[MINJ] Dear My Hyun #dearmyhyunsf

ตอนที่ 1 : OS: Wish you all the best

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    18 พ.ย. 61



OS: Wish you all the best

Theme song: Toy Yoo Hee Yeol - Three People (With Sung Si Kyung)

 

 


คุณที่ยืนอยู่ตรงนั้น

 

คุณกำลังยืนอยู่ที่กระจกบานใส หมุนซ้ายขวาสำรวจตัวเองในสูทสีดำมาตรฐาน

 

หากใครต่อใครผ่านมาก็คงรู้ว่าเราสองคนกำลังทำอะไร

 

ใครต่อใครคงรู้ว่าคุณสวมชุดนี้เพื่ออะไร

 

นี่… เราดูดีไหม?”

 

อืม หล่อแล้ว”

 

จริงเหรอ เราว่ามันหลวมไปนิดหน่อย เอาเข้าอีกหน่อยดีไหม”

 

ผมส่ายหน้าออกมา คุณไม่รู้ตัวเลยว่าสำหรับผม คุณดูดีที่สุด

 

คุณไม่มีความมั่นใจในตัวเอง ยังคงเขินอาย เหมือนกับวันที่เราเจอกันครั้งแรก

 

 


ฤดูใบไม้ผลิในเดือนมีนาคมเป็นสัญญาณแห่งการเริ่มต้นใหม่ เราเจอกันครั้งแรกที่มหาวิทยาลัยที่เป็นจุดเริ่มต้นของอนาคตและเรื่องของเราสองคน คุณเป็นคนต่างจังหวัด ผมก็เป็นคนต่างจังหวัดเช่นกัน เราสองคนไม่รู้จักเมืองหลวง นั่นทำให้เรามีเรื่องให้คุยกันมากมาย

 


ตอนที่คุณส่งยิ้มมา พยักหน้าทักทาย ผมรู้ได้ว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของผม

 


อยากกินอะไรอีกหรือเปล่า” ผมอดยิ้มออกมาไม่ได้ เห็นคุณที่เดินอยู่ข้าง ๆ กำลังเคี้ยวฮ็อตด็อกในมืออย่างเอร็ดอร่อยตามเส้นทางที่พวกเราเดินมา แขนของผมวางพาดบ่าคุณเอาไว้ เราเดินเคียงข้างกัน

 

ไม่แล้ว อิ่มแล้วเนี่ย”

 

งั้นกลับกันเลยนะ”

 

ไม่กินอะไรเลยเหรอ ไม่หิวเหรอ” คุณถามผมแบบนั้น ผมหัวเราะก่อนจะส่ายหน้าออกมา

 

ยังอิ่มอยู่เลย ไว้ค่อยกินที่ห้องก็ได้”

 

 


เราสองคนตัดสินใจย้ายเข้ามาอยู่ร่วมห้องกันตอนมหาวิทยาลัยปีที่สองเทอมฤดูใบไม้ร่วง ทั้งคุณและผมมีความเห็นตรงกันเรื่องค่าใช้จ่ายในเมืองหลวงที่สูงลิ่ว ทั้งความปลอดภัยที่เราคำนึงถึง การย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันถือเป็นทางออกที่เราเลือก

 


นี่ควอนฮยอนบิน เพื่อนเรา” ผมแนะนำเพื่อนที่สอบเข้ามาใหม่ให้คุณรู้จัก เพื่อนตัวสูงของผมพยักหน้าและส่งยิ้มไปให้คุณ

 

อื้ม”

 

อะฮยอนบิน นี่ที่กูเล่าให้ฟัง” ผมเห็นสายตาคู่นั้นของเขา รอยยิ้มอย่างเขินอายต่างจากคุณที่ยังคงไร้เดียงสา แน่นอนว่าผมรู้ว่าเขาคิดอย่างไรกับคุณ เพราะนั่นเป็นสายตาแบบเดียวกันที่ผมใช้มองคุณมาตลอดสองปี

 



เดือนตุลาคมหลังวันหยุดยาว ผมเกิดความรู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ ท่าทางสนิทสนมระหว่างคุณกับเขาทำให้ผมรู้สึกปวดร้าวราวกับจะหายใจไม่ออก คุณกับเขาสนิทสนมกันมากขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือช่วงเวลาที่ผมเริ่มทำงานพิเศษ ไม่มีเวลาไปไหนมาไหนกับคุณเหมือนก่อน ทำไมท่าทีสนิทสนมนั่น ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกแย่งคุณไป

