...มายา...ความรัก..

ตอนที่ 4 : ตอนที่ ๔+++เจ็บ+++เป็นห่วง+++

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    1 ธ.ค. 51

                                                                                                      

มาแล้วค่ะ ขอให้มีความสุขกันทุกคนนะคะ/ป้าดาค่ะ 
รูปนี้ป้าดาไปเที่ยวที่ แคลิฟอรเนีย เห็นว่า สวยดีก็เลยถ่ายมาค่ะ ไม่แน่ใจว่าชื่ออะไร ใครรู้บอกป้าดาด้วยนะคะ///ขอบคุณค่ะ
///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
ตอนที่ ๔+++เจ็บ+++

เฟดา นางแบบสาวที่เพิ่งจะมีข่าวว่าเตียงหักกับสามีพระเอกหนุ่มรูปหล่อ ตอนนี้กำลังสวีทหวานแหววกับไฮโซหนุ่มทายาทผู้นําเข้ารถยนต์ยี่ห้อดัง อนุชาติ นุกุลสวัสดิรักษ์ จนนํ้าทะเลที่ชลบุรีกร่อยไปทันใด

พร้อมกับภาพเมื่อวานที่หล่อนนั่งพับเพียบและเขานั่งยองๆ อยู่ไม่ห่างแต่มุมกล้องกลับทำให้เหมือนกับว่าทั้งคู่กำลังนั่งสบตาหวานแหววกันเลยทีเดียว เฟดาส่ายหัวอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี พอเห็นภาพอย่างนี้แล้วก็อดที่จะคิดถึงอีกหลายๆ คนที่เคยเป็นข่าวมาก่อน พอมาเจอเข้ากับตัวเองถึงได้รู้ว่ามันเป็นอย่างไร

           

ในขณะที่พระเอกหนุ่ม อาวุธ ก็พาดาราสาวสวยเจ้าของเรือนร่างอันเซ็กซี่ไปนั่งทานอาหารกันสองต่อสองสวีทหวานแหววไม่แพ้กัน แต่ทั้งคู่บอกว่า เป็นแค่เพื่อนสนิ๊ดสนิทกันแค่นั้นเอง

มีภาพของเขากับผู้หญิงคนนั้น ที่เขาเคยบอกว่า เป็นเพื่อนหญิงที่สนิทคนเดียวที่เขามี ที่เขาพูดคุยได้ทุกเรื่อง รู้จักกันมาตั้งแต่เข้าวงการก็เลยสนิทกันมาก นํ้าตาจะไหล ที่ได้รับรู้ได้เห็นว่าเขาดูแลคนอื่นเหมือนกับที่เคยดูแลตัวเอง มันคงกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้แล้วใช่ไหม นี่ใช่ไหม สิ่งที่วุธต้องการ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมามันเป็นแค่การช่วยเหลืออย่างที่ผู้ หญิงคนนั้นบอกใช่ไหม เจ็บจี๊ดที่หัวใจจนต้องยกมือขึ้นกุมหน้าอกเอาไว้ ปล่อยให้นํ้าตามันไหลออกมา จะได้ชะล้างความเจ็บปวดให้หมดไป แล้วทำไมหล่อนจะต้องเจ็บปวดมากมายถึงขนาดนี้กันแน่นะ

                                                            ๑๑๑๑๑

            วิทยาถูกวัธนาเรียกไปพบทันทีที่มีข่าวออกมา

            พี่อยากให้นายดูแลนายวุธมันให้ดีกว่านี้นะวิท มีข่าวออกมาแล้วมันไม่ดีเลย

            ผมจะพยายามครับ แต่แหมบางทีผมก็ไม่ได้ติดตามนายวุธมันตลอดเวลา มันก็ต้องมีเวลาที่เป็นส่วนตัวบ้าง พี่ก็รู้นี่ครับว่านายวุธมันเป็นอย่างไร

