เคียงรักข้างหัวใจ (สนพ.Sugar Beat )

ตอนที่ 19 : ผมห่วง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    27 ก.ค. 59

เดี๋ยวก่อนคุณ แน่ใจนะว่ามันจะไม่เป็นอันตราย

ดนัยภัทรห้ามหล่อนด้วยสีหน้าไม่สบายใจ เมื่อเห็นว่าธารธารากำลังจะแกะเม็ดยาออกมากิน หลังจากที่กลับขึ้นมาบนรถพร้อมกับน้ำดื่ม ที่หล่อนใช้เขาให้ซื้อติดมือมาด้วย

ไม่หรอกมั้ง ใครๆ เขาก็กินนี่นาธารธาราเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยแน่ใจนัก

งั้นอย่าเพิ่งกิน ขอผมหาข้อมูลก่อนดนัยภัทรแย่งแผงยามาถือไว้ในมือ ก่อนจะหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาหาข้อมูลของไอ้ยาเจ้าปัญหานี่

ธารธาราถอนหายใจ ก่อนจะนั่งมองชายหนุ่มที่วิตกเกินกว่าเหตุด้วยใบหน้าหมั่นไส้แกมขบขัน หาข้อมูลบ้าบออะไรของเขากัน เมื่อกี้เภสัชกรก็บอกวิธีใช้และผลข้างเคียงให้หล่อนกับเขาเข้าใจไปแล้ว เอ๊ะ! หรือว่าเขาไม่ได้ตั้งใจฟัง

ธารธาราเผลอยิ้มออกมาอย่างเผลอไผล เมื่อกี้ตอนที่เข้าไปในร้านขายยาด้วยกัน พนักงานในร้านต่างก็หันมามองที่เขากับหล่อนเป็นตาเดียว ทำเอาหล่อนเขินจนแทบจะก้าวขาไม่ออก ดนัยภัทรเองก็ไม่ต่างกัน หล่อนแอบเห็นเขาหน้าแดงตอนที่เภสัชกรถามว่ามีอะไรกันตั้งแต่เมื่อไร

ธารา...มันไม่น่าปลอดภัยเลยนะชายหนุ่มวางมือถือลง แล้วหันมาบอกหล่อนด้วยสีหน้ายุ่งๆ

ถ้าไม่กินสิคะ ถึงจะไม่ปลอดภัย เอามาค่ะ ฉันต้องรีบกินมันเดี๋ยวนี้หล่อนคว้ามือไปหยิบยามาจากเขา แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับโยกมือหนีไปอย่างรวดเร็ว

ยังไม่ถึง 72 ชั่วโมงสักหน่อย ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ครับธารา

เลิกเรียกฉันว่าธารา แล้วเอายามาค่ะคุณดนัยภัทรธารธาราขู่เขาเหมือนเอาเรื่อง พร้อมกับจ้องเขาตาเขม็งเลยทีเดียว

ทำไม จะกัดผมอีกใช่ไหม อย่าเชียวนา คุณก็รู้ว่าถ้ากัดเมื่อไหร่ผมจะกัดตอบทันที เมื่อกี้นี้ยังไม่เข็ดใช่ไหม หรือจะเอาอีกข้าง

กรี๊ดๆ อีตาบ้า! เลิกพูดบ้าๆ เลยนะ แล้วเอายามาให้ฉันเดี๋ยวนี้หล่อนตะโกนใส่หน้าเขาด้วยความโมโห

แหม...กลัวจะท้องกับผมจัง ทำอย่างกับเชื้อความเป็นพ่อของผมมันไม่น่ารักอย่างนั้นแหละดนัยภัทรประชด ก่อนจะส่งแผงยาให้หล่อนคืนไปด้วยท่าทางไม่เต็มใจนัก หลังจากนั้นก็นั่งมองหล่อนกินยาเม็ดแรกไปอย่างหวาดระแวง กลัวว่ามันจะทำให้หล่อนเกิดอาการแพ้ยาตามข้อมูลที่เขาค้นหาเมื่อครู่เอาได้

