...มายา...ความรัก..

ตอนที่ 3 : ตอนที่ ๓+++มารดาที่รัก+++

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    29 พ.ย. 51

                                                   

มาอีกตอนแล้วค่ะ ขอให้มีความสุขกันทุกคนนะคะ ป้าดาเอาดอกไม้สวยๆ รอบๆ บ้านมาฝากด้วยนะคะ ดอกนี้ชื่อว่า ดอก Peoney ค่ะ
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
ตอนที่ ๓+++มารดาที่รัก+++

ว่าไงยะ กว่าจะโผล่หัวมาได้ สาวๆ ดึงตัวเอาไว้หรือไง เสียงแม่เลี้ยงสุวดีดังขึ้นทันทีที่ลูกชายคนเล็กเดินเข้ามาในห้องรับแขก

หวัดดีครับแม่เลี้ยง อาวุธเดินเข้าไปกราบที่ไหล่ของมารดาอย่างอ้อนๆ พอผมรู้จากพี่วัธก็รีบมาหาแม่เลี้ยงเลยนะครับเนี่ย ไม่มีสาวที่ไหนดึงผมไว้หรอก พอดีว่าเมื่อคืนผมไปนอนที่บ้านเฟมาครับ ออกมาไม่ได้อาบนํ้าก็เลยแวะไปที่คอนโดแล้วก็มานี่เลยทันที รีบรายงานก่อนที่จะถูกต่อว่าอีกเป็นครั้งที่สอง

อ้าวหนูเฟเขายังให้แกเข้าบ้านอีกหรือ มารดาถามพร้อมกับเลิกคิ้วนิดๆ

อ้าวก็ทำไมล่ะครับ เราไม่ได้ทะเลาะกันเสียหน่อย

ไม่ได้ทะเลาะแล้วมันเรื่องอะไรกัน ถึงกับขนาดจะหย่าขาดจากกันเลยทีเดียว มันมีเรื่องอะไรกันแน่ฮึ บอกแม่หน่อยสิ ถ้าช่วยได้จะช่วย แล้วอย่างนี้เมื่อไหร่จะมีหลานให้แม่ละเนี่ย พี่ชายสองคนก็ไม่ยอมแต่งงาน น้องชายก็ไม่เป็นโล้เป็นพาย ทำยังไงให้เตียงมันหักได้ยะ ฉันละปวดหัว แม่เลี้ยงพูดพร้อมกับยกมือขึ้นบีบขมับแต่ตาแอบเหลือบมองดูอาการของลูกชายที่ทำหน้าตาเศร้าๆ

แล้วแม่เลี้ยงได้คุยกับเฟหรือเปล่าครับ ย้อนถามพร้อมกับเอนตัวลงนอนหนุนตักของมารดา

คุยสิ หนูเฟขึ้นไปหาแม่เมื่อสามอาทิตย์ก่อน

แล้วเขาคุยอะไรให้แม่เลี้ยงฟังบ้างล่ะครับ ลูกชายถามมารดาอย่างรวดเร็ว

ก็ไม่ได้คุยอะไรมากมาย แกก็รู้ว่าหนูเฟไม่ใช่คนพูดมากอย่างนั้น ว่าแต่ใครจะไปทนได้ ตัวแกเถอะไปยุ่งกับใคร เขาถึงมายุ่งกับหนูเฟอย่างนี้ พูดพร้อมกับจิ้มนิ้วชี้ลงตรงขมับของลูกชายพร้อมกับผลักเบาๆ

ผมไม่ได้ไปยุ่งกับใครเลยนะครับ ไม่เชื่อถามพี่วิทดูก็ได้ พี่วิทอยู่กับผมตลอด

นายวิทยาก็อีกคน ให้ดูแลคนแค่นี้ก็ดูแลไม่ได้ หรือว่ามันมัวแต่ดูแลร้านกาแฟ ไม่ได้ดูแลแก อย่างนี้มันน่าปิดร้านแล้วส่งกลับไร่ไปอยู่ดูหน้าม้ากับนายวินเสียจริงๆ แม่เลี้ยงสุวดีพูดถึงคนที่มอบหมายให้ดูแลลูกชายอย่างไม่ค่อยชอบใจนัก ตกลงว่าไง ตอบมาซะดีๆ ย่ะ

