Fanfic BNHA / My Hero Academia :: Blazing aria [Bakugou x OC]

ตอนที่ 29 : Aria 27 : Because you’re my number one.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 325 ครั้ง
    23 ธ.ค. 63

 

Aria 27

Because you’re my number one.

 

ตอนที่บาคุโกเดินมารวมกลุ่มกับเพื่อนของเขาที่หน้าเวที การแสดงก็กำลังเริ่มขึ้นแล้ว

 

ที่ใจกลางเวทีนั้น อายาเมะนั่งหันหลังอยู่บนเปียโน ในมือถือไมโครโฟนเอาไว้ เธอรอจนกระทั่งเสียงเชียร์ค่อยๆ เงียบหายไปทีละนิด

 

แสงไฟในฮอลล์ทั้งหมดดับลง ก่อนที่สปอตไลท์สีม่วงชมพูจะสาดส่องไปยังร่างของเด็กสาว ทำให้เธอเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ดูโดดเด่นขึ้นมาในห้องนี้ ควันลอยต่ำๆ อยู่บนเวทีช่วยสร้างบรรยากาศลึกลับน่าค้นหา

 

เสียงเปียโนจากนักดนตรีด้านบนเริ่มบรรเลง พร้อมกับที่เสียงหวานร้องดังก้องกังวานอยู่ในฮอลล์

 

“Cause baby you’re my No. No. No. No.1

(เพราะเธอคือที่หนึ่งในใจฉันยังไงล่ะที่รัก…)”

 

เพียงประโยคแรกที่ร้องออกมา ทั่วทั้งฮอลล์ก็ราวกับโดนเธอล่อลวงให้ตกอยู่ในภวังค์

 

“And you’re the only only only only one.

(และเป็นเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น…)”

 

ทั้งๆ ที่กำลังนั่งหันหลังอยู่ แต่กลับตรึงสายตาของผู้ชมเอาไว้ได้ด้วยเสียงร้องเพลงเพียงอย่างเดียว

 

“その笑顔 その瞳 全てが  ドキドキさせる

(ทั้งรอยยิ้มและดวงตาคู่นั้น …ทุกสิ่งทุกอย่างของเธอทำให้หัวใจฉันเต้นตึกตัก)”

 

ท่อนแรกที่ร้องออกมามีเพียงเสียงของเธอกับเสียงเปียโนคลอเบาๆ ทำให้ได้ยินเสียงหวานที่เปล่งออกมาดังก้องกังวานอย่างชัดเจน

 

ก่อนที่เครื่องดนตรีอื่นจะเริ่มบรรเลง

 

จังหวะของเพลงเปลี่ยนไปเป็นจังหวะสนุกสนานทำให้ใครหลายคนกรีดร้องตะโกนออกมาตอนที่อายาเมะหมุนตัวกลับมานั่งไขว่ห้างอยู่บนเปียโน

 

ริมฝีปากของเธอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มนิดๆ ดวงตากลมโตสีน้ำทะเลที่ดูโดดเด่นยิ่งขึ้นด้วยเครื่องสำอางเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในตอนที่เธอกวาดมองดูผู้ชมทุกคนราวกับพวกเขาเป็นเพื่อนของเธอที่กำลังนั่งฟังสาวน้อยมัธยมปลายเล่าถึงผู้ชายที่แอบชอบอยู่

 

“傷つくかもしれないなら 気まずくなっちゃうくらいならAh 恋なんてもう しない方がいいのかな

(ถ้าอาจจะต้องเจ็บปวดหรือรู้สึกอึดอัดใจ  อา… ถ้าเป็นแบบนั้นฉันไม่มีความรักจะดีกว่าไหมนะ?)” 

 

อายาเมะเอานิ้วจิ้มแก้มขณะที่เอียงคอนิดๆ คิ้วที่ขมวดเข้าหากันราวกับว่าเธอกำลังครุ่นคิดอยู่จริงๆ

 

ท่าทางนั้นทำให้รอบตัวของบาคุโกเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องอย่าง “คาวาอี้! คาวาอี้มาก! โมเอะสุดๆ เลยไอริส!”

 

“ไอริส!!! อิชิคาวะ!! สุดยอดไปเลย!!” คามินาริที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเขานักตะโกนเสียงดังแถมกุมหน้าอกไว้ด้วยท่าทางเหมือนพร้อมจะเป็นลมได้ทุกเมื่อ

 

ปัญญาอ่อน… 

 

บาคุโกส่งคำด่านั้นไปให้ทั้งยัยกระต่ายที่กำลังทำท่าทางเอ๋อๆ อยู่บนเวทีและไอ้คนข้างตัวเขาที่ตะโกนเหมือนคนบ้ากับท่าทางเอ๋อๆ นั่น

 

“恥ずかしくて目をそらすとか 緊張してうまく話せないなんて ありえない 大人なんだし かっこよく生きたいのに

(รู้สึกอายจนต้องเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ตื่นเต้นจนพูดตะกุกตะกักไปหมด เป็นแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย ฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ! ทั้งที่อยากเป็นคนสุขุมแท้ ๆ...)”