 

ผมทนความรู้สึกนั้นไม่ไหว ก่อนที่มันจะสายเกินไป ในช่วงเวลาต่อมา ผมตัดสินใจสารภาพรักกับคุณ

 

 


รู้ใช่ไหมว่าเราคิดยังไง”

 

“…”

 

รู้มาตลอดหรือเปล่า” ช่วงสี่ทุ่มกว่าริมทะเลภาคใต้ในช่วงปิดเทอมเดือนธันวาคม ผมตัดสินใจสารภาพความรู้สึกที่มีต่อคุณ ผมเห็นคุณพยักหน้าพลางกดซ่อนใบหน้าขึ้นสีนั่นไว้กับอก คุณที่ตัวเล็กกว่าผม แม้จะเป็นช่วงกลางคืน แต่ภาพนั้นยังคงชัดเจน

 

อืม”

 

แล้วเราคิดตรงกันไหม” คุณพยักหน้าอีกครั้ง ผมรู้สึกเหมือนถูกรางวัลที่หนึ่ง เป็นความรู้สึกดีใจอย่างที่ผมไม่สามารถอธิบายได้ ผมดีใจกับคำตอบรับของคุณมากกว่าตอนที่รู้ผลสอบเข้ามหาวิทยาลัย ความรู้สึกนั้นไม่ได้เกินจริง

 


จูบแรกของเราสองคนเกิดขึ้นที่นั่น ปลายเดือนธันวาคม ริมทะเลปูซานในช่วงเวลาเกือบเที่ยงคืน ท่ามกลางอากาศหนาวติดลบหลายองศา เสื้อโค้ตตัวหนาที่เราสองคนสวมใส่ มือของคุณซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ตของผม มือที่ใหญ่กว่าของผมได้กอบกุมมันเอาไว้

 


ริมฝีปากซีดของคุณถูกกดทับจนขึ้นสีแดงระเรื่อ ผมจูบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่านับครั้งไม่ถ้วน ความรู้สึกล่องลอย เบาหวิวเหมือนปุยนุ่นเหมือนคุณจูบตอบกลับมาแทนความรู้สึกที่คุณบอกว่าคิดเหมือนกันกับผม

 

 


ช่วงมหาวิทยาลัยปีสามที่คุณต้องไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ต่างประเทศ สองสามวันครั้งที่เราได้คุยกันผ่านโทรศัพท์ คุณเล่าเรื่องของคุณ ผมเล่าเรื่องของผม เราติดต่อกันผ่านข้อความ และส่วนมากพวกเราแทบไม่ได้มีบทสนทนา เวลาที่ต่างกันสิบสามชั่วโมงทำให้พวกเราผิดใจกันบ่อยครั้ง มันทำได้ยากเหลือเกินที่จะประคองกันไว้ แต่เราสองคนก็ผ่านมันมาได้

 

อ้วนขึ้นหรือเปล่าเนี่ย” ที่สนามบินหนึ่งปีหลังจากนั้น ผมยืนรอเวลาที่คุณบอก และเมื่อคุณปรากฏตัวขึ้น คุณโผเข้ากอดผมโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว

 

บ้าเหรอ! ไม่อ้วนเหอะ”

 

อาหารฝรั่งทำให้แก้มยุ้ยขนาดนี้เลย” ผมบีบแก้มที่เห็นว่ามันเริ่มมีน้ำมีนวลขึ้นจริง ๆ อย่างมันเขี้ยว คุณทำสีหน้าไม่พอใจ ค่อนขอดผม แต่คุณไม่รู้ ไม่ว่าคุณจะน้ำหนักขึ้นแค่ไหน อ้วนกว่านี้ยังไง สำหรับผม คุณน่ารักที่สุด

 

 



อ๊ะ..อืออ

 

ครั้งแรกของเราสองคน หนึ่งวันหลังจากที่คุณกลับมา ผมกอดคุณแน่นอย่างคนที่อดทนความคิดถึงไม่ไหว จูบแสดงความคิดถึงของเราสองคนและการตอบรับกลับมาทำให้ผมแน่ใจว่าคุณเองก็คิดถึงผมไม่น้อยไปกว่ากัน มันเกิดขึ้นในห้องพักของเราสองคนในช่วงหัวค่ำ