ไม่รู้ว่าเฟเข้าใจอะไรผิด ผมก็ยังงงตัวเองอยู่เลย ว่าแต่ใครมายุ่งกับเฟ ไม่เห็นเฟพูดอะไรเลย

หนูเฟก็ไม่ได้บอกแม่หรอก เดาๆ จับความเอาจากที่พูดคุยกัน แต่แกเถอะแน่ใจนะ ว่าไม่ได้ไปยุ่งกับใคร มารดาถามยํ้า

แน่ใจสิครับ มีแต่เพื่อนกันทั้งนั้น เฟเขาก็รู้จัก

แม่จะไปรู้กับแกหรือไง ถ้าไม่มีเรื่องอะไรหนักหนาสาหัสหนูเฟก็คงไม่พูดถึงเรื่องหย่าหรอก แล้วตกลงหย่าทะเบียนกันแล้วหรืออย่างไร

ยังหรอกครับแม่เลี้ยง ผมไม่ยอมหย่าหรอก เรื่องอะไร เมียผมทั้งคน

เออ แล้วนี่หนูเฟไปไหน โทรไปที่บ้านก็ไม่เห็นเจอ

เขาไปถ่ายแบบที่ต่างจังหวัดครับ ผมก็ไม่รู้ว่าที่ไหน ช่วงนี้เราไม่ค่อยได้คุยกันเลย เขาหลบหน้าผมตลอด

จำเริญจริงๆ เป็นผัวประสาอะไร ไม่รู้ว่าเมียไปไหน เขาคงจะเบื่อหน้าแกนั่นแหล่ะถึงได้ไม่อยากเจอหน้า ก็ขยันมีข่าวกับสาวๆ เหลือ เกินนี่นา มารดาตอกให้เจ็บๆ

โธ่ แม่เลี้ยงครับ บางข่าวมันก็ไม่จริงสักหน่อย เสียงอ้อนๆ แก้ตัวของลูกชายทำให้มารดาตาโตทีเดียว

งั้นก็แสดงว่าบางข่าวมันก็จริงอย่างที่เขาว่าล่ะสิ นี่แหล่ะน๊า เมียถึงได้ขอหย่า อยาก จะสมนํ้าหน้าจริงๆ ลูกก็ลูกเถอะ มารดาของเขาพูดเสร็จก็ลุกขึ้นกระฟัดกระเฟียดเดินหนีไปทันทีด้วยความโมโหแทนลูกสะใภ้ ปล่อยให้ลูกชายลุกขึ้นนั่งหน้าหงอยอยู่ตามลำพัง พลางคิดถึงคำพูดของมารดา ใครกันนะที่มายุ่งกับเฟดา แล้วทำไมหล่อนไม่คุยกับเขาทั้งๆ เคยคุยกันได้ทุกเรื่อง มันมีอะไรลับลมคมในอย่างนั้นหรือ คิดแล้วก็ปวดหัวจริง เท่าที่เขารู้จักเฟดาไม่เคยคิดเล็กคิดน้อย ไม่เคยหึงหวงด้วย แล้วเขาจะรู้ได้ไงว่ามันมีอะไร ปวดหัวจริงๆ

แม่เลี้ยงสุวดีที่ลุกออกไปจากห้องรับแขกแล้ว ก็แอบดูท่าทีของลูกชาย เห็นท่าทางหงอยเหงา ยกมือขึ้นลูบหน้าตั้งแต่หน้าผากจรดปลายคางแล้วก็ลูบกลับขึ้นไปจนถึงผมลงไปยังท้ายทอย แล้วก็เท้าข้อศอกกับสองข้างแก้ม หมดสภาพพระเอกละครหนุ่มหล่อชื่อดังเลยทีเดียว แต่ก็อดค้อนให้ไม่ได้ เห็นข่าวแต่ละข่าวกับสาวๆ หน้าบานยิ้มแก้มแทบปริเลยทีเดียว อยากจะสมนํ้าหน้าจริงๆ

