บาคาดี้ที่รัก

ตอนที่ 10 : ไล่ล่า 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,007
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    21 พ.ย. 61


เอาอย่างนี้นะคาดี้ ผมจะไม่รับผิดชอบคุณก็ได้ แต่ว่าคุณจะต้องรับผิดชอบผม


                หา! อะไรนะคะ ให้ฉันนี่นะรับผิดชอบคุณ จะบ้าเหรอเปล่า นี่คุณคงเพี้ยนไปแล้วใช่ไหม


                คริมาโวยวายทันที อย่างนี้ก็มีด้วยเหรอ ผู้ชายเรียกร้องให้ผู้หญิงรับผิดชอบ คริมาอยากจะบ้าตาย นี่เขากำลังล้อเล่นอะไรกับหล่อน ขอบอกเลยว่าหล่อนไม่ตลกสักนิด


                ก็ใช่น่ะซิ คุณได้ผมเป็นผัวเอ๊ยสามีแล้ว ก็คิดจะทิ้งขว้างผมอย่างนั้นเหรอ ไม่ได้หรอกนะ เพราะว่าผมชอบคุณมากและก็ติดใจคุณมากเลยนะคาดี้


                อารันย์บอกหล่อนด้วยสีหน้าจริงจัง ทำเอาคริมาถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก ไม่เข้าใจว่าเขากำลังพูดเรื่องบ้าอะไรกัน นี่มีอยู่ในกฎหมายไทยข้อไหนด้วยหรือ ทำไมหล่อนถึงไม่เคยรู้


                อย่ามาเรียกฉันอย่างนั้นได้ไหม ขอร้องล่ะ...ฉันไม่ชอบเลย ฉันชื่อครีม...ไม่ได้ชื่อคาดี้อะไรของคุณนั่นเลย


                คริมาเถียงด้วยน้ำเสียงห้วนๆ พร้อมกับขยับตัวเบาๆ เพราะรู้สึกเมื่อย ที่เขาไม่ยอมลุกออกจากตัวหล่อนเสียที ทำเอาอารันย์ถึงกับครางกระเส่า ยามที่เนื้อตัวของเขาเสียดสีกับหล่อนเบาๆ มันทำให้เขาอารมณ์ร้อนรุ่มทั้งกายไปหมด จนแทบอยากจะจับหล่อนมาฟัดให้สาสมใจ ที่หล่อนบังอาจกล้าทำให้เขาหงุดหงิดใจ มาตลอดสองอาทิตย์


                ผมทราบแล้วครับ คุณคริมา คุนารัช เจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาด ของเครืออัครวัตรกรุ๊ปสาขาที่สิบ


                คริมาเอียงคอมองเขาด้วยความแปลกใจ เขารู้ชื่อเสียงนามหล่อนได้ยังไง แถมยังรู้ว่าหล่อนทำงานที่ไหนตำแหน่งอะไรอีก หมายความว่าเขา...รู้ว่าหล่อนเป็นใครแล้วอย่างนั้นเหรอ


                จะบ้าตาย..นี่เขาตามสืบเรื่องของหล่อน ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แล้วทำไมเขาต้องทำเรื่องบ้าๆ ไร้สาระอย่างนั้นด้วย


                จะไม่ถามหน่อยเหรอ ว่าผมเป็นใคร ชื่ออะไร ทำงานอะไรที่ไหน


                อารันย์หยั่งเชิง เปิดทางให้หล่อนซักถามเกี่ยวกับตัวเขาบ้าง เพราะดูเหมือนหล่อนจะไม่สนใจอะไรเกี่ยวกับตัวเขาเลยสักนิด ซึ่งมันทำให้อารันย์ไม่พอใจเป็นอย่างมาก  ยิ่งหล่อนไม่สนใจเขาเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งอยากเอาชนะหล่อนมากขึ้นไปเท่านั้น ในเมื่อหล่อนรังเกียจเขานัก เขาก็จะมาอยู่ใกล้ๆ หล่อน ให้หล่อนโมโหตายไปเลย


                ไม่ถามค่ะ ไม่อยากรู้...และก็ไม่สนใจด้วย ว่าคุณจะเป็นใคร มาจากไหน แค่คุณปล่อยฉันไป แล้วก็อย่ามาวุ่นวายกับชีวิตฉันอีกเท่านั้นเป็นพอ


