บาคาดี้ที่รัก

ตอนที่ 2 : อกหัก 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,522
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    18 เม.ย. 61

                “เบาๆ หน่อยแก ประเดี๋ยวก็เมาหรอก ฉันลากแกกลับห้องไม่ไหวนะ


                หลังจากที่นั่งมองเพื่อนรัก ยกแก้วกระดกลงคอแก้วแล้วแก้วเล่า ผริตาก็ถึงกับทนไม่ไหว อดเตือนเพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วงไม่ได้ หากแต่อีกฝ่ายยังคงไม่สนใจ ยังคงดื่มอยู่อย่างนั้น แม้จะรู้สึกว่าตัวเองเริ่มเมามากแล้วก็ตาม


                อย่ามาห้ามฉันยายปริม วันนี้ฉันจะเมาให้แกดู ฉันจะเมาให้มันลืมไอ้ผู้ชายใจร้ายนั่น ไอ้คนเฮงซวย


                คริมา คุนารัช หรือครีม ที่เพื่อนๆ เรียก พูดด้วยอารมณ์น้อยใจ ก่อนจะพาลด่าคนที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้สาววัยสามสิบอย่างหล่อน ต้องมานั่งกินเหล้าเพื่อลืมความเจ็บช้ำของตัวเอง หลังจากที่เพิ่งโดนเพื่อนหนุ่มคนสนิท ปฏิเสธรักเมื่อสองวันที่ผ่านมา          

                นี่เรามาเที่ยวกันนะยายครีม แกต้องทำตัวให้สนุกสิ แล้วขอร้องเถอะนะ อย่าพูดถึงนายคนนั้นอีกได้ไหม รู้ว่าตัวเองผิดหวังกับมัน ก็ยังจะคร่ำครวญถึงมันอีก


                ผริตาบ่น เป็นเพราะเธอเอง ที่เป็นคนยุให้คริมาไปสารภาพรักกับโกมล ผู้ชายที่คริมาแอบรักมานานหลายปี แต่แล้วคริมาก็กลับมาในสภาพที่ดูไม่ได้ พร้อมบอกกับเธอว่าโดนโกมลปฏิเสธรัก และด้วยความเป็นห่วงเพื่อนรัก ผริตาจึงลางาน พาเพื่อนสาวมาพักทำใจที่เกาะช้าง โดยหวังว่าบรรยากาศดีๆ จะช่วยให้เพื่อนสาวมีอาการดีขึ้นบ้าง แต่ก็เปล่าเลย เพราะคริมากลับยิ่งฟูมฟาย มากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ


                แล้วนี่แกให้ฉันดื่มอะไรยายปริม ทำไมมันหวานๆ อร่อยจังเลย อย่างนี้ต้องยกอีกแก้ว มา! ยายปริมชนแก้ว


                คริมายกแก้วของตัวเองขึ้นมา ทำให้ผริตาต้องจำใจยกแก้วของตัวเองขึ้นมาชนด้วย ตามคำเรียกร้องของเพื่อนรักอย่างเสียไม่ได้ ตัวเธอเองก็เริ่มมึนๆ แล้วเหมือนกัน เพราะดื่มไปหลายแก้วแล้ว และไอ้ที่เธอดื่มก็แรงกว่าที่สั่งให้เพื่อนรักดื่มเสียอีก


                คริมานั้นเป็นสาวที่เรียบร้อย ไม่เคยแตะต้องแอลกอฮอล์มาก่อน ผริตาเลยเลือกเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ไม่มากนักให้แทน แต่ดูเหมือนว่าเธอจะคิดผิด เพราะไม่นานหลังจากดื่มไปไม่กี่แก้ว คริมาก็หน้าแดงเถือกไปหมด แถมยังพูดจาไม่รู้เรื่องอีกต่างหาก


ทำอย่างนี้ฉันเป็นห่วงแกนะครีม ฉันว่าเรากลับห้องกันเถอะ นี่มันก็ดึกมากแล้วนะ


                ผริตาชวน ก่อนจะแย่งแก้วในมือคริมามาวางไว้อีกที่ เมื่อเห็นหล่อนกำลังจะยกเข้าปากอีกครั้ง พร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาด้วยความหนักใจ


                เดี๋ยวฉันขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะแก ปวดฉี่อ่ะ นั่งรอตรงนี้แล้วกัน ห้ามลุกไปไหนเด็ดขาดเข้าใจไหม