 

พอร้องเพลงท่อนนั้นจบ อายาเมะก็กระโดดลงมาจากเปียโน เธอก้าวเดินออกมาอย่างมั่นคง ท่าทางทะมัดทะแมงจนดูแทบไม่ออกว่าเป็นคนเดียวกับยัยกระต่ายซุ่มซ่ามที่เหมือนจะล้มสะดุดยอดหญ้าได้วันเว้นวัน 

 

เด็กสาวหยุดยืนอยู่ตรงกลางเวที แสงสปอตไลท์สะท้อนกับกลิตเตอร์และเส้นผมสีบลอนด์สว่างทำให้เธอดูราวกับดวงดาวที่เปล่งประกายในท้องฟ้ายามค่ำคืน

 

“Cause baby you’re my No. No. No. No.1 And you’re the only only only only one.

その笑顔 その瞳 全てが ドキドキさせる

(เพราะเธอคือที่หนึ่งในใจฉันยังไงล่ะที่รักและเป็นเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ทั้งรอยยิ้มและดวงตาคู่นั้น ทุกสิ่งทุกอย่างของเธอทำให้หัวใจฉันเต้นตึกตัก)”

 

ทั้งที่อายาเมะเพียงแค่โยกตัวเล็กน้อยตามจังหวะเสียงเพลง แต่ใบหน้าของเธอกลับขึ้นสีแดงจางๆ เหมือนเป็นสาวน้อยในห้วงรักจริงๆ

 

ในตอนนั้นเองที่ดวงตาสีน้ำทะเลตวัดมามองที่บาคุโกราวกับว่าเธอรู้ตำแหน่งของเขาอยู่ก่อนแล้ว รอยยิ้มของเธอดูเปลี่ยนไปจากเดิมนิดหน่อย ในขณะที่ขยับริมฝีปากร้องเพลงท่อนถัดไปออกมา

 

“Cause baby you’re my No. No. No. No.1 And you’re the only only only only one.

ちょっと自分でも怖いくらい I wanna be your No.1 この想い止まらない

(เพราะเธอคือที่หนึ่งในใจฉันยังไงล่ะที่รัก และเป็นเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ฉันเริ่มกลัวตัวเองนิดๆ แล้วล่ะ ฉันอยากเป็นที่หนึ่งของเธอบ้างจัง...หยุดความรู้สึกนี้ไม่ได้เลย)”

 

คำว่า ‘Number 1’ ที่เธอพูดออกมาตอนที่สบตาเขาทำให้หัวใจของบาคุโกเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง

 

อายาเมะหยุดมองอ้อยอิ่งอยู่ที่เขาได้ไม่นาน เธอก็กวาดตามองผ่านไปที่คนอื่น ทิ้งไว้แต่คำถามที่ผุดขึ้นมาในหัวของเขา

 

เมื่อกี้มันอะไรวะ

 

ความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยทำให้บาคุโกขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด

 

อ่อ อัตลักษณ์ของยัยกระต่าย

 

พอเขาหาคำอธิบายให้กับความรู้สึกแปลกๆ ในอกนั่นได้แล้ว บาคุโกก็ไม่ได้ใส่ใจมันอีก

 

“戸惑いもプライドも Ah 少しずつ崩れてく キライ・キライ・やっぱりスキ 本気で好きでもいいかな I wanna be your No.1

(ทั้งความสับสนและความหยิ่งทะนงค่อยๆ พังทลายลงทีละนิด ฉันไม่ชอบเธอเลย ไม่ชอบจริงๆนะ...แต่ก็ชอบเธอมากที่สุดเลยล่ะ งั้นชอบเธออย่างจริงจังไปเลยจะดีไหมนะ? ฉันอยากเป็นที่ 1 ของเธอบ้างจัง)”

 

อายาเมะยื่นมือข้างที่ไม่ได้ถือไมค์ออกมาข้างหน้า ราวกับว่าคำว่า ‘เธอ’ ที่พูดออกมานั้นหมายถึงเหล่าผู้ชม

 

ในวินาทีนั้น บาคุโกอดคิดไม่ได้ว่าท่าทางเอ๋อๆ ของยัยกระต่ายบนเวทีก็ไม่ได้แย่เท่าไร

 

ไม่ดิ…เป็นเพราะเธอแสดง ‘ท่าทางเอ๋อๆ’ ที่เป็นตัวเองนั่นออกมาต่างหากถึงได้ดึงดูดสายตาของคนทั้งฮอลล์เอาไว้เสียอยู่หมัด

 

สีหน้าที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามเนื้อเพลงนั่น…บาคุโกเคยเห็นมาหมดแล้ว

 

เสียงร้องที่ล่อลวงคนฟังให้เผลอคล้อยตามเธอพวกนั้น…บาคุโกก็รู้จักมันดี

 

แต่ความมั่นใจในแบบที่เปล่งประกายอยู่ท่ามกลางสปอร์ตไลต์ในตอนนี้…

 

“อยากเป็นที่ 1 ของเธอบ้างจัง! อยากเป็นที่ 1 ของเธอบ้างจัง!”

