บาคาดี้ที่รัก

ตอนที่ 11 : ต้อนลูกไก่ให้จนมุม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

               วันนี้บรรยากาศที่ทำงานของบริษัทส่งออก ในเครืออัครวัตรกรุ๊ปสาขาที่สิบ ค่อนข้างคึกคักพอสมควร เพราะเมื่อวานนี้ผู้จัดการสาขา ได้เรียกพนักงานทุกคนเข้าร่วมประชุมด่วน เนื่องจากจะมีแขกคนสำคัญมาเยือนในช่วงเช้าของวันนี้ และแขกคนที่ว่า ก็คือตัวแทนของท่านประธานบริษัทในเครืออัครวัตรกรุ๊ป และยังเป็นลูกชายของท่านประธานอีกด้วย ซึ่งในตอนนี้ ก็ได้เข้ามาคุมดูแลกิจการแทนบิดาทั้งหมดแล้ว และแน่นอนบุตรชายของท่านประธานคนนี้ ก็ต้องการที่จะออกมามาตรวจงาน และเยี่ยมเยียนพนักงานทุกคนที่นี่ ซึ่งเป็นสาขาที่เปิดใหม่ได้เพียงไม่นาน


                ผริตาต้องวิ่งวุ่นตั้งแต่เช้า เพราะเธอต้องเตรียมเอกสารไว้ให้ทางนั้นมาตรวจสอบ รวมถึงคนในออฟฟิศทุกคน ต่างคนต่างก็หัวหมุนไปตามๆ กันเลยทีเดียว เพระได้ข่าวมาแว่วๆ ว่า ลูกชายของท่านคนนี้ ค่อนข้างเนี้ยบมากเลยทีเดียว ลองถ้าได้อะไรผิดพลาดล่ะก็ มีหวังได้โดนกันเป็นแถบๆ แน่


                “เรียบร้อยดีมั้ยคุณปริม เอกสารที่ผมบอกให้คุณเตรียมไว้ คงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม


                คุณนพพล ซึ่งมีตำแหน่งเป็นผู้จัดการของสาขา เดินเข้ามาถามผริตาที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดแจกันดอกไม้บนโต๊ะรับแขก  ก่อนจะเหลียวมองความเรียบร้อยรอบๆ สำนักงาน พร้อมกับถอนหายใจหนักๆออกมาด้วยความไม่สบายใจ


                ไม่คิดว่าจะมาปุบปับขนาดนี้ ปกติท่านค่อนข้างเก็บตัว และก็เข้าถึงยากมาก แต่ไม่รู้นึกยังไง เกิดอยากจะมาดูที่สาขาเราวันนี้ ทางฝั่งผู้บริหารเอง ก็เพิ่งรู้เรื่อง แล้วก็เพิ่งโทรเข้ามาแจ้งเมื่อวาน ก็เลยเตรียมตัวกันแบบกะทันหันแบบนี้ หวังว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกนะ


คุณนพพลบ่นเบาๆ กับลูกน้องสาว อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมทายาทของอัครวัตร จึงอยากจะมาตรวจงานที่นี่ ซึ่งเป็นแค่สาขาเล็กๆ เท่านั้น ซึ่งมันก็น่าแปลก หรือว่าที่ท่านประธานคนใหม่คนนี้ จะอยากมาดูสาขาที่กำลังเปิดใหม่ เพื่อทำความรู้จักกระมัง


คริมาอยู่ไหนผู้จัดการวัยสี่สิบถาม เพราะตั้งแต่เช้ามา เขายังไม่เห็นหน้าหล่อนเลย ไม่รู้ว่าหล่อนหายไปไหนกัน


ครีมออกไปคุยธุระเรื่องงานกับลูกค้า ตั้งแต่เช้าแล้วล่ะค่ะผู้จัดการ อีกเดี๋ยวน่าจะเข้ามาแล้ว อีกอย่างปริมก็บอกไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ว่าวันนี้นายใหญ่จะมา


