...มายา...ความรัก..

ตอนที่ 10 : ตอนที่ ๑๐+++แผนของเจ๊หลิน+++

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,973
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    15 ธ.ค. 51

                                                                                                      
มาแล้วค่ะ ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ 
ดอกไม้วันนี้ชื่อว่าLily ลิลลี่ มีหลายสีมากมายเลยทีเดียวค่ะ ที่บ้านป้าดาปลูกสี ส้ม เหลือง แดง โอรสค่ะ
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
ตอนที่ ๑๐+++แผนของเจ๊หลิน+++

 ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาเห็นนางแบบสาว เฟดา ที่ไหนมักจะเห็น แม่เลี้ยงสุวดี ที่นั่น คงเป็นเพราะว่าลูกชายมัวแต่ไปเฝ้าเอาใจเพื่อนสนิทอยู่หรือเปล่า แม่สามีเลยต้องมาดูแลลูกสะใภ้แทน อิจฉาจังเลย ไม่เชื่อดูได้จากรูปเลยค่ะ

 

เฟดานั่งมองรูปหล่อนและมารดาของสามี ที่ท่านติดตามหล่อนไปทำงานด้วยหลายครั้ง และอีกฝั่งหนึ่งก็เป็นรูปเขากับผู้หญิงคนนั้น กำลังเดินออกมาจากร้านแห่งหนึ่ง แต่พอเพ่งดูดีๆ ก็รู้ว่ามันคือร้านกาแฟของเขานั่นเอง เขาพาผู้หญิงคนนั้นไปที่ร้านเชียวหรือ เขาเปิดเผยกันขนาดนี้ ก็ไม่มีอะไรต้องสงสัยอีกแล้วสินะ มันตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ หรือว่ามันเกิดขึ้นเป็นประจำ เขาออกหน้ากันขนาดนี้เลยนะ ว่าแต่เขาทำไมไม่ยอมหย่า มีอะไรที่เขาต้องการอีกอย่างนั้นหรือ จริงๆ รักกันขนาดนี้ หล่อนเสนอให้เขาน่าจะยิ้มรับสิ จะได้ทำอย่างที่ใจต้องการเสียที ไม่ต้องเป็นขี้ปากสื่ออยู่อย่างนี้

มันก็เป็นอย่างนี้ประจำอยู่แล้ว คงจะไม่มีอะไรจะเจ็บมากไปกว่านี้แล้วล่ะ จนมีความรู้สึกว่าชิน ช่างมันเถอะ นึกขอบคุณคุณแม่สามีอยู่ในใจที่ท่านอุตส่าห์มาดูแล มันจะมีอะไรดีขึ้นบ้างหรือเปล่าหนอ คิดไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น

ตอนนี้หล่อนไม่เคยรับรู้อะไรเลยว่าเขาทำอะไรบ้าง จะอยู่จะไปจะทำอะไร เขาไม่เคยบอกให้หล่อนได้รับรู้ มันห่างเหินจนเหมือนกับว่าเป็นคนอื่นต่อกันไปแล้ว เฟดารีบสลัดความคิด เงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์แหงนหน้าขึ้นมองเพดาน บังคับนํ้าตาให้มันไหลกลับเข้าไปข้างใน ทำไมมันเจ็บอย่างนี้ ถ้าเขาเพียงแต่จะรักหล่อนสักนิด ให้เกียรติกันสักหน่อย คิดถึงจิตใจของอีกฝ่ายให้มากกว่านี้ก็คงจะดีกว่าที่เป็นอยู่

มารดาของเขากลับไปเชียงใหม่ได้สองวันแล้ว แต่บอกว่าจะกลับมาอีกทีในเร็ววันนี้ รู้สึกเหงาพอๆ กับฟุ้งซ่าน เฟดาพยายามที่จะทำสมาธิแต่มันก็ยากเหลือเกิน หล่อนมีเวลาว่างสามวัน ความคิดหนึ่งวิ่งเข้ามาสู่สมองของตัวเองทันที จำได้ว่าหล่อนเคยพาบิดาไปเที่ยวที่สระบุรี ได้แวะเข้าไปในวัดแห่งหนึ่ง ที่นั่นหล่อนได้รู้จักกับแม่ชี เคยได้คุยกับท่านหลายๆ เรื่อง น่าจะเป็นการดีถ้าหล่อนจะถือโอกาสนี้ไปเยี่ยมท่านอีกครั้ง คิดได้ดังนั้นเฟดาก็เลยเก็บกระเป๋า ขับรถออกจากบ้าน แวะซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งย่านชานเมืองก่อนที่จะขับรถมุ่งหน้าไปยังจังหวัดสระบุรี

