ดวงใจในปกครอง (สนพ.เขียนฝัน ในเครือ ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 11 : ผู้ชายเย็นชา 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    8 ก.พ. 63

“กลับมาแล้วเหรอคะ”

รอยยิ้มตื่นเต้นดีใจของคนที่วิ่งมาหาเมื่อเขากลับมาถึงบ้าน ทำให้เอกฉัตรยืนนิ่งงันอยู่ครู่หนึ่งแล้วสบตาเธอด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกไปชั่วขณะ เพียงเห็นดวงตาหวานจ้องเขาราวกับเห็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกอย่างไรอย่างนั้น

“ดึกแล้วทำไมยังไม่นอน” ชายหนุ่มเอ่ยถาม ก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟานุ่ม แล้วเอนหลังพิงพนักโซฟาด้วยความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ

“หนูรอคุณฉัตรค่ะ”

“รอทำไม”

“ก็...”

ไม่รู้สิ แพรไหมก็ไม่รู้ว่าเธอจะรอเขาทำไม แต่เธอทำอาหารเย็นไว้หลายอย่าง และอยากกินกับเขาสักมื้อด้วยกันสักครั้ง เนื่องจากวันนี้เป็นวันที่เธออายุครบสิบหกปีบริบูรณ์

“มีอะไรกินบ้างไหม” คำถามนั้นทำให้แพรไหมตาโต รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

“หนูจัดโต๊ะไว้รอแล้วค่ะ งั้นเราไปกินกันเลยไหมคะ”

เอกฉัตรยิ้มขัน ตอนนี้สี่ทุ่มกว่าแล้ว แต่เธอยังรอเขากลับมากินข้าวด้วยอย่างนั้นหรือ นี่แพรไหมหิ้วท้องทนหิวเพื่อรอเขากลับมาแม้จะสี่ทุ่มแล้วก็ตามจริงๆ หรือ

เด็กน้อยเอ๊ย!

เอกฉัตรมองคนที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ แววตาสดใสที่เปล่งประกายนั้นทำให้เขารู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก ตลอดเวลาที่ผ่านมาหลายเดือน แพรไหมคงรู้สึกเหงาและคิดว่าเขาทอดทิ้ง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังอยากกลับมาอยู่กับเขาและทำกับข้าวให้กินแบบนี้

“ไปกัน” ชายหนุ่มบอกเธอ ก่อนจะลุกแล้วเดินตามแม่ครัวตัวน้อยไปยังโต๊ะอาหารทันที ก่อนจะพบว่าแพรไหมทำกับข้าวไว้รอเขาเยอะแยะจนเต็มโต๊ะไปหมด

ชายหนุ่มนั่งกินทุกอย่างที่อยู่บนโต๊ะ นั่นอาจเป็นเพราะสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของคนทำที่นั่งเท้าคางมองเขาด้วยแววตาตื่นเต้น เป็นเช่นนั้นแล้วเขาหรือจะกล้าทำให้เธอเสียน้ำใจไปได้

“อร่อยทุกอย่างเลย ขอบใจนะแพรไหม” เขากล่าวกับเธอด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ก่อนจะขอตัวกลับเข้าห้องเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วปล่อยให้แพรไหมจัดการเก็บโต๊ะอาหารต่อไปตามลำพัง

เอกฉัตรล้วงกล่องของขวัญกล่องเล็กออกจากกระเป๋ากางเกง เพ่งมองแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ ด้วยความขบขันตามลำพัง เขารู้อยู่แล้วว่าวันนี้วันเกิดเธอ จึงได้รีบออกจากบ้านไปแต่เช้าเพื่อจะหาของขวัญให้ แต่ก็ติดธุระด่วนจนทำให้กลับมาดึกดื่นป่านนี้

แพรไหมคงไม่กล้าบอกเขา แต่ก็ทำอาหารมากมายเพื่อรอเขากลับมากินด้วยกัน ทว่ามีแต่เขาคนเดียวที่กินอาหารพวกนั้น เพราะคนทำเอาแต่นั่งจ้องเขากินทีละอย่างด้วยแววตาตื่นเต้นดีใจ

เดี๋ยวค่อยเอาไปให้แล้วกัน...

ชายหนุ่มคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำ เพื่อชำระกายให้สดชื่นหลังจากที่ออกไปทำงานมาตลอดทั้งวัน ราวสิบนาทีได้ก็เปิดประตูออกมาด้วยความกระชุ่มกระชวย

“แพรไหม”

ร่างเล็กสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ เมื่อหันมาเจอผู้ปกครองออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวพันเอวเพียงผืนเดียว ในขณะที่เอกฉัตรเท้าเอวมองเธอด้วยสายตาตำหนิและไม่พอใจ

“เข้ามาทำอะไรที่ห้องฉัน”

“เอ่อ...หนูเอาผ้าห่มคุณไปซักมาค่ะ เลยเอามาคืน” เธอหลบสายตาเขา รู้สึกใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อมองเห็นแผงอกล่ำๆ ที่เต็มไปด้วยหยดน้ำเกาะอยู่

“ขอบใจ”

“มะ...ไม่เป็นไรค่ะ งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ”

“เดี๋ยวก่อนแพรไหม”

