[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 7 : เปิดศึกแย่งชิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 343 ครั้ง
    2 เม.ย. 63

 

 

 

 กรุ่นกลิ่นสาเก และไอร้อนจากคบไฟที่วางไว้เพื่อให้ความอบอุ่นแผ่กำซาบไปทั่วห้องสี่เหลี่ยมซึ่งถูกปูด้วยเสื่อผืนนิ่ม เสียงเพลงจากเครื่องดนตรีประจำเกาะคลอเคล้าอยู่ในสายลม  

 

 

 

ภายในหอคณิกาแห่งเกาะฤดูใบไม้ผลิ ชายหนุ่มสองคนกำลังนั่งประจันหน้ากันอย่างเงียบงัน

 

 

 

“ไมได้เจอกันเสียนาน จะไม่พูดอะไรบ้างรึ สารทุกข์สุขดิบ ชีวิตที่ผ่านมา?”  

 

 

 

ชายเจ้าของแว่นกันแดดทรงเฉี่ยวเอ่ยถามกลั้วหัวเราะ เขาอยู่ในชุดยูคาตะสีม่วงคราม ซึ่งเป็นชุดพื้นเมืองประจำถิ่น กำลังนั่งด้วยท่าทีผ่อนคลายบนฟูกนุ่มที่ดูแล้วคล้ายบัลลังก์มากกว่า  

 

 

 

“เราสองคนไม่ใช่คนที่จะมาพูดจาเรื่องพรรค์นั้นกันอยู่แล้ว กิจการสกปรกของแกเป็นยังไงบ้าง โจ๊กเกอร์?”

 

 

 

ลอว์ในชุดยูคาตะสีน้ำเงินเข้มกอดอกถามเสียงขรึม ไม่แตะเหล้าสาเกที่ชายมากเล่ห์ตรงหน้าตกปากเลี้ยงแม้แต่หยดเดียว

 

 

 

“โถๆ นี่แกยังไม่ลืมความแค้นสมัยก่อนอีกเรอะ ฉันไม่ได้ทำเรื่องเลวๆ แล้วซะหน่อย อย่างน้อยๆ ก็ในขอบเขตที่คนทั่วไปรู้ละนะ”  

 

 

 

โดฟลามิงโก้ เจ้าของฉายา ‘นักทำลายแห่งโลกมืด’ แสยะยิ้ม

 

 

 

ลอว์เขม่นมองชายร่างสูงตรงหน้า ก่อนจะเบือนสายตาไปทางอื่น บนเกาะแห่งนี้มีสายของเจ้านี่อยู่จริงเสียด้วย ทันทีที่เขามาถึงจึงถูกเชิญตัวมายังหอบุปผาเงิน คฤหาสน์ทรงพื้นเมืองสไตล์วาโนคุนิ หนึ่งในกิจการด้านมืดของมัน

 

 

 

 

 “แกรู้จักฉันดี ในฐานะที่เคยอยู่แฟมิลี่เดียวกันมาก่อน ฉันจะถามตรงๆ แกหาอะไรอยู่รึ ลอว์?” เสียงทุ้มต่ำปนสำเนียงเยาะเย้าถามเข้าประเด็น คนถูกถามเก็บอารมณ์มองตอบไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย

 

 

 

“ฉันไม่จำเป็นต้องตอบคำถามอะไรทั้งนั้น”

 

 

 

“อา ฉันมองแกผิดไปจริงๆ ลอว์ แกควรรู้เมื่อมีคนถามแบบนี้ แสดงว่าเขาย่อมระแคะระคายอะไรบ้าง”

 

 

 

“แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าฉันต้องตอบทุกอย่างตามความต้องการของแกใช่มั้ย โดฟลามิงโก้” รังสีอำมหิตแผ่พุ่งตอนที่หมอศัลยกรรมแห่งความตายฉีกยิ้ม เขาในวันนี้ไม่ใช่คนเดียวกับที่เคยปะมือกับหมอนี่เมื่อ 4 ปีก่อน ตัวเขาเองก็มีพลังไม่น้อยไปกว่าเจ้าของฮาคิราชันย์ที่นั่งอยู่เบื้องหน้าเลย  

 

 

 

ทัดเทียม ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

 

 

 

“เข้ามาขัดขวางหรือเปล่า...?”

