ดวงใจในปกครอง (สนพ.เขียนฝัน ในเครือ ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 19 : ใจเอ๋ยใจ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    13 มี.ค. 63

“พี่ว่าแกยกแพรไหมให้พี่ดูแลแทนดีไหม”

คำถามของคนที่เปิดประตูห้องทำงานเข้ามา ทำให้เอกฉัตรต้องเงยหน้าขึ้นจากเอกสารในทันทีทันใด ก่อนจะมองหน้าพี่ชายคนละแม่ด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกไปชั่วขณะ

เปิดประตูห้องเข้ามา เอกภพก็เอ่ยปากขอดูแลเด็กในปกครองของเขาดื้อๆ แสดงว่าพี่ชายของเขาคงคิดเรื่องนี้มาได้สักพักแล้ว ไม่ใช่เพียงแค่นึกขึ้นได้หรืออารมณ์ชั่ววูบแน่ๆ

“พี่คิดว่าแกไม่พร้อมที่จะดูแลใคร พี่กลัวว่าถ้าแพรไหมอยู่กับแกต่อไปอาจจะมีปัญหาขึ้นสักวัน”

ปัญหาอย่างนั้นหรือ...

เอกฉัตรวางปากกาในมือ เลิกคิ้วงุนงงกับสิ่งที่พี่ชายกำลังกังวลอยู่ในตอนนี้ แพรไหมอยู่ในความดูแลของเขามาตั้งนาน แล้วทำไมจู่ๆ พี่ชายของเขาถึงได้คิดกังวลขึ้นมาได้ว่าแพรไหมจะมีปัญหา แถมก่อนหน้านี้ก็ไม่เห็นจะห่วงหรือวิตกมาก่อน

“ปัญหาที่พี่ภพว่านี่คืออะไรหรือครับ”

เอกภพถอนหายใจ ก่อนจะเดินไปยืนล้วงกระเป๋ากางเกงที่ริมหน้าต่างห้องทำงานของน้องชายคนรอง ทอดสายตามองทิวทัศน์ด้านนอกด้วยความรู้สึกไม่สบายใจ

“แกจะเลี้ยงแพรไหมให้เป็นเหมือนแกไม่ได้นะตาฉัตร” เอกภพพ่นลมหายใจ รู้ดีว่าถ้าพูดตรงๆ แบบนี้น้องชายต้องโกรธ แต่เขาเองก็ห่วงอนาคตแพรไหมมากกว่า เพราะฉะนั้นจึงต้องเปิดใจพูดกับน้องชายอย่างตรงไปตรงมา

“เหมือนผม” เอกฉัตรพึมพำ ไม่เข้าใจว่าพี่ชายมีเจตนาอย่างไรกันแน่

“เอาอย่างเรื่องเมื่อวันก่อนที่มีเรื่องกัน แทนที่แกจะใจเย็นและชักจูงเด็กไปในทางที่ดี แต่แกกลับหาเรื่องคุณดาต่อหน้า ทั้งที่มันไม่ควรเลยสักนิด แกควรใจเย็นกว่านี้นะตาฉัตร ไม่ใช่เอะอะก็ใช้กำลังกับคนอื่น”

“เอ้า! ทีคู่หมั้นพี่ยังใช้กำลังกับเด็กของผมเลย แล้วทำไมผมจะทำแบบเดียวกันไม่ได้ล่ะ”

“แต่เราจะใช้กำลังกับทุกเรื่องไม่ได้” คนเป็นพี่หันมาเอ็ดน้องชายด้วยความขัดใจ

“ผมแค่อยากสอนให้เธอรู้จักเข้มแข็งและปกป้องตัวเองเป็นเท่านั้น หากมันไม่ถูกใจพี่ภพ ผมเองก็จนปัญญา” เอกฉัตรยักไหล่ รู้ว่าตัวเองทำไม่ถูกจริงๆ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เพื่อสอนให้แพรไหมรู้จักดูแลตัวเองให้รอดพ้นจากพวกอันธพาลบนโลกใบนี้

“แกนี่มัน...”