                ผริตารีบรายงาน  ทำให้นพพลพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะเดินออกไปสำรวจด้านหน้าออฟฟิศ เพื่อความเรียบร้อยต่อไป ก่อนที่ร่างของเจ๊เหมี่ยวเจ้าเก่า จะเดินเข้ามาหาผริตา พร้อมกับกระซิบถามเบาๆ ด้วยความอยากรู้


คุณปริมขาคุณปริม เจ๊ได้ยินมาว่าท่านประธานคนใหม่คนนี้ หน้าตาดีแล้วก็หล่อมากเลยใช่ไหมคะ แถมยังโสดแล้วก็ยังไม่แต่งงานด้วย เป็นเรื่องจริงใช่ไหมคะ


                เจ๊เหมี่ยวทำหน้าอยากรู้ หากแต่ผริตากลับหันมามองหน้าเจ๊เหมี่ยวด้วยความรำคาญ ตั้งแต่ทำงานมาสองสามที่ เธอยังไม่เคยเห็นแม่บ้านที่ไหน สอดรู้สอดเห็นเท่าเจ๊เหมี่ยวคนนี้มาก่อนเลยให้ตาย


ปริมไม่ทราบค่ะ แต่ที่ได้ยินเขาพูดมาก็น่าจะใช่นะคะ ทำไมหรือคะ...หรือว่าเจ๊เหมี่ยวจะเสนอตัวเองให้ท่านประธาน เหมือนกับแม่สาวๆ พวกนั้น ที่ยืนออกันอยู่หน้าออฟฟิศ แต่เอ...ก็ไม่แน่นะคะ วันนี้ท่านอาจจะตกหลุมรักใครสักคนที่นี่ก็ได้ ทางที่ดีปริมว่าเจ๊รีบไปแต่งหน้าทาปากดีกว่า เพราะเดี๋ยวจะสู้สาวๆ คนอื่นไม่ได้นะคะ ของอย่างนี้ใครดีใครได้ไม่ใช่เหรอเจ๊ ผริตายุส่ง ทำเอาเจ๊เหมี่ยวห่อปากทำตาโต


จริงเหรอคะคุณปริม เจ๊ว่าเจ๊แต่งหน้าจัดแล้วนะวันนี้ ไม่ได้แล้วล่ะ เดี๋ยวเจ๊ต้องรีบไปเติมสักหน่อยแล้ว ขอตัวก่อนนะคะคุณปริม


                ผริตาแอบหัวเราะ กับท่าทางของเจ๊เหมี่ยวที่ดูจะกระตือรือร้นจนเกินเหตุ และก็ไม่ใช่แค่เจ๊เหมี่ยวคนเดียว ที่กำลังตื่นเต้นกับการมาของท่านประธานคนนี้ เพราะสาวๆ แผนกต่างๆ ก็เป็นไปด้วยกันหมด ยกเว้นเธอกับคริมา ที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไรสักนิด กับการมาของท่านประธานคนใหม่ เพราะเธอคิดว่าคนระดับนั้น คงไม่มีทางชายตามองพนักงานระดับล่าง อย่างพวกเธอให้เสียเวลาหรอก ไม่รู้ว่าจะพากันเพ้อฝันไปทำไม


                สามสิบนาทีต่อมา นพพลก็เรียกพนักงานทุกคน ออกไปยืนรอรับเจ้านายที่ด้านหน้าออฟฟิศใหญ่ หลังจากได้รับรายงานว่าท่านได้เดินทางมาถึงแล้ว และสักครู่ต่อมา ก็มีรถยนต์สองคันขับเข้ามาจอดที่หน้าประตู และเมื่อรถจอดสนิทแล้วคนขับก็รีบวิ่งมาเปิดประตู ให้กับผู้เป็นเจ้านาย ที่ก้าวเท้าลงจากรถหรูด้วยท่าทางมั่นใจ บวกกับบุคลิกที่ดูโดดเด่นสะดุดตา จนน่าเกรงขาม พร้อมกับมีร่างของหญิงสาวหน้าตาน่ารักอีกคน ตามลงจากรถมาด้วย ก่อนจะควงแขนกันเดินเข้ามา ที่ด้านหน้าออฟฟิศ ด้วยท่วงท่าสง่างาม ราวกับกิ่งทองใบหยก