 

เสียงคนในฮอลล์ร้องตามไปอย่างสนุกสนานทำให้บาคุโกเผลอกระตุกยิ้มขึ้นมาแวบนึง

 

เวทีแม่ง…เป็นที่ของเธอจริงๆ ว่ะ

 

อายาเมะก้าวไปยืนตรงกลางเวที ส่งรอยยิ้มสดใสในขณะที่ร้องเพลงส่วนแรกของท่อนฮุคออกมา แล้วจึงสลับมายื่นไมค์ไปข้างหน้าให้กับผู้ชม ทำให้มีเสียงตะโกนร้องประสานต่อเพลงของเธอ

 

“Cause baby you’re my….!”

 

“No. No. No. No.1!!!!”

 

“And you’re the ….!”

 

“only only only only one!!!!!!”

 

“その笑顔 その瞳 全てが ドキドキさせる

(ทั้งรอยยิ้มและดวงตาคู่นั้น ทุกสิ่งทุกอย่างของเธอทำให้หัวใจฉันเต้นตึกตัก)”

 

“Cause baby you’re my….!”

 

“No. No. No. No.1!!!!”

 

“And you’re the ….!”

 

“only only only only one!!!!!!”

 

“ちょっと自分でも怖いくらい 

(ฉันเริ่มกลัวตัวเองนิดๆ แล้วล่ะ...)”

“ I wanna be your No.1.!!!”

 

คนในฮอลล์ร่วมร้องเพลงไปด้วยกันกับเธอ มีบางคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดไฟฉายและเริ่มโบกมันไปมาราวกับเป็นแท่งไฟ

 

ไม่นานนัก คลื่นดวงดาวนับพันก็สว่างไสวในความมืด โอบล้อมอายาเมะเอาไว้อย่างอบอุ่นในตอนที่เด็กสาวใช้สองมือกุมไมโครโฟนเอาไว้แน่นและเสียงเครื่องดนตรีค่อยๆ เบาลง

 

เธอช้อนตามองคนฟังมากมาย…ก่อนจะหยุดลงที่ดวงตาสีแดงคู่หนึ่งนานเป็นพิเศษในตอนที่ร้องเพลงท่อนสุดท้ายออกมา

 

“この想い止まらない

(หยุดชอบเธอไม่ได้เลย…)”

 

_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_

 

ตอนที่อายาเมะหลบกลับเข้ามาที่หลังเวที เธอก็หายใจหอบราวกับว่าเพิ่งจะวิ่งรอบสนามมาหลายๆ ครั้ง

 

ขนาดไม่ได้เต้นไปด้วยยังรู้สึกเหนื่อยถึงขนาดนี้เลย

 

อายาเมะนึกขอบคุณที่เธอแค่อัดเพลงลงในยูทูปเพียงเท่านั้น เพราะหากต้องแสดงแบบนี้บ่อยๆ คงผลาญพลังงานจนหมดแน่

 

“อิชิคาวะจัง!!”

 

เสียงคุ้นเคยของเพื่อนห้อง 1-A ทำให้อายาเมะหันไปมอง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ทำอะไร กลุ่มสาวๆ ก็พุ่งเข้ามารุมกอดเธอจนกลายเป็นก้อนมนุษย์กลมๆ

 

“เมื่อกี้สุดยอดสุดๆ ไปเลย!”

 

“ไม่เห็นรู้เลยว่าแสดงโซโล่แบบนี้ได้ด้วย!?”

 

“นี่ไม่เคยซ้อมมาก่อนเลยจริงเหรอเนี่ย!”

 

“ทุกคน...รู้ได้ยังไงเหรอ” อายาเมะที่เป็นจุดกึ่งกลางของก้อนคนกลมๆ นั้นได้แต่ยืนงุนงงอยู่ที่เดิม

 

“บาคุโกคุงพิมพ์บอกว่าในแชทห้องว่าอิชิคาวะจังจะขึ้นแสดงน่ะ” อุราระกะเป็นคนตอบคำถามนั้น ก่อนที่ทุกคนจะผละออกไป เว้นพื้นที่ให้อายาเมะได้หายใจในที่สุด

 

ถึงเธอจะมั่นใจว่าขณะแสดงไม่ได้ทำอะไรผิดพลาด แต่พอเห็นทุกคนตื่นเต้นกันขนาดนี้แล้ว อายาเมะก็พลอยดีใจไปด้วย

