[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 34 : เหล่าคนคุ้นเคย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    5 เม.ย. 63

 

 

 

 

 

ฝนกรดที่โปรยปรายลงมายามดึกดูเหมือนจะทวีความเดือดดาลยิ่งขึ้น เศษไม้ผุพังรอบด้านถูกกัดกร่อนจนเป็นรูพรุน ยกเว้นก็แต่ปราสาทเก่าแก่ที่ได้รับการคุ้มครองจากปราการหิน หนึ่งในพลังพิเศษของพิก้า เสนาธิการคนสำคัญของกลุ่ม

 

 

 

“พวกนั้นโมโหร้ายเป็นบ้า ฉันแค่พูดความจริง ทำไมหมอนั่นต้องใช้กำลังด้วย?”

 

 

 

คนพูดปาดเลือดเหนือจมูกทิ้งด้วยทีท่าหงุดหงิด นี่ต้องลำบากสร้างภาพลวงตาตั้งมากมายเพื่อล่อเจ้าโจ๊กเกอร์นั่นไปทิศอื่น ไหนจะกรงนกนั่นอีก เกือบตายแล้วมั้ยละ !

 

 

 

“ก็คุณดันไปพูดว่าเธอจะต้องตายถ้าไม่คืนผลนั่นไป แต่ตัวเองดันเก็บไว้เองอีกผลนี่นา” ผู้ติดตามสาวหอบหายใจแรง เพราะต้องวิ่งหนีเจ้าของพลังด้ายและพวกลูกน้องที่ร้ายกาจจนแทบจะวนครบรอบเกาะอยู่แล้ว

 

 

 

“ย้อนแยงจริงๆ ถ้าจะมาเพื่อบอกให้เขาคืนผลไม้นั่นให้ลูฟี่ ไหงต้องเอาผลที่ตัวเองชิงมาขึ้นมาโชว์ด้วยคะ !”

 

 

 

นึกแล้วโมโห อยากเขกหัว [L] สักทีจริงๆ

 

 

 

“จริงด้วย บ้าจริง !” คนที่เพิ่งจะสำนึกได้ตาโตโอดครวญ จะปะทะกับพวกที่มีฮาคิราชันย์ก็ทำไม่ได้ง่ายๆ ซะด้วย

 

 

 

“แต่ฉันพูดความจริงนี่นา ลูฟี่ต้องตายอีกรอบแน่ๆ ถ้าไม่ได้กินผลไม้จนครบในเวลาที่กำหนดน่ะ” [L] สะบัดน้ำฝนออกจากฮู้ด เริ่มรู้สึกระคายเคืองผิวนิดๆ เพราะกรดที่ไหลซึมเข้ามาถูกผิว

 

 

 

“อ๊ะ” หยดน้ำกรดสาดกระเซ็นไปถูกผิวของผู้ติดตามสาว เธอรีบป้องใบหน้าไว้ทันที

 

 

 

“ยูเมะ?? เฮ้ เป็นอะไรรึเปล่า?”

 

 

 

พรึ่บ !

 

 

 

หยาดน้ำจากฟ้าที่พร่างพราว แข็งค้างกลายเป็นผลึกแก้วแวววับกลางท้องฟ้าทันที เม็ดฝนหยุดนิ่งอยู่กับที่ คล้ายภาพมายาซึ่งไม่มีวันเกิดขึ้นจริง เด็กหนุ่มรีบวิ่งมาดูสภาพผู้ติดตามคนสนิทพลันเช็ดหยาดฝนที่มีฤทธิ์เป็นกรดออกจากแก้มให้อีกฝ่าย

 

 

 

“[L] ไม่ได้อยากให้คนๆ นั้นตายหรือคะ สรุปว่าคุณต้องการอะไรกันแน่ ?”

 

 

 

เธอถามอย่างไม่มั่นใจ แม้จะเป็นผู้ที่คอยติดตามรับใช้ [L] มาตลอดตั้งแต่ 2 ปีก่อน แต่เบื้องลึกเบื้องหลังที่เด็กหนุ่มมีต่อเจ้าแห่งโจรสลัดผู้หายสาบสูญไปถึง 2 ปีนั้น เธอไม่เคยรู้หรือกล้าถามมาก่อน

 

 

 

“อยากสิ ฉันอยากให้ลูฟี่ตายจะแย่แล้ว จะฆ่าแบบไหนดี ทำให้เลือดไหลออกไปจนหมด ถ่วงไว้ในทะเล? ฟันให้ขาดเป็นท่อนๆ หรือจะตัดแค่คอ? ตอนนี้ก็ยังเลือกวิธีไม่ถูกเลยน้า” เด็กหนุ่มหัวเราะเสียงใสยามเอ่ยตอบ ในดวงตาปรากฏแววแห่งความมาดร้ายอันบริสุทธิ์

 

 

 

อยากฆ่า...บดขยี้ให้คนๆ นั้นหายไปด้วยมือคู่นี้ ทำให้หายไปตลอดกาล

 

 

 

“อืม...แต่ก่อนหน้าอื่น ต้องให้กินผลไม้ให้ครบก่อนละนะ แล้วค่อยตาย”

 

 

 

...ไม่งั้นที่ทำมาทั้งหมดนี้ก็ไม่มีความหมายน่ะสิ...

 

 

 

 

 

 

อรุณแรกบนเกาะสว่างไสวเช่นเดียวกับตะวันเช้าอันแสนอบอุ่น

 

 

 

ภารกิจแรกในเช้านี้คือการเก็บกวาดขนานใหญ่บนชายหาดของเกาะไจแอน แอนด์ สเนค หลังงานเลี้ยงสังสรรค์ต้อนรับการกลับมาของเจ้าแห่งโจรสลัดจบไป งานทำความสะอาดตกเป็นของบรรดาลูกเรือรุ่นเยาว์ พวกเขาต่างกะตือรือร้นกับงานเล็กๆ น้อยๆ นี้ ทั้งอิ่มเอมยินดีที่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในคืนประกาศการกลับมาของกลุ่มหมวกฟาง

 

 

 

