ดวงใจในปกครอง (สนพ.เขียนฝัน ในเครือ ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 9 : เด็กในปกครอง 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 179 ครั้ง
    2 ก.พ. 63

 

“คราย...เธอเป็นคราย” ชายหนุ่มปัดมือที่วุ่นวายกับเนื้อตัวของเขา พร้อมกับพยายามมองหน้าคนตรงหน้าให้ชัดๆ ทว่าแอลกอฮอล์ในร่างกลับทำให้เขาตาลายไปหมด

“นี่สินะคะ ธุระที่ทำให้คุณยุ่งอยู่ทั้งวัน จนไม่มีเวลาไปรับหนูที่โรงเรียน”

แพรไหมพูดขึ้นมาด้วยความน้อยใจ ปลดกระดุมเสื้อที่เลอะเทอะของเขาออกมาจากคนใจร้ายที่เย็นชากับเธอที่สุดในสามโลก เพื่อที่จะเช็ดตัวให้เขาได้สะดวกขึ้น

“หือ...แพรไหมเหรอ” เขาทำเสียงเหมือนตกใจ ก่อนจะนิ่งเงียบไปโดยไม่พูดอะไรอีก

“ยังจำเด็กคนนี้ได้อยู่หรือคะ” แพรไหมเสียงสั่น ก่อนน้ำตาเจ้ากรรมจะไหลออกมาจากหางตา เธอโกรธเขาและน้อยใจเขามากจนอยากจะหนีไปให้ไกล แต่ก็ไม่อาจหนีหายไปไหนได้ เพราะชีวิตของเธอต้องพึ่งพาเขาจนกว่าจะดูแลตัวเองได้

“กินข้าวหรือยาง...”

“จะกินได้ยังไงล่ะ ในเมื่อหนูรอคุณอยู่ ทำกับข้าวที่คุณชอบไว้ตั้งเยอะ แต่คุณก็ไม่กลับมาสักที แถมยังกลับมาในสภาพนี้อีก คุณว่าหนูควรทิ้งคุณให้อยู่กับอ้วกของคุณต่อไป หรือว่าควรทำอย่างไรกับคุณต่อดี”

เอกฉัตรส่งเสียงหัวเราะออกมาเมื่อเธอพูดจบ หลับตาลงแล้วถอนหายใจออกมาเหมือนคนเหน็ดเหนื่อย ในขณะที่แพรไหมปาดน้ำตา แล้วรีบไปหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เขาทันที

อาหารเย็นของแพรไหมเป็นหมัน เพราะเอกฉัตรเมามากจนทำให้แพรไหมพานกินอะไรไม่ลงไปด้วย หลังจากเช็ดตัวให้เขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็กลับเข้าห้องนอนของตัวเอง พร้อมกับนอนคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ของตัวเองจนเผลอหลับไปในที่สุด

 

“คุณฉัตรออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว ป้าเรียกก็ไม่ทัน ไม่รู้ว่ารีบร้อนออกไปไหน”

คำบอกเล่าของสายหยุดทำให้แพรไหมสั่นสะท้านในใจ ก่อนจะเดินหนีออกไปนั่งริมขอบสระบัวหลังบ้านที่เธอชอบมานั่งเล่นเป็นประจำ เมื่อครั้งที่ยังอยู่กับเอกฉัตรเมื่อหลายเดือนก่อน

เธอไม่ควรมาที่นี่ ไม่ควรตั้งแต่แรก...

แพรไหมสะอื้นออกมาเบาๆ เอกฉัตรทำแบบนี้ก็หมายความว่าเขาไม่อยากเห็นหน้าเธอ เขารังเกียจและไม่อยากรับภาระอย่างเธอเอาไว้อีกแล้วอย่างนั้นใช่ไหมเขาถึงได้หลีกเลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับเธอเช่นนี้

“ทำไมมานั่งตรงนี้คนเดียวล่ะสาวน้อย”

เสียงของเอกภพที่ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้แพรไหมต้องรีบปาดน้ำตาทิ้งไป ก่อนจะหันมายิ้มเจื่อนๆ ให้เขาอย่างกล้ำกลืน ทว่าก็ไม่อาจหลบซ่อนความเสียใจจากเอกภพไปได้

