เคียงรักข้างหัวใจ (สนพ.Sugar Beat )

ตอนที่ 23 : เกิดเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,360
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    15 ก.ย. 59

ธารธาราออกเที่ยวกับดาวิศาและติณภพตลอดทั้งอาทิตย์ ทั้งตระเวนไหว้พระทำบุญ รวมไปถึงชิมอาหารอร่อยๆ ที่ขึ้นชื่อของเมืองเชียงใหม่ด้วยความสนุกสนานสำราญใจ ท่ามกลางความอิจฉาริษยาของดนัยภัทร ที่ติดงานทุกวันจนไม่สามารถที่จะปลีกตัวไปร่วมสนุกกับทุกคนได้

                ธารธาราโล่งใจ อย่างน้อยหล่อนก็ไม่ต้องเผชิญหน้ากับเขา เพื่อตกลงเรื่องลับๆ อย่างที่เขาต้องการ หล่อนมีดาวิศากับติณภพช่วยกันดนัยภัทรออกไป ทำให้หล่อนมีเวลาและสมาธิที่จะตรึกตรองเรื่องทุกอย่างโดยถี่ถ้วน

                แต่คนเจ้าเล่ห์อย่างดนัยภัทรมีหรือจะยอมแพ้พ่าย พอถึงวันเสาร์เขาก็หาเรื่องลากหล่อนออกมาข้างนอกด้วยกันจนได้ โดยอ้างว่าจะออกมาคุยธุระกับลูกความที่อยู่นอกเมือง และอยากให้หล่อนนั่งมาเป็นเพื่อนเนื่องจากรู้สึกไม่สบาย กลัวว่าจะหลับในเวลาขับรถ

                อืม...เหตุผลของเขาฟังขึ้นมาก และแน่นอนว่าติณภพกับดาวิศาต่างก็คะยั้นคะยอให้หล่อนมากับเขา ทีนี้คนอย่างธารธาราก็ไม่กล้าที่จะปฏิเสธแล้ว

                ลูกความของคุณอยู่แถวไหนคะธารธาราเอ่ยถาม ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามันไม่ลูกความที่ไหนรอเขาอยู่หรอก

                รู้อยู่แล้วว่าไม่มี ทำไมยังแกล้งถามผมอีกดนัยภัทรยิ้มขัน ก่อนจะพาหล่อนขับรถชมวิวไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีจุดหมายปลายทาง

                ขับไปเรื่อยๆ แบบนี้มันเปลืองน้ำมันนะคะธารธาราแกล้งเหน็บ รู้อยู่หรอกว่าเขามีปัญญาที่จะเติมมัน

                ก็แค่อยากพามาชมวิวสวยๆ ก็เท่านั้น ทำเป็นหงุดหงิดไปได้น่าคุณ เห็นอะไรไหมนั่น

                ดนัยภัทรชี้ให้หล่อนมองสองข้างทาง ก่อนจะลดความเร็วลงเป็นช้าๆ เพื่อให้หล่อนได้ดื่มด่ำและชื่นชมกับความงดงามตรงหน้าที่หาดูได้ยากมากเลยทีเดียว

                ธารธาราตาโต ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อมองเห็นดอกนางพญาเสือโคร่งออกดอกบานสะพรั่งทั้งสองข้างทางอย่างละลานตาไปหมด ราวกับว่ามันคือเส้นทางสู่สรวงสวรรค์อันแสนศิวิไลซ์เลยทีเดียว

                สวยจังค่ะธารธาราพึมพำออกมาราวกับละเมอ

                ลงไปถ่ายรูปสวยๆ กันหน่อยไหมครับดนัยภัทรหาที่จอดรถทันที โดยไม่ต้องรอฟังคำตอบจากหล่อน

                มีนักท่องเที่ยวหลายคนกำลังดื่มด่ำกับความงามของซากุระเมืองไทย บ้างก็จับมือเดินเล่นกันไป บ้างก็เก็บภาพสวยงามเป็นความทรงจำว่าครั้งหนึ่งก็มีโอกาสได้มาเที่ยวที่นี่ เพื่อลงโซเชียลอวดเพื่อนๆ และคนรู้จัก