บนเรือซันนี่ กลุ่มหมวกฟางที่เพิ่งจะรวมตัวกันครบ กำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าไป คุยเรื่องทิศทางการเดินเรือไปอยู่ในส่วนครัวของเรือ กาแฟสดกรุ่นๆ ชาร้อนและแซนวิซแฮมชีสตั้งอยู่เต็มโต๊ะด้วยบริการชั้นเลิศจากกุ๊กประจำเรือ

 

 

 

“เอาละ เป็นอันว่าพวกเราจะมุ่งหน้าไปที่ฐานทัพของกองทัพเรือเพื่อค้นหาตัว [L] สินะ”

 

 

 

แฟรงกี้กอดอกสรุปผลการประชุม ฟังเผินๆ เหมือนแผนของคนบ้า เป็นโจรสลัดแท้ๆ จะไปบุกรังทหารเรือ แต่อย่างว่า พวกเขาทำเรื่องบ้าๆ มาเยอะเกินจะไปใส่ใจคำครหาแล้ว

 

 

 

“ฟังให้ดีนะพวกนาย [L] น่ะ มีพลังแปลกๆ ที่ควบคุมและเปลี่ยนนิสัยคนได้ คนยักษ์ตัวโตๆ ที่เป็นนักรบตัวจริง ยังวิ่งหนีสะดุดขาตัวเองล้มมาแล้ว หนักกว่านั้นคือหันมาฆ่ากันเอง ดังนั้นต้องปกป้องฉันให้ดีด้วยละ นาย นาย และเธอ”

 

 

 

อุซปชี้ไปทางโซโล ซันจิและโรบินผู้กำลังส่ายหน้าระอาใจ

 

 

 

“นายบอกว่าเรือไร้ธงเป็นของกองทัพเรือใช่มั้ย เป็นไปได้หรือเปล่าว่านั่นจะเป็นกลลวง?”

 

 

 

ซันจิตั้งข้อสังเกต คนที่มีฝีมือหน่อยก็แค่ขโมยเรือของทัพเรือมาเปลี่ยนสัญลักษณ์บนเรือซะ พวกโจรสลัดเจ้าเล่ห์บางคนก็เคยทำแบบนั้น

 

 

 

“คิซารุอยู่กับมัน” อุซปกระซิบเสียงต่ำ ให้ตาย นี่เขาลืมโม้เรื่องนี้ไปได้ยังไง

 

 

 

“หา??”

 

 

 

“ถ้าฉันบอกว่ามันเลวร้ายและน่ากลัวมาก พวกนายก็ไม่ควรสงสัยในข้อนั้นสิ !”

 

 

 

อืม ต้องสงสัยซักหน่อยสิ ก็แกเป็นอุซปนี่...

 

 

 

“จากที่ฉันลองถามคนที่พอมีข้อมูลเรื่องนี้ ดูเหมือนจะมีคนเห็น [L] อยู่กับคนของทหารเรือบ่อยๆ”

 

 

 

นามิช่วยเสริมอีกแรง จริงๆ ตอนนี้เทียบ [L] กับโดฟลามิงโก้แล้ว ดูเหมือนฝั่งโจ๊กเกอร์จะดูซอฟกว่านะ อย่างน้อยๆ พวกเขาก็พอจะรู้ว่าไอ้ปีศาจร้ายนั่นดันมีใจให้ลูฟี่น่ะ แต่ [L] คือตัวตนปริศนา ที่อยู่ๆ ก็มาประกาศตัวเป็นศัตรูด้วย ทั้งยังมีพลังที่ร้ายกาจของผลปีศาจกลายพันธุ์อยู่ในมือ

 

 

 

“บางทีนะครับ ก็แค่ลองคิดเล่นๆ ถ้าเราหันเรือพาคุณลูฟี่ไปหาโดฟลามิงโก้ ไม่แน่ทางโน้นอาจจะเปิดบ้านต้อนรับเราอย่างดีก็ได้นะ แหม่ ก็แค่คิด โย่โฮ่ๆๆๆ” บรู๊คหัวเราะลงลูกคอ

 

 

 

“เราจะไปหา [L]” จินเบเอ่ยขึ้น “แอปเปิ้ลผลนั้นมีความทรงจำเรื่องวันพีซอยู่ด้วย นั่นคือผลที่สำคัญที่สุด”

 

 

 

“เท่าที่รู้เจ้าของผลปีศาจกลายพันธุ์จะมีอารมณ์แปรปรวนรุนแรง เราควรรีบไปเอาคืนก่อนที่คนๆ นั้นจะทำลายผลไม้ทิ้งซะก่อนนะครับ” แซกเห็นด้วยอีกเสียง

 

 

 

“แย่จริง [L] นั่นมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ อยากต่อรองอะไรกับลูฟี่หรือไง” นามิชักหัวคิ้วงุนงง เอาผลไม้ไปได้แต่ไม่กิน ไม่ทำลาย ไม่ขายต่อ เดาใจไม่ออกจริงๆ !

 

 

 

“ฉันก็เห็นด้วยเรื่องที่เราจะมุ่งหน้าไปที่กองทัพเรือ” โรบินสนับสนุน เพราะจากสัญชาติญาณของเธอแล้ว บางที...ไม่สิ น่าจะใช่

 

 

 

“ฉันเชื่อว่าโดฟลามิงโก้จะเป็นฝ่ายมาหาเราเอง”

 

 

 

“ฟังดูพินาศสันตะโรดีนะ”

 

 

 

อุซปหัวเราะเสียงสั่น กาลเวลาขัดเกลาความเป็นนักกรบของเขา แต่จู่ๆ ให้มาเผชิญศึก 2 ด้านอย่าง [L] กับโดฟลามิงโก้นั่นมันไม่ตลกเลยนะพี่น้อง

 

 

 

“ว่าแต่ลูฟี่ละอยู่ไหน?” นักรบจมูกยาวผู้ห้าวหาญเหลียวมองหาตัวการของเรื่องทั้งหมด

 

 

 

“ฉันบอกให้ช็อปเปอร์ไปปลุกแล้ว ยัยขี้เซานั่นเมื่อคืนคงปาร์ตี้เพลินไปหน่อยล่ะมั้ง หลับยาวเลย” นามิบ่นยิ้มๆ

 

 

 

“...” คนที่นิ่งเงียบฟังแผนแบบผ่านๆ มาตลอดชักหัวคิ้ว เหลือบมองไปที่ประตูทางเข้า ยัยนั่นยังไม่ตื่นอีกงั้นรึ ?

