เคียงรักข้างหัวใจ (สนพ.Sugar Beat )

ตอนที่ 22 : เรื่องของความฟิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    12 ก.ย. 59

                “มีอะไรอีกคะพี่ภัทร

                ดาวิศาเปิดประตูห้องให้พี่ชายเป็นครั้งที่สาม พร้อมกับคำถามเดิมๆ เหมือนสองครั้งที่ผ่านมาไม่มีผิดเพี้ยน เนื่องจากเริ่มหงุดหงิดกับการมาเคาะประตูของพี่ชาย ที่ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรจะคุยกับเธอนักหนากัน ทั้งที่มันก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนกว่าแล้ว

                เอ่อ...เห็นสายชาร์ตแบตฯ ของพี่ในนั้นหรือเปล่าดนัยภัทรถามน้องสาว พร้อมกับชะโงกมองไปในห้องเหมือนมองหาใครสักคน และแน่นอนว่ามันคงไม่ใช่สายชาร์ตแน่

                พี่น้ำคะ เห็นสายชาร์ตของพี่ภัทรหรือเปล่าคะดาวิศาหันไปตะโกนถามธารธาราที่นั่งทำงานอยู่เงียบๆ ทันที และเมื่ออีกฝ่ายสายหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ดาวิศาก็หันมาบอกพี่ชายด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

                ไม่มีนะคะพี่ภัทร ไปนอนได้แล้วค่ะ

                คนเป็นพี่หน้าหงอยทันที ทำเอาดาวิศาถึงกับลอบยิ้มด้วยความขบขัน เธอรู้ว่าพี่ชายต้องการมาด้อมๆ มองๆ เจ้าของห้องต่างหากล่ะ ไม่ได้มาหาสายชาร์ตอย่างที่อ้างสักหน่อย รวมไปถึงหนังสือ และปากกาที่พี่ชายมาตามหาในสองครั้งแรกด้วย

                ของพวกนี้ของพี่ชายจะมาอยู่ในห้องของธารธาราได้อย่างไร พี่ชายของเธอนี่ก็ช่างคิดได้เหลือเกิน อยากมาหาธารธาราก็ไม่บอกตรงๆ ทำอ้างนี่อ้างนั่นไปเรื่อย จนเธอเหนื่อยที่จะต้องเดินออกมาเปิดประตูให้แล้ว

                พี่ติณเลิกดูหนังแล้วหรือคะดาวิศาถามอย่างอ่อนใจ ดูเหมือนว่าเธอต้องหาทางช่วยพี่ชายให้ได้คุยกับอีกฝ่ายให้ได้สินะ เพราะดูท่าแล้วพี่ชายคงกระสับกระส่ายจนนอนไม่หลับเป็นแน่

                สองคนนี้มีเรื่องอะไรกันแน่นะ ดาวิศาอยากรู้เหลือเกิน ไอ้ที่มีความรู้สึกดีๆ ต่อกันนั้นดาวิศามั่นใจแล้วว่ามีแน่ แต่ที่ลึกๆ ไปกว่านั้นมันต้องมีอะไรสักอย่าง ฝ่ายหญิงถึงได้ทำตัวเหินห่างจากพี่ชายชอบกล ในขณะที่พี่ชายของเธอกลับวนเวียนที่จะอยู่ใกล้ๆ

                ยังเลย อยู่ที่หน้าทีวีนั่นแหละดนัยภัทรหันมาบอกน้องสาวด้วยอาการเช็งๆ เนื่องจากคอนโดฯ ที่เขาซื้ออยู่แห่งนี้มีเพียงสองห้องนอน เพราะฉะนั้นคืนนี้ติณภพจึงต้องนอนกับเขา และน้องสาวสุดที่รักก็ต้องมานอนกับธารธารา ทำให้คนเจ้าเล่ห์อย่างเขาไม่สามารถหาเรื่องทะเลาะก่อนนอนกับเจ้าของห้องข้างๆ ได้