                ผริตากำชับเพื่อนสาว ที่ตอนนี้ฟุบหน้าลงกับโต๊ะไปแล้ว ได้ยินแต่เสียงอืมๆ เบาๆ เป็นการตอบรับ ส่งผลให้ผริตาถึงกับส่ายหน้าด้วยความระอา ก่อนจะรีบลุกขึ้นมองหาห้องน้ำหญิงเพื่อทำธุระส่วนตัว ส่วนคริมานั้น เธอคงต้องปล่อยไว้ตรงนี้ไปก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยมาจัดการก็แล้วกัน คงไม่เป็นไรมั้ง เมาขนาดนี้จะไปไหนได้ ผริตาคิดในใจ ก่อนจะรีบก้าวออกไปจากโต๊ะโดยเร็ว เพราะไม่อยากทิ้งเพื่อนรักไว้นานเกินไป


                และถ้าผริตาหันกลับมามองเพื่อนรักอีกรอบ เธอคงจะเห็น ว่าหลังจากที่เธอเดินออกมาจากโต๊ะ ได้เพียงครู่เดียวเท่านั้น คริมาที่ว่าเมาจนไปไหนไม่ได้นั้น ก็ลุกขึ้นหอบเครื่องดื่มสองสามขวดที่วางเอาไว้ เดินโซซัดโซเซออกจากผับไปยังริมชายหาดด้านนอกเสียแล้ว


                คริมาปาดน้ำตา ที่ไหลลงมาเปียกแก้มทั้งสองข้างของตนเองอย่างเศร้าใจ ก่อนจะเดินไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย พลางคิดว่าตัวเองนี่ช่างโง่เขลาเหลือเกิน ที่ปักใจรักเพียงชายคนเดียวมาตลอดหลายปี โดยไม่คิดเหลียวมองชายใดมาก่อน และพอตัดสินใจสารภาพรักกับเขา ก็กลับถูกหัวเราะเยาะหาว่าหล่อนแกล้งอำเขาเล่น


                หล่อนยังจำสายตาของโกมลได้ เขามองหล่อนด้วยแววตาเย็นชาและห่างเหิน พร้อมกับอึดอัดเมื่อหล่อนยืนยันว่าหล่อนรักเขาจริงๆ


                โก้ขอโทษนะครีม โก้ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าครีมจะรู้สึกอย่างนี้กับโก้ แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา โก้คิดกับครีมแค่เพื่อนเท่านั้น ไม่เคยคิดเป็นอื่นเลยจริงๆ


                คำพูดของเขาตอนนั้น มันยังดังก้องอยู่ในหูของหล่อนตลอดเวลา ไม่ว่ามันจะผ่านมาสองวันแล้วก็ตาม หัวใจของหล่อนก็ยังจดจำคำปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยของโกมลได้อย่างแม่นยำ


                โก้คงรับความรู้สึกนี้ของครีมไม่ได้หรอกนะ อีกอย่างโก้เองก็มีคนที่เรารักอยู่แล้ว เราทำงานที่เดียวกันและเราก็มีแผนที่จะแต่งงานกันแล้วด้วย


                โกมลบอกหล่อนอย่างนั้น คริมาจำได้ว่าตัวเองนิ่งเงียบไปชั่วอึดใจหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจยิ้มให้เขา แล้วรีบบอกเขาด้วยรอยยิ้มที่แสนกล้ำกลืน


                “ไม่เป็นไรหรอกโก้ เราก็แค่อยากบอกให้โก้รู้ไว้ก็เท่านั้นเอง ยังไงครีมก็ขอแสดงความยินดีด้วยนะ ที่โก้จะแต่งงาน ส่วนเรื่องวันนี้ ก็ถือซะว่าครีมไม่ได้พูดก็แล้วกัน


                คริมาไม่รู้ ว่าวันนั้นหล่อนฝืนใจพูดแบบนั้นไปได้ยังไงกัน แต่ทว่าหล่อนก็พูดไปแล้ว แถมยังทำหน้ายิ้มแย้มเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกต่างหาก ก่อนจะเดินออกมาด้วยความรู้สึกเจ็บปวด จนไม่สามารถที่จะกลั่นออกมาเป็นคำพูดได้


                เสียงน้ำทะเลกระทบฝั่งดังมาเป็นระยะ คริมาหรี่ตามองทางที่หล่อนเพิ่งเดินผ่านมา ก่อนจะคิดทบทวนว่าตัวเองเดินมาถึงไหนแล้ว มันถึงบ้านพักของหล่อนแล้วหรือยัง