เสียงเรียกของเขาทำให้เธอชะงักฝีเท้าลงทันที ก่อนจะหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขาด้วยอาการตื่นตระหนก รู้สึกตัวเล็กลงกว่าเดิมอย่างไรชอบกล

เอกฉัตรเดินไปหยิบกล่องของขวัญที่วางเอาไว้ก่อนหน้า แล้วเดินกลับมายืนอยู่ตรงหน้าเด็กในปกครองอีกครั้ง ไหนๆ เธอก็เข้ามาแล้ว ให้ของขวัญตอนนี้เลยแล้วกัน จะได้ไม่ต้องออกไปหาเธออีกรอบ 

“ให้”

“คะ” แพรไหมทำหน้างุนงง เมื่อเขาแบมือแล้วยื่นออกมาตรงหน้า โดยมีกล่องกำมะหยี่สีแดงเล็กๆ อยู่บนฝ่ามือของเขา

“อะไรคะ” เธอสบตาเขาด้วยแววตาตื่นเต้น อย่าบอกนะว่าเขารู้แล้วว่าวันนี้วันเกิดเธอ

ไม่ได้หวังจะให้เขาหรือใครให้ความสำคัญ เพราะเธอเป็นเพียงภาระที่พวกเขาต้องรับผิดชอบเท่านั้น แต่ว่า...ตอนนี้เธอกลับหวังว่ามันจะเป็นอย่างที่เธอคิดจริงๆ

“สุขสันต์วันเกิด สาวน้อยของฉัน”

“คุณฉัตร”

แพรไหมเบิกตากว้าง มองคนตรงหน้าด้วยหัวใจพองโต ในขณะที่คนให้ยิ้มอบอุ่น แล้วมองแววตาตื่นเต้นของสาวน้อยด้วยความรู้สึกขบขัน

แต่เมื่อร่างเล็กถาโถมเข้ามากอดเขาด้วยอาการดีใจหลังจากนั้น กลับทำให้เอกฉัตรนิ่งอึ้งและทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ พร้อมกับจังหวะของหัวใจที่เต้นผิดปกติไปจากเดิม

“แพรไหม”

เอกฉัตรดันร่างนั้นออกห่าง พร้อมกับมองเธอด้วยสายตาดุๆ ทว่าเจ้าตัวกลับยิ้มแฉ่งหน้าบาน ไม่สะทกสะท้านกับการดุของเขาเลยแม้แต่น้อย

“จะเอาไม่เอา” ชายหนุ่มทำเสียงหงุดหงิด เบือนสายตาหนีรอยยิ้มหวานตรงหน้าเหมือนรำคาญ

“เอาสิคะ” แพรไหมรีบคว้ามันมาทันที ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจไม่ให้เธอเสียก่อน

หญิงสาวรีบเปิดดูทันที ก่อนจะทำตาโตเมื่อเห็นของขวัญวันเกิดที่เขาให้ สร้อยข้อมือเล็กๆ ที่มีตุ้งติ้งเป็นรูปหัวใจดูน่ารักมาก ทว่าก็ไม่น่ารักมากเท่ากับเจ้าของมันที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้

“ชอบไหม”

“ค่ะ” คนตอบยังไม่ละสายตาจากสร้อยทองที่ได้รับจากเขา

“ค่อยยังชั่ว ฉันหาทั้งวัน กลัวไม่ถูกใจเธอจะแย่”

****หนายยยย ใครด่าลุงโฉดดด 555 วิ่งไปหาของขวัญให้น้องทั้งวัน ได้มาแค่นี้ ลุงเอ๊ยยย ตะมุตะมิแท้

****ฝากเมนต์ ฝากแชร์ ฝากกดแอดแฟนติดตามด้วยนะคะ ช่วงนี้แชร์ไม่ได้อีกนานเลยจ้า ก็จะดูเงียบๆ กดติดตามไว้จะได้ทันเวลาโอบอัปเดตเน้อ

****ปั่นไม่ทันแล้วววว กระดึ๊บๆๆไป ปั่นได้ก็จะมาอัปเรื่อยๆค่ะ ขอกำลังใจด้วยน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

457 ความคิดเห็น

  1. #56 pretty-p (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:54

    ดีใจมากกกก ค่ะ แค่นี้ก็หายงอนแล้วล่ะค่ะ

    รักจะตายอยู่แล้วววววว

    #56
    1
    • #56-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 11)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:17
      หลงลุงงงงง
      #56-1
  2. #52 kittyphoon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:17
    คุนฉัตร น่ารักที่สุดดดด
    #52
    1
    • #52-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 11)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:19
      รักมั้ยยย
      #52-1
  3. #51 Nuging18 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:53
    รอebookคะ อยากอ่านเต็มๆแล้วคะ
    #51
    1
    • #51-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 11)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:19
      แพร้บๆน้า
      #51-1
  4. #50 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:39
    แค่นี้เด็กน้อยก็ปลื้มปริ่ม
    #50
    1
    • #50-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 11)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:19
      น้ำตาจะไหล
      #50-1
  5. #49 ฺฺBLACKKNIGHT (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:35
    โดนเด็กกอดรู้สึกอย่างไรบ้างคะ //ยื่นไมค์
    #49
    1
    • #49-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 11)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:20
      ลุงคงตบะแตกแล้วววว
      #49-1