[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 28 : เกาะคนยักษ์ถูกบุกรุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

 

 

 

 

 

 

 เช้าวันใหม่ที่อากาศแสนจะสดใส ราวกับจะบ่งบอกถึงฤกษ์งามยามดีบางประการ  

 

 

 

แน่นอนว่าเช้าแบบนี้กลางทะเลของโลกใหม่ไม่ใช่สิ่งที่พบเจอได้บ่อยนัก หลายคนบนเรือเธาซันด์ ซันนี่ถูกกระตุ้นด้วยแสงแดดอบอุ่นยามเช้าให้บิดขี้เกียจตื่นจากห้วงฝัน ไม่เว้นแม้แต่จอมขี้เซาประจำเรืออย่างกัปตันและนักดาบยังตื่นมานั่งรับอรุณกันที่ห้องโถงของเรืออย่างพร้อมเพรียง

 

 

 

“เอาละ ทุกคน เราใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางในคราวนี้กันแล้ว !”  

 

 

 

นามิขยับล็อกโพสในมือก่อนหันไปยกกาแฟกรุ่นๆขึ้นดื่มด้วยสีหน้าแช่มชื่น คำประกาศนั้นเรียกเสียงเฮฮาครื้นเครงให้กับทุกคนในห้อง

 

 

 

“ในที่สุดก็จะได้เจออุซป และได้ผลไม้แห่งความทรงจำอีกผลคืนมาสักทีนะ”  

 

 

 

“ชักจะสงสัยแล้วสิ ว่านักรบแห่งท้องทะเลของเราจะเป็นยังไงบ้าง” โรบินหัวเราะเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ เขยิบเข้าไปนั่งเคียงข้างลูฟี่และสางผมที่เกือบๆ จะเป็นสังกะตังให้กัปตันของตัวเองเสียหน่อย  

 

 

 

ไปถึงเกาะต้องบังคับจับอาบน้ำให้ได้ สาวสองประจำเรือลอบส่งสายตาให้กัน

 

 

 

“ตื่นเต้นชะมัด จะได้เจออุซปซะที อิอิ” ช็อปเปอร์ละเลียดดื่มนมสดในแก้วประจำตัว อุซป หมอนั่นคือสีสันของเรือซันนี่ พวกเรากอดคอกันร้องเพลง ทำเรื่องไม่เป็นเรื่องด้วยกันอยู่เสมอ ไม่มีใครไม่คิดถึงหมอนั่นหรอก

 

 

 

“เจ้านั่นมีวิธีเอาตัวรอดดีๆ เสมอแหละ” ซันจิเอ่ยยิ้มๆ ขณะเสิร์ฟออเดิร์ฟยำวุ้นเส้นโรยหน้าด้วยปลาทะเลอบกรอบลงกลางโต๊ะ

 

 

 

“คิดถึงหมอนั่นชะมัด !”  

 

 

 

กัปตันสาวจิ้มฮอทดอกร้อนๆ กินพลางหัวเราะร่า ป่านนี้เจ้านั่นทำอะไรอยู่น้อ  

 

 

 

“จริงๆ แล้วจนตอนนี้ก็ยังติดต่อคนบนเกาะไม่ได้ ฉันค่อนข้างจะกังวลนิดหน่อย”  

 

 

 

 จินเบที่นั่งเงียบมาพักใหญ่ปิดแววกังวลในน้ำเสียงไม่มิด ผลไม้นั้นเขาฝากไว้กับฮัจรูดิน หนึ่งในคนยักษ์ที่เป็นพันธมิตรของกลุ่ม แต่เมื่อได้รู้ว่าอุซปอยู่ที่นั่น ผลไม้คงถูกส่งต่อให้อุซปไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย

 

 

 

 

“ไจแอนด์ แอนด์ สเนค เป็นเกาะลูกของหมู่เกาะเอลบาบู ปราการในตำนานของเหล่าคนยักษ์ ยากมากที่จะเกิดเรื่องขึ้นที่นั่น”  

 

 

 

 

โรบินเอ่ยคลายความกังวลให้อีกฝ่าย รู้ดีว่าจินเบรู้สึกผิดและกังวลอยู่ลึกๆ เรื่องผลไม้แห่งความทรงจำนั่น

 

 

 

“ฉันรู้” เงือกหนุ่มใหญ่พยักหน้า ส่งยิ้มชืดให้นักประวัติศาสตร์สาว อันที่จริงไม่ใช่แค่อุซปหรือคนบนเกาะ แม้แต่อดีตกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ ลูกน้องใต้สังกัดของเขาที่ประจำอยู่ที่นั่นก็ยังติดต่อไม่ได้

 

 

 

แบบนี้มัน...หรือพวกนั้นจะกำลังยุ่ง ?  