 

 

 

โซโลนิ่วหน้าคิดถึงความน่าจะเป็นทั้งหลายในเช้านี้ ข้อความที่เจ้าศัลยแพทย์แห่งความตายนั่นพูดเกี่ยวกับเธอฟังดูไม่ดีเท่าไร อืม แต่ยังไงซะเป้าหมายต่อจากนี้ของพวกเราก็คือเจ้าผลไม้นั่นอยู่ดีนี่นะ

 

 

 

“ซันจิ~ วันนี้มีอะไรกินบ้างเหรอ??”

 

 

 

เสียงวิ่งตึงๆ มาแต่ไกลของกัปตันสาวจอมตะกละดังขึ้น เธอหยุดก่อนถึงโต๊ะอาหารเล็กน้อย กวาดมองเร็วๆ ก่อนจะคว้าแซนวิซที่เหลือหนึ่งชิ้นของโรบินไปทานด้วยสีหน้าแจ่มใส

 

 

 

“เฮ้ ยัยบ๊อง ส่วนของเธอก็มี อย่าไปแย่งโรบินจังสิ”

 

 

 

ซันจิดุอย่างไม่เอาจริงนัก ก่อนเสิร์ฟแซนวิซกับโอวันตินร้อนให้เธอ

 

 

 

“ขอบคุณ หือ อยู่กันพร้อมหน้าเลย ดีจริงๆ ชิๆ” เธอหัวเราะทั้งแซนวิซเต็มปาก สุขใจอย่างบอกไม่ถูกกับความพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้

 

 

 

“เราเพิ่งจะประชุมไปน่ะลูฟี่ ว่าจะเดินเรือไปไหนกันก่อนดี”

 

 

 

จินเบลังเลเล็กน้อยที่จะพากัปตันวกเข้าเรื่องจริงจัง เมื่อเห็นท่าทางแสนสุขของอีกฝ่าย แต่นี่มันเรื่องของเจ้าตัวนี่นะ

 

 

 

“กำลังตัดสินใจว่าจะไปหาใครก่อน ระหว่างโดฟลามิงโก้ กับ [L] น่ะ”

 

 

 

“หือ พวกนายประชุมกันไม่รอฉันเลยงั้นเหรอ” เธอยู่ปากไม่สบอารมณ์หน่อยๆ

 

 

 

“โธ่ลูฟี่ ก็ฉันปลุกเธออยู่ตั้งนานกว่าจะยอมตื่นนี่นา ทำไมเธอถึงได้ขี้เซาแบบนี้นะ” ช็อปเปอร์อดบ่นไม่ได้ มาประชุมสายเลยเนี่ยเห็นมั้ย

 

 

 

“เอ๊ะ งั้นเหรอ ช่างเถอะ ฉันว่าเราไปหา [L] กันก่อนก็ได้มั๊ง? มิงโก้นี่เพิ่งจะเจอกันไปหยกๆ เอง”

 

 

 

ง่ายชะมัด เดี๋ยวสิ นั่นมันใช่ประเด็นเรอะ??

 

 

 

“เออ จริงสิ ลูฟี่ โทราโอะน่ะ ออกเรือไปตั้งแต่เช้ามืดแล้วนะ หมอนั่นฝากบอกว่าให้ระวังตัวด้วย แล้วพบกันใหม่”

 

 

 

แฟรงกี้พูดเมื่อนึกขึ้นได้ เมื่อเช้าเขาตั้งเวลาปลุกตัวเองอัตโนมัติขึ้นเพื่อจะมาตรวจดูความเรียบร้อยของซันนี่ก่อนออกเดินทาง และพบว่าเจ้าพวกโจรสลัดฮาร์ทกำลังขนของไปใส่เรือดำน้ำโพลาแทงค์เพื่อเตรียมตัวไปจากเกาะกันแต่เช้ามืด

 

 

 

ทำไมถึงรีบจากไปนัก ทั้งที่ก็เพิ่งได้เจอกันแท้ๆ?

 

 

 

 

ช่างต่อเรือประจำกลุ่มคาดเดาสีหน้าเรียบเฉยของศัลยแพทย์แห่งความตายไม่ออก แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนักเพราะนั่นคือการตัดสินใจของเจ้านั่นเอง

 

 

 

“อื้อ ฉันรู้อยู่แล้วละ” ลูฟี่พยักหน้าหงึกๆ “หมอนั่นบอกฉันแล้วเมื่อคืน”

 

 

 

เธอนึกทบทวนถึงเสียงทุ้มๆ ที่กระซิบแผ่วอยู่ข้างหู ก่อนที่เธอจะเผลอหลับไประหว่างที่กำลังนั่งคุยกันนั้น เขาบอกว่าพวกเราจะได้พบกันอีกอย่างแน่นอน นั่นเป็นคำมั่นที่นานๆ ครั้งคนแบบโทราโอะจะยอมพูด เธอง่วงจนทนไม่ไหวก็จริง แต่อย่างน้อยก็ยังได้ยิ้มรับไป

 

 

 

...แค่ความแน่นอนนั้นก็เพียงพอแล้ว...

 

 

 

“ลูกพี่ ลูกพี่คร้าบบ”

 

 

 

เสียงตะโกนก้องที่ดังมาจากด้านนอกเรือของบาโธโลมีโอเบี่ยงความสนใจของทุกคนไปได้ คนโดนเรียกคว้าแซนวิซทั้งจานพุ่งตัวไปยังต้นเสียง ร้องถามด้วยความสงสัย

 

 

 

“มีไรเหรอ เมโอ??”

 

 

 

“มีคนมาขอพบพวกลูกพี่ พวกเราจำได้ว่าเป็นคนของโบอา แฮนค็อก กับคนจากวาโนคุนิเลยพามาหาที่เรือน่ะครับ”

 

 

 

บาโธโลมีโอรายงาน ผายมือไปยังสองสาวจากอามาซอน ลิลี่ กับซามูไรท่าทางคงแก่เรียนจากวาโนคุนิซึ่งแต่งกายเต็มยศ

 

 

 

“อ้าว พวกเธอ!”