 

แล้วก็มีเรื่องต้องขอบคุณบาคุโกเพิ่มขึ้นอีกแล้วสิ

 

“อย่างนั้นเองเหรอ ขอบคุณมากๆ เลยนะที่มาดู”

 

“ใครว่าล่ะ! ถ้าไม่ได้มาดูคงจะต้องเสียใจตายแน่” อาชิโดะกระโดดโลดเต้นไปมา ท่าทางยังคงตื่นเต้นกับการแสดงไม่หาย “ตรงท่อนฮุคน่ะ ที่ร้องว่าโดคิโดคินี่ฉันใจเต้นไปด้วยเลยนะ! เหมือนกับว่าตกหลุมรักอยู่จริงๆ เลยอะ”

 

“อันนั้นน่ะ...อ่า เรียกได้ว่าฉันเล่นโกงนิดๆ ล่ะมั้ง” อายาเมะได้แต่ยิ้มแห้งๆ ส่งไปให้ “ฉันใช้อัตลักษณ์ของตัวเองตอนร้องเพลงบางท่อนน่ะ เลยอาจจะทำให้ทุกคนรู้สึกอินกว่าปกติไปด้วย”

 

“เคยได้ยินจากมิโดริยะว่าเธอใช้อัตลักษณ์ในการร้องเพลงด้วยสินะ” จิโร่พูดทักขึ้นมา ทำให้อายาเมะพยักหน้าตอบกลับไป

 

“ถึงขนาดทำให้ใจเต้นได้เลยเหรอ”

 

“จะว่ายังไงดีล่ะ” อายาเมะกลอกตานิดๆ อย่างใช้ความคิด

 

อัตลักษณ์ของเธอมันออกจะอธิบายได้ยากอยู่สักหน่อย กว่าที่อายาเมะจะเข้าใจการทำงานของมันอย่างถ่องแท้ก็นับว่านานหลายปีอยู่เหมือนกัน

 

“อัตลักษณ์ของฉันชื่อว่า ‘ไซเรนวอยซ์’ เป็นความสามารถในการเหนี่ยวนำความคิดของผู้คนด้วยเสียงของฉันเองน่ะ”

 

อายาเมะขยับมือลากเส้นในอากาศเพื่อจะพยายามอธิบายอัตลักษณ์ของเธอให้เข้าใจง่ายที่สุด

 

“ถ้าจะพูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็เช่นสมมุติว่าความคิดของทุกคนเป็นถนนเส้นตรงยาวๆ ที่มีรถกำลังขับไปข้างหน้า อัตลักษณ์ของฉันก็เหมือนกับการโยนหินก้อนใหญ่ๆ เข้าไปขวางทาง เพื่อให้รถคันนั้นเปลี่ยนทิศทางไปในทางที่ฉันต้องการน่ะ”

 

‘ไซเรนวอยซ์’ ไม่ได้ควบคุมให้ทำตามคำสั่ง แต่เป็นการแทรกความคิดนั้นๆ เข้าไปในสมองของอีกฝ่าย

 

มันจึงไม่ใช่การควบคุมที่สมบูรณ์แบบเหมือน ‘ล้างสมอง’ ของชินโซ

 

ถ้าตั้งใจจะขัดขืนจริงๆ ก็สามารถทำได้ เพียงแค่ตั้งมั่นว่าจะไม่ทำตามอย่างเด็ดขาดก็อาจจะขัดคำสั่งของเธอได้แล้ว

 

แต่ข้อได้เปรียบของ ‘ไซเรนวอยซ์’ คือมันจะใช้ได้ผลดีเป็นพิเศษกับคนบางกลุ่ม

 

ยิ่งมีคลื่นความคิดยุ่งเหยิงมากเท่าไร ก็จะยิ่งถูกเหนี่ยวนำได้ง่าย เช่น คนที่โกรธ กลัว กังวลหรือว่าตื่นเต้น

 

เพลงของเธอจึงได้ผลกับคนพวกนี้เป็นพิเศษ

 

คนอย่างบาคุโกก็เหมือนกัน

 

เธอสังเกตเห็นมาสักพักแล้วว่าเขาเป็นคนเซนส์ดี เวลาซ้อมต่อสู้ก็เคลื่อนไหวคล่องแคล่วว่องไวมาก คงเป็นคนแบบที่เชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง และตอบสนองกับความคิดของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว

 

เพราะแบบนั้นพอเธอแทรกความคิดเข้าไปในความคิดเดิมของเขา เขาถึงถูกชักจูงได้ง่าย

 

วิธีแก้ทางอัตลักษณ์ของเธอมันง่ายนิดเดียว

 

บาคุโกแค่ต้องทำอะไรให้ช้าลงกว่าเดิม อย่าเคลื่อนไหวตามความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในใจ เพราะเขาจะไม่มีทางรู้หรอกว่านั่นคือความคิดของเขาเองหรือเป็นความคิดที่เธอแทรกลงไป

 

พูดถึงเจ้าตัวแล้ว...อายาเมะก็ไม่เห็นเขาเลย

 

“ว่าแต่บาคุโกล่ะ?”

