เจ้าสาวยอดรัก (สนพ. Sugar Beat) My Bride Sweetheart Series

ตอนที่ 9 : บทลงโทษของคนขี้หึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,945
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    5 ก.พ. 60

            


                “ปล่อยหนูนะ คนบ้า!”

                กระต่ายตวาดใส่เขาเสียงหอบๆ เมื่อจู่ๆ คาร์ลก็ถอนจูบแล้วรั้งตัวเธอให้ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ตัวนุ่ม หลังจากนั้นก็หันไปปัดเอกสารทุกอย่างบนโต๊ะที่กีดขวางทิ้งไป พร้อมกับฉวยโอกาสยกร่างเล็กของเธอขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานอย่างรวดเร็ว โดยที่กระต่ายเองก็ไม่ทันตั้งตัว

                นี่จะทำบ้าอะไร ปล่อยนะ อื้อ...

                ริมฝีปากร้อนรุมทาบทับลงมาปิดปากเธออีกครั้ง พร้อมกับลำแขนแข็งแรงที่โอบรัดเธอเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย หากแต่คราวนี้หาใช่รสจูบร้อนแรงเอาแต่ใจเหมือนเมื่อครู่ที่ผ่านมา แต่มันกลับเป็นจูบแสนเสน่หาที่เว้าวอนและหว่านล้อมให้เธอสนองกลับไปอย่างหลงลืมตัว

                สัมผัสอ่อนโยนของคาร์ลทำให้กระต่ายคลายความตื่นเต้นลง ความเกร็งและตกใจเมื่อครู่กลายเป็นนิ่งและยอมสยบในที่สุด สองมือเล็กๆ ยกขึ้นโอบรอบคอเขาอย่างลืมตัว ก่อนที่ปลายลิ้นเล็กๆ จะเริ่มขยับตอบเขาด้วยความเผลอไผลในที่สุด

                คาร์ลครางในลำคออย่างพึงพอใจ เมื่อหญิงสาวโต้ตอบเขากลับมาด้วยปลายลิ้นที่ยังกล้าๆ กลัวๆ อยู่ แต่ถึงกระนั้นก็ทำให้เขามีความสุขจนแทบจะสกัดกั้นตัวเองไม่ไหว

                รักเธอบนโต๊ะเสียตอนนี้ดีไหม 

ชายหนุ่มถามตัวเองในใจ ก่อนจะครางกระหึ่มเมื่อฝ่ามือเล็กๆ ของเธอลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังบึกบึนของเขา โดยเจ้าตัวหารู้ไม่ว่าทำแบบนี้มันจะยิ่งทำให้เขาคลั่งมากขึ้นเรื่อยๆ

                กระต่ายน้อย อย่า...ไม่เอาอย่าทำแบบนี้ชายหนุ่มถอนจูบออกมาเพื่อเรียกสติทั้งเธอและตัวเอง ก่อนจะจับมือเธอที่กำลังลูบไล้ไปมาอย่างแผ่วเบาบนแผงอกแข็งแกร่งเอาไว้แน่น

                กระต่ายเหมือนถูกฉุดลงมาจากปุยเมฆขาว หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าอะไรเป็นอะไร ใบหน้าสวยร้อนผ่าวพร้อมกับแก้มแดงเถือกทันที เมื่อจับต้นชนปลายได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป

                บ้าไปแล้ว กระต่ายเอ็ดตัวเองในใจ นี่เธอทำบ้าอะไรลงไปกัน แบบนี้คาร์ลจะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงอย่างไร โธ่เอ๊ย! ทำไมเธอถึงได้โง่เง่าอย่างนี้นะกระต่าย

                ปล่อยหนู!” ความอับอายแปรเปลี่ยนเป็นความโมโห มือเล็กที่โอบกอดเขาเมื่อครู่กลายมาเป็นผลักไสร่างเขาให้ออกห่างจากตัวเธอ พร้อมกับหยาดน้ำตาที่ไหลออกมาด้วยความรู้สึกเสียใจอย่างบอกไม่ถูก