ชายหนุ่มพาหล่อนกลับหลังจากนั้น หากแต่อาการเซของคนที่เดินเข้าห้องก่อน ทำให้ดนัยภัทรถึงกับพุ่งพรวดเข้าไปประคองหล่อนเอาไว้ทันที และเมื่อเห็นว่าหล่อนมีสีหน้าที่ซีดเผือดไร้สีเลือด ดนัยภัทรก็ถึงกับตกใจจนแทบทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะเลยทีเดียว

ธารา เป็นอะไรครับ

เวียนหัวค่ะ คลื่นไส้จะอ้วกด้วย

ว่าแล้วไง บอกแล้วใช่ไหมว่าไอ้ยานั่นมันอันตรายดนัยภัทรบ่นอุบ ก่อนจะช้อนอุ้มร่างของหล่อนขึ้นมาในวงแขน พร้อมกับพาไปส่งที่เตียงนอนด้วยความเร่งรีบทันที

แค่ผลข้างเคียง ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะหล่อนตอบเขาทั้งที่ยังหลับตาอยู่อย่างนั้น

ผมต้องทำยังไงคุณถึงจะดีขึ้น

คำถามนั้นของเขาทำให้ธารธาราลืมตาขึ้นมาทันที พร้อมกับจ้องมองใบหน้าเคร่งเครียดและท่าทางกระวนกระวายของเขาด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดในใจ

ผมเป็นห่วง

คำตอบนั้นทำให้หล่อนหายข้องใจ และไม่ต้องแอบเดาว่าที่เขาถามเพราะเป็นห่วงหล่อนหรือไม่ ดูเหมือนว่าดนัยภัทรจะเอาความรู้สึกของหล่อนออกง่ายๆ ทั้งที่หล่อนยังไม่ได้พูดอะไรเลยด้วยซ้ำ

กินอีกเม็ดไปจะไหวไหมชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

ไหวค่ะ ฉันไม่เป็นอะไรหรอก หล่อนบอกให้เขาสบายใจ

งั้นคุณนอนพักผ่อนไปก่อน ผมไม่กวนคุณแล้วก็ได้ชายหนุ่มคลี่ผ้าห่มแล้วคลุมให้หล่อนอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนของหล่อนไปด้วยสีหน้ายุ่งๆ ตามแบบฉบับของเขาที่ชอบทำ

ในขณะที่ธารธาราได้แต่มองตามแผ่นหลังของเขาไป ด้วยความรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ จนเกิดรอยยิ้มน้อยๆผุดขึ้นมาบนใบหน้าซีดเซียวไร้สีเลือด

 

นี่มันอะไรของแกยัยด้า

ดนัยภัทรโวยวายทันที เมื่อร่างของน้องสาวตัวดีปรี่เข้ามากอดเขาเอาไว้แน่น หลังจากที่เขารีบเดินมาเปิดประตูให้หลังได้ยินเสียงกดกริ่ง

ดนัยภัทรกำลังจะออกไปทำงาน หลังจากที่บังคับให้ธารธารากินอาหารเช้าจนหมดด้วยกัน แล้วหลังจากนั้นหล่อนก็กลับเข้าห้องไปทำงาน ในขณะที่เขาเองก็มีงานสำคัญเรื่องคดีความในตอนสายของวันนี้เช่นกัน

คิดถึงพี่ภัทรที่สุดเลยค่ะ

ดนัยภัทรถอนหายใจ จู่ๆ น้องสาวคนสวยของเขาก็โผล่มาแบบไม่ทันให้เขาได้ตั้งตัวสักนิดเลย และถ้าจะมาคนเดียวนี่เขาก็ติดใจอะไร แต่ทว่าแม่ตัวดีกลับพกผู้ชายหน้าตาดีมาด้วยอีกคนนี่สิ ดนัยภัทรชักไม่ชอบใจเอาเสียเลย