                                                            ๑๑๑๑๑

หลังจากถ่ายแบบเสร็จแล้ว ทีมงานกลับกรุงเทพฯ กันหมด เฟดาก็เข้าเช็คอินที่โรง แรมหรูแห่งหนึ่งติดชายหาด หล่อนอยากพักผ่อน รู้ตัวว่าตั้งแต่มีเรื่องเข้ามารบกวน หัวใจที่เคยเข้มแข็งมีความสุขก็อ่อนล้าเสียเหลือเกิน มันหดหู่ เศร้าหมอง จนแทบจะอยู่ไม่ได้ หล่อนอยากอยู่เงียบๆ สักพัก แล้วค่อยกลับไปปั้นหน้ายิ้มเหมือนเดิม

เฟดาเตรียมผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่กับหนังสืออ่านเล่นติดมือลงไปที่ชายหาด ปูผ้าบนผืนทราย ล้มตัวลงนอนควํ่าอ่านหนังสือ ดีที่ว่าโรงแรมนี้มีหาดส่วนตัวสำหรับแขกของโรงแรม ผู้คนบนหาดก็เลยไม่พลุกพล่านมากนัก เฟดาก็เลยได้ใช้เวลาเป็นส่วนตัว

คุณเฟดาหรือเปล่าครับ เสียงทักอย่างไม่ค่อยแน่ใจดังขึ้นไม่ไกลนัก เฟดาเงยหน้าขึ้นมองอย่างสงสัย ถามตัวเองว่า หล่อนรู้จักผู้ชายคนนี้หรือเปล่านะ

ใช่คุณจริงๆ ด้วย ผมมองตั้งนานกว่าที่จะตัดสินใจมาทัก ผม อนุชาติ นุกุลสวัสดิรักษ์ ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก พอได้ยินเขาแนะนำตัวเอง นามสกุลไฮโซนั่นเอง เฟดายิ้มให้พร้อมกับลุกขึ้นนั่งพับเพียบเพราะว่าหล่อนอยู่ชุดกางเกงขาสั้นที่ดูไม่ค่อยจะสุภาพนัก

สวัสดีค่ะ คุณอนุชาติ มาพักผ่อนเหมือนกันหรือคะ ถามพร้อมกับยิ้มให้น้อยๆ พอเป็นมารยาท ยังไม่รู้เลยว่าเขาจะมาไม้กันแน่

ผมมาทำงาน คุณมาคนเดียวหรือครับ เขาถามพร้อมกับมองไปรอบๆ

ค่ะ พอดีว่ามาทำงานเสร็จแล้วก็เลยแวะพักผ่อน เห็นทีต้องขอตัวก่อน ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เฟดาขอตัวทันที เก็บรวบรวมหนังสือและผ้าเช็ดตัวเดินกลับโรงแรมอย่างรวดเร็ว แย่จริงๆ เลย หล่อนมาพักผ่อนกลับถูกรบกวนเสียนี่ อนุชาติมองตามหลังร่างบาง หล่อนน่ารักมาก ไม่เคยเจอตัวจริง นอกจากในหนังสือที่หล่อนเป็นแบบหรือไม่ก็ในโฆษณาต่างๆ เท่า นั้น ท่าทางที่อ่อนหวาน เรียบง่าย ไม่กระดี้กระด๊าที่เห็นการปรากฏตัวของเขาเหมือนกับดาราหรือว่านางแบบคนอื่นๆ ทำให้เขารู้สึกดีๆ ขึ้นมาทันที อยากจะรู้จักให้มากยิ่งขึ้น ถ้ามีโอกาสเขาจะทำต้องความรู้จักกับหล่อนให้ได้ อนุชาติบอกกับตัวเอง

