ดวงใจในปกครอง (สนพ.เขียนฝัน ในเครือ ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 23 : โทษที่รัก 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    31 มี.ค. 63

 

“คุณหวงหนู” เธอยิ้มออกมาเหมือนชอบใจอะไรสักอย่าง

 

“เหมือนกับที่เธอหวงฉัน” เขาย้อน อ่อนอกอ่อนใจกับความไร้เดียงสานี้เหลือเกิน

 

“ก็คุณเป็นของหนูนี่คะ” เธอยกมือขึ้นแนบแก้มสาก พร้อมกับทำหน้าที่บ่งบอกว่าเขาเป็นของเธอ เป็นผู้ปกครองและผู้นำชีวิตของเธอให้ก้าวต่อไป

 

“แพร” เขาเอ็ดเธอ พร้อมกับส่งสายตาตำหนิ ที่คนตัวเล็กทำกิริยาไม่ควร ต่อให้จะเป็นเด็กกับผู้ใหญ่ในวัยที่ต่างกัน แต่เธอกับเขากับขึ้นชื่อว่าชายหญิง การใกล้ชิดและหยอกล้อกันแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องที่เหมาะสมเลย

 

“ปล่อยเลย แล้วห้ามไปทำแบบนี้กับใครเด็ดขาด”

 เขาสั่งเสียงเข้ม ทั้งที่หัวใจมันกำลังอ่อนไหวไปหมด กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเนื้อตัวมันส่งผลให้เขามึนงงไปหมด ผสมกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ร้อนรุ่มจนแทบระเบิดอยู่แล้ว ทั้งที่เขากำลังจะห้ามตัวเอง แต่แม่ตัวน้อยก็คอยเอาแต่ยั่วยุตลอดเวลา แม้จะเป็นไปเพราะความไร้เดียงสา แต่มันก็มีอิทธิพลกับเขาอยู่ดี

 

“ทำไมคะ หนูทำอะไร” แพรไหมทำหน้างงๆ

 

“มาจับแก้มคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง สิบหกแล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆ”

 

“ไม่เห็นเป็นไรนี่คะ หนูกับพ่อก็เล่นกันแบบนี้บ่อยๆ หอมแก้มพ่อหนูก็ทำทุกวัน”

 

คุณพระ! เธอจะทำแบบนั้นกับเขาไม่ได้เด็ดขาด

 

แล้วมันเรื่องอะไรกัน ที่เธอจะเปรียบเทียบเขากับพ่อของเธอด้วย บ้าไปแล้ว! เขายังไม่แก่คราวพ่อของเธอสักหน่อย พูดแบบนี้มันบีบหัวใจกันชัดๆ

 

“นี่เธอกำลังจะบอกว่าฉันแก่คราวพ่อแล้วอย่างนั้นสินะ” คนแก่ทำหน้ามุ่ยไม่สบอารมณ์

 

“คุณก็ดูแลหนูเหมือนพ่อของหนูนี่คะ”แพรไหมแย้ง

 

“เด็กบ้า! ไปไกลๆ เลย” คนโดนกล่าวหาว่าแก่หน้าบึ้ง พร้อมกับขยับตัวเองออกจากร่างของเธอด้วยอาการหัวเสีย ในขณะที่แพรไหมส่งเสียงหัวเราะออกมาด้วยความชอบอกชอบใจเมื่อแกล้งเขาได้

 

“เดี๋ยวสิคะ” แพรไหมคว้าแขนเขาไว้ก่อนที่เขาจะหนีเธอไป ทว่าเธอคงออกแรงมากเกินไป ทำให้คนที่ไม่ทันได้ตั้งตัวอย่างเอกฉัตรถึงกับสูญเสียการทรงตัว

 

“อุ๊ย!” แพรไหมอุทานออกมาด้วยความตกใจ เมื่อร่างใหญ่ของเขาทาบทับเธอเอาไว้บนเตียงนุ่มอีกครั้ง

 

เอกฉัตรเองก็ถึงกับตกใจจนทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะเหมือนกัน เมื่อปลายจมูกของเขาสัมผัสโดนแก้มนุ่มของเธออย่างไม่ตั้งใจคล้ายกับทุกอย่างรอบๆ ตัวหยุดการเคลื่อนไหวไปชั่วขณะหนึ่ง มีเพียงหัวใจแข็งแกร่งที่เต้นรัวและเร็วในขณะนี้

 

แพรไหมสบสายตาเขาด้วยหัวใจที่สั่นสะท้าน ดวงตาคู่นั้นดูผิดปกติไป เหมือนมีเปลวไฟร้อนๆ ที่ทำให้เธอใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ร้อนๆ หนาวๆ ในกาย อีกทั้งสะกดให้ร่างกายเธอหมดสิ้นเรี่ยวแรงไปโดยปริยาย

 

“คุณ...อื้อ”

 

จู่ๆ ริมฝีปากหยักหนาก็กดลงมาบนปากอิ่มของเธอ ทำให้แพรไหมได้แต่เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ร่างเล็กตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ ทั้งงุนงงและตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชั่วพริบตา

 

นี่มัน...อะไรกัน

 

จูบหรือ!

