บ่วงร้ายละลายรัก

ตอนที่ 2 : แรกพบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 409
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    19 พ.ค. 58

             “จำเอาไว้นะลูกกวาง ว่าลูกจะต้องทำให้พี่เขากลับมาบ้านให้ได้ ไม่ว่าจะต้องทำยังไง ลูกก็ต้องยอมทุก

อย่าง ช่วยแม่ทีนะลูก คุณลุงของลูกท่านคิดถึงพี่เขามาก


                คำสั่งเสียของมารดาบุญธรรมที่ดังอยู่ในหัว ทำให้เกวิกาอยากจะกรีดร้องออกมาให้ดังๆ ให้สมกับความ

อัดอั้นตันใจอย่างถึงที่สุด แต่ด้วยความกตัญญูที่เอาชนะความรู้สึกเหนืออื่นใดของเธอ ก็ทำให้เกวิกาเหยียบย่างเข้า

มาที่ไร่เอื้อมรักของชีวินจนได้

                ไร่ที่มีแต่ดอกไม้สวยงามไปหมด เกวิกาไม่อยากเชื่อสายตาเลย ว่าผู้ชายปากร้ายสายตาจองหองคนนั้น จะมีรสนิยมชอบของสวยๆงามๆแบบนี้ได้

                มิน่าล่ะ...เขาถึงได้ลือกันหนาหูนัก ว่าชีวิน เอกธำรงกุล เป็นพวกชอบไม้ป่าเดียวกัน ร่างเป็นชายแต่ใจเป็นหญิง ตอนนี้เกวิกาหายสงสัยแล้ว

                เชิญค่ะคุณกวาง ป้านวลจัดห้องไว้ให้แล้วค่ะ

ป้านวล แม่บ้านวัยห้าสิบปี เชื้อเชิญเกวิกาให้เข้าไปในห้องพัก ก่อนจะยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างเป็นกันเอง เพราะทั้งนี้ทั้งนั้นคุณอรยามารดาบุญธรรมของเธอ ได้จัดการทุกอย่างเอาไว้ให้ก่อนหน้านี้แล้ว

                ขอบคุณค่ะป้านวล ที่นี่สวยจังเลยนะคะ บ้านก็สวย จัดห้องก็สวย

เกวิกาบอกอย่างชื่นชม ก่อนจะมองไปรอบๆห้องนอนของตัวเองด้วยความละลานตา ก่อนจะวางกระเป๋าสะพายลงบนเตียงนอน แล้วดิ่งไปยังระเบียงหลังห้อง ที่มีกระจกและผ้าม่านกั้นไว้ทันที

                สวนดอกไม้หลังบ้านทำให้เกวิกาอ้าปากค้างอย่างไม่เชื่อสายตา พระเจ้า...อะไรจะสวยงามขนาดนี้ ดอกไม้นานาชนิดบานสะพรั่งแข่งกันไปหมด แถมยังส่งกลิ่นโชยขึ้นมาถึงห้องนอนของเธออีกต่างหาก โอ้โห...ทำไมผู้ชายหน้าตายไร้ความรู้สึกอย่างชีวิน ถึงได้มีพรสวรรค์ในด้านนี้นักนะ

                เกย์แน่ๆ...เกวิกาฟันธง ผู้ชายแท้ๆที่ไหนจะมีอารมณ์โรแมนติกขนาดนี้ กรรมของเกวิกาแล้วล่ะ ในเมื่อชีวินมีรสนิยมแบบนี้ เธอจะยั่วให้เขารักเขาหลง จนยอมตามกลับไปบ้านเอกธำรงค์กุลได้อย่างไรกัน

                ชอบไหมคะคุณกวาง คุณวินตั้งใจเปิดห้องนี้ให้คุณกวางโดยเฉพาะเลยนะคะ ปกติเวลาเพื่อนๆเธอมา เธอก็จะเปิดห้องอื่นๆให้พักแทน สงสัยเป็นผู้หญิงมั้งคะ เธอก็เลยยอมเปิดห้องนี้

                “หมายความว่าแขกของคุณวิน ส่วนมากมีแต่ผู้ชายหรือคะป้านวล

เกวิกาหันมาเก็บข้อมูล

                ใช่แล้วค่ะ คุณวินเธอมีแต่เพื่อนผู้ชาย ส่วนเพื่อนผู้หญิงก็มีบ้างค่ะ แต่ก็ไม่เคยมาค้าง คุณกวางถามทำไมเหรอคะ

