Fanfic BNHA / My Hero Academia :: Blazing aria [Bakugou x OC]

ตอนที่ 1 : Aria 0

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 486 ครั้ง
    7 ก.พ. 64

Aria 0

 

‘สมบูรณ์แบบ’

 

อายาเมะเติบโตขึ้นมาพร้อมกับคำๆ นี้

 

ซึ่งมองจากภายนอกแล้วก็คงจะเป็นอย่างนั้น

 

เธอเกิดมาในครอบครัวที่ดี ถึงจะไม่ได้ร่ำรวยมหาศาล แต่ก็มีบ้านในเมืองอย่างที่คนบางคนได้แต่ฝันถึงไปตลอดชีวิต

 

เธอเรียนอยู่ในโรงเรียนที่ดี ตอนมัธยมต้นก็เรียนอยู่ในโรงเรียนเอกชนชื่อดัง ส่วนช่วงมัธยมปลายก็เรียนในโรงเรียนชั้นนำอย่างโรงเรียนยูเอ

 

เธอมีพี่ชายฝาแฝดที่ดี เขาเรียนเก่ง มีเพื่อนเยอะ แถมได้รับโหวตเป็น ‘นักเรียนชายที่มีคนอยากคบเป็นแฟนมากที่สุด’ สองสมัยซ้อนตอนสมัยมัธยมต้น

 

เธอมีอัตลักษณ์ที่ดี ถึงจะไม่ใช่อัตลักษณ์ที่แข็งแกร่งมากมาย แต่อายาเมะก็ชอบมาก และมันก็เหมาะกับงานอดิเรกของเธอด้วย

 

เธอหน้าตาดี มีผมยาวสีบลอนด์สว่างกับดวงตาสีฟ้าน้ำทะเล รูปร่างก็สูงโปร่งมีส่วนโค้งเว้า ไม่ว่าใครก็บอกว่าเธอสามารถไปเป็นนางแบบนิตยสารได้สบายๆ

 

มีแต่คำว่า ‘ดี’ จนเป็นใครก็คงจะอิจฉา

 

แต่อายาเมะรู้ดีที่สุดว่าตัวเธอมันก็เหมือนกับกล่องของขวัญเท่านั้นล่ะ

 

เป็นสิ่งของที่ถูกห่อไว้ด้วยกระดาษสีสวยสด ไม่ว่าใครมาเห็นก็คงจะอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ 

 

แต่พอเปิดออกมาแล้ว มนตร์สะกดพวกนั้นมันก็หายไป กลายเป็นแค่ของธรรมดาน่าเบื่อเท่านั้นเอง

 

นั่นล่ะคือตัวตนของอิชิคาวะ อายาเมะ

 

อย่างตำแหน่งหัวหน้าห้อง 1-C ที่ทำให้เธอต้องมานั่งอยู่ในห้องประชุมแห่งนี้ก็เหมือนกัน 

 

ที่ได้รับตำแหน่งนี้มาก็แค่เพราะว่าหน้าตาดูโดดเด่นกว่าคนอื่นในวันเปิดเรียนวันแรกที่ไม่มีใครรู้จักกันเลยก็เท่านั้นเอง

 

ทั้งที่มีคนที่เหมาะสมมากกว่าอีกตั้งเยอะแยะ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนสนิทของเธออย่างซาโยริที่ร่าเริงเข้ากับคนอื่นได้ง่าย หรือชินโซคุงที่มีความมุ่งมั่นพยายามจนเข้าไปถึงรอบสุดท้ายของงานกีฬา

 

พอมาดูคนธรรมดาที่มีเพื่อนสนิทแค่คนเดียวเป็นเพื่อนสมัยมัธยมต้นที่ตามมาเรียนโรงเรียนเดียวกันและพอใจกับการเรียนผ่านไปในแต่ละวันแบบเรียบง่ายอย่างเธอแล้ว อายาเมะก็รู้สึกว่าเธอนั้นไม่มีอะไรที่เอาไปเปรียบเทียบได้เลยจริงๆ

 

แต่ถึงอายาเมะจะรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เหมาะสมกับตำแหน่งหัวหน้าห้องเลย ก็ไม่เคยมีใครในห้องขอให้เปลี่ยนตำแหน่ง แถมทุกคนยังให้ความร่วมมือดีมากๆ ด้วย อายาเมะจึงตั้งใจว่าจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ให้สมกับที่ทุกคนไว้วางใจ

 

เด็กสาวเคาะปากกาอิเล็กทรอนิกส์กับหน้าจอแท็บเล็ตเบาๆ ในขณะที่ดวงตายังคงจับจ้องไปยังหน้าจอตรงใจกลางห้องด้านหน้าห้องประชุมอย่างตั้งอกตั้งใจ

 

วันนี้เป็นวันแรกของการเปิดภาคเรียนที่สอง หัวหน้าและรองหัวหน้าห้องทุกคนจากทั้งสามชั้นปีของโรงเรียนยูเอจึงต้องมาประชุมร่วมกันเพื่อรับทราบข้อตกลงและกฎระเบียบต่างๆ

 

ยิ่งในเทอมนี้ที่มีการเปลี่ยนแปลงโดยให้นักเรียนทุกคนมาอาศัยในหอพักยิ่งทำให้มีเรื่องต้องพูดคุยให้ชัดเจนมากกว่าเดิม

 

แต่การประชุมที่ทุกคนต้องยอมสละเวลากินมื้อเที่ยงมาเข้าร่วมกลับล่าช้าลงไปเรื่อยๆ เพราะหัวหน้าห้อง 1-A ที่ชื่อว่าอิดะ

 

เขาถามคำถามมากมายไม่จบไม่สิ้นเสียทีจนอายาเมะแอบเหลือบมองเห็นหลายคนในห้องเริ่มจะชักสีหน้าไม่พอใจ

 

พูดไม่ทันขาดคำ เขาก็ยกมือขึ้นยืนตัวตรงเหมือนไม้บรรทัดอีกแล้ว

 

“อยากให้ช่วยอธิบายกฎข้อที่สามอย่างละเอียดมากขึ้นด้วยครับ!”

 

อายาเมะได้แต่กะพริบตาปริบๆ มองดูสายตาอาฆาตที่ถูกส่งไปทางอิดะอย่างพร้อมเพรียง

 

เขาก็ดูไม่ใช่คนไม่ดีหรอก แค่ตรงไปตรงมาเกินไปหน่อยก็เท่านั้นเอง

 

แต่ถ้าถามน้อยลงอีกหน่อยก็ดี…

 

เธอกับซาโยริจะได้เหลือเวลาไปกินข้าวเที่ยงก่อนคาบบ่ายสักหน่อย

 

ในที่สุด การประชุมก็จบลงในเวลาเที่ยงห้าสิบนาที

 

ที่จบลงได้ก็เพราะประธานของการประชุมตัดสินใจทำเป็นไม่ได้ยินคำถามเสียงดังลั่นของอิดะ แล้วก็พูดสรุปเลยโดยที่ไม่ตอบคำถามอะไรของอีกฝ่ายอีก

 

อายาเมะรู้สึกสงสารอิดะนิดหน่อยเหมือนกัน แต่เธอสงสารท้องไส้ของเธอมากกว่า จึงได้แต่นั่งเงียบๆ ทำเป็นไม่เห็นมือที่ยกค้างไว้ของอิดะ เหมือนกับหัวหน้าและรองหัวหน้าห้องคนอื่นๆ ในที่ประชุม

 

“ถ้าไม่มีหัวข้ออื่นอะไรแล้ว ก็ขอจบการประชุมแต่เพียงเท่านี้นะครับ”

 

ทันทีที่ประธานชั้นปีสามของโรงเรียนยูเอพูดจบ ทุกคนก็พากันเก็บข้าวของใส่กระเป๋าอย่างรวดเร็ว เพื่อจะรีบกลับไปยังห้องเรียนของตัวเองให้ทันเรียนคาบบ่าย

 

อายาเมะเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

 

เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้ได้ไม่นาน ซาโยริก็พุ่งเข้ามากอดแขนเธออย่างออดอ้อน

 

“ไอจัง แวะไปซื้อขนมปังที่โรงอาหารกันก่อนได้ไหมอ่า”

 

ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลกลมโตกะพริบขึ้นลงก่อนจะตวัดลงไปมองเพื่อนสนิทของเธอ

 

“แต่ใกล้จะถึงเวลาเข้าเรียนแล้วนะ”

 

ซาโยริเถียงกลับมาในทันทีว่า “ถ้าไปเรียนโดยที่ท้องยังไม่อิ่มจะเรียนรู้เรื่องได้ไงกันล่ะ!?”