 

 

 

 เสียงทุ้มของผู้มาใหม่เอ่ยแทรกขึ้น ร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวเข้ามาร่วมวงสนทนา ไม่สนพิธีรีตองใดๆ เหยียบย่ำเข้ามาด้านในพร้อมรองเท้าขัดมัน กลิ่นควันซิการ์ชั้นดีลอยฟุ้ง ระบุตัวผู้มาได้เป็นอย่างดี

 

 

 

“ครอกโคไดล์?”

 

 

 

ลอว์ถอนหายใจ หลับตาอย่างยอมจำนน ในที่สุดก็รู้สาเหตุทุกอย่างแล้ว

 

 

 

“ไม่มีใครเคยสอนเรอะ ว่าความลับไม่มีในโลกน่ะเจ้าหนู” โจรสลัดร่างสูง แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม  

 

 

 

“ถึงขั้นเป็นพันธมิตรกันแบบชั่วคราวเลยรึ?” เขาพยายามบังคับตัวเองไม่ให้หัวเราะออกมา และนี่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าตลก ในที่สุด คนสองคนที่เขาไม่อยากให้รู้มากที่สุด ก็ล่วงรู้เข้าจนได้

 

 

 

“แกดูแคลนพวกเราอยู่ใช่มั้ย น่าโมโหนิดๆ นะ ?” โดฟลามิงโก้ฉีกยิ้มร่า

 

 

 

“บอกมาซะ หมวกฟางอยู่ที่ไหน ?”  

 

 

 

ครอกโคไดล์ถามพุ่งตรงประเด็น คนที่เขาไม่เคยเชื่อว่าตายไปแล้วคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ หลักฐานคือการเคลื่อนไหวของทราฟลาก้า ลอว์ แม้จะไร้พิรุธ แต่ลูกน้องของมันที่ไม่อาจขัดขืนการทรมานได้ย่อมยอมปริปากในที่สุด

 

 

 

 “แกรู้ดี ว่าถ้าฉันรู้ คงไม่มานั่งจ้องหน้าเหม็นๆ ของพวกแกอยู่ตรงนี้หรอก” ลอว์ยักไหล่

 

 

 

“ตั้งแต่ได้เป็น 4 จักรพรรดิ์ ปากกล้าขึ้นเยอะนี่?” ครอกโคไดล์เลิกคิ้ว

 

 

 

“งมเข็มในมหาสมุทรต่อไปเถอะ”  

 

 

 

ประโยคเย้ยหยันดังกล่าวถูกเอ่ยขึ้นพร้อมการแจกนิ้วกลางให้โจรสลัดเจ้าเล่ห์ทั้งสอง ในเมื่อขุมพลังใหญ่ยักษ์สองกลุ่มได้มารวมตัวกัน แม้จะเป็นเขาก็ไม่อาจต่อกรโดยตรงได้

 

 

 

“shambles !”

 

 

 

วินาทีต่อมาร่างของชายหนุ่มก็หายวับไปจากที่นั่งเมื่อครู่ คนที่เหลืออยู่ในห้องทั้งสองถอนหายใจออกมาพร้อมๆ กัน ดังที่คาดเอาไว้ พลังพิเศษแบบนี้ทำให้จับไม่ได้ไล่ไม่ทันจริงๆ  

 

 

 

“เอายังไงดีนะ”  

 

 

 

“เอายังไงอะไร” ครอกโคไดล์ส่งเสียงเฮอะออกมาไม่เบานัก ตัวเขาได้ข่าวดีนี่มาจากลูกน้องที่ถูกทรมานของลอว์ ส่วนเจ้าโจ๊กเกอร์นี่ ก็ได้ข่าวมาจากลูกน้องของเขาที่ถูกทรมานเช่นกัน อย่างกะวงจรอุบาทว์จริงๆ ใครจะอยากให้ข่าวหมอนี่กัน !