เกวิกาทำหน้าเหลอหลา ก่อนจะยิ้มเจื่อนๆให้ป้านวลอีกครั้ง แล้วเสมองไปทางอื่นเสีย กลัวจะถูกจับได้ว่ากำลังจับผิดชีวินอยู่

                ไม่มีอะไรหรอกค่ะป้านวล กวางก็ถามไปอย่างนั้นแหละ แล้วนี่คุณวินของป้าอยู่ไหนคะ

หญิงสาวแกล้งถามเพื่อกลบเกลื่อน

                ออกไปที่ไร่ตั้งแต่เช้าแล้วล่ะค่ะ ค่ำๆโน่นล่ะถึงจะกลับมา ป้าว่าคุณกวางอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็พักผ่อนรอเธอไปก่อนดีกว่านะคะ เพิ่งมาถึงเหนื่อยๆ เดี๋ยวคุณวินกลับมาก็คงมาเรียกคุณกวางเองล่ะค่ะ เพราะเธออยู่ห้องข้างๆคุณกวางนี่เอง

                หือ...ข้างๆเหรอ งั้นก็ดีสิ จะได้สืบง่ายๆหน่อย เกวิกาคิดอย่างลิงโลด

                ขอบคุณค่ะป้า ป้าไปทำธุระของป้าเถอะนะคะ เดี๋ยวกวางขอทำธุระส่วนตัวแป๊บนึง เดี๋ยวจะตามลงไปช่วยป้าทำอาหารเย็นด้วย

                “โถ...แม่คุณ น่ารักอย่างที่คุณอรบอกจริงๆ ไม่ต้องลงไปก็ได้ค่ะ พักผ่อนไปเลย เดี๋ยวป้าจัดการเอง แล้วยัง

ไงค่ำๆป้าจะมาเรียกคุณกวางอีกทีนะคะ

                เกวิกาพยักหน้า พร้อมกับยิ้มให้ป้านวลอย่างเป็นมิตร ก่อนจะหันมามองรอบๆห้องของตัวเองอีกครั้งเมื่อป้านวลออกไป ก่อนจะแอบถอนหายใจเมื่อเห็นรสนิยมการแต่งห้องของเจ้าของบ้าน

                เอ...ว่าแต่ห้องรับแขกยังสวยขนาดนี้ แล้วห้องเจ้าของบ้านล่ะ จะเป็นยังไง เธอชักอยากรู้เสียแล้วสิ ห้องของชีวินจะตกแต่งแบบไหนหนอ หรือว่า...จะออกแนวผู้หญิงไปเลย

                ก็ไม่แน่นะ...ชักอยากจะรู้เสียแล้วสิ

เกวิกายิ้มมุมปาก ก่อนจะค่อยๆเปิดประตูย่องออกจากห้อง พร้อมกับเดินไปยังหน้าประตูห้องข้างๆอย่างมีแผน ก่อนจะหมุนลูกบิดประตูที่เจ้าของห้องไม่ได้ล็อค ผลุบหายเข้าไปในห้องใหญ่ทันที ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

                เกวิกาเดินเข้ามาหยุดกลางห้อง ก่อนจะเหลียวมองรอบๆตัวด้วยความทึ่งกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ห้องของชีวินดูเป็นระเบียบเรียบร้อย แม้แต่โต๊ะทำงานก็ยังเนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้ว ไม่น่าเชื่อเลยว่าหนุ่มชาวไร่อย่างเขาจะรักความสะอาดมากถึงขนาดนี้ แหม...ยังกับผู้หญิงเลย

                ห้องของชีวินใหญ่กว่าห้องของเธอเกือบเท่าตัว แถมยังตกแต่งผนังและชิ้นส่วนทุกอย่างเป็นโทนสีขาวน้ำตาล ทุกอย่างในบ้านสร้างด้วยไม้เนื้อดีราคาแพง และเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้น ก็ดูจะมีมูลค่ามากเลยทีเดียว

                ว้าว...เตียงนอนกว้างมากเลย อย่างนี้ต้องนอนหลับสบายแน่ๆ

เธออุทานด้วยความตื่นตะลึง ก่อนจะตรงรี่เข้าไปที่เตียงนอนขนาดคิงไซส์ของเจ้าของบ้าน แล้วกระโดดขึ้นไปนอนเล่นอย่างถือวิสาสะ

