็นตปก.ที่น่าหยิกมากเลยอายาโตะคุง555555 ฮือออ ตอนนี้ทั้งๆที่ไม่ได้เจอนายคัตแท้ๆแต่ฉากที่อายาเมะส่งข้อความไปมันน่าตีจนน่ารักไปหมด;—; รอตอนต่อไปเนย! เจอกันวันศุกร์นะคับ💗
    #760
    4
    • #760-3 softy omelette(จากตอนที่ 38)
      22 มกราคม 2564 / 14:38
      จริงค่ะ! เมื่อคืนได้ลองแกะแล้ว (ทำซองขาดไปนิดนึงแง) ภาพสวยจริงๆด้วยฮะ ข้อความจากไรท์ทำเอาเขินไปหมดเลย🥺
      #760-3
    • #760-4 softy omelette(จากตอนที่ 38)
      22 มกราคม 2564 / 14:42
      ได้ลองแกะดูแล้ว น่ารักจริงด้วยค่ะ! ทั้งรูปภาพแล้วก็ข้อความจากไรท์ (ทำซองขาดไปนิดนึงด้วยYY)
      #760-4
  7. #759 ตัวเล็ก☻ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 19:18
    อายาโตะคือเป็นแฝดที่น่ารักก เป็นไทป์พี่ชายที่อยากได้เลยถึงจะขี้แกล้งไปนิดก็เถอะ55555
    #759
    0
  8. #758 Kimiyoshi Ranna (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 15:01
    ขุ่นพี่น่าร้ากกกก งุ้ยๆมากเลยค่ะ!
    #758
    0
  9. #755 ✿ Red_Tsubaki ✿ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 06:34
    หลงรักอายาโตะเเล้ว~~~~ มุเเง้. 55555 หาพี่ชายเเบบนี้ได้จากไหนอ่ะ!

    สำลักความรู้สึกที่ตัวเองไมาเข้าใจตายไปเลยไอเจ้าคัต!!!
    #755
    0
  10. #754 proxenin2on (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 01:18
    อายาโตะน่ารักมากกกก
    #754
    0
  11. #753 botunflower (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 22:45

    ชอบพี่อายาโตะ น่ารักๆๆๆ
    #753
    0
  12. #752 Pandora P. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 22:21

    ทุกคนคะ คือว่า...
    https://image.dek-d.com/27/0375/7086/131587106



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 มกราคม 2564 / 22:21
    #752
    5
    • #752-4 Ppunee^^ (จากตอนที่ 38)
      20 มกราคม 2564 / 08:42
      คุณคะ ;-;; (กัดผ้าเช็ดหน้า)
      #752-4
    • #752-5 softy omelette(จากตอนที่ 38)
      22 มกราคม 2564 / 14:46
      น่ารักTTTTTT
      #752-5
  13. #751 กระต่ายกุกกี้ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 22:09
    น่ารักมากกก ตอนนี้คืออายาโตะได้แอร์ไทม์เต็มๆ นายคัตสึกิอะไรไม่รู้จัก! ทงนี้มีแต่อายาโตะ อ่ยยย ชอบจังคนแบบนี้ ออร่าพี่ชายที่โอ๋ร้องสาวแต่ค่อนข้างทำตัวแด๊ดแด๋แรงมากก ฟุดฟิดๆ ฮือ อยากมีอายาโตะเป็นของตัวเองง
    #751
    0
  14. #750 Atanasia11 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 21:47

    อยากเห็นคนหวงกระอักเลือดค่ะ!!///เฝ้ารอ
    #750
    0
  15. #749 Sweet-Candycat (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 21:27

    เมนพี่อายาโตะค่ะะะะ กี้ดดด.ชูป้ายไฟ
    #749
    0
  16. #748 appleindy (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 21:00

    สู้ๆนะคะ
    #748
    0
  17. #747 Musumeji (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 20:27
    บาคุโกอกแตกตายไปแล้ววววววว5555
    #747
    0
  18. #746 แมวทำพาย (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 19:54
    โอ๊ยยยยย สแตนบายรออ่านพาทของคัตจังแล้วเนี่ยยยยยย!!!
    #746
    0
  19. #745 baby-m2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 19:21
    อร๊ายยยยย อายาโตะคือดีย์! น่ารักแบบมากกกก แงงงงงง ที่อายาโตะแซะอายาเมะว่าไปเที่ยวกะคนที่ชอบไม่เรียกว่าเดทหรอ คือจะบอกว่าถ้าอีกคนไม่รู้สึกก็ไม่เรียกเดทค่ะ เรียกคิดไปเอง555555555 แต่อันนี้บาคุโกรู้สึกด้วยไง เลยเออเดทแหละ ชอบที่อายาโตะเรียกว่าคนสวยตลอด มีการเอาคืนแทนด้วย น่ารักจริงๆๆคนนี้ น่ารักแบบทั้งตอนอ่ะ ทั้งกวนทั้งตามใจทั้งไม่ยอมเป็นตัวแทนบาคุโกทั้งเตรียมเค้กไว้ให้ทั้งซื้อของขวัญให้ มันดีย์! ดีย์แบบตายไปเลยยยยยยยยยยย รักอายาโตะจังค่ะ บาคุโกคือตกกระป๋อง55555
    #745
    0
  20. #744 plapla (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 19:21
    อยากใหัพี่มาเจอกะผู้จัง 555 บันเทิงแน่งานนี้
    #744
    0
  21. #743 wewe73422 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 19:02
    โดนไปซ้าาาา
    #743
    0
  22. #742 siretorn (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 18:50

    น้องหนูลู๊กกกก ทำบุญด้วยอัลไลได้พี่ชายดีอ่าา คนน้องแก้แค้นไม่ได้คนพี่จัดการ เอาให้สำลักความน่ารักของอายาเมะไปเลย!

    #742
    0
  23. #741 LucyTaylor (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 18:42
    คุณพี่ทำดีมากค่ะ! คัตจังอกแตกตายแน่เลยย--//โดนตี
    #741
    0
  24. #740 มะมายด์' (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 18:39
    ชอบคุณพี่ชายสุดๆๆ
    ค้างเลย ฮือ ว่ายังไงละคัตจัง'
    #740
    0
  25. #739 ffonn45 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 18:01
    แงง ชอบคุณพี่ชายมากเลยค่ะ
    #739
    0