 

 

 

“แกกับฉันต่างก็มีทางของตัวเองจริงมั้ย”  

 

 

 

ร่างสูงสง่าผุดกายลุกขึ้นเตรียมเดินจาก เมื่อได้ยืนยันข่าวที่ว่า เขาก็หมดธุระกับที่นี่แล้ว แม้พวกเขาจะยังคงจำเรื่องเกี่ยวกับหมวกฟางได้ไม่หมด แต่เท่าที่แวบเข้ามาในหัวก็มากพอที่จะเตรียมการเพื่อแย่งชิงเจ้านั่นคืนมาละนะ  

 

 

 

“ในเมื่อมันกลับมา ฉันก็จะเป็นคนรับเอาไว้เองแล้วกัน”

 

 

 

“คิดว่ามีปัญญาก็ลองดู” ครอกโคไดล์หัวเราะในลำคอ “ฉันกับหมอนั่นยังมีเรื่องต้องสะสาง คงไม่ปล่อยให้แกตัดหน้าไปง่ายๆ หรอก โดฟลามิงโก้”

 

 

 

ไอ้บ้านี่ ฆ่าซะเลยดีมั้ย...  

 

 

 

แม้แต่นักดนตรีสาวที่ใจกล้าที่สุดในหอบุปผาเงินยังตัวสั่นงันงกเมื่อได้มาเห็นฉากห้ำหั่นกันทางสายตานี้ เสียงเพลงบรรเลงชะงักงันไป พร้อมกับการหันหลังจากลาของผู้ยิ่งใหญ่แห่งท้องทะเลทั้งสอง

 

 

 

แม้จะไม่เคยลงรอยกันมาก่อน แต่ช่วงเวลานั้นทั้งคู่ต่างก็คิดเช่นเดียวกัน...

 

 

 

ใครจะเจอคนแรกก็ช่าง  

 

 

 

แต่คนสุดท้ายที่จะได้ครอบครองเจ้านั่น คือ ‘เขา’ คนเดียว  

 

 

 

 

 

 หยาดน้ำค้างจากดอกบานเช้าสีเหลืองอ่อน หยดกระทบขอบหน้าต่างบานใหญ่ แสงแดดของรุ่งอรุณแยงเข้ามาในดวงตา ร่างกายที่ฝึกฝนมาอย่างดีของนักดาบหนุ่มมีปฏิกริยาว่องไวกับอากาศยามเช้า เขาขยับกาย ยืดตัว บริหารกล้ามเนื้อแบบเบาๆ พลางอ้าปากหาวหวอด  

 

 

 

นัยน์ตาดุเหลือบมองไปยังประตูห้องสีขาวอ่อน พอวางเจ้านั่นไว้บนเตียง ตัวเขาก็ออกมานั่งเฝ้าอยู่ด้านนอก คิดเผื่อว่าหากเจ้านั่นเรียกจะได้เข้าไปหาได้ทัน แต่เจ้านั่น..ไม่ซิ ‘เธอ’ ก็หลับไปทั้งคืน

 

 

 

โซโลแย้มยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว สมเป็นเธอแล้วละ

 

 

 

“อย่าซิ อย่าทำเลยดีกว่านะ แบบนี้” เสียงเล็กๆ ดังแว่วออกมา

 

 

 

“เฉยเถอะ เดี๋ยวดีเอง ไมได้ทำมานานแค่ไหนแล้ว ฮึ?” นั่นมันนามินี่นา...?

 

 

 

“นามิ ฉันเจ็บ อย่า อ๊ะ”  

 

 

 

ลูฟี่ ทำไมยัยนั่นทำเสียงแบบนั้น มันอะไรกันแน่?? ความอยากรู้อยากเห็นอันไม่สมควรพุ่งพรวดขึ้นมาในใจทันที เขาอยากจะวิ่งเข้าไปเปิดประตู และหยุดทุกการกระทำของยัยพวกนั้นซะเดี๋ยวนี้

 

 

 

“นี่ไง ใส่เข้าไปได้แล้ว น่ารักจริงๆ ลูฟี่ของฉัน หึๆ”

 

 

 

ปัง!