                ไม่ปล่อย! ต่อไปนี้ฉันจะไม่ปล่อยเธอไปไหนอีกแล้ว

                “คุณมันคนเห็นแก่ตัว ไม่อยากได้ก็ปล่อยทิ้ง พออยากได้ก็คิดจะกลับมาอย่างนั้นเหรอหญิงสาวตะคอกใส่เขาทั้งน้ำตา ทำไมคาร์ลถึงทำเหมือนเธอไม่มีค่าใดๆ เลย คิดอยากจะทิ้งก็ทิ้ง คิดอยากจะได้คืนก็มาทวงอย่างเอาแต่ใจอย่างนี้เหรอ

                ใช่สิ! สำหรับเขาแล้วเธอเป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่งเท่านั้น คนอย่างเขาจะรู้ซึ้งถึงจิตใจที่บอบช้ำของเธอได้อย่างไรกัน ในเมื่อเขาไม่เคยมองเธอในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง อย่างที่ผู้ชายควรมอง

                กระต่ายคาร์ลอุทานออกมาด้วยความตกใจ น้ำตาใสๆ ของเธอมันทำให้หัวใจของชายผู้มีแต่ความเย็นชาถึงกับไหวยวบในทันที เสียงสะอื้นเบาๆ ของเธอมันทำให้เจ็บไปหมด ราวกับว่าแต่ละหยดคือเข็มที่ทิ่มแทงลงบนหัวใจของเขาเสียอย่างนั้น

                ไม่ร้องสิชายหนุ่มพยายามจะเช็ดน้ำตาให้เธอ แต่ทว่ากลับถูกปัดทิ้งอย่างไม่ไยดี ทำเอาใบหน้าหล่อถึงกับซีดลงในทันควัน

                ไม่ต้องมายุ่งกับหนู ไปให้พ้นเลยคนตัวเล็กตวาดใส่เขาด้วยความโกรธแค้น พร้อมกับยกหลังมือเช็ดน้ำตาป้อยๆ เหมือนครั้งในอดีตไม่มีผิด

                จะให้ไปไหน ในเมื่อเมียฉันอยู่นี่คาร์ลบอกเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง พร้อมกับมองหน้าเธอด้วยความรู้สึกผิดที่เอาแต่ใจจนทำให้เธอโกรธอีกแล้ว

                ก็จะให้ทำไงได้ล่ะ เขาไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้นา เขาไม่เคยจีบใคร ไม่เคยต้องเอาอกเอาใจใครมาก่อน อยากได้ผู้หญิงคนไหนก็แค่เสียเงินจ่ายไป ไม่เห็นต้องมาตามใครเหมือนอย่างที่ตามยายตัวร้ายอย่างกระต่ายเลยสักคน

                เมื่อก่อนก็ว่านอนสอนง่าย แต่ตอนนี้ทำไมถึงได้พยศนักก็ไม่รู้ คาร์ลรู้สึกหนักอกหนักใจเหลือเกิน นี่ถ้าเขาไม่ทำผิดกับเธอก่อน เขาคงจัดการขั้นเด็ดขาดกับเธอไปแล้ว

                หนูไม่ใช่เมียคุณกระต่ายตะคอกใส่หน้าเขาเต็มเสียง ทั้งโกรธทั้งโมโหจนไม่อยากจะคุยกับเขาอีกแล้ว

                ไหนลองพูดอีกทีว่าไม่ใช่ซิคาร์ลย้อนถามเธอด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ พร้อมกับจ้องมองเข้าไปในดวงตากลมโตเอ่อน้ำตาด้วยท่าทางเอาเรื่องทีเดียว

                กระต่ายหลุบตาลงต่ำ ใบหน้าสวยงอง้ำเพราะรู้ว่าไม่มีทางที่จะเอาชนะเขาได้ ลองเธอพูดว่าไม่อีกแค่คำเดียวสิ รับรองว่าคาร์ลจะต้องลงโทษเธอมากกว่าจูบทอร์นาโดลูกเมื่อกี้นี้แน่