 

เป็นเหตุผลที่ฟังดูไม่มีเหตุผลสักเท่าไร แต่อายาเมะคิดแล้วก็รู้สึกว่ามันก็พอจะยอมรับได้ เธอจึงตัดสินใจทำตามใจเพื่อนของเธอ

 

พอเป็นคำขอของซาโยริแล้ว อายาเมะก็ยอมให้เพื่อนของเธอเสมอนั่นล่ะ เพราะซาโยริเป็นเพื่อนสนิทคนสำคัญเพียงคนเดียวที่เข้ามาเรียนต่อในภาคปกติของโรงเรียนยูเอด้วยกันกับเธอ

 

อายาเมะไม่ใช่คนคุยเก่ง แม้จะผ่านมาหนึ่งเทอมแล้วและเธอก็สามารถคุยได้กับทุกคนในห้อง แต่ก็ยังไม่มีเพื่อนสนิทคนอื่นสักที

 

ในทุกห้องเรียนก็คงจะมีคนประเภทนี้อยู่สักคนสองคน...คนที่พอถามถึงแล้ว ทุกคนในห้องจะพร้อมใจกันบรรยายว่า ‘เขาก็เป็นคนดีนะ!’ แต่ก็ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับคนๆ นั้นมากสักเท่าไร

 

อายาเมะคือคนประเภทนั้นในห้อง 1-C ของเธอนั่นล่ะ

 

พอซาโยริเห็นว่าเพื่อนของเธอเดินตามไปทางโรงอาหารด้วยกันแล้วก็กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ เด็กสาวเดินหมุนตัวไปมาทำให้มองกลับมาเห็นอายาเมะที่เดินตามหลังมาอย่างเงียบๆ พอดี

 

ซาโยริหรี่ตาลงมองเล็กน้อย ก่อนจะถามว่า “ไอจัง วันนี้ไม่ได้ถักเปียเหรอ”

 

“อืม...วันนี้ตื่นสายน่ะ” อายาเมะหัวเราะแห้งๆ ขณะที่เธอเอื้อมมือขึ้นไปลูบผมยาวสีบลอนด์สว่างที่วันนี้ถูกรวบเป็นหางม้าโดยมีริบบิ้นสีน้ำเงินผูกรวบไว้

 

“เอาเถอะ” ซาโยริยักไหล่ “ขนาดแค่มัดผมธรรมดาๆ ไอจังก็สวยจะตายอยู่แล้ว”

 

เด็กสาวยิ้มบางๆ รับคำชมนั้นโดยไม่มีแม้แต่ท่าทางเขินอาย

 

เธอเคยชินกับคำชมแบบนี้มานานแล้ว

 

อายาเมะรู้ตัวว่าเธอเป็นคนสวย

 

ผมยาวสีบลอนด์สว่างที่มีปลายหยักศกโดยธรรมชาติกับดวงตากลมโตสีฟ้าน้ำทะเล ใบหน้าอ่อนหวานเหมือนตุ๊กตา ผิวขาวเนียนและรูปร่างสูงโปร่งมีส่วนโค้งเว้าอย่างที่เพื่อนผู้หญิงบ่นอิจฉา

 

ตั้งแต่เด็กจนโต อายาเมะได้ยินคำชมแบบนี้มาเป็นร้อยครั้ง ความเขินอายมันจึงจางหายไปนานมากแล้ว ที่เหลืออยู่ก็มีเพียงแค่ความรู้สึกแปลกๆ ที่อธิบายได้ยากก็เท่านั้นเอง

 

พวกเธอเดินไปด้วยกันจนมาถึงโรงอาหาร บนทางเดินของโรงเรียนค่อนข้างว่างเพราะใกล้เวลาเข้าเรียนคาบบ่ายมากแล้ว

