เคียงรักข้างหัวใจ (สนพ.Sugar Beat )

ตอนที่ 21 : ผมต้องรับผิดชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    30 ส.ค. 59

                      

          

               “กินได้แน่นะ

                ดนัยภัทรแกล้งถาม ก่อนจะตักแกงเขียวหวานที่น้องสาวบอกว่าเธอกับธารธาราช่วยกันลงมือทำกับมือ มาลองชิมรสชาติดูอย่างที่น้องสาวรบเร้า พร้อมกับส่งสายหยอกเย้าไปให้คนข้างๆ ที่เอาแต่นั่งเงียบไม่พูดไม่จา

                กลัวตายก็ไม่ต้องกิน

               ธารธาราแย่งช้อนในมือที่มีแกงเขียวหวานของดนัยภัทรมา พร้อมกับป้อนเข้าปากตัวเองด้วยใบหน้าหมั่นไส้ที่ชายหนุ่มมัวแต่ทำท่าลังเลอยู่ได้ ทั้งๆ ที่จริงแล้วดนัยภัทรเพียงแต่แกล้งให้หล่อนเปิดปากคุยบ้าง หลังจากที่หล่อนเอาแต่นั่งเงียบก็เท่านั้น

                อะไรกันคุณ นั่นมันของผมนะดนัยภัทรแกล้งท้วง พร้อมกับยิ้มขันในท่าทางแสนงอนของหล่อนจนไม่อาจเก็บอาการไว้ได้

                มันเป็นของฉันตั้งแต่คุณลังเลแล้วธารธาราประชด ก่อนจะวางช้อนของเขาลงบนจานเป็นการคืนให้ ด้วยท่าทางประชดประชันเต็มที่ จนติณภพกับดาวิศาถึงกับแอบอมยิ้มในความอยากเอาชนะของทั้งคู่

                ดนัยภัทรเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ดาวิศามองพี่ชายแล้วยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ เมื่อก่อนนี้พี่ชายของเธอค่อนข้างเก็บตัวและไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เนื่องจากหน้าที่การงานของเขาค่อนข้างบีบบังคับ บวกกับความเฉยชาที่มีมาตั้งแต่ไหนแต่ไรของพี่ชายอยู่แล้ว ทำให้ดาวิศากลัวว่าดนัยภัทรจะไม่ยอมเปิดใจให้ใครเข้ามาในชีวิต จนกระทั่งถึงตอนนี้ ดาวิศาคิดว่าพี่ชายคงค้นพบความหมายของการมีใครสักคนข้างกายแล้วล่ะ

                ทำไมใจร้ายอย่างนี้เล่าธาราดนัยภัทรแกล้งออดหล่อนด้วยสายตาอ่อนหวาน พร้อมกับแกล้งยื่นปลายเท้าด้านล่างเข้าไปถูไถกับปลายเท้าหล่อนด้วยแววตาเจ้าเล่ห์

                ธารธาราหันมาถลึงตาใส่เขาทันที พร้อมกับแสดงสีหน้าเป็นเชิงสั่งให้เขาเอาเท้าออกไป เพราะถ้าดาวิศากับติณภพก้มลงไปเห็นเข้า แล้วหล่อนจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

                ดนัยภัทรส่ายหน้าเบาๆ ทำราวกับว่าไม่เข้าใจในสายตาดุๆ ที่หล่อนกำลังส่งมาให้ พร้อมกับหันไปตักพะแนงไก่มาให้หล่อนที่จาน แล้วแกล้งบอกด้วยน้ำเสียงหวานๆ เพื่อเป็นการเอาคืนหล่อน ข้อหาที่ชอบหน้างอใส่เขานัก

                เอ้านี่...กินเยอะๆ จะได้โตเร็วๆ ไม่อย่างนั้นก็เป็นเด็กอยู่แบบนี้

                หือ...นี่เขากำลังหมายความว่าหล่อนทำนิสัยเป็นเด็กไม่รู้จักโตอย่างนั้นเหรอ ธารธาราคิดอย่างฉุนกึกขึ้นมาทันทีนี่ถ้าตอนนี้ไม่มีดาวิศากับติณภพนั่งอยู่ด้วย รับรองว่าหล่อนได้ออกฤทธิ์แบบเด็กๆ ให้เขาได้สำนึกแน่