 

 

 

ลูฟี่ยิ้มแฉ่ง โบกมือรัวๆ ให้สองสาวทันทีที่เห็นว่าเป็นใคร นั่นมันมากาเร็ตกับเพื่อนๆ ใช่มั้ยน่ะ?

 

 

 

“ลูฟี่...?” มากาเร็ต นักรบสาวจากเผ่าอามาซอนลิลี่กระพริบตาปริบๆ มองเด็กสาวผมยาวหน้าตาจิ้มลิ้มที่กำลังโบกมืออยู่บนกาบเรือ นั่นใช่ลูฟี่จริงๆ เหรอ?

 

 

 

“เอ๊ะ ทำไมลูฟี่กลายเป็นผู้หญิงละ?”

 

 

 

เพื่อนสาวร่างยักษ์อีกคนจ้องเขม็งไปยังหน้าอกหน้าใจของใครคนนั้นด้วยความสงสัย เท่าที่ความทรงจำหวนคืนมา ลูฟี่คือโจรสลัดผู้ชายตัวเล็กๆ เจ้าของหมวกฟางและรอยแผลเป็นใต้ตาขวานี่นา

 

 

 

“คิดถึงพวกเธอจัง แฮนค็อกเป็นยังไงบ้างเหรอ?”

 

 

 

เด็กสาวกระโดดตุบลงมาจากเรือ เดินเข้าไปหาเพื่อนๆ ที่เพิ่งจะเดินทางมาจากแดนไกลด้วยท่าทีเป็นมิตร พวกเธออึ้งอ้ำอยู่ครู่หนึ่ง กวาดสายตามองเด็กสาวตรงหน้าอย่างถี่ถ้วนอีกครั้ง ก่อนเหลียวมองไปทางบรรดาลูกเรือที่ยังคงยืนดูเหตุการณ์อยู่บนเรืออย่างสงบ เมื่อพบว่าไม่มีสิ่งผิดปกติจึงเริ่มวางใจ

 

 

 

“คือว่า...พวกเราสังกัดกองเรือเร็วของคุจา ได้ยินข่าวการกลับมาของเจ้าแห่งโจรสลัดโดยบังเอิญเลยลองแล่นเรือตามมาน่ะ”

 

 

 

มากาเร็ตพูดยิ้มๆ ปกติเธอไม่ได้ไว้ใจใครง่ายๆ แต่กับเด็กสาวที่ดูแล้วน่าจะเป็น ‘ลูฟี่’ คนนี้ เธอกลับรู้สึกสนิทใจด้วยอย่างน่าประหลาด

 

 

 

“จักรพรรดินีของพวกเรา ทนทรมานกับความทรงจำที่สูญหายไปเมื่อประมาณสองปีที่แล้วมานาน ท่านจำได้ว่ามีคนที่รักสุดดวงใจอยู่คนหนึ่ง แต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก” โจรสลัดสาวแห่งอามาซอนอธิบาย

 

 

 

“จู่ๆ ไม่นานมานี้ท่านแฮนค็อกก็สั่งให้พวกเราออกตามหา ‘ลูฟี่’ จริงๆ ก็คือ พวกเราเพิ่งจะจำนาย...เอ้อ เธอได้ไม่นานนี่เอง”

 

 

 

“หือ แบบนี้ลูฟี่ก็ไม่มีเจ้า ‘ถุงทอง’ อะไรนั่นที่มากาเร็ตพูดถึงบ่อยๆ แล้วสิ?”

 

 

 

อันเฟลันดร้า เพื่อนร่างยักษ์ที่ยังคงจดจ้องหน้าอกลูฟี่ไม่วางตาถามยิ้มๆ ก่อนจะถูกเพื่อนสาวถองรัวๆ ใส่ต้นขา หลังได้ออกทะเลในฐานะโจรสลัดของเผ่า มากาเร็ตก็ได้เข้าใจความหมายของไอ้ถุงทองนั่นในที่สุด นับเป็นความอับอายประการหนึ่งในชีวิตเธอเลยทีเดียว

 

 

 

“ถุงทอง? ฟังดูซุปเปอร์คูลน่าดูแฮะ มันคืออะไรรึ?” แฟรงกี้ถาม คำๆ นี้มันช่างกระตุ้นต่อมความอยากรู้ของเขาซะจริง

 

 

 

“หยุดน่า อย่าสร้างความอับอายให้สุภาพสตรีไปมากกว่านี้เลย” ซันจิพ่นควันบุหรี่หน่ายๆ ดูเหมือนสมัยโน้น ยัยนั่นจะเที่ยวไปสร้างความเข้าใจผิดๆ ให้สาวๆ ผู้แสนบริสุทธิ์ทั่วทั้งเกาะเลยสินะ

 

 

 

“น่าเสียดายจริง แต่ไม่มีแล้วละถุงทองอะไรนั่น อ๊ะ พวกนาย อืมม ไม่คุ้นหน้าเลย พวกของคินเอมอนเหรอ?” เธอหันไปให้ความสนใจกับแขกอีกสองคนที่เหลือ ดูจากเสื้อผ้าหน้าผม เจ้าพวกนี้คงจะเป็นซามูไรแน่ๆ

 

 

 

“พวกเราเป็นทูตจากวาโนคุนิขอรับ ข่าวเรื่องท่านลูฟี่กลับมา เจ้านายของพวกเราได้ทราบจากเครือข่ายพันธมิตรแล้ว แต่ท่านติดงานเลยใช้ให้พวกเรามาเก็บภาพของพวกท่านไปให้แทนน่ะครับ” คนเป็นทูตเอ่ยอย่างเป็นทางการ

 

 

 

“ท่านโมโมโนสุเกะต้องการทราบแค่ว่าท่านโอนามิ กับท่านโอโรบินสบายดีมั้ย เท่านั้นขอรับ” ทูตอีกคนแทรกขึ้นก่อนจะโดนพัดใหญ่ๆ ในมือเพื่อนข้างๆ ตบป้าบกลางกบาลเข้าให้

 

 

 

“ไร้มารยาทเสียจริง พวกเราเป็นทูตนะ จะให้ใครรู้ว่าพวกเราไม่ได้มาเพราะเป็นห่วง แต่มาเพื่อเก็บภาพสาวงามไม่ได้ เข้าใจมั้ย?!”