 

ในโรงอาหารเหลือคนนั่งอยู่แค่ไม่กี่โต๊ะเท่านั้น ซาโยริอาสาไปซื้อขนมปังให้ อายาเมะจึงเลือกโต๊ะนั่งริมด้านนอกใกล้ร้านขายขนมปังที่ซาโยริวิ่งไปซื้อ

 

เด็กสาวก้มมองแท็บเล็ตที่วางอยู่บนตักขณะที่มือก็ตวัดปากกาอิเล็กทรอนิกส์เขียนสรุปข้อมูลไปด้วย มีข้อมูลหลายอย่างที่ควรจะเอาไปประกาศให้เพื่อนในห้องฟัง อายาเมะจึงพยายามสรุปประเด็นสำคัญๆ อย่างใจเย็น

 

“แกได้ยินปะวะว่าที่อาจารย์ฮาวน์ด็อกมาพูดเรื่องเด็กที่ทำผิดระเบียบเมื่อสี่วันก่อนน่ะ เป็นพวกเด็กห้อง 1-A อีกแล้ว”

 

เสียงบทสนทนาจากโต๊ะด้านหลังทำให้อายาเมะเผลอชะงักปากกาเพื่อจะเงี่ยหูฟัง ก่อนจะสะบัดหัวไปมาตั้งสติแล้วพยายามละความสนใจกลับมายังแท็บเล็ตของตัวเองอีกครั้ง

 

ทำงานก่อนสิ! เรื่องซุบซิบเอาไว้ทีหลัง

 

แต่คนบนโต๊ะข้างหลังนั่นก็คุยกันเสียงดังดีเหลือเกิน

 

“ไม่ชอบใจเลย ทำไมต้องทำอะไรให้เป็นเรื่องตลอดเวลาเลยวะ”

 

“ได้ยินว่าหนึ่งในคนที่ทำผิดกฎจนโดนลงโทษมีบาคุโกด้วยนะเว้ย”

 

“แกรู้ได้ไงวะ!?”

 

“ก็ตอนเข้าแถววันปฐมนิเทศ มันไม่ได้ยืนอยู่ในแถวนี่หว่า”

 

คราวนี้อายาเมะต้องแอบเหลือบไปมองข้างหลังจริงๆ แล้ว

 

คนที่นั่งล้อมวงคุยกันที่โต๊ะข้างหลังเธอเป็นเพื่อนร่วมห้องผู้ชายสามคนของเธอเอง อายาเมะไม่สนิทกับพวกเขาเท่าไร แต่ในฐานะหัวหน้าห้องแล้วเธอก็จำเพื่อนร่วมห้องได้หมด

 

อายาคาวะ คิมูระ กับโยชิทากะ

 

เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ต่อต้านแผนกฮีโร่

 

อายาเมะเองก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดเรื่องนี้ แต่เธอรู้ว่าคนส่วนใหญ่ในห้องของเธอนั้นไม่ค่อยชอบพวกแผนกฮีโร่สักเท่าไร

 

ดูเหมือนว่าเหตุผลหลักๆ จะเกิดจากการที่ห้อง 1-A ในปีนี้สร้างแต่เรื่องจนทำให้ชีวิตในโรงเรียนยูเอของพวกเขาพลอยวุ่นวายอย่างติดร่างแหไปด้วย

 

แต่อายาเมะคิดว่าพวกห้อง A ออกจะน่าสงสาร

 

ไม่มีใครอยากจะตกเป็นเป้าโจมตีของวิลเลินบ่อยๆ หรอก

 

ถึงจะคิดแบบนั้น แต่เธอก็ไม่ได้เกี่ยวข้องพอจะพูดอะไรแทนห้อง 1-A ได้ และอายาเมะเองก็ยังไม่รู้สึกอยากจะเอาตัวไปขวางน้ำเชี่ยวกราก เธอจึงทำได้แต่ยืนดูความไม่พอใจจากในเงามืดอย่างเงียบๆ เท่านั้น

 