                ด้านอนไม่หลับค่ะ จะไปนั่งดูหนังกับพี่ติณแล้ว ยังไงพี่ภัทรมีอะไรก็เข้าไปคุยกันเองดีกว่าค่ะ ด้าเบื่อเดินมาเปิดประตูให้แล้ว

                ดาวิศาบ่นจบก็เดินออกจากห้องไปหาติณภพทันที ทิ้งให้พี่ชายอย่างดนัยภัทรได้แต่ยืนทำหน้างงๆ เมื่อจู่ๆ น้องสาวก็เปิดโอกาสให้เขาได้เข้าไปหาธารธารา ราวกับรู้ว่าเขากำลังคิดอะไร

                แต่ดาวิศาจะรู้อะไรก็ช่างเถอะ ในเมื่อเธอเปิดโอกาสให้ ดนัยภัทรก็ต้องคว้าไว้ก่อน ตอนนี้เขาอยากคุยกับธารธาราจะแย่อยู่แล้ว อยากรู้ว่าหล่อนกำลังทำอะไร อยากเห็นหน้าและอยากกวนใจหล่อนก่อนนอนเหมือนทุกคืน

                ดนัยภัทรก้าวเข้าไปหาหญิงสาวในห้องทันที พร้อมกับปิดประตูลงอย่างเบามือ เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนอีกฝ่ายที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่บนโต๊ะด้วยความตั้งใจ

                ธารธาราอยู่ในชุดนอนกระโปรงยาวสีขาวบางเบา โดยมีสายเล็กๆ คล้องบ่าเอาไว้ ดูเปิดเผยกว่าทุกครั้งที่เขาเคยเห็นมาเลย สายตาของหล่อนจับจ้องอยู่ที่หน้าจอคอมฯ ของตัวเองไม่วางตา โดยหารู้ไม่ว่าตอนนี้ตัวเองไม่ได้อยู่ตามลำพัง และไม่ได้มีดาวิศาอยู่เป็นเพื่อนเหมือนเมื่อครู่

                ดนัยภัทรยิ้มพราย ก่อนจะเดินเข้าไปหยุดอยู่ด้านหลังหล่อน แล้วลอบมองแผ่นหลังนวลเนียนด้วยความรู้สึกพอใจ เป็นครั้งแรกก็ว่าได้ ที่ดนัยภัทรได้เห็นหล่อนแต่งตัวเซ็กซี่ขนาดนี้ ปกติเห็นใส่แต่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น ไม่นึกมาก่อนว่าหล่อนจะมีรสนิยมหวานๆ ปนเซ็กซี่แบบนี้ก็เป็นด้วย

                คงไม่คิดว่าเขาจะเข้ามาล่ะสิ ดนัยภัทรกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ เขารู้ว่าใต้ชุดนอนเบาบางนั่นมันมีความงดงามมากมายแค่ไหนซ่อนอยู่ และได้ความงดงามที่ว่านี่แหละ ที่ทำให้เขาต้องกระวนกระวายใจจนนอนไม่หลับ จนต้องหาเรื่องเข้ามาหาหล่อนในห้องจนได้

                “งานยังไม่เสร็จเหรอครับ

                คำถามที่ดังออกมาจากด้านหลังทำให้ธารธาราหันขวับมามองทันที ก่อนที่หล่อนจะอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เมื่อมองเห็นว่าใครบุกรุกเข้ามาในห้องของหล่อน

                ดนัยภัทรเข้ามาทำอะไร แล้วดาวิศาหายไปไหนกัน ทำไมถึงปล่อยให้พี่ชายเข้ามาในห้องของหล่อนแบบนี้

                คุณเข้ามาทำไมกันคะธารธาราลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยสีหน้าตื่นตระหนก หารู้ไม่ว่าทำแบบนั้นมันสามารถทำให้สายตาของชายหนุ่มซอกแซกไปยังสัดส่วนใต้ชุดนอนไปถึงไหนต่อไหนได้