                แค่นี้เธอก็ปากเจ่อและบวมช้ำมากพอแล้ว คนบ้าอะไรจูบอย่างกับจะฆ่ากันให้ตาย ทำเอาเธอหายใจหายคอแทบไม่ทัน ขืนโดนเขาลงทัณฑ์แบบเมื่อครู่นี้อีก รับรองว่ากระต่ายได้ขาดใจตายเอาดื้อๆ แน่

                คราวนี้จะใส่อีกไหม ไอ้กระโปรงสั้นๆ นี่คาร์ลยื่นใบหน้าเข้ามาถาม ใบหน้าหล่ออยู่ห่างจากเธอเพียงแค่ลมหายใจรินรดกัน

                จะใส่ ใครจะทำไมหญิงสาวตอบออกไปอย่างต้องการเอาชนะ หารู้ไม่ว่าคำตอบนั้นมันยิ่งทำให้คนตัวโตยิ่งอยากเอาชนะเธอมากขึ้นด้วยเหมือนกัน

                แน่ใจนะชายหนุ่มกระซิบถามอีกครั้งอย่างแผ่วเบา ในขณะที่ฝ่ามือร้อนผ่าวเลื่อนขึ้นไปวางบนต้นขาเรียวงามของเธอ ก่อนจะลูกไล้เบาๆ แล้วค่อยๆ คืบคลานเข้าไปในกระโปรงตัวสวยอย่างช้า

                คุณคาร์ล อย่านะหญิงสาวส่งเสียงห้ามปรามเขาทันที พร้อมกับยื่นมือไปดึงมือของเขาออกมาพัลวัน

                จะใส่อีกไหม หืม...ฝ่ามืออีกข้างหันมาช่วยกันรุกรานเธอต่อ ทำเอาเจ้าของร่างงามถึงกับทำตาโตขึ้นมาด้วยความตกใจในทันที

                ปล่อยสิ อย่ามาล้วงนะอีตาบ้า!” กระต่ายขยับตัวหนีให้พ้นจากการคุกคาม แต่ทว่าก็ไม่อาจหนีพ้นวงแขนกว้างที่โอบรัดเธอเอาไว้จนแน่นหนาได้

                คาร์ลกอดเธอแน่นด้วยแขนเพียงข้างเดียว ในขณะที่อีกข้างยังมุดอยู่ในกระโปรงของเธอไม่ยอมไปไหน กระต่ายอายจนไม่รู้จะทำหน้าอย่างไร ทำไมคาร์ลจะต้องทำหยาบคายกับเธอถึงเพียงนี้ด้วยนะ

                หนูจะฟ้องพี่จันทร์เมื่อรู้ว่าสู้เขาไม่ได้ กระต่ายก็ยกพี่สาวบุญธรรมขึ้นมาอ้างทันที เพราะจันทร์เจ้าขาคือภรรยาของอดีตเจ้านายที่คาร์ลรักและเคารพมากที่สุด อย่างน้อยคาร์ลก็ต้องเกรงใจกันบ้าง

                อายุเท่าไหร่แล้ว จะเอาผัวไปฟ้องกับใครกันคาร์ลพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ พร้อมกับลูบไล้เนื้อนุ่มๆ ใต้กระโปรงของเธออย่างสบายใจ

                อย่าใส่อีก ฉันไม่ชอบ เข้าใจไหมชายหนุ่มกระซิบแผ่วเบาข้างหู อดไม่ได้ที่จะแกล้งขบใบหูเล็กๆ นั่นด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้

                ถามว่าเข้าใจหรือเปล่าฝ่ามือใหญ่ลูบไล้เนื้อนุ่มๆ ใต้กระโปรงหนักมือขึ้น เมื่อเห็นว่าเธอเอาแต่นิ่งและหน้างอไม่ยอมตอบเขาเสียที

