ดวงใจในปกครอง (สนพ.เขียนฝัน ในเครือ ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 14 : ผู้ชายเย็นชา 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 170 ครั้ง
    20 ก.พ. 63

“คุณฉัตรไปกินข้าวกับหนูก่อนนะคะ” เธอรบเร้า วางฝ่ามือบนแผงอกภายใต้เสื้อเชิ้ตสีน้ำทะเล ก่อนจะเผลอลูบไล้เบาๆ อย่างลืมตัว

เอกฉัตรตัวแข็งไปชั่วขณะ พร้อมกับร้อนระอุบางอย่างที่ลุกโชนขึ้นมาในกาย จู่ๆ ความไม่ประสีประสาของเธอก็ทำให้เขาพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลอีกแล้ว

“หนูทำงานช่วยคุณหาเงินยังไม่ได้ แต่หนูก็ทำกับข้าวให้คุณกินได้นะคะ” เธอสบตาเขาด้วยอาการเว้าวอน ทำให้คนที่กำลังขบกรามหักห้ามความชั่วร้ายของตัวเองถึงกับแทบคลั่ง

บ้าเอ๊ย!

นี่เด็กอายุสิบหกนะ เด็กในปกครองด้วย นี่แกคิดบ้าอะไรวะไอ้ฉัตร!

“คุณฉัตรขา”

“โอเคๆ ยอมแล้ว ฉันยอมแล้ว” ชายหนุ่มยกธงขาว พ่ายแพ้เสียงหวานๆ นั่นยับเยิน นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน นับวันเขาก็ยิ่งเลวทรามลงทุกวันเพราะเด็กในปกครองอย่างนั้นใช่ไหม

“เย่” แพรไหมทำเสียงดีใจ พร้อมกับยกแขนโอบรอบลำคอแกร่งแล้วเด้งตัวไปมาบนตักแกร่ง หารู้ไม่ว่ามันกำลังสร้างความทรมานให้กับคนใต้ร่างมากมายแค่ไหน

“เพราะอย่างนี้ไง ฉันถึงไม่อยากอยู่ใกล้เธอนัก” เอกฉัตรพึมพำออกมาเบาๆ

“ว่าไงนะคะ” หญิงสาวเอียงคอถาม เมื่อได้ยินเสียงเขาบ่นงึมงำในลำคอ จับใจความไม่ได้ว่าเขาพูดอะไร

“ไม่มีอะไร” เขาปฏิเสธทันควัน ก่อนจะสลัดความว้าวุ่นในใจออกไปให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นเขาอาจกลายเป็นคนชั่วในสายตาของเธอก็เป็นได้

“หายโกรธหนูแล้วนะคะ”

“หือ ฉันไปโกรธอะไรเธอตอนไหนมิทราบ” เอกฉัตรเลิกคิ้วสงสัย

“ก็...หนูทำให้คุณโกรธ”

“เรื่อง...” เขาไม่รู้จริงๆ ว่าเธอหมายถึงเรื่องอะไรกันแน่

“นาฬิกานั่น หนูไม่ได้ใส่แล้ว” เธอบอกอ้อมแอ้ม อยากเอาใจเขา ไม่อยากให้เขาโกรธ จึงได้ถอดออกไป

“เปล่าโกรธ” เขาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แต่ก็รู้สึกพอใจมากที่เธอทำแบบนั้น เขาเป็นผู้ปกครองของเธอ ย่อมต้องได้สิทธิ์มากกว่าใครคนอื่นสิถึงจะถูก

“แน่นะคะ”

“ไปกินข้าวกันดีกว่า” เขาเปลี่ยนเรื่องทันที เมื่อเห็นสายตาคาดคั้นปนจับผิดของเด็กดื้อที่ชอบงอแง

“ขี้โกง”

“ใครโกงไม่ทราบ” เขาทำเสียงกลั้วหัวเราะ มองเด็กบนตักตาหยี

“คนแก่ขี้โมโหไง”

“หือ...ใครแก่” เอกฉัตรทำตาดุ ต่างจากคนตัวเล็กที่หัวเราะคิกคักด้วยความชอบใจเป็นอย่างมาก

“ไม่รู้ค่ะ” เธอส่ายหน้ารัวๆ ทั้งที่กำลังหัวเราะเขาอย่างมีความสุข

เอกฉัตรค้อนใส่ แต่ก็ดีใจที่เธอหัวเราะได้แบบนี้ เขาผิดเองที่ทอดทิ้งและไม่ไยดีเธอ ปล่อยให้เธอเหงาและรู้สึกตัวคนเดียวมาตลอด ทว่าที่ทำแบบนั้นก็เพราะมีเหตุผลของตัวเอง และหลังจากนี้ อาจจะต้องยิ่งห่างมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

ดวงตาคมทอดมองใบหน้าหวานด้วยความรู้สึกประหลาดล้ำในใจ แก้มใสๆ กับริมฝีปากสีชมพูอิ่มทำให้เขาหายใจติดขัด ยิ่งดวงตากลมโตคู่นั่นกำลังจ้องเขาด้วยความซุกซนอยู่แล้ว ก็ยิ่งทำให้เขาใจสั่นรัวมากยิ่งขึ้น