                คุณนพพลรีบวิ่งเข้าไปต้อนรับทันที ก่อนจะเชื้อเชิญให้ทั้งคู่เข้ามาด้านในออฟฟิศ โดยมีผู้ที่ติดตามมาอีกสองสามคนคอยอำนวยความสะดวกให้


                อารันย์ อัครวัตร กวาดสายตามองพนักงานทีละคน เพื่อมองหาใครคนหนึ่ง ที่เขาไม่เจอหน้ามาหลายวัน แต่ก็ไม่พบแม้แต่เงา ส่งผลให้เขาหงุดหงิดแทบทันที ซึ่งก็หนีไม่พ้นสายตา ที่คอยสังเกตและจับผิด ของอิงฟ้าที่มาด้วยไม่ได้


คนไหนรันย์ คาดี้ของรันย์น่ะ วันนั้นหนูอิงเห็นแค่แว่บเดียวเองหนูอิงจำหน้าไม่ได้


อิงฟ้ากระซิบถามเบาๆ ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับพนักงานทุกคน ที่ยกมือไหว้หล่อนกับอารันย์อย่างนอบน้อม ก่อนจะยกมือไหวกลับ เมื่อเห็นบางท่านอายุมากกว่าว่าแต่แหม...พนักงานที่นี่ มีแต่สาวๆ สวยๆ ทั้งนั้นเลย แล้วมันคนไหนกันล่ะ ที่เป็นหวานใจของอารันย์


ไม่มี หายไปไหนก็ไม่รู้อารันย์บอกห้วนๆ น้ำเสียงดูมีอารมณ์ เมื่อเขาไม่เห็นใครบางคน ที่เขาถวิลหาอยู่ทุกคืน


อ้าว...แล้วกัน อย่างนี้ก็เสียแผนหมดสิ หนูอิงอุตส่าห์เบี้ยวนัดทานข้าวกับคุณพ่อคุณแม่ เพื่อมาดูหน้าหวานใจของรันย์โดยเฉพาะเลยนะเนี่ย


                อิงฟ้าทำหน้าผิดหวัง แต่คนที่ดูจะผิดหวังมากกว่าเธอ น่าจะเป็นอารันย์ซะมากกว่า เพราะตอนนี้เขาทำหน้ายังกับเบื่อโลกไปสามชาติเลยทีเดียว


พูดมากน่าหนูอิง ขืนยังพูดมากอย่างนี้อีก รันย์จะโทรบอกให้พี่โหน่งมารับกลับบ้านไปนะ


                อารันย์ขู่ ส่งผลอิงฟ้าหน้าเง้างอด เมื่อถูกเพื่อนหนุ่มดักทาง เพราะหมอนี่มันรู้ว่าธนภพ คือจุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของเธอ


เกี่ยวอะไรกับพี่โหน่งด้วยล่ะ


                อิงฟ้าบ่นพึมพำ ไอ้เพื่อนบ้า..พอหงุดหงิดแล้วก็มาที่เธอทุกที ตั้งแต่เกิดมาก็เสียเปรียบมันตลอดมันน่าเจ็บใจชะมัด


แต่จะว่าไป ที่นี่ก็มีแต่สาวๆ สวยๆ ทั้งนั้นเลยนะรันย์ ดูสิ...น่ารักๆ ทั้งนั้นเลย ไม่สนเอาไปเป็นเลขาส่วนตัวสักคนเหรอ ท่าทางจะปลื้มรันย์น่าดู เห็นกรี๊ดๆ กันตั้งแต่ลงจากรถแล้ว นี่ขนาดรันย์ควงสาวสวยอย่างหนูอิงมาด้วย ก็ยังไม่วายทอดสะพานมาให้ แบบไม่เกรงใจกันสักนิดเลยจริงๆ