                ตายแล้ว...ทั้งนุ่มทั้งเด้งดีด้วย หืม...อิจฉาชะมัดเลย

หญิงสาวพึมพำเบาๆ ก่อนจะโยกตัวเล่นบนเตียงใหญ่ที่เด้งดึ๋งและนุ่มอย่างนึกสนุก ก่อนจะทิ้งตัวนอนลงบนเตียงด้วยความรู้สึกอิจฉาเจ้าของบ้าน

                เกวิกาเป็นเด็กกำพร้า ที่แม่อรยารับเลี้ยงและส่งเสียให้เรียนจนจบปริญญาตรีเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว และในขณะที่เธอกำลังจะหางานทำ แม่อรยาก็โทรมาสั่งให้เข้าไปหา และมอบภารกิจเฉพาะกิจให้ ซึ่งแน่นอนว่าเกวิกาเองไม่มีทางที่จะปฏิเสธท่านได้แน่ๆ เพราะแม่อรยา คือญาติเพียงคนเดียวที่เกวิกามีอยู่บนโลกใบนี้

                แม่ขอโทษนะกวาง ที่แม่ต้องขอร้องให้ลูกทำเรื่องแบบนี้ แต่คุณลุงกับแม่มีลูกชายคนเดียว ก็อยากจะให้เขากลับมาอยู่ด้วยกัน แล้วก็แต่งงานมีครอบครัว และมีหลานให้พวกเราอุ้มเสียที

                “ก็คุณวินเค้าเป็นเอ่อ...เป็นเกย์ไม่ใช่เหรอคะคุณแม่ แล้วเค้าจะยอมแต่งงานมีลูกได้ยังไง

จำได้ว่าย้อนแม่บุญธรรมไปแบบนั้น แต่สิ่งที่แม่บุญธรรมตอบกลับมา ก็ทำเอาเกวิกาเถียงไม่ออก

                ถึงจะเป็น...กวางก็ต้องทำให้พี่เขาหายเป็นให้ได้นะลูก อย่างน้อย...ก็ขอหลานให้แม่กับคุณลุงสักคนติดท้องหนุมาก็ยังดี นะลูกกวาง...แม่ขอร้องเถอะ เห็นแก่แม่สักครั้ง แม่อยากมีหลานจริงๆนะ

นั่นแหละ...เกวิกาถึงได้เข้าใจ ว่าที่แม่บุญธรรมส่งเธอมาที่นี่ ก็เพื่อรวบรัด และจับชีวินลูกเลี้ยงของท่าน มาเป็นสามีให้ได้ ไม่ใช่เพียงแค่มาสืบดู ว่าชีวินเป็นเกย์หรือไม่

                แล้วทำไม...ต้องเป็นกวางด้วยล่ะคะ กวางมันก็แค่เอ่อ...เด็กกะโปโล คุณวินเขาคงไม่สนใจหรอกค่ะ

                ไม่ลองไม่รู้ ยังไงแม่ก็อยากได้หลานจากกวาง มากกว่าผู้หญิงคนอื่น ช่วยแม่เถอะนะกวาง ลูกเองก็ยังไม่มีใครนี่นา ถือซะว่าทำเพื่อแม่

                “แต่...แต่กวางอ่อยใครไม่เป็นนะคะคุณแม่ อีกอย่างคุณวินเขาก็ไม่ชอบผู้หญิง คงได้ไล่ตะเพิดเหมือนคนอื่นๆตั้งแต่วันแรกแน่นอน

เกวิกากังวล หากแต่แม่บุญธรรมกลับหัวเราะร่วน

                ไม่ต้องห่วงหรอกลูกกวาง ตาวินไม่กล้าไล่ลูกออกมาแน่ เพราะแม่บอกว่าจะส่งหนูให้ไปช่วยงานที่ไร่

สรุปแล้ว...เกวิกาก็ต้องมาที่ไร่เอื้อมรักอย่างไม่มีทางเลี่ยง แต่ก็เอาเถอะ ไหนๆก็เป็นความต้องการของแม่บุญธรรม เกวิกาก็ต้องทำตาม เพื่อทดแทนพระคุณของท่าน

                หญิงสาวถอนหายใจ ก่อนจะกลอกตามองไปรอบๆห้องอีกครั้ง ด้วยความรู้สึกปลงกับชีวิต และความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางมาตลอดทั้งวัน ก็ทำให้เธอเผลอหลับไปจนได้

                โดยลืมคิดถึงไป ว่าเตียงนอนนุ่มๆกว้างใหญ่ตัวนี้ หาใช่ของเธอไม่

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #1 pretty-p (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 09:33
    ยังไม่พบกันเลยนะ เธอ
    #1
    0