เคียงรักข้างหัวใจ (สนพ.Sugar Beat )

ตอนที่ 12 : รักเธอได้ไหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    30 มิ.ย. 59


  


ธารธาราอยากอาบน้ำ เพราะรู้สึกเหนียวตัวมากเป็นพิเศษ หล่อนปลดเสื้อผ้าออกจากร่างกายโดยไว ก่อนจะยืนมองเรือนร่างตัวเองผ่านกระจกใสในห้องน้ำด้วยความรู้สึกโล่งสบายกว่าเมื่อวาน หากแต่ในวินาทีหลังจากนั้น หล่อนก็เบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้

คุณพระ...เมื่อคืนนี้ดนัยภัทรเช็ดตัวให้หล่อนนี่ โอย...อย่างนี้แล้วเขาจะไม่...

ธารธาราหน้าแดงแจ๋ อย่างนี้เขาก็สัมผัสเนื้อตัวหล่อนไปถึงไหนๆ แล้วสิ ไม่นะ...แค่เช็ดตัวเอง ธารธาราปลอบใจตัวเอง ก่อนจะมองเนื้อตัวเปล่าเปลือยในกระจกด้วยหัวใจที่เต้นตุ้มๆ ต่อมๆ

ธารธารา เสร็จหรือยังครับ

เสียงเรียกและเสียงเคาะประตูหน้าห้องน้ำ ทำให้ธารธาราหน้าเหวอ ดนัยภัทรอาบน้ำเสร็จแล้วหรือ? อะไรจะไวขนาดนั้น หรือว่าหล่อนเองที่มัวแต่เหม่อจนลืมเวลาไป

เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมเงียบไป ธารธารา...เปิดประตูหน่อยครับ

ดนัยภัทรเคาะประตูรัวๆ แต่ที่เต้นรัวๆ คือหัวใจดวงน้อยของคนในห้องต่างหาก ธารธาราเหลียวซ้ายและขวา ก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวออกมาพันรอบตัวเอาไว้ด้วยความตกใจ พร้อมกับรีบตะโกนออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักทันที

ฉันไม่ได้เป็นอะไรค่ะ

                “แน่นะครับ แล้วทำไมถึงช้าจังอีกฝ่ายตะโกนถามผ่านประตูห้องน้ำ

                คือเอ่อ...ฉันธารธาราไม่รู้จะตอบเขาว่ายังไง จะบอกว่ามัวแต่ยืนเหม่อและคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอย่างนั้นหรือ

                อาบเองได้ไหมครับ ให้ผมอาบให้ไหม

                ฮะ! อาบให้! ธารธาราอุทานในใจ แค่เขาเช็ดตัวให้หล่อนก็อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว ขืนปล่อยให้เขาเข้ามาช่วยอาบให้ เนื้อตัวของหล่อนมันก็คงไม่มีความลับสำหรับเขาต่อไปอีกแล้วล่ะ

                ดนัยภัทรเอาอะไรคิด คนผีทะเล!

                มะ...ไม่ต้องค่ะ ฉันอาบเองได้

                เหมือนธารธาราจะได้ยินเสียงหัวเราะของเขาหลังจากนั้น คนบ้า...คิดได้ยังไงจะมาอาบน้ำให้ ทำไมหลังๆ มานี้ดนัยภัทรถึงได้ดูกะล่อนกับหล่อนนักนะ หรือว่านี่จะเป็นนิสัยจริงๆ ของเขา

อืม...ก็ไม่แน่หรอก สาวๆ รุมตอมกันเยอะขนาดนั้น มันอาจจะเป็นเสน่ห์ส่วนตัวที่ทำให้สาวๆ ถูกใจเขาก็ได้ แต่ว่าสำหรับธารธาราแล้ว มันช่างหงุดหงิดในหัวใจยังไงก็ไม่รู้ โดยเฉพาะรอยยิ้มแปลกๆ กับเสียงหัวเราะมีเลศนัยนั่น