                อิงฟ้าพูดไปยิ้มไป ก่อนจะมองสายตาหวานๆ ของแม่สาวพวกนั้น ที่ขยันส่งมายังพ่อเทพบุตรรูปงาม ที่ยืนหน้าหงิกหน้างออยู่ข้างๆ เธออยู่ตลอด ซึ่งโดยปกติแล้ว อารันย์มักจะชอบแบบนี้นี่นา เจอสาวสวยที่ไหน อารันย์ก็หว่านเสน่ห์ที่นั่นแต่นี่เพื่อนของเธอกลับทำหน้าบึ้ง ไม่สนใจสายตาหวานๆ ของแม่สาวๆ พวกนั้นเลยสักนิดเดียว


เชิญคุณอารันย์เข้าไปข้างในก่อนเถอะครับ ผมเตรียมห้องรับรองเอาไว้ให้แล้ว เชิญครับ


คุณนพพลเข้ามาบอกอีกครั้ง เมื่อยังเห็นอารันย์ยังยืนกวาดสายตา เหมือนกับกำลังมองหาอะไรสักอย่าง ส่งผลให้อารันย์รีบพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะกระตุกมือของอิงฟ้าให้เดินตามไป และหันไปส่งสัญญาณให้ผู้ติดตามอีกสามคน ตามเข้าไปด้วย


เสียดาย ไม่น่าพาแฟนมาด้วยเลย


                เจ๊เหมี่ยวสีหน้าสลด สร้างความขบขันให้กับสาวๆ ที่ยืนอยู่ข้างๆไม่น้อย


โธ่เจ๊...อายุขนาดนี้แล้ว ยังจะหวังอยู่อีกเหรอ ขนาดพวกฉันยังสาวยังสวยแท้ๆ ท่านยังไม่มองแม้แต่หางตาเลย


                นาถระวี พนักงานสาวฝ่ายประชาสัมพันธ์ ที่มั่นใจกับความสวยของตัวเองมาตลอด ถึงกับออกปากอย่างเซ็งๆ ยิ่งเห็นสาวสวยที่เดินเคียงคู่มากับท่านประธานแล้ว ก็ยิ่งทำให้เธอนึกอิจฉาตาร้อน และน้อยใจในโชควาสนาของตัวเอง ที่ไม่ได้เกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวย และสูงส่งแบบนั้นบ้าง โลกนี้มันช่างไม่ยุติธรรม กับคนสวยๆ อย่างเธอสักนิดเลย


                ได้ข่าวว่าท่านเจ้าชู้ไม่เบาเลยนะ แต่ดูจากเมื่อกี้แล้ว น่าจะมีตัวจริงเสียแล้วล่ะ คงไม่มีเวลาชายตามองใครได้อีก เพราะผู้หญิงที่มากับท่าน หล่อนสวยมากเลย แถมท่าทางจะเป็นคุณหนูเสียด้วย


                ผริตาออกความเห็น เพราะสองคนนั้นเหมาะสมกันยังกับกิ่งทองใบหยก ผู้หญิงสวยๆ กับชายหนุ่มสุดหล่อ มันก็ต้องเป็นของคู่กันอยู่แล้ว หากแต่ผริตา ก็ยอมรับว่าท่านประธานคนใหม่คนนี้ หล่อมากเลยทีเดียว แถมตายังหวานชวนให้สาวๆ ใจละลายไปตามๆ กันอีก มิน่าล่ะ...ชื่อเสียงในเรื่องผู้หญิง ถึงได้ลือกันหนาหูนัก


                โคตรหล่อเวอร์เลยอ่ะแก อิจฉาผู้หญิงคนนั้นจริงๆ เลย ทำไมไม่เป็นฉันบ้างนะ แม่จะนอนกอดทั้งวันทั้งคืนไม่ให้ไปไหนเลย


