...มายา...ความรัก..

ตอนที่ 6 : ตอนที่ ๖+++ผิดคนหรือเปล่า+++

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    5 ธ.ค. 51

                                                           
ตอนที่ ๖+++ผิดคนหรือเปล่า+++

          เฟดาออกจากบ้านแม่สามีก็ตรงไปหาเจ๊หลินทันที หล่อนยังไม่อยากเข้าบ้าน บ้านที่เงียบเหงา ตั้งแต่เขาจากไป บ้านที่เคยมีความสุข อบอุ่น ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ตลอดเวลา แต่ก็รู้ว่าเขาจะกลับมาจากการทำงาน แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว คิดแล้วก็ต้องรีบสลัดมันทิ้งอย่างรวดเร็ว ก่อนที่มันจะทำให้หล่อนอ่อนแอมากไปกว่านี้

            น้องเฟขา เข้ามาคุยกับเจ้หลินหน่อยนะคะ หนุ่มใหญ่เจ้าของห้องเสื้อชื่อดัง ลิน ส่งเสียงหวานเรียกทันทีที่เห็นหน้านางแบบรุ่นน้องเดินเข้ามาในออฟฟิซ

            หวัดดีค่ะ เจ๊หลิน เฟดาเข้ามาในห้องทำงานที่รกรุงรังเต็มไปด้วยของสารพัดอย่างที่อยู่ในนั้น ขนมค่ะเจ๊ เฟแวะซื้อมาจากข้างทาง

            ขอบใจมาก ที่ยังอุตส่าห์หาซื้อมาฝาก นั่งสิคะ เจ๊มีเรื่องจะถามหน่อยว่ามันเป็นอย่างไรมาอย่างไรกันแน่ นายวุธมันถึงได้เปลี่ยนไปมากซะขนาดนั้น ริมฝีปากหนาที่กำลังจีบปากจีบคอถามทำให้เรื่องที่ผ่านมาไม่สะกิดแผลในใจของคนฟังมากนัก

            ก็ไม่มีอะไรนี่คะเจ๊ มันก็ธรรมดาที่คนสองคนอยู่ด้วยกัน จะมีกระทบกระทั่ง เข้าใจผิดกันบ้าง หรืออาจจะเข้าใจถูกก็ไม่รู้สิคะ ตอนนี้เฟ ไม่อยากคิดอะไรแล้ว ก็คงปล่อยไปเรื่อยๆ ไม่อยากคิดมากค่ะ เสียสุขภาพจริงๆ หน้าย่นไปเยอะเลย เจ๊หลินว่าไหมคะ เฟดาแกล้งพูดให้ดูเป็นเรื่องตลกทั้งๆ ที่หัวใจเจ็บปวด

            ใช่แล้วค่ะ แต่เจ๊ได้ข่าวก็อดเป็นห่วงไม่ได้น่ะสิค๊า เจ๊ว่านายวุธมันไม่ได้เป็นอย่างข่าวที่เขาว่ากันหรอก มันรักน้องเฟจะตายไป เจ๊หลินจีบปากจีบคอพูดไปตามที่ตัวเองเข้าใจ

วุธนะหรือคะ รักเฟ เจ๊เอาอะไรมาพูด ถ้าเขารักเฟก็คงไม่ทำอย่างนี้หรอกค่ะ เฟดาพูดพร้อมกับนํ้าตาที่ซึมเอ่อขึ้นมา แต่เจ้าตัวก็สะกัดมันไว้ได้ก่อนที่มันจะร่วงออกมาให้คนอื่นได้เห็น

เจ๊คิดว่ามันน่าจะมีอะไรเข้าใจผิดกันมากกว่าค่ะ แต่ทางที่ดีนายวุธมันน่าจะห่างๆ ผู้หญิงคนนั้นบ้างนะ เพื่อนเรานะเผาเรือนเพื่อนกันมาแล้วไม่รู้กี่หลังต่อกี่หลัง ปากก็ว่าไม่มีอะไร เป็นแค่เพื่อนสนิทแต่จริงๆ แล้ว โอ้ย อย่าให้เจ๊พูดเลยคะ เดี๋ยวจะว่าเจ๊คิดไม่ดีอีก เจ๊หลินพร้อมกับค้อนควักให้กับประตูหน้าต่างที่อยู่ใกล้ๆ

