เคียงรักข้างหัวใจ (สนพ.Sugar Beat )

ตอนที่ 16 : รางวัลของเด็กดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    12 ก.ค. 59

ธารธารา...อืมดนัยภัทรเรียกชื่อหล่อนด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง ก่อนจะพาหล่อนกระโดดโลดเต้นอยู่บนปุยเมฆขาว ที่ล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าอย่างละลานตาไปหมด

คุณภัทร...ธารธาราเสียงสั่น ก่อนจะโอบกอดเขาเอาไว้แน่น แล้วปล่อยให้เขาชักนำไปทุกที่ ที่เขาอยากพาไป ความสุขที่ได้รับจากกายแข็งแกร่ง มันทำให้หล่อนลืมตัวลืมใจ และลืมความอายไปจนหมดสิ้น

จนในที่สุด ธารธาราก็เกร็งสุดตัว พร้อมกับจิกเล็บลงบนหัวไหล่บึกบึนของชายหนุ่มอย่างสุดแรง ก่อนจะกรีดร้องออกมาอย่างสุขสมอารมณ์หมาย เมื่อชายหนุ่มส่งหล่อนขึ้นฟ้าไปพบกับดวงดาวระยิบระยับงามตา ก่อนที่เขาจะตามหล่อนมาติดๆ และจับจูงมือกันคว้าสายรุ้งที่แสนงดงามด้วยกัน

ธารา...ทูนหัวดนัยภัทรเรียกหล่อนสั้นๆ ก่อนจะทรุดฮวบนอนลงบนร่างเปลือยเปล่าของหล่อนในเวลาต่อมา พร้อมกับยื่นใบหน้าไปจูบซับเหงื่อที่ซึมบนหน้าผากมนให้อย่างทะนุถนอม

ธารธาราขยับตัวเบาๆ เหมือนอึดอัด ทำให้ดนัยภัทรต้องถอดถอนตัวเองจากร่างของหล่อนทั้งที่ไม่อยาก ก่อนจะขยับลงไปนอนข้างๆ แล้วดึงหล่อนเข้ามากอดด้วยความรู้สึกหวงแหน

ธารธาราซุกหน้ากับแผงอกแข็งแกร่งของเขาอย่างอ่อนแรง หากนี่คือความฝันที่หล่อนกำลังพลัดหลงเข้ามา ก็ขอให้หล่อนได้มีความสุขอย่างนี้ไปนานๆ ด้วยเถอะ ขอให้หล่อนได้อยู่ในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นนี้ไปจนถึงเช้าเลยได้ไหม

ริมฝีปากบวมเจ่อที่เผลอยิ้มออกมาทั้งที่เจ้าตัวยังหลับตา ทำให้ดนัยภัทรถึงกับเลิกคิ้วด้วยความสงสัย แต่อย่างน้อยเขาก็แอบรู้สึกโล่งใจ ที่ไม่หื่นจนทำให้หล่อนบอบช้ำมากกว่าที่ควร

หล่อนบอบบาง และยังอ่อนประสบการณ์ในเรื่องบนเตียงยิ่งนัก แต่ถึงอย่างนั้นหล่อนก็สามารถทำให้เขาแทบสำลักความหอมหวานจนแทบขาดใจ น้ำเสียงเร่งเร้าให้เขาฮึกเหิมยามใกล้ถึงจุดหมายปลายทาง มันทำให้เขาชอบใจจนอยากจะมอบความสุขนี้ให้หล่อนอีกครั้ง

ดนัยภัทรยังไม่อิ่ม และยังอยากกลืนกินหล่อนอีกครั้งและหลายๆ ครั้ง ธารธาราทั้งหอมทั้งหวานจนเขาติดใจ พร้อมกับอยากจะครอบครองเรือนกายนี่ไว้ข้างกายตลอดไป ต่อให้หลังจากนี้จะถูกกล่าวหาว่าเห็นแก่ตัวก็เถอะ