                จะเป็นไรไป ก่อนหน้านี้ผมก็เข้ามาของผมทุกวัน บางคืนก็ยังเข้ามานอนด้วยซ้ำ

                “คุณดนัยภัทร! อย่าพูดบ้าๆ นะคะ

                ธารธาราปรี่เข้ามาปิดปากเขาเอาไว้ด้วยฝ่ามือทันที พร้อมกับเหลียวมองไปที่ประตูห้องราวกับกลัวว่าใครจะมาได้ยินเข้า ทำเอาดนัยภัทรถึงกับหัวเราะในลำคออย่างถูกอกถูกใจ

                ชายหนุ่มแกล้งจูบมือหล่อนที่ปิดปากเขาเอาไว้ ส่งผลให้อีกฝ่ายถึงกับหันมาถลึงตาใส่ทันที พร้อมกับดึงฝ่ามือหนีเพื่อไม่ให้เขากลั่นแกล้งเอาได้ แต่ทว่าหล่อนก็ช้าเกินไป เมื่ออีกฝ่ายกลับเหนี่ยวรั้งเอวบางให้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดแข็งแรง พร้อมกับริมฝีปากที่ฉกวูบลงมาบดจูบเรียวปากอิ่มด้วยด้วยความคิดถึงจนทนไม่ไหว

                เนิ่นนาน กว่าที่เขาจะยอมปล่อยให้พวงปากหวานฉ่ำเป็นอิสระ หากแต่ขณะนั้นธารธาราก็สิ้นเรี่ยวแรงที่จะก้าวขาผละหนีจากอ้อมกอดของเขาไปแล้ว เพราะต้องใช้มันเป็นหลักในการทรงตัว

                ล็อคประตูแล้ว ไม่มีใครเข้ามาเห็นหรอก

                คนผีทะเล เข้ามาข่มเหงหล่อนถึงในห้องแบบนี้ได้ยังไง ถึงเมื่อก่อนนี้เขาจะเดินเข้าเดินออกในห้องหล่อนได้ตามอำเภอใจก็เถอะ แต่ตอนนี้ยังไงมันก็ไม่ควร เพราะตอนนี้ที่นี่ไม่ได้มีแค่เขากับหล่อนสองคน

                อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหมคะ ฉันขอร้องล่ะธารธาราบอกเขาด้วยความรู้สึกผิดในใจ ความจริงหล่อนไม่ควรปล่อยใจให้เขาชิดใกล้และทำแบบนี้อีก เพราะมันอาจทำให้คุณค่าในตัวของหล่อนลดลง จนไม่เหลืออะไรให้ภาคภูมิใจได้อีก

                ครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว หญิงสาวเตือนสติตัวเองในใจ หล่อนจะไม่ยอมกลายเป็นของเล่นของดนัยภัทรเหมือนอย่างที่สาวๆ คนอื่นเป็นเด็ดขาด หล่อนไม่มีทางยอม

                ทำไมล่ะธารา ในเมื่อคุณก็...

                “มันไม่ถูกต้องค่ะ และฉันก็ไม่ใช่ผู้หญิงอย่างที่คุณเข้าใจด้วยธารธาราบอกเสียงเครือ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีสวนทางกับร่างกายและหัวใจ จนหล่อนไม่รู้จะวางตัวยังไงแล้ว

                ผมรู้ธารา ผมรู้ว่าคุณไม่เหมือนใครอย่างที่ผมเคยเจอมา ผมถึงอยากที่จะ...

                ธารธารายกมือขึ้นมาปิดปากเขาเอาไว้อีกครั้ง เนื่องจากรู้ว่าเขากำลังจะพูดถึงเรื่องอะไร หากแต่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วไปจนหล่อนตั้งตัวไม่ทัน หล่อนจึงปฏิเสธ และปิดทางไม่ให้เขาพูดถึงมันอีก

                ลืมมันไปสักพักได้ไหมคะ นะคะหล่อนขอร้องเขาด้วยสายตาวิงวอน

                ดนัยภัทรทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอด้วยความไม่ชอบใจ เขาไม่รู้ว่าหล่อนมีเหตุผลอะไรถึงได้ปฏิเสธและหลีกเลี่ยงมันอยู่ร่ำไป ทั้งๆ ที่เขาก็พร้อมจะยอมทำตามในสิ่งที่หล่อนต้องการทุกอย่าง