ติณภพยกมือไหว้พี่ชายคนสนิทด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะลากกระเป๋าและสัมภาระของตัวเองและดาวิศา เข้ามาในห้องสุดหรูที่มีเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงประดับทั้งห้อง

มายังไงไปยังไงฮะเราดนัยภัทรพาน้องสาวมานั่งที่โซฟา ก่อนจะยกมือขึ้นขยี้ผมดาวิศาเล่นอย่างเอ็นดูเหมือนที่ชอบทำตามปกติ

นั่งเครื่องมากับพี่ติณค่ะ แล้วต่อแท็กซี่มานี่ พอดีสองอาทิตย์นี้พี่ติณว่าง ก็เลยชวนด้ามาเยี่ยมพี่ภัทรกับพี่น้ำ

ฮะ! สองอาทิตย์เลยเหรอดนัยภัทรอุทานออกมาด้วยความตกใจ ไอ้ดีใจที่น้องมาหามันก็ดีใจอยู่ แต่ว่าจะมาอยู่ด้วยถึงสองอาทิตย์เลย มันก็ดูจะนานไปไหม แล้วอย่างนี้ดนัยภัทรจะหาโอกาสปรับความเข้าใจและตกลงกับธารธาราได้ยังไง

ค่ะ สองอาทิตย์ พี่ภัทรตกใจทำไมหรือคะ หรือว่าพี่ภัทรไม่อยากให้ด้ามาอยู่ด้วยดาวิศามองพี่ชายเหมือนจับผิด พร้อมกับนึกสงสัยเมื่อพี่ชายทำท่าลุกลี้ลุกลนดูมีพิรุธเอามากๆ

เปล่า ไม่มีอะไร พี่แค่คิดว่าสองอาทิตย์มันน้อยไปไง น่าจะนานกว่านี้อีกสักหน่อยดนัยภัทรบอกแก้เก้อ ทั้งที่ในใจกลับคิดตรงข้าม

อ๋อ...อย่างนั้นหรือคะ ว่าแต่พี่น้ำอยู่ไหนคะ ทำไมด้าไม่เห็นพี่น้ำเลยดาวิศามองหาเพื่อนรุ่นพี่

อยู่ในห้องโน่น เข้าไปหาสิดนัยภัทรบุ้ยปากไปยังห้องของธารธารา

งั้นด้าขอตัวไปหาพี่น้ำก่อนดีกว่า พี่ภัทรคุยกับพี่ติณไปพลางๆ ก่อนนะคะ

ว่าแล้วดาวิศาก็แยกตัวออกไปหาพี่สาวคนสนิททันที โดยปล่อยให้พี่ชายกับติณภพได้แต่มองตามร่างเล็กออกไปด้วยสายตาทั้งรักและเอ็นดูด้วยกันทั้งคู่

ไงไอ้เสือ มองตามตาละห้อยเลยนะดนัยภัทรเอ่ยแซวหนุ่มรุ่นน้องที่รู้จักกันมานาน เนื่องจากผู้ใหญ่ของทั้งสองครอบครัวเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่รุ่นปู่รุ่นย่ามาแล้ว

โธ่...พี่ภัทรก็ว่าไปโน่น ตาละห้อยอะไรกันครับ ผมเปล่าสักหน่อยติณภพบอกเสียงอ่อยๆ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของดนัยภัทรที่บ่งบอกว่ารู้ทันความคิดเขาทั้งหมด

รักเขาชอบเขาก็สารภาพไปสิวะ จะทำตัวเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วงไปถึงไหนดนัยภัทรอดที่จะแนะนำไม่ได้ ใครๆ ต่างก็ดูออกทั้งนั้นว่าติณภพรู้สึกยังไงกับดาวิศา มีแต่เจ้าตัวเท่านั้นแหละที่ยังปากแข็ง และไม่กล้าเผยความในใจกับฝ่ายหญิงเสียที

