ดวงใจในปกครอง (สนพ.เขียนฝัน ในเครือ ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 15 : ผู้ชายเย็นชา 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,198
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 180 ครั้ง
    24 ก.พ. 63

“แพรไหม”

น้ำเสียงอบอุ่นของคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในบ้านตอนสองทุ่ม ทำให้แพรไหมที่กำลังเดินออกจากห้องครัวของบ้านฉัตรากานต์ชะงักฝีเท้า ก่อนจะยิ้มหวานให้เขาเป็นการทักทายเช่นกัน

“คุณภพ กลับมาแล้วหรือคะ”

“อืม...ฉันชอบคำถามนี้ของเธอจัง”

สาวน้อยเอียงคอมองเอกภพด้วยความไม่เข้าใจ ในขณะที่อีกฝ่ายเดินเข้ามาหาเธอด้วยใบหน้าสดชื่น ไม่เหมือนคนเพิ่งเลิกงานและกลับบ้านมาอย่างเหนื่อยล้า

“หนูมาช่วยป้าสายหยุดเก็บครัวค่ะ กำลังจะกลับบ้านแล้ว”

“งั้นเหรอ ขอบใจมากเลยนะ จริงๆ ไม่เห็นต้องลำบากเลย เดี๋ยวตาฉัตรก็มาบ่นว่าฉันใช้งานเธออีกหรอก”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูเต็มใจช่วย”

เอกภพมองเธอแล้วเอ็นดู เขารู้ว่าแพรไหมมาช่วยงานที่บ้านหลังนี้ทุกวัน หลังจากทำงานบ้านของเอกฉัตรเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทำให้เขาประทับใจเธอมาก แพรไหมไม่ใช่เด็กวัยรุ่นที่เอาแต่รักสนุกและสะดวกสบาย หากแต่รู้จักช่วยเหลือคนอื่นอยู่ตลอดเวลาอย่างเต็มอกเต็มใจ

“แล้วนี่กินอะไรบ้างหรือยัง” เอกภพถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย บางครั้งเขาก็สงสัยในใจว่าตัวเธอเล็กขนาดนี้ หากแต่ก็มีแรงทำงานมากมายในแต่ละวัน บ่อยครั้งที่สายหยุดและเด็กในบ้านมากล่าวชมเธอให้เขาฟังบ่อยๆ ทำให้เขาเองพลอยรู้สึกชื่นชมเธอไปด้วย

“ยังค่ะ รอคุณฉัตรกลับมาก่อน”

ประโยคนั้นทำให้คนถามใจห่อแฟบลงโดยไม่รู้ตัว แพรไหมใส่ใจผู้ปกครองของตัวเองก่อนใครเสมอ จนบางครั้งเขาเองก็รู้สึกอิจฉา และเมื่อเขามองไปที่ข้อมือของเธอแล้วเจอเพียงสร้อยข้อมือเล็กๆ เพียงเส้นเดียวเท่านั้น หัวใจของเอกภพก็ห่อเหี่ยวลงอย่างไรชอบกล หากเดาไม่ผิด เอกฉัตรคงซื้อให้เธอในวันเกิดที่ผ่านมา

“ซื้อของหวานมาฝาก เอาไปลองชิมดูสิ เจ้านี้อร่อยมากเลยนะ” เอกภพยื่นถุงของหวานสองสามอย่างให้เธอ ตั้งใจให้แพรไหมได้กินอะไรอร่อยๆ แบบที่เขาชอบบ้าง อย่างน้อยเธอก็ช่วยงานบ้านด้วยความขยันขันแข็ง

“ขอบคุณค่ะ” แพรไหมยกมือไหว้ขอบคุณ ก่อนจะรับถุงของหวานมาดูด้วยแววตาตื่นเต้น ทำเอาคนให้ถึงกับอดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูไม่ได้

“งั้นหนูขออนุญาตกลับบ้านก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณฉัตรมาไม่เจอจะหงุดหงิดเอา”

ผู้ปกครองชอบเอ็ดเธอบ่อยๆ หากกลับมาบ้านแล้วไม่เจอเธออยู่ที่บ้าน ดูเหมือนเขาจะไม่ชอบให้เธอมายุ่มย่ามในบ้านใหญ่สักเท่าไร แต่ถึงอย่างนั้นแพรไหมก็ไม่ค่อยจะเชื่อฟังเขาหรอก บอกว่าอยู่ว่างๆ จะไร้ประโยชน์เอาได้ กลายเป็นคนไม่สำนึกในบุญคุณที่ทุกคนในฉัตรากานต์ใจดีกับเธอ