            พี่ไม่อยากให้นายวุธมันพลาดนะ นายไม่ได้ติดตามตลอดหรือไง

            ไปครับ แต่บางพอเสร็จงานผมกับนายวุธก็ต่างคนต่างกลับ บางทีก็แวะไปดูร้าน บางทีก็ไปธุระ ผมไม่ได้ตามตลอด

พี่ไม่อยากให้มันเป็นข่าวมากนัก จากเรื่องเล็กๆ ในบ้าน พอมีมือหลายมือยื่นเข้ามาสอดแทรกเรื่องมันจะไปกันใหญ่

ครับ ผมก็พยายามตามอยู่ห่างๆ เมื่อคืนวุธมันเมา ผมก็เลยพาไปทิ้งไว้กับน้องเฟ เผื่อจะได้ทำความเข้าใจกัน เห็นทำท่าเจ็บปวดอยู่คนเดียว เก็บเงียบไม่ยอมพูดยอมจา

            แล้วนายพอจะรู้เรื่องนี้บ้างหรือเปล่า

            นายวุธกับน้องเฟหรือครับ

            อือ

            มีอยู่วันหนึ่งนายวุธมันก็หอบกระเป๋ากลับมาที่คอนโด ด้วยท่าทางอย่างกับคนอกหัก แต่ไม่ยอมพูดอะไรเลยครับ มีเผลอหลุดบ้างตอนที่เมาก็เท่านั้น

            ระวังอย่าให้ดื่มมากนัก จะกลายเป็นขี้เมาไปเสียก่อน อีกอย่างเรื่องผู้หญิงด้วย

            ครับ พี่วัธ

            รู้หรือเปล่าว่าแม่เลี้ยงลงมา

            ครับ นายวุธบอกผมแล้วครับ

            แล้วที่ร้านเป็นอย่างไรบ้าง

            ก็ดีครับ ทั้งสองสาขา มีคนเข้าตลอดๆ อาจจะไม่หนาแน่นเหมือนตอนเปิดใหม่ๆเพราะว่าเศรษฐกิจช่วงนี้ไม่ค่อยดี แต่ก็ยังถือว่าดี ขาประจำเรามีเยอะ

            ก็ดี นายวุธเข้าไปดูร้านบ้างหรือเปล่า

ไปครับ ว่างก็ไปทุกครั้ง

มีอะไรก็บอกละกัน ไปเถอะ แล้วก็ดูแลนายวุธด้วย คิดว่าเป็นน้องชายนายอีกคนก็แล้วกัน

            ครับ ผมก็ไม่เคยคิดเป็นอื่นอยู่แล้ว

            ขอบใจนายมากวิท

                                                                        ๑๑๑๑๑

            +++เป็นห่วง+++

            ที่ห้องอาหารแห่งหนึ่งไม่พลุกพล่านนัก ร่างอวบของหญิงสูงวัย ที่ใบหน้ายังสวยหวาน อวบอิ่ม นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารด้านในสุด ยกนาฬิกาข้อมือเรือนหรูดูครั้งแล้วครั้งเล่า พลางชะเง้อไปที่ประตูทางเข้าอยู่บ่อยๆ จนในที่สุดก็ยิ้มออกมาได้เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่แต่เดินอ้อนแอ้น กับใบหน้าที่มีแต่งแต้มอย่างเนียนสวยนั้นเดินผ่านประตูเข้ามา แม่เลี้ยงสุวดียกมือขึ้นให้สัญญาณ ร่างสูงก็เปิดยิ้มตอบกลับมาทันที

            สวัสดีค่า แม่เลี้ยง เจ๊หลินยกมือไหว้แม่เลี้ยงสุวดีทันทีที่เดินเข้าไปถึงโต๊ะ

            สวัสดีค่ะ คุณหลิน นั่งสิคะ ร่างหนาของหนุ่มใหญ่นั่งลงตรงข้ามอย่างกระชดกระ ช้อย แต่ไม่ได้ขัดตานัก