หา! พี่ภัทรว่าไงนะครับคราวนี้ติณภพหันมามองดนัยภัทรด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะได้ยินประโยคนี้จากปากของพี่ชายที่หวงน้องสาวยังกับไข่ในหิน

ก็ว่าไปตามความจริงไง แกคิดอะไรอยู่มีหรือที่ฉันจะไม่รู้ ขอเตือนไว้ก่อนเลยนะนายติณ ว่าถ้าแกคิดจะมาเล่นๆ กับน้องสาวฉันล่ะก็ รับรองว่าฉันเอาแกตายแน่

พี่ภัทร! พี่ภัทรพูดแบบนี้หมายความว่าอนุญาตให้ผมคบกับน้องด้า ได้แล้วใช่ไหมครับติณภพปรี่เข้ามานั่งข้างๆ ดนัยภัทรทันที พร้อมกับยิ้มจนหน้าบานเป็นจานเชิง เมื่ออีกฝ่ายอนุญาตให้เขากับดาวิศาคบกันได้แล้ว หลังจากที่หลบๆ ซ่อนๆ ความรู้สึกกันมานานหลายปี

ก็เออสิ รักแล้วก็ดูแลน้องสาวฉันให้ดีๆ นะเว้ย อย่าทำให้ยัยด้าเสียใจเด็ดขาด

ครับพี่ภัทร ผมสัญญาว่าจะไม่มีวันทำให้น้องด้าเสียใจเด็ดขาด ขอบคุณมากๆ นะครับพี่ภัทร ขอบคุณจริงๆติณภพยกมือขึ้นกราบขอบคุณดนัยภัทรทันที ทำเอาดนัยภัทรถึงกับสะดุ้งไปแทบทันที

เออ...ทำให้ได้อย่างที่พูดก็แล้วกันดนัยภัทรย้ำอีกหน

ว่าแต่จู่ๆ ทำไมพี่ภัทรถึงยอมง่ายๆ ล่ะครับ หรือว่าพี่ภัทรจะมี...ความรัก ถึงได้ยอมเข้าใจหัวอกของคนมีความรักอย่างผมติณภพตั้งข้อสงสัย พร้อมกับลอบมองสีหน้าของชายหนุ่มด้วยสีหน้าจับผิด

เฮ๊ย! จะบ้าเหรอไง ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกดนัยภัทรรีบปฏิเสธทันที

ถ้าอย่างนั้นแล้ว พี่สาวที่อยู่ในห้องนั่นล่ะครับ ไม่ทำให้พี่หวั่นไหวบ้างเลยหรือไง

เฮ๊ย! แกมายุ่งอะไรกับชีวิตฉันวะ แล้วนี่ธารธาราเขามาเกี่ยวอะไรดนัยภัทรหันมาหาเรื่องหนุ่มรุ่นน้องทันที ติณภพพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงกัน ทำไมจู่ๆ ถึงได้ลากธารธาราเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

ก็แล้วทำไมพี่ภัทรถึงทำหน้ามีพิรุธแบบนี้ล่ะครับ ฮั่นแน่...อย่าบอกนะครับว่าพี่ภัทรกับคุณธารธารา...

หุบปากเลยไอ้ติณ ไม่มีอะไรอย่างที่แกคิดทั้งนั้นโว้ย

ติณภพหัวเราะเบาๆ ดนัยภัทรในตอนนี้เหมือนคนทำผิดถูกจับได้อย่างไรอย่างนั้น ต่างจากหนุ่มเจ้าสำราญที่เอาแต่เฉยชาเหมือนเมื่อก่อนที่ติณภพรู้จัก

ติณภพรู้จัก และได้รับฟังเรื่องราวของธารธารามาจากดาวิศามาบ้างแล้ว อีกทั้งยังเคยเจอหล่อนมาแล้วสองสามครั้ง เนื่องจากดาวิศาชอบชวนเขาออกไปเป็นเพื่อน เวลาออกไปข้างนอกและนัดเจอกัน