ธารา...อีกครั้งนะครับ

ชายหนุ่มรู้สึกต้องการหล่อนขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะแตะปลายนิ้วลงที่แก้มใสแล้วลูบไล้ไปมาอย่างหลงใหล คิดไม่ถึงมาก่อนว่าผู้หญิงโก๊ะๆ อย่างหล่อน จะทำให้เขาเกิดความรู้สึกไม่รู้จักพอได้ แต่ก็นั่นแหละ ในเมื่อทั้งเนื้อทั้งตัวหล่อนมันน่าฟัดไปหมดขนาดนี้ แล้วเรื่องอะไรที่มนุษย์หื่นอย่างเขาจะไม่พอในครั้งเดียวกันเล่า

ไม่เอาค่ะ อย่ากวนธารธาราปัดมือเขาทิ้ง พร้อมกับพลิกตัวหันหลังให้ด้วยความงัวเงีย หล่อนเหนื่อยและระบมไปหมดทั้งตัว และไม่อยากให้ใครมาวุ่นวายด้วยในตอนนี้

ธารา...นะครับ

ไม่เอาค่ะ เหนื่อยแล้วหล่อนตอบออกไปตามที่รู้สึก หารู้ไม่ว่านี่ไม่ใช่ฝันอย่างที่หล่อนกำลังจินตนาการ หากแต่มันคือความจริงที่หล่อนจะต้องตื่นขึ้นมาเผชิญในไม่ช้า

แต่ผมออกแรงคนเดียวนะครับ

ลามก นี่ตามมาลามกกับฉันจนถึงในฝันเลยหรือคะหล่อนถามด้วยน้ำเสียงอู้อี้

งั้นก็ลืมตาตื่นมาลามกด้วยกันสิครับ เร็วเข้าดนัยภัทรรบเร้า พร้อมกับยิ้มขันคนในอ้อมกอดด้วยความรู้สึกเอ็นดู

ไม่เอา...คนจะหลับจะนอน เมาแล้วก็นอนเฉยๆ ได้ไหมหล่อนเอ็ดเขาด้วยความหงุดหงิดใจ

เสร็จสมอารมณ์หมาย ผมก็หมดความสำคัญไปเลยนะครับดนัยภัทรตัดพ้อ ก่อนจะขยี้ผมหล่อนไปมาด้วยความหมั่นไส้ยิ่งนัก

อีกสักรอบนะครับ ผมยังไม่อิ่มจริงๆ

แต่คุณกินฉันไปทั้งตัวแล้วธารธาราบ่นอุบ ดวงตาทั้งสองข้างยังปิดสนิทและพึมพำคล้ายคนละเมอเสียมากกว่า

กินแล้วก็กินอีกไง นะครับ...แล้วผมจะให้รางวัลนะเด็กดีดนัยภัทรยิ้มพราย ก่อนจะเริ่มเล่นปูไต่บนร่างกายของหล่อนอีกครั้ง โดยไม่สนว่าอีกฝ่ายจะเบี่ยงตัวหนียังไง

นอนเฉยๆ ก็ได้ แต่ต้องให้ความร่วมมือนะครับ

ธารธาราครางออกมาอย่างหงุดหงิด เมื่อเสียงกระซิบของใครบางคนมันทำให้หล่อนอ่อนระทวย ทำไมในฝันดนัยภัทรถึงได้อ้อนหล่อนนักนะ นี่มันในฝันของหล่อนนะ เขามายุ่งอะไร

คนที่คิดว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในฝัน ถึงกับขนลุกขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อร่างหนาใหญ่ของใครบางคนโอบกระชับมาจากด้านหลัง พร้อมกับจูบหมับที่แผ่นหลังเปล่าเปลือยของหล่อน จนถึงกับสั่นสะท้านไปหมดทั้งกาย

หลังจากนั้นธารธาราก็ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร รู้เพียงแต่ว่าตัวเองถูกจับพลิกซ้ายพลิกขวาไปมา พร้อมกับแรงถาโถมที่ทำให้หล่อนแทบสำลักความสุขครั้งแล้วครั้งเล่า

และเนิ่นนาน...กว่าที่ร่างงามจะถูกปล่อยให้นอนอย่างอิสระ ภายใต้อ้อมกอดอันอบอุ่นของใครบางคน ที่หมดแรงคอพับคออ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน

 


ธารธาราขยับตัวเบาๆ หลังจากที่รู้สึกหนักอึ้งเหมือนถูกอะไรทับอยู่จนอึดอัดไปหมด หากแต่เพียงแค่หล่อนขยับตัวนิดเดียว วงแขนกว้างของใครบางคนก็ขยับเข้ามากอดรัดหล่อนเอาไว้จนแน่น