                สาวสวยอีกคนที่ยืนข้างๆ นาถระวี หันมาพูดอย่างอิจฉาเช่นกัน


                ใครจะนอนกอดใครกันจ๊ะสาวๆ


                เสียงของคริมา ที่ดังเข้ามาก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมาถึงด้วยซ้ำ เอ่ยถามเพื่อนๆ ด้วยความสงสัย ก่อนจะเดินเข้ามาสมทบ กับกลุ่มสาวๆ ที่กำลังจับกลุ่มคุยกัน อยู่ที่ด้านหน้าออฟฟิศใหญ่


                ยายครีม มาแล้วเหรอ ทำไมมาช้าจัง รู้ไหมว่าผู้จัดการถามหาแกหลายรอบแล้วนะผริตาบ่นเพื่อนสาว เพราะคริมานั้นออกไปนานกว่าที่เธอคิดเอาไว้เสียอีก


                “ถามหาทำไม ก็ฉันบอกแล้วไงว่ามีนัดกับลูกค้าคริมาบอกเพื่อนสาว ความจริงถ้าหล่อนไม่ต้องมัวเสียเวลากับลูกค้า ที่เกิดเรื่องมากขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล หล่อนก็คงมาถึงตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อนแล้ว

                แล้วนี่แขกคนสำคัญ มาถึงแล้วเหรอยายปริม

                คริมาถามเพื่อนสาว ก่อนจะชะเง้อมองเข้าไปด้านในออฟฟิศด้วยสีหน้าเรียบเฉย ความจริงหล่อนไม่ก็ไม่ค่อยชอบบรรดาลูกท่านหลานเธอสักเท่าไหร่หรอก และที่หล่อนมาไม่ทันอย่างนี้ มันก็ดีแล้ว หล่อนขี้เกียจรับหน้าจะตาย

                มาแล้ว แล้วก็เข้าไปห้องรับรองแล้วล่ะ แต่ขอบอกว่าท่านประธานคนใหม่คนนี้ หล่อสุดๆ ไปเลยแก รับรองว่าถ้าแกเห็นแล้ว จะต้องตาค้างตะลึงไปแน่ๆ คนอะไรก็ไม่รู้ หล่อไม่บันยะบันยัง


                คริมาอดหัวเราะกับคำพูดของผริตาไม่ได้ ก่อนจะพยายามสอดส่องสายตาเข้าไปด้านใน ชักอยากจะเห็นหน้าเสียแล้วสิ ว่าจะหล่อสักแค่ไหนกัน จะหล่อสู้ใครคนนั้นที่...หรือเปล่านะ


                จะบ้าเหรอคริมา! หล่อนด่าตัวเองในใจ ที่เผลอคิดถึงใบหน้าของคนบางคน ที่คอยรบกวนสมาธิของหล่อนอยู่ตลอดเวลาในช่วงเวลาสองสามวันมานี้ แต่ว่าหล่อนก็จะไปคิดถึงเขาทำไมกัน ต่อให้เขาหล่อให้ตาย หล่อนก็ไม่สนใจเขาหรอก คนหลงตัวเองพรรค์นั้น จ้างให้คริมาก็ไม่มีวันอยากจะเห็นหน้า


                แต่ว่าเออ...แล้วทำไมหล่อนจะต้องเอาเขาคนนั้น มาเปรียบเทียบกับท่านประธานคนใหม่คนนี้ด้วยล่ะ ชักจะเริ่มมั่วไปใหญ่แล้วนะคริมาหญิงสาวก่นด่าตัวเองในใจ


                จริงเหรอยายปริม งั้นขอแว่บไปดูนิดนึงดีกว่า เผื่อจะมีกำลังใจกลับไปทำงานต่อ งั้นฉันขอตัวก่อนนะ


                คริมาบอกเพื่อนสาว ก่อนจะเดินลิ่วๆ เข้าออฟฟิศไปทันที ความจริงหล่อนก็พูดออกไปอย่างนั้นแหละ เรื่องอะไรที่หล่อนจะต้องไปแอบดูด้วย ท่านประธานก็อยู่ส่วนท่านประธานสิ มาเกี่ยวอะไรกับหล่อน ที่เป็นแค่พนักงานระดับล่างเท่านั้นกันล่ะ