                ผมมันไม่น่ารักตรงไหนธารา คุณถึงได้ตั้งป้อมรังเกียจผมนักชายหนุ่มอดถามขึ้นมาด้วยความน้อยใจไม่ได้ มีแต่เขาที่เป็นฝ่ายร้อนรนอยู่คนเดียว ส่วนหล่อนกลับทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเสียอย่างนั้น

                ไม่เคยอยากรับผิดชอบใครเลยนะธาราชายหนุ่มบ่นอุบ ทั้งที่คนในอ้อมกอดยังเงียบกริบเหมือนเดิม

                อย่าเล่นตัวนักได้ไหมดนัยภัทรยังต่อว่าหล่อนด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยต้องมาตามง้อใครแบบนี้เลยให้ตายเถอะ หล่อนทำเขาเสียฟอร์มไปหมดแล้ว

                “งานฉันต้องส่งภายในคืนนี้นะคะ บก.โทร. มาเร่งหลายรอบแล้ว

                ดนัยภัทรฮึดฮัดขึ้นมาทันที เมื่อหล่อนเอาแต่อ้างเรื่องงานขึ้นมาตัดบทเขาทุกทีไป เขาพูดถึงขนาดนี้แล้วหล่อนก็ยังจะใจแข็งอยู่อีกเหรอ ผู้หญิงนี่จริงๆ เลย

                “งั้นผมช่วยคุณทำงานก่อน แต่เสร็จแล้วคุณต้องยอมเคลียร์กับผมนะโอเคไหมดนัยภัทรต่อรอง เพราะรู้ว่าหล่อนคงไม่ยอมเสียเวลาในการทำงานที่ตัวเองรักมาก เพื่อมาคุยเรื่องนี้กับเขาแน่

                ทำได้หรือคะธารธาราเงยหน้าขึ้นมาถามด้วยความไม่แน่ใจ

                ทำได้ จะให้ผมทำอะไรก็บอกผมมาเลย

                ดนัยภัทรปล่อยหล่อนจากอ้อมกอดทันที ก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ของหล่อนด้วยสีหน้าจริงจัง ทำเอาธารธาราถึงกับอึ้งในความตั้งใจของเขาจนรู้สึกผิดไปแทบทันที

                ต้องคีย์เข้าไปใช่ไหมชายหนุ่มเอ่ยถาม เมื่อมองงานของหล่อนในสมุดที่ยังคีย์เข้าไปในเครื่องไม่หมด และเหลืออีกหลายหน้าเลยทีเดียว

                ค่ะ แบ่งบท เว้นวรรค และห้ามไม่ให้มีคำผิดหรือว่าตกหล่น จากที่ฉันจดเอาไว้ในสมุดด้วยนะคะหญิงสาวได้ทีก็สั่งเขาด้วยความเข้มงวดทันที อยากเสนอตัวดีนักใช่ไหม ทำให้เสร็จไปเลยก็แล้วกัน เพราะหล่อนก็เริ่มจะเมื่อยไปทั้งตัวแล้ว

                ไม่มีปัญหาหรอกน่า นี่ใครกันคุณ ลืมไปแล้วหรือไงชายหนุ่มหันมาอวดทันที

                ไม่ลืมค่ะ คุณดนัยภัทร สัตยบดินทร์ รีบทำให้เสร็จไวๆ ก็แล้วกันนะคะธารธาราก้มหน้าลงมาแขวะเขาด้วยใบหน้าหมั่นไส้ พร้อมกับไปหยิบมือถือของตัวเองออกมาให้พ้นมือเขาทันที

                ทำได้อยู่แล้วน่า ว่าแต่คุณเถอะ กรุณาหาอะไรมาสวมทับไอ้ชุดนี้หน่อยได้ไหม ผมเห็นแล้วร้อนนะคุณ

                ประโยคนั้นของดนัยภัทร ทำให้ธารธาราถึงกับทำตาโตขึ้นมาทันที พร้อมกับก้มลงมองชุดนอนของตัวเองเหมือนเพิ่งนึกได้ โอยตายแล้ว...หล่อนลืมตัวไปว่าแต่งตัวล่อแหลมอยู่ แล้วอย่างนี้เขาจะไม่...