 

“เมื่อกี้ก็เดินมาขู่พวกทีมงานด้านหลังให้พวกเราผ่านเข้ามาอยู่นะ แต่อยู่ๆ ก็หายไปไหนไม่รู้แล้วอะ”

 

ก็ว่าอยู่ว่าทำไมพวกชมรมดนตรีถึงยอมให้พวกเขาผ่านเข้ามาได้

 

อายาเมะกวาดตามองไปรอบๆ แล้วจึงรีบพูดว่า “ขอบคุณทุกคนที่มาดูมากจริงๆ ฉันขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ”

 

เธอรีบร้อนบอกลาสาวๆ ห้อง A ก่อนจะวิ่งตรงไปตามทางเดินด้านหลังของโรงยิม จนทะลุออกมาที่ประตูหลังจนได้

 

สวนด้านหลังของโรงยิมในยามเย็นที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นช่วงกลางคืนแล้วเกือบจะว่างเปล่า มีเด็กหนุ่มเพียงแค่คนเดียวที่นั่งอยู่บนกล่องใส่ของของชมรมดนตรีที่ถูกวางทิ้งไว้ระเกะระกะไปหมด

 

ข้างกล่องใบนั้นมีตุ๊กตากระต่ายโง่วางพิงอยู่

 

“ชักช้า”

 

พอเดินมาถึงเขาก็ว่าเธอเป็นอย่างแรก

 

แต่อายาเมะกลับหุบยิ้มไม่ได้ในตอนที่เธอเดินไปนั่งลงบนกล่องอันข้างๆ กล่องที่เขานั่งอยู่

 

ทั้งที่อากาศของฤดูใบไม้ร่วงควรจะทำให้เธอรู้สึกหนาว แต่ความรู้สึกอบอุ่นกลับแล่นไปทั่วร่าง เพียงแค่เพราะว่าเธอหันไปมองดูเสี้ยวหน้าด้านข้างของเด็กหนุ่มที่อยู่ผจญภัยกับเธอมาตลอดทั้งวัน

 

เธอไม่ได้ตอบรับคำพูดของเขา ดวงตาสีน้ำทะเลตวัดไปมองกระต่ายที่วางแหมะอยู่ข้างกล่อง ก่อนจะถามว่า

 

“ทำไมเอากระต่ายไปวางบนพื้นล่ะ นั่นของสำคัญของฉันนะ”

 

“เหอะ! ใครจะไปหิ้วกระต่ายโง่เดินไปเดินมาแบบเธอกันวะ”

 

ทั้งที่บาคุโกพูดเหมือนว่าเขาไม่อยากถือกระต่ายโง่เดินไปไหนมาไหน แต่อายาเมะก็รู้หรอกว่าถ้าเขาไม่ใส่ใจจริงๆ ล่ะก็ จะทิ้งเจ้าตุ๊กตานี่ไว้กับทีมงานหลังเวทีคนไหนสักคนก็ได้

 

ที่เขายังเก็บมันไว้กับตัวจนถึงตอนนี้ก็เพื่อรอเธอมาเอากลับไปนั่นล่ะ

 

ทำไมถึงเป็นคนปากร้ายที่น่ารักได้ขนาดนี้กันนะ

 

ยิ่งคิดแล้วเธอก็ยิ่งยิ้มกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนต้องยกมือขึ้นมาจับแก้มเอาไว้ราวกับกลัวว่าตัวเองจะยิ้มกว้างเกินไปจนแก้มแตกเข้าจริงๆ

 

“ยิ้มบ้าอะไร”

 

“เปล่าสักหน่อย” เธอตอบกลับไปโดยสัญชาตญาณ

 

อายาเมะรู้สึกเหมือนว่าเธอโดนถามคำถามนี้บ่อยมากๆ แต่คงเพราะช่วงเวลาที่อยู่กับเขา เธอมักจะยิ้มกว้างเหมือนคนบ้าแบบนี้อยู่เสมอ

 

ระหว่างพวกเขามีแต่ความเงียบอยู่สักพัก พระอาทิตย์ที่เห็นอยู่ตรงริมขอบฟ้าเมื่อครู่จมหายไปในพื้นดินแล้ว ทำให้อากาศรอบๆ เริ่มเย็นลงไปกว่าเดิม

 

อายาเมะแหงนหน้ามองท้องฟ้าที่กำลังเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มที่ไร้ซึ่งดวงดาว ก่อนที่ความคิดหนึ่งจะผุดขึ้นมาในหัว