“เดี๋ยวก่อนสิแพรไหม” เอกภพฉวยข้อมือเล็กๆ นั้นไว้ เพราะยังอยากให้เธออยู่คุยด้วยกันก่อน ทว่าเขาคงออกแรงมากเกินไป ทำให้คนตัวเล็กปลิวเข้ามาปะทะกับอกกว้างของตนจนเซเสียหลักทำท่าจะล้ม ทำให้เขาต้องฉวยเอาเอวบางเข้ามาไว้ในอ้อมกอดด้วยความเป็นห่วงในทันที

“คุณภพ” แพรไหมอุทานด้วยความตกใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเอกภพด้วยสายตาตื่นตระหนก ในขณะที่เอกภพถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อคว้าตัวเธอได้ทันก่อนที่เธอจะล้มลงไปเสียก่อน

“กรี๊ด!”

เสียงกรีดร้องที่ดังขึ้นหน้าประตูทำให้ทั้งคู่ชะงัก แพรไหมใจหายวาบ เมื่อมองเห็นพนิดากำลังยืนกัดฟันกรอดมองเธอกับเอกภพด้วยแววตาสาวโรจน์

แพรไหมรีบผละออกจากวงแขนของเอกภพทันที เพราะสถานการณ์ในตอนนี้ดูจะไม่สู้ดีเสียแล้ว เอกภพเองก็ถึงกับหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย เมื่อเห็นคู่หมั้นสาวกำลังเข้าใจผิดกับภาพที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้

“แก...นังแพรไหม นังเด็กอสรพิษ” พนิดาปรี่เข้าไปหาทั้งคู่ด้วยความคับแค้นใจ ก่อนจะพุ่งเข้าไปหาแพรไหมแล้วฟาดฝ่ามือลงไปบนใบหน้าของเธอทันที ทำเอาคนที่ไม่ทันระวังถึงกับหน้าหันและชาหนึบ

“คุณดา” เอกภพอุทานออกมาด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าคูหมั้นสาวจะใจร้อนได้ถึงขนาดนี้

“นังสารเลว แกคิดว่าแกกำลังทำอะไรอยู่” พนิดาปรี่เข้าไปกระชากผมของแพรไหมเต็มแรง ทำให้เจ้าตัวถึงกับส่งเสียงครางออกมาด้วยความเจ็บ ยกมือขึ้นจับแขนพนิดาเอาไว้ ไม่ให้อีกฝ่ายออกแรงดึงผมของเธอได้ง่ายๆ

“คุณดาอย่า! พอแล้วครับ” เอกภพรีบคว้าตัวคู่หมั้นสาวเอาไว้ ก่อนที่พนิดาจะทำอะไรแพรไหมไปมากกว่านั้น เพราะเพียงเท่านี้ก็ร้ายแรงมากเกินพอแล้ว

“คุณภพปล่อยดา” พนิดาหันมาตะคอกใส่คู่หมั้นหนุ่มด้วยความเดือดดาล เพราะหล่อนอยากจะเล่นงานแพรไหมให้หายแค้นมากกว่านี้ ข้อหาที่แพรไหมมาวุ่นวายกับคู่หมั้นของตัวเอง

“ไมปล่อย! คุณกำลังเข้าใจผิดอยู่นะคุณดา”

“เข้าใจผิดที่คิดว่านังเด็กนี่มันไร้เดียงสาใช่ไหมคะ เพราะที่แท้จริงแล้วมันทั้งแรดและร่านไม่ต่างจากแม่ของมันเท่าไหร่เลย”

“คุณดา!” เอกภพอุทานออกมาด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าพนิดาจะเข้าผิดและพาลไปถึงมารดาของแพรไหมได้

“คุณว่าอะไรนะคะ” แพรไหมเลือดขึ้นหน้า ด่าว่าและทำร้ายเธอยังไม่พอ พนิดายังกล่าวพาดพิงไปถึงผู้ให้กำเนิดของเธออีกอย่างนั้นหรือ มันจะมากเกินไปแล้ว