                คนบ้า...นี่หมายความว่าเขาแอบมองหล่อนตลอดเลยงั้นสิ แทนที่จะบอกหล่อนตั้งแต่เข้ามา กลับปล่อยให้หล่อนยืนโป๊ท้าทายสายตาเขาอยู่ได้

                ที่ให้ไปหาอะไรมาปิด ไม่ใช่เพราะว่ามันอุจาดตานะธารา แต่ผมกลัวว่าตัวเองจะทำงานให้คุณไม่เสร็จ และหันไปชวนคุณทำงานบนเตียงแทน

                “บ้า! คนบ้า หุบปากแล้วทำงานของคุณไปเลยนะดนัยภัทรธารธาราแผดเสียงใส่เขาด้วยความเขินอาย ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า แล้วคว้าเสื้อคลุมมาสวมทับทันที แล้วหลังจากนั้นก็กระโดดขึ้นเตียงไปนอนเล่นมือถือเงียบๆ คนเดียว

                ดนัยภัทรหัวเราะเบาๆ ก่อนจะหันมาคีย์งานเข้าเครื่องให้หล่อนอย่างตั้งอกตั้งใจ เพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดขึ้นมาได้เด็ดขาด เพราะถ้าไม่อย่างนั้นแล้วธารธาราได้เอาเขาตายแน่ เนื่องจากงานนี้คืองานสำคัญของหล่อนเลย

                หืม...นี่มันอะไร ดนัยภัทรก้มอ่านสมุดของหล่อนด้วยความรู้สึกตกใจ เนื่องจากมันมีฉากบางอย่างที่ทำเอาเขาต้องหันกลับไปมองคนเขียนบนเตียง พร้อมกับขมวดคิ้วหนาเข้าหากันด้วยความสงสัยทันที

                ชายหนุ่มถาโถมเข้าหาร่างน้อยครั้งแล้วครั้งเล่า น้ำเสียงครางกระเส่าของหล่อนกระตุ้นตัวตนของเขาให้ฮึกเหิมมากยิ่งขึ้น มากขึ้นจนเขาใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางแห่งรักเสียเดี๋ยวนี้ แต่ยังก่อน เพราะเขายังอยากจะสอนบทรักอันร้อนเร่าให้หล่อนได้รู้จักมากกว่านี้

                พรเจ้า...นี่งานของหล่อนมีฉากแบบนี้ด้วยเหรอ ยัง...ยังมีอีก

                ที่รักขา...เร็วกว่านี้อีกค่ะ อื้อ...

                “ทูนหัว...ชอบไหมครับ อืม...เมียผมนี่สุดยอดที่สุด

                โอ...ดนัยภัทรยกมือขึ้นปาดเหงื่อทันที นี่แม่ยอดขมองอิ่มของเขาเขียนฉากแบบนี้ได้ยังไง ให้ตายเถอะ...มันน่าจับมาหวดก้นให้เข็ดนัก

                ธารา...ดนัยภัทรหันมาหาหล่อนด้วยใบหน้าชื้นเหงื่อ ทั้งที่อากาศในห้องนอนนั้นแสนจะเย็นฉ่ำ

                คะเจ้าหล่อนวางมือถือลง แล้วหันมาสบตาเขาด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าและท่าทางแปลกๆ

                นิยายของคุณมีฉากเลิฟซีนแบบนี้ด้วยหรือครับ

                ธารธาราทำหน้าตกใจ ก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเขินอาย ที่เขาทักท้วงงานของหล่อนด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ หล่อนลืมไปเองนั่นแหละ ว่ามันมีฉากนี้ในตอนท้ายของเรื่องด้วย

                ก็มีบ้างค่ะ ไม่ได้น่าเกลียดอะไรนี่คะ คนอ่านชอบแบบฟินๆ จิกหมอนแบบนี้ล่ะค่ะธารธาราอธิบายให้เขาเข้าใจเกี่ยวกับงานของตัวเอง