                คริมายังยืนยันเจตนาเดิมของตัวเอง ทำให้อารันย์ชักสีหน้าไม่พอใจขึ้นมาทันที ก่อนจะขยับตัวออกจากร่างหล่อนด้วยความโมโห แล้วลุกขึ้นเดินออกไปยืนเท้าสะเอวอยู่ที่ริมหน้าต่างห้อง และมองออกไปยังท้องฟ้าด้านนอก ที่เริ่มมืดลงแล้ว เพราะเป็นเวลาหกโมงเย็นกว่าๆ แต่ทว่าหัวใจของอารันย์ มันกลับไม่เย็นลงเลยสักนิด กลับยิ่งร้อนรุ่มและกลุ้มใจจนไม่อาจจะอยู่เฉยได้


                คริมาลุกขึ้นมานั่ง ด้วยความงุนงงกับปฏิกิริยาของเขา ก่อนจะลอบมองแผ่นหลังของเขาเงียบๆ ไม่กล้าเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ และก็ไม่กล้าที่ถาม พลางหันไปมองหากระเป๋าสะพายของตัวเอง ที่ตกอยู่ที่พื้นห้องตอนที่เขาอุ้มหล่อนมาที่เตียง ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้น แล้วเดินไปหยิบมันขึ้นมาคล้องไหล่ของตัวเอง เมื่อเห็นเขายังหันหลังให้หล่อน แถมยังไม่ยอมพูดยอมจาซักคำ


                จะไปไหนคาดี้ เรายังคุยกันไม่จบ


                อารันย์หันมาตะคอกใส่หล่อน จนคริมาถึงกับสะดุ้งและชะงักกึก แต่หล่อนก็รีบจ้ำอ้าวเพื่อที่จะให้ถึงประตูห้องโดยเร็ว ทว่ายังไม่ทันได้หมุนลูกบิดประตู อารันย์ก็เข้าถึงตัวหล่อนก่อน และดึงกลับเข้าไปหาอ้อมอกของเขาอย่างรวดเร็ว หากแต่คริมาเองยังไม่ยอมแพ้ หล่อนดิ้นสุดกำลัง พร้อมกับตะโกนด่าเขาเสียงดังลั่น


                ไอ้บ้า ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ฉันจะกลับห้องพักของฉัน ไอ้คนโรคจิต


                ไม่ปล่อย! ยายผู้หญิงดื้อ แล้วกรุณาเรียกชื่อผมดีๆ ด้วย ผมชื่ออารันย์ ไม่ใช่ไอ้บ้า หรือไอ้โรคจิตที่คุณกล่าวหา


                เขาตะคอกใส่หล่อนด้วยความโมโหไม่ต่างกัน จากนั้นทั้งคู่ก็ยืนยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่ตรงนั้น แบบที่ไม่มีใครยอมใคร จนกระทั่งวินาทีนั้นเอง ที่ประตูถูกเปิดเข้ามา จากบุคคลภายนอก ก่อนที่จะปรากฏร่างของหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวสีขาว หน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ที่ถึงกับตกใจจนพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ เมื่อเห็นหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่ง กำลังอยู่ในอ้อมกอดของอารันย์


                นี่มันอะไรกันรันย์ แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใครกัน ทำไมถึงมาอยู่กับรันย์ที่นี่ได้


                หญิงสาวผู้มาเยือนเอ่ยปากถามทันที เมื่อเห็นอารันย์กำลังกอดหญิงสาวนางหนึ่ง ที่ดูยังไงก็ไม่มีท่าทีว่าจะเต็มใจให้กอดเลยสักนิดดียว


                ผมห้ามคุณหนูอิงแล้วครับนาย แต่ว่าเธอไม่ยอมฟัง บอกจะมาหานายให้ได้


                คชาที่วิ่งกระหืดกระหอบมาจากทางด้านหลัง รีบรายงานเจ้านายทันที เพราะเขาห้ามเธอแล้ว แต่อิงฟ้าก็ไม่สนใจ และด้วยความเกรงใจหญิงสาวนางนี้มาก คชาจึงไม่กล้าที่จะขัดใจหล่อน