 

เบา…”

 

แรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นระหว่างบทรักของเราสองคนทำให้ผมไม่เป็นตัวของตัวเอง ทั้งที่ตอนเห็นน้ำตาจากความเจ็บปวดของคุณ ผมตั้งใจยั้งแรงแต่มันกลับไม่เป็นผล ก่อนจะกดริมฝีปากซ้ำ ๆ ที่แผ่นอกของคุณ เลื่อนลงมาดูดดึงที่บริเวณต้นขาด้านใน ใบหน้าของคุณในวันนั้นผมจดจำมันได้อย่างดี คุณคว้าที่ใบหน้าของผมก่อนจะดึงเข้าไปจูบ เวลานี้ทั้งคุณและผม เราสองคนต่างต้องการกันและกัน คุณกอดผมแน่นก่อนจะลงแรงที่ปลายนิ้วกับลาดไหล่ของผม ส่วนล่างของผมและคุณยังขยับตอบรับกัน พวกเราเข้ากันได้ดี และคืนนั้นเป็นหนึ่งคืนที่ยาวนานของเราสองคน

 

 

 

 

นี่ เราเปิดหน้าผากหรือปิดหน้าผากดีอะ” คุณที่นั่งอยู่ตรงหน้ากระจก เรียกผมให้ขยับเข้าไปใกล้ คุณไม่มั่นใจในตัวเองอีกแล้ว

 

แบบไหนก็ได้” คำตอบของผมมีแค่คำตอบนี้ เพราะสำหรับผม คุณดูดีที่สุด

 

เอาดี ๆ วันสำคัญนะ”

 

เปิดหน้าผากก็ได้” ผมหัวเราะออกมา ก่อนจะตอบกลับไป เปิดหน้าผากคุณจะดูเป็นผู้ใหญ่ ถ้าปิดหน้าผากคุณจะดูน่าเอ็นดู

 

ผมพลิกนิตยสารตรงหน้าระหว่างรอคุณไปเรื่อย ๆ จนคุณมายืนตรงหน้า คุณดูแปลกไปเล็กน้อยกับผมทรงนี้ แต่ผมเห็นคุณมาในหลายรูปแบบไม่ว่าจะด้านไหน และคำตอบของผมก็ยังเป็นคำตอบเดิม

 

เป็นไงอะ โอเคไหม”

 

อืม ดูดีแล้ว”

 

เราสองคนเดินเคียงกันไป คุณเปิดประตูรถคันเดิม รถของผม ก่อนจะเข้าไปนั่งที่เบาะเดิมที่คุณนั่งมาหลายปี วางถุงสองสามใบไว้ด้านหลังและรัดเข็มขัด ทำทุกอย่างที่คุณคุ้นเคย

 

ผมยิ้มออกมา มือของผมสั่นเทาอย่างไร้เหตุผลเมื่อวางมันบนพวงมาลัย

 

พรุ่งนี้แล้วอะ ตื่นเต้นจัง”

 

คุณยิ้ม แต่ทำไมผมรู้สึกว่าในแววตาคู่นั้น ไม่เหมือนกับแววตาที่ผมเคยเห็นในช่วงฤดูใบไม้ผลิเดือนมีนาคมในปีนั้น

 

 


ประตูกำลังถูกเปิดออก

 

ในวันดี ๆ แบบนี้

 

คุณในชุดสูทสีดำมาตรฐานที่ผมเห็นเมื่อวานนี้ คุณกำลังเดินเข้ามา

 

ผมยิ้มออกมา ก้มหน้านิ่ง ซ่อนใบหน้าของตัวเองเอาไว้ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเพดาน

 


คิมจงฮยอนและอีจีอึน ท่านทั้งสองมาที่นี้โดยไม่ถูกบังคับ แต่มาโดยสมัครใจใช่อย่างแท้จริงเพื่อเข้าสู่พิธีสมรสใช่หรือไม่”

 

เมื่อเข้าสู่พิธีสมรสเช่นนี้แล้วท่านทั้งสองพร้อมที่จะรักและยกย่องให้เกียรติแก่กันจนตลอดชีวิตหรือไม่”

 


ผมได้ยินคุณและเธอ ตอบรับบาทหลวง หูของผมไม่ได้ยินอะไรอีก อาการแน่นในอกเหมือนหลายปีก่อนได้กลับมาอีกครั้ง และครั้งนี้มันมากกว่านั้นไม่รู้กี่ร้อยกี่พันเท่า คุณจูบกับเธอ เป็นการปฏิญาณสัตย์ต่อกันว่าจะใช้ชีวิตร่วมกันไปจนวันตาย