“ฉันคิดอะไรสนุกๆ ออกแล้ว” อายาคาวะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนึกสนุก “วันนี้ฉันไม่เห็นเจ้าบาคุโกออกมากินข้าวกับเพื่อน แสดงว่ามันน่าจะยังโดนกักบริเวณอยู่ที่หอพักแน่ๆ”

 

“เรื่องสนุกอะไรของแกวะ”

 

“เออน่า! อยากแก้เผ็ดห้อง A หน่อยไหมล่ะ รับรองสนุกแน่”

 

ผู้ชายสามคนทางด้านหลังฟังดูเหมือนกำลังสนุกจริงๆ แต่อายาเมะกลับรู้สึกใจหายวาบ

 

เพื่อนร่วมห้องของเธอ...กำลังจะไปทำเรื่องไม่ดีแล้วสิ

 

__________________________

หลังจากวางพล็อตมานานมากกกกกกกก พูดเลยว่ามากที่สุดในบรรดาลูกๆทุกเรื่อง เราก็ตัดสินใจคลอดนางออกมาจนได้ค่ะ!

เป็นแนว x OC ตามเคยนะคะ

ใครติดภาพจากเรื่องคุณฮอว์กส์กับซายากะมา ขอบอกเลยว่าเรื่องนี้จะไม่ใช่แบบนั้นนะคะ อย่ามาหาความเข้มข้นดุเดือดเลือดสาดแถวนี้เลยค่ะ 5555555 กลับมาเป็นแนวโรงเรียน Slice of life อีกครั้งแล้วล่ะค่ะ!

ตอนนี้เรื่องของบาคุโกจะอัพสลับกับคุณฮอว์กส์เป็นบางช่วงนะคะ

ใครชอบก็ฝากเม้นท์เป็นกำลังใจและกดติดตามได้เลยนะคะ >< 

เอาไว้เจอกันในตอนถัดไปค่ะ!!

ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะ!

***ปล. Aria อ่านว่า อา-รี-อา นะคะทุกคน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 486 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,370 ความคิดเห็น

  1. #1009 มามี๊น้องอินจุน ·͜·♡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:56
    พล็อตดีมากเลยค่ะ 💗💕
    #1,009
    0
  2. #960 "....." (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:49
    พอเห็นชื่อ"อายาเมะ"แล้วอดนึกถึง คุณหนูยักษ์แห่งวงการไอดอล(?)วีทูบเบอร์ อย่าง "นาคิริ อายาเมะ" (Nakiri Ayame) จาก Hololiveไม่ได้เลย
    #960
    0
  3. #331 knunkim (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 04:06
    นิสัยจริงๆเลยเด็กพวกนี้
    #331
    0
  4. #74 Kaho (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 23:21
    อยู่จักรวาลเดียวกันกับนุ้งซายากะหรือเปล่าคะ
    #74
    1
    • #74-1 Ms. Margarita(จากตอนที่ 1)
      13 ตุลาคม 2563 / 23:21
      จักรวาลเดียวกับซายากะและชิโอริค่ะ แต่น่าจะได้ข้องเกี่ยวกับซายากะน้อยมากๆๆๆๆ เพราะเซ็ตติ้งคนละที่กัน 😊
      #74-1
  5. #14 lamb_san (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 18:13
    อายาเมะต้องทำหน้าที่หัวหน้าห้องที่ดีแล้วล่ะ!!!
    #14
    0
  6. #8 ไข่เจียวนุ่มฟู (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 00:26
    งืออ ตอนอ่านคำโปรยแค่คำว่า น่าหงุดหงิดเป็นบ้า ก็ใจเต้นสุดๆไปแล้วแง
    #8
    0
  7. #7 ตัวเล็ก☻ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 20:44
    รอต่อเลยค่ะ!
    #7
    0
  8. #6 Watcharaporn2547 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 20:20
    ติดตามมมมมมมมม
    #6
    0
  9. #5 /_/ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 17:14

    !!!!!!!นังทัวดี แกจะทำไรอ่ะ

    #5
    0
  10. #4 nongfaefae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 17:00
    ตามจากเรื่องเก่าจ้าา สนุกกมากก
    #4
    0
  11. #2 Candybar (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 16:37

    พล็อตเรื่องน่าสนในมากกกก//รักเลย
    #2
    0