ดวงใจในปกครอง (สนพ.เขียนฝัน ในเครือ ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 42 : พ่ายเสน่หา 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 336 ครั้ง
    15 มิ.ย. 63

“อะไรกันนี่หือ” เขาพึมพำ พร้อมกับถอนหายใจเบาๆ จู่ๆ แพรไหมก็แอบเข้ามานอนกับเขาอีกแล้ว ทั้งที่เมื่อเที่ยงยังเถียงเขาฉอดๆ อยู่เลย

“นอนด้วยค่ะ” เธอบอกอู้อี้ เมื่อเขายังอารมณ์ไม่ดี ยังโกรธเธออยู่ เธอก็จะง้อเขาด้วยวิธีนี้แหละ

“ได้ยังไง” เขาเอ็ดเธอ แต่ก็ไม่ได้ขยับหนีใดๆ รู้สึกดีด้วยซ้ำที่โดนกอดแน่นเอาไว้แบบนี้

“ได้สิคะ ก็แค่หลับตาแล้วหลับไป”

“เด็กบ้า!” เขาบ่นอุบ อ่อนอกอ่อนใจกับเธอเหลือเกิน ยอมรับว่าโกรธมากที่เธอดื้อและเอาแต่ใจ แต่มาเจอลูกตื๊อลูกอ้อนแบบนี้ หัวใจของเขาหรือจะทานทนไหว

“ทำไมคุณฉัตรไม่ลงไปกินข้าวด้วยกันคะ” เธอเอ่ยถาม ใบหน้าหวานยังซุกแนบกับแผงอกแข็งแกร่งของเขา เธอยอมรับว่ารู้สึกดีมากจริงๆ ที่ได้อยู่ใกล้เขาแบบนี้ มันคือที่ที่อบอุ่นสำหรับเธอมาตลอดจริงๆ

“ไม่หิว”

“ไม่หิวหรือว่างอนหนูกันแน่คะ”

“ใครงอน” เขาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

“ก็ตาแก่คนนี้นั่นแหละค่ะที่งอน” เธอเอานิ้วจิ้มอกเขาสองสามทีให้รู้ตัว

“ถ้าจะพูดแบบนี้ ก็ออกไปเลยไป” เขาไล่เธอทันที จู่ๆ มาหาว่าแก่ ฟังแล้วมันหงุดหงิดหัวใจจริงๆ

“ไม่เอาค่ะ ไม่ออก” เธอส่ายหน้า แถมยังกอดรัดเขาไม่ปล่อยอีกด้วย

“แต่เธอจะมานอนกอดฉันแบบนี้ไม่ได้ บอกแล้วว่าอย่ามาอยู่ใกล้ฉัน พูดอะไรเตือนอะไรไม่เคยฟังเลยจริงๆ” เอกฉัตรเสียงดุ เพราะยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุไปเสียอย่างนั้น

“คุณก็หายงอนหนูสักทีสิคะ”

“หายแล้ว กลับไปนอนห้องของเธอได้แล้วไป” เอกฉัตรตัดความรำคาญ ยอมรับเสียแล้วๆ ให้เธอสบายใจ ขืนให้อยู่ต่อเขาคงเป็นบ้าตายแน่ๆ แพรไหมไม่ใช่เด็กๆ แล้ว และเขาก็เป็นผู้ชายที่มีเลือดเนื้อมีความรู้สึก หาใช่พระอิฐพระปูนที่ไหน

“หายงอนแต่ก็ยังเสียงแข็งใส่หนูนี่นะคะ” หญิงสาวทำเสียงไม่พอใจ เธอเข้ามาง้อเขาถึงขนาดนี้แล้ว เขาก็ยังจะใจแข็งกับเธออีกหรือ คนอะไรใจดำที่สุดเลย เคยนึกถึงจิตใจของเธอบ้างไหม

“แล้วจะเอายังไง” เสียงแข็งใส่ก็ไม่ได้ เด็กอะไรกันนะ ทำไมถึงได้เรียกร้องเอาแต่ใจแบบนี้

“คุณฉัตรเลิกแคร์คนอื่นได้ไหมคะ”

“อะไรของเธอ” เขาไม่เข้าใจว่าเธอต้องการอะไรจากเขากันแน่

“เลิกคิดว่าคนอื่นจะมองหนูยังไง เลิกระแวงและเลิกสนใจคำพูดของคนอื่น คุณฉัตรเอาคนอื่นมามีอิทธิพลกับชีวิตของตัวเองและหนูมากเกินไปแล้วนะคะ”

“ฉันไม่...”

