บาคาดี้ที่รัก

ตอนที่ 12 : ต้อนลูกไก่ให้จนมุม 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61

ใช่คุณคริมาหรือเปล่าคะอิงฟ้าถามทันที เมื่อเห็นร่างของพนักงานสาว ในชุดกระโปรงรัดรูปพอดีตัว กับเสื้อเชิ้ตตัวสวย ก้าวเข้ามายืนอยู่ในห้อง ด้วยท่าทางนอบน้อมและเรียบร้อย


                ใช่ค่ะ ดิฉันคริมา อยู่ฝ่ายการตลาดของที่นี่ค่ะ ไม่ทราบว่ามีอะไรให้รับใช้หรือเปล่าคะ


                เสียงหวานเสียด้วย หน้าตาก็สวยสะดุดตา แถมหุ่นก็ยังดีอีกต่างหาก มิน่าล่ะ! อารันย์ถึงได้ทำท่าจะเป็นจะตาย ถ้าไม่ได้หล่อน ที่แท้มันก็เป็นอย่างนี้นี่เอง อิงฟ้าแอบชมในใจ นับว่าอารันย์ตาแหลมมากทีเดียว แต่จะว่าไปก็น่าเสียดาย ที่หล่อนจะต้องมากลายเป็นของเล่นของอารันย์อีกคน


                มีแน่เสียงของชายหนุ่มที่ยืนหันหลังให้คริมาเป็นคนตอบแทน ทำให้คริมาถึงกับหันขวับไปมองอย่างรวดเร็ว เพราะน้ำเสียงนี้มันคุ้นๆ หูมาก เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน และพอเขาหันมาเท่านั้นแหละ คริมาก็ถึงกับต้องอ้าปากค้าง ด้วยความตกใจสุดขีด ไม่คิดว่าจะได้เจอเขาที่นี่


                คะ...คุณคริมาอุทาน ไม่คิดว่าท่านประธาน จะกลายเป็นไอ้โรคจิตที่คอยตามราวีหล่อนไปได้ ตายแน่ๆ คริมา หล่อนจะทำยังไงต่อไปดี


                สวัสดีคาดี้ หวังว่าคุณจะยังจำผมได้นะ


                อารันย์ยิ้มมุมปากอย่างขบขัน เมื่อเห็นหญิงสาวทำหน้าตาตื่น ราวกับเห็นผีอย่างนั้นแหละ ทั้งที่เขาออกจะหน้าตาดี มากกว่าผีตั้งเยอะ


                อิงฟ้ามองคนทั้งคู่สลับกันไปมา ก่อนจะขำกับท่าทางคาดี้ของอารันย์ ที่ดูจะตกใจจนแทบช็อกไปแล้ว สังเกตจากอาการตอนนี้ก็น่าจะรู้ หน้าของหล่อนดูไม่จืดเอาเสียเลย


                สวัสดีค่ะคุณคริมา ดิฉันชื่ออิงฟ้าค่ะ เป็นแฟนของรันย์ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ


อิงฟ้ายิ้มให้คริมา ที่ดูเหมือนจะยังตกใจไม่หาย กับการได้พบหน้าอารันย์อีกครั้ง แต่สักพักหล่อนก็หันมายิ้มเจื่อนๆให้อิงฟ้าอย่างฝืนๆ ก่อนจะเชิดหน้าเรียกความมั่นใจของตัวเองกลับคืนมา พร้อมกับบอกตัวเองในใจ ว่าหล่อนจะอ่อนแอให้เขาเห็นไม่ได้เด็ดขาด


                หนูอิง จะไปไหนก็ไปเลยไป รันย์มีเรื่องจะคุยกับคุณคริมา เป็นการส่วนตัวสักหน่อย


อารันย์ออกปากไล่หน้าตาเฉย ไม่เข้าใจว่าอิงฟ้าต้องการอะไร ถึงบอกว่าตัวเองเป็นแฟนของเขา ดูจากสายตาของอิงฟ้าแล้ว อารันย์ก็พอจะเดาออกว่า เธอคงอยากแกล้งเขาแน่นอน


                ก็ได้ๆ แหมไล่จัง งั้นเดี๋ยวหนูอิงไปรอข้างนอกก็แล้วกัน เสร็จธุระแล้วรีบออกไปนะคะรันย์ อย่าช้าล่ะ ไปก่อนนะคะคุณคริมา


อิงฟ้าหันมาลาคริมา ก่อนจะหันไปยักคิ้วหลิ่วตาให้เพื่อนรักที่ยืนทำหน้าบูดบึ้งอยู่อีกฟาก  และไม่ลืมที่จะล็อคประตูให้ราวกับรู้ใจอารันย์เป็นอย่างดี


                หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ อย่าเข้ามาใกล้ตัวฉันนะคริมาร้องสั่งอารันย์ที่เดินเข้ามาหาหล่อน ทำให้เขาชะงักทันทีก่อนจะเหล่ตามองหล่อนด้วยความหงุดหงิด


                ทำไม อย่าบอกนะว่าคุณกลัวผมคาดี้เขาบอกหล่อนน้ำเสียงเยาะเย้ย


                ไม่กลัว แค่เกลียด ท่านประธานมีธุระอะไรก็รีบพูดมาดีกว่าค่ะ ฉันมีงานต้องทำอีกหลายอย่าง


                เรียกผมว่าอารันย์ อย่าเรียกท่านประธาน เพราะฟังดูแล้วมันห่างเหินยังไงไม่รู้ ทั้งที่เราก็ออกจะคุ้นเคยกันดีไม่ใช่เหรอคาดี้


                อารันย์แกล้งแหย่ คริมาตาลุกวาวจ้องมองเขาอย่างเอาเรื่อง เขามาที่นี่ทำไม มีจุดประสงค์อะไรกันแน่


                ก็แค่เคยนอนด้วยกันหนเดียว มันน่าจดจำตรงไหนมิทราบคะ ฉันเองก็แทบจะลืมมันไปแล้ว


                คริมาประชด และหล่อนก็ต้องหวีดร้องออกมาทันทีเมื่ออารันย์ก้าวมากระชากแขนหล่อนและดึงเข้าไปปะทะกับอกกว้างของเขา ก่อนจะบีบข้อมือหล่อนแรงๆ ด้วยความโกรธ


                มันจะมากไปแล้วนะคาดี้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าบอกว่าจะลืมคนอย่างนายอารันย์ เพราะฉะนั้นคุณเองก็ไม่มีสิทธิ์ ที่จะบอกว่าจะลืมผมเข้าใจไหม


อารันย์กัดฟันกรอด มองหล่อนตาแทบถลน ให้ตายสิ! ทำไมผู้หญิงคนนี้จะต้องทำให้เขาโกรธแทบทุกครั้งที่เห็นหน้าด้วยนะ จะน่ารักเหมือนผู้หญิงคนอื่นบ้างไม่ได้หรือไง เขาอุตส่าห์เบี้ยวนัดกับลูกค้าคนสำคัญของพ่อ เพื่อที่จะมาเห็นหน้าหล่อน แต่คาดี้ของเขาก็ทำตัวไม่น่ารักเอาเสียเลย แถมยังพูดกวนให้เขาโมโหอยู่เรื่อย ทำไมหล่อนถึงไม่รู้จักออดอ้อนออเซาะเขาบ้าง เหมือนคนอื่นๆ ที่พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะเอาใจเขา แต่ก็นั่นแหละนะ เพราะหล่อนไม่ใช่ลูกแมวเชื่องๆนี่นา แต่หล่อนเป็นแม่เสือสาว ที่มีแต่เขี้ยวเล็บแหลมคม ที่คอยแต่จะข่วนเขาให้เจ็บเนื้อเจ็บตัวอยู่ร่ำไป แล้วดูแววตาของหล่อนเวลาจ้องมองเขาสิ อย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ผู้หญิงอะไร...ดุชะมัดเลย


                ทำไมจะไม่มีสิทธิ์ล่ะ เพราะนี่มันปากของฉัน ฉันจะพูด คุณจะทำไม


หล่อนเงยหน้าต่อปากต่อคำกับเขา ให้มันรู้ไปสิ ว่าคนอย่างหล่อนจะยอมแพ้คนอย่างเขาง่ายๆ และถ้าคืนนั้นหล่อนไม่เมาบาคาดี้สีสวยๆ ของยายปริม เขาก็ไม่มีทางได้แอ้มหล่อนหรอก


                ปากของคุณเหรอคาดี้ เข้าใจผิดอะไรเหรอเปล่า ผมจะบอกอะไรให้นะ อย่าว่าแต่ปากของคุณเลย เพราะทุกส่วนในร่างกายคุณมันเป็นของผมทั้งหมด ได้ยินไหมคาดี้ ว่ามันเป็นของผม


อารันย์ยิ้มใส่ตาหล่อน คริมาร้องกรี๊ดก่อนจะดิ้นสุดแรง เพื่อที่จะทำร้ายเขาให้สาสมกับที่เขาพูดจาดูถูกหล่อน คริมาเกลียดเขา โกรธเขาที่สุด ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาโชคร้าย เจอคนเห็นแก่ตัวแบบอารันย์เข้า


