เจ้าสาวยอดรัก (สนพ. Sugar Beat) My Bride Sweetheart Series

ตอนที่ 2 : รอ...รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,132
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    10 มิ.ย. 63


                “ใครแต่งงานคาร์ลถามทันที พร้อมกับจังหวะหัวใจที่เต้นเร็วขึ้นจนผิดปกติ

                ยายกระต่ายน้อยตัวเล็กของฉันไง แกจำไม่ได้เหรอคาร์ล ที่เมื่อก่อนนี้วิ่งตามแกต้อยๆ ไง

                พระเจ้า! คาร์ลอุทานในใจด้วยความไม่คาดคิด กระต่ายน้อยอย่างนั้นเหรอ...ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้ กระต่ายน้อยตัวนั้นจะแต่งงานกับคนอื่นได้อย่างไร ในเมื่อเธอ...

                ชายหนุ่มผู้แสนเย็นชาถึงบดกรามเข้าหากันแน่น พร้อมกับบีบซองสีชมพูในมือจนแน่นอย่างเผลอตัว แววตาดุดันดุน่ากลัวราวกับเป็นคนละคนเลยทีเดียว

                โทนี่มองอาการเพื่อนหนุ่มแล้วถอนหายใจ จนป่านนี้แล้วคาร์ลก็ยังเก็บงำความรู้สึกของตัวเองเอาไว้อีก ทั้งที่มันสมควรแก่เวลาที่จะทำตามเสียงเรียกร้องของหัวใจตัวเองได้แล้ว

                เคลวินอ่านรายละเอียดในการ์ดแล้วเลิกคิ้วทันที ก่อนจะมองหน้าโทนี่ด้วยความขบขัน งานนี้จันทร์เจ้าขาภรรยาของเขาคงจะดีใจไม่น้อยเลยทีเดียว ที่จะได้กลับเมืองไทยไปร่วมงานมงคล ของคนสำคัญในชีวิตของหล่อน

                นับว่าเป็นข่าวดีสินะเนี่ย ก็ดีเหมือนกัน จันทร์เขาก็บ่นๆ ว่าอยากพาลูกๆ กลับเมืองไทยไปเยี่ยมครอบครัวบ่อยๆ ถือโอกาสนี้กลับไปเลยก็แล้วกัน วันงานนี่อีกสองเดือนใช่ไหมโทนี่เคลวินหันไปถามโทนี่

                ครับ อีกสองเดือนโทนี่ตอบอดีตเจ้านาย หากแต่สายตายังคงมองไปยังเพื่อนหนุ่มอย่างจับสังเกต ว่าอีกฝ่ายจะมีท่าทีอย่างไรบ้าง กับข่าวการแต่งงานของตติญาภา หรือกระต่ายน้อยจอมซนที่เคยวิ่งตามคาร์ลในสมัยอดีต

                อืม...ยังพอมีเวลาเคลียร์งานทันเคลวินคาดไว้อย่างนั้น เขาคงต้องรีบเคลียร์ทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อนไปเมืองไทย และจะถือโอกาสนี้พาครอบครัวไปพักผ่อนที่นั่นเสียเลย

                แกรีบเคลียร์งานเลยนะคาร์ล จะได้ไปพร้อมกันโทนี่หันมาคุยกับเพื่อนหนุ่ม ซึ่งตอนนี้เอาแต่นั่งเงียบจนเขาเดาใจไม่ออกเอาเสียเลย

                ไม่ล่ะ ฉันจะไปก่อนจู่ๆ คาร์ลก็ดีดตัวลุกจากโซฟาราคาแพงทันที ทำเอาโทนี่ถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ ในขณะที่เคลวินเองก็ถึงกับงุนงงในอาการนั้นของคาร์ลเช่นกัน

                อะไรของแกวะโทนี่แกล้งถาม ทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว

                ยายนั่นไม่มีสิทธิ์แต่งงานกับใคร

คาร์ลสบถออกมาอย่างหัวเสีย ก่อนจะจ้ำอ้าวออกไปจากคฤหาสน์หลังงามของเคลวินด้วยใบหน้าดุดัน โดยเหวี่ยงซองสีชมพูที่ไม่ทันได้เปิดดูนั้นทิ้งไว้ที่พื้นอย่างไม่ไยดี สร้างความแปลกใจและสงสัยให้กับจันทร์เจ้าขา ที่กำลังถือถาดไวน์และแก้วเข้ามาหาทุกคนที่โซฟารับแขกเป็นอย่างมาก