แพรไหมถามตัวเองในใจด้วยความประหลาดล้ำ ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้ต่อต้านหรือตกใจจนโวยวายอะไรออกไป อาจเพราะสัมผัสลึกล้ำแปลกใหม่ของเอกฉัตร มันทำให้เธอหวามไหวจนเธอมึนงงไปหมด

 

ปลายลิ้นที่ซอกซอนเข้ามาในโพรงปากอิ่มทำให้ร่างเล็กสั่นสะท้าน สัมผัสของเขาไม่ใช่รุกรานแต่เป็นเว้าวอนและเรียกร้องจนเธอหัวหมุนและไร้เรี่ยวแรงไปหมด

 

“คุณฉัตร”

 

ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก เมื่ออกนุ่มถูกกอบกุมด้วยฝ่ามือใหญ่หนาแล้วลูบไล้เบาๆ ลำคอขาวผ่องถูกขบเม้มรุนแรงตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่านของคนขาดสติ ส่งผลให้เธอรู้สึกหวาดกลัวจนต้องยกมือขึ้นดันหน้าอกเขาเอาไว้ทันที

 

“คุณฉัตร อย่า...”

 

น้ำเสียงสั่นๆ ของแพรไหม ทำให้คนบนร่างที่กำลังโดนความหวานครอบงำถึงกับชะงักกึก พร้อมกับดึงสติตัวเองกลับมาทันที ก่อนที่ทุกอย่างมันจะเลยเถิดมากไปกว่านี้

 

บัดซบ! นี่เขาทำอะไรลงไป

 

ร่างใหญ่ขยับลงจากตัวเธอด้วยความเจ็บปวดและรู้สึกผิด นี่เขาทำเลวอะไรออกไป คุณพระ! นั่นเด็กในปกครองที่เขาต้องดูแลไม่ใช่หรือ แล้วนี่มัน...

 

เอกฉัตรก้าวลงจากเตียงทันที ก่อนจะเหวี่ยงหมัดใส่กำแพงห้องรัวๆ เพื่อเรียกสติและลงโทษตัวเอง ท่ามกลางเสียงร้องกรี๊ดของแพรไหมที่ดังขึ้นด้วยความตกใจ

 

“คุณฉัตร” เธอถลาเข้าไปจับแขนเข้าไว้ ทว่าอีกฝ่ายกลับผลักเธอออกห่าง แล้วหันมาตวาดใส่เสียงดังเลยทีเดียว

 

“ออกไปให้พ้น อย่ามาแตะต้องฉัน”

 

แพรไหมน้ำตาคลอเบ้า ไม่เข้าใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ เอกฉัตรทำร้ายตัวเองทำไมกัน

 

“คุณฉัตร” แพรไหมสะอื้น ยิ่งเห็นเมือเขาเต็มไปด้วยเลือด เธอก็ยิ่งเจ็บปวดหัวใจ ตอนนี้เขาควรห่วงบาดแผลตัวเองมากกว่า แต่ทำไมถึงเอาแต่ตวาดใส่เธออยู่ได้

 

“อย่ามาใกล้ฉัน ได้โปรด” เอกฉัตรพึมพำ เกลียดตัวเองที่ปล่อยให้ความปรารถนาดำมืดครอบงำจนไร้สติยั้งคิด ช่างน่าละอายและน่าขยะแขยงที่สุด

 

“มือคุณ” เธอทำท่าจะเข้าไปดู แต่อีกฝ่ายกลับถอยกรูด แล้วสั่งเธอเสียงเข้มดุดัน

 

“ออกไป” เอกฉัตรสั่ง เธอกับเขาไม่ควรใกล้ชิดกันอีกแล้ว ไม่ควรอีกต่อไป

 

“หนู...”