                แหม...น้องสาวนั่งอยู่ตรงนี้ไม่สนใจเลยนะคะพี่ภัทร

                ดาวิศาแกล้งเย้า ทำเอาหนุ่มสาวที่กำลังห้ำหั่นกันด้วยสายตา ต้องหันกลับมายิ้มให้เธอด้วยสีหน้าเจื่อนๆ เหมือนจะเพิ่งรู้ตัวว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาของดาวิศากับติณภพ

                นั่นสิด้าจ๋า สองคนนี้ไม่เห็นเราสองคนอยู่ในสายตาเลย เอาแต่ทะเลาะกันอยู่นั่นแหละติณภพช่วยเสริมอีกคน ส่งผลให้ดนัยภัทรกับธารธาราถึงกับเขินจนพูดอะไรไม่ออก

                ด้าอิ่มแล้วค่ะพี่ติณ ด้าว่าเราไปดูหนังกันดีกว่า ปล่อยให้สองคนนี้ทะเลาะกันต่อก็แล้วกัน ดาวิศาหันมาขยิบตาให้คนรัก เพราะต้องการเปิดโอกาสให้พี่ชายได้อยู่สองต่อสองกับธารธารา

                ถ้าอยากรู้ว่าสองคนนี้คืบหน้าไปถึงไหน ก็ต้องปล่อยให้ทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง แล้วหลังจากนั้นเธอก็ค่อยแอบสังเกตการณ์ เพื่อที่จะได้รายงานคนทางบ้านที่รอลุ้นข่าวดีอยู่ได้รับรู้

                ก็ดีจ้ะ เพราะพี่ก็อิ่มแล้ว ยังไงพวกเราฝากพี่ภัทรกับพี่น้ำเก็บโต๊ะด้วยก็แล้วกันนะครับ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ทะเลาะกันไปช่วยกันเก็บไป น่าจะเสร็จไวอยู่นะครับ ติณภพบอกอย่างขำๆ ก่อนจะชักชวนดาวิศาออกไปดูหนังที่ห้องนั่งเล่น แล้วปล่อยให้ทั้งคู่อยู่ด้วยกันอย่างที่ดาวิศาตั้งใจไว้

                เห็นไหม ว่าสองคนนั้นรำคาญคุณจนหนีออกไปแล้ว แล้วนี่ใครจะช่วยฉันล้างจานกันธารธาราหันมาหาเรื่องเขาทันที

                ก็ผมนี่ไง ทำอย่างกับทุกวันตัวเองเป็นคนล้างงั้นแหละ ดนัยภัทรหัวเราะ เพราะปกติแล้วหน้าที่พวกนี้เขาเป็นคนทำเองหมด ธารธาราหรือจะพึ่งได้ เวลาจะกินเขายังต้องยกไปเสิร์ฟให้เลย ไม่งั้นแล้วอย่าหวังว่าหล่อนจะลุกจากโต๊ะทำงาน

                งั้นวันนี้ล้างไปคนเดียวเลยดีไหมหล่อนหันมาค้อนให้ด้วยความหมั่นไส้คนขี้ประชดเป็นอย่างมาก

                ได้ แต่ว่าคุณต้องยอมคุยกับผมเรื่องคืนนั้นก่อนนะธารา

                ข้อเสนอของเขาทำให้ธารธาราถึงกับชะงักไปทันที พร้อมกับเริ่มมีสีหน้าตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้ง เมื่ออีกฝ่ายตั้งใจพูดถึง เรื่องคืนนั้นขึ้นมาให้หล่อนเจ็บจี๊ดในหัวใจอีกจนได้