แม่เลี้ยงรอหลินนานหรือเปล่าคะ เสียงห้าวที่ถูกบีบให้เล็กลงถามขึ้นอย่างเกรงใจ

ไม่นานหรอกค่ะ สบายดีใช่ไหมคะ

สบายดีค่า แล้วแม่เลี้ยงล่ะคะ

สบายตัวค่ะ แต่ไม่สบายใจสักเท่าไหร่ แม่เลี้ยงบอกเบาๆ ได้ยินกันแค่สองคน

เรื่องที่เป็นข่าวหรือคะ ใบหน้าที่ถูกตกแต่งอย่างดีนั้นยื่นเข้าไปกระซิบกระซาบกับคนที่นั่งตรงข้ามทันที

ใช่ค่ะ ดีใจที่คุณหลินปลีกตัวมาเจอกันฉันได้ สั่งอาหารก่อนละกันเราจะได้คุยกันไปกินกันไป

            ดีค่า แม่เลี้ยงสุวดีและเจ๊หลินสั่งอาหารกันพอสมควรและก็เริ่มเข้าเรื่องทันที

            ฉันนัดนายวิทด้วย เดี๋ยวก็คงมา ไม่ว่ากันใช่ไหม

            อุ้ยไม่หรอกค่า ดีเลยจะได้ซักนายวิทให้ขาวสะอาดไปเลยว่าเรื่องมันเป็นอย่างไรมาอย่างไรถึงเป็นอย่างนี้ไปได้

            หนูเฟได้คุยอะไรกับคุณหลินบ้างหรือเปล่าคะ เกี่ยวกับข่าวที่ออกมา แม่เลี้ยงถามคนที่อยู่ตรงหน้า ที่ฉันถามก็เพราะว่าหนูเฟนับถือคุณมากก็เลยคิดว่าอาจจะคุยอะไรให้คุณฟังบ้าง

            ไม่เลยค่ะ น้องเฟไม่เคยคุยอะไรเลย นี่หลินก็ได้ข่าวจากทางหนังสือพิมพ์นะคะเนี่ย ยังตกใจอยู่เลยว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร ก็เห็นว่าทั้งสองคนก็ยังรักกันดี แต่พอมานึกๆ ดูช่วงหลังๆ น้องเฟกับนายวุธไม่ค่อยออกงานด้วยกัน ก็เลยคิดว่าคงจะเป็นอย่างที่ข่าวเขาพูดกัน

            นั่นสิ ถามนายวุธก็ไม่ได้เรื่องอะไร ยืนยันแต่ว่าไม่มีอะไร แล้วข่าวของหนูเฟกับคุณอนุชาติอะไรนั่นล่ะ

            หลินคุยกับน้องเฟเมื่อเช้า บอกว่าไม่มีอะไร น้องเฟเขาก็เจอคุณอนุชาติจริง แต่ไม่ ได้เป็นอย่างที่ข่าวเขียนขึ้นมาหรอกค่า หลินเชื่อน้องเฟนะค๊ะ

            ฉันก็คิดว่าอย่างนั้น หนูเฟไม่มีวันทำอย่างนั้นเด็ดขาด ว่าแต่เรื่องนายวุธกับหนูเฟนี่จะทำอย่างไรดีนะ คงต้องฝากคุณหลินช่วยดูหนูเฟให้ฉันด้วย

            ไม่มีปัญหาค่ะ หลินจะช่วยสอดส่องให้ทั้งสองคนเลย คิดว่าปัญหานี้น่าจะแก้ไม่ยากค่ะ

            ถ้าแก้ไม่ได้มีหวังฉันไม่ได้อุ้มหลานแน่ๆ เลย แม่เลี้ยงพูดด้วยใบหน้าเศร้าๆ

            มันต้องมีความหวังสิคะ แม่เลี้ยงขา เรื่องนี้จะต้องจบลงอย่างแฮปปี้ เอนดิ้งแน่นอนค่ะ หลินเอาหัวเป็นประกันเลยจริงๆ