ฝ่ามือใหญ่เลื่อนขึ้นไปแตะที่แก้มเธอแผ่วเบา ความเผลอไผลทำให้เขาสูญเสียการควบคุมร่างกายไปชั่วขณะ แพรไหมกะพริบตาปริบๆ มองเขาด้วยความงุนงงอยู่ในที คล้ายถูกสะกดด้วยเปลวไฟในดวงตาของผู้ปกครอง

“คุณฉัตร” เธอพึมพำเบาๆ หัวใจดวงน้อยแทบทะลุออกมานอกอก เมื่อปลายนิ้วใหญ่ถูไถบนกลีบปากของเธอแผ่วเบา พร้อมกับดวงตาคมปลาบที่ทำให้เธอร้อนผ่าวไปแทบทั้งตัวเลยทีเดียว

“ทำอะไรกันอยู่ครับพี่ฉัตร แพรไหม”

เสียงทักท้วงที่ดังมาแต่ไกลทำให้เอกฉัตรดึงสติกลับมา ก่อนจะยกร่างเด็กในปกครองลงจากร่าง แล้วลุกขึ้นก้าวออกจากรถด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดเหมือนโลกกำลังจะพังทลาย ในขณะที่แพรไหมหน้าแดงก่ำ ก้มหน้างุดยืนอยู่ข้างๆ เอกฉัตรด้วยความสับสนงุนงงในใจ

“พี่ฉัตร แพรไหม มีอะไรกันหรือเปล่าครับ” เอกราชมองทั้งสองคนสลับไปสลับมาด้วยความสงสัย เมื่อเห็นพี่ชายทำหน้าแปลกๆ ในขณะที่แพรไหมดื่นตกใจเหมือนทำอะไรผิดมาอย่างไรอย่างนั้น

“ไปกินข้าวด้วยกันไหม” เอกฉัตรเอ่ยถามน้องชาย ก่อนจะปิดประตูรถแล้วเดินหนีเข้าบ้านไปดื้อๆ เหมือนกับคนกำลังหิวมากจนรอไม่ได้

“อะไรของเขากัน” เอกราชมองตามพี่ชายไปด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะหันกลับมามองแพรไหมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม

“ไปกินข้าวกันค่ะ” แพรไหมหันมาชวนเอกราช ก่อนจะรีบก้าวตามผู้ปกครองเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว สร้างความงงงวยให้กับเอกราชมากขึ้น

สองคนนี้เป็นอะไรกัน ชายหนุ่มถามตัวเองในใจ ก่อนจะก้าวตามทั้งคู่เข้าไปในบ้านทันที เขากำลังหิวข้าวพอดี เรื่องอะไรที่จะต้องปฏิเสธ เก็บความสงสัยเอาไว้ก่อน ให้อิ่มท้องแล้วค่อยว่ากันอีกที

****อีตาราชมาขัดทำมั้ยยยยยย

****ลุงๆ คุก คุก คุก นะลุง จะทำไรน้องงง

***มีคนห่วงสุขภาพไรท์ด้วย ขอบคุณมากๆนะค้า ตอนนี้กลับมาตั้งสติปั่นต้นฉบับต่อแล้ว เอาใจช่วยด้วยนะค้า

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 170 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

457 ความคิดเห็น

  1. #75 ParinParinyaphas (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:37
    เมื่อไรจะน้องจะบรลุนิติภาวัสักที ลุงจะได้ไม่ต้องทน
    #75
    0
  2. #74 singsong singsong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:42

    ลุงทำตัวเฉียดไปเฉียดมานั่นนะคุกนะลุงท่องไว้ คุก คุก คุก

    #74
    0
  3. #73 silk19 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:47

    ใจเย็นค่ะ ลุง

    #73
    0
  4. #72 tutue (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:51

    ลุง..รอน้องบรรลุนิติภาวะก่อนนะ ช่วงนี้ซื้อกินไปพลางๆ ????????

    #72
    0
  5. #71 kittyphoon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:11
    พี่ฉัตร โมโหคุนราชมากกก บอกเลย
    #71
    2
    • #71-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 14)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:15
      พี่ฉัตร หรือคนอ่าน 555
      #71-1
  6. #70 kaew_1980 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:04
    ขันต นะลุง ขันติ อย่าพึ่งขันแตก
    #70
    2
    • #70-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 14)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:16
      ลุงไหวมั้ยยยย
      #70-1
  7. #69 Pun Arun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:51

    จะเข้ามาทำมายยยยยย คุณราชชชชช

    #69
    1
    • #69-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 14)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:59
      ราชมือชง อิอิ
      #69-1
  8. #68 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:48
    555+++ ตบะเกือบแตกแลัว
    #68
    2
    • #68-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 14)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:59
      สงสารลุงโฉด
      #68-1