“คุณฉัตรเป็นแบบนั้นค่ะ” แพรไหมดักคอ ทำให้อีกฝ่ายได้แต่นิ่งเงียบและทำหน้าบูดๆ ใส่เธออีกแล้ว

“หนูโตแล้วนะคะ และก็รู้ว่าอะไรควรไม่ควร อะไรผิดอะไรถูกด้วย คุณฉัตรไว้ใจและมั่นใจในตัวหนูหน่อยสิคะ หนูไม่มีทางทำอะไรที่ไม่ดีไม่งามให้คุณฉัตรเสียหายแน่นอน กับคุณวิชเองเราก็สนิทกัน เขาสอนงานหนูหลายอย่าง และคอยดูแลหนูทุกอย่างตอนอยู่ในไร่ด้วย”

“แต่ว่า...”

“เป็นคุณต่างหาก ที่ไม่สนใจและทิ้งขว้างหนูเอง บอกให้หนูไปไกลๆ เองไม่ใช่หรือคะ”

คำตัดพ้อนั้นทำให้เอกฉัตรพูดอะไรไม่ออก เพราะเขาสั่งให้เธออยู่ห่างเขาเอง แต่เมื่อเห็นเธอกับภาวิชสนิทสนมกันมากเกินไป หัวใจของเขามันก็หงุดหงิดไปหมด หัวร้อนจนอารมณ์แทบระเบิดเลยก็ว่าได้

“หนูต้องใช้ความพยายามมาก กับการต้องอยู่ให้ไกลจากสายตาคุณ ไม่ได้กินข้าวกับคุณ ไม่ได้คุยกับคุณ ทั้งๆ ที่หนูมีเรื่องมากมายจะเล่าให้คุณฟังตอนหนูไปอยู่ที่ต่างประเทศ”

“แพร” เอกฉัตรเรียกเธอเสียงอ่อน รู้สึกผิดที่ใจร้ายกับเธอมาตลอด ทั้งเรื่องไม่ยอมพบหน้า ทั้งเรื่องส่งเธอไปไกลๆ สายตาหลายปี ทั้งที่เขา...ห่วงเธอแทบบ้า

“หนูไม่รู้ว่าหนูทำผิดอะไร คุณถึงได้...”

“ฉันแค่หวง”

“คะ...” แพรไหมกะพริบตาปริบๆ เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ เธอฟังไม่ค่อยถนัดเท่าไร

“ห่วง...ฉันแค่เป็นห่วงเธอน่ะ” เอกฉัตรรีบบอก พร้อมกับหลบสายตาเธอทันที

“โธ่ หนูดูแลตัวเองได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงเลย” เธอย่นจมูกใส่ เขาห่วงเธอมากเกินไปแล้ว อีกอย่างภาวิชก็ไม่ใช่ผู้ชายที่น่ากลัวอะไรเลย ตรงข้ามกลับใจดีและคุยสนุกด้วยซ้ำ

“ไม่รู้ล่ะ ต่อไปห้ามไปไหนมาไหนกับผู้ชายสองต่อสองอีก ต่อให้ผู้ชายคนนั้นจะแก่คราวพ่อหรือทวดของเธอก็ตาม” ยังไม่วายออกคำสั่งกับเธอ แต่นั่นก็เพราะความปลอดภัยของเธอเองนั่นแหละ ใช่ว่าเขาจะเข้มงวดเกินเหตุ

“แล้วถ้า...แก่คราวลุงเหมือนคุณฉัตรละคะ”

“เด็กบ้า! ฉันนี่นะแก่คราวลุงของเธอ” เอกฉัตรโวยวาย ทำให้แพรไหมถึงกับหัวเราะร่วน

“อ้าว! ไม่ได้เหรอคะ” เธอทำหน้าเหลอหลา อยากงอนดีนัก ต้องแกล้งเอาคืนเสียให้เข็ด

“ไม่ได้! อย่างฉันนี่เป็นผัวเธอก็ได้แล้วไหม”

“คะ...” แพรไหมตาโต เมื่อได้ยินคำนั้นเต็มสองรูหู ในขณะที่คนหลุดปากพูดออกมาโดยไม่ทันได้ไตร่ตรองถึงกับตาเบิกโพลง อ้าปากค้างตกใจกับปากพล่อยๆ ของตัวเอง

“ไปนอนได้แล้วไป หมดเรื่องจะคุยกับเธอแล้ว” เขารีบเปลี่ยนเรื่อง พร้อมกับพลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้เธอทันที ทั้งนี้เพื่อกลบเกลื่อนความบ้าบอของตัวเองเมื่อครู่นี้

“คุณฉัตรหายงอนหนูแล้วนะคะ”

“อือ” เขาพึมพำในลำคอ เออออให้มันจบๆ ไป แพรไหมจะได้กลับห้องตัวเองไปเสียที

“งั้น...พรุ่งนี้กินข้าวเช้าด้วยกันนะคะ” เธอยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ

“อือ” ชายหนุ่มตอบสั้นๆ เหมือนเดิม

“ข้าวเที่ยงด้วยนะคะ”

“ข้าวเย็นด้วยก็ได้ รีบกลับห้องตัวเองไปได้แล้วไป ฉันจะนอนต่อแล้ว” เขาบอกด้วยความรำคาญ ใครบอกเธอว่าชอบกินข้าวคนเดียวกันล่ะ ที่ผ่านมาก็แย่พอควรแล้ว