“จะยังไงก็แล้วแต่นะครับพี่ภพ เด็กของผมก็คือเด็กของผม ยกให้คนนั้นคนนี้ตามใจใครคงไม่ได้”

“แต่พี่คิดว่าพี่สามารถดูแลแพรไหมได้ดีกว่าแก”

“ถ้าเรื่องเงินหรือค่าใช้จ่าย พี่อาจจะชนะผมกินขาด แต่ถ้าเรื่องดูแลชีวิตและความปลอดภัยของแพรไหม ผมว่าผมทำได้ดีกว่าใครบนโลกใบนี้แน่นอน”

เอกฉัตรยืนยัน ทุกคนคิดว่าเขาไม่มีฐานะทางการเงินที่เทียบเท่าพี่ชายได้เขาก็ไม่ยี่หระอะไร เพราะไม่คิดจะอวดตัวเองกับใครอยู่แล้ว แต่กับเรื่องของแพรไหม เขาไม่มีทางปล่อยเธอให้อยู่ในความดูแลของใครได้ นอกจากเขาคนเดียวเท่านั้น

“ถามจริง แกทำแบบนี้ทำไมตาฉัตร หรือว่าแกยังโกรธพี่เรื่องคุณดาอยู่อย่างนั้นใช่ไหม แกถึงได้แสดงออกกับคุณดาเขาแบบนั้น” เอกภพถามตามตรง เหนื่อยใจกับเรื่องนี้มานานเหมือนกัน แม้จะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม

“อะไรทำให้พี่ภพคิดแบบนั้นครับ” คนเป็นน้องถอนหายใจ อดีตเป็นสิ่งที่ผ่านมาแล้ว แต่ทำไมพี่ชายของเขาถึงยังเชื่อมั่นในความคิดของตัวเองอยู่ได้ ผู้หญิงคนนั้นก็อีกคน

“ก็ถ้าแกไม่โกรธพี่กับคุณดา แล้วทำไมแกถึง...”

“เข้าใจผิดแล้วครับ เมื่อไรจะเข้าใจถูกกันเสียที” เอกฉัตรเบรกพี่ชาย เบื่อกับการต้องแก้ตัวซ้ำๆ เหมือนคนทำผิดอย่างไรอย่างนั้น

“เรื่องพี่ภพกับคุณดาไม่เคยอยู่ในหัวผมสักครั้ง ผู้หญิงคนนั้นจะรักใครชอบใครหรือว่าหมั้นกับใครมันไม่เกี่ยวกับผมทั้งนั้น”

“แต่แกก็ไม่เคยญาติดีกับเขาเพื่อพี่เลยสักครั้ง อีกหน่อยเขาก็ต้องมาเป็นพี่สะใภ้ของแก มาอยู่ที่ฉัตรากานต์ด้วยกัน ใจคอแกจะทำให้พี่อึดอัดไปถึงไหนกันล่ะ”

“ช่วยไม่ได้ครับ ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ ผู้หญิงคนนี้เห็นแก่ตัวและเจ้าเล่ห์เกินไป ผิดตรงไหนที่ผมจะไม่ชอบขี้หน้า”

“นั่นไง สุดท้ายแกก็ยังโกรธเรื่องที่เขาเลือกพี่อยู่” เอกภพถอนหายใจ เรื่องระหว่างเขาและคู่หมั้นสาวรวมไปถึงน้องชายคนรองมันซับซ้อนทุกอย่างเลยกลายเป็นความอึมครึมอยู่ในตอนนี้

“ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มีอิทธิพลอะไรกับผมอย่างที่พี่คิดหรอกครับ ดีแล้วที่เธอเลือกพี่แทนผม เพราะไม่อย่างนั้นแม่พี่คงอกแตกตายแน่”