                                                ๑๑๑๑๑

อาวุธรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมากที่กลับมาจากงานโชว์ตัวงานการกุศลที่ต่างจังหวัดแล้ว กลับมาถึงบ้าน ไม่ปรากฏว่าเฟดาอยู่ที่บ้าน เขารอจนถึงรุ่งเช้าแล้วก็ยังไม่ปรากฏว่าหล่อนจะกลับบ้าน ก็เลยโทรศัพท์ไปหามารดา แถมยังโดนมารดาว่ากลับมาให้อีก

ไม่รู้ว่าเมียไปไหนนี่มันก็แย่แล้วนะนายวุธ หรือเป็นเพราะว่ามันแต่ไปดูแลคนอื่น จนไม่สนใจเมียตัวเอง หนูเฟไม่ได้ขึ้นมาที่นี่ ไม่ต้องไปตามหาเขาหรอก เดี๋ยวเขาก็กลับมาเอง หนูเฟเขารู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ อย่าห่วงเลย มารดาวางหูไปแล้ว อาวุธก็เลยโทร ศัทพ์ไปหาเจ๊หลินหนุ่มใหญ่คนสนิทของเฟดา

ว่าไงยะ อย่าบอกนะว่าตามหาเมียไม่เจอ เจ๊ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าน้องเฟไปไหน เขาก็ไม่ได้ติดต่อกับเจ๊หลายวันแล้ว โทรไปมือถือก็ปิด ได้ ถ้าน้องเฟติดต่อกลับมาเจ๊จะบอกให้

หล่อนไปไหนนะ ทำไมถึงทำตัวให้น่าเป็นห่วงอย่างนี้ก็ไม่รู้หรือว่า หลบไปที่ไหนกับใคร แฟนใหม่หรือเปล่า แค่คิดก็รู้สึกได้ถึงความร้อนรุ่มใจ เขายอมไม่ได้ ยอมให้หล่อนไปเป็นของคนอื่นไม่ได้เด็ดขาด

                                                ๑๑๑๑๑

เฟดากราบลาแม่ชีและท่านเจ้าอาวาส และก็ออกมาจากวัดในสายวันนั้น ขับรถเข้ากรุงเทพฯ ตรงไปหาเจ๊หลินที่คอนโดโดยที่ยังไม่ได้แวะเข้าบ้าน หล่อนยังไม่อยากเจอหน้าเขาตอนนี้ ยังอยากเก็บจิตใจที่ผ่องใสไว้กับตัวเองอีกสักพัก ซึ่งพอเจ๊หลินเห็นหน้าหล่อนก็กรี๊ดกร๊าดต้อนรับทันที

หวัดดีค่ะเจ๊ เฟดายกมือไหว้ทันที ซึ่งอีกคนก็เดินเข้ามากอดรัดร่างบางเอาไว้

โอ้ย ตายแล้ว หายไปไหนมาคะ ติดต่อไม่ได้เลย เจ๊จะบ้าตาย ถามเด็กๆ ที่ร้านก็ไม่มีใครรู้เรื่องสักคน เจ๊กำลังคิดว่าถ้าวันสองวันนี้ไม่ติดต่อกลับมาเจ๊คงจะต้องแจ้งความแล้วค่ะ เจ๊หลินโวยวายตามประสา

เฟไปพักผ่อนที่จังหวัดมาค่ะ

แล้วก็ไม่ยอมบอกใคร รู้ไหมคะว่า นายวุธมันก็ตามหาน้องเฟนะ โทรมาหาเจ๊ เจ๊ก็บอกไม่รู้ ก็ไม่รู้จริงๆ นี่นะ แต่ดูน้องเฟหน้าตาสดใสขึ้นตั้งเยอะ ได้พักนี่เอง มาก็ดีแล้ว เจ๊กำลังต้องการตัวอยู่พอดีเลยทีเดียว เจ๊หลินเดินเข้ามาดึงแขนให้หล่อนเดินตามไปนั่งที่ห้องรับแขกก่อนที่เจ้าของบ้านจะเดินนวยนาดเข้าไปในครัว ออกมาพร้อมกับนํ้าเย็นๆ มายื่นให้

ขอบคุณค่ะ เจ๊มีอะไรให้เฟทำหรือคะ เฟดาถามอย่างสงสัย

เจ๊กำลังจะพิสูจน์อะไรบางให้น้องเฟรู้ค่ะ เจ๊หลินพูดด้วยดวงตาเป็นกายวิบวับทีเดียว

พิสูจน์อะไรคะ

ก็น้องเฟบอกว่านายวุธมันไม่รักไม่ใช่หรือ เจ๊ก็เลยจะพิสูจน์ไงค๊า

ไม่ต้องหรอกค่ะเจ๊หลิน เฟไม่ต้องการรับรู้หรือว่าให้อะไรมันมาตอกยํ้าอีก ไม่นานเรื่องราวมันก็คงจบไปเอง