 

“จะว่าไปแล้ว เมื่อกี้นี้นายพลาดไปแล้วนะ ฉันเพิ่งจะเล่าให้สาวๆ ฟังเรื่องอัตลักษณ์ของฉันพอดีเลย” 

 

อายาเมะเผลอยิ้มกว้างขึ้นตอนที่พูดแซวเขาว่า “เพราะบาคุโกยังหาวิธีแก้ทางไม่ได้เลยนี่นะ”

 

คงจะมีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้นล่ะที่อายาเมะมั่นใจว่าเธอยังเอากลับมาแซวเขาได้อยู่

 

“เหอะ” เขาแค่นเสียงตอบกลับมา แต่ก็ไม่ได้ดูโมโหสักเท่าไร ดวงตาสีแดงตวัดมามองเธอเหมือนกำลังมองเด็กตัวเล็กๆ ที่ยังหาญกล้ามาท้าตีต่อยกับเขามากกว่า

 

“ของแค่นั้นเดี๋ยวฉันก็หาเองได้นั่นล่ะวะ” 

 

“ไว้ฉันจะรอดูนะ” เธอตอบพลางแลบลิ้นกลับไปนิดๆ อย่างจงใจ

 

ปุ๊!

 

ตุ๊กตากระต่ายโง่ถูกยกขึ้นมาแปะหน้าของเธอในตอนนั้นเอง

 

พออายาเมะหยิบมันออกจากหน้ามากอดเอาไว้ในอ้อมแขนได้สำเร็จ หันมามองอีกทีก็เห็นว่าบาคุโกกำลังเดินล้วงกระเป๋าไปทางด้านข้างโรงยิมแล้ว

 

เขาชะงักฝีเท้า ก่อนจะหันกลับมามองเธอ ดวงตาสีแดงขวางโลกหรี่ลงเล็กน้อยในตอนที่ตะโกนกลับมาว่า

 

“ยังไม่รีบตามมาอีก หิวจะตายแล้วโว้ย!”

 

อายาเมะรีบอุ้มตุ๊กตากระต่ายวิ่งตามเขาไปอย่างรวดเร็ว เธอลืมกระทั่งว่าตัวเองยังไม่ได้เปลี่ยนชุดเลยด้วยซ้ำ

 

หัวสมองของเธอขาวโพลนไปหมดในตอนที่ตีความคำพูดของเขาเสร็จ

 

นี่บาคุโกกำลังชวนเธอไปกินข้าวด้วยอย่างนั้นสินะ?

 

และตัวเธอเองก็ยังไม่ได้กินอะไรเลยมาตั้งแต่ช่วงบ่าย ในเมื่อบาคุโกอยู่กับเธอเกือบตลอด แสดงว่าเขาคงจะยังไม่ได้กินอะไรเลยเหมือนกัน

 

นั่นหมายความว่าเขาอยู่รอกินข้าวพร้อมกับเธอน่ะสิ…

 

อายาเมะขอถอนคำพูดของตัวเองเมื่อตอนบ่าย

 

วันนี้ไม่ใช่วันโชคร้ายของเธอเด็ดขาด

 

นี่คือวันที่โชคดีสุดๆ สุดๆๆ ไปเลยต่างหาก

 

เด็กสาวกอดตุ๊กตากระต่ายในอ้อมแขนแน่นขึ้น ใบหน้าซุกลงไปอย่างหาที่ซ่อนแก้มแดงๆ ร้อนผ่าวของเธอเอาไว้

 

บ้าจังเลย บาคุโก คัตสึกิ!

 

แค่วันนี้วันเดียวเขาก็ทำให้เธอพูดคำว่า ‘น่ารัก’ ได้ไม่รู้กี่สิบรอบแล้ว

 

เพียงแค่วันเดียว อายาเมะก็รู้สึกว่ากำแพงหนาๆ ที่เธอสร้างไว้ก่อนหน้านี้มันพังหายไปเกินกว่าครึ่ง

 

ถ้าเขายังไม่ทำตัวน่ารักให้น้อยลงอีกหน่อย กำแพงเตี้ยๆ ที่เหลืออยู่พวกนั้นคงจะถูกเขาระเบิดทิ้งจนไม่เหลือแน่

 

หรือไม่มันก็อาจจะถูกระเบิดจนกลายเป็นผุยผงไปตั้งนานแล้วก็ได้

 

เพราะในขณะที่ร้องเพลงอยู่บนเวที ตอนที่อายาเมะพูดคำว่า ‘Number 1’ ออกมา ภาพในหัวของเธอมันชัดเจนมากๆ

 

ในตอนนั้นเธอไม่ได้คิดถึงผู้ชมที่แน่นขนัดอยู่ในฮอลล์ตรงหน้า

 