                คริมากลับมานั่งทำงานที่โต๊ะของตัวเองต่อ ด้วยความตั้งอกตั้งใจ เพราะหล่อนไม่อยากให้ตัวเองมีเวลาเหลือพอ ที่จะคิดวอกแวกถึงเรื่องอื่นๆ  เรื่องที่จะทำให้หล่อนต้องเจ็บปวดหัวใจทุกครั้งที่คิดถึงมัน


                คริมาเคยคิด ว่าการที่หล่อนต้องอกหักจากโกมลนั้น เป็นเรื่องที่น่าเสียใจมากที่สุดในชีวิต แต่มาถึงตอนนี้แล้ว เรื่องนี้ถือว่ามันยังเล็กน้อยมาก ถ้าเทียบกับการที่หล่อนต้องเสียตัว ให้กับผู้ชายเจ้าอารมณ์คนนั้น ผู้ชายที่คอยแต่จะทำให้หล่อนหวาดหวั่นตลอดเวลา จะดูถูกหล่อนตลอดเวลา ผู้ชายที่ตีราคาความบริสุทธิ์ และทั้งชีวิตของเธอ ด้วยเงินเพียงหนึ่งล้านบาทเท่านั้น ซึ่งมันเทียบไม่ได้ กับรอยแผลเป็นในหัวใจ ของลูกผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างหล่อนเลย


                อ้าวครีม มาแล้วเหรอ


                เสียงของคุณนพพลดังเข้ามา ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมาหยุดที่หน้าโต๊ะทำงานของหล่อน พร้อมกับมองด้วยสายตาแปลกๆ อีกต่างหาก 


                ค่ะผู้จัดการมีอะไรกับครีมเหรอเปล่าคะ


                หล่อนเงยหน้าขึ้นมาถาม เมื่อเห็นสายตาที่นพพลมองมาที่หล่อน ด้วยสายตาดูมีคำถาม หรือว่าหล่อนจะคิดมากไปเองก็ไม่รู้


                กับผมน่ะไม่มีหรอก แต่กับเจ้านายนะสิที่มี คุณรีบเข้าไปหาท่านเถอะคริมา ท่านต้องการพบตัวคุณเดี๋ยวนี้


                “อะไรนะคะ ท่านต้องการพบครีมอย่างนั้นเหรอ พบทำไม...ครีมทำอะไรผิดเหรอคะ หรือว่างานของครีมมีปัญหา


                คริมาลุกขึ้นยืน ก่อนจะถามด้วยความตกใจ เพราะไม่เข้าใจว่าตัวเองไปทำอะไร ให้ท่านประธานคนใหม่ไม่พอใจ ทั้งที่หล่อนเอง ก็ยังไม่เคยเห็นหน้าท่านมาก่อน รวมถึงท่านเอง ก็ไม่น่าจะรู้จักหล่อนด้วยเช่นกัน


                จะเรื่องอะไรก็ช่างเถอะน่า รีบเข้าไปได้แล้ว ท่าทางท่านจะหงุดหงิดมากด้วย


                นพพลรีบบอก ทำเอาคริมาหน้าเสียขึ้นมาทันที ก่อนจะปลอบใจตัวเอง ว่าคงไม่มีอะไรหรอก ท่านประธานอาจจะอยากเห็นหน้าพนักงานทุกคนก็ได้ เพราะหล่อนเองมาสาย ไม่ทันได้อยู่ต้อนรับ เอ๊ะ! หรือว่าจะเป็นเรื่องนี้กันนะ ที่ทำให้ท่านไม่พอใจก่อนจะรีบก้าวเดินไป ยังห้องรับรองแขกของบริษัท