            อันนี้ไม่ตอบดีกว่าค่ะ ปล่อยให้มันเป็นเรื่องที่เขาจะต้องจัดการเองเถอะค่ะ เฟคงทำอะไรไม่ได้

            มันไม่เคยรู้หรือไงกันนะ เฮ้อ เจ๊หลินยังบ่นต่อ เออ นี่ แหมพูดเรื่องอื่นเกือบลืมค่ะ ว่าทางคุณอนุชาติเขาติดต่อมา อยากเชิญน้องเฟไปร่วมงานเปิดคอนโดหรูที่ริมหาดพัทยาเลย เขาถามผ่านมาทางเจ๊ อันนี้ก็แล้วแต่นะคะ ว่าแต่ไปรู้จักมักจี่เขามาตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะ คุณอนุชาติอะไรเนี่ย

            ไม่เคยได้รู้จักหรือว่าพูดคุยเป็นการส่วนตัว แต่รู้ว่าเขาเป็นใคร คนดังนี่คะ เมื่อวันก่อนที่จะเป็นข่าวนั่นแหล่ะค่ะ เฟเจอกับคุณอนุชาติโดยบังเอิญ ที่ชายหาด เขาเข้ามาทักและถามว่าใช่เฟดาหรือเปล่า เฟก็ตอบว่าใช่ก็แค่นั้นค่ะ ไม่มีอะไรนอกจากนั้นจริงๆ

เจ๊เชื่อ ว่าน้องเฟพูดความจริงๆ แล้วที่เขาติดต่อมานี่ล่ะ จะว่าอย่างไรค๊า

แล้วเจ๊หลินคิดว่าไงคะ

            ก็ดีนะ งานเปิดคอนโดก็ไม่มีอะไรหรอก ไปเป็นเกียรติให้เขาแค่นั้นเอง แต่ก็ต้องระวังด้วย เขาก็มีชื่อเสีย ฟังให้ดีนะคะ ชื่อเสียในด้านนี้เหมือนกัน ก็เสือผู้หญิงดีๆ นี่เองนั่นแหล่ะ ผู้ชายรวย ผู้หญิงก็อยากจะจับไว้เป็นสมบัติส่วนตัว มีดาราหลายคนที่เป็นข่าวพัวพันกับเขา แต่ก็ไม่เห็นเขาลงเอยกับใครสักคน ผู้ชายรวยๆ พวกนี้ก็อย่างนี้แหล่ะค่ะ พวกผู้หญิงก็เป็นฝ่ายวิ่งเข้าหา เลยเป็นโอกาสให้เขาได้เลือกเฟ้น ฟังให้ดีนะคะ เลือกเฟ้น เฮ้อ พูดไปก็เป็นการให้ร้ายกันเปล่าๆ แล้วแต่น้องเฟก็แล้วกันค่ะ

            มันก็เป็นงานนี่นา และเขาก็รู้ว่าเฟแต่งงานแล้วด้วย คงไม่มีอะไรหรอก ว่าแต่เจ๊หลินไปกับเฟไม่ได้หรือคะ เฟอยากให้เจ๊ไปด้วย เฟดาโน้มหน้าเข้าซบกับไหล่คนข้างๆ อ้อนนิดๆ

            ทำไมไม่ลองชวนนายวุธดูล่ะ

            ไม่อ่ะค่ะ

            ก็ได้เจ๊จะลองดู ถ้าว่างก็ไปด้วยได้ แต่ถ้าไม่ว่างน้องเฟก็ต้องฉายเดี่ยวล่ะค่ะ งั้นเจ๊ก็จะตกลงไปทางโน้นก็แล้วกันนะ