                ไม่มีอะไรต้องคุยทั้งนั้นค่ะ ฉันบอกคุณแล้วว่าเราจะไม่พูดถึงเรื่องคืนนั้นอีก

                “แต่ผมต้องรับผิดชอบคุณนะธารา

                ต้องรับผิดชอบอย่างนั้นเหรอ? ธารธาราทวนประโยคนั้นด้วยความรู้สึกอดสูในใจ หากเขาต้องการแสดงออกถึงความเป็นลูกผู้ชายด้วยการรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้นกับหล่อนเพียงเท่านั้น ธารธาราก็ไม่ต้องการหรอก เพราะหล่อนสามารถใช้ชีวิตอยู่ต่อไปได้ โดยไม่ต้องร้องขอความรับผิดชอบจากใคร และหากความรับผิดชอบนั้นไม่ได้เกิดจากเต็มใจหรือว่าความรู้สึกจริงๆ ของเขา ธารธาราก็จะไม่มีขอรับมันเด็ดขาด

                ไม่จำเป็นค่ะ คุณไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตตัวเองมาผูกติดกับฉันไว้หรอกนะคะ เรื่องแค่นี้เอง บอกแล้วว่าฉันไม่เป็นอะไร แต่ถ้ามันทำให้คุณรู้อึดอัด ฉันจะไปจากที่นี่ก็ได้ค่ะธารธาราพูดจบก็ทำท่าจะลุกหนีทันที เนื่องจากหล่อนไม่อยากรื้อฟื้นเรื่องผิดพลาดที่สุดในชีวิตขึ้นมาอีก

                ไม่เอาน่าธารา อย่าหนีหน้าผมแบบนี้สิดนัยภัทรดึงแขนหล่อนเอาไว้ พร้อมกับฉุดหล่อนให้นั่งลงที่เดิม

                ไม่ได้หนีค่ะ แต่มีงานที่จะต้องทำธารธาราตอบด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

                จะให้ผมทำยังไง คุณถึงจะหายโกรธผม แล้วหันมาคุยกันดีๆ โดยไม่ใช่อารมณ์น่ะหืม...

                คำถามของเขาทำให้ธารธารานิ่งเงียบ ใช่ว่าหล่อนจะอยากทะเลาะกับเขาเสียเมื่อไรกัน แต่ถ้าหากเขายังพยายามที่จะรื้อฟื้นเรื่องนั้นขึ้นมาไม่หยุด ธารธาราก็ไม่อยากจะพูดกับเขาอีก

                ก็เลิกพูดถึงเรื่องนั้นสักทีสิคะ ฉันเคยบอกคุณแล้วไงว่าเราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้กันอีก

                “ไม่ได้ ผมต้องรับผิดชอบคุณนะธาราดนัยภัทรพยายามใจเย็น ทั้งที่จริงแล้วในใจของเขากำลังร้อนรุ่มไปหมด เมื่อเห็นว่าหล่อนไม่ยอมรับฟังเขาดีๆ สักที

                ในชีวิตนี้ดนัยภัทรไม่เคยขืนใจใคร และไม่เคยต้องร้องขอรับผิดชอบใครมาก่อน เพราะสาวๆ ทุกคนที่เขาผ่านมาล้วนแล้วแต่มีข้อตกลงระหว่างกัน แค่สนุกสนาน เงิน และความพึงพอใจชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น

                แต่กับธารธาราไม่ใช่ ระหว่างเขากับหล่อนอยู่นอกเหนือเหตุผลพวกนั้นทั้งหมด ซึ่งเขาเองก็ยังอธิบายและให้คำตอบกับตัวเองไม่ได้ชัดเจน ว่าทำไมคืนนั้นเขาถึงขาดความยับยั้งชั่งใจทำกับหล่อนแบบนั้นได้

                แต่ว่าฉัน...