                มิน่าล่ะ สาวๆ ถึงได้ชอบจิกหมอนกันนัก เวลาจะถึงจุดสุดยอด

                ดนัยภัทรวิเคราะห์ตามหลักความเข้าใจ ก่อนจะส่งสายตามีความหมายไปให้คนบนเตียงทันที พร้อมกับหวนคิดถึงภาพในคืนนั้นที่เขากับหล่อนอยู่ด้วยกัน

                ธารธาราไม่จิกหมอนเลย เพราะหล่อนเอาแต่จิกแผ่นหลังของเขาแทน แถมยังข่วนจนเลือดซิบและเป็นแผลไปหมด

                ว่าแต่ตอนนั้นทำไมคุณไม่จิกหมอนล่ะครับธารา รู้ไหมว่าเนื้อตัวผมนี่เป็นแผลไปหมดเลย ผู้หญิงอะไรเล็บย้าวยาว สงสัยจะต้องจับตัดให้สั้นกุดเสียแล้วกระมัง

                กรี๊ด...คนลามก หุบปากแล้วทำงานให้เสร็จไปเลยนะคะ ห้ามแก้ไข ห้ามมายุ่งอะไรกับงานของฉัน นอกจากพิมพ์มันลงไปเข้าใจไหมคะธารธาราสั่งด้วยใบหน้าแดงซ่าน ทั้งเขินทั้งอายจนอยากจะขว้างหมอนออกไปทำร้าย และสั่งสอนฝีปากจัดจ้านของเขานัก แต่ก็กลัวว่าเขาจะโกรธจนทำงานให้หล่อนไม่เสร็จ ก็เลยได้แต่กระฟัดกระเฟียดอยู่บนเตียงตามลำพัง

                รู้แล้วน่า ว่าแต่...ไปเรียนรู้ที่ไหนมาธารา อย่าบอกว่าคุณไปแอบดูหนังเอวีมา ไม่งั้นผมไม่ยอมจริงๆ ด้วย

                ธารธารายกมือขึ้นกุมขมับทันที คำถามนี้ของดนัยภัทรทำเอาหล่อนถึงกับไปไม่เป็น พร้อมกับคิดคำด่าเขาไม่ออกอีกด้วย อีตาบ้า! หนังเอวีอะไร หล่อนไม่เคยดูมันเสียหน่อย

                ไม่เคยดูค่ะ เข้าใจคำว่าประสบการณ์ไหมคะ ประสบการณ์ในการอ่านและฝึกฝนมากๆ นะคะ ไม่ใช่ปฏิบัติธารธาราดักคอ เนื่องจากกลัวว่าเขาจะเข้าใจผิด คิดว่าหล่อนจะไปฝึกปฏิบัติเรื่องอย่างว่ากับใคร

                ธารธารามักเจอคำถามนี้บ่อยๆ จนชินแล้ว ไม่เว้นแม้แต่นักเขียนคนอื่นๆ ก็เช่นกัน แต่หล่อนก็ไม่คิดว่าคนอย่างดนัยภัทรจะถาม แถมยังทำท่าจะหักคอสวยๆ ของหล่อนเสียอย่างนั้นแหละ

                ผมรู้น่า ก็คุณเพิ่งเรียนภาคปฏิบัติกับผมคนแรกนี่นา

                พูดจบดนัยภัทรก็หันไปทำงานให้หล่อนต่อ โดยปล่อยให้อีกฝ่ายได้แต่หน้าร้อนผ่าวอยู่ที่เตียงเพียงลำพัง โดยไม่หันมากวนใจหล่อนอีกเลย

                ธารธาราอายแสนอาย สุดท้ายก็ได้แต่กลิ้งตัวนอนลงบนเตียงไปมา ก่อนที่ความเงียบและความง่วงงุนจะทำให้หล่อนเผลอหลับไปในที่สุด