 

 

 

“ที่จำได้คือคนบนเกาะนั่นไม่ค่อยพกพาแมลงสื่อสารกันหรอก ฉันอยากรู้ว่าพวกฮัจรูดินจะยังปักหลักอยู่ที่นั่นมั้ย?” แฟรงกี้ที่ลงไปเช็คเครื่องยนต์ในห้องด้านล่างเดินเข้ามาร่วมวงสนทนา

 

 

 

“อยู่สิ ฉันฝากผลไม้ไว้ที่หมอนั่น ตั้งใจว่าจะกลับมาเอาให้เร็วที่สุด แต่นี่มันก็เกือบจะอาทิตย์แล้ว” จินเบให้ข้อมูล ติดต่อไม่ได้แบบนี้ คนที่ฝากของสำคัญเอาไว้แบบเขาจึงยิ่งร้อนใจกว่าคนอื่นๆ

 

 

 

“หมอนั่นไม่เป็นไรหรอก ชิชิ เฮ้ โรบิน นี่เธอทำอะไรน่ะ?”  

 

 

 

ลูฟี่หันไปขมวดคิ้วมองคนข้างๆ มือหลายมือของนักประวัติศาสตร์สาวถักทอเปียเส้นงามขึ้นกลางแผ่นหลังกัปตันของตัวเองเสร็จไปหนึ่งเปียแล้ว

 

 

 

“น่ารักจัง คิกๆ”  

 

 

 

“หยุดน่า โรบิน เธอเอาอีกแล้ว” คนที่ไม่ถูกกับคำว่า ‘น่ารัก’ ทำหน้าเหนื่อยหน่าย

 

 

 

“ถ้าเอาออกจะจับอาบน้ำซะให้เข็ด” นามิฉีกยิ้มแสนกล เปียนี่ทำเอาทะโมนตัวแม่ของเรือดูเรียบร้อยขึ้นจม แหม ก็แค่รูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้นละ  

 

 

 

“อึ๊ก...”  

 

 

 

คนโดนหมายหัวเหงื่อตก อาบน้ำน่ะไม่ได้น่ากลัวเท่าไร แต่โดนยัยพวกนี้จับอาบถือเป็นหายนะชัดๆ!

 

 

 

 

 “มีเปียจะได้ไม่เกะกะเวลาไปผจญภัยไง” โรบินให้เหตุผลที่พอจะฟังขึ้น “จริงมั้ย ซันจิคุง?” ก่อนปรายสายตาไปถามไถ่กุ๊กประจำเรือที่จ้องไม่วางตามาพักใหญ่แล้ว

 

 

 

“อะ เอ้อ...ก็ดีครับ โรบินจัง” ซันจิกระตุกยิ้มเกร็งๆ  

 

 

 

เชื่อมั้ย...จนบัดนี้เขาก็ยังไม่ชินกับความน่ารักเกินพอดีของกัปตันตัวเองเลย ก็เจ้านี่...ไม่สิ ยัยนี่น่ะ ไม่ใช่เลดี้ธรรมดา แต่เป็นลิงหัวโจกของเรือลำนี้ต่างหาก ดังนั้นห้ามหวั่นไหวเด็ดขาด!    

 

 

 

“พอกันที ไอ้เปียบ้า! โซโล ตัดผมยาวๆ นี่ออกให้ฉันที”  

 

 

 

เธอหันควับไปหาที่พึ่งสุดท้าย แต่คนที่น่าจะพึ่งพาได้มากที่สุดกลับเบนสายตาเนือยๆ ไปทิศอื่นซะนี่

 

 

 

“ไม่ชอบเปียหรือไง?” นักดาบหนุ่มเอ่ยราวไม่สนใจ

 

 

 

“โซโล!” ลูฟี่เบิ่งตามองเพื่อนที่ไม่ค่อยจะขัดใจคนนั้นอย่างไม่อยากเชื่อ

 

 

 

“บอกแล้วไง ถ้าขัดขืนจะพาไปอาบน้ำน่ะ?” นามิยิ้มเหี้ยมพอๆกับโรบินที่เริ่มมีสีหน้าเอาจริงเอาจังขึ้น  

 

 

 

“พะ พวกเธอ พักนี้ชักจะบังคับขืนใจกันเกินไปแล้ว”  

 

 

 

นี่กัปตันนะ !