“ผู้ปกครองไม่สนใจสินะ” เอกภพยิ้มขัน ทรุดตัวนั่งลงข้างเธอ แล้วถือวิสาสะรั้งใบหน้าเปื้อนน้ำตานั้นมาใกล้ๆ เช็ดน้ำตาให้เธอด้วยสัมผัสที่อ่อนโยนจนแพรไหมนิ่งงันไปชั่วขณะ

“นายฉัตรมันก็เป็นแบบนี้ล่ะ เธออยู่กับมันต้องทำตัวให้ชิน”

แพรไหมกะพริบตาปริบๆ รีบถอยออกมาเมื่อเขาปล่อยมือจากใบหน้า รู้สึกแปลกๆ กับสัมผัสนั้นจนหน้าแดงก่ำ หวนคิดถึงวันที่เอกฉัตรเช็ดน้ำตาให้เธอตรงนี้เมื่อหกเดือนก่อนขึ้นมาทันที

“หนูรู้ค่ะ ว่าตัวเองควรอยู่ในจุดไหน”

“รู้แล้วก็ดี จะได้ไม่ต้องมานั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งแบบนี้อีก”

เอกภพดักคอ เพราะรู้ว่าแพไรไหมกำลังน้อยใจผู้ปกครองของตัวเองอยู่มาก เมื่อคืนก็เห็นว่าเมากลับมา วันนี้น้องชายตัวดีก็หนีออกไปข้างนอกตั้งแต่เช้าตรู่อีก เป็นใครก็ต้องคิดมากเป็นธรรมดา และแพรไหมก็คงคิดว่าเอกฉัตรไม่สนใจไยดีตัวเองเลย จึงได้แอบมานั่งร้องไห้เสียใจคนเดียวตามลำพัง

“จริงสิ ฉันมีของจะให้เธอด้วยนะ” ชายหนุ่มล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง แล้วหยิบบางอย่างออกมาเหมือนนึกได้

“ยื่นแขนมาสิ”

“คะ” แพรไหมทำหน้าแปลกใจ

“วันนี้วันเกิดเธอไม่ใช่เหรอ” เอกภพยิ้มอบอุ่น ทำให้แพรไหมถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเอกภพจะรู้ด้วยว่าวันนี้วันเกิดเธอ

เอกภพดึงแขนเธอวางบนตัก เมื่อเห็นเธอเอาแต่อึ้งอยู่อย่างนั้น ก่อนที่นาฬิกายี่ห้อดังสายหนังเล็กๆ จะถูกสวมลงไปให้เธออย่างรวดเร็ว

“สุขสันต์วันเกิด เด็กน้อยของฉัน” เอกภพกล่าวออกมาหลังจากนั้น ทำให้แพรไหมรู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกว่าตัวเองมีความสำคัญขึ้นมาก็ตอนนี้

“นี่มัน...แพงไหมคะ” แพรไหมกะพริบตามองด้วยความเกรงใจ

“รับไปเถอะไม่ต้องเกรงใจ ฉันเต็มใจให้” ชายหนุ่มเข้าใจว่าเธอคงเกรงใจเขา แต่ในเมื่อเขาเต็มใจให้ เรื่องราคาของมันก็ไม่สำคัญอะไรเลย

“ขอบคุณมากค่ะ”

สาวน้อยยกมือไหว้ขอบคุณ ท่ามกลางรอยยิ้มอย่างเอ็นดูของคนให้ อาจเพราะถูกชะตาเธอตั้งแต่แรกพบ จึงทำให้เอกภพเอ็นดูเธอเป็นพิเศษ บวกกับความน่ารักและขยันขันแข็งในการช่วยเหลือคนอื่นเสมอ ทำให้เขาอยากเห็นรอยยิ้มของเธอบ้าง แต่จนแล้วจนรอด แพรไหมก็ยังไม่มีรอยยิ้มให้เขาสักครั้งจนถึงตอนนี้

“ไม่เป็นไร มีอะไรไม่สบายใจก็คุยกับฉันได้ ฉันเป็นพี่ชายคนหนึ่งของเธอไม่ใช่เหรอ”