                เข้าใจแล้วๆ เอามือของคุณออกมาเลยนะคนลามกหญิงสาวหน้าแดงก่ำ ทั้งอับอายทั้งโกรธแค้นเขาจนไม่กล้าสบตาด้วย คาร์ลเปลี่ยนจากคนอ่อนโยนเป็นคนป่าเถื่อนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร ทำไมกระต่ายถึงไม่เคยรู้มาก่อนเลย

                คาร์ลยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ ก่อนจะถอยฝ่ามือใหญ่ออกมาจากกระโปรงของเธอด้วยความเสียดาย รอให้ถึงเวลาที่เขาและเธอพร้อมก่อนเถอะ คาร์ลจะไม่หยุดแค่นี้อย่างแน่นอน

                จำไว้ว่าอย่าดื้อกับฉันอีก ไม่อย่างนั้น...ฉันจะล้วงให้ถึงตับไตไส้พุงให้หมดเลย และรับรองว่าจะไม่หยุดง่ายๆ เหมือนวันนี้แน่

                คาร์ลเอ่ยเตือน พร้อมกับรีบผละห่างออกจากร่างเล็กหอมกรุ่นที่ยั่วยวนเขาให้ตบะแตกทันที เนื่องจากกลัวว่าตัวเองจะเปลี่ยนใจกระโจนเข้าไปปลุกปล้ำเธอให้รู้แล้วรู้รอด

                กระต่ายจัดเสื้อผ้าและกระโปรงให้เรียบร้อยตามเดิม โดยไม่ลืมที่จะหันมาค้อนให้เขาด้วยใบหน้าแดงก่ำ หญิงสาวขยับร่างลงจากโต๊ะทำงานด้วยอาการสั่นเทิ้มไปทั้งตัว นึกโกรธตัวเองที่ปล่อยให้เขาลวนลามตามอำเภอใจโดยที่ไม่คิดต่อต้านแม้แต่นิดเดียว

                อย่านะกระต่าย...หญิงสาวเตือนตัวเองในใจ หากปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไป เธออาจจะต้องเสียใจเพราะเขาอีกรอบก็ได้ คาร์ลทำอะไรกับเธอไว้เมื่อห้าปีก่อน อย่าลืมมันง่ายๆ สิ

                เอกสารตกเรี่ยราดอยู่กลางพื้นห้อง ด้วยน้ำมือของคนเอาแต่ใจอย่างคาร์ลเมื่อครู่นี้ กระต่ายมองมันด้วยความขุ่นเคืองในใจ แต่ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้เดินไปเก็บมันขึ้นมาตามเดิม เสียงเคาะประตูจากหน้าห้องก็ทำให้เธอหยุดชะงักไปเสียก่อน ในขณะที่คาร์ลเองก็หันไปมองที่ประตูห้องด้วยความขัดใจเช่นกัน

                ขออนุญาตค่ะแอนนาพรวดพราดเปิดประตูเข้ามาทันที ก่อนที่หญิงสาววัยยี่สิบแปดจะทำหน้างุนงงและตกใจไม่ใช่น้อย เมื่อเห็นแผ่นกระดาษเกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้นห้อง

                เจ้านายสาวของหล่อนยืนอยู่ที่โต๊ะด้วยท่าทางแปลกๆ ชอบกล ในขณะที่ชายหนุ่มผู้อ้างตัวว่าเป็นสามีของเจ้านายสาว ก็มีทีท่าแปลกๆ ไปไม่ต่างกัน แต่สิ่งที่ทำให้แอนนาอึ้งจนไม่กล้าเดาสถานการณ์ต่อ ก็เห็นจะเป็นรอยลิปสติกสีเดียวกับของเจ้านายสาว ที่เลอะเปรอะเปื้อนอยู่บนริมฝีปากของคาร์ล เบอร์ตัน นั่นเอง

                เอ่อ...คือแอนนาไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร ดูเหมือนว่าสามีภรรยาคู่ใหม่หมาดๆ จะกำลังตกลงอะไรกันบางอย่างไม่ลงตัวแน่นอน เพราะริมฝีปากของกระต่ายนั้นดูเจ่อๆ อย่างไรพิกล