“ทำไม แกจะทำอะไรฉันนังเด็กเหลือขอ แค่คุณฉัตรรับมาอุปการะเลี้ยงดู ก็คิดว่าตัวเองเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์จนลืมกำพืดต่ำๆ ของตัวเองอย่างนั้นเหรอ”

“มันจะมากเกินไปแล้วนะคะ” แพรไหมกำหมัดแน่น ถึงจะยากจนข้นแค้นอย่างไรก็มีศักดิ์ศรีความเป็นคนเท่ากัน และเธอก็ไม่ได้ทำอะไรผิดด้วย ทำไมจะต้องยอมให้คนอย่างพนิดามาดูถูกไปถึงผู้ให้กำเนิดด้วย

“แพรไหมอย่า...” เอกภพส่งเสียงเตือนสติแพรไหม เมื่อเห็นว่าเธอกำลังกำหมัดแน่นและเงื้อมือขึ้นมา เหมือนกำลังจะตอบโต้และเอาคืนคู่หมั้นของตน

“อย่านะแพรไหม”

“คุณฉัตร”

เสียงห้ามจากอีกคนที่ก้าวเข้ามาในบ้านฉัตรากานต์ ทำให้แพรไหมชะงักกึก ก่อนจะลดกำปั้นลงด้วยความรู้สึกเจ็บปวดในใจ หรือว่าคนต้อยต่ำอย่างเธอจะไม่มีสิทธิ์ปกป้องแม้แต่ตัวเองอย่างนั้นหรือ

“เธอไม่ต้องฉันเอง” เอกฉัตรสบถออกมาหลังจากนั้น ก่อนจะปรี่เข้าไปหาพนิดาด้วยแววตาดุดัน ประหนึ่งว่าอีกฝ่ายคือศัตรูคู่แค้นกันมาเป็นชาติ

“เฮ๊ย! ตาฉัตรอย่า...” เอกภพอ้าปากค้าง เมื่อน้องชายวิ่งเข้ามากระชากแขนพนิดาเต็มแรง แล้วเงื้อมือขึ้นเหมือนจะตบหน้าเป็นการเอาคืน

“กรี๊ด...” พนิดาร้องสุดเสียง เมื่อเห็นว่าเอกฉัตรกำลังจะทำร้ายหล่อน ในขณะที่คู่หมั้นหนุ่มอย่างเอกภพรีบจับแขนน้องชายเอาไว้แน่น กลัวว่าน้องชายจะทำร้ายพนิดาจนหน้าหงายลงไปเสียก่อน

***ลุงใจเย้นนนนน

***ทำตัวเป็นวัยรุ่นนะลุง555

***เด็กข้าใครอย่าแตะโว้ยยย

ฉายา โหด เถื่อน ถ่อย ต่อยผู้หญิง ไม่ใช่ได้มาเล่นๆ นาจา

ชอบก็อย่าลืมเมนต์มาให้กำลังใจบ้างนะค้า ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 180 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

457 ความคิดเห็น

  1. #389 WongkaewKanchana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 00:12

    สุดยอดมากคุณฉัตร
    #389
    0
  2. #99 pretty-p (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 18:32

    มันต้องอย่างนี้ค่ะ เดี๋ยวเด็กเข้าใจผิด ตบมันเลยเจ้าค่ะ

    #99
    0
  3. #82 kaew_1980 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:42
    มันต้องยังงี้ซิ คุณฉัตร
    #82
    0
  4. #81 มอมแมม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:00

    กรี๊ดดดดดดดดด​ ตบเลยค่ะเอาให้หนักยังไม่ทันแต่งใหญ่คับบ้านเหลือเกิน​

    #81
    0
  5. #80 Pun Arun (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:43

    เอิ่มมมมมมมมมมมมม

    ผู้ชายดี ๆ เขาไม่ทำร้าย

    ผู้หญิงนะคะ ลุงฉัตร

    เอ้ย พี่ฉัตร แหะ แหะ

    #80
    0
  6. #79 dekbanna (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:29

    ลุงอย่าช้า ตบให้ฝ่ำ

    #79
    0
  7. #78 kittyphoon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:40
    พี่ฉัตร ม่ะผิด พี่โมโหมาก บอกเลย
    #78
    0
  8. #77 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:39
    ลุงรู้ ลุงเห็น ลุงเคลียร์ได้
    #77
    0
  9. #76 รัตนา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:21

    อีลุงงงงง แมนๆกันไป ตบให้คว่ำ

    #76
    0