 

 

 

“พวกเธอ!” ทำอะไรกัน...

 

 

 

ภาพที่เห็นทำเอานักดาบหนุ่มแทบลืมหายใจ ลูฟี่...ในชุดกระโปรงตัวสั้นสีขาวสะอาด ทรงผมมัดสูงสยายลงมาปรกไหล่ขาว โดยมีนามิกำลังหวีผมให้อย่างตั้งใจสุดๆ อยู่ เขาปิดประตูลงช้าๆ ถอยกรูดๆ ไปนั่งที่ขอบหน้าต่างเพื่อสงบสติอารมณ์ชั่วครู่ จู่ๆ ใบหน้าก็ร้อนวูบขึ้นมา

 

 

 

“หมอนั่น?” ลูฟี่ที่กะจะร้องเรียก ชักหัวคิ้วสงสัย

 

 

 

“ไปแล้วละ มาทำกันต่อเถอะ เธอต้องหวีผมบ้างนะ”  

 

 

 

“รำคาญน่า ตัดเหอะ” ลูฟี่ยู่ปากใส่นามิ เธออยากลงไปกินข้าวมากกว่ามานั่งเล่นแต่งตัวแบบนี้นี่นา “แล้วก็ใส่ชุดเดิมก็ได้ กางเกงขาสั้น เสื้อสีแดงตัวโปรดของฉันละ??” เธอร้องถามอย่างแสนเอาแต่ใจ

 

 

 

“เอ้าๆ ก็ได้ แต่เธอต้องใส่ยกทรงเอาไว้หน่อยนะ” นามิพูดและทำในเวลาเดียวกัน

 

 

 

“เอ๋ ยกอะไรนะ? อ๋า อ๊ะ?? อุ๊ก โอ๊ยย นี่ !”  

 

 

 

 

 เสียงเจื้อยแจ้วยังคงแว่วออกมาอย่างต่อเนื่อง สุดท้ายคนที่นั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูก็ตัดสินใจลุกขึ้นเดินไวๆ ไปออกกำลังกายข้างนอกแทน

 

 

 

 

 

 

กระทะตั้งไฟน้ำมันราด ก่อเกิดเป็นวงไข่ดาวที่ขาวเหลืองสดใส เจ้ากวางน้อยช็อปเปอร์กำลังสาละวนอยู่หน้าครัวด้วยความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ เพราะเขาได้กัปตันคืนมาแล้ว แม้จะยังจำไม่ได้ แต่ลูฟี่คนนี้ก็ให้ความรู้สึกคุ้นเคยและอบอุ่นอย่างที่เขาคาดว่ากัปตันของตัวเองน่าจะเป็น  

 

 

 

หากเป็นคนๆ นี้ละก็ แม้จะยังไม่ได้ความจำคืนมา เขาก็จะเชื่อใจเธอ

 

 

 

“อรุณสวัสดิ์ทุกคน” ช็อปเปอร์หันควับไป เมื่อได้ยินเสียงเดินลงบันไดมาของทุกคน

 

 

 

“ไข่ดาว เนื้อสันใน กับผักสีเขียวกรอบๆ ที่ฉันปลูกเองมาแล้ว” เขายกอาหารมาวางให้ทุกคนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม  

 

 

 

“ว้าวว ทานละนะ” ลูฟี่จิ้มฉึกลงไปที่เนื้อสันทันที  

 

 

 

“ฉันติดต่อทุกคนไปแล้วละ เท่าที่ติดต่อได้ตอนนี้ก็คือซันจิคุง โรบินกับ แฟรงกี้ ส่วนบรู๊ค อุซป กับจินเบ ยังไม่ยอมรับสายแมลงสื่อสารเลย” นามิจิบน้ำส้มคั้นไปพลางเล่าไปพลาง

 

 

 

“อย่างน้อยๆ ก็เป็นคนที่มีผลไม้แห่งความทรงจำทั้งสองคนละนะ” บอนจังจิ้มส้อมลงกลางไข่แดงยางมะตูมด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข

 

 

 

“ฉันได้ข่าวมาจากคุณป้านกนางนวลยักษ์ว่าอุซปไปปักหลักอยู่ที่เกาะคนยักษ์ น่าสนุกจัง พวกนั้นเป็นพันธมิตรของหมอนั่นอยู่แล้วด้วย” ช็อปเปอร์พูด

 

 

 

“อุซปก็มีฝันของตัวเอง พอเธอไม่อยู่ หมอนั่นก็พูดว่าอยากออกทะเล แล้วก็ไปเลยน่ะ”

 

 

 

“อา” ลูฟี่ผงกหัวรับรู้ “เจ้านั่นก็เป็นเพื่อนของฉันเหมือนกัน จมูกยาวๆ นั่นฉันจำหน้ากับชื่อได้”

 

 

 

“ส่วนจินเบกับบรู๊ค ถ้ารู้ว่าเธอกลับมา พวกเขาก็พร้อมจะกลับมารวมตัวกันด้วยแน่ๆ”

 

 

 

“คิดจะทำยังไงต่อไป?”  

 

 

 

โซโลถามบ้าง หากเป็นความต้องการของกัปตัน ไม่ว่าอะไรเขาก็ตัดสินใจจะยอมรับ...ถ้าไม่สุดโต่งเกินไปน่ะนะ

 

 

 

 

 “แน่นอน ไปพบทุกคนก่อน แล้วก็ขอให้กลับมาอยู่ด้วยกันน่ะซิ!” เธอตะโกนพลางชูสองมือเหนือหัวด้วยสีหน้าเปี่ยมชีวิตชีวาที่สุด

 

 

 

“อยากออกทะเลกับพวกนายจะแย่แล้ว !”  

 

 

 

“โอ้ !”  

 

 

 

ทุกคนต่างก็กระตือรือร้นตามไปด้วย รอบตัวกัปตันของพวกเขาเหมือนมีแรงดึงดูดพิเศษ ที่ใครๆ ล้วนอยากคล้อยตาม บอนจังซับน้ำตาเงียบๆ คนเดียว ดีแล้วที่เขาไม่ยอมตัดใจค้นหา ดีจริงๆ ที่ได้เห็นภาพอันน่าตื้นตันนี้

 

 

 

 

“งั้นก็เริ่มต้นด้วยการไปเอาเรือซันนี่กันดีกว่า เกาะมาเธอร์สปริง เป็นเกาะย่อยของหมู่เกาะฤดูใบไม้ผลิที่ไม่ไกลจากจุดนี้เท่าไร พวกแฟรงกี้กับโรบินน่าจะกำลังรออยู่แน่ๆ” นามิเซ็ทล็อกโพสทั้งสามบนข้อมือของตัวเองทันใด  

 

 

 

เมื่อคนพร้อม การเดินทางครั้งใหม่ก็พร้อมแล้วเช่นกัน

 

 

 

“บอนจัง ไปด้วยกันนะ!” ลูฟี่หันมาฉีกยิ้มร่าเริงให้บอนจังบ้าง

 

 

 

“แน่นอนที่สุด หมวกฟางจังง ฉันจะไปกับเธอทุกที่เล้ยย!!” บอนจังน้ำตารื้น  

 

 

 

‘มิตรภาพ’ ไม่มีการแบ่งแยกชายหญิงหรือแม้แต่กระเทย สุขหรือทุกข์ คนที่ยึดถือสิ่งนี้จะไม่มีวันทอดทิ้งกัน

 

 

 

 