                ดนัยภัทรหันมาถามอีเมล์ที่จะต้องส่งไป หลังจากที่พิมพ์และตรวจให้หล่อนเสร็จแล้ว หากแต่พอเห็นหล่อนเผลอหลับไป ชายหนุ่มก็ถึงกับยิ้มออกมาด้วยความขบขันทันที

                ธารา...ธาราครับ ตื่นขึ้นมาส่งงานก่อนเร็ว แล้วค่อยนอนต่อนะครับดนัยภัทรปลุกหล่อนให้ตื่นขึ้นมาส่งงาน นี่ถ้าหล่อนไม่บอกไว้ว่างานด่วน เขาก็คงปล่อยให้หล่อนหลับอย่างสบายไปแล้ว

                ธารธาราตื่นขึ้นมาด้วยท่าทางงัวเงีย ก่อนจะขยับตัวลงจากเตียงด้วยท่าทางสะลึมสะลือ จนดนัยภัทรต้องเดินจูงมือหล่อนมาที่โต๊ะทำงานด้วยเสียงหัวเราะขบขัน

                ขอตรวจก่อนนะคะ เผื่อหลุด

                “ได้เลย งั้นเดี๋ยวผมขอตัวออกไปดูสองคนนั้นก่อนนะครับ

                ดนัยภัทรขอตัว ก่อนจะปล่อยให้หล่อนนั่งตรวจงานต่อตามสบาย และกลับมาอีกครั้งหลังจากผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง พอดีกับที่ธารธาราส่งงานเสร็จและทำการปิดคอมฯ บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว

                เรียบร้อยนะครับ

                “ค่ะธารธาราพยักหน้า ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับเขาด้วยความรู้สึกหวาดระแวง เมื่ออีกฝ่ายกำลังเดินเข้ามาหาหล่อนด้วยท่าทางไม่น่าไว้วางใจ

                น้องด้าล่ะคะ ทำไมยังไม่กลับเข้ามานอน

                “สองคนนั้นหลับไปแล้วครับ ผมไม่อยากปลุกให้หงุดหงิด ก็เลยหาผ้าห่มไปคลุมให้แล้วล่ะ อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้ว ปล่อยให้นอนตรงนั้นนั่นแหละครับดนัยภัทรไขข้อข้องใจ และก็รู้ด้วยว่าหล่อนกำลังแอบคิดอะไรอยู่

                งั้นคุณก็ไปนอนได้แล้วค่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วย

                ก็กำลังจะนอนนี่ไงดนัยภัทรตอบด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ก่อนจะก้าวเข้ามาหาหล่อนใกล้ๆ แล้วย่อตัวช้อนอุ้มหล่อนขึ้นมาในวงแขนทันที โดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตังตัว

                คุณภัทร! ทำอะไรคะ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะธารธาราดิ้นด้วยความตกใจ พร้อมกับสั่งเขาให้วางหล่อนลงทันที

                จะพาไปนอนไง ไม่ต้องโวยวายไปหรอกน่าดนัยภัทรตอบด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ เมื่อเห็นท่าทางหวาดกลัวจนเกินเหตุของหล่อน

                ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ เดี๋ยวสองคนนั้นก็เห็นเข้าธารธาราทักท้วง พร้อมกับพยายามขืนตัวหนีออกจากอ้อมกอดแข็งแรง ที่พันธนาการหล่อนเอาไว้บนเตียงด้วยกัน

                เห็นก็เห็น ผมไม่ได้คิดจะปิดบังสักหน่อย

                “คุณดนัยภัทร!” ธารธาราเรียกเขาออกมาอย่างเหลืออด

                นอนเถอะน่า ผมไม่ได้คิดจะทำอะไรไปมากกว่านอนกอดคุณแบบนี้หรอก ถึงแม้จะอยากใจแทบขาดก็เถอะ

                ฟังเขาพูดเข้า แล้วอย่างนี้ธารธาราจะไว้ใจเขาได้มากแค่ไหนกันนะ แค่นอนกอดกันบนเตียงสองต่อสองแบบนี้ มันก็เสี่ยงมากเกินไปแล้ว ใจคอจะให้หล่อนหวาดผวาจนตาค้างนอนไม่หลับไปทั้งคืนเลยหรือไง