                คริมาเคาะประตูห้องรับรองสามครั้งติดต่อกัน ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้องด้วยท่าทางสงบเสงี่ยม ภายในห้องมีหญิงสาวนางหนึ่ง กำลังนั่งอ่านหนังสือแมกกาซีนอยู่ที่โซฟา ส่วนอีกคนหนึ่งยืนหันหลังให้หล่อน และมองออกไปนอกหน้าต่าง สองมือของเขาล้วงกระเป๋ากางเกงราคาแพง ไม่หันมาสนใจหล่อนเลย ผิดกับหญิงสาวหน้าตาน่ารัก ที่ส่งยิ้มให้หล่อนทันทีที่หล่อนเข้ามาในห้อง


                ใช่คุณคริมาหรือเปล่าคะอิงฟ้าถามทันที เมื่อเห็นร่างของพนักงานสาว ในชุดกระโปรงรัดรูปพอดีตัว กับเสื้อเชิ้ตตัวสวย ก้าวเข้ามายืนอยู่ในห้อง ด้วยท่าทางนอบน้อมและเรียบร้อย


                ใช่ค่ะ ดิฉันคริมา อยู่ฝ่ายการตลาดของที่นี่ค่ะ ไม่ทราบว่ามีอะไรให้รับใช้หรือเปล่าคะ


                เสียงหวานเสียด้วย หน้าตาก็สวยสะดุดตา แถมหุ่นก็ยังดีอีกต่างหาก มิน่าล่ะ! อารันย์ถึงได้ทำท่าจะเป็นจะตาย ถ้าไม่ได้หล่อน ที่แท้มันก็เป็นอย่างนี้นี่เอง อิงฟ้าแอบชมในใจ นับว่าอารันย์ตาแหลมมากทีเดียว แต่จะว่าไปก็น่าเสียดาย ที่หล่อนจะต้องมากลายเป็นของเล่นของอารันย์อีกคน


                มีแน่เสียงของชายหนุ่มที่ยืนหันหลังให้คริมาเป็นคนตอบแทน ทำให้คริมาถึงกับหันขวับไปมองอย่างรวดเร็ว เพราะน้ำเสียงนี้มันคุ้นๆ หูมาก เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน และพอเขาหันมาเท่านั้นแหละ คริมาก็ถึงกับต้องอ้าปากค้าง ด้วยความตกใจสุดขีด ไม่คิดว่าจะได้เจอเขาที่นี่


                คะ...คุณคริมาอุทาน ไม่คิดว่าท่านประธาน จะกลายเป็นไอ้โรคจิตที่คอยตามราวีหล่อนไปได้ ตายแน่ๆ คริมา หล่อนจะทำยังไงต่อไปดี