            ขอบคุณค่ะ เจ๊หลิน

            อ้อ มีอีกงาน จำคุณอ๋าได้ไหม เขาจะเปิดโชว์คอลเลคชั่นกระเป๋าของผลิตภัณฑ์ โอทอปไง อยากได้นางแบบดังๆ มาโปรโมตสินค้า จะได้เป็นการส่งเสริมสินค้าจากฝีมือของชาวบ้านด้วย งานนี้เจ๊เห็นด้วยนะคะ ไทยช่วยไทยเผื่อว่าสินค้าไทยจะไปเตะตาฝรั่งมังค่าเข้าบ้าง เพราะที่ผ่านมามีแต่ของฝรั่งที่ราคาแพงแสนแพงมากระแทกลูกกะตาคนไทยของเรา น้องเฟจะว่าอย่างไรก็ตามใจนะคะ เจ๊หลินพูดพร้อมกับกระแทกแดกดันกลุ่มคนบาง กลุ่มไปด้วย อย่างมีอารมณ์

            ถ้าว่างเฟก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้วค่ะ

อาทิตย์หน้าเขาจะซ้อมนะคะ วันจริงอีกเกือบเดือน แต่เขาจองมาก่อนเพราะว่าอยากให้น้องเฟไปร่วมงานจริงๆ

เสียงโทรศัพท์มือถือของเจ๊หลินที่วางอยู่บนโต๊ะดังขึ้นมาขัดจังหวะการพูดคุย มือใหญ่อวบอูมค่อยๆ กรีดนิ้วออกไปหยิบโทรศัพท์เครื่องจิ๋วก่อนที่หันไปทางคนนั่งข้างๆ

            แป๊ปหนึ่งนะคะ น้องเฟขา เฟดาพยักหน้านิดๆ

            หลินค่า เอ้าว่าไงยะนายวุธ พูดกับโทรศัพท์แต่เจ๊หลินทำตาประหลับประเหลือกให้ กับคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม ว่าไงยะ อย่าบอกนะว่าคิดถึงเจ๊หลิน ไม่เชื่อเด็ดขาด น้องเฟหรือ พอเฟดาได้ยินชื่อของสามี และตามด้วยชื่อของตัวเอง ก็รีบยกมือเป็นการห้ามเจ๊หลินทันที วันนี้ยังไม่เห็นเลยนะ เมียตัวแล้วมาถามเจ๊ได้ไงกัน แล้วทำไมไม่โทรเข้ามือถือเขาล่ะยะ เจ๊ยังไม่ได้ออกไปที่ร้านโน้นเลย เออ ได้ ถ้าเจอจะให้บอกว่าไงหรือ ได้ ได้ เจ๊จะบอกให้ เรื่องดื่มนะเพลาหน่อยเถอะนะ รู้ได้ไงนะเหรอ วันก่อนเจ๊เจอนายวิทมันไง ก็เลยเค้นคอถาม นี่จะบอกให้นะผู้หญิงเขาไม่ชอบหรอกคนดื่มจัดๆ น่ะ เจ๊หลินยังไม่ชอบเลย แค่นี้นะ เจ๊มีงานต้องทำ ได้ เจอแล้วจะบอกให้ ค่า สวัสดีค่า เจ๊หลินวางโทรศัพท์ลงบนโต้ะ แล้วก็เริ่มถ่ายทอดข้อความที่ได้รับมาให้กับอีกคนได้ฟัง

            นายวุธมันบอกว่าโทรหาน้องเฟแล้วไม่รู้ว่าปิดเครื่องหรือว่ายุ่งหรือว่าไม่ยอมรับสายก็ไม่รู้ มันฝากบอกว่าเป็นห่วง เห็นข่าวแล้วแต่มันบอกว่าไม่เชื่อหรอก มันรู้ว่าน้องเฟจะไม่ทำอย่างนั้นเด็ดขาด ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจกันแน่ คำว่าเป็นห่วง ที่แต่ก่อนทุกครั้งที่ได้ยินหัว ใจที่อ่อนล้าจะมีพลังและเข้มแข็งขึ้นมาทันที แต่ตอนนี้มันเหมือนกับว่ายิ่งทำให้เจ็บปวดมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก หล่อนไม่ควรที่จะได้รับคำนี้หรอก มันควรที่จะเป็นของผู้หญิงคนที่เขารักมากกว่า ส่งให้ผิดคนหรือเปล่าวุธ เฟดาบอกกับตัวเองในใจ