            เออ นั่นสิ ได้ออกมาคุยกับคุณหลินแล้วก็สบายใจขึ้นตั้งเยอะ ขอบใจมากนะ ที่อุตส่าห์เสียเวลางานมาคุยกัน แต่ฉันก็เป็นห่วงหนูเฟจริงๆ ตัวคนเดียว แล้วยังมามีปัญหาเรื่องสามีอีก มันน่ายุให้เลิกจริงๆ แม่เลี้ยงพูดไปก็มีกัดฟันใส่อารมณ์ไปด้วย

            เออ แม่เลี้ยงคะ สามีหนูเฟน่ะ ลูกชายแม่เลี้ยงนะคะ เจ๊หลินชม้ายตาพร้อมกับเอ่ยท้วงเบาๆ อย่างเกรงใจ

            ก็เพราะว่ามันเป็นลูกชายน่ะสิ ถึงยุให้เลิกไม่ได้ แม่เลี้ยงพูดกระแทกราวกับจะให้ได้ยินไปถึงหูคนที่เป็นลูกชาย

            เออ ค่ะ ใจเย็นๆ นะคะ นี่ค่ะกุ้งพันอ้อยร้านนี้เขาขึ้นชื่อมากๆ ลองชิมดูนะคะ และก็ใจเย็นๆ ค่ะ

            ขอบใจมากคุณหลิน

            จริงๆ แล้วนายวุธมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้น อีกอย่างก็มีนายวิทคอยดูแลอยู่ นั่นไงคะ พูดถึงก็มาพอดี เฮี้ยนจริงๆ เลยค่า พูดถึงปุ๊ปก็โผล่มาปั๊ป เจ๊หลินพูดแล้วก็ส่งค้อนให้กับคนที่กำลังเดินเข้ามาที่โต๊ะ

            สวัสดีครับ แม่เลี้ยง หวัดดีครับเจ๊หลิน วิทยายกมือไหว้ทั้งสองคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว

            หวัดดีจ้ะ นั่งสิ

            หวัดดีย่ะ ทำไมเพิ่งมาให้ผู้หลักผู้ใหญ่รอไม่ดีนะยะ เจ๊หลินหันไปบ่นให้คนที่นั่งข้างตัวอย่างไม่จริงจังสักเท่าใหร่

            รถติดครับ

            ปัญหาโลกแตกจริงๆ

            อ้าวเจ๊ครับ ผมไม่ได้อยากให้มันติดสักหน่อย ยิ่งพอมาถึงเห็นเจ๊อยู่ด้วยเนี่ยผมดีใจจะแย่ ไม่ดีใจหรือครับที่เห็นผม

            ย่ะ ดีใจมาก

            อาหารมาพอดี กินกันได้เลย แล้วค่อยคุยกันไปด้วย ว่าแต่นายวุธมันไปไหนวันนี้ แม่เลี้ยงสุวดีต้องรีบแทรกขึ้นก่อนที่ทั้งสองจะพากันออกนอกเรื่อง

            เห็นบอกว่าไปบ้านน้องเฟครับ

            นายวิทก็ตามใจอย่างกับอะไรดี ไม่รู้ว่าช่วยกันปิดบังอะไรบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้นะคะ เจ๊หลินพูดขึ้นมาลอยๆ

            อะไรเจ๊ แล้วมาลงที่ผมได้ไงเนี่ย ผมจะปิดบังอะไรได้ ไม่มีหรอกครับแม่เลี้ยงหลัง จากที่แต่งงานแล้วมันแทบจะไม่ได้ไปไหนกับใครเลย นอกจากน้องเฟเท่านั้น และก็ตั้งแต่คบกับน้องเฟ นายวุธของเราก็ไม่เคยไป เออ ค้างกับสาวไหนเลยครับ อันนี้เรื่องจริง