ไม่ได้สนใจเสียงทำนองเครื่องดนตรีที่บรรเลงอยู่ข้างหลัง

 

มีเพียงแค่ภาพของเด็กผู้ชายผมยุ่งสีบลอนด์กับดวงตาดุๆ ขวางโลกคนนั้น

 

คนที่ใครต่อใครบอกว่าใจร้าย แต่กลับใจดีกับเธออยู่เสมอ

 

ความรู้สึกแบบนี้…

 

เธอคงจะ ‘ชอบ’ บาคุโก คัตสึกิเข้าจริงๆ แล้วล่ะ 

___________________________

เครดิตเพลง : No.1 (Kana Nishino) >> Kobasolo ver. : https://youtu.be/kImpWphugRY

เครดิตคำแปล : ชะนีแปลเพลง https://chaneetranslate.wordpress.com/2019/02/01/video-no-1-nishino-kana-thai/

ขณะที่เขียนตอนนี้น่ะ สาปแช่งนายคัตสึกิไปเป็นพันๆ รอบเลยล่ะค่ะ บ้าจริง ทำไมนายต้องยากขนาดนี้ด้วยนะ =_=

ส่วนเพลงที่เลือกมาก็คือเราตอบตกลงทันทีที่น้อง Pandora P. เสนอมาให้เลยค่ะ คำว่า Number 1 น่ะคือทำให้เราคิดถึงนายคัตสึกิแบบใช่มาก นี่มันใช่นายมากๆ เลยอะ จนต้องเลือกทันทีจากเพลงที่คัดเอาไว้มาสี่ห้าเพลงเลย

ขอบคุณไลค์ เมนท์และวิวเหมือนเคยนะคะ! ดันจนขึ้นไปติดท็อป 7 ได้ด้วยล่ะค่ะ YY อันดับดีที่สุดตั้งแต่เขียนมาเลย ขอบคุณมากจริงๆ นะคะ แอแง ใจฟู อ่านเม้นท์ทุกคนแล้วก็ฮีลใจเราจากงานมากๆ เลยล่ะค่ะ YAY

ทุกคนดูแลสุขภาพของตัวเองกันให้ดีด้วยนะคะ!

แอบใบ้ให้ว่าพรุ่งนี้เรามีเซอร์ไพรซ์มาฝากค่ะ อย่าลืมเข้ามาดูกันนะคะ!

 

ข้อความจากน้อง Pandora P. : ฉากโซโล่ของน้องออกแบบกันนานสุดๆ เลยล่ะค่ะ คิดล่วงหน้าเป็นเดือนหรือสองเดือนกันนะ? คัดเลือกเพลงกันอย่างเข้มข้นสุดๆ เลย! หวังว่าทุกคนจะใจเต้นตึกตักไปพร้อมกับสาวน้อยนะคะ~ ส่วนนายคัตสึกิน่ะ เป็น arrhythmia ตายไปซะเถอะ =__=^^^!!!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 325 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,437 ความคิดเห็น

  1. #1148 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 18:48
    ชอบเพลงนี้ด้วย
    #1,148
    0
  2. #1037 Napatsaorn20 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:42

    คือนี้ชอบเพลงNo.1วันอยู่แล้ว แล้วพอเปิดเพลงพร้อมอ่านไปด้วยแล้วแบบ
    #1,037
    0
  3. #1012 summerinjunne (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:19
    พวกแกน่ารักกันจังงงง ㅠㅠ
    #1,012
    0
  4. #961 นักอ่านนกฮูก (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:41
    ใจเต้นเพราะอัตลักษณ์หรอ

    ไม่ใช่แล้วมั้งงง แหน่ คัตจังคนซึน ชอบเขาก็บอกมา
    #961
    0
  5. #832 luvtaetaev (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มกราคม 2564 / 22:01
    โอ้ย เขินมากค่ะแงงงงง เพลงเป๊ะกะบรรยากาศมาก โอ้ย บับเขินไม่ไหว บ้าจีง66655565555555555
    #832
    0
  6. #571 siretorn (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 08:53

    ฟังเพลงรอจนร้องได้แล้ว แงงงงงง;-; เพลงนามบาวัน

    ฟิคเรื่องนี้อ่านแล้วก็นามบาวัน!!