แขนใคร? ธารธาราถามตัวเองด้วยความตกใจ ก่อนที่สติสัมปชัญญะของหล่อนจะค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ ลมหายใจอุ่นๆ ของใครบางคนที่เป่ารดอยู่ข้างแก้ม กระตุ้นให้หล่อนถึงกับลืมตาโพลงขึ้นมาทั้งที่ยังรู้สึกงัวเงียไม่น้อย

คุณพระช่วย! ธารธาราอุทานออกมาด้วยความตกใจ เมื่อลืมตาตื่นมาพบกับใบหน้าของดนัยภัทรที่อยู่ห่างจากใบหน้าหล่อนไม่ถึงคืบ

เขามาอยู่บนเตียงนี้ได้ยังไง! แล้วเขา...

กรี๊ดๆๆๆ

ธารธาราเปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจจนสุดเสียง เมื่อเห็นว่าฝ่ามือข้างหนึ่งของเขากำลังกอบกุมหน้าอกของหล่อนเอาไว้ พร้อมกับลุกพรวดขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อพบว่าดนัยภัทรนอนอยู่บนเตียงของหล่อนด้วยร่างกายที่เปล่าเปลือย

ธารธาราก้มลงมามองตัวเองบ้าง ก่อนจะตกใจจนแทบสิ้นสติ เมื่อพบว่าหล่อนเองก็ไม่มีเสื้อผ้าติดกายสักชิ้นเหมือนกัน หญิงสาวรีบคว้าผ้าห่มที่ร่นไปอยู่ปลายเตียงขึ้นมาคลุมร่างทันที พร้อมกับหันไปทุบคนหลับที่ยังไม่รู้อิโหน่อิเหน่ด้วยความโกรธแค้นจนทบกระอักเลือด

อะไรกันคุณ เฮ้! เดี๋ยวก่อนสิดนัยภัทรลุกพรวดขึ้นมาด้วยความตกใจไม่แพ้กัน ก่อนจะเบี่ยงหน้าหนีกำปั้นน้อยๆ ของธารธาราที่เหวี่ยงเข้ามาได้อย่างหวุดหวิด แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่พ้นกรงเล็บเพชรฆาตของหล่อนอยู่ดี

คนเลว นี่คุณข่มขืนฉันใช่ไหมธารธาราทำร้ายเขาไปร้องไห้ไป ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาเสียทีให้เขาง่ายๆ แบบนี้ จำได้ว่าเมื่อคืนหล่อนเมา แล้วเขาก็พาเข้ามานอนในห้องนี่นา แล้วทำไมมันถึงกลายมาเป็นแบบนี้ไปได้

ไม่จริง! ธารธารากำลังฝันไปใช่ไหม

ธารา...ฟังผมอธิบายก่อนดนัยภัทรพยายามปัดป้องตัวเอง แต่เจ้าหล่อนก็พยศเสียเหลือเกิน ทั้งทุบทั้งตี ทั้งหยิกทั้งข่วนจนเขาเลือดซิบไปหมดทั้งตัวแล้ว

ใครอนุญาตให้คุณเรียกฉันแบบนี้ไม่ทราบ ไอ้คนฉวยโอกาสธารธาราเลือดขึ้นหน้า ดนัยภัทรถือดียังไง ถึงได้กล้าทำเรื่องแบบนี้กับหล่อนได้ คนสารเลว...ทำไมถึงทำร้ายหล่อนแบบนี้

ธารา! หยุดเดี๋ยวนี้ ฟังผมก่อน

เสียงตะคอกจากคนตรงหน้าทำให้หญิงสาวชะงัก ก่อนจะร้องไห้โฮออกมาอย่างสุดกลั้นเมื่อไม่อาจทำอะไรเขาไปมากกว่านั้นได้ ความผิดหวัง ความเสียใจ มันบีบคั้นให้หล่อนระบายมันออกมาด้วยหยาดน้ำตา

ฟังผมนะดนัยภัทรขยับเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับจับบ่าทั้งสองของหล่อนไว้ไม่ให้เจ้าตัวถอยหนี