                สวัสดีคาดี้ หวังว่าคุณจะยังจำผมได้นะ


 
บาคาดี้ที่รัก
โอบขวัญ
www.mebmarket.com
      เพราะความเข้าใจผิด ทำให้ อารันย์ อัครวัตร คาสโนว่าตัวพ่อจอมร้ายกาจ พลาดมีความสัมพันธ์กับสาวสวยขี้เมา ที่เข้ามาเคาะประตูบ้านในยามวิกาล รวมไปถึงเคาะหัวใจที่ไม่เคยไหวหวั่นของเขาให้ละลาย กลายเป็นทาสรักของหล่อนโดยไม่รู้ตัว       ความหวาน ความน่ารัก ทำให้อารันย์ติดกับหล่อนเข้าอย่างจัง จนต้องไล่ล่า หว่านล้อม และต้อนหล่อนเข้ามาอยู่ในอ้อมอกของเขาให้ได้ ของของเขา...ใครหน้าไหนก็อย่าหวังได้แตะต้อง!หากแต่มันก็ไม่ง่ายนัก เมื่อ คริมา คุนารัช กลับไม่ต้องการความรับผิดชอบจากอารันย์ แถมยังสะบั้นความสัมพันธ์ โดยการบอกให้เขาลืมค่ำคืนอันแสนหวานนั้นเสีย ให้ตายเถอะ...เกิดมาไม่เคยมีใครกล้าปฏิเสธเขาเลยสักคน แล้วยัยคาดี้ขี้เมาคนนี้ถือดียังไง ถึงได้กล้าท้าทายเขาแบบนี้ เอาสิ...งานนี้อารันย์ไม่ได้อยากได้แค่ตัวแล้วล่ะ หัวใจหยิ่งๆ ดวงนั้นเขาก็จะเอาด้วย “คุณอารันย์ เดี๋ยวฉันติดไข้นะคะ” อารันย์หัวเราะ เมื่อเห็นหล่อนพยายามหาทางที่จะเอาตัวรอดให้ได้ แต่เสียใจ เพราะว่าเขาไม่คิดจะปล่อยหล่อนแน่ ตอนนี้เขาดีขึ้นมากแล้ว แล้วก็หิวหล่อนเป็นอย่างมากด้วย “ผมหายแล้ว...รับรองไม่ติด” “คนฉวยโอกาส ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะคะ” คริมาหน้าแดง หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อสบสายตาหื่นๆ ของเขา อารันย์มองหล่อนแบบนี้อีกแล้ว ซึ่งหล่อนไม่ชอบเอาเสียเลย เพราะมันทำให้หล่อนหมดแรงเอาง่ายๆ “คาดี้จ๋า...” ชายหนุ่มเรียกหล่อนเสียงแหบพร่า พร้อมกับยื่นใบหน้าเข้ามาคลอดเคลียกับพวงแก้มหอมกรุ่น ก่อนเลยลงมายังเรียวปากอวบอิ่มเย้ายวน “ไม่ต้องมาจ๋า ฉันไม่บ้าจี้ไปกับคุณด้วยหรอก” คริมาย้อนเข้าให้ แต่อีกฝ่ายกลับยิ้มจนตาหยี “อื้อหือ...ใจแข็งจัง งั้นเรามาพนันกันมั้ย ว่าคุณจะยอมหรือเปล่า” อารันย์บอกอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดสายเล็กๆ ของชุดสวยที่คล้องบ่าหล่อนอยู่ ให้ร่วงตกลงมาที่หัวไหล่ “อย่านะ...” คริมาหลับตาปี๋ พร้อมกับสั่งห้ามเขาเสียงแข็ง“ห้ามบ่อยจัง ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุนะ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

354 ความคิดเห็น

  1. #348 411nidtop (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 23:49
    พระเอกรึเนี่ย เอาแต่ใจเหลือเกิน หนูครีมสู้เค้านะลูก
    #348
    0
  2. #324 The Sbh (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 00:23
    รออยู่นะค่ะ
    #324
    0
  3. #323 The Sbh (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 00:23
    ต่อๆๆๆๆ
    #323
    0
  4. #178 เมมฟิส (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 09:59
    อยากให่รันย์รู้ไวๆจังว่าเป็นพ่อคนแล้ว
    #178
    0
  5. #110 ดาวกระดาษสีรุ้ง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 15:12
    ว่าที่คุณแม่แอบขี้งอนนิดนึง

    อารันย์แอบทำตัวน่ารักขึ้นเรื่อยๆนะเนี่ย

    น่าสงสารจังนายอารันย์พ่อม่ายเมียทิ้ง

    กะล่อนน่าดูเลยนะนายอารันย์
    #110
    0
  6. #79 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 20:29
    อารันย์ทำผิดไว้เยอะถ้านายไม่บอกรักคาร์ดี้ไม่มีวันยอมกลับไปด้วยหรอกย่ะ
    #79
    0
  7. #77 Princess rapunzel (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 19:53
    รีบบอกรักสิคร้าาา เดี่ยวคาร์ดี้ก็ใจอ่อนเองแหละ อิิอิ
    #77
    0
  8. #76 nittsmall (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 19:50
    บทจะรู้ตัวว่ารักก็ยอมรับง่ายๆเลยนะนายรัณย์ก่อนหน้านี้ล่ะไม่ยอมรับ ชิ!!!!
    #76
    0