                เกิดอะไรขึ้นคะทุกคน แล้วนั่นคาร์ลจะไปไหน ทำไมถึงได้ทำท่าเหมือนจะไปฆ่าใครเสียอย่างนั้น

                เคลวินกับโทนี่หัวเราะออกมาโดยพร้อมเพรียงกัน เมื่อเจอคำถามนั้นของจันทร์เจ้าขา เพราะใครจะคิดล่ะ ว่าคนเฉยชาอย่างคาร์ลจะมีอารมณ์เดือดๆ แบบนี้กับเขาก็เป็นด้วย

                เคลวินยื่นการ์ดแต่งงานให้ภรรยาอ่านทันที ก่อนที่จันทร์เจ้าขาจะกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจอย่างสุดขีด เมื่อรู้ว่าพี่ชายสุดที่รักของหล่อนกำลังจะแต่งงานในอีกสองเดือนข้างหน้า

                ข่าวดีจังเลยค่ะ ในที่สุดพี่กรก็ยอมสละโสดเสียที นี่จันทร์คงต้องกลับไปขอบคุณน้องไหมสินะคะ ที่ทำให้คนอย่างพี่กรคุกเข่าขอแต่งงานได้

                จันทร์เจ้าขาบอกออกมาด้วยความดีใจ ก่อนจะเข้าไปกอดสามีแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เมื่อพลากรพี่ชายต่างมารดาของหล่อน กำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับม่านไหม ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องสาวเพียงคนเดียวของเคลวินนั่นเอง

                ครับฮันนี่ ข่าวดีที่สุด ผมเองก็จะได้หมดห่วงเสียที น้องไหมกับป้าเภตราจะได้มีคนดีๆ อย่างนายกรคอยดูแลเคลวินรู้สึกโล่งใจ เพราะเขาเองก็ห่วงญาติผู้น้องกับผู้เป็นป้าที่อยู่เมืองไทยไม่น้อย

                เอ...ว่าแต่คาร์ลไม่พอใจอะไรหรือคะ ถึงได้ทำหน้าดุเดินออกไปเหมือนโมโหใครอย่างนั้นจันทร์เจ้าขายังสงสัยไม่หาย ในเมื่อมีเรื่องดีๆ แบบนี้เกิดขึ้น คาร์ลก็น่าจะร่วมแสดงความยินดีไปด้วยไม่ใช่หรือ แล้วนี่มันเกิดอะไรกัน คาร์ลถึงได้หน้าบึ้งออกไปอย่างนั้น

                ไม่พอใจที่จะมีคนแต่งงานครับคุณจันทร์โทนี่บอกด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ

                อ้าว...ทำไมล่ะคะ ทำไมคาร์ลถึงจะไม่พอใจจันทร์เจ้าขางงหนัก ก่อนจะหันมาสบตาสามีเหมือนต้องการคำอธิบาย

                จะพอใจได้ยังไง ก็โทนี่มันดันบอกคาร์ลไป ว่าการ์ดแต่งงานนี่เป็นของกระต่าย หมอนั่นก็ของขึ้นสิ คราวนี้ก็รีบลุกพรวดพราดออกไปแบบฉุดไม่อยู่กันเลยเคลวินหัวเราะเบาๆ อดขำกับความใจร้อนของอดีตบอดีการ์ดคู่ใจไม่ได้ ปกติคาร์ลเป็นผู้ชายที่ใจเย็น และรอบคอบกับทุกอย่างเสมอ แต่ทว่าคราวนี้คาร์ลกลับพลาดง่ายๆ ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

                “แล้วกัน คาร์ลไม่ได้เปิดอ่านชื่อหรอกหรือคะ

                “เข้าใจคำว่าโมโหหึงไหมล่ะจันทร์ แค่ได้ยินว่าสาวจะแต่งงาน หมอนั่นมันก็จะคลั่งตายอยู่แล้ว จะไปทันเปิดอ่านได้ยังไง