                เอแล้วทำไมบ้านพักมันเหมือนกันทุกหลังเลยล่ะ คริมาคิดงงๆ ก่อนจะกวาดสายตามองให้แน่ชัด ว่าหลังไหนกันแน่ที่เป็นของหล่อนกับผริตา


                อ้อสงสายจะเป็นหลังนี้แน่นอน เอิ๊ก ยายบ้าปริมทิ้งฉานไว้ที่ร้านทำไมกาน


                เสียงหล่อนอ้อแอ้ เพราะลิ้นเริ่มพันกันแล้ว หล่อนเดินเซไปที่หน้าบ้านพักหลังเล็กๆ ที่เรียงกันอยู่หลายหลังเป็นแถว และเมื่อแน่ใจว่าใช่บ้านพักของตัวเองแน่นอน หล่อนก็ยกมืออีกข้างที่ว่างอยู่ เคาะประตูแรงๆ สองสามที พร้อมกับร้องเรียกคนในบ้านเสียงดังลั่น


                ยายปริม...เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ ยายเพื่อนบ้า...ทิ้งฉันไว้ทำไม แกจะทิ้งฉันไปอีกคนใช่ไหม


                หล่อนโวยวายและเคาะประตูอีกหลายๆ ครั้ง จนในที่สุดคนในบ้านก็เปิดประตูออกมาด้วยความรำคาญใจ เท่านั้นแหละ...หล่อนก็เดินเป๋เข้าห้องไปทันที ก่อนจะบ่นงึมงำสองสามคำอย่างจับใจความไม่ได้


                อารันย์ อัครวัตร ขมวดคิ้วด้วยความงวยงงสุดขีด เมื่อสาวแปลกหน้าที่มาเคาะประตูบ้านพักของเขาในยามวิกาล กลับเดินเข้าห้องของเขาหน้าตาเฉย แถมยังหอบเครื่องดื่มสีสวยอีกสองสามขวดไปวางที่โต๊ะข้างเตียง ก่อนที่ตัวเองจะล้มตัวนอนลงบนเตียงอย่างถือวิสาสะ



                เฮ้! คุณ...นั่นมันที่นอนผมนะ ทำอย่างนี้ได้ไง


                เขาร้องเสียงหลง ก่อนจะปรี่เข้าไปเขย่าแขนหล่อนให้รู้สึกตัว ทว่าเจ้าหล่อนกลับไม่สนใจสักนิด แถมยังทำท่าว่าจะหลับเอาดื้อๆ อีก ส่งผลให้อารันย์ถึงกับยกมือขึ้นเกาหัว งุนงงกับแม่สาวขี้เมาคนนี้จนพูดอะไรไม่ออก


                นี่มันอะไรกัน... หล่อนเป็นใครมาจากไหน ทำไมถึงมาเคาะประตูบ้านพักของเขาเอาในเวลานี้ หรือว่าเพื่อนรุ่นพี่ของเขา จะส่งหล่อนมาให้กันนะ เพราะก่อนที่เขาจะแยกย้ายกลับมาที่พัก หลังจากนั่งดื่มกันมาได้สักพักหนึ่ง เพื่อนรุ่นพี่ซึ่งเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของรีสอร์ตแห่งนี้ ก็ถามเขาว่าต้องการเพื่อนหญิงหรือไม่ แต่ว่าเขาก็ตอบปฏิเสธไปนี่นา ทำไมยังส่งคนมาให้เขาอีกนะ


                แถมยังเป็นยายขึ้เมาอีกด้วย ผิวพรรณหล่อนก็ดีอยู่หรอกนะ แต่ว่าเขา...ไม่ชอบผู้หญิงขี้เมาเลยสักนิด


                นี่คุณ! ลุกขึ้นมาแล้วก็ออกไปจากห้องผมเดี๋ยวนี้นะ วันนี้ผมเหนื่อย ผมไม่มีอารมณ์


                อารันย์บอกหญิงสาวแปลกหน้า ด้วยความหงุดหงิดใจ แต่ว่าหล่อนยังนอนหลับตานิ่งไม่ยอมขยับ จนอารันย์ต้องเป็นฝ่ายดึงแขนหล่อน ก่อนจะออกแรงกระชากขึ้นมานั่งใกล้ๆ เขา แต่แม่คุณก็ตัวอ่อนยังกับขี้ผึ้งลนไฟ หันมาพิงไหล่เขาก่อนจะปรือตามองเขาด้วยสายตาแบบว่า...ยั่วยวนมาก


                คุณเป็นครายเข้ามาที่ห้องฉานทามมาย


                เอาแล้วไงล่ะ นี่มันห้องของเขาชัดๆ หล่อนมาโมเมเอาว่าเป็นห้องของหล่อนหน้าตาเฉย อารันต์ถอนหายใจ ก่อนจะรวบตัวหล่อนเอาไว้แน่น เมื่อเห็นว่าหล่อนทำท่าจะล้มไปบนที่นอนอีกครั้ง


                ให้ตายสิ...


