ดวงใจในปกครอง (สนพ.เขียนฝัน ในเครือ ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 10 : เด็กในปกครอง 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 195 ครั้ง
    4 ก.พ. 63

แพรไหมเดินกลับเข้าบ้านอีกครั้ง แล้วเก็บตะกร้าเสื้อผ้าของตัวเองกับของเอกฉัตรออกมาซักทำความสะอาด เมื่อคืนเขามามาก แถมยังอาเจียนใส่เธอจนเลอะเทอะไปหมด คิดว่าเขาคงจำอะไรไม่ได้แน่ว่าทำอะไรไว้เมื่อคืนนี้

สายหยุดเอาขนมหวานมาให้เธอที่บ้านของเอกฉัตรในตอนเที่ยง ก่อนทั้งคู่จะนั่งคุยที่ระเบียงบ้านตามประสาคนที่ไม่ได้พบกันนานหลายเดือน ซึ่งก็ทำให้แพรไหมหายเหงาได้บ้าง คิดว่าจะต้องอยู่คนเดียวในบ้านแล้วเสียอีก เพราะเจ้าของบ้านก็ดันหนีออกไปข้างนอกตั้งแต่เช้า ทำราวกับว่าเธอคือตัวปัญหาที่น่ารังเกียจสำหรับเขาอย่างไรอย่างนั้น

“คุณฉัตรออกไปข้างนอกทุกวันเลยหรือคะป้า” ว่าจะไม่ถามถึงเขา แต่ใจเจ้ากรรมก็เก็บงำความอยากรู้เอาไว้ไม่ได้

“จริงๆ ช่วงนี้คุณฉัตรเองก็ไม่ค่อยกลับบ้านหรอก หายไปทีเป็นอาทิตย์ก็มี ป้าเองก็ไม่ได้ถามว่าไปทำอะไร คุณฉัตรเองก็ไม่ว่างให้ถาม ทุกคนในบ้านก็ชินกันหมด เลยไม่ค่อยมีใครใส่ใจเรื่องคุณฉัตรนัก”

“เป็นเพราะหนูหรือเปล่าคะป้า คุณฉัตรถึงได้...”

“ไม่เอาน่า อย่าคิดแบบนั้น ถึงคุณฉัตรจะเย็นชาไม่ค่อยแสดงความรู้สึกกับใครก็ตาม แต่ป้าก็มองออกว่าคุณฉัตรห่วงใยหนูแพรมาก แต่เป็นเพราะงานยุ่งจริงๆ คุณฉัตรถึงได้ไม่มีเวลาที่จะมาดูแลหนูด้วยตัวเอง”

“แต่หนูรู้สึก...” แพรไหมไม่รู้จะอธิบายอย่างไรให้สายหยุดเข้าใจดี มันอัดอั้นตันใจไปหมด จนอกแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว

“หนูแพรไม่อยากอยู่กับคุณฉัตรแล้วเหรอ” สายหยุดหันมาถาม แม้จะรู้ว่าแพรไหมรู้สึกอย่างไร แต่นางก็ได้แต่ปลอบใจเช่นนี้ เพราะนางก็ไม่รู้ใจเอกฉัตรเช่นกัน

“มันจะมีประโยชน์อะไรคะ ในเมื่อคุณฉัตรไม่ได้อยากอยู่กับหนูนี่” เธอบอกเสียงสั่นๆ หวั่นไหวทุกครั้งเมื่อพูดถึงผู้ปกครองของตัวเอง

“เด็กโง่ คนอย่างคุณฉัตรอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด ไม่เคยใส่ใจความเป็นไปของใครสักคน แต่คุณฉัตรกลับเลือกที่จะดูแลหนูแพร นั่นก็เพราะคุณฉัตรเมตตาหนูแพรจริงๆถึงจะไม่เคยไปหาที่โรงเรียน แต่คุณฉัตรก็สอบถามความเป็นไปของหนูกับป้าเสมอ ขาดเหลืออะไรก็หามาให้ มีแต่หนูนั่นแหละที่ไม่ยอมรับอะไรจากคุณฉัตรเลย”

“ก็หนู...” จะบอกว่าน้อยใจ เลยประชดกลับด้วยการไม่รับอะไรจากเขาก็กลัวขายหน้าเหลือเกิน

“คุณฉัตรก็เหมือนหนูแพรนั่นแหละ ตั้งแต่แม่ตายก็อยู่ตัวคนเดียวมาตลอด เพราะพ่อไม่ค่อยจะใส่ใจสนใจเท่าไหร่ ไม่เหมือนคุณภพกับคุณราชที่คุณท่านดูจะสนิทสนมกันมากกว่า”

“ทำไมละคะป้า”

“พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็สงสาร เพราะคุณท่านเป็นคนมีเสน่ห์และรักสนุก จึงได้มีผู้หญิงมาเกี่ยวพันหลายคน ทำให้ไม่มีเวลาให้กับภรรยาทุกคนได้เท่ากัน คุณมารีน่าแม่ของคุณฉัตรแกเป็นคนสมัยใหม่ มีความคิดความอ่านตามประสาลูกครึ่งที่เติบโตในต่างประเทศ พอสามีไม่รักไม่สนใจ แกก็ออกไปใช้ชีวิตสนุกๆ ของแกกับเพื่อนฝูง บ่อยครั้งเข้าก็พาเพื่อนๆ มาสังสรรค์ที่บ้าน ทำให้คุณท่านไม่พอใจ บานปลายจนเกิดคำครหาว่าแกคบชู้สู่ชาย”

“ตายจริง” แพรไหมตกใจกับสิ่งที่เพิ่งได้รับรู้

“ป้าว่าไม่จริงหรอกค่ะ คนอย่างคุณมารีน่าถึงจะรักสนุกแค่ไหน แต่แกก็ไม่เคยละเลยลูกชายหรือว่าทำอะไรที่เป็นกรทำร้ายน้ำใจลูกเลย แกขอเลิกกับคุณท่านแล้วจะพาลูกชายกลับอเมริกาด้วยซ้ำ แต่ว่าคุณท่านไม่ยอม จนกระทั่ง...”

