ดวงใจในปกครอง (สนพ.เขียนฝัน ในเครือ ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 26 : รักที่รอ ขอแค่รัก 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 255 ครั้ง
    18 เม.ย. 63

“คุณฉัตรจริงๆ ด้วย” แพรไหมเสียงสั่น ก่อนน้ำตาจะไหลอกมาโดยไม่รู้ตัว เสียงสะอื้นเบาๆ ของเธอทำให้คนไกลเอ่ยปากถามในทันที

“นั่นร้องไห้เหรอ”

“หนูดีใจที่ได้ยินเสียงคุณนี่คะ กี่ปีมาแล้วรู้บ้างไหม” แพรไหมยิ่งสะอื้นหนัก ทุกวันเธอเพียรภาวนาให้เขาติดต่อเธอมาบ้างหลังจากเกิดเหตุการณ์บ้าๆ ในคืนนั้น เพราะสัมผัสบ้าๆ นั่นแท้ๆ ที่ทำให้เขาและเธอพรากจากกันจนถึงวันนี้

“แพรไหม ฉัน...”

“คิดถึงคุณมากค่ะ คิดถึงที่สุด หนูขอโทษนะคะ ถ้าหนูทำอะไรให้คุณไม่พอใจไป แต่หนูขอร้องได้ไหมคะ อย่าทิ้งหนูแบบนี้ เราไม่เจอหน้ากันก็ได้ แต่ขอให้หนูได้ยินเสียงคุณก็พอ หนูรู้ว่าคุณจะอยู่ข้างหนูเสมอ ไม่ว่าหนูจะอยู่ที่ไหน แต่หนูยังเด็กนะคะ แถมยังอ่อนแอและอ่อนไหวด้วย หนูสู้ไม่ไหวหรอกค่ะ ถ้าจะต้องโดนผู้ปกครองทิ้งแบบนี้”

แพรไหมระบายออกไปด้วยความอัดอั้นตันใจ ที่ผ่านมาเธอทรมานมากแค่ไหนไม่มีใครรู้ เธอแสร้งทำตัวว่าแข็งแกร่ง เธอแสร้งทำว่าไม่สนว่าจะได้เจอหรือได้ยินเสียงเขาหรือไม่ ทั้งที่จริงๆ แล้วเธออ่อนแอและต้องการผู้ปกครองมากแค่ไหน

เพราะจูบนั้นทำให้เธอเสียเขาไปหลายปี เธอเกลียดมันและไม่อยากจดจำ เธอคิดว่าเอกฉัตรเองก็คงขยะแขยงมันเหมือนกัน ถึงได้ตีตัวออกห่างและตัดขาดจากเธอไป

“ฉันไม่เคยทิ้งเธอ” อีกฝ่ายบอกออกมา หลังจากเงียบไปชั่วอึดใจ

“คุณทิ้ง ทิ้งมาหลายปีแล้วด้วย คนใจร้าย ไหนบอกจะดูแลหนูไง ผลักไสหนูมาแบบนี้คิดว่าหนูมีความสุขมากนักหรือไงคะ”

“แพรไหม ที่ให้ไปนั่นก็เพื่ออนาคตของเธอเองนะ ฉัน...”

“หนูรู้ค่ะ ที่คุณทำทั้งหมดก็เพื่ออนาคตของหนูทั้งนั้น หนูถึงได้ยอมทำตามที่คุณส่งทุกอย่างด้วยความยินดีและเต็มใจ แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่าหนูจะต้องแลกด้วยการเสียคุณไปนี่คะ” เธอพูดทั้งน้ำตา ทั้งโกรธทั้งดีใจที่ได้ยินเสียงเขา อดที่จะต่อว่าเขาเพราะความอัดอั้นตันใจไม่ได้ ใครไม่เป็นเธอไม่เข้าใจหรอก

“แพร”

“จริงๆ แล้วหนูควรได้รางวัลบ้างด้วยซ้ำ ที่ทำตัวดีอย่างที่คุณต้องการทุกอย่าง แต่ก็ไม่เลย ไม่เคยมีสักครั้ง คุณรู้ไหมว่าหนูต้องใช้ความอดทนมากมายแค่ไหน” เธอตวาดใส่เขาอย่างลืมตัว ในขณะที่เขาได้แต่ถอนหายใจดังเฮือกเข้ามาในสาย

“โตแล้วนะ อย่างอแงได้ไหม” เอกฉัตรบอกเหมือนอ่อนใจ ทำให้คนฟังยิ่งพานน้อยใจเข้าไปใหญ่

“โตไปก็เท่านั้น มันไม่ทำให้หนูได้อยู่กับคุณเสียเมื่อไร”

“เรียนจบแล้วค่อยกลับมาคุยกันแพรไหม”