 

 

 

อืม...สรุปใครโง่กันแน่?? ลูกเรือกลุ่มหมวกฟางลอบคิดเพียงในใจ

 

 

 

“เจ้านาย? อะไรกัน เจ้าเด็กหัวดื้อน่าโมโหนั่นได้เป็นเจ้านายของเกาะแล้วเหรอ น่าสนใจจริงๆ ชิๆๆ” เธอหัวเราะชอบอกชอบใจ เมื่อก่อนยังเป็นแค่เด็กเอาแต่ใจที่ไม่กล้าออกความเห็นอะไรด้วยตัวเองอยู่เลย

 

 

 

“ไหนๆ ท่านลูฟี่ก็กลายเป็นสาวงามไปแล้ว พวกเราขอถือโอกาส วาดไปให้ท่านโมโมโนสุเกะได้ยลเสียเลยนะขอรับ” ทูตทั้งสองโค้งกายลงต่ำพร้อมๆ กัน

 

 

 

“รูปการณ์แบบนี้ นี่พวกเราโดนมองข้ามอยู่ใช่มั้ยครับเนี่ย” บรู๊คหัวเราะติดจะขำมากกว่าถือสาอะไร

 

 

 

“ใช่ขอรับ จะวาดไปให้ท่านเจ้าเมืองดูแค่ 3 สาวเท่านั้นละครับ โครงกระดูกไม่เกี่ยว” ทูตทั้งสองหันมาตอบพร้อมๆ กัน

 

 

 

“อะไรมันจะเป็นทูตที่น่าโมโหขนาดนี้ครับเนี่ย ปล่อบครับ ปล่อยโผมม!”

 

 

 

คนโดนกีดกันเพราะเป็นแค่โครงกระดูกปรี๊ดแตกทันที ชักดาบเตรียมเข้าไปฉะกับทูตแต่โดนแฟรงกี้ที่เป็นผู้ใหญ่กว่าขวางไว้

 

 

 

ว่าแต่ใครแต่งตั้งให้มันสองตัวเป็นทูตเนี่ย สัมพันธไมตรีล่มจมหมด...

 

 

 

 

 

หลังได้พูดคุยไถ่ถามสารทุกข์ รวมไปถึงนั่งเป็นแบบให้พวกทูตวาดรูปเสร็จ พวกสาวๆ จากอามาซอนลิลี่ และทูตทั้งสองก็ขอตัวอำลาเพื่อนำข่าวดีที่แท้จริงนี้ไปรายงานเจ้าเกาะของตัวเอง พันธมิตรจากทั่วทุกสารทิศเริ่มจะทยอยจากไป และตั้งมั่นกับภารกิจใหม่ที่ได้รับ...ค้นหาผลไม้แห่งความทรงจำทั้งสอง

 

 

 

“ดูเหมือนว่าการรวมกลุ่มพันธมิตรครั้งนี้จะได้อะไรหลายอย่างนะหมวกฟางจัง !” บอนจังร้องทักพวกลูฟี่จากด้านข้างซันนี่ ข้างกายเขาคือเรือหงส์ขาวลำเล็กที่ดัดแปลงไว้สำหรับนั่งได้ไม่กี่คน ทั้งยังติดตั้งไอพ่น นวัตกรรมสุดทันสมัยของแฟรงกี้ไว้โดยเฉพาะ

 

 

 

“อื้อ นั่นสิ”

 

 

 

เธอฉีกยิ้มตอบรับ บอนจังคือคนที่ไม่ว่าจะเมื่อไรก็คอยช่วยเหลือเธอโดยไม่หวังผลตอบแทนเสมอ ส่วนใหญ่บอนจังพูดอะไร เธอก็มักจะเห็นด้วยตามนั้น

 

 

 

 

“ใช่ ถึงสิ่งที่ต้องชิงคืนมาจะอยู่ในมือของคนที่ระบุหลักแหล่งไม่ได้ทั้งคู่ แต่ได้พรรคพวกมาช่วยแบบนี้ ก็น่าจะพอมีหวังละนะ” นามิร้องตอบแทนเพื่อนไป

 

 

 

“นั่นน่ะ ก็คือ พลังของมิตรภาพยังไงละ ใช่ม้า!” คนพูดพยักหน้า ระริกระรี้ขึ้นมาทันใด “ดังนั้น ฉันก็จะไปบ้างละ!”

 

 

 

“หือ ไปไหนเหรอ?” ลูฟี่เลิกคิ้ว

 

 

 

“หมวกฟางจังคือว่านะ ตอนนี้น่ะ ในที่สุดนายก็ได้พรรคพวกบนเรือกลับมาจนครบแล้ว ฉันคิดว่า...ฉันอยากจะออกเดินทางไปที่โมโมอิโระ เกาะของท่านอีวานคอฟบ้าง บางทีคงจะมีพรรคพวกของฉันเหลืออยู่ที่นั่น แล้วก็ยังมีข้อมูลบางอย่างที่ฉันอยากจะไปถามท่านอีวาด้วยตัวเองอยู่” บอนจังยกนิ้วโป้งให้เพื่อนคนสำคัญด้วยรอยยิ้มที่ทั้งแสนกว้างและจริงใจ

 

 

 

“ถ้ามีอะไรที่ฉันทำได้...”

 

 

 

นั่นก็คงจะเป็นเรื่องค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องเจ้าผลไม้นั่น...

 

 

 

“บอนจัง !” ร่างปราดเปรียวกระโดดวูบลงจากปีกซ้ายด้านข้างของเรือลงมาหาเพื่อน เธอกลั้นน้ำตาที่รื้นขึ้นมากระทันหันไว้ คว้าเพื่อนคนดีเข้ามากอดไว้แน่น

 

 

 

หนึ่งมิตรภาพ...หนึ่งความทรงจำ

 

 

 

อลาบาสต้า อิมเพลดาวน์ รวมไปถึงการช่วยให้เธอฟื้นคืนมาจากความตาย ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ตาม ความจริงใจของบอนจังก็หาที่สุดไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่ส้ำค่าที่สุดสำหรับเธอจริงๆ

 

 

 

“เดินทางปลอดภัยนะ” ลูฟี่ยิ้มกว้างยามกอดเพื่อนเอาไว้ เต็มตื้นกับความมีน้ำใจของอีกฝ่าย ใจหายที่ต้องลาจาก

 

 

 

“ขอบคุณ ขอบคุณนะ บอนจัง...”