 

 

มายืนทำอะไรตรงนี้มินฮยอน ทำไมไม่เข้าไปกินข้าวล่ะ”

 

คนเยอะ เราไม่ชอบ” เจ้าบ่าวของงานเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะหยุดเคียงข้างผม โดยที่ผมไม่ได้หันหลังกลับไปมอง

 

ว่าแล้ว”

 


เราสองคนตกอยู่ในความเงียบ ผมมองตรงไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ไม่มีบทสนทนาระหว่างเราเกิดขึ้นอีก นานนับนาทีจนผมรู้สึกถึงหัวไหล่ที่สั่นเทาจากคนข้างกาย ไม่ว่าคุณจะโตสักแค่ไหน กำลังจะสร้างครอบครัวกับใคร คุณยังคงเป็นคนนั้นในความทรงจำของผม

 


อย่าร้องไห้”

 


ผมรู้ดีคุณ

 


การตัดสินใจร่วมกันของเราสองคนเมื่อสองปีก่อน ความรักของเราสองคนที่มีมันมากมาย แต่ไม่อาจชนะความจริงที่ว่า เราสองคนต่างเป็นลูกชายของพ่อแม่ เราเป็นลูกผู้ชาย เรามีหน้าที่ที่เราต้องทำ

 


และมันมีอะไรสำคัญมากกว่าความรักครั้งนี้ สำคัญมากกว่าความรักของคนสองคน

 


ผมยังจำภาพนั้นได้ ภาพที่คุณร้องไห้ตอนที่ถูกยื่นคำขาด คุณร้องไห้หนักกว่าตอนนี้และกอดผมไว้แน่นจากทางด้านหลังเมื่อผมหยิบของชิ้นสุดท้ายของตัวเองวางลงในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ คำพูดสุดท้ายของผมที่ทำให้คุณร้องโฮ ผมยกห้องของเราสองคนให้คุณ

 


ผมคนนั้นที่ทำใจแข็ง เดินออกมาโดยไม่ให้คุณเห็นน้ำตา คนเดียวกันที่ทนไม่ได้ที่เห็นคุณเจ็บปวด แต่คุณรู้ดีว่าผมเสียใจไม่แพ้คุณ

 


แม้ว่าผมจะเลือกเดินไปข้างหน้าก่อนคุณ แต่คุณรู้ดีถึงความเจ็บปวดของผม

 




ครืด ครืด

 

เข้าไปในงานได้แล้ว จีอึนมองหน้าแล้ว” ผมบอกกับคุณแบบนั้น ก่อนจะถือสิทธิ์ครั้งสุดท้ายที่พอจะมีและทำได้ ปาดหยดน้ำตาออกจากแก้มของคุณ

 


เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น ผมกดรับมันเมื่อคุณเดินจากไป



 

อืม”

 

ไฟลท์ผมคืนนี้ครับ ไม่ได้เปลี่ยน”

 

ครับจูฮยอน”

 

ลูกนอนแล้วเหรอ ไม่ได้ยินเสียงเลย”

 

ครับ ผมจะดูแลตัวเองครับ”

 

ค่ะมินฮยอน ฉันรักคุณนะคะ”

 

ครับ”

 



และนั่นเป็นคำตอบเดียวที่ผมให้เธอได้

 

แผ่นหลังบางที่ผมเห็นขยับไกลออกไป คนที่เป็นทุกอย่างในช่วงวัยยี่สิบของผม และตัวผมเองที่เดินห่างออกมา สิ่งสุดท้ายที่ผมให้เขาได้อย่างคนที่ปรารถนาดีกับเขามาโดยตลอด

 

มีความสุขมาก ๆ นะ จงฮยอน”



 

 

 

END :) 

เพลง Three people เป็นเพลงของ Sung Sikyung ที่เราชอบมากที่สุด เลยอยากเขียนฟิคจากเพลงนี้ดูสักครั้ง 

ฟิคสั้นครั้งแรกค่ะ ฝากติชมด้วยนะคะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น

  1. #31 mmeyzi (@mmeyzi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 00:48
    อ่าห์ พูดไม่ออกเลย มันแบบ แง้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #31
    0
  2. #30 เดย์แบรคคือเพลงชาติ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 12:31