วินาทีที่เขารู้ว่าตัวเองได้ช่วยลูฟี่เอาไว้ คือเวลาเดียวกับที่ตัวเขาเองได้เข้าถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่และลึกซึ้งที่สุดอย่างคำว่า ‘เพื่อน’ นั่นเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 343 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2248 ดั่งมายา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 08:55
    รักนะบอนจังงงงง
    #2,248
    0
  2. #2236 polar* (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 01:36
    บอลจังน่ารักก
    #2,236
    0
  3. #2212 NongAzill (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 11:45
    บอนจางงงงงงง งื้อออออ
    #2,212
    1
    • #2212-1 dark_violeta(จากตอนที่ 7)
      23 มีนาคม 2563 / 21:02
      บอนจางคนดี XD
      #2212-1
  4. #2180 NoTTo5549porgtbs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 03:35
    แงง อยู่ๆก็ซึ้งงง บอนจางง
    #2,180
    1
    • #2180-1 dark_violeta(จากตอนที่ 7)
      21 มีนาคม 2563 / 19:26
      บอนจังคนดี ช่วยฟี่มาทั้งเรื่องเลยย > <
      #2180-1
  5. #2095 **Music** (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 02:55
    เดี๊ยวนะ ก่อนหน้านี้ลูฟีเปิดอกโล่งแบบไม่มีอะไรปกปิดเลยเรอะ?!
    #2,095
    2
    • #2095-1 JonTangkook(จากตอนที่ 7)
      14 เมษายน 2563 / 15:58
      แบบเอาเสื้อแดงปิดๆคะ555
      #2095-1
    • #2095-2 dark_violeta(จากตอนที่ 7)
      7 พฤษภาคม 2563 / 16:36
      ใช่ค่ะ เสื้อแดงปิดๆ เอา 55 /เขิงเเทนน้อง
      #2095-2
  6. #2044 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 23:22

    การผจญภัยฉันมาแล้ววว

    #2,044
    0
  7. #1985 เจ้าเหมียว~ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 00:52
    กำลังหาอ่านออลลูฟี่ แล้วพึ่งมาเจอเรื่องนี้พอดี แบบแต่งดีบรรยายดี ทำไมเราพึ่งเจอออ วายไม่วายไม่รู้ อย่างไงคำสาปหายไปฟี่ก็เป็นผู้ชายอยู่ดี ดังนั้นเราจะเดินน่าอ่านต่อไปปป จะมีพวกวินสโมก เจมม่า66 ไหมอ่ะ ชอบพวกพี่น้องของ ซันจิคุง555
    ถึงจะพึ่งเจอนิยาย แต่เราจะติดตามไปเรื่องฟนะคะ สนุกมากเลย ทีมออลลูฟี่~
    #1,985
    0
  8. #1909 โอโทริ_เคียวยะ_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 01:20
    รอลูฟี่เจอลอว์เรือหลักของเรา ( เชียร์ลอว์ออกนอกหน้ามากก )
    เรือรองก็ เอส แชง ซาโบ้ ( พวกนี้จะมีบทไหมโดยเฉพาะเอสจะตายเหมือนในเรื่องหลักรึป่าว )
    #1,909
    0
  9. #1888 Ljchompoo25 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:40
    ชอบบอนจังที่สุดเลยยยยยย มิตรภาพอันยิ่งใหญ่ทำให้นึกถึงฉากที่อิมเพลดาวน์เลยToT
    #1,888
    0
  10. #1454 khunyaymos (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 00:42
    กลับมาอ่านรอบสอง
    อ่านเนื้อเรื่งแบบละเอียดอิบเลย
    #1,454
    1
    • #1454-1 dark_violeta(จากตอนที่ 7)
      4 เมษายน 2560 / 02:07
      โอ้วว อ่านละเอียดยิบเลยเหรอ ขอบคุณนะคะ ^^
      #1454-1
  11. #1252 l3oss_it (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 00:34
    ช่างหัวพวกสามตัวร้ายไปก่อนเลยเมื่อเจอดาเมทความยิ่งใหญ่ที่สว่างจ้าของกลุ่มหมวกฟาง
    น้ำตาคลอไปกับบอนจัง แทบอยากจะร้องไห้กับความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งนี้ สายสัมพันธ์ที่เรียกว่าเพื่อน
    #1,252
    1
    • #1252-1 dark_violeta(จากตอนที่ 7)
      13 ธันวาคม 2559 / 01:29
      สำหรับบอนจัง เราประทับใจตรงจุดนี้มากๆ
      เพื่อนที่ให้ความสำคัญกับมิตรภาพเนี่ย สุดยอดที่สุดเลยนะคะ
      #1252-1
  12. #1158 zmbyun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 22:19
    อยากให้ป๋ากับเสี่ยได้กันเอง (เอ๊ะ??) 5555555555