ไม่ได้...ค่า เรื่องนี้สำคัญมาก เอาไว้ตัดสินใจไงคะ ว่าเขารักเราหรือว่ารักคนอื่น น้อง เฟต้องทำค่ะ เจ๊หลินพูดอย่างจริงจังแกมบังคับ ทำให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเลย

เฟกลัวจังค่ะ เจ๊ ตอนนี้เฟกำลังสงบ ทำใจได้บ้างแล้ว

ไม่ได้ค่ะ อย่าเพิ่งทำใจตอนนี้ รอให้พิสูจน์ได้ก่อน

แล้วเฟต้องทำอย่างไรบ้างคะ

คืออย่างนี้นะคะ เจ๊ได้วางแผนเอาไว้แล้ว จะให้เชอร์วินหลานชายของเจ๊ที่เพิ่งมาจากอังกฤษเป็นคนช่วย เฟดาตาโตทีเดียวที่ได้ยิน ในขณะที่เจ๊หลินยังคงอธิบายต่อไป ลูกครึ่งค่ะ รับรองว่าไม่มีใครเคยเห็นแน่นอน เพราะว่าไม่ได้มาเยี่ยมเมืองไทยตั้งหลายปีแล้ว และก็ไม่ต้องห่วง เชอร์วินมีคู่หมั้นแล้วค่า

แล้วอย่างไรต่อ อย่าบอกนะคะว่า จะให้เฟกับเชอร์วิน...

ใช่แล้วค่า วันไหนที่น้องเฟต้องไปไหนคนเดียว ก็โทรมาบอกเจ๊เลย จะส่งเชอร์วิน ตามไปประกบ โอเคไหม แค่นี้ก็รู้แล้วว่านายวุธคิดอย่างไร เอาอย่างนี้ดีกว่า ช่วงนี้มีงานที่ไหน เอาตารางงานมาเลยดีกว่า เจ๊จะให้เชอร์วินไปมองๆ เอาไว้ ให้มันเป็นข่าวขึ้นมา ให้นายวุธมันอกแตกตายไปเลย

โห เจ๊เอางั้นเลยหรือ เฟว่าเขาไม่คิดอะไรหรอกค่ะ เขาไม่แคร์หรอกว่าเฟจะทำอะไร มีหรือว่ามีใครมาจีบเฟบ้าง

เอาเถอะน่า ไม่ลองแล้วจะรู้หรือว่าเป็นอย่างไร เจ๊เอาหัวงามๆ หน้าสวยๆ ของเจ๊นี่รับประกัน ไม่ต้องห่วงหรอกค่า

เออ เฟ ไม่กล้าหรอกค่ะ เฟดาทำหน้าตาแหยๆ

ถึงต้องลองไงคะ ไม่เสียหลายหรอกค่า ให้มันรู้กันไปข้างหนึ่งเลยว่า มันไม่มีเยื่อใยต่อกันแล้วจริงๆ เราจะได้ทิ้งแบบไม่ต้องเสียดายไงคะ

เฟคงเจ็บปางตาย

ไม่มีใครตายหรอกค่ะ พิสูจน์ให้มันรู้ไปเลย ถ้านายวุธมันไม่มีปฏิกิริยาก็แสดงมันไม่ได้รักน้องเฟ อย่างนี้ก็ไม่ต้องลังเลอะไรอีกแล้ว หย่าแล้วแถมข้าวสารให้อีกกระสอบแล้วก็ถีบหัวส่งไปเลย แต่ถ้ามันมีปฏิกิริยาหึงหวงก็แสดงว่ามันยังรักน้องเฟอยู่ค่ะ เราก็เดินแผนของเราไปเรื่อยๆ ให้นายวุธมันกระอักเลยค่ะ แล้วค่อยบอกความจริงทีหลัง เจ๊หลินพูดถึงแผนอันสวยงามของตัวเองพร้อมกับออกท่าทางได้ด้วย ในขณะที่คนฟังทำหน้าตาไม่ค่อยถูก

เออ

ไม่ต้องเออเลยค่า มีงานอะไรบ้าง ว่ามาเลย เจ๊หลินจัดการจดตารางงานของเฟดาเอาไว้

แน่ใจนะว่าเจ๊ว่ามันจะได้ผล เฟกลัวจังเลย

อย่ากลัวที่จะรู้ความจริง เราต้องอยู่กับความจริงค่ะ

เออ

เอาตามที่เจ๊บอกนี่แหล่ะค่ะ

ขอบคุณเจ๊มากๆ ค่ะ ในความหวังดีที่เจ๊มีต่อเฟ เฟดายกมือไหว้หนุ่มใหญ่ซึ่งเขาก็รับไหว้อย่างสวยงามทีเดียว