                ดนัยภัทรพาหล่อนเดินไปเรื่อยๆ อย่างช้าๆ ในขณะที่ธารธาราเอาแต่ยิ้มอย่างมีความสุข  โดยปล่อยให้อีกฝ่ายจูงมือหล่อนเดินไปด้วยกัน ตามแนวความร่มรื่นของต้นนางพญาเสือโคร่ง

                เสียดายจังค่ะ น้องด้ากับคุณติณน่าจะได้มากับพวกเราด้วยหญิงสาวบอกอย่างเสียดาย ที่สองคนนั้นไม่ได้มาชื่นชมความงดงามอย่างเป็นธรรมชาติกับหล่อนด้วย

                สองคนนั้นมาบ่อยแล้ว ไม่ต้องไปเสียดายหรอก คุณต่างหากล่ะที่ยังไม่เคยมา เพราะฉะนั้นผมอยากให้คุณได้มีโอกาสเห็นมากกว่า

                ธารธาราหันมามองหน้าเขาด้วยความตื้นตัน ถึงดนัยภัทรจะเจ้าเล่ห์ และชอบกลั่นแกล้งหล่อนบ่อยๆ ก็เถอะ แต่เขาก็มีน้ำใจพาหล่อนไปเที่ยวทุกที่ ที่หล่อนอยากไปเสมอ รวมถึงอาหารที่หล่อนชอบและอยากกินด้วย

                ทำไมไม่บอกก่อนล่ะคะ ว่าจะพามาที่นี่ ฉันจะได้แต่งตัวให้สวยกว่านี้หน่อย จะได้ถ่ายรูปสวยๆ เอาไว้ลงอวดเพื่อนๆ กับแฟนคลับในเพจ

                คำตัดพ้อนั่นทำให้ดนัยภัทรหัวเราะเบาๆ ขึ้นมาทันที  ก่อนที่สายตาคมกริบของเขาจะทอดมองหล่อนตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างครุ่นคิด ส่งผลให้ธารธาราถึงกับเก้อเขินไปเลยทีเดียว

                นี่ก็สวยมากแล้วน่า มาเถอะ...ถ่ายรูปกันดีกว่า

                ดนัยภัทรดึงหล่อนเข้ามาหาใกล้ๆ แล้วหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาเปิดกล้องหน้า พร้อมกับหันมาสั่งให้หล่อนขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆ เขาให้มากที่สุด

                เอียงหน้ามาอีกนิดสิครับ เร็วเข้าดนัยภัทรรบเร้าหล่อนด้วยสายตามีความหมาย ก่อนจะแนบแก้มสากของตนเข้าไปแนบแก้มเนียนใสของหล่อน แล้วกดชัตเตอร์รัวๆ ทันที

                ธารธาราหน้าแดง ก่อนจะรีบถอยใบหน้าของตนเองออกมาทันที หลังจากที่เขาถ่ายเสร็จ หากแต่ในวินาทีนั้น ดนัยภัทรก็กลับทำในสิ่งที่หล่อนไม่คาดคิดขึ้นมา

                จมูกโด่งๆ ถูกกดลงมาที่แก้มของหล่อนอย่างรวดเร็ว พร้อมกับรีบถอยออกไปอย่างรวดเร็วอีกเหมือนกัน หลังจากที่สูดความหอมกรุ่นจากพวงแก้มสาวเข้าเต็มปอด

                คุณดนัยภัทร!” ธารธาราอุทานออกมาด้วยความตกใจ พร้อมกับยกมือขึ้นมากุมที่แก้มสาวสุกปลั่ง ด้วยความเขินอายที่ถูกคนเจ้าเล่ห์หอมแก้มเอาดื้อๆ

                ถือว่าเป็นค่าจ้าง ที่พามาชมที่สวยๆ ก็แล้วกันนะครับ ดนัยภัทรบอกหน้าตาย ก่อนจะดึงมือหล่อนให้เดินไปด้วยกันด้วยรอยยิ้มที่ผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา

                ทั้งคู่ใช้เวลาอยู่ที่นั่นด้วยกันเกือบชั่วโมง ก่อนที่ดนัยภัทรจะชวนหล่อนกลับเพราะคนเริ่มเยอะขึ้น หากแต่พอเขาขับรถออกมาได้สักพัก ธารธาราก็หันมาขอร้องเขาบางเรื่อง ที่ทำเอาดนัยภัทรถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว

                ดนัยภัทรพาหล่อนไปเดินซื้อของใช้และของกินที่ตลาด พร้อมกับเลือกของที่สามารถเก็บไว้ได้นานๆ แล้วขนขึ้นหลังรถในเวลาต่อมา เพื่อนำไปให้กับบุคคลที่ธารธาราไม่เคยรู้จักแม้แต่เห็นหน้ามาก่อน

                ขอบคุณมากนะคะที่มีน้ำใจกับเรา ทั้งที่สามีดิฉันทำไม่ดีกับคุณเอาไว้แท้ๆ

                หญิงวัยกลางคนและลูกๆ อีกสามคนยกมือขึ้นไหว้ธารธารากับดนัยภัทร พร้อมกับกล่าวคำขอบคุณด้วยหยาดน้ำตานองหน้า เนื่องจากคาดไม่ถึงว่าหล่อนกับทนายหนุ่มผู้นี้ จะมีน้ำใจให้กับเพื่อนร่วมโลกอย่างนางและลูกๆ

                ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถือว่าช่วยเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ถ้าเกิดว่ามีอะไร ก็ไปหาคุณทนายคนนี้ได้เลยนะคะ เพราะเขาอยู่ที่นี่ เขาจะให้ความช่วยเหลือป้ากับลูกๆ ได้

                ดนัยภัทรขมวดคิ้ว เมื่ออยู่ดีๆ เจ้าหล่อนก็โยนความดีนั้นให้กับเขา ทั้งที่เขาเองยังไม่เคยเอ่ยปากว่าจะให้ความช่วยเหลือคนพวกนี้มาก่อนเลย

                ดิฉันต้องกราบขอบคุณมากนะคะ แค่นี้ก็เกรงใจมากอยู่แล้ว คงไม่ไปรบกวนอะไร เพียงแค่นี้ก็เป็นบุญของพวกเราแล้วค่ะ

                ดนัยภัทรมองภาพสี่คนแม่ลูกก้มลงกราบเขากับธารธาราแล้วรู้สึกสังเวชใจ นี่ถ้าหัวหน้าครอบครัวไม่หลงผิดด้วยการเสพยาจนบ้าคลั่ง และเที่ยวทำร้ายคนอื่น ครอบครัวนี้ก็คงจะไม่ลำบากขนาดนี้

                ขอเงินหน่อยสิคะธารธาราหันมาบอกเขาด้วยสายตาวอนขอ

                หือ...จะเอาไปทำอะไรครับดนัยภัทรถามงงๆ แต่ก็ยื่นกระเป๋าสตางค์ให้หล่อนอย่างเต็มใจ

                ธารธาราเปิดประเป๋าของเขา แล้วหยิบเงินหลายพันส่งให้แม่ของเด็กไป และบอกให้ใช้อย่างประหยัด เพราะนางต้องส่งเสียและเลี้ยงดูลูกอีกถึงสามคนด้วยกัน

                ดนัยภัทรยิ้มออกมากับการกระทำนั้นของหล่อน พร้อมกับทั้งอึ้งและทึ่งในความมีน้ำใจต่อเพื่อนมนุษย์บนโลก นับว่าหล่อนก็มีจิตใจที่ดีอย่างแท้จริง ผู้หญิงแบบนี้ดนัยภัทรเองก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกนี่ล่ะ

                ไว้กลับไปฉันจะคืนให้นะคะ พอดีตอนออกมาลืมหยิบกระเป๋าสตางค์ธารธาราหันมาบอกเขา หลังจากที่เดินออกมาจากกระท่อมหลังเล็ก ที่ใกล้จะพังแหล่มิพังแหล่ของสี่คนแม่ลูกแล้วกลับมาที่รถ

                ไม่ต้องคืนหรอกครับ กระเป๋าเงินของผม มันก็เหมือนกระเป๋าของคุณนั่นแหละ อยากใช้เท่าไหร่ก็ใช้ได้เลยดนัยภัทรบอกไปยิ้มไป พร้อมกับหัวเราะเมื่อเห็นว่าหล่อนกำลังตกใจ และอายกับคำพูดของเขาจนหน้าแดงไปหมด

                ขอโทษนะคะ ที่ทำให้คุณต้องวุ่นวายไปด้วยหล่อนหันมาบอกชายหนุ่มที่ทำหน้าที่พลขับ เพื่อพาหล่อนกลับคอนโดฯ ของเขา