น้ำเสียงของสายหยุดเงียบลงไป แววตาบ่งบอกถึงความเศร้ากับเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีตจนยากจะลืมเลือน วันนี้เหมือนทั้งโลกของเอกฉัตรพังทลาย ไม่เหลือแม่ให้ได้กอดเหมือนคนอื่นๆ อีกต่อไปแล้ว

“จนกระทั่งอะไรหรือคะป้า”

“จนกระทั่งคุณมารีน่าเสียไปนั่นแหละค่ะ ถึงได้หลุดพ้นจากวงจรชีวิตของการเป็นเมียคุณท่าน”

“ท่านเสียได้ยังไงคะป้า” แพรไหมสงสัย เธอรู้ว่ามารดาของเอกฉัตรเสียไปนานแล้ว แต่ก็ไม่มีใครพูดถึงว่าเสียเพราะอะไร

“คุณมารีน่าแกเครียดค่ะ ไม่รู้ว่าคิดอะไรยังไงในใจตอนนั้น แกตัดช่องน้อยแต่พอตัวด้วยการฆ่าตัวตาย ทิ้งคุณฉัตรให้เผชิญกับทุกอย่างในโลกเพียงลำพังตั้งแต่ยังเด็ก”

“ฆ่าตัวตายเหรอคะ” แพรไหมอุทานด้วยความตกใจ ไม่คิดว่ามารีน่าจะคิดสั้นได้แบบนั้นจริงๆ

“ผูกคอตายค่ะ ในห้องที่หนูแพรพักอยู่นี่แหละบ้างก็ว่าแกหนีอายเรื่องที่คุณท่านจับได้ว่ามีชู้ บ้างก็ว่าแกทะเลาะกับคุณท่านจนเกิดความน้อยใจ” สายหยุดถอนหายใจยาว ในขณะที่แพรไหมอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ เพราะไม่คิดว่าเอกฉัตรจะโชคร้ายตั้งแต่เด็กไม่ต่างจากเธอเลยสักนิด

เธอดีกว่าที่พ่อรักและดูแลเธอด้วยความรักจนตายจากไป แต่กับเขาล่ะ ได้รับความอบอุ่นจากคนเป็นพ่อได้ไหม ในเมื่อแม่ของเขาถูกตราหน้าว่ามีชู้อย่างนั้น

“กลัวเหรอคะ” สายหยุดยิ้มขัน เมื่อเห็นเด็กสาวทำหน้าแปลกๆ ไปหลังจากฟังเรื่องที่นางเล่าให้ฟัง

“ไม่ค่ะ หนูแค่ตกใจและเห็นใจคุณฉัตรเท่านั้น”

“งั้นก็ทำตัวดีๆ ตั้งใจเรียนให้จบแล้วกลับมาดูแลคุณฉัตรเป็นการตอบแทน คุณฉัตรอาจจะแสดงความรู้สึกไม่เก่ง แต่ว่าข้างในเป็นคนอ่อนโยนและใจดีมากเลยนะอืม...แล้วก็อย่าไปบอกใครว่าป้าเล่าเรื่องนี้ให้ฟังล่ะ คุณฉัตรไม่ชอบให้ใครพูดถึงแม่เท่าไหร่ และเรื่องพวกนี้ก็เป็นเรื่องในบ้านที่ผ่านมานานแล้ว ไม่ควรเอาไปพูดข้างนอกให้คนอื่นรับรู้ มันจะดูไม่งาม”

“ค่ะป้า หนูรู้ค่ะ” แพรไหมพยักหน้าเข้าใจ

อยู่กับเอกฉัตรต้องเข้าใจและอดทนให้มากสินะ แพรไหมเตือนสติตัวเอง เขาเป็นคนส่งเธอเรียนหนังสือและรับผิดชอบทุกอย่าง เธอก็ควรเชื่อฟังและแบ่งเบาความเหน็ดเหนื่อยของเขาให้เบาลงถึงจะถูก ไม่ใช่คิดจะเอาแต่ใจและแอบงอนเขาอยู่แบบนี้

***ลุงฉัตรน่าสงสาร แกมีปม ช่วยรักแกหน่อยน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 195 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

457 ความคิดเห็น

  1. #48 pretty-p (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:49

    โอว ลุงแกน่าสงสารทีเดียวเชียววววววววว ล่ะ

    #48
    1
    • #48-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 10)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:20
      ลุงไม่แก่น้าาา 555
      #48-1
  2. #46 kittyphoon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:36
    รักที่สุดแล้ววววว
    #46
    1
    • #46-1 โอบขวัญ(จากตอนที่ 10)
      13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:20
      สุดที่รัก
      #46-1
  3. #45 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:29

    สาวๆๆๆ หันมาอยู่ทีมลุงหน่อยเร็ว ชีวิตแกมีปม.

    #45
    0
  4. #44 Nuging18 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:12
    Ebookมาเมื่อไรคะ
    #44
    0