                ทำไม พูดแค่นี้ถึงกับรับไม่ได้เลยเหรอ ทีเรานอนด้วยกันทั้งคืนจนถึงเช้า ไม่เห็นจะขัดขืนร้องกรี๊ดๆ แบบนี้เลยได้ยินแต่เสียงครางแข่งกัน


พระเจ้า! เขาช่างพูดได้น่าเกลียดที่สุด หล่อนน่ะหรือที่จะเป็นแบบนั้น ไม่จริง...หล่อนไม่เชื่อ เขาต้องโกหกหล่อนแน่ หล่อนไม่ใช่คนแบบนั้นแน่นอน


                “คนบ้า! ไม่จริง อย่ามาพูดบ้าๆ นะ หุบปากเดี๋ยวนี้เลยนะคุณมัน...ไม่ใช่ลูกผู้ชาย


หล่อนร้องด่าเขา อารันย์ยิ้มอย่างสะใจที่เห็นหล่อนดิ้นเร่าๆ ด้วยความโกรธ แต่เวลาที่หล่อนโกรธอย่างนี้ มันก็ทำให้หล่อนสวยเข้าไปใหญ่


เฮ้อ...อารันย์ถอนหายใจ ไม่คิดว่าเขาจะมีความรู้สึกบ้าๆ แบบนี้ขึ้นมาได้ แต่ทว่ามันก็เป็นไปแล้ว คาดี้ของเขาทำให้เขารู้สึกสนุก เวลาที่ได้เย้าแหย่หล่อนเล่น เวลาที่เห็นหล่อนหน้าแดงด้วยความโกรธและอาย เขาก็ยิ่งชอบใจจนอยากจะแกล้งแล้วแกล้งอีก


                ก็พิสูจน์แล้วไงคาดี้ คืนนั้นคุณเองก็เห็นนี่นาว่าผมน่ะ...ลูกผู้ชายทั้งแท่ง


คริมาอ้าปากค้าง เตรียมจะด่าเขาให้สาสามกับความหยาบคายของเขา แต่คราวนี้อารันย์กลับรู้ทัน ก่อนจะก้มลงมาปิดปากช่างว่าของหล่อน ด้วยปากของเขาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับถือโอกาสดูดดื่มความหอมหวานจากพวงปากอวบอิ่ม ที่ทำให้เขาติดใจและโหยหา จนต้องตามหล่อนมาถึงที่นี่


 คริมาร้องอึกอักในลำคอ เมื่อโดนจู่โจมรวดเร็วโดยที่หล่อนไม่ทันตั้งตัว อารันย์ทำเอาหล่อนแทบหายใจหายคอไม่ทัน สองมือเล็กๆ กำเสื้อสูทตัวหนาของเขาเอาไว้แน่น ก่อนจะครางในลำคอเบาๆ เมื่ออารันย์บังคับใบหน้าหล่อน ให้แหงนเงยรับจุมพิตเร่าร้อนจากเขาอย่างเอาแต่ใจ


คริมาหายใจหอบสะท้าน ไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้เลย แถมยังตอบสนองเขาและร่วมมือไปกับเขาเอาดื้อๆ มือที่ต่อต้านเมื่อครู่กลับยกขึ้นโอบรอบคอเขาไว้แน่น แถมยังเผลอไผลจูบตอบกลับไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่ทว่ามันกลับทำให้อารันย์ส่งเสียงครางอย่างพึงพอใจ ที่หล่อนยินยอมพร้อมใจและให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี


ชายหนุ่มกวาดลิ้นซอกซอนไปทั่วพวงปากอวบอิ่ม ก่อนจะลิ้มรสความหวานปานน้ำผึ้งของหล่อนอย่างโหยหา รสชาติความหวานแบบนี้สินะ ที่ทำให้เขาคลุ้มคลั่งตลอดหลายวันที่ผ่านมา คริมาทำให้เขาบ้า และหงุดหงิดทุกครั้งที่คิดถึงหล่อนอยู่เสมอ เพราะอะไรกัน...อารันย์งงงวยกับตัวเอง


ร่างบางในอ้อมกอดของอารันย์หมดแรง ก่อนจะเอนซบกับอกแข็งแกร่งของเขาในเวลาต่อมา เสียงหายใจหอบๆ ดังแข่งกันไม่หยุด ก่อนที่คนตัวโตกว่าจะก้มลงจูบที่ขมับอย่างพึงพอใจ หลังจากได้จูบหล่อนอย่างที่ใจต้องการแล้ว