 

“ออกไปแพรไหม นี่เป็นคำสั่ง” เขาหันหลังให้เธอ พร้อมกับสกัดกั้นความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในใจ เขาทำร้ายเธอไปกว่านี้ไม่ได้ และเขาควรอยู่ให้ไกลจากเธอที่สุด

 

แพรไหมน้ำตาไหลพราก ก่อนจะวิ่งออกจากห้องเขาด้วยความเสียใจ เอกฉัตรเป็นบ้าไปแล้ว ทำไมเขาต้องดุเธอถึงขนาดนี้ด้วย เธอทำให้เขาไม่พอใจอย่างนั้นหรือ ทำไมเขาต้องทำท่าขยะแขยงเธอแบบนั้นด้วย

 

แล้วจูบนั่นล่ะ มันคืออะไร...

 

แพรไหมกลับเข้าห้องตัวเองหลังจากนั้น ก่อนจะนอนร้องไห้กับตัวเองด้วยความเจ็บช้ำน้ำใจ พยายามทบทวนทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็หาเหตุผลและความกระจ่างชัดไม่ได้ สุดท้ายก็เผลอหลับไปในที่สุด โดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนแอบเข้ามายืนมองข้างเตียงด้วยแววตาเจ็บปวด และเสียใจในการกระทำของตัวเองอย่างที่สุด

 

“ขอโทษนะแพรไหม ที่ฉันทำให้เธอต้องผิดหวังและเสียใจแบบนี้ อย่าเกลียดฉันนะได้โปรด”

 

ร่างสูงพึมพำกับตัวเองด้วยความเสียใจ คิดว่าตัวเองคงต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ไม่อย่างนั้นทุกอย่างจะยิ่งแย่ไปมากกว่านี้ เขาเป็นผู้ปกครองที่ต้องดูแลเธอให้ดีที่สุด ไม่ใช่ทำร้ายเธอให้ต้องมีตำหนิและแปดเปื้อนแบบนี้

 

พอกันที! เขาจะไม่ปล่อยให้สัญชาตญาณดิบอันชั่วร้ายของตัวเองทำร้ายเธอได้อีกแล้ว

 

***แล้วลุงก็ทำมันลงไปจนได้

***สงสารลุง

***สงสารแพร

สงสารตัวเองที่ปั่นไม่ถึงไหน ฮ่าาา เครียดๆ ค่ะ โควิดอยู่ใกล้โอบมาก หลอนมากตอนนี้  ขอให้ตัวเองปลอดภัย ขอให้ทุกคนปลอดภัย เราจะผ่านวันร้ายๆ ไปด้วยกันนะคะ ขอกอดหน่อยยย 

***ตอนหน้ารอหน่อยนะคะ ต้องไปปั่นก่อน ตอนนี้อัปได้ครึ่งเรื่องแล้วแหละ จำนวนหน้าที่อัปคือครึ่งหนึ่งของหน้าทั้งหมดที่คาดว่าจะเขียนจบค่ะ ขอกำลังใจด้วยนะค้า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

457 ความคิดเห็น

  1. #326 Pep (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:36

    ลุงต้องอดทนนะ เลี้ยงให้โตก่อนแล้วถึงจะกินได้..ไม่งั้นลุงจะต้องกิน..คะ..คะ..คุก(กี้) แทนนะ 555

    #326
    2
    • #326-1 nan_supin(จากตอนที่ 23)
      16 มิถุนายน 2563 / 17:55
      ชอบเม้นนี้ 5555
      #326-1
    • #326-2 โอบขวัญ(จากตอนที่ 23)
      17 มิถุนายน 2563 / 11:20
      สงสารลุงนะ ลุงจะอดได้ไหม หิวขนาดน้านนนน อิอิ
      #326-2
  2. #141 pretty-p (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 14:50

    หมดกัน จะเข้าใจกันดีๆ ไม่ได้เลยหรือ สงสารลุง สงสางหลาน เฮ้ออออ

    #141
    0
  3. #140 tutue (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 23:12

    คิเกันไปคนละอย่างเลย

    #140
    0
  4. #139 Nuging18 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 21:13
    ได้โปรดส่งเล่มมาเถอะค่ะ 😘😘ลุงอะใจร้อน
    #139
    1
    • #139-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 23)
      22 เมษายน 2563 / 19:34
      รอๆลุงน้า
      #139-1
  5. #138 kaew_1980 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 20:48
    น้องเข้าใจลุงผิดไปใหญ่โตแล้ว ทำงัยละทีนี้
    #138
    0
  6. #137 butsadee190639 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 20:31
    ไรต์ลงให้อ่านจนจบไหมค่ะ
    #137
    0
  7. #136 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 20:25
    โถๆๆๆ ลุงๆๆๆๆ แบบนี้น้องยิ่งงง..เข้าใจผิดไปนะ...ชัดเจนไปเลย
    #136
    0
  8. #135 Pun Arun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 20:24
    สงสารจังเลย
    #135
    0