                มีอะไรหรือคะพี่แอนกระต่ายถามผู้ช่วยสาวเสียงสั่นๆ พร้อมกับพยายามหลบสายตาจับผิดของแอนนาอย่างเต็มที่

                เอ่อคือว่า...คุณภพ คุณภพมาค่ะแอนนาบอกเจ้านายสาวเสียงอ่อยๆ เพราะไม่รู้ว่าการที่ตรีภพมาที่นี่ในเวลานี้ มันจะเป็นการดีสำหรับเจ้านายสาวของหล่อนหรือไม่

                เดี๋ยวต่ายออกไปค่ะ บอกให้เขารอต่ายสักครู่

                “ค่ะ เดี๋ยวพี่จะบอกคุณภพให้ค่ะ

                แอนนารีบชิ่งออกมาจากห้องทันที เพราะรู้ว่าตนไม่ควรอยู่ในสถานการณ์ชวนอึดอัดนั้น กระต่ายกับสามีฝรั่งสุดหล่อคนนั้นคงกำลังมีปัญหากันแน่ เพราะดูท่าฝ่ายชายจะกำลังหงุดหงิดมากเลยทีเดียว

                ตรีภพนี่ใครคาร์ลหันมาถามเธอด้วยน้ำเสียงเอาเรื่องทันที

                ไม่เกี่ยวกับคุณค่ะกระต่ายตอบเขาด้วยน้ำเสียงขุ่นกลับมา ก่อนจะเดินเชิดหน้าออกไปจากห้องไปด้วยความเร่งรีบ ราวกับนายตรีภพคนนั้นคือคนสำคัญเสียอย่างนั้น

                หืม...หรือว่านายตรีภพที่ว่าคนนี้ จะเป็นว่าที่เจ้าบ่าวที่เธอกำลังจะแต่งงานด้วยหรือเปล่า คาร์ลเบิกตากว้างด้วยความตกใจทันที ก่อนจะรีบก้าวตามเธอออกไปด้วยหัวใจที่ร้อนรุ่มราวกับถูกไฟเผาเลยทีเดียว

 

***โอว...งานเข้าพี่คาร์ลแล้ววววว มีหนุ่มๆมาหาเมีย งานนี้พี่จะไม่ทนนะบอกเลย โหด หื่น และมึนครบองค์ประกอบแน่นอน

***ปล่อยให้รอนาน ขออภัยด้วยนะค้าาา คนเขียนเร่งปิดต้นฉบับพี่คาร์ลจนอดหลับอดนอน จนเบลอไปบ้าง ลืมอะไรไปบ้าง ต้องขออภัยด้วยเน้อ จบเมื่อไหร่ คงได้มาอัพกันบ่อยๆ กว่านี้ค่ะ

   ขอบคุณที่รักและรอ อ่านแล้ว โหวต เม้น พูดคุยกันได้นะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ จุ๊บๆ

                โอบขวัญ

                 เมียพี่คาร์ลเอง(หรือใครจะเถียง)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

163 ความคิดเห็น

  1. #65 Love Have (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:30
    กระต่ายระวังตัวเอาไว้หน่อยก็ดีนะคะ ระวังจะโดนสามีแกโมโหหึงแล้งลงทัณฑ์พิศวาสนะคะ
    #65
    0
  2. #46 สายลม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:37
    เอาล่ะสิ...พี่คาร์ลหึงหนักมากกกกกกกกกกก

    นายตรีภพจะโดนอะไรน๊าาาาาาาาาาาาาาา
    #46
    0
  3. #45 Napissapn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:00
    เถียงคุณคาร์ลสามีเรานะ ไม่ยอม
    #45
    0
  4. #44 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:44
    ไปๆ ตามไปแสดงตัวว่าเป็นผัว..(ปล. ว่าแต่โอบขวัญหล่อนคือเมียอิดินนี่นา)
    #44
    0