แน่ใจนะครับ

ค่ะ คุณออกไปรอข้างนอกก่อนนะคะ

จะรอตรงนี้ครับ จนกว่าคุณจะอาบเสร็จ เกิดคุณเป็นลมระหว่างอาบน้ำ ผมจะได้ช่วยทัน อ้อ...ปลดล็อกประตูห้องน้ำไว้ด้วยนะครับ เผื่อมีอะไรฉุกเฉินผมจะได้ไม่ต้องพังประตูเข้าไป

บ้าสิธารธาราบ่นอุบ

ไม่บ้าครับ ผมพูดจริง รีบอาบได้แล้วครับ

อีตาบ้า! หล่อนพูดเบาๆ กับตัวเองแท้ๆ แต่ว่าเขาได้ยินได้ยังไง ธารธาราเบ้ปากใส่ประตูอย่างเสียไม่ได้ ก่อนจะเดินไปยืนใต้ฝักบัว แล้วปลดผ้าเช็ดตัวแขวนที่ราวพลาสติกข้างๆ

ธารธาราอาบน้ำอย่างสบายใจได้สักพักก็ปิดฝักบัว พร้อมกับคว้าผ้าเช็ดตัวผืนเก่าเอามาซับน้ำไปทั่วทั้งร่างกาย หากแต่ความลื่นของพื้นห้องที่หล่อนเหยียบย่างไปอย่างไม่ระวังตัว บวกกับความพลั้งเผลอมันทำให้หล่อนเสียหลัก ก่อนจะลื้นล้มก้นจ้ำเบ้าไปกับพื้นห้องน้ำทันที

กรี๊ด...

เสียงกรีดร้องในห้องน้ำ ทำให้คนที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียงนุ่มถึงกับดีดตัวขึ้นยืนทันที พร้อมกับรีบปรี่มาที่หน้าห้องน้ำด้วยอาการตกใจจนหน้าซีด

ธารธารา! เป็นอะไร เปิดประตูให้ผมเดี๋ยวนี้ธารธารา

ดนัยภัทรเคาะประตูห้องรัวๆ พร้อมกับตะโกนถามเข้าไปด้านในด้วยความร้อนใจ ในขณะที่ธารธาราทั้งเจ็บและจุกจนพูดไม่ออก

คุณน้ำ! ผมบอกให้เปิดประตู บอกแล้วไงว่าอย่าล็อกๆ

อย่าเข้ามาค่ะ ฉัน...ไม่เป็นอะไรธารธาราพยายามเปล่งเสียงออกไปให้เขาได้ยิน เพราะไม่อยากให้เขาเข้ามาเห็นหล่อนในสภาพที่ไม่น่าดูแบบนี้

ไม่เป็นอะไรก็เปิดประตู ไม่งั้นผมจะพังเข้าไป

ไม่นะ! ธารธาราหน้าตื่นทันที ก่อนจะพยายามกัดฟันเพื่อข่มความปวดร้าวที่บั้นท้ายงอนงาม พร้อมกับค่อยๆ ขยับและคลานไปยังหน้าประตูห้องทันที

คุณน้ำ! ผมบอกให้เปิดประตู อีกฝ่ายยังตะโกนเข้ามาด้วยน้ำเสียงวางอำนาจ

อย่านะคะ อย่าเปิด

ธารธาราพยายามเปล่งเสียงออกไป พร้อมกับกระชับผ้าเช็ดตัวที่ห่อหุ้มกายเอาไว้แน่น หากแต่ยังไม่ทันที่หล่อนจะคลานไปถึงประตูเพื่อกันเขาไม่ให้เข้ามา ประตูห้องน้ำที่ถูกล็อกเอาไว้ก็ถูกพังและกระแทกเข้ามา ด้วยร่างของทนายหนุ่มที่ใจร้อนไปเสียแล้ว