หวานชะมัด...แล้วอย่างนี้เขาจะปล่อยหล่อนไปได้ยังไง ไม่ได้หรอก หล่อนต้องเป็นของเขา และต้องให้เขาดูดดื่มความหวานนี้ได้แค่เพียงคนเดียวเท่านั้น


                เป็นไงล่ะคาดี้ แล้วอย่ามาพูดอีกนะ ว่าเกลียดผม ผมไม่ยอมให้คุณมาด่าผมฝ่ายเดียวหรอก รู้ใช่ไหมว่าผมจะจัดการกับคุณยังไง คราวนี้แค่จูบสั่งสอน แต่คราวหน้ารับรองว่าไม่ใช่แค่นี้แน่นอน และจะที่ไหนผมก็ไม่สนด้วย


อารันย์ขู่หล่อนเสียงหอบๆ คริมาหน้าแดงด้วยความอาย อยากจะฆ่าตัวเองนักที่เผลอไผล และเคลิบเคลิ้มไปกับเขาอีกจนได้ หญิงสาวทำท่าจะผละหนีออกจากอกเขาทันที แต่ทว่าอ้อมแขนแข็งแรงนั่น กลับไม่ยอมปล่อยหล่อนไปไหน แถมทำท่าจะรัดแน่นยิ่งกว่าเดิมหลายเท่าอีกต่างหาก


                ไปกับผมเถอะคาดี้


เขากระซิบชวนหล่อนข้างๆ หู ก่อนที่ริมฝีปากจะกดลงหนักๆ ที่ซอกคอขาวๆ ของคริมา ทำเอาหล่อนถึงกับสะดุ้งและขนลุกขึ้นมาทันที

                ไปไหน คริมาถามเขางงๆ


                ไปอยู่กับผมไง ผมต้องการคุณนะ


เขาตอบเสียงหวาน แต่ใบหน้ายังคลอเคลียกับซอกคอหล่อนไม่ยอมไปไหน คริมาเม้มปากเป็นเส้นตรง นี่เขาเห็นหล่อนเป็นตัวอะไรกัน ถึงได้ชวนกันไปง่ายๆ แบบนี้ หึ...ต่อให้เขารวยล้นฟ้ายังไงก็เถอะ คริมาไม่สนใจหรอก ถึงแม้ว่าคนอย่างหล่อนจะไม่มีอะไรเลยในชีวิต แต่หล่อนก็ไม่เคยคิด ที่จะเป็นของเล่น หรือว่า...คนชั่วคราวของใคร


                ไม่ค่ะ เรื่องของเรามันจบไปแล้ว คนอย่างฉัน...ไม่ขายตัว ไม่ขายศักดิ์ศรี ไม่ขายอะไรทั้งนั้น กรุณาอย่ามาวุ่นวายกับชีวิตของฉันได้ไหม แค่นี้ฉันก็เกลียดตัวเองจะแย่อยู่แล้ว คุณเองก็มีเงินตั้งมากมาย จะหาผู้หญิงอีกสักสิบยี่สิบคนก็ยังได้ ทำไมจะต้องมาเจาะจงเป็นฉันด้วยฉันก็บอกคุณแล้วไง ว่าเรื่องคืนนั้นมันเป็นแค่ความผิดพลาด


อารันย์ชะงักกึก หล่อนปฏิเสธเขาอีกแล้ว ครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะเขาไม่ได้นับ รู้แต่ว่ามันไม่ใช่ครั้งแรก หล่อนคิดว่าเขาว่างมาก ถึงขนาดมาขอรับผิดชอบหล่อนทุกวันเลยหรือไงกัน ยายผู้หญิงบ้า! อารันย์เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่เพิ่งอารมณ์ดีมาเมื่อครู่