แพรไหมหน้างอ พอเธอเรียนจบแล้ว เอกฉัตรก็คงหาเรื่องส่งเธอไปที่อื่นอีก จนกว่าเขาจะพอใจ จนกว่าเธอจะเหนื่อยและขอเป็นอิสรภาพจากเขาไปเองนะสิ ทีนี้เขาก็ไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรกับเธออีกแล้ว

ไม่มีทางหรอก เธอจะไม่ให้เขาสมหวังเด็ดขาด ทำให้เธอเสียใจมากขนาดนี้ เขาจะต้องชดใช้ให้เธอมันถึงจะถูก ใครจะหาว่าเธอเห็นแก่ตัวก็ช่าง

“คุณร่างสัญญามาเลย ว่าเรียนจบแล้วหนูจะได้อะไร ลงลายมือชื่อพร้อมพยานและหลักฐาน”

“เด็กดื้อ ไม่ทันไรก็หัวหมอกับฉันแล้ว” เขาเอ็ดเธอมาในสาย แต่แพรไหมไม่สนใจแล้ว คำพูดของเขามันเชื่อไม่ได้อีกต่อไปแล้ว

“ไม่รู้ล่ะ คำพูดคุณเชื่อถือไม่ได้แล้วตอนนี้”

“เด็กบ้า! ไปเรียนให้จบแล้วค่อยมาต่อรองเถอะ”

“ไม่เอาค่ะ คุณต้องบอกมาก่อนว่าหนูจะได้อะไร”

“ทุกอย่างที่เธอต้องการแพรไหม ทุกอย่างเลย”

แพรไหมตาโตขึ้นมาทันที เมื่อเขาบอกว่าจะให้เธอทุกอย่างตามใจ แม้น้ำเสียงของอีกฝ่ายจะเต็มไปด้วยความรำคาญก็เถอะ แต่เธอจะถือว่าเขารับปากเธอแล้ว

“คุณฉัตรพูดแล้วห้ามคืนคำนะคะ”

“ไปทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี แล้วหลังจากนี้ไม่ต้องโทร. มาอีก ค่าโทร. มันแพง ฉันหาเงินเลี้ยงเธอไม่ทันแล้ว”เอกฉัตรโวยวาย แต่มีหรือที่แพรไหมจะรู้สึกรู้สา

“แต่ว่า...”

“ฉันก็อยู่ตรงนี้ ที่เดิมที่เคยอยู่ ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องกังวล มีหน้าที่เรียนก็เรียนไป ไม่ใช่เที่ยวโทร. หาคนนั้นคนนี้เขาไปทั่ว แล้วก็อย่าให้รู้ว่าไปเที่ยวเตร่กอดคอกับผู้ชายคนไหนล่ะ ไม่อย่างนั้นฉันจะงดค่าขนมค่าอาหารเธอให้หมด”

“โหด” แพรไหมแกล้งว่า อย่างไรเสียเขาไม่มีทางทำแบบนั้นกับเธอหรอก เอกฉัตรปากร้ายแต่ใจดี เธอรู้จักเขาดีว่าเป็นอย่างไร

“เชื่อฟังคุณลิลลี่ด้วย อย่าทำให้เธอลำบากใจ” เอกฉัตรกำชับ เพราะลีลาวดีทำงานให้คุณตาเขามานาน ตั้งแต่สมัยไปเรียนต่างประเทศใหม่ๆ อยู่ดูแลคุณตาของเขาจนเสียชีวิตไป หลังจากนั้นก็ดูแลบ้านดูแลทุกอย่างของคุณตามาจนถึงตอนนี้ เรียกได้ว่าเป็นคนในครอบครัวคนหนึ่งเลย

“หนูรู้ค่ะ” เธอทำหน้ามุ่ย ปกติเธอก็ไม่ดื้อไม่ซนอยู่แล้ว เรื่องเถลไถลนี่ยิ่งไม่เคย เธอตั้งใจเรียนมากเพาะอยากจบไวๆ การได้กลับไปอยู่กับเขาอีกครั้งคือความฝันสูงสุดของเธอ และจะทำให้เขาไม่มีเหตุผลอะไรที่จะผลักไสเธออีก

“งั้นก็แค่นี้นะ”

“เดี๋ยวสิคะคุณฉัตร อย่าเพิ่งวาง...”