ไม่ฟัง! คุณมันคนเห็นแก่ตัว ฉวยโอกาส

ฉวยโอกาสที่ไหน จำไม่ได้หรือไงว่าเราต่างก็ร่วมมือกัน

คำพูดของดนัยภัทรทำให้หญิงสาวถึงกับอ้าปากค้าง ร่วมมือกันอย่างนั้นเหรอ ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้ หล่อนไม่มีทางไปร่วมมือกับเขาเด็ดขาด

เมื่อคืนนี้คุณเมามาก และก็ไม่ยอมให้ผมกลับห้องด้วย

ฉะ...ฉันนี่นะธารธาราย้อนถามเขาเสียงสั่น ก่อนจะพยายามทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ ด้วยหัวใจที่สั่นระรัว กลัวว่าสิ่งที่ดนัยภัทรพูดจะเป็นความจริง

ใช่ คุณนั่นแหละ ความจริงผมยับยั้งชั่งใจไว้แล้วนะ แต่ว่า...คุณก็รู้ว่าเราต่างคนต่างเมา หลังจากนั้นเราก็เลย...นัวเนียกันอยู่บนเตียงนี่ คุณเองก็เต็มใจนะธารา แถมยังพยักหน้าอนุญาตให้ผมทำด้วย

ธารธาราทำตาโตด้วยความตกใจ ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากตัวเองเอาไว้ เพื่อไม่ให้ส่งเสียงกรี๊ดออกมา หล่อนทำแบบนั้นจริงหรือ หล่อนหรือที่เป็นฝ่ายอนุญาตให้เขาทำมันจริงๆ

คุณพระช่วย! มันต้องไม่เป็นอย่างนั้นใช่ไหม

ลองนึกดูดีๆ นะธารา ว่าเราต่างก็ยินยอมพร้อมใจกันทั้งสองฝ่าย ผมไม่ได้หักหาญน้ำใจคุณ ไม่ได้ข่มขืนคุณสักนิด ระหว่างเรามันคือการร่วมรัก และ...อุ๊บ

ธารธารายกมือขึ้นมาปิดปากเขาเขาไว้ด้วยความอับอาย ดนัยภัทรจะอภิปรายความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหล่อนเมื่อคืนนี้ไปถึงไหนกัน เพียงเท่านี้หล่อนก็อายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีอยู่แล้ว

โธ่เอ๊ย! ทำไมมันต้องเกิดเรื่องบ้าๆ แบบนี้ขึ้นด้วยนะ แล้วอย่างนี้หล่อนจะทำยังไงต่อไปกันเล่า


****มาแล้ววว คิดถึงกันบ้างไหม พี่ทนายคิดถึงทุกคนมากกก ถ้าใครคิดถึงก็ฝากโหวตฝากเม้นให้ด้วยนะที่รัก เดี๋ยวเจอกันตอนหน้านะคะ รับรองว่าพี่ทนายแกจะหวานขึ้นอย่างต่อเนื่องแน่นอน 

ข่าวดี ตอนนี้เปิดจองพี่ดิน "ป่วนรักสามีกำมะลอ" (340 บาทรวมส่งลงทะเบียน)แล้วนะค้า ใครสนใจติดต่อเค้าที่เฟชบุ๊คได้ โปสเตอร์จองยังไม่เสร็จ เดี๋ยวตอนหน้าจะมาแปะให้ ตอนนี้ขอแปะปกก่อนแล้วกัน ฮี่ๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

144 ความคิดเห็น

  1. #69 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 22:00
    เหอๆๆๆๆนางคิดว่าตัวเองฝันอ่ะฝันได้ฟินมากนะจ้ะ
    #69
    0
  2. #62 vichyy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 11:12
    รอตอนต่อไปคะ
    #62
    0
  3. #61 pookpook502 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 14:47
    มาต่ออีกน้าาาาา
    #61
    0
  4. #60 jinny (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 16:25
    คิดถึงมาหลายวันมากเลย เป็นงัยบ้างคะ ได้พล็อตเจ๋ง ๆ ป่ะ
    #60
    1
    • #60-1 หญิงโอบ (จากตอนที่ 16)
      12 กรกฎาคม 2559 / 17:37
      ไม่ได้เลยค่า เอาแต่กิน555
      #60-1
  5. #59 Satajang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 16:04
    อย่าโวยวายเลย55555
    #59
    0