                ช่างเถอะคชา ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันจัดการเอง


                อารันย์บอกคชา ซึ่งตอนนี้กำลังยืนทำหน้าเครียดอยู่ ส่วนคริมา เมื่อเห็นว่าอารันย์กำลังเผลออยู่ หล่อนก็สะบัดตัวออกจากการโอบกอดของเขาทันที พร้อมกับวิ่งผ่านหน้าผู้มาเยือนชายหญิงออกไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่คิดเหลียวหลังเลยสักนิด ปล่อยให้อารันย์ได้แต่มองตามอย่างขัดใจ ก่อนจะหันมาตำหนิหญิงสาวข้างกาย ที่มาขัดจังหวะเวลาเข้าด้ายเข้าเข็มของเขา  พร้อมกับหันไปสั่งลูกน้องคนสนิท ที่ยืนก้มหัวอยู่ด้านหลังร่างของอิงฟ้าด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด


                ตามไปส่งหล่อนที่หอพัก แล้วจับตาดูหล่อนให้ดี มีอะไรให้รีบรายงานฉัน


                ครับนายคชารับคำสั่ง ก่อนจะถอยหลัง แล้วรีบตามหญิงสาวเมื่อครู่ไปทันที


                อารันย์เดินกลับมานั่งที่โซฟา ก่อนจะไขว่ห้างมองอิงฟ้า ที่เดินตามมานั่งใกล้ๆ และมองเขาอย่างจับผิด จนอารันย์อดถามขึ้นมา ด้วยอารมณ์ขุ่นมัว


                ไม่ต้องมาทำท่าทาง จับผิดกันอย่างนั้นได้ไหมหนูอิง รันย์ไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ ที่ทำอะไรแล้วจะต้องรายงานหนูอิงทุกอย่าง แล้วนี่มีอะไร ถึงได้ดั้นด้นมาถึงที่นี่ ปกติก็ไม่เห็นอยากจะมา


                อิงฟ้ามองเพื่อนหนุ่มอย่างจับพิรุธ เท่าที่รู้กันมา อารันย์ไม่เคยพาใครมาที่คอนโดส่วนตัวนี้เลยสักคน ถ้าเขาจะหิ้วผู้หญิงแต่ละที ก็จะพาออกไปข้างนอก และก็มีแต่คนสนิทเท่านั้น ที่จะเข้านอกออกในที่นี่ได้


                หนูอิงก็จะมาสมน้ำหน้ารันย์ไงล่ะ ได้ข่าวว่ากำลังคลั่ง เพราะสาวนางหนึ่งที่เกาะช้างไม่ใช่เหรอ


                อารันย์หันขวับมามองเพื่อนสาวคนสนิททันที ใครเล่าให้อิงฟ้าฟังกันนี่ สงสัยจะเป็นธนภพแน่นอนเลย ให้ตายสิ...ทำไมพี่ชายเขาถึงเล่าเรื่องนี้ให้อิงฟ้าฟังกันนะ เกิดเธอไปฟ้องแม่ของเขาล่ะ อารันย์จะทำยังไง


                พี่โหน่งเล่าให้ฟังล่ะสิ พี่โหน่งนะพี่โหน่ง เก็บความลับอะไรสักอย่างไม่ได้เลยจริงๆ


                อารันย์บ่นไม่เต็มเสียงนัก ทำให้อิงฟ้าหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นสีหน้าเบื่อหน่ายของอารันย์ และถ้าเดาไม่ผิดผู้หญิงคนเมื่อกี้นี้ น่าจะเป็นคนที่ธนภพพูดถึงแน่นอน เพราะตอนที่เจ้าหล่อนวิ่งหนีออกไปจากห้อง อารันย์ก็มองตามตาละห้อยด้วยความเสียดาย และยังมีสีหน้าขุ่นเคืองหล่อนไม่ใช่น้อย


                คนเมื่อกี้แน่นอนใช่ไหมรันย์ อิงฟ้าถามด้วยความมั่นใจ


                ใครอารันย์ไม่ตอบ แต่ถามกลับมาด้วยความสงสัย ว่าอิงฟ้าหมายความว่ายังไงกันที่ถามแบบนี้