“สุขสันต์วันเกิดนะสาวน้อย”

“เดี๋ยวสิคะคุณฉัตร คุณฉัตรคะ”

สายถูกวางไปดื้อๆ โดยไม่ฟังคำทัดทานของเธอเลย ทำให้แพรไหมรู้สึกอ่อนใจอย่างบอกไม่ถูก เธอต่อสายหาเขาอีกครั้งและหลายๆ ครั้งเขาก็ไม่รับ จนในที่สุดก็ปิดเครื่องหนีเธอเอาดื้อๆ

เขาล่ะ เอกฉัตร ฉัตรากานต์ ผู้ชายเย็นชาที่ทำให้เธอทั้งอบอุ่นและโมโหได้ในเวลาเดียวกัน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังเทิดทูนและบูชาเขา เพราะต่อให้เขาร้ายกับคนทั้งโลก แต่เขาก็จะดีกับเธอและปกป้องเธอเสมอ

เอาเถอะ เพียงเท่านี้ก็ดีต่อใจสำหรับเธอแล้ว อย่างน้อยก็ได้ยินเสียงเขา ได้คุยกับเขาหลายเรื่อง แม้เขาจะเอาแต่เอ็ดและสั่งสอนเธอตลอดเวลาก็ตาม แต่มันก็ช่วยให้หัวใจเธอชุ่มฉ่ำเหมือนต้นไม้ได้รับน้ำฝน

“คุณแพรขา ทานข้าวได้แล้วค่ะ” ลีลาวดีเข้ามาตามหญิงสาวในห้อง เห็นแพรไหมนั่งยิ้มคนเดียวก็ทำให้แปลกใจยิ่งนัก

“พี่ลิลลี่หิวแล้วหรือคะ” แพรไหมหันมาถามด้วยใบหน้าสดใส

“เปล่าค่ะ พี่กลัวคุณแพรจะหิวมากกว่า เลยเข้ามาตามในห้อง วันนี้วันเกิดคุณแพร พี่เลยเตรียมอาหารชุดใหญ่ไว้ให้ค่ะ จะได้ฉลองกันด้วย”

“ขอบคุณค่ะพี่ลิลลี่น่ารักที่สุดเลย แพรรักพี่ลิลลี่นะคะ” แพรไหมเดินเข้ามากอดแล้วหอมฟอดที่แก้มนุ่มของพี่เลี้ยงอารมณ์ดี มีลีลาวดีอยู่ด้วยทำให้เธอคลายเหงาและไม่ลำบากอะไรเลยเมื่ออยู่ต่างแดนเช่นนี้

“เอ...มีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมดูอารมณ์ดีแปลกๆ”

แพรไหมยิ้มเขินๆ เมื่ออีกฝ่ายรู้ทันเธอไปเสียทุกอย่าง ลีลาวดีคอยดูแลเธออย่างดี ทั้งรักและเอ็นดูเธอเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง เช่นเดียวกับเธอที่รักและนับถือลีลาวดีเหมือนพี่สาวคนหนึ่งเช่นกัน

“พี่ลิลลี่รู้ทันแพรอีกแล้ว”

“แหม...อยู่ด้วยกันตลอดนี่คะ พี่ไม่รู้แล้วใครจะรู้ล่ะหือ” ลีลาวดีส่ายหัว แพรไหมไม่ค่อยมีความลับกับหล่อนนัก คิดอย่างไรก็พูดออกมาอย่างนั้น ซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเองเสมอ

“เมื่อกี้คุยกับคุณฉัตรค่ะ” แพรไหมหน้าแดง เมื่อเอ่ยถึงผู้ปกครองที่เธอไม่ได้เจอหน้ามาหลายปีแล้ว ทว่าใบหน้าของเขากลับชัดเจนในความคิดของเธออยู่เสมอ

“หือ...คุณฉัตรโทร. มาหรือคะ” ลีลาวดีพลอยตื่นเต้นไปด้วย เพราะรู้ว่าเอกฉัตรไม่ติดต่อกับเด็กในปกครองของตัวเองเลย หากมีธุระอะไรก็จะติดต่อหล่อนเป็นการส่วนตัว

“แพรโทร. ไปหาค่ะ คราวนี้คุณฉัตรรับสายด้วย เราก็เลยได้คุยกันนิดหน่อย”

“มิน่าล่ะ คุณแพรของพี่ถึงได้ยิ้มแก้มปริแบบนี้ ว่าแต่คุณฉัตรว่ายังไงบ้างคะ”

ลีลาวดีสงสัย อยากรู้ว่าทั้งคู่จะคุยกันเรื่องอะไรบ้าง หลายปีแล้วที่เอกฉัตรตีตัวออกห่าง คิดว่าแพรไหมคงรอวันนี้มานานแล้ว แม้จะได้ยินแค่เสียง แต่หล่อนก็คิดว่ามันคงหล่อเลี้ยงหัวใจผู้หญิงคนหนึ่งให้แข็งแกร่งได้