    มันคือฟิคมาม่า ที่อ่านเร็วยิ่งกว่าความเร็วแสง เลื่อนมาเจอ มีความสุขมากๆนะจงฮยอนคือจบเลยจ้า ฉันจะร้อง งือออออ TT

    #30
    0
  3. #27 punngirigiri (@punngirigiri) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 19:17
    ว่าแล้วเชียวๆๆๆๆ กลางๆเรื่องเริ่มเอ๊ะใจ 5555 แต่เราก็จะอ่าน เราชอบมากๆเลยค่ะ ภาษาอ่านแล้วรู้สึกลื่นไหลดี ตอนจบเกือบจะร้องไห้เลย ฮือออ อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเค้ารักกันจริงๆ ถึงแม้รักจะไม่ใช่การครอบครอง แต่มันจะเป็นความทรงจำที่ดี
    #27
    0
  4. #19 qqwwwqq (@maybedanotte) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 01:41

    หูยตอนแรกคิดว่าดราม่า แต่มันยัอนวันวานมากอะ งืออ

    #19
    0
  5. #15 K i m H w a n G (@madamkimlee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 00:01
    เชื่อว่าสองคนยังรักกันอยู่เสมอ ฮืออออ บีบหัวใจเหลือเกิน แต่แค่รู้ว่ามีกันเสมอก็พอมั้ง เผื่อฟ้าจะให้โอกาสในบั้นปลายก็อาจจะได้อยู่ด้วยกัน
    #15
    0
  6. #8 nu'doubleu (@dulcimerkj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 06:43

    แค่เห็นชื่อเรื่องก็เตรียมใจดราม่าแล้วค่ะ สุดท้ายก็ฮือออออ

    เสียดายวันเวลาที่มีในอดีตและในอนาคตที่ไม่มีวันได้อยู่ด้วยกันจังเลยค่ะ

    #8
    0
  7. #7 TatiyaratS (@TatiyaratS) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 08:55
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-03.png ฮือออออ
    #7
    0
  8. #6 Blahpara (@parapuii) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 04:55

    ปวดหนึบในใจ
    #6
    0
  9. #5 Shampoo13 (@Shampoo13) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 01:36
    มันเป็นอย่างนั้นเพราะจะต้องเป็นอย่างนั้น บางทีก็เจ็บเพราะรักอยู่แต่กอดไม่ได้ บางทีก็เจ็บเพราะกอดอยู่แต่รักไม่ได้
    #5
    0
  10. #4 one9love (@tunwa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 23:03
    รู้สึกเจ็บปวดที่สุด จะอยู่กับคู่แต่งงานอย่างมีความสุขจริงๆ ได้หรอแบบนี้ ㅠㅠㅠㅠ
    #4
    0
  11. #3 Ikchnp (@Ikchnp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 22:51

    ไม่ว่าทั้งคู่จะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าจะอยู่กับใคร

    เชื่ออย่างนึงว่าหัวใจของทั้งสองคนฝากไว้ซึ่งกันและกันค่ะ

    #3
    0
  12. #2 dayisbreaking (@dayisbreaking) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 22:30
    อมกกกกกก อุทานคำว่า อหหห ดังมาก ไม่ใช่เพราะว่ามันห แต่มันช่างบีบคั้นอารมณ์มากจนเสียงแหลมสูงนั้นหยุดไม่ไหว ความบีบคั้นที่กดลงมาในความรู้สึกพี่... อ๊ากกกก แงงงง มันคือความจริง สถานการณ์และความเป็นไปของสังคมมันทำให้เราไม่อาจทำได้ดังใจต้องการ ความรับผิดชอบ หน้าที่ แงงงงงงงงง โลกมันก็โหดร้ายแบบนี้เอง ฮืออออออออ ไม่ไหวแล้ว นี่คือโลกที่แท้จริง แต่คุณคือโลกของผมที่แท้จริงตลอดมาและตลอดไป ฮืออออออ แงงงง
    #2
    0
  13. #1 fafaphone (@iphone-pp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 22:14
    ว่าแล้วไงล่ะว่าแต่งงาน แต่ไม่คิดว่าจะยังรักกันอยู่ ฮืออออออ โหดร้ายมากเกินไปแล้วนะคะ!!! สงสารทั้งคู่เลยแงงงง
    #1
    0