                                                            ๑๑๑๑๑

            เฟดาลืมตาตื่นแต่เช้า หล่อนนอนไม่ค่อยหลับเอาเสียเลยหลังจากที่เป็นข่าวเรื่องเตียงหักถึงแม้ว่ายังไม่ได้หย่ากันเป็นทางการแต่ทุกอย่างมันก็แตกหักไปแล้ว อดคิดถึงเหตุการณ์ที่ดาราสาวคนนั้นนัดพบไม่ได้

            ทำไมเธอต้องดึงอาวุธเอาไว้อีก ในเมื่อทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปแล้ว เขาช่วยเธอตามคำขอร้องแล้ว ถึงเวลาที่เธอควรจะปล่อยเขาให้เป็นอิสระได้แล้ว เราจะได้แต่งงานกันเสียที

            ฉันคิดว่าคุณเป็นเพื่อนสนิทของเขาเสียอีก เฟดาถามออกไปอย่างตกใจ ก็เท่าที่หล่อนรู้มาและอาวุธบอกหล่อนเสมอว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเพื่อนสนิทที่เขาสามารถคุยได้ทุกเรื่อง แต่จากที่ฟังจากปากของผู้หญิงคนนี้ มันไม่ใช่อย่างนั้น ไม่ใช่อย่างที่หล่อนได้รับรู้ นี่หล่อนตกข่าวอะไรไปอย่างนั้นหรือ จริงๆ หรือนี่ พระเจ้า

            เราจำเป็นต้องเป็นแค่เพื่อนสนิทต่อหน้าใครต่อใคร เพราะว่าเขาต้องรับผิดชอบกับการแต่งงานกับเธอไงล่ะ ผู้หญิงคนนั้นยังบอกต่อไป

            อย่างนั้นหรือ เฟดาถามออกไปราวกับละเมอ

            ใช่ รู้อย่างนี้แล้วก็ปล่อยเขาไปซะ เฟดาเดินออกมาจากผู้หญิงคนนั้นด้วยหัวใจที่แตกสลาย เป็นอย่างนี้เองหรือ รู้สึกผิดหวังขึ้นมาสุดชีวิต สุดท้ายคนที่หล่อนรักก็ไม่ได้รักหล่อนอยู่นั่นเอง มันยังเป็นภาพหลอนที่ตามติดใจมาจนวันนี้ รู้สึกอายเหลือเกิน ผู้หญิงคนนั้นคงจะสำคัญกับเขามากสินะ ถึงได้เล่าเรื่องราวทุกอย่างในชีวิตให้ฟังหมด แล้วหล่อนเป็นใครกัน ก็จงจะแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาสงสารและก็ช่วยเหลือเท่านั้นเองอย่างนั้นใช่ไหม และตอนนี้เขาก็คงจะซบอกผู้หญิงคนนั้นอยู่ล่ะสิ แล้วอย่างนี้จะมีประโยชน์อะไรที่จะดึงเขาเอาไว้ ได้แต่ตัวแต่ไม่มีหัวใจ เจ็บทุกครั้งที่คิดถึงเขา จะทนได้ไหม จะทนได้อย่างไรกัน

            ตอนนี้หล่อนเหมือนคนบ้าเข้าไปทุกที แค่คิดว่าจะอยู่ต่อไปโดยไม่มีเขา แค่คิดว่าจะไม่ได้เจอกันอีก ก็รู้สึกราวกับจะตายเสียให้ได้ ยิ่งได้ยินเสียงเพลงที่เกี่ยวกับความรัก ความผิดหวัง ทุกเพลงมันเหมือนกับจะยํ้าเติมความเจ็บปวดให้มากขึ้นไปอีก

            เสียงโทรศัพท์มือถือทำงานตั้งแต่เช้าเลยทีเดียว ปลุกหล่อนให้ตื่นจากภวังค์ที่เจ็บ ปวด มือบางรีบคว้าโทรศัพท์มากดรับก่อนที่เสียงของมันจะสร้างความรำคาญให้มากกว่านี้

            น้องเฟขา อยู่ไหนคะเนี่ย เสียงห้าวที่พยายามดัดให้หวานของเจ๊หลินหนุ่มใหญ่เจ้าของร้านเสื้อชื่อดัง ที่รักและเอ็นดูเฟดามาตั้งแต่เข้าวงการ ที่คอยช่วยเหลือดูแล บางทีก็รับงานให้ด้วย