                “คุณเป็นของผมแล้ว ถ้าจะให้ชัดเจนก็เมีย

                “มะ...เมียอะไร อย่ามาพูดบ้าๆ นะคุณธารธาราหน้าแดงขึ้นมาทันที นี่ดนัยภัทรพูดบ้าอะไรของเขากัน หล่อนน่ะหรือเมียเขา บ้าไปแล้ว ไม่ใช่สักหน่อย ก็แค่พลั้งเผลอมีอะไรกันแค่ครั้งเดียวเอง

                “บ้าอะไร มีอะไรกันก็หลายครั้งในคืนเดียว แถมยังนอนกอดกันจนถึงเช้า ไม่ให้เรียกเมียแล้วจะให้เรียกอะไร

                “บ้า! ฉันไม่คุยกับคุณแล้ว คนทุเรศ! อย่ามาพูดแบบนี้ให้ได้ยินอีกนะธารธาราลุกหนีด้วยความอาย หากนั่งอยู่ตรงนี้ต่อไปหล่อนคงได้ปรี๊ดแตกจนถึงขั้นทำร้ายเขาอีกแน่ คราวนี้มีหวังได้ความแตกถึงหูดาวิศากับติณภพเป็นแน่

                แต่ผมยังพูดไม่จบนะธารา

                “ฉันไม่คุยกับคุณแล้ว ฉันจะทำงาน

                ธารธาราเดินหนีเข้าห้องไปอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ดนัยภัทรถึงกับหงุดหงิดในหัวใจจนต้องสบถออกมาเบาๆ ที่หล่อนไม่ยอมรับฟังเขาบ้างเลย หล่อนรู้บ้างไหมว่าเขาวุ่นวายใจเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น จนจะบ้าตายอยู่แล้ว

                อย่าให้ใช้ไม้แข็งนะแม่ตัวดี ดื้อแบบนี้เขาคงต้องงัดวิธีมากำราบเสียหน่อยล่ะ นี่หล่อนคงเห็นว่าเขายอมอ่อนข้อให้ ถึงได้เอาแต่ใจและไม่ยอมรับฟังอะไรแบบนี้ เดี๋ยวเถอะแม่ตัวดี อีกสักเดี๋ยวเขาสั่งสอนให้หล่อนรู้จักคนอย่างดนัยภัทรดีกว่านี้

                ชายหนุ่มคิดอย่างแค้นเคืองใจ ก่อนจะลุกขึ้นมาจัดการกับโต๊ะอาหารที่กลายเป็นภาระของเขาคนเดียว เนื่องจากผู้ช่วยหัวดื้อดันหนีกลับเข้าห้องไปเสียก่อนแล้ว


เอ...ทนายหื่นจะมีวิธีจัดการกับโอบธารา เอ๊ยยย ธารธารากันนะ แหม่! ไรท์ชอบคิดว่าตัวเองเป็นนางเอกอยู่เรื่อยเลยอ่ะ เขินนน อิอิ 

       ขออภัยที่มาช้า เพราะโอบติดปิดต้นฉบับนายไฟแห่งไร่อัคนีมา (เพลิงพาลซาตานเถื่อน)กันยายนนี้เริ่มอัพให้อ่านนะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันมายาวนาน รัก และ รอ เค้าเสมอ

     ความคืบหน้าพี่ทนาย มีหลายคำถาม โอบขอตอบเป็นรวมๆ นะคะ


      ตอนนี้ติดรอผลพิจารณาอยู่ค่ะ ใกล้แล้วๆๆ หากผ่านก็รออุดหนุนกันเหมือนเดิม แต่จะออกกับที่ไหน ยังไงผลมาแล้วจะแจ้งให้ทราบค่ะ แต่ถ้าหากไม่ผ่าน ลงอีบุ๊คแน่นอนค่ะ ส่วนรูปเล่ม ถ้ามีคนจองในปริมาณที่พิมพ์ได้ และโอบพิมพ์ไหว ก็จะพิมพ์ค่ะ

     รักและเคารพนักอ่านสุดสวย รวย และแซ่บ ของโอบทุกท่านเสมอนะคะ ขอบคุณที่รักโอบเช่นกันค่ะ

                   จุ๊บๆ

                    เมียทนายเองค่ะ

ปล.ฝากอุดหนุนอีบุ๊คของเค้าด้วยนะคะ กราบงามๆค่า 

                                                        
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

144 ความคิดเห็น

  1. #80 pookpook502 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 00:08
    รอนานมาก มาสักที
    #80
    0
  2. #79 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 15:52
    จัดการตามแบบฉบับพี่เลยจ้า...ทนายจ๋า...เมียรออยู่
    #79
    0