                                                                        ๑๑๑๑๑

            มีคนเห็นว่าพระเอกของเรา อาวุธไปทานอาหารที่ร้านมาจอยกับดาราสาวเพื่อนสนิ๊ดสนิทกันสองต่อสองอย่างหวานชื่น ในขณะที่ภรรยา เฟดาไปทานอาหารทะเลกับคุณแม่สุวดีและพี่ชายของสามี งานนี้ชักจะอย่างไงเสียแล้ว อย่าบอกนะว่า ทางใครทางมัน

            วัธนาปิดหนังสือพิมพ์ลงอย่างช้าๆ คิดถึงน้องชายขึ้นมา มันอย่างไงกันแน่เนี่ย หรือว่าน้องชายของเขามีผู้หญิงคนใหม่จริงๆ

            สวัสดีครับ ท่าน ร่างสูงของคนที่นัดพบเข้ามาทรุดตัวลงนั่งตรงข้าม

            สวัสดี ว่าไงสมชัย ได้เรื่องว่าไงบ้าง

            เท่าที่สืบดูนะครับท่าน ผู้หญิงคนนี้รู้จักกับคุณอาวุธตั้งแต่เริ่มเข้าวงการใหม่ๆ เลยทีเดียวครับ และเป็นคนที่คุณอาวุธมักจะพูดคุยหรือว่าปรึกษาได้ทุกเรื่องแม้แต่เรื่องของหัว ใจ หล่อนพักอยู่คนเดียวที่คอนโดแห่งหนึ่ง คุณอาวุธก็ไปที่นั่นบ่อยๆ แต่เป็นก่อนที่จะแต่ง งานกับคุณเฟดา ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้สนิทกับคุณเฟดา และพอหลังแต่งงาน คุณอาวุธก็ไม่ได้ไปยุ่งกับผู้หญิงคนนี้มากนัก คนใกล้ชิดบอกว่า มึนตึงกันไปพักหนึ่ง มาช่วงหลังที่มีข่าวว่าคุณอาวุธเตียงหักนี่แหล่ะครับ ก็พบว่าคุณอาวุธเริ่มจะกลับไปสนิทสนมกับผู้หญิงคนนี้อีกแต่ไม่ทราบว่าฐานะไหนครับ

            ขอบใจมากสมชัย ตามต่อไปนะ เออแล้วดูด้วยว่าคุณอาวุธไปค้างที่คอนโดแห่งนั้นบ้างหรือเปล่า

            ครับท่าน

           

                                                            ๑๑๑๑๑

            เกือบจะทุกวันก็ว่าได้ที่ต้องมีข่าวของเขากับผู้หญิงคนนั้น ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกันอย่างเปิดเผย แต่ก็ยังยืนยันว่าเป็นแค่ เพื่อนสนิท โดยส่วนมากคนในวงการก็มักจะให้ข่าวกันอย่างนี้ แต่ก็รู้กันดีว่าเป็นอย่างไร นานแค่ไหนแล้วนะที่หล่อนไม่ได้เจอเขา ตั้งแต่หล่อนบอกเลิกเขาก็ไม่กลับบ้านอีกเลย ไม่สิ เขากลับมาในคืนที่เมา คงไม่ได้ตั้งใจจะมา แต่พี่วิทเป็นคนพามา ก็หวังว่าเขาคงจะมีความสุขดี ไม่ไปเมาจนไม่รู้สึกตัวเหมือนกับวันนั้นอีก ในใจก็คิดเป็นห่วง อยากจะเจอ แต่ก็กลัวหัวใจตัวเองจะเจ็บ ถึงแม้บางครั้งจะมีโทรศัพท์เข้ามาหาแต่เฟดาก็ไม่เคยรับสักครั้ง หล่อนต้องทำใจให้เข้มแข็งเข้าไว้ สักวันหนึ่งที่ไม่มีเขาจะได้ไม่อ่อนแอจนเกินไป แต่แค่นี้ก็รู้สึกว่ามันเจ็บจนจะทนไม่ไหวแล้ว แล้วถ้าต้องหันหลังให้กันจริงๆ หล่อนจะทนได้หรือ