    #571
    0
  7. #558 kill-taehyun-exo (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 00:32
    ชอบเขาแหละ!!!!!!!
    #558
    0
  8. #539 LucyTaylor (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2563 / 11:31
    ขนาดนี้แล้ว เชื่อว่าคัตจังก็ชอบอายาเมะจังเหมือนกันนน ไม่มีเพื่อนที่ไหนเค้าทำกันแบบนี้ค่ะะะะ ฮื่อออ
    #539
    0
  9. #527 Kimiyoshi Ranna (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 23:06

    บ้าจริง! รี้ดเขินจนตัวบิดไปหมดแล้ว!!
    #527
    0
  10. #526 มายูกิ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 20:34
    คัตจังก็คือการกระทำไปก่อนแล้วนะคะ ถึงจะยังไม่รู้ตัวก็เถอะ5555

    ps. รอตอนต่อไปมากๆเลยค่ะ มาอัพเร็วๆนะคะ ติดเรื่องนี้มั่กๆเรย ;_;
    #526
    0
  11. #517 ParamiWashi32 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 17:05
    ไรท์ เพลงโปรดเราาาา no.1กิ้ดดดด
    #517
    0
  12. #505 Ppunee^^ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 10:15

    ฮือออ นร นรมากๆเลยค่า เขินอย่างกับว่าเป็นอายาเมะจังเลย ฮืออออ นรที่สุด นรจับใจ

    #505
    0
  13. #504 -attakai- (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 09:59
    ไม่ไหวเกินต้าน!!🥺🌷💥 น้องแอบบอกรักคุณคัต🎄🛼✨ ให้ตายเถอะอยากเห็นคุณคัตคลั่งรักน้องไม่ไหว!!🕊🦋✨
    #504
    0
  14. #503 sasiwimon2244 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 09:32
    สนุกมากๆเลยค่ะบาคุโกน่ารักจริงๆนางเอกเราก็สู้ๆละเอาชนะชายที่ยังไม่ความรุ้สึกของตัวเองด้วยนั
    #503
    0
  15. #502 ✿ Red_Tsubaki ✿ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 09:04
    มีายไหวเเล้วววว ใจเต้นตึกตักมาก ตอนนี้อ่านเเล้วนอกจากจะเลือดสูบฉีดดีเกินไป ใจก้ยังเต้นเเรงเหมือนเป็นโรค 555555
    ฟินมาก เขินมาก ตายตาหลับเเล้ว มุเเง้~ เค้าน่ารักกันเกินไปมั้ยอ่ะ. ใจกระตุกไม่ใช่เพราะอัตลักษณ์น้องต่ายอย่างเดียวหรอก หึๆๆๆๆๆ ใช่ม้าาาคัตจัง~
    คบกันไปเล้ยยยยยย เเม่จะกรี๊ดให้ดังถึงดาวเคปเลอร์เลย!
    #502
    0
  16. #501 Rin del Polaris (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 08:28

    กรี๊ดดดค่ะะะะ กรี๊ดดดดดดด มันดีมากอ่ะแงงงงงง!!!! มานดีมากๆจริงๆ!!!

    #501
    0
  17. #500 minxxix (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 08:21
    น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #500
    0
  18. #499 Yellowducklovely (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 07:33
    น่ารักกกกกฮืออออ°˖✧◝(⁰▿⁰)◜✧˖°
    #499
    0
  19. #498 Yok-anime32002 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 04:47

    น่ารัก มีการบอกรักผ่านเพลงด้วย อย่างนี้อยากให้คบกันเร็วๆจัง
    #498
    0
  20. #497 faza205317 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 00:33
    คบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คบกันไปเลยยย
    #497
    0
  21. #496 aom051 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 00:30
    คบกันเลยยยย
    #496
    0
  22. #495 pitchypai (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 00:07

    คบกัน คบกัน

    #495
    0
  23. #494 Iด็กไม่รู้จัnโต (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2563 / 22:51
    โอ๊ยยย มีแต่คำว่าน่ารักอยู่เต็มหัวไปหมด ไรท์เขียนคัตจังได้คัตจังมากๆ เลยอ่ะ อยากได้ผู้ชายแบบนี้เป็นแฟน อยากได้แม่แฟนแบบนี้ ฮืออออ คบกันเถอะนะจะได้ไม่เป็นภาระของชาวชิป
    #494
    1
    • #494-1 Pandora P.(จากตอนที่ 29)
      23 ธันวาคม 2563 / 22:58
      เม้นคุณทำให้เรานอนหลับฝันดีแน่เลยค่ะ แอแง YY
      #494-1
  24. #493 lamb_san (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2563 / 22:44
    ใจเต้นเพราะอายาเมะก็บอกมาเถอะะะ มาทำเป็นบอกว่าพลังของอัตลักษณ์ ปาก-แข็ง!!! ที่คัตสึกิมารอกินข้าวกับอายาเมะนี่ว้าวจัดๆค่ะ กรีดร้องหนักมาก เลิกปากแข็งแล้วขอคบเป็นแฟนกันเถอะนะพวกเทอทั้งสองคน555555

    ปล.ช่วงนี้โควิดระบาดแล้ว คุณไรท์ทั้งสองคนดูแลตัวเองดีๆ อย่าลืมใส่แมส+ล้างมือบ่อยๆนะคะะ (≧▽≦)
    #493
    0
  25. #492 Ploy Parita (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2563 / 22:38

    ชอบฉากโซ่โล่ของน้องมาก
    #492
    0