 

 

 

“ช่างเถอะ ฮึก ไม่เห็นจะเป็นไรเลยย”

 

 

 

...แม้แต่ในนรก ก็ยังมีดอกไม้แห่งมิตรภาพดอกหนึ่งเบ่งบาน หลงเหลือ กลีบดอกไม้ไว้บนรอยคลื่นที่แวะเวียนเข้าหา และสักวันจะขอทำให้ดอกไม้นั้นเบ่งบานอีกครั้ง...

 

 

 

แล้วพบกัน...แล้วพบกันใหม่

 

 

 

กระเทยร่างโย่งโอบกอดเรือนร่างเล็กบอบบางของเพื่อนไว้แน่น น้ำตาไหลอาบแก้มเพราะไม่อาจกลั้นไว้ได้ การที่เราพบเจอกับคนที่อยากจะมอบความจริงใจ ให้ และได้รับความจริงใจตอบ...มันช่างดีเหลือเกิน

 

 

 

“งั้น ฉันไปละนะ พวกนายก็เดินทางปลอดภัยเหมือนกันนะ !” บอนจังปาดหยาดน้ำตาทิ้งไป หันหลังควับไปทางเรือลำน้อยของตัวเอง เผยให้เห็นอักษร ‘วิถีกระเทย’ อันหนักแน่นบนแผ่นหลัง

 

 

 

“โฮ บอนจังงงง”

 

 

 

แฟรงกี้ ช็อปเปอร์และอุซปร่วมผสมโรงไปกับฉากชวนน้ำตาไหลนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100% เฮ้

 

น่าเสียดายนะมากาเร็ต ฟี่ไม่มีถุงทองซะแล้วlol

คนรู้จักสมัยก่อนพากันมาหาบ้างแล้ว

สงบสุขก่อนโหมโรงเข้าสู่การช่วงผลไม้คืนจาก [L] ค่ะ

 

แอบแปะภาพฟี่โกะที่ไปคอมมิซ Enfer ไว้ ฟี่สวยอลังการมาก ฟินไปอีกก(●´∀`●)

link คนวาดนะคะ click

 

 

 

 

 

 

 

50% ค่าา

ไปเรื่อยๆ เหนือ่ยก็พัก เราว่ามีหลายคนที่สงสัยว่า [L] คือใครทำไมอยากฆ่าลูฟี่

เบื้องลึกเบื้องหลังระหว่างลูฟี่กับ [L] จะได้เฉลยเต็มๆ ในช่วงหลังค่ะ

ขอบคุณมากๆ ที่ติดตามและช่วยคอมเม้นให้กำลังใจนะคะ ^^

 

 

 

 

10% เย้ น้อยจัง //โดนปาขวด

ขออภัยในความน้อยค่ะพอดีอยู่บ้านเพื่อน เลยอัพใส่ในนี้ไว้ซะเลย ^^

ไว้จะค่อยๆ มาต่อ % ที่เหลือนะคะ

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2070 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 15:51

    ถุงทอง อุ๊บ555กลั่นขำไม่อยู่

    #2,070
    0
  2. #1955 Traveler The Fool (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 02:01
    อื้อหืออ นี่คือสิ่งที่เราคิดไว้ตั้งแต่ตอนแรกๆเลยว่า ถ้า แฮนค็อก มาเห็นลูฟี่สภาพนี้จะเป็นยังไง55555 ดีนะที่ไม่ได้ตามหาด้วยตนเอง ไม่งั้นคง... อ่านะ55555555
    #1,955
    1
    • #1955-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      5 มีนาคม 2561 / 13:55
      แฮนค็อกคงจะเงิบไปนิดหน่อย แต่ถ้าความรักที่นางมีต่อลูฟี่ทรงพลานุภาพแรงพอ อาจทำให้ทุ่งลิลลี่บานได้ //อิอิ
      #1955-1
  3. #1862 NaYae Towa (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 21:24
    เรื่องนี้นี่ลับลมคมในเยอะจริมๆค่ะ อ่านมาหลายตอนแล้ว สนุกดีค่ะ
    ปล.อาจจะไม่เกี่ยวค่ะ แต่อ้ากกก ว้าก-- คนนี้เองเหรอที่ไปคอมมิชคุณเฝอ 55 โอ้ว ตามเพจฝั่งนั้นอยู่เลยค่ะ แต่ไม่นึกว่าจะได้เข้ามาอ่านแบบนี้ ว้าย 5555
    #1,862
    1
    • #1862-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      24 กันยายน 2560 / 10:52
      เอ๋ ขอบคุณนะคะ 555 อ๋อ ใช่ค่ะะ ดีใจมากๆ ที่คุณเฝอยอมวาดให้ คุ้มกับการรอมากก >v<
      #1862-1
  4. #1417 ManowandManow (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 09:30
    [L]อาจเป้นลูกที่สร้างขึ้นมาก้ได้ แต่ลูฟี่ไม่ฉลาดขนาดนั้น งั้นเอาตามคนอื่นผั---แอ๊กก คนสุดท้ายของฟี่ อ๊าก!!!.โดนมีดแทง
    #1,417
    1
    • #1417-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      1 เมษายน 2560 / 01:17
      5555555 แง้ [L] นายอาจจะได้ตำแหน่งนั้นไปก็ได้นะ ทำไมคนเดางี้หลายคนจัง 55
      #1417-1
  5. #1404 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:02
    นั่นซิ ตกลง L เป็นใคร ได้ผลไม้กลายพันธุ์มาได้ยังไง แล้วอยากฆ่าลูฟี่ทำไมละ L ถือกำเนิดขึ้นมาในช่วง 2 ปีที่ลูฟี่หายไปใช่ไหม งั้นความคิดอ่านก็คงเป็นเด็กมากอ้ะ แบบนี้ก็เลยต้องมีผู้ติดตามบวกหน้าที่ดูแล L ด้วยสินะ L ให้บรรยากาศเหมือนอยู่กับลูฟี่เลย (ยกเว้นความคิดชั่วร้ายที่มีอ่ะนะ^^") ทั้งความซื่อบื้อ บ้า และไม่คิดหน้าคิดหลัง แถมยังมีเจตนามุ่งมั่นกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งด้วย เป็นเสี้ยววิญญาณของลูฟี่ที่หลุดออกมาตอนนิทราไม่รู้ตื่นอยู่ก้นทะเลหรือเปล่าหว่า