“ตาฉัตร” พี่ใหญ่เสียงดังใส่น้องชาย ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง เมื่อรู้ว่ายากที่จะอธิบายให้น้องชายเข้าใจเรื่องทั้งหมดได้

“ใช้ชีวิตของพี่ให้ดีเถอะครับ แล้วไม่ต้องมากังวลอะไรกับการใช้ชีวิตของผมอีก อ้อ...เรื่องของแพรไหมก็เหมือนกัน ผมว่าพี่ภพอยู่ห่างๆ เธอจะดีกว่านะครับ อย่าให้เธอต้องเดือดร้อนเพราะพี่เลย”

“หมายความว่ายังไง” เอกภพจ้องตาน้องชายด้วยความไม่เข้าใจ

“หมายความว่าพี่ภพมีคู่หมั้นแล้วไงครับ เพราะฉะนั้นไม่ควรมาวุ่นวายกับเด็กของผมอีก ก็อย่างที่เห็น ว่าคู่หมั้นของพี่หึงหวงพี่มากแค่ไหน ถ้าไม่อยากให้แพรไหมเดือดร้อนอีก พี่ภพก็ควรอยู่ห่างๆ เธอไว้จะดีที่สุด”

“ทำไม หวงเหรอ”

คำถามนั้นทำให้เอกฉัตรชะงัก ก่อนจะสบตาพี่ชายคนโตด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ถ้าบอกว่าหวง พี่จะว่าไง”

เอกภพแค่นยิ้ม มองน้องชายแล้วส่ายหัวเบาๆ น้องชายกำลังหวงก้างเขาอย่างนั้นหรือเปล่า ถึงได้กันท่าเขากับแพรไหมได้ถึงขนาดนี้ แต่คิดอีกทีคงอยากเอาชนะเขามากกว่า เพราะคนอย่างเอกฉัตรรักใครไม่เป็นนอกจากตัวเอง

“แกก็รู้ว่าพี่กับคุณดาเราหมั้นกันเพราะผู้ใหญ่เห็นชอบ”

“นั่นก็ไม่เกี่ยวกับเด็กในปกครองของผม” เอกฉัตรย้ำชัดเจน

“แต่พี่ก็ควรมีสิทธิ์ที่จะดูแลเธอในฐานะฉัตรากานต์คนหนึ่ง” เอกภพแย้ง พิมพ์ใจตายเพราะนั่งรถออกไปกับบิดาของเขา เพราะฉะนั้นในฐานะที่เป็นฉัตรากานต์คนหนึ่ง เขาก็ควรชดใช้ให้แพรไหมบ้าง

“เธอเป็นของผมแล้ว และผมก็จะไม่มีทางยอมให้พี่มาวุ่นวายกับเธอแน่” เอกฉัตรยืนยัน แม้จะรู้ว่าพี่ชายกำลังแกล้งป่วนประสาทเขามากกว่าที่จะอยากอุปการะแพรไหมจริงๆ

“นี่แกคิดอะไรกับเด็กในปกครองหรือเปล่าฮะตาฉัตร” คนเป็นพี่ชายยิ้มมุมปาก มองคนหวงเด็กแล้วอดขำไม่ได้

“ผมต้องถามพี่ภพมากกว่า ว่าคิดอะไรกับเด็กของผมอยู่หรือเปล่า” เอกฉัตรย้อนถาม ผู้ชายเหมือนกันมองตาก็รู้ใจแล้ว เอกภพคอยหาเรื่องใกล้ชิดแพรไหมอยู่ตลอด และมักจะนำหน้าเขาอยู่เสมอ อย่างเรื่องของขวัญวันเกิดของแพรไหมก็เช่นกัน