                นอนสิครับธารา หรือต้องให้ผมกล่อมก่อนนอน

                เจอคำขู่นั่นเข้าไป ธารธาราก็ถึงกับรีบหลับตาลงทันที เพาะกลัวจะถูกเขากล่อมเอาเสียจริงๆ ส่งผลให้ชายหนุ่มถึงกับหลุดหัวเราะออกมาดังลั่น

                ว่าง่ายๆ อย่างนี้ตลอดไปเถอะนะธารา อย่าให้เขาต้องเหนื่อยกับการต้องไล่ต้อนหล่อนอีกเลย ผู้หญิงอะไรกัน เสียสาวให้เขาแล้วยังจะใจแข็งอยู่ได้ มันน่าโมโหนักเชียว นี่ถ้าเป็นคนอื่นคงตะครุบเขาไว้ตั้งแต่นาทีแรกที่เขาขอรับผิดชอบไปแล้ว

                ธารธารา...ถึงหล่อนจะใจแข็งแค่ไหน ดนัยภัทรก็จะกะเทาะเปลือกแข็งๆ ในหัวใจของหล่อนออกไปให้ได้ หล่อนเป็นของเขา และจะต้องเป็นของเขาตลอดไป ไม่ว่าจะเพราะเหตุผลใดก็ตาม

                ดนัยภัทรจูบเบาๆ ที่หน้าผากของหล่อน ก่อนจะหลับตาลงนอนโดยมีหล่อนอยู่ในอ้อมแขน อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้ว เขาอยากจะใช้เวลานี้อยู่เงียบๆ กับหล่อนให้มากที่สุด เท่าที่จะมากได้ โอกาสดีๆ แบบนี้ ไม่รู้ว่าจะมีอีกเมื่อไร หรือสงสัยเขาต้องไล่สองคนข้างนอกนั้นให้รีบกลับ เพื่อที่จะหาโอกาสปรับความเข้าใจกับหล่อนเสียที

 

***แวะมาอัพ และประกาศว่าพี่ทนายตีพิมพ์กับสนพ.Sugar Beat ในเครือสถาพรบุ๊คนะคะสาวๆขา เมียน้อยเมียหลวงของพี่ทนายเตรียมหยอดหัวใจใส่ประปุกไว้สู่ขอพี่ทนายกันด้วยนะคะ บก.คนสวยแจ้งมาแล้วว่าแผงช่วงงานหนังสือเดือนตุลานี้นะตัวเอง อย่าลืมอุดหนุนกันด้วยนะคะ พี่ทนายฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคนดี จุ๊บๆ

***โหวต เม้น เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ส่วนปกถ้าเสร็จแล้วจะรีบเอามาอวดทันที ตื่นเต้นๆ

                       ขอบคุณที่ติดตามและรอคอย 

                        ตอนหน้าอัพวันพฤหัสนะคะที่รัก

                         โอบขวัญ/ยะหวัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

144 ความคิดเห็น

  1. #84 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 09:17
    ยอมๆแต่งไปเหอะ พี่ทนายก็ช่วยจัดฉากหวานๆต่อหน้าคนเยอะๆสินางจะได้ยอมแต่ง
    #84
    0
  2. #83 พริบพราว (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 18:32
    ธาราจะไม่ใจอ่อนหน่อยหรอ เดี๋ยวคุณทนายจะลงแดงเอา
    #83
    0
  3. #82 Dang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 10:12
    ขอบคุณที่อัพ มาให้อ่าน ชื่นใจ อีกตอนค่ะ ขอให้ร่ำรวยๆ นะคะ
    #82
    0
  4. #81 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 09:45
    เมียคนเดียว รอจับจอง เคป่ะ โอบขวัญ 5555
    #81
    1
    • #81-1 หญิงโอบ (จากตอนที่ 22)
      12 กันยายน 2559 / 20:32
      ขอบพระคุณมากๆค่าา
      #81-1