เอกภพบอกเธอเสียงนุ่ม มือใหญ่ยกขึ้นหมายจะลูบศีรษะเล็กๆ ให้กำลังใจ ทว่าก็ต้องชะงักเอาไว้ เมื่อมีเสียงของใครคนหนึ่งร้องเรียกเขาจากทางด้านหลัง

“คุณภพขา อยู่นี่เองหรือคะ”

พนิดาส่งเสียง ก่อนจะรีบปรี่เข้ามาหาคู่หมั้นหนุ่มด้วยรอยยิ้มหวาน ทว่าในใจกำลังหงุดหงิดกับภาพที่ตนเห็นเมื่อครู่อยู่ไม่ใช่น้อย และเมื่อมองเห็นนาฬิกาเรือนสวยบนข้อมือของเด็กคนนั้น ใจของหญิงสาวก็ยิ่งร้อนรุ่มไปด้วยไฟริษยาทันที

วันก่อนเขาชวนหล่อนไปเดินซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าด้วยกัน ก่อนจะถามความเห็นหล่อนว่าสวยไหมเมื่อเห็นนาฬิกาเรือนนี้ในตู้โชว์ หล่อนถามเขาว่าจะซื้อให้ใครหรือ เอกภพก็บอกว่าจะซื้อเป็นของขวัญวันเกิดให้เพื่อนคนหนึ่ง หล่อนจึงไม่ได้สนใจซักถามต่อ ก็ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะเป็นแพรไหม

“อ้าวคุณดา มาแต่เช้าเชียวครับ มีธุระด่วนอะไรหรือเปล่า” เอกภพลุกขึ้นยืน พร้อมกับยิ้มให้คู่หมั้นสาวที่เดินมากอดแขนเขาทันที

“ดาออกมาทำธุระให้คุณแม่ค่ะ ผ่านมาทางนี้เลยซื้อขนมที่คุณชอบกินมาฝากด้วย”

“แหม น่ารักจังครับ” เอกภพบีบแก้มคู่หมั้นสาวด้วยความพึงพอใจ

“งั้นเราเข้าไปกินกันดีกว่าค่ะ”

“โอเคครับ”

เอกภพหันมาโบกมือให้แพรไหม ก่อนจะควงแขนคู่หมั้นสาวเดินออกไป ทิ้งให้แพรไหมได้แต่มองตามไปด้วยความรู้สึกไม่สบายใจ เมื่อมองเห็นแววตาขุ่นมัวของพนิดาที่จ้องมายังเธอก่อนจากไป

***พี่ภพทำคะแนนแล้วววว แสนดีแบบนี้แพรไหมจะหวั่นไหวม้ายย

***ลุงฉัตรทิ้งเด็กอีกแล้ววววว

***ฝากเมนต์ฝากติดตามฝากแชร์ด้วยนะค้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 179 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

457 ความคิดเห็น

  1. #439 nanut bint zalam (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 14:19

    พี่ภพนี่ทำทุกอย่างด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆ ใช่ไหมคะ ทำไมรู้สึกทะแม่งๆ เหมือนมีงูบนหัวพี่แกก็ม่ายรุง่ะ

    #439
    0
  2. #364 Plume2k (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 21:30
    จะมีนางเอกตัวจริงของพี่ภพมั้ยนะ คือพนิดาแบบไม่ไหวนี่มันนางอิจฉาชัดๆ
    #364
    0
  3. #43 pretty-p (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:58

    จากพี่ชายจะกลายร่างเป็นอะไร ไม่เอานะคะ

    #43
    0
  4. #41 kittyphoon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:48
    ลุงงง เล่นองค์เหลือเกิน แต่ก้อยังรักเหมือนเดิม
    #41
    1
    • #41-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 9)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:16
      หลงลุงโฉดสินะ อิอิ
      #41-1
  5. #40 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:00
    โอ๊ย..พระเอกฉัน ไม่สนใจนางเอกเลยนะ
    #40
    6
    • #40-5 ParinParinyaphas(จากตอนที่ 9)
      2 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:18
      ลุงเดี๊ยวไม่รักเลย มัวแต่ไม่ยอมสนใจ
      #40-5
    • #40-6 โอบ (จากตอนที่ 9)
      2 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:18
      ลุงยังมึนๆ 555
      #40-6