                ก็คนที่ทำให้รันย์ ถึงกับกินไม่ได้นอนไม่หลับ กระสับกระส่ายอยากจะรับผิดชอบหล่อน หลังจากที่รู้ว่าตัวเองเป็นคนแรกของหล่อนนะซิ แหม...เสียดายจัง เมื่อกี้เห็นไม่ถนัด เลยไม่รู้เลยว่าสวยหรือไม่สวย แต่ก็คงจะสวยอ่ะนะ ไม่งั้นคงไม่ใช่รักแรกพบของรันย์หรอก จริงไหม


                อิงฟ้าพูดเหมือนรู้ดี พร้อมกับมองอากัปกิริยาของเพื่อนหนุ่ม ที่ตอนนี้ทำหน้าเลิ่กลั่กเหมือนคนถูกจับผิดได้ อิงฟ้ารู้จักอารันย์ดี ด้วยความที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ ลองมีอะไรที่หมอนี่อยากได้ แล้วไม่ได้ล่ะก็ เป็นต้องได้โวยวายสามบ้านสิบบ้าน อ้อนคนนั้นอ้อนคนนี้ไปหมด แม้แต่อิงฟ้าเอง ก็คอยตามใจหมอนี่มาตลอด โตมาก็เลยเอาแต่ใจตัวเองค่อนข้างมาก


                รู้มากนะหนูอิง ไม่ใช่อย่างนั้นเสียหน่อย รันย์ก็แค่อยากแกล้งหล่อน อยากจะเอาชนะหล่อนก็แค่นั้นเอง


                อารันย์แก้ตัว ก็เขาคิดแค่นั้นจริงๆ นี่นา


                อิงฟ้าส่ายหน้า ไม่อยากจะเชื่อว่าอารันย์จะคิดแค่นั้น เพราะขนาดแม่สาวคนนั้นวิ่งหนีกลับบ้านไปแล้ว อารันย์ก็ยังแสดงความเป็นห่วง โดยการส่งลูกน้องคนสนิทอย่างคชาไปคอยดูแลอีก ซึ่งมันก็ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ท่าทางอารันย์จะเป็นเอามาก อย่างที่พี่โหน่งว่าจริงๆ เสียด้วย แต่ติดที่ว่าอารันย์ มันเป็นพวกมนุษย์ปากแข็ง จะให้ยอมรับอะไรง่ายๆ นั้น คงไม่มีทาง


                แล้วทำไมรันย์ ไม่ปล่อยให้มันจบเหมือนกับคนอื่นๆ ที่เคยผ่านมาล่ะ ยังไงหนูอิงก็ว่าน่าสงสัยอยู่ดีนั่นแหละ


                อิงฟ้าแย้งขึ้นอีก ส่งผลให้อารันย์ถึงกับยกมือขึ้นเกาหัว ไม่รู้ว่าจะบอกให้เพื่อนสาว ให้เข้าใจยังไงดี


                ไม่รู้แหละ...ถ้ารันย์ไม่บอกความจริงกับหนูอิงมา หนูอิงจะฟ้องน้าไข่จริงๆ ด้วย


                อิงฟ้าขู่ ทำเอาอารันย์หน้าเสียขึ้นมาทันที ใครๆ ก็รู้ ว่าอารันย์กลัวมารดาของเขามากขนาดไหน และนี่มันก็เป็นจุดอ่อนของเขาเพียงอย่างเดียวเท่านั้น


                โธ่! หนูอิง รันย์บอกว่าไม่มีอะไร ก็ไม่มีอะไรสิ เอะอะก็จะฟ้องแม่ท่าเดียว ระวังเหอะ...รันย์จะฟ้องลุงรุจกับป้าแอนนาบ้าง ว่าลูกสาวของท่านน่ะ แอบรักพี่โหน่งมาตั้งแต่เด็กๆ จนทุกวันนี้ก็ยังไม่ตัดใจด้วย


                เจอไม้นี้บ้าง อิงฟ้าถึงกับร้องกรี๊ดทันที ก่อนจะรัวกำปั้นลงที่หัวไหล่เพื่อนรักด้วยความโมโห ที่ถูกย้อนเข้าให้ ทำให้อารันย์ถึงกับหัวเราะร่วนอย่างมีความสุข ที่ได้เห็นเพื่อนรักอย่างอิงฟ้าเป็นเดือดเป็นร้อนบ้าง