                คำตอบของสามีทำให้จันทร์เจ้าขาอ้าปากค้าง ก่อนจะกลายเป็นความวิตกขึ้นมาทันที เมื่อคิดว่าคาร์ลจะทำอย่างไรต่อไป เกี่ยวกับเรื่องที่ตัวเองเข้าใจผิด

                ผมคิดว่าพรุ่งนี้คาร์ลคงถึงประเทศไทยแน่โทนี่วิเคราะห์ด้วยรอยยิ้มขบขัน

                แน่ล่ะ เจ้าของสายการบินนี่นะ อยากจะบินเมื่อไหร่ก็บินได้เลย เครื่องบินส่วนตัวก็มีตั้งเยอะตั้งแยะเคลวินเห็นด้วย พร้อมกับอดที่จะหัวเราะออกมาอีกครั้งไม่ได้

                ยุ่งแล้วสิ จันทร์ชักเป็นห่วงน้องสาวแล้วล่ะค่ะจันทร์เจ้าขารู้สึกไม่สบายใจ เพราะเป้าหมายของคาร์ลคือกระต่าย น้องสาวที่หล่อนรับอุปการะมาตลอดห้าปี หลังจากพ่อแม่ของเธอเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุพร้อมกันทั้งคู่

                จันทร์จ๋า เรื่องแบบนี้เราคงเข้าไปยุ่งไม่ได้นะที่รักเคลวินเตือนสติภรรยา เพราะรู้ว่าจันทร์เจ้าขาเป็นห่วงน้องสาวบุญธรรมคนนี้มากแค่ไหน

                แต่คาร์ล...จันทร์เจ้าขาไม่สบายใจ เพราะทั้งคาร์ลและกระต่ายต่างก็ไม่เกี่ยวข้องกัน นับตั้งแต่วันที่คาร์ลลาออกจากการเป็นบอดีการ์ดของเคลวินเมื่อห้าปีก่อน ตั้งแต่ตอนที่กระต่ายยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายอยู่เลย

                คาร์ลมีสิทธิ์นะจันทร์ เคลวินบอกภรรยา

                ใช่ครับ อย่างน้อยก็ให้คาร์ลกับตัวเล็กได้มีโอกาสตัดสินใจอะไรกันเอง ผมอยู่กับคาร์ลมันมานาน ผมรู้ว่ามันไม่เคยมีใครอยู่ในหัวใจ นอกจากยายกระต่ายตัวเล็กของพวกเราคนเดียว แต่ที่มันตัดสินใจไม่เข้าไปวุ่นวายหลังจากกลับมาเมื่อห้าปีก่อน ก็เพราะมันมีเหตุผลของมัน

โทนี่เชื่ออย่างนั้น เขาเพียงแต่ช่วยกระตุ้นให้เพื่อนรักตัดสินใจทำอะไรให้ไวขึ้นเท่านั้นเอง หลังจากนี้คาร์ลจะทำอย่างไรต่อไป ก็แล้วแต่คาร์ลจะตัดสินใจเองแล้ว

โทนี่เองก็ไม่คิดว่าคาร์ลจะสติหลุดขนาดนี้ หมอนั่นมัวแต่โกรธจนไม่สนใจการ์ดแต่งงานใบนี้เลย เพียงเท่านี้ก็น่าจะเป็นเครื่องยืนยันได้ดีแล้ว ว่าคาร์ลรู้สึกเช่นไรกับยายตัวเล็กของเขา

 

สัญญากับฉันนะกระต่าย ว่าอย่าให้ใครมาทำอะไรแบบนี้กับเธออีก แค่ฉันคนเดียว ฉันคนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์ จำเอาไว้...อย่าให้ใครหน้าไหนมาแตะเธอได้เด็ดขาด เข้าใจไหม

                คำสั่งของบุรุษร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้า ทำให้สาวน้อยยกมือขึ้นปาดน้ำตา พร้อมกับจ้องมองแผ่นหลังของเขา ที่ค่อยๆ จากเธอไป และหายวับไปกับสายหมอกที่ลอยคว้างอยู่ในอากาศจนมืดมัว

                “หนูสัญญา...อย่าลืมหนูนะคะ ยังไงก็ห้ามลืมหนูเด็ดขาด

                เสียงของสาวน้อยเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากแผ่วเบาๆ ก่อนจะรู้สึกปวดหนึบไปทั้งหัวใจ เพียงแค่คิดว่าเธอคงไม่มีทางที่จะได้พบกับเขาอีกต่อไปแล้ว