            เจ๊หลิน เฟอยู่ที่ชลบุรีค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ

            ดูข่าวหนังสือพิมพ์หรือยังคะ เช้านี้

            ยังค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ ถามออกไปอย่างตกใจ เดาไม่ถูกว่าเรื่องอะไร วุธหรือเปล่าคะ วุธเป็นอะไร ลำลํ่าละลักถามออกไปแล้วก็ต้องหน้าแดงอยู่คนเดียว

            ไม่ใช่ค่า ไม่ใช่เรื่องของนายวุธค่า แต่เป็นเรื่องของน้องเฟ พี่ถามน้องเฟจริงๆ นะคะ ว่าไปทำอะไรที่นั่นกับคุณอนุชาติ

            ห๊า ทำอะไรกับคุณอนุชาติ หมายความว่าไงหรือคะเจ๊หลิน ถามออกไปอย่างไม่เข้าใจว่าผู้ชายคนนั้นมาเกี่ยวข้องอะไรด้วย

            อ้าว น้องเฟไม่ได้ไปเขาหรอกหรือ

            มีข่าวหรือคะ พอคิดได้ว่ามันเป็นอย่างไรก็พอที่จะปะติดปะต่อได้

            ใช่แล้วค่ะ ในรูปลงแบบสวีทหวานแหววมากค่า

            เจ๊หลินคะ เฟมาพักผ่อนคนเดียวค่ะ ไม่ได้มากับใครตอนนี้ก็อยู่คนเดียวในห้องพัก แต่ยอมรับว่าเจอคุณอนุชาติที่ชายหาดเมื่อวานบ่าย คุยกันสองสามคำแล้วก็ต่างคนต่างไป ข่าวบ้าบออะไรอีกเนี่ย แต่ช่างเถอะค่ะ เฟไม่สนใจหรอก

            ค่อยโล่งใจหน่อยหนึ่ง จะกลับเมื่อไหร่คะ

            ตอนเที่ยงค่ะ เจ๊หลินไปดูร้านบ้างหรือเปล่าคะ

เข้าไปดูค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ พักผ่อนไปก่อนก็ได้

จริงๆ แล้วเฟก็อยากอยู่ต่อ แต่คงจะไม่สงบแล้วค่ะ และพรุ่งนี้เฟก็มีงานด้วย

            กลับมาแล้วอย่าลืมแวะมาหาเจ๊หลินด้วยนะค้า

            ค่ะ แล้วเฟจะแวะเข้าไป ขอบคุณนะคะเจ๊หลินที่โทรมาบอก เฟดาวางหูแล้วก็ต้องยกมือขึ้นกุมขมับ อะไรมันจะโชคร้ายขนาดนี้กันเนี่ย นักข่าวก็พยายามอย่างเหลือเกินที่จะดึงคนนั้นคนนี้ให้เข้ามาเกี่ยวข้องกับหล่อนจนได้ ทั้งๆ ที่พยายามจะเข้าใจว่ามันเป็นการทำงานของเขา ซึ่งบางข่าวมันก็จริงอย่างที่เขาตีแผ่นั่นแหล่ะ แต่หล่อนก็ไม่ชอบอยู่ดีนั่นเอง เฟดากดโทรศัพท์ลงไปที่ห้องอาหารของโรงแรมสั่งอาหารเช้าพร้อมกับหนังสือพิมพ์รายวัน ก่อนจะเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องนํ้า เปิดทีวีดูข่าวการเมืองที่กำลังร้อนระอุลุกโพลงอยู่ในขณะนี้ 

            ไม่นานนักอาหารก็ขึ้นมาส่งพร้อมกับหนังสือพิมพ์ เฟดานั่งทานอาหารเช้าพร้อมกับอ่านหนังสือพิมพ์ไปด้วย หน้าบันเทิงนั่นเองที่มีข่าวและรูปของหล่อน และข่าวของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี

            /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

128 ความคิดเห็น