                นี่รันย์แกล้งขู่หนูอิงใช่ไหม คนบ้านี่...แกล้งหนูอิงตั้งแต่เด็กๆ แล้วนะ ยังไม่พออีกเหรอไง


                อิงฟ้าหน้างอง้ำ เพราะเมื่อไหร่ที่อารันย์ ยกเรื่องที่เธอแอบรักธนภพมาขู่ทีไร อิงฟ้าจำต้องยอมแพ้อารันย์อยู่ร่ำไป เพราะไม่อยากให้ใครล่วงรู้ความลับของเธอ แม้แต่ธนภพเองก็ยังไม่เคยรู้ ว่าเธอแอบมีใจให้


                มันก็เหมือนกับที่หนูอิง กำลังแกล้งขู่รันย์นั่นแหละ คราวนี้รู้หรือยัง ว่าการถูกแกล้งมันเป็นยังไง


                อารันย์ยิ้ม แต่อิงฟ้ากลับทำหน้างอนๆ ตามแบบฉบับของเธออีกตามเคย


                แล้วรันย์ตกลงกับเธอไม่ได้เหรอ ถึงได้ฉุดกระชากลากถูกันอยู่หน้าประตู ดูท่าแล้ว เธอจะไม่ใช่ลูกแมวเชื่องๆ ให้รันย์เลี้ยงเพื่อเก็บไว้ดูเล่นหรอกนะ


                อิงฟ้าพูดตามที่เธอสังเกต หากแต่อารันย์กลับทำหน้าหนักใจ


                ม้าพยศเลยล่ะ ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ ดื้อชะมัดเลย เสนออะไรให้ก็ไม่เอาสักอย่าง คอยแต่จะปฏิเสธและก็วิ่งหนีท่าเดียว เห็นรันย์เป็นยักษ์เป็นมารหรือไงไม่รู้


                อารันย์บ่นอุบ ทำให้อิงฟ้าถึงกับปิดปากหัวเราะ เพราะขำกับท่าทางอารันย์ ที่ดูจะใส่ใจผู้หญิงคนนี้มากผิดปกติ มิน่าล่ะ...พี่โหน่งถึงได้โทรบอกเธอ ให้แวะมาดูอาการ คงกลัวว่าอารันย์จะคลั่งตาย เพราะแม่สาวคนเมื่อกี้นี่เอง


                ขนาดนั้นเชียวเหรอรันย์ ถ้ามันยากนักหนูอิงว่ารันย์ไปหาคนอื่นเถอะนะ จะได้ไม่ต้องมานั่งหงุดหงิดใจอีก


                อิงฟ้าแกล้งหยอด พลางลอบมองสีหน้าของเพื่อนหนุ่ม เพื่อที่จะรายงานพี่ชายอย่างธนภพ ว่าน้องชายสุดที่รักของเขามีอาการเช่นไรบ้าง แต่เท่าที่เห็น อิงฟ้าว่าอารันย์อาการค่อนข้างหนักเลยล่ะ


                อารันย์ไม่เคยเอ่ยปากบ่นเรื่องผู้หญิง และไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าปฏิเสธเขาด้วย แต่เหนือฟ้าก็ยังมีฟ้า เพราะต่อให้อารันย์จะเจ้าชู้ขั้นเทพแค่ไหน มันก็ต้องมีสักวัน ที่ฟ้าจะส่งคนลงมาปราบจอมกะล่อนอย่างอารันย์ จนได้นั่นแหละ  และอิงฟ้าก็คิดว่าอารันย์ คงจะเจอของจริง เข้ากับตัวเสียแล้ว


                ไม่เอา...จะเอาคนนี้ ยิ่งยากรันย์ก็ยิ่งสนุก หล่อนอยากหนีก็หนีไปสิ คิดว่าจะหนีรันย์พ้นเหรอไง อะไรที่รันย์อยากได้รันย์ก็ต้องได้สิ แล้วหนูอิงก็ต้องช่วยรันย์ด้วย