“ถ้าบอกว่าชอบ” เอกภพตอบสั้นๆ ตรงๆ และได้ใจความชัดเจน

“พี่ภพ” เอกฉัตรลุกพรวดจากเก้าอี้ทันที ก่อนจะจ้องพี่ชายด้วยแววตาเคร่งเครียด

“เด็กคนนั้นน่ารักและเป็นเด็กดี ใครได้รู้จักก็ต้องรักต้องเอ็นดูด้วยกันทั้งนั้น เพราะฉะนั้นพี่ถึงได้ห่วงไง ห่วงว่าเธอจะกลายเป็นเด็กก้าวร้าวไม่ยอมคนเหมือนแก ไม่ใช่ว่าแกไม่ดี แต่แกใจร้อนและหุนหันพลันแล่นแบบนี้ พี่กลัวจะพากันก่อเรื่องไม่ดีขึ้นมาได้”

“ถึงผมจะไม่เอาไหนในสายตาใคร แต่สำหรับแพรไหมคือผมเต็มที่ทุกอย่างครับพี่ภพ ผมเลี้ยงของผมมาตั้งนาน จู่ๆ พี่จะมาขอรับไปเลี้ยงต่อผมคงยอมไม่ได้”

“แต่ว่า...”

“พี่ภพลืมเรื่องนี้ไปได้เลยครับ และเราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้กันอีก แพรไหมต้องเติบโตไปในทางที่ดีแน่นอนผมสัญญา”

“ก็ได้ ถ้าแกมั่นใจว่าจะดูแลแพรไหมได้จริงๆ แต่ถ้าวันไหนไม่ไหวก็บอกพี่แล้วกัน พี่ยินดีจะรับผิดชอบชีวิตเด็กคนนั้นแทนแกเอง”

เอกภพทิ้งท้าย ก่อนจะหันหลังให้น้องชายและก้าวไปที่ประตูห้องทันทีปล่อยให้น้องชายได้แต่มองตามไปด้วยใบหน้าครุ่นคิดและหงุดหงิดในอย่างที่สุด

***คุณภพอยากดูแพร

***ลุงฉัตรเองก็หวงแพร เด็กข้าเอ็งไม่ต้องยุ่งประมาณนั้น ฮ่าา

ศัครูหัวใจเพิ่มขึ้นอีกคนแล้วลุ๊งงงงง ช่วยลุงด้วยยยยย 55

หายไปนาน ก็ปั่นแบบช้าๆ หมดไฟค่ะ กำลังกระดึ๊บๆ แต่ก็ดีกว่าไม่ได้เลยน้อ ขอบคุณทุกคนที่รอนะค้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

457 ความคิดเห็น

  1. #220 nunpanu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 12:25

    เอาน้องแพรไป 3วันคงตายแน่ นังดา"มือโหด" คงปล่อยนะคุณภพ

    #220
    0
  2. #190 AoomNCB (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 18:29
    คนทั้งบ้านเขาเห็นว่าคู่หมั้นแกปสดขนาดไหน ทำไมพระเอกต้องเสียใจด้วย ที่เขาเลือกแก โว๊ะ
    #190
    0
  3. #114 Pun Arun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 13:04

    เอิ่มมมมม

    คุณภพ ไปถามคู่หมั้นตัวเอง

    ก่อนดีกว่าไหมคะ

    #114
    0
  4. #113 pretty-p (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 13:39

    หมั้นเพราะผู้ใหญ่ห็นชอบ นี่ใครๆก็หลงรักเด็กในปกครองกันแล้หรือคะ

    #113
    0
  5. #112 tutue (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 21:33

    ลุงต้องดูห่างๆอย่างห่วงๆนะ

    #112
    0
  6. #111 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 16:25

    มาแหย่ให้น้องโมโหทำไม...น้องหวงของ

    #111
    0
  7. #110 kaew_1980 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 15:32
    อย่ายอมนะลุง เด็กของลุงใครก็ห้ามเเตะ
    #110
    0
  8. #109 kittyphoon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 15:11
    รอค่าาา
    #109
    0