***รันย์ขา จะง้อสาวก็พูดดีๆสิคะ โถถถถถ

***พระเอกปากหมาปากแข็งมาก สงสารคาดี้จริงๆ

ปล. เรื่องนี้ทำมือเอง แต่เล่มหมดแล้วนะคะ มีแต่แบบอีบุ๊คเด้อ

บาคาดี้ที่รัก
โอบขวัญ
www.mebmarket.com
      เพราะความเข้าใจผิด ทำให้ อารันย์ อัครวัตร คาสโนว่าตัวพ่อจอมร้ายกาจ พลาดมีความสัมพันธ์กับสาวสวยขี้เมา ที่เข้ามาเคาะประตูบ้านในยามวิกาล รวมไปถึงเคาะหัวใจที่ไม่เคยไหวหวั่นของเขาให้ละลาย กลายเป็นทาสรักของหล่อนโดยไม่รู้ตัว       ความหวาน ความน่ารัก ทำให้อารันย์ติดกับหล่อนเข้าอย่างจัง จนต้องไล่ล่า หว่านล้อม และต้อนหล่อนเข้ามาอยู่ในอ้อมอกของเขาให้ได้ ของของเขา...ใครหน้าไหนก็อย่าหวังได้แตะต้อง!หากแต่มันก็ไม่ง่ายนัก เมื่อ คริมา คุนารัช กลับไม่ต้องการความรับผิดชอบจากอารันย์ แถมยังสะบั้นความสัมพันธ์ โดยการบอกให้เขาลืมค่ำคืนอันแสนหวานนั้นเสีย ให้ตายเถอะ...เกิดมาไม่เคยมีใครกล้าปฏิเสธเขาเลยสักคน แล้วยัยคาดี้ขี้เมาคนนี้ถือดียังไง ถึงได้กล้าท้าทายเขาแบบนี้ เอาสิ...งานนี้อารันย์ไม่ได้อยากได้แค่ตัวแล้วล่ะ หัวใจหยิ่งๆ ดวงนั้นเขาก็จะเอาด้วย “คุณอารันย์ เดี๋ยวฉันติดไข้นะคะ” อารันย์หัวเราะ เมื่อเห็นหล่อนพยายามหาทางที่จะเอาตัวรอดให้ได้ แต่เสียใจ เพราะว่าเขาไม่คิดจะปล่อยหล่อนแน่ ตอนนี้เขาดีขึ้นมากแล้ว แล้วก็หิวหล่อนเป็นอย่างมากด้วย “ผมหายแล้ว...รับรองไม่ติด” “คนฉวยโอกาส ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะคะ” คริมาหน้าแดง หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อสบสายตาหื่นๆ ของเขา อารันย์มองหล่อนแบบนี้อีกแล้ว ซึ่งหล่อนไม่ชอบเอาเสียเลย เพราะมันทำให้หล่อนหมดแรงเอาง่ายๆ “คาดี้จ๋า...” ชายหนุ่มเรียกหล่อนเสียงแหบพร่า พร้อมกับยื่นใบหน้าเข้ามาคลอดเคลียกับพวงแก้มหอมกรุ่น ก่อนเลยลงมายังเรียวปากอวบอิ่มเย้ายวน “ไม่ต้องมาจ๋า ฉันไม่บ้าจี้ไปกับคุณด้วยหรอก” คริมาย้อนเข้าให้ แต่อีกฝ่ายกลับยิ้มจนตาหยี “อื้อหือ...ใจแข็งจัง งั้นเรามาพนันกันมั้ย ว่าคุณจะยอมหรือเปล่า” อารันย์บอกอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดสายเล็กๆ ของชุดสวยที่คล้องบ่าหล่อนอยู่ ให้ร่วงตกลงมาที่หัวไหล่ “อย่านะ...” คริมาหลับตาปี๋ พร้อมกับสั่งห้ามเขาเสียงแข็ง“ห้ามบ่อยจัง ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุนะ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

354 ความคิดเห็น

  1. #354 jitlada2525 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:43
    ทำไงถึงอ่านได้บอกที
    #354
    0
  2. #325 กระปุกออมสิน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 23:51
    จะลงจบไหมค่ะ
    #325
    0
  3. #111 ดาวกระดาษสีรุ้ง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 15:32
    คาร์ดี้ยังปากแข็งและใจแข็งอยู่

    เอาใจช่วยนะนายอารันย์ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก

    แอบลุ้นตามนายอารันย์เมื่อไหร่จะรู้ว่าคาร์ดี้กำลังจะมีน้องแล้ว

    เป็นพ่อคนแล้วนะนายอารันย์
    #111
    0
  4. #91 Zai1910 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 16:27
    อยากอ่านต่อๆๆๆๆๆ
    #91
    0
  5. #87 Princess rapunzel (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 23:41
    รอตอนต่อไปอยู่นะคร้าาาาา
    #87
    0
  6. #86 ฟอปอ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 23:08
    อ้วกใส่หน้าไปเลย55
    #86
    0
  7. #85 nittsmall (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 18:09
    สมน้ำหน้านายรันย์  แพ้ท้องจนคลอดเลยจะดีมากๆนะคริมาเชื่อเจ้ (ดัดนิสัยนายรันย) เหอๆๆๆๆๆ
    #85
    0