                อ้าวเกี่ยวอะไรกับหนูอิงล่ะรันย์ หนูอิงไม่ชอบให้รันย์เจ้าชู้อยู่แล้วนี่ เรื่องอะไรต้องช่วยรันย์ทำร้ายผู้หญิงคนนั้นด้วยล่ะ เธอน่าสงสารออก รันย์จะอยากได้เธอมาทำไมกัน ในเมื่อรันย์เองก็มีอยู่แล้วตั้งหลายคน คิดเหรอว่าเธอจะยอมมาเป็นของเล่นให้รันย์สะสมแต้ม


                ก็แล้วใครคิดจะเอาหล่อนมาเป็นของเล่นกันล่ะ


                หลุดปากออกมาแล้ว อารันย์ก็ต้องหลบสายตาจับผิดของอิงฟ้าแทบไม่ทัน


                ว่าไงนะรันย์ นี่หนูอิงฟังผิดไปหรือเปล่า นี่แสดงว่ารันย์เองก็คิดจะจริงจังกับเธออย่างนั้นเหรอ พระเจ้าเป็นไปได้ยังไงกัน นี่คาสโนว่าตัวพ่ออย่างรันย์ มีความคิดอย่างนี้กับเขาด้วยอิงฟ้าทำหน้าตกใจ


                ไม่อยากจะบอก ว่าคาสโนว่าตัวพ่ออย่างรันย์นี่แหละ ที่ถูกหล่อนปฏิเสธทุกอย่าง ขนาดยื่นข้อเสนอให้แต่งงานกันหล่อนก็ยังไม่สนใจไยดีสักนิด คิดดูสิหนูอิง จะไม่ให้รันย์โมโหได้ยังไง


                อิงฟ้าแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ถ้าหล่อนฟังไม่ผิด อารันย์บอกว่าจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นอย่างนั้นเหรอ โอ้โห...นี่โลกมันเพี้ยนไป หรือว่าอารันย์กันแน่ที่เพี้ยน


                รันย์...รู้ตัวหรือเปล่า ว่าพูดอะไรออกมาอิงฟ้าถามเพื่อนหนุ่มด้วยความตกใจ


                รู้สิ พูดเองนี่นา แต่ก็แค่แกล้งพูดไปอย่างนั้นเองแหละ แต่ไม่คิดว่าหล่อนจะปฏิเสธ แถมยังด่ายับไม่มีชิ้นดี ผู้หญิงบ้าอะไร เล่นตัวชะมัด นี่ขนาดหล่อนตกเป็นของรันย์แล้วนะ ยังจะหยิ่งจองหองไม่เลิก


                หรือไม่เธออาจจะมีคนรักอยู่แล้วก็ได้นะรันย์ ไม่คิดถึงเรื่องนี้บ้างเลยหรือ


                อิงฟ้าออกความเห็น ทำเอาอารันย์หันขวับมามองเพื่อนสาวอย่างตกใจ จริงสิ...เขาลืมเรื่องนี้ไปสนิท ลืมคิดไปว่าบางทีคาดี้ของเขา อาจจะมีคนรักอยู่แล้วก็ได้ แต่ว่าตอนนี้หล่อนเป็นของเขาแล้วนี่นา หล่อนจะยังตีหน้าซื่อหลอกใครๆ ว่ายังบริสุทธิ์ได้อีกหรือ


                มีก็ต้องเลิก อดีตหล่อนจะเคยมีใครก็ช่าง รันย์ไม่สน แต่ตอนนี้เธอเป็นของรันย์ ของของรันย์ใครก็ห้ามแตะ


                อิงฟ้าอ้าปากค้าง ไม่อยากจะเชื่อหู อารันย์กำลังหวงของของตัวเอง และเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ขนาดตอนเด็กๆ อิงฟ้าแย่งของเล่นของเขา อารันย์ก็หวงไม่ยอมให้ แถมยังแกล้งเธอ ให้ต้องร้องไห้อีกต่างหาก


                แต่ว่าเธอไม่อยากอยู่กับรันย์นี่นา รันย์จะฝืนใจเธอทำไมกัน


                อิงฟ้าไม่เห็นด้วย กับความคิดของเพื่อนหนุ่ม และพยายามที่จะคัดค้าน เพราะไม่อยากให้ผู้หญิงคนนั้น ต้องมาตกเป็นของเล่นชิ้นใหม่ของอารันย์ เหมือนกับคนอื่นๆที่ผ่านมา ซึ่งพอเขาเบื่อแล้ว ก็จะสลัดทิ้งอย่างไม่ไยดี