                คุณต่ายคะคุณต่าย สายแล้วนะคะ

                เสียงเรียกของแอนนา ปลุกให้คนที่กำลังนอนหลับทั้งน้ำตาสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที พร้อมกับหันซ้ายหันขวาด้วยอาการงัวเงีย เนื่องจากเมื่อคืนนี้เธออยู่ช่วยพนักงานทำขนมสูตรใหม่จนเกือบถึงตีสอง

                หญิงสาวนามกระต่าย หรือตติญาภา สุทธารัตน์ ยกมือขึ้นแตะที่แก้มขาวนวลผ่องของตัวเองเบาๆ ก่อนจะอุทานออกมาเมื่อพบว่าตัวเองร้องไห้ออกมาจริงๆ ไม่ใช่เพียงในความฝันเท่านั้น

ได้เวลาเปิดร้านแล้วหรือคะกระต่ายเอ่ยถามแอนนาเสียงเบา ก่อนจะจัดเผ้าผมของตัวเองให้เข้าที่ แล้วยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู

ค่ะ พี่ว่าคุณต่ายกลับไปพักผ่อนที่บ้านดีกว่านะคะ ทางนี้เดี๋ยวพี่กับเด็กๆ จะดูแลเอง

แอนนาบอกสาวรุ่นน้องด้วยความเป็นห่วง เนื่องจากเมื่อคืนนี้กระต่ายอยู่ทำขนมที่ร้านจนถึงดึกดื่น กว่าจะได้นอนพักผ่อนก็เกือบเช้าเข้าไปแล้ว แต่ยังดีที่ร้านขนมหวานแห่งนี้มีห้องพักสำหรับพนักงานรองรับอยู่ถึงสองห้อง ทำให้หญิงสาวไม่ต้องเดินทางดึกๆ ให้อันตราย

ก็ดีเหมือนกันค่ะ ต่ายเองก็เพลียๆ เหมือนจะไม่สบาย

งั้นก็รีบกลับไปพักผ่อนเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงทางนี้หรอก ถ้ามีปัญหาอะไร พี่จะรีบโทร. รายงานทันทีเลยแอนนาบอกให้หญิงสาวสบายใจ เพราะงานดูแลร้านขนมไทยแห่งนี้มันเป็นหน้าที่ของผู้ช่วยอย่างหล่อนอยู่แล้ว

ขอบคุณพี่แอนค่ะ งั้นต่ายกลับบ้านก่อนนะคะ เดี๋ยวบ่ายๆ จะแวะมาอีกทีกระต่ายหันไปบอกแอนนา ก่อนจะคว้ากระเป๋าสะพายขึ้นมาคล้องไหล่ แล้วเดินออกจากร้านไปด้วยท่าทางอ่อนเพลีย

รถเก๋งคันเล็กทะยานออกจากร้านขนมในเวลาต่อมา ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังบ้านสวนหลังงามของเธอ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากร้านประมาณสิบกิโลเมตร

รอรักขนมหวานเป็นร้านเล็กๆ ที่มีพนักงานทั้งหมดหกคน ภายใต้การดูแลของกระต่าย ซึ่งเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว หญิงสาวเปิดร้านขนมหวานแห่งนี้ หลังจากเรียนจบจากมหาวิทยาลัยได้ไม่นาน เนื่องจากมีเงินเหลือจากทุนการศึกษา ที่เธอได้รับจากผู้มีอุปการคุณคนหนึ่ง

จันทร์เจ้าขา โคลล์ พี่สาวคนสนิทที่ครั้งหนึ่งเคยอาศัยอยู่ในหมู่บ้านด้วยกัน หล่อนเป็นผู้รับอุปการะกระต่ายตั้งแต่เธออายุเพียงสิบแปดปี หลังจากบิดามารดาของเธอเสียชีวิตอย่างกะทันหันด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์