    ฟี่น่ะไม่ว่าจะ ญ หรือ ช ก็ดึงดูดคนอื่นๆมาเป็นเพื่อนได้เสมอ //ยกนิ้วให้
    #1,158
    0
  13. #1017 midnight96 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 03:32
    บอนจังมิตรภาพความเป็นเพื่อนนี้สุดยอดไปเลยย
    ปล. โซโลนายคิดอะไรอยู่นะ 5555
    #1,017
    0
  14. #951 วันวานlove...one piece (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:00
    สองผู้ชั่วร้ายร่วมมือกันแล้ว

    ลอว์สู้ๆน้า เราจะคอยเชียร์

    อย่าให้พวกนั้นเจอลูฟี่ง่ายๆน้า

    แต่แหมโซโลช่างจินตนาการน่าดูนะ ฮึๆ(หัวเราะชั่วร้าย)

    ลูฟี่แต่งหญิงต้องน่ารักแน่ๆ อยากให้ลอว์เห็นจัง*0*

    จะออกทะเลแล้ว ตื่นเต้นๆ

    ปล. รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยูน คุณขุนนางพันปี คุณ fall4U [Forgotten] คุณขอแค่รัก

    #951
    0
  15. #855 ~‘!!วม7พs์กs:xา!ลื•๑’~ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 04:19
    อยากจะเห็นลูฟี่ใส่กsะโปsง บ้างจัง (หาsูปในอากู๋เเปป >////<)
    #855
    0
  16. #844 oil_exo-l (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 21:51
    ลูฟี่น่ารักกก
    #844
    0
  17. #838 ทิวา ผู้บ้าวาย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 10:42
    คำว่าเพื่อน คำสั้นๆคำเดียว แต่มีความหมายมากมาย ^ㅅ^
    #838
    0
  18. #635 Buka (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 20:42
    เมื่อสามเมะมาเจอกัน เกาะไม่พังก็ดีเท่าไหร่แล้ว ฟี่น้อยน่ารักเกินห้ามใจใช่ไหมคุณนักดาบ
    #635
    0
  19. #542 จีจี้ซัง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 18:21
    โซโลนายไปทำอะไรในห้องน้ำอ่ะ ///-.,-
    #542
    0
  20. #529 Marshmallow KinG (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 18:47
    โซโล นายไปห้องน้ำทำไมเหรอ 5555
    คิดถึงแซงคูส ตอนนี้ยังเป็น 1 ใน 4 จักรพรรดิ์อยู่รึเปล่าอ่ะ?
    #529
    0
  21. #401 ปิ่นนะคุคุ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 21:39
    รู้สึกอยากดึงบอนจังเข้ามากอด แล้วเอ่ยขอบคุณจริงๆเลยน้าาา ขอบคุณน้า บอนจัง ^^
    #401
    0
  22. #388 Hikari (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 20:51
    คอยากได้ลูฟี่เต็มไปหมดเลยยยยย

    ถ้าเทียบกับพี่เข้กับมิงโก้ขอเชียร์ลอว์กะโซโลดีก่า5555555

    แต่คู่ที่เราเชียร์แบบ 3 โลกมันคืออออออ



    "เอส ลูฟี่!!!!!!!!!!!!!!"



    รักที่สุดแว้ววววววววววววววววว
    #388
    0
  23. #361 Harm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 12:06
    รักบอนจังม่กที่สุดดดดด ลูฟี่แต่งตัวสวยๆบางก็ได้
    #361
    0
  24. #345 จอมโจรแมวดำ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 14:29
    ม้ามืด..เพียบ ระวังไว้น้า
    #345
    0
  25. #332 Chocolate (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 12:47
    บอนจังเป็นคนดีจังเลยนะ T^T ซึ้ง 
    #332
    0