ไม่ต้องขอบคุณเจ๊หรอก เจ๊แค่อยากเห็นน้องเฟมีความสุข รวมทั้งนายวุธด้วย เราจะได้รู้ใจนายวุธมันไง ว่ารักหรือไม่รัก ถ้ามันไม่รักก็เฉดหัวมันทิ้งไปเลย อยู่ด้วยให้เปลืองเนื้อเปลืองตัวทำไมเปล่าๆ เราก็ใช่ว่าด้อยค่า มีคนมีชอบมากมาย

            เออ คำพูดของเจ๊หลินทำเอาเฟดาพูดไม่ถูกเลยทีเดียว

            เอ้า เออ เข้าไป เอาเป็นว่าตามแผนนี้ก็แล้วกันนะค๊า เจ๊หลินรีบรวบรัดสรุปความ

            แต่เฟยังไม่เคยเห็นเลยว่า เชอร์วินหน้าตาเป็นอย่างไร

            เอาเถอะน่า รับรองว่าหล่อเริดค่ะ ไม่ให้น้อยหน้านายวุธหรอก มันจะได้ไม่ผยองว่ามันหล่ออยู่คนเดียว ยังมีคนอื่นที่หล่อกว่าอีกเยอะย่ะ เจ๊หลินพูดไปค้อนไปให้ยังคนที่พูดถึงไปด้วย เฟดาอดที่จะยิ้มออกมาได้กับท่าทางที่น่ารักนั้นไม่ได้

ขับรถกลับบ้าน สมองก็คิดเรื่องที่เจ๊หลินพูดไปด้วย เฟดาก็ยังไม่คิดว่าตัวเองอยาก จะทำอย่างนั้น กลัวที่จะรู้ความจริงว่าเขาไม่ได้สนใจใยดีอะไร ที่นี้ล่ะ คงเจ็บเจียนตาย แค่นี้ก็เจ็บจนไม่รู้ว่าตัวเองทนได้อย่างไรกัน ถ้ารู้ความจริงอีกหล่อนต้องกระอักแน่ๆ ความรักนี่เป็นพิษที่ไร้ยารักษาจริงๆ

หรือว่าควรที่จะทำตามเจ๊หลินพูด ให้มันรู้เรื่องกันไปเลย จะได้ไม่ต้องหวังอะไรลมๆ แล้งๆ อีก เจ็บครั้งเดียวให้หนักไปเลย แล้วเราจะตายไหมนะ กลัวจัง เจ็บกายไม่เท่าไหร่แต่เจ็บใจที่รู้ว่าเขาไม่รักนี่สิ เอาไงดี อยากรู้พอๆ กับกลัวความเป็นจริง แต่คนเราต้องอยู่กับความเป็นจริงนี่นะ

                                                ๑๑๑๑๑

อาวุธกำลังขับรถกลับบ้านหลังจากแวะเข้าไปคุยเรื่องงานที่บริษัท เสียงโทรศัพท์มือ ถือก็ดังขึ้น ภาวนาให้เป็นคนที่เขากำลังห่วง แต่ก็ต้องผิดหวัง เขายกโทรศัพท์ขึ้นมากดรับอย่างเนือยๆ

            ครับ อาวุธครับ

            นิจเองนะ วุธอยู่ไหนเนี่ย

            ลานจอดรถที่บริษัท กำลังจะกลับบ้าน

            บ้านไหน

            บ้านเฟ มีอะไรหรือเปล่า

            ก็รถของนิจน่ะสิ ไม่รู้เป็นไร ยิ่งรีบๆ อยู่ด้วย ต้องไปงานเสียด้วยสิ เสียงเพื่อนสนิทบ่นมาตามสาย ทำให้อาวุธตัดสินใจบอกว่า

            แล้วตอนนี้นิจอยู่ไหน

            ที่ล๊อบบี้คอนโด

            รออยู่ที่นั่นละกัน จะไปส่งให้วันนี้ไม่มีงาน

            นิจจะรอนะ ขอบคุณมาก รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยที่แต่งแต้มอย่างปราณีต พลางพูดกับตัวเองในใจว่า แค่นี้ก็สำเร็จแล้ว ดีทีเดียว วันนี้เขาไม่มีงาน หล่อนจะดึงให้เขาอยู่กับหล่อนทั้งวันเลย แค่การไปปรากฏในงานต่างๆ กับเขาบ่อยๆ แค่นี้ก็หน้าจะทำให้ผู้หญิงคนนั้นสะเทือนได้บ้างแล้วล่ะ

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #76 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2551 / 22:07
    เห้อ ทำไม้ทำไมมัน.....อย่างนี้ ลาออกจากวงการไปไถนาดีกว่าไหมนายวุธ
    #76
    0