จันทร์เจ้าขาอยู่ต่างประเทศกับสามี นานๆ ครั้งที่ทั้งคู่จะได้พบกันสักครั้งหนึ่ง แต่ถึงกระนั้นกระต่ายก็รายงานความเป็นไปของตน ให้พี่สาวคนสนิทคนนี้รับฟังอยู่เสมอ เนื่องจากหล่อนเป็นญาติที่กระต่ายเหลืออยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น

หลังจากที่เธอเรียนจบมหาวิทยาลัย จันทร์เจ้าขาก็ซื้อรถให้เธอใช้หนึ่งคัน พร้อมกับคำถามว่าอยากจะทำอะไรต่อ และพอเธอบอกว่าอยากทำร้านขนมไทย พี่สาวอย่างจันทร์เจ้าขาก็ส่งคนมาจัดการให้ทุกอย่าง แล้วปล่อยให้หล่อนดูแลและรับผิดชอบในนามเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว

กระต่ายทิ้งตัวลงบนเตียงนอนของตัวเองด้วยความอ่อนเพลีย ช่วงนี้ขนมที่ร้านของเธอขายดีเป็นพิเศษ ทำให้เธอต้องอยู่ช่วยพนักงานทำขนมจนถึงดึกดื่นทุกวัน ทำให้ร่างกายค่อนข้างล้ามากกว่าปกติ

ห้าปีแล้วสินะ ที่เธอใช้ชีวิตแบบนี้มาเพียงลำพัง ตั้งแต่บิดามารดาจากไป กระต่ายก็อยู่ในบ้านหลังนี้อย่างเดียวดายมาตลอด ไม่ว่าเธอจะหันไปทางไหน มันก็มีแต่ความว่างเปล่า มีแต่ความเหงาอยู่ข้างกายเป็นเพื่อน ไม่ว่ายามหลับหรือยามตื่น

แม้แต่คนบางคน... กระต่ายสลัดศีรษะของตัวเองไปมา เพื่อขับไล่ภาพบางอย่างที่ผุดขึ้นมาออกไปจากหัวสมองทันที ไม่มีประโยชน์อะไรที่เธอจะไปคิดถึงวันเก่าๆ  เพราะถึงอย่างไรมันก็ไม่มีวันหวนกลับมาได้อีก

พรุ่งนี้ยังมีเหมือนเดิม พรุ่งนี้อาจจะดีขึ้น กระต่ายเชื่ออย่างนั้น แม้ในแต่ละวันจะใช้ชีวิตไปอย่างไม่มีจุดหมายก็ตาม อย่างน้อยเธอก็ยังโชคดีกว่าคนอื่นๆ อีกหลายคน ที่ไม่มีโอกาสได้รับสิ่งดีๆ อย่างที่เธอได้รับ

หญิงสาวหลับตาลงช้าๆ พร้อมกับภาวนาว่าอย่าให้ตัวเองฝันถึงใครคนนั้นอีก สุดท้าย...ความเมื่อยล้าจากการทำงาน ก็ทำให้เธอหลับไปในที่สุด ท่ามกลางความเงียบสงบในบ้านหลังงามหลังเล็ก ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของธรรมชาติ


เรื่องนี้เป็นภาคต่อ เจ้าสาวสะบัดช่อ ตัวละครหลักๆ จึงยังอยู่กันครบ แต่เราจะมาเน้นที่ความรักของพี่คาร์ลกับกระต่าย ที่พลัดพรากกันไปถึง5ปีเต็ม

โอบเกริ่นคู่นี้เอาไว้ตั้งแต่เล่มก่อนแล้ว ฝากติดตามด้วยนะค้าาา

                                   โอบขวัญ

                                              
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

163 ความคิดเห็น

  1. #58 Love Have (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:11
    กระต่ายน้อยจะรู้ตัวมั้ยว่าตอนนี้พายุลูกใหญ่กำลังจะพัดมาหาเธอพร้อมความหื่นเต็มพิกัดค่ะ
    #58
    0
  2. #15 nunun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 13:13
    อัพรัวๆพลีส
    #15
    0
  3. #14 Napissapn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 11:01
    รอคะ ใจดีบ่อยๆๆก็ได้นะคะ
    #14
    0
  4. #13 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 10:44
    โฮะๆๆๆๆ จะใครรออยู่ที่บ้าน หรือว่าจะนอนตื่นมาเจอใครข้างๆ ไหมจ๊ะ กระต่าย
    #13
    0