            เฟดาเดินเข้าไปในร้านทำเล็บของตัวเอง ยิ้มให้กับพนักงานในร้านพร้อมกับยื่นถุงขนมที่หล่อนซื้อติดมือให้

            ขนมเจ้าอร่อยลองชิมกันดูนะว่าจะอร่อยอย่างที่เขาโฆษณาหรือเปล่า

            ขอบคุณค่ะ

            มีอะไรก็เรียกได้นะ พี่จะอยู่ในออฟฟิซ เฟดาเดินเข้าไปหลังร้านซึ่งกั้นเป็นห้องเล็กๆ เป็นออฟฟิซส่วนตัวที่หล่อนใช้ร่วมกันกับเจ๊หลิน แต่ส่วนมากเจ๊หลินจะไม่ค่อยได้เข้ามาที่นี่มากนัก เนื่องจากว่าร้านเสื้อที่ทำอยู่มีงานยุ่งตลอด เฟดาก็เลยมักจะเข้ามาที่นี่เสมอในเวลาที่ว่าง

            คุณเฟคะ เสียงเรียกของผู้จัดการของร้านที่เดินเข้าถึงห้องทำงาน มาพร้อมกับดอกไม้หอบใหญ่ในมือ

            ว่าไงจ้ะนุช เฟดาเงยหน้าจากแมกกาซีนต่างประเทศที่อยู่ในมือ

            มีคนเอาดอกไม้ช่อนี้มาให้คุณเฟค่ะ บอกพร้อมกับวางช่อดอกไม้บนโต๊ะทำงาน

            ขอบใจมากจ้ะ อย่าลืมเช็คของด้วย และมีออร์เดอร์อะไรบ้างก็เอาเข้ามาให้พี่ด้วยนะ

            ค่ะ นุชรับคำสั่งแล้วก็ออกไปจากห้อง เฟดามองดอกกุหลาบช่อใหญ่ ใครกันนะที่ส่งมาให้หล่อน ในใจหล่อนแอบหวังลึกๆ ว่าจะเป็น เขา ใจเต้นตึกตักขึ้นมาทันที มือบางยกแผ่นกระดาษสีหวานแผ่นเล็กที่ติดมาด้วยขึ้นมาอ่าน ไม่มีคำอวยพรหรือว่าอะไรสักอย่างนอกจากชื่อของผู้ส่งเท่านั้น

          อนุชาติ นุกุลสวัสดิ์รักษ์

            หัวใจดวงน้อยห่อเหี่ยวทันที ที่รู้ว่าดอกไม้ช่อนี้ไม่ได้มาจาก เขา คนที่หล่อนต้อง การให้เป็น ก็รู้ว่าไม่ควรหวัง แต่หล่อนก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆ เสมอ และก็เจ็บทุกครั้งที่ไม่ได้ดังหวัง ว่าแต่ผู้ชายคนนี้ต้องการอะไรกันแน่นะ เฟดาไม่สามารถที่จะตอบตัวเองได้ มือบางหอบดอกไม้กลับออกไปข้างนอกร้าน

            นุช จัดดอกไม้ใส่แจกันให้ด้วยนะ แล้วก็เอาตั้งไว้แถวนี้แหล่ะ ร้านจะได้มีสีสัน

            ค่ะ คุณเฟ

            เฟดารู้สึกใจเต้นทุกครั้งที่มีเสียงโทรเข้าของโทรศัพท์มือถือ ครั้งนี้ก็เช่นกันหล่อนหวังว่าจะเป็นเขาที่โทรมา หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นเขาจริงๆ ด้วย หัวใจที่เต้นอยู่แล้วยิ่งเต้นแรงขึ้นไปอีก ราวกับมันทะลุออกมานอกอกได้เลยทีเดียว มือบางค่อยๆ วางมันลงบนโต๊ะ ปล่อยให้มันดังอยู่อย่างนั้น หล่อนยังไม่กล้ารับ ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร บอกกับตัวเองว่า รอให้เขาโทรมากอีกครั้งแล้วค่อยรับ เขาจะได้ไม่รู้ว่าหล่อนรอคอย เสียงโทรศัพท์เงียบไปแล้ว ไม่นานนักก็ดังขึ้นมาอีกรอบ เฟดาหยิบขึ้นมารับทันที พร้อมกับกรอกเสียงที่คิดว่าสดใสที่สุดลงไป