                อารันต์สบถออกมาอย่างอย่างหัวเสีย เขากำลังหลับเพลินๆ อยู่แท้ๆ กลับต้องมานั่งให้คนเมาพิงไหล่ แถมเจ้าหล่อนยังยกแขนโอบรอบคอเขาแน่นเสียอีก


                ผมต่างหากล่ะ ที่ต้องถามคุณว่ามาได้ยังไง แถมยังหอบเครื่องดื่มของคุณเข้ามาอีกด้วย ถามจริงเหอะ...แค่นี้มันยังทุเรศไม่พอหรือไง


                อารันย์ว่าหล่อน หากแต่คริมากลับหัวเราะเบาๆ เมื่อเขาพูดจบ


                คราย...ครายทุเรศ พูดให้มันดีๆ หน่อยสิคู๊น ฉันออกจะสวย ไม่เชื่อคุณมองดีๆ สิว่าฉันเซ็กซี่ขนาดหนาย...เอิ๊ก


                คริมาดึงทึ้งเสื้อกล้ามของตัวเองแรงๆ เป็นการยืนยันความเซ็กซี่ ด้วยความเมาแท้ๆ ที่ทำให้หล่อนกล้าทำแบบนี้ เพราะที่จริงแล้วนั้น หล่อนไม่ใช่สาวช่างยั่วและใจกล้า ที่จะท้าทายผู้ชายที่ไหนมาก่อนเลยในชีวิต


                อารันย์เหลือบมองหญิงสาว ที่อยู่ในชุดเสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นสีดำ อวดเรียวขาขาวเนียนน่าสัมผัส ก่อนจะลอบกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อมองเห็นความอวบอึ๋ม ที่ซ่อนอยู่ภายใต้บราตัวสวย


                ให้ตายเถอะ...น่าฟัดเป็นบ้าเลย แถมยังส่งสายตายั่วยวนเขาอีก ไหวไหมนายรันต์...ชายหนุ่มถามตัวเองในใจ รู้สึกร้อนรุ่มกระชุ่มกระชวย และคึกคักขึ้นมาทันทีทันใดเลย


                เงียบทำไม หรือว่าฉันไม่สวยไม่เซ็กซี่อย่างนั้นใช่ไหม จริงสินะ มิน่าล่ะ...ไอ้บ้านั่นมันถึงได้ปฏิเสธ


                หล่อนบ่นไปเรื่อยเปื่อย ตามจิตสำนึกที่มาจากก้นบึ้งของหัวใจ หากแต่อารันย์ไม่คิดจะสนใจ เพราะเขากำลังมองบางอย่าง ที่มันโผล่พ้นเสื้อกล้ามรัดรูป ที่หล่อนสวมใส่อยู่อย่างลืมหายใจ ทั้งที่บอกหล่อนไปแล้วว่าไม่มีอารมณ์ แต่พอเห็นเนื้อขาวๆ อวบๆ คู่นั้น มันก็ทำเอาเขาใจเต้นไปหมด พร้อมกับเปลี่ยนความคิดทันที


                เอาวะนายรันย์ ไหนๆ ก็หายง่วงตั้งแต่หล่อนมาเคาะประตูแล้ว แถมหล่อนก็ยังเสนอมาให้ขนาดนี้แล้ว ขืนไม่ตอบสนองหล่อน ก็คงจะเสียชื่อคาสโนว่าตัวพ่ออย่างเขาแน่นอน งานนี้พี่โหน่งคงได้หัวเราะเยาะเขาแน่ๆ


                คิดได้ดังนั้น อารันย์ก็เลิกล้มความคิด ที่ว่าจะไม่แตะต้องหล่อนทันที ก่อนจะค่อยๆ ไล้ที่ต้นแขนหล่อนเบาๆ ทำให้ หญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอด ถึงกับสะดุ้งและตัวสั่นเฮือก แต่เขาก็ไม่ใส่ใจ เพราะเป้าหมายของเขาไม่ได้อยู่แค่นี้