    เออ เราก็ว่าอยู่ เอาผลไม้นั่นมาโชว์ต่อหน้าต่อตา แล้วดันพูดประโยคนั่นออกมาต่อหน้าคนอารมณ์รุนแรงอย่างมิงโก้ด้วยอ้ะ เสี่ยทั้งหวงทั้งห่วงลูฟี่ แถมเห็นผลไม้ผลสุดท้ายซึ่งๆ หน้าแบบนั้น L รอดตายมาได้ก็เก่งมากๆ แล้วละ^^" นั่นแน่ จะให้ลูฟี่ได้กินผลไม้แห่งความทรงจำทั้งหมดก่อนแล้วค่อยลาสช็อตจริงด้วย ในใจของ L มันต้องมีเบื้องลึกอะไรแน่ๆ เพราะถ้าหากต้องการกำจัดลูฟี่ให้ได้ผลจริงๆ ต้องเลือกช่วงที่ลูฟี่ยังไม่สมบูรณ์ไม่ใช่เหรอ หรือว่ามันคือความสุขและสนุกที่ได้จัดการเจ้าแห่งโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งลงได้อย่างราบคาบ หรือว่าต้องการแย่งชิงทั้งชีวิตและพลังอันแสนสมบูรณ์แบบทั้งหมดของลูฟี่ อยากเห็นลูฟี่และ L เผชิญหน้ากันจริงๆ^^



    555ช่ายๆ มันเป็นเพียงแค่ความคิดของบรู๊คเท่านั้น (ที่เราก็แอบสนับสนุนน้า^^) เพราะถ้าหากทำจริงๆ มิงโก้คงไม่ปล่อยให้ลูฟี่หลุดมือไปอีกแน่ แล้วทีนี้ก็จะเกิดสงครามกับแฟมิลี่และพันธมิตรของลูฟี่แทน555 แต่ว่าตอนนี้พันธมิตรจากคุจาและวาโนะเข้ามาเยี่ยมเยือนลูฟี่แล้ว อ่ออ๊อย สงสารแฮนค็อกรางๆ สุดที่รักของนางกลายเป็นสาวน้อยน่ารักไปซะแล้ว^^"



    แล้วจากนี้จะมุ่งหน้าไปทางไหนกัน เห็นด้วยนะว่าให้ไปตามหา L ก่อน เพราะมิงโก้ยังไงก็ต้องมาหาลูฟี่แน่นอนอยู่แล้ว ไม่ต้องไปตามหาหรอก555 แต่ไม่แน่ L อาจเป็นฝ่ายมาหาเองก็ได้ แล้วลอว์ที่แยกตัวออกไปตั้งแต่เช้าตรู่นั่นละ เราว่าลอว์คงจัดการอะไรตามลำพังอีกตามเลย ทำไมคุณหมอให้บรรยากาศลึกลับและซึมเซาแบบนั้นละ เป็นคนเดียวที่จำลูฟี่ได้ ก็เลยแบกรับความเจ็บปวดไว้ทั้งหมด พอเจอกัน ลูฟี่ดันจำลอว์ได้ในสิ่งที่ไม่ควรจำซะอีก แล้วตอนนี้ลอว์ก็ยังพยายามทำทุกอย่างให้ลูฟี่อีก เห็น dead flag ปักมาบนหัวคุณหมอชัดขึ้นๆ เลยเนี่ย ไม่น้า ให้ลอว์สมหวังเถอะ สงสารคนรักมั่นและเฝ้ารอลูฟี่มาตลอด ว่าแต่เมะทุกคนก็รอเหมือนกันนะ555
    #1,404
    1
    • #1404-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      30 มีนาคม 2560 / 02:07
      ตัวตนของ L น่าสงสัยมากๆ ใช่ม้า เราคิดเรื่องL เอาไว้ และก็คงจะดีถ้าคนอ่านรู้สึกสนุกกับตัวตนของ L สักนิดก็ยังดีจ้า ถึงจะเป็นเด็กที่ร้ายกาจมากๆ ก็เถอะ อภิญเดาไปก่อน ไงเราก็ต้องเฉลยทั้งหมดอยู่แร้น ^^

      เกือบตายเพราะมิงโก้เลยมั้ยเล่า L หนอ L แถมผลที่อยู่กับ L ยังเป็นอันที่มิงโก้อยากได้ที่สุดด้วย งี้เขาเรียกเข้าถ้ำไปกระตุกหนวดเสือทีเดียว 3 เส้นเลยมั้ยละ ^^" อืม สักวัน Lกับฟี่ก็ต้องเผชิญหน้ากันอยู่แล้ว เราเองก็อยากจะแต่งไปให้ถึงช่วงนั้นไวไวเหมือนกันจ้า

      ความคิดของบรู๊คน่าสนใจมาก และก็คงจะลงเอยแบบนั้นเพราะเสี่ยเองก็อยากเจอฟี่สุดๆ แต่น่าเสียดาย ฟี่อยากไปหา L มากกว่า โถๆ เสี่ย แฮนค็อก ถ้าไม่สนเรื่องเพศ คงได้ดอกยูริเบ่งบานแน่ๆ 555