            เฟค่ะ

            สวัสดีครับ คุณเฟดา ผมเองครับ อนุชาติ เสียงที่ดังตอบกลับมาแสดงความยินดีอย่างปิดไม่มิด แต่คนฟังกลับทำหน้าตาผิดหวัง และก็โทษตัวเองที่ไม่ดูก่อนว่าใครโทรเข้ามา เฟดาปรับความรู้สึกนิดหน่อย ก่อนที่จะพูดออกไปเบาๆ

            สวัสดีค่ะ

            ได้รับดอกไม้แล้วใช่ไหมครับ

            ค่ะ ได้รับแล้ว ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ

            ด้วยความยินดีครับ สวัสดีครับ เขาพูดแค่นั้นแล้วก็วางหูไป เฟดาได้แต่งงๆ ผู้ชายคนนี้ต้องการอะไรกันแน่นะ มาจีบหล่อนอย่างนั้นหรือ เขาก็รู้นี่นาว่าหล่อนแต่งงานแล้ว แปลกจริงๆ

            ทางด้านอาวุธก็หัวเสียเป็นอย่างมากที่โทรศัพท์ไปหาภรรยาแล้วหล่อนไม่รับสายเขา ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน นี่หล่อนจะรู้หรือเปล่านะว่า เขาเป็นห่วง และคิดถึง นี่หล่อนจะตัดเขาจริงๆ อย่างนั้นหรือ ถามตัวเองว่าเขาผิดอะไร ถึงได้ผลักใสกันอย่างนี้ แต่เขาไม่ยอมหรอก เขาจะต้องตื้อให้หล่อนใจอ่อนให้ได้

            ทำไมหน้าตาเป็นอย่างนั้นล่ะ วิทยาถามคนที่นั่งหน้าตาบอกบุญไม่รับอยู่ในออฟฟิซของร้าน

            ก็เฟ น่ะสิครับ ไปไหนก็ไม่รู้ ติดต่อไม่ได้เลย ไม่รู้ว่ากลับจากต่างจังหวัดหรือยัง

            ไม่โทรหาเจ๊หลิน หรือว่าแม่เลี้ยงดูล่ะ เผื่อจะรู้ วิทยาแนะนำ

            ผมไม่อยากรบกวนคนอื่นครับพี่วิท

วิทยาเดินจากห้องทำงาน เมื่อเห็นว่าอีกคนกำลังพยายามต่อโทรศัพท์ และสุดท้ายก็มีคนรับสาย พร้อมกับเสียงหวานๆ ส่งมาให้

            เฟค่ะ ความตื่นเต้นดีใจทำให้อาวุธพูดไม่ออกว่าจะพูดอะไร ไม่คิดว่าหล่อนจะรับสาย นานแค่ไหนแล้วนะ ที่เขาไม่ได้พูดคุยกับหล่อน ฮัลโหล ฮัลโหล เสียงของทางปลายสายเรียกทำให้เขาตื่นจากภวังค์ความคิด

            เฟ

            มีอะไรหรือเปล่า เสียงเบาๆ ถามกลับมา

            ไม่มีหรอก

            งั้นก็แค่นี้นะ ปลายสายวางไปแล้ว อาวุธก็นึกโกรธตัวเองยิ่งนัก เป็นเพราะความตื่นเต้น ทำให้เขาบอกออกไปอย่างนั้น อดไม่ได้ที่จะเขกหัวตัวเอง แรงๆ ทำไมไม่บอกตามที่หัวใจตัวเองต้องการนะ ทำไมไม่บอกหล่อนว่าคิดถึง ทำไมไม่บอกว่าเป็นห่วง โธ่เว้ย

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #73 แนน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2551 / 21:53
    รักนะแต่ไม่แสดงออก เฮ้อ เมื่อไหร่จะรู้เรื่องกันละจ๊ะ
    #73
    0