                อารันย์หยุดสายตาอยู่ที่ริมฝีปากอวบอิ่มเชิญชวน ที่เคลือบด้วยลิปสติกสีมันวาว ก่อนจะตัดสินใจบดเบียดริมฝีปากหนาของตัวเอง ลงบนกลีบปากอ่อนนุ่มสีสด แล้วบดขยี้ให้สาสมใจ ก่อนจะส่งปลายลิ้นร้อนๆ เข้าไปตวัดไล้หาความหอมหวานภายในพวงปากอวบอิ่ม ดูดชิมความหวานอย่างหิวกระหายเต็มที่


                อืม...จูบจากแม่สาวขี้เมานี่หวานจริงๆ แบบนี้แค่จูบคงไม่พอเสียแล้วล่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

354 ความคิดเห็น

  1. #332 Fern_tm9 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2559 / 18:13
    รู้สึกตัวแต่ไม่อาจลีกเลี่ยง พ่อคุนคิดว่าสำส่อนสะงั้น ที่ว่าไม่เหมือนก้ที่เคยมันไม่ใช่ครั้งแรกอะพรุนมาแล้วผ่านมาแล้วไง คนเน้คุนคือเ เดอะเฟิร์สคะ
    #332
    0
  2. #316 เบญจกัลยา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 18:55
    >o<) อร๊ายสนุก ฟินเฟ่อร์
    #316
    0
  3. #239 มุกฝืด (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 12:54
    อ้าว คู่นี้ก็ใจตรงกันหรอ
    #239
    0
  4. #204 อคิรา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 23:40
    สนุกมากค่ะคุณโอบ อย่าเพิ่งลบนะเค้าเพิ่งได้อ่านวันนี้ง่ะ ชอบมากเลย
    #204
    0
  5. #180 AuttazA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 02:13
    มาตามอ่านค่ะ กำลังไล่อ่าน สนุกเลย ^^
    #180
    0
  6. #13 คุณหญิงแม่ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2557 / 12:59
    น่าสงสารนางเอกที่สุดเลย นอกจากจะเสียตัวแล้วยังโดนดูถูกอีก มันช่างน่าอัปยศอดสูใจเป็นที่สุด 
    #13
    0
  7. #12 ดาวกระดาษ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 04:46
    อ่านแล้วสนุกมากๆค่ะไรท์เตอร์

    ลุ้นๆตามค่ะ อารันย์กะแม่สาวบาคาร์ดี้ขี้เมา

    อารันย์ กะ หนูครีม สนุกค่ะลุ้นตามคู่นี้ว่าจะมาเจอกันอีกได้อย่างรัยน้า รอลุ้นค่ะ
    #12
    0
  8. #10 nittsmall (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 19:10
    อ่าาาาาหนูครีมหนีไปแล้วอารัณย์จะตามเจอมั้ยเนี่ย
    #10
    0
  9. #9 ฮิคารุ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 16:29
    แึค่บทแรกก็สนุกแล้ว มาอัพต่อไวๆนะคะนิยายน่ารักดี แถมอยากรู้ด้วยว่า เฮียรัณจะจัดการแม่เสือคริมายังไง รอลุ้นอยู่นะคะ อิอิ ฟินเวอร์

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 มกราคม 2557 / 12:20
    #9
    0
  10. #7 AEM cheraem (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 14:40
    เยี่ยมมาก ว่าจะอ่านแค่คำนำ อดใจไม่ไหวแนวนี้ ๕๕๕ เก่งมากจ้า
    #7
    0
  11. #6 Tick_korat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 12:57
    เขียนได้น่าติดตามมากเลยจร้า สนุกมากๆๆ มาเขียนต่อเร็วๆๆนะ รออ่านจร้า
    #6
    0
  12. #5 nittsmall (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 12:01
    น่าติดตามค่ะอารัณย์จะตามสาวเจ้ามารับผิดชอบยังไงต่อไป อิอิ
    #5
    0
  13. #3 ดาวกระดาษ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 07:25
    กรี๊ดดด กรี๊ดดดดด บาคาร์ดี้ที่รัก สนุกมากๆค่ะไรท์เตอร์

    ชอบพล็อตของเรื่อง บาร์คาดี้ทำเรื่องให้คริมาซะแล้วววว



    รอลุ้นนะคะไรท์เตอร์
    #3
    0