      ลอว์ เสี่ย L สุดท้ายก็จะได้กลับมาเผชิญหน้ากับฟี่อีกครั้งในรูปแบบนึงอยู่ดี เราหวังว่าจะแต่งออกมาให้คนอ่านรู้สึกสนุกไม่มากก็น้อยจ้า พยายาม ไฟ้ติ้งง
      #1404-1
  6. #1357 SanaYun (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 00:20
    เริ่มจะมีลับลมคมมีด(?)เอ้ย!คมนัยสะแล้วสิ
    รอน้าาาาาาา
    #1,357
    1
    • #1357-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      25 มีนาคม 2560 / 21:58
      ขอบคณที่รอค่าา สู้ตัยย > <
      #1357-1
  7. #1355 Takoyaki134 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 17:59
    บางที [L] อาจจะเป็นสะมีย์(?)ที่ถูกหนูฟี่ทิ้งก็ได้ค่ะ------------- XD
    #1,355
    1
    • #1355-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      21 มีนาคม 2560 / 23:43
      อะไรก็เป็นไปได้ค่ะ 555 ลุ้นเป็นเพื่อนกันนะคะ ^^
      #1355-1
  8. #1353 master ta (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 06:35
    จริงอย่างแฟรงกี้ว่า ล้มจมจริงๆ555
    #1,353
    2
    • #1353-1 master ta(จากตอนที่ 34)
      21 มีนาคม 2560 / 06:40
      เอ้ ไม่สิ อย่างที่ทุกคนว่ากัน555
      [L]ก็ยังเป็นบุคคลน้าสงสัยเช่นเดิม ฮืม!! ถ้าจะแค้นขนาดนั้น ขอแบบตรงๆ ไม่เล่ห์เยอะได้ไหม หมั่นไส้จริง ลึกลับมาก5555
      #1353-1
    • #1353-2 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      21 มีนาคม 2560 / 23:32
      55 เป็นทูตที่ไม่ไหวเลยนะเนี่ย [L] ปริศนาเยอะ แต่รับรองว่าเราจะเฉลยให้หมดเปลือกอย่างแน่นอนค่ะะ ^^
      #1353-2
  9. #1352 Buka (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 21:04
    ด้านเทนคุงกำลังดุเดือดส่วนฟี่น้อยยังชิวๆ
    #1,352
    1
    • #1352-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      21 มีนาคม 2560 / 23:23
      ฟี่ชิลตลอด ต้องเผชิญหน้าค่อยดุเดือดอีกครั้งค่ะ อิอิ
      #1352-1
  10. #1351 Good morning. (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 17:16
    [L] ก็คือสามีคนสุดท้ายที่ฟี่จังจะได้(?) #โดนเตะ
    #1,351
    1
    • #1351-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      20 มีนาคม 2560 / 20:27
      ไม่แน่ค่ะ //555 #เอ๊ะยังไง
      #1351-1
  11. #1350 SanaYun (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 13:33
    ย้อนแย้งดีจังนะ[L]น่ะมีควัมแบบรอความทรงจำคัมแบคก่อนค่อยฆ่าหรอทำไมมีความอยากให้ความทรงจำคำแบคกันนะยิ่งอ่านยิ่งค้าง555รอมาต่อน้าาาาา
    #1,350
    1
    • #1350-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      20 มีนาคม 2560 / 16:06
      ใช่ค่ะ ก่อนฟี่ตาย [L] อยากให้ฟี่จำบางอย่างได้ก่อน มันอะไรกันหนอ แต่ทำให้คนอ่านอยากรู้ได้ เราก็ดีใจ ^o^
      #1350-1
  12. #1349 Claudia my name (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 13:19
    อยากให้มีรูปตัวอย่างที่คล้ายLที่สุดอะ จะได้มโนระหว่างอ่านถูก ว่าตัวหน้าตาอย่างงี้ทำอย่างงี้นะ555 ว่าแต่ผู้ติดตามตัวใหญ่ไหม//เดี๋ยวๆนั่นไม่ใช่ประเด็น
    ปล. ลอว์ละ, มิงโก้น่าจะฆ่าให้ตายเลย!
    #1,349
    1
    • #1349-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      20 มีนาคม 2560 / 16:05
      เราก็อยากหารูปตัวอย่างเหมือนกันค่ะ เสียดายไม่ค่อยมีอิมเมจที่โดนใจ แต่ [L] ในความคิดน่าจะเกรียนเหมือนเสี่ยวัยเด็ก แต่ติ๊งต๊องกว่านิดหน่อยค่ะ 55
      #1349-1
  13. #1346 cho-lee sungmin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 01:03
    อยากรู้ที่สุดคือ [L] เกี่ยวข้องอะไรกับลูฟี่ ทำไมอยากฆ่าลูฟี่จัง งง
    #1,346
    1
    • #1346-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      20 มีนาคม 2560 / 10:59
      คงจะเคยมีความหลังกันมา ได้เฉลยแน่นอนในอนาคตค่ะ ^^
      #1346-1
  14. #1345 tarun091245 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:44
    กำลังงงว่า [L] คือไรกันแน่???
    #1,345
    1
    • #1345-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      20 มีนาคม 2560 / 10:59
      ได้เฉลยแน่นอนในอนาคตค่ะ ^^
      #1345-1
  15. #1344 master ta (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:09
    นึกว่าจะแบบคนรู้จักของลูฟี่ก่อนความทรงจำหาย ที่ไหนได้ = = สักยกไหม[L] จะสู้ขาดใจเลยเพื่อฟี่จัง
    #1,344
    1
    • #1344-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      20 มีนาคม 2560 / 10:58
      นั่นสินะคะ [L] เป็นใครกันนะะ ทำไมต้องปองร้ายฟี่ด้วย
      #1344-1
  16. #1341 FrOzEn❄️ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 22:07
    เดาใจไม่ถูกเลยค่ะ
    #1,341
    1
    • #1341-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      19 มีนาคม 2560 / 22:21
      ลุ้นกันค่ะว่าร้ายหรือดีกันแน่ ^^
      #1341-1
  17. #1340 SanaYun (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 22:02
    ง่ะไอตอนแรกก็คิดว่าแอลจะมาดีแต่พออ่านเท่านั้นแหละอยากจะปาทุเรียนใส่แอลจิงๆเห้อมมมมม
    #1,340
    1
    • #1340-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      19 มีนาคม 2560 / 22:20
      [L] จะรู้จักทุเรียนมั้ยหนอ 555 หมอนี่มันตัวอันตรายจริงๆ
      #1340-1
  18. #1338 marsmahik (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 21:44
    อะไรฟะแกนี่มัน....ไม่รู้จะพูดอะไรดีเลยอ่ะ
    #1,338
    1
    • #1338-1 dark_violeta(จากตอนที่ 34)
      19 มีนาคม 2560 / 22:19
      ความคิดแลดูโหดร้ายจริงๆ ...
      #1338-1