            แล้วนายรู้ได้อย่างไรกัน เวลาไปถ่ายละครที่ต่างจังหวัดล่ะ เจ๊หลินถามสอดขึ้น

            ผมก็ไปด้วย

ทุกงานเลยหรือยะ

ก็แล้วแต่ งานเล็กๆ บางงาน ผมก็ไม่ได้ไปด้วย

นั่นไงยะ จุดบกพร่องล่ะ

โห เจ๊ นายวุธมันไม่ใช่เด็กน้อยเสียเมื่อไหร่ วิทยาร้องครวญ

            แล้วมีใครมาติดพันบ้างหรือเปล่า เห็นมีข่าวแซวๆ ออกมา

            ก็มีเพื่อนๆ กันทั้งนั้นแหล่ะครับแม่เลี้ยง คนทำงานร่วมกัน ยิ่งเป็นงานบันเทิง อะไรนิดอะไรหน่อยมันก็เป็นเรื่อง ยิ่งมันมีเรื่องอยู่แล้วมันก็เลยดึงอะไรต่อมิอะไรเข้ามาทำให้มันยุ่งยิ่งขึ้นไปอีก คนพวกนี้เขาก็มีหน้าที่หาข่าวตรงนี้ เจอจุดนิดเดียวเขาก็ขุดเจาะกันใหญ่ และช่วงหลังๆ มานี่ นายวุธกับน้องเฟก็ไม่ค่อยได้ออกงานด้วยกัน แถมนายวุธก็ไปโผล่กับเพื่อนมากเป็นพิเศษ ก็เลยเป็นประเด็นขึ้นมา แต่จริงๆ แล้ว มันไม่มีอะไรเลยครับ เพื่อนก็คือเพื่อน

            เพื่อนอะไรกันควงกันออกหน้าออกตา นายวุธไม่รู้อะไรเสียบ้างเลย ว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ ไปยิ้มหน้าบานกับเขาทิ้งเมียไว้ข้างหลัง มันน่ายุให้เลิกกันจริงๆ ถ้าไม่ใช่ลูกนะ ฉันทำจริงๆ ด้วย น้องเฟน่ารัก นิสัยดีอย่างนี้ จะหาสามีกี่คนก็ได้ หาไม่ได้ฉันจะหาให้เอง เอาให้ดี รวยเริดไปเลยก็ยังได้

            อุ้ย ใจเย็นๆ ค่า นี่ค่ะแม่เลี้ยง ปลาเก๋าราดพริกของเขาอร่อยขึ้นชื่อมาก มีตั้งสี่รสนะคะ เจ๊หลินตักปลาใส่ลงในจานให้กับแม่เลี้ยงอย่างเอาใจ เนื่องจากเห็นว่าคนตรงหน้าเริ่มจะออกอาการโมโหลูกชายเต็มที่

            หา สี่รสเชียวเหรอ เมื่อกี้ที่เราสั่งมันแค่สามรสเองนี่นา แม่เลี้ยงท้วงยิ้มๆ ลืมเรื่องที่กำลังโกรธไปทันที

            สี่ค่ะ เปรี้ยว หวาน มัน เค็ม

            เออ ก็จริงนะ น่าจะบอกเขาให้เปลี่ยนชื่อด้วยดีไหม

            นั่นสิคะ ว่าแต่แม่เลี้ยงมาอย่างไรคะ

            รถที่บ้านมาส่ง ขากลับว่าจะเรียกรถแท๊กซี่กลับเอง

            เดี๋ยวผมไปส่งแม่เลี้ยงเองครับ

            ดีย่ะ นั่นคือสิ่งที่นายควรจะทำ เจ๊หลินหันไปสำทับคนข้างๆ ทันทีที่ได้โอกาส

            คร๊าบเจ๊ แล้วเจ๊ล่ะครับจะกลับอย่างไร   

            ฉันนั่งแท๊กซี่กลับเองได้ย่ะ ไม่ต้องห่วง

            เอาเป็นว่าไปส่งคุณหลินก่อน แล้วค่อยไปส่งแม่ที่บ้านนะวิท

            ครับ แม่เลี้ยง

            ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #72 นันท์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2551 / 21:27
    ชอบๆพระเอกขี้เมา แต่มั่นคง หุหุ
    #72
    0