ธารธาราถือว่าเป็นผู้หญิงที่สวยคนหนึ่งเชียวล่ะ เป็นไปไม่ได้ที่ดนัยภัทรจะไม่รู้สึกอะไร เวลาที่อยู่ด้วยกันสองต่อสองในคอนโดฯ แห่งนี้ ดูจากท่าทีแปลกๆ ของดนัยภัทร ติณภพก็จับสังเกตได้แล้ว

ไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไรสิครับ ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรติณภพบอกด้วยน้ำเสียงขบขัน ดูหน้าทนายหนุ่มผู้เกรงขามตอนนี้แล้วรู้สึกตลกชะมัดเลย นี่ถ้าดาวิศามาเห็นเข้ามีหวังได้ช่วยกันหัวเราะเยาะเป็นแน่ เพราะรายนั้นยิ่งแอบหวังบางสิ่งบางอย่างอยู่ด้วย

ไปทำงานดีกว่า คุยกับแกนี่น่าปวดหัวชะมัด ไปล่ะ...ฝากดูแลสองสาวในห้องนั่นด้วย ค่ำๆ โน่นล่ะถึงจะกลับ อ้อ...เดี๋ยวพี่ทิ้งรถเอาไว้ให้ ถ้าหิวก็หาอะไรแถวนี้กินกันเองก็แล้วกัน หรือไม่ก็ลองถามพี่ธาราเขาดู รายนั้นชิมทุกร้านจนแทบจะทั่วเชียงใหม่แล้ว

ดนัยภัทรสั่งเสียเสร็จก็คว้ากระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องทันที ทิ้งให้ติณภพได้แต่มองตามไปด้วยความรู้สึกงุนงง กับสรรพนามที่พี่ชายคนสนิทใช้เรียกธารธาราเมื่อครู่

ธารา...อย่างนั้นเหรอ เอ๊ะ! ติณภพจำได้ว่าน้ำคือชื่อเล่นของธารธารานี่นา แต่ทว่าทำไมดนัยภัทรถึงได้เรียกหล่อนว่าธาราล่ะ หรือไม่ก็ธารธาราตามชื่อจริงไปเลย

ไอ้หยา...งานนี้มีเฮแล้วไง ตกลงไอ้พี่ภัทรของเขามีรหัสลับกับสาวๆ แบบนี้ด้วยอย่างนั้นเหรอ อืม...มันน่าสงสัยยังไงพิกล สรุปแล้วดนัยภัทรกับธารธารามันจะต้องมีอะไรๆ อยู่ในกอไผ่แล้วแน่ๆ

ถ้าเป็นแบบนี้ ติณภพคงต้องชวนดาวิศา มาช่วยกันพิสูจน์เสียแล้วล่ะ

 

***มาแล้ว วันละนิดวันละหน่อย สาวๆมาทวงกันเยอะมาก ต้องรีบมาอัพ ก่อนเมียน้อยทนายทั้งหลายจะกระหน่ำทวงเค้า555(เมียหลวงคือเค้าเอง) อย่ารักทนายมากนะคะ โอบธาราหึง อิอิ ทนายอะไรวันๆ ไม่ทำงาน เอาแต่ป้อสาวเนอะ เจอกันตอนหน้านะคะสาวๆ ฝากข่าวเรื่องทำมือพี่ดินด้วย ใครยังไม่จับจองก็รีบจองกันเข้ามาเด้อ ถึง 15 สิงหาคมนี้นะคะ 

ปล.ฝากโหลดอีบุ๊คด้วยนะคะ สนุกๆทั้งนั้นเลย อิอิ

       


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

144 ความคิดเห็น

  1. #73 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 15:21
    อ่านมาอย่างเพลิดเพลิน มาสะดุดตอนท้าย แหมๆๆๆ อยากตบเมียหลวงทนายจริงๆ 5555
    #73
    1
    • #73-1 โอบ (จากตอนที่ 19)
      27 กรกฎาคม 2559 / 15:32
      ใจร้ายอ่ะ กระซิกๆ
      #73-1