ไม่ต้องมีใครบอกก็รู้ว่าเอกฉัตรรักและเป็นห่วงเด็กในปกครองคนนี้มากแค่ไหน ตลอดเวลาที่แพรไหมมาอยู่กับหล่อนที่นี่ เอกฉัตรก็เฝ้าติดตามและไถ่ถามความเป็นไปของเด็กในปกครองอยู่ตลอด เพียงแต่ทุกอย่างต้องถูกเก็บเป็นความลับไม่ให้แพรไหมรู้ ซึ่งลีลาวดีเองก็ไม่ทราบเหตุผลที่แท้จริงของนายจ้างหนุ่มเช่นกัน เอกฉัตรเพียงอ้างว่าอยากให้แพรไหมเข้มแข็งและดูแลตัวเองได้ในวันที่ไม่มีเขาเท่านั้น

“เอาแต่บ่นค่ะ” แพรไหมบอกไปยิ้มไป ทำให้ลีลาวดีพลอยยิ้มขันไปด้วย

“มีความสุขอย่างนี้แล้ว งั้นเราก็ไปกินข้าวกันได้แล้วสินะคะ” ลีลาวดีเอ่ยชวน ไม่อยากล้วงลึกไปกว่านี้ ปล่อยให้เป็นเรื่องระหว่างเด็กกับผู้ปกครองก็แล้วกัน

“ไปค่ะไปได้” แพรไหมหัวเราะเบาๆ ก่อนจะโอบเอวพี่เลี้ยงสาวออกจากห้องไปกินข้าวด้วยกัน วันนี้เป็นวันดีสำหรับเธอมากจริง เพราะฉะนั้นเธอจะกินอาหารที่ลีลาวดีทำให้จนหมดเกลี้ยงเลยคอยดู

มาช้าดีกว่าไม่มาน้ออออ ขอบคุณที่รอลุงนะคะ

***นุ้งแพรโตแล้วววววววววว เดี๋ยวนุ้งจะไปตามจีบลุงเอง ลุงไม่รอดแล้วววว

***สัญญาเองว่าจะให้เค้าทุกอย่างนี่เนอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 255 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

457 ความคิดเห็น

  1. #173 Pun Arun (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 08:13

    อยากได้เล่มแล้วค่ะไรต์


    #173
    1
    • #173-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 26)
      22 เมษายน 2563 / 19:28
      รอแป้บๆกำลังเร่งเลยค่ะ
      #173-1
  2. #172 kittyphoon (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 09:52
    น้อง ไม่อยากได้ไรหรอกค่า นอกจากลุง 55555
    #172
    1
    • #172-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 26)
      22 เมษายน 2563 / 19:29
      เราก็อยากได้ลุงนะ
      #172-1
  3. #171 yui192619260 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 08:26
    เล่มเมื่อไรหร่จะวางคะ...น่ารักอ่ะ..รอๆๆ
    #171
    2
    • #171-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 26)
      22 เมษายน 2563 / 19:29
      รอๆน้า
      #171-1
  4. #170 tutue (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 22:38

    คนแก่เล่นตัว ห่วงน้องแอบติดตามตลอด กลัวตะบะแตกรึ? เตรียมตัวเลย น้องเรียนจบเมื่อไรนะ

    สัญญาต้องเป็นสัญญา

    #170
    1
    • #170-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 26)
      22 เมษายน 2563 / 19:29
      โดนน้องปล้ำจ้า
      #170-1
  5. #169 R-fon (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 21:35
    ขออีบุ๊คค่าา
    #169
    1
    • #169-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 26)
      22 เมษายน 2563 / 19:29
      กำลังเร่งเลยค่ะ รอหน่อยน้า่
      #169-1
  6. #168 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 21:35
    อยากได้อะไรคิดไว้เลยนะ...
    #168
    1
    • #168-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 26)
      22 เมษายน 2563 / 19:29
      อยากได้ผู้แน่นอน 5555
      #168-1
  7. #167 Engboy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 21:21
    จะขอ Ebookทุกครั้งที่อัพเลย
    #167
    1
    • #167-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 26)
      22 เมษายน 2563 / 19:30
      น่าร้าก ขอบคุณมากๆเลยค่ะ
      #167-1
  8. #166 kaew_1980 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 21:18
    รอๆๆๆค่ะ
    #166
    1
    • #166-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 26)
      22 เมษายน 2563 / 19:30
      ขอบคุณมากค่ะ
      #166-1
  9. #165 miniimm (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 21:08
    น่ารักกก มาบ่อยน้าาาาไรท์
    #165
    1
    • #165-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 26)
      22 เมษายน 2563 / 19:30
      กำลังเร่งปิดเลยจ้า
      #165-1
  10. #164 wan fah sai (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 21:07

    รออีบุ๊กค่าา...ใจจดจ่อเลย
    #164
    1
    • #164-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 26)
      22 เมษายน 2563 / 19:30
      ขอบคุณมากค้า
      #164-1