                ไม่เป็นไร อะไรที่คุณทำแล้วสบายใจก็ทำเถอะครับ ดีเสียอีก เด็กพวกนั้นจะได้ไม่ต้องอยู่แบบอดๆ อยากๆ ด้วย อย่างน้อยขนมของพวกเราก็ช่วยให้เด็กๆ อิ่มได้หลายวันเลยล่ะ

                ธารธารายิ้มออกเมื่อได้ยินประโยคนั้นจากปากเขา หล่อนแอบกลัวว่าเขาจะโกรธและไม่พอใจ ที่หล่อนขอร้องให้เขาช่วยสืบหาที่อยู่ของลูกเมียคนร้าย ที่เคยจับตัวหล่อนเป็นตัวประกันจากภาคิน

                คิดไม่ถึงนะครับ ว่าคุณจะนึกถึงลูกเมียของนายคนนั้นด้วย

                “ได้ยินตอนที่เขาเพ้อน่ะค่ะ ว่ามีลูกเมียที่ต้องดูแล มันเลยค้างๆ คาๆ ในใจ ความจริงอยากจะรบกวนคุณเรื่องนี้ตั้งนานแล้ว แต่ว่าก็ไม่กล้าธารธาราบอกตามความจริง เพราะปกติดนัยภัทรชอบทำหน้าตึงและเคร่งเครียดตลอดเวลา ทำให้หล่อนไม่กล้าที่จะรบเร้าเขาเรื่องนี้เลย เนื่องจากเกรงใจที่ตัวเองเป็นผู้อาศัย แล้วยังจะหาเรื่องให้เขาต้องยุ่งยากและลำบากตามไปด้วยอีก

                “แต่ต่อไปนี้ถ้ามีอะไร คุณต้องรีบบอกผมนะครับธารา เข้าใจไหมเขาหันมาสั่งหล่อนจริงจัง พร้อมกับหันไปตั้งหน้าตั้งตาขับรถไปตามเดิม สร้างความงงงวยให้กับธารธาราเป็นอย่างมาก

                หากแต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ถามเหตุผลของเขา เสียงดังปังที่ดังมาจากทางไหนสักแห่งก็ดังขึ้นมา ทำเอาหล่อนถึงกับตกใจจนทำอะไรไม่ถูก พร้อมกับหันไปมองหน้าคนขับด้วยความหวาดหวั่นทันที

                ตูม!!!

เสียงคล้ายๆ กับยางรถระเบิดในเวลาต่อมาพร้อมกับรถของดนัยภัทรที่เริ่มจะเสียหลักและบิดส่ายไปมา ก่อนที่รถจะพุ่งเข้าไปหาต้นไม้ต้นใหญ่ ที่ตั้งตระหง่านอยู่ทางด้านขวาของถนน โดยที่ดนัยภัทรเองก็ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ทัน เนื่องจากทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก

กรี๊ด...ระวังค่ะ


**เข้มข้นขึ้นแล้วค่าาาาา นิยายโอบขวัญมิได้มีแค่ความหวานนะคะ แต่ยังแฝงไปด้วยเรื่องราวบางอย่างชวนค้นหา พี่ทนายกับเมียไม่ได้หื่นอย่างเดียวน้าาา รอตอนต่อไป ว่ามันเกิดอะไรขึ้น 

ฮั่นแน่! เดากันไม่ออกใช่ม้ายยยย

***โหวต เม้น แอดแฟน เป้นกำลังใจให้โอบด้วยนะค้า งานหนังสือตุลานี้เจอกัน 

พี่ทนายอยู่บูทสถาพรบุ๊คส์. B02 โซนเพลนารีฮอลล์. ในงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ 21 ระหว่างวันที่ 12-23 ตุลาคม 2559 เวลา 10.00-21.00 น. ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ นะคะ

ปล. ใครอยากเจอโอบธาราตัวเป็นๆ เจอกันที่งานค่ะ ส่วนจะเป็นวันไหน โอบธาราจะมาแจ้งอีกทีนะคะ จุ๊บๆ

ปล.2 ปกพี่ทนายยังไม่มานะคะ ถ้ามาแล้วจะเอามาอวดโฉมแน่นอนคร่าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

144 ความคิดเห็น

  1. #106 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 14:27
    เกิดอะไรขึ้น
    #106
    0
  2. #85 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 09:02
    อะไรๆๆจะหวานปานผัวเมึย
    #85
    0