“หนูก็ง่วงแล้วเหมือนกันค่ะ เดินกลับห้องไม่ไหวแล้วแน่ งั้นให้หนูนอนนี่ด้วยนะคะ” เธอสวมกอดเขาจากด้านหลัง จากนั้นก็หลับตาลงโดยไม่สนว่าเอกฉัตรจะทำหน้าตกใจแค่ไหน

“ไม่ได้นะแพร กลับไปนอนห้องตัวเองสิ” เขาจับแขนเธอออกจากรอบเอว ทว่าอีกฝ่ายก็กอดแน่นไม่ยอมปล่อยเลยทำให้เจ้าของเตียงอุ่นได้แต่ถอนหายใจ รู้สึกดีที่โดนกอดอยู่หรอก แต่ก็อดที่จะตะขิดตะขวงใจไม่ได้

“ฝันดีค่ะ” เธอพึมพำ ก่อนจะนอนนิ่งๆ แล้วหลับไปในที่สุด ทิ้งให้เอกฉัตรได้แต่นอนมองเธอด้วยแววตาที่แสนอบอุ่นและอ่อนโยน

“เธอนี่นะ” เขาเอ็ดเธอเบาๆ จิ้มนิ้วไปที่แก้มนุ่มด้วยความมันเขี้ยว มีเด็กตัวหอมๆ มานอนกอดอยู่แบบนี้ คิดว่าเขาจะข่มใจหลับตานอนได้หรือ

ไม่ได้นะ! ไม่ได้เด็ดขาด!

เอกฉัตรสลัดศีรษะเพื่อขับไล่ความรู้สึกของบุรุษเพศที่ก่อตัวขึ้นมาในร่างกาย พร้อมกับเตือนสติตัวเองว่าเธอคือเด็กในปกครอง ที่เขาจะคิดเกินเลยและแตะต้องตามใจไม่ได้

ให้ตายเถอะน่า ทำไมมันยากอย่างนี้นะ!

****นุ้งแพร เอารางวัลไปเลยลูก ทำดีมาก อ่อยวนไปลูกกกกก เดี๋ยวลุงก็ใจอ่อนเองงงงงงง

******เอาปกมาฝากค่ะ เปิดจองวันไหนโอบจะแจ้งทางเฟซส่วนตัว และทางเพจ โอบขวัญ ยะหวัน นะคะ หรือสามารถติดตามข่าวที่เฟซไลต์ ออฟ เลิฟ บุ๊คส์ ได้เลยค่ะ ทางสนพ. จะแปะแจ้งเช่นเดียวกัน ฝากนักอ่านที่รักอุดหนุนลุงฉัตรด้วยนะคะ 

ปล. โอบจะอัปต่อให้อีกนิดหน่อยนะคะ หมดโควต้าแล้วววววว ไปฟินกันในเล่มต่อเน้ออ อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 336 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

457 ความคิดเห็น

  1. #443 Bowwan (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 19:53

    ลุงก็ปากแข็งจริง

    #443
    0
  2. #442 ชินจังจอมเฟี้ยว (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 16:58
    ลุงคิดมากเดี๋ยวเด็กมันไม่รอนะเออ
    #442
    0
  3. #440 ParinParinyaphas (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 15:04
    รอต่อไปเมื่อไรอิลุงจะกินเด็กสักที
    #440
    0
  4. #438 bossbomb2 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 12:50

    ไม่รับฝากปกอะเคอะ แต่จะเอาเปนเล่มแทนได้ม้ายยยยยยค้าาาาาาา

    #438
    0
  5. #437 Yoon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 12:48

    อ่านแล้วก็โอ้ยคุณฉัตรมันอะไรหนักหนาคิดโน่นนี่เยอะหาผัวใหม่เถอะแพร

    #437
    0
  6. #436 fonfon252919 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 12:47
    โอ้ยสงสารคุณฉัตรจะได้นอนไหมเนี่ย55555
    #436
    0
  7. #435 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 11:20

    หนูแพร หนูจะต้องยั่วจนได้กินลุงสมใจลูกๆๆๆ ยั่วๆๆ ไป เรื่อยๆ


    #435
    0
  8. #434 bossbomb2 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 11:05

    อ่านต่อวนไปปปสิค่าาาา รอไรรรรร.

    #434
    0
  9. #433 อ้ายตัวกลม (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 10:57
    อิลุง... จัดการรวบหัวรวบหางไปเบยยย... 5555
    #433
    0
  10. #432 OilKateetee (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 10:55
    รอ ลุงตะบะแตก. 55 รึไม่ก้ออกแตกตายยย
    #432
    0
  11. #431 nana hana (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 10:48
    โอ๊ยอิลุงปากแข็ง..เดี๋ยวยุให้น้องจับกินซะเลยนี่ 555
    #431
    0