ธารธารา...ดนัยภัทรอุทานด้วยความตกใจ เมื่อเห็นว่าหล่อนกำลังนั่งอยู่ที่พื้นห้องน้ำด้วยใบหน้าเหยเก

อย่าค่ะ อย่าเข้ามา

ธารธาราทั้งเจ็บทั้งอาย พร้อมกับยกมือขึ้นปกปิดร่างกาย ที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวห่อหุ้มเท่านั้น ทำไมชีวิตของหล่อนตอนนี้ถึงได้เจอแต่เรื่องซวยๆ นักก็ไม่รู้ แล้วทำไมทุกครั้งจะต้องเป็นดนัยภัทรที่ยื่นมือเข้ามาช่วยหล่อนเสมอกันนะ

ดนัยภัทรสบถเบาๆ ก่อนจะเดินเข้ามาหาหล่อนด้วยใบหน้าที่ธารธาราเดาไม่ออกว่าเขาคิดอะไร โกรธ โมโห หรือว่าสมน้ำหน้าหล่อนกันแน่

ไหนบอกว่าไม่เป็นอะไร คุณนี่มัน...น่าตีชะมัดดนัยภัทรขุ่นใจ ก่อนจะช้อนตัวหล่อนขึ้นมาอุ้มอย่างรวดเร็ว ในขณะที่คนในอ้อมแขนนั้นก้มหน้างุดกับอกของเขาด้วยความอับอายสุดขีด

ฉันขอโทษค่ะ พื้นมันลื่น ฉันก็เลย...ธารธาราเสียงเครือ ด้วยความเจ็บและอายครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้หล่อนโกรธตัวเองจนอยากจะร้องไห้

เงียบเถอะน่า...ดนัยภัทรเอ็ดหล่อน ก่อนจะพาก้าวออกจากห้องน้ำด้วยท่าทางเคร่งเครียด

ธารธาราสะอื้นเบาๆ สามสิบสามก็สามสิบสามเถอะ อายุเป็นเพียงตัวเลขเท่านั้น เพราะมันไม่อาจทำให้หล่อนฝืนกลั้นความเจ็บปวดและอับอายที่สุดในสามโลกได้

ดนัยภัทรเองก็ขยันเอ็ดหล่อนเสียยิ่งกระไร คิดว่าเขาคงโกรธและรำคาญหล่อนอยู่ไม่ใช่น้อยทีเดียวล่ะ แต่จะให้หล่อนทำยังไงได้ล่ะ หล่อนเองก็ไม่ได้อยากจะเป็นภาระเขาแบบนี้หรอก

ความโก๊ะเอ๋ย ความซุ่มซ่ามเอ๋ย เมื่อไรจะไปพ้นจากชีวิตของธารธาราเสียที เป็นแบบนี้ต่อไปดนัยภัทรคงเฉดหัวหล่อนออกจากคอนโดฯ ของเขาสักวันแน่


***ฟินกันม้ายยยยย วันนี้มาน้อย แต่ก็มาบ่อยนะค้าาาา เจอกันตอนหน้าค่ะ 

***ฝากโหวต ฝากเม้น เป็นกำลังใจให้เค้าด้วยนะค้าาา จุ๊บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

144 ความคิดเห็น

  1. #56 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 10:11
    ตกหลุมรักจังบะเริ่อ
    #56
    0
  2. #36 มนทยา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 01:53
    แล้วผ้าจะหลุดมั้ยน้า
    #36
    0
  3. #35 pookpook502 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 12:01
    อย่าคิดไปเองสิค่ะคุณทนายเขาไม่ทิ้งหรอก
    #35
    0
  4. #34 Satajang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 10:38
    ห่วงอะไรปานน้านนนนน
    #34
    0
  5. #33 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 10:32
    คุณทนาย...ห่วงออกนอกหน้าไปไหมคะ..
    #33
    0