                แต่อิงฟ้าจะทำอะไรได้มากกว่านี้กันเล่า ในเมื่อสายตาของอารันย์ มันบ่งบอกถึงความมุ่งมั่น ที่จะเอาชนะแม่สาวคาดี้คนนั้นอยู่ตลอดเวลา เห็นทีคนที่น่าเป็นห่วงตอนนี้ คงจะไม่ใช่อารันย์อย่างที่ธนภพกังวลเสียแล้วล่ะ เพราะคนที่กำลังตกที่นั่งลำบาก น่าจะเป็นฝ่ายหญิงเสียมากกว่า ลองอารันย์หมายมั่นปั้นมือขนาดนี้แล้ว เห็นทีจะรอดยาก


                นั่นละ...ที่ทำให้รันย์อยากจะเอาชนะหล่อน คิดเหรอว่าคนอย่างนายอารันย์ อัครวัตร จะปล่อยให้หล่อนหลุดมือไปง่ายๆ ในเมื่อขอกันตรงๆ แล้วหล่อนก็ยังไม่ยอม มันก็คงต้องใช้เล่ห์กลกันหน่อยล่ะ แล้วจะมาหาว่าเฮียรันย์ใจร้ายไม่ได้นะ แม่คาดี้ขี้เมา แม่คนอวดเก่ง


***อัปให้อ่านอีกรอบ สำนวนเก่าๆ ยังไม่ได้ปรับอะไร ให้อภัยเค้าด้วยนะค้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

354 ความคิดเห็น

  1. #322 zarujung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 23:03
    ขอ. Link โหลดอีบุ๊คหน่อยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #322
    2
    • #322-1 หญิงโอบ (จากตอนที่ 10)
      17 กันยายน 2558 / 11:08
      อยู่ในตอนที่3 ต้อนลูกไก่ให้จนมุม 50%ค่า ท้ายตอนเลยจ้ะ

      https://www.mebmarket.com/ebook-30964-%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81

      ลองดูนะคะ
      #322-1
    • #322-2 โอบขวัญ(จากตอนที่ 10)
      17 กันยายน 2558 / 11:13
      แปะให้หน้าหลักแล้วนะคะ ลองเลื่อนขึ้นไปที่ข้อมูลเบื้องต้นด้านบนค่ะ
      ขอบคุณค่ะ
      #322-2
  2. #74 ดาวกระดาษสีรุ้ง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 03:12
    อ่านตอนนี้แล้วนายอารันย์แอบน่ารักขึ้นมานิดนึง

    สรุปม่ายยยช่ายยยฝันเรื่องจริงหาเมียเจอแล้ว

    " โห...แสดงว่าคิดถึงกันรุนแรงนะเนี่ย " ขำนายอารันย์คิดได้เนอะ

    ถ้านายอารันย์รู้ว่าคริมามีน้องคงจะดีใจน่าดู ^^
    #74
    0
  3. #68 nittsmall (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 10:47
    ฮ่าๆๆๆ สะใจอ่ะคาร์ดี้แพ้ท้องเหม็นหน้าพ่อของลูก(แพ้ทั้งเก้าเดือนเลยนะ รอดูอิตารัณย์ลงแดงตาย) ตายล่ะหว่างานนี้นายรัณ์รักเมียไม่ได้แหงๆก็แม่คุณเหม็นหน้าจนโอ้กอ้าก เหอๆๆๆๆ
    #68
    0
  4. #65 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 09:28
    นายรันย์โง่งี่เง่าสุดๆอ่ะไรท์รู้ป่าวว่ามันค้างนะเนี่ยมานิดเดียวเองอ่ะยังไม่หายคิดถึงเลยอัพเพิ่มเถอะนะนะ
    #65
    0
  5. #64 Tak (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 08:37
    กำลังสนุกเลยค่ะ...แต่เสียดายอ่ะ เอาลงอีกเร็วๆน่ะค่ะ

    รอติดตามอยู่ ค่ะ
    #64
    0