 

 

 

“อาบน้ำซะหน่อยก็ดีนะหมวกฟางจัง พักนี้เธอเริ่มจะส่งกลิ่นตุๆ แล้วด้วย” บอนจังเห็นดีเห็นงามสนับสนุนทันที ถึงเรื่องกลิ่นจะโกหก แต่สภาพเพื่อนสาวช่วงนี้ก็มอมแมมจริงอย่างว่า

 

 

 

“เป็นอันตกลงตามนี้”

 

 

 

“ไหงงั้นเล่า !”  

 

 

 

คนตะโกนก้องอยากจะร้องไห้ ไหงยัยพวกนี้ถึงมีแรงบันดาลใจในการจับเธออาบน้ำสูงนักนะ??

 

 

 

 

 

“เราตกลงกันแล้วนี่ลูฟี่ ถึงเธอจะไม่อยากทำตัวเป็นกุลสตรี แต่เรื่องท่าทางการแต่งตัว ต้องเชื่อฟังพวกเราบ้าง”

 

 

  

เสียงหวานๆ ที่เอ่ยแฝงแววเอือมระอา มือเรียวยังคงตบแต่งแป้งรองพื้น อีกมือเอื้อมไปหยิบบรัชออนสีชมพูเจือส้มธรรมชาติขึ้นมา

 

 

 

“เราตกลงกันตอนไหน? พวกเธอกำลังสนุกอยู่ชัดๆ!?”  

 

 

 

 

 นี่เห็นเธอเป็นตัวตลกไปแล้วหรือไง

 

 

 

“ไม่ร้องไห้สิ แบบนี้ยิ่งน่าเอ็นดู...ไม่สิ เดี๋ยวเครื่องสำอางจะเลอะนะ” โรบินจุ๊ปาก ไม่ปฏิเสธว่าจับกัปตันแต่งตัวนี่มันสนุกจริงๆ

 

 

 

คนฟังห่อเหี่ยวหนักมาก แย่ที่สุด เมื่อไรจะถึงเกาะคนยักษ์เนี่ย อยู่บนเรือ สลัดยัยพวกนี้ไม่พ้นจริงๆ

 

 

 

 

“ฟังนะ ลูฟี่ เห็นแก่ความบันเทิงของพวกเรา แต่งหญิงสักวันเถอะนะ!” ในที่สุดต้นหนสาวก็โพล่งความลับในใจขึ้นอย่างอดไม่อยู่ ส่วนคนถูกขอร้อง...ตอนนี้มีสีหน้าช็อคมาก

 

 

 

“แกล้งกันเห็นๆ!” เธอชี้หน้ายัยเพื่อนตัวดีอย่างเหลืออด  

 

 

 

“เถอะนะ เชื่อว่ามีคนอยากดูหลายคนชัวร์ๆ!”

 

 

 

“หลายคนที่ว่ามันใครกัน!” กัปตันสาวร้องเสียงเหวอ ทั้งช๊อคทั้งหน้าแดง

 

 

 

“นี่อยากรู้จริงๆหรือเปล่า?” โรบินยังคงนั่งกลั้นขำ  

 

 

 

“อืม เหมาะกับวันพีซสีขาว?”

 

 

 

“เกาะอกแบบที่เดินตามชายหาดได้ละ ดีมั้ย?” นามิหันไปรื้อตู้เสื้อผ้าด้วยใบหน้ากระตือรือร้นสุดๆ

 

 

 

“แหม นามิ ใจคอจะให้กัปตันของพวกเราเปิดตัวที่เกาะคนยักษ์เหรอ ฉันคิดว่าโอกาสนี้เอาชุดเรียบๆ ก่อน หือ...? อ้าว ลูฟี่?”

 

 

 

 

 

น่ากลัว น่ากลัวชะมัด !  

 

 

 

เธอซอยเท้าวิ่งพรวดออกมาจากห้องแต่งตัวที่เปรียบเสมือนดินแดนศักดิ์สิทธิ์และพิศวงของพวกสาวๆ ด้วยสารรูปคล้ายคนถูกสูบพลัง บนหน้าเหมือนถูกเคลือบไว้ด้วยสารแปลกๆ  

 

 

 

ไม่เคยคิดมาก่อนว่ากิจกรรมของพวกผู้หญิงจะน่ากลัวขนาดนี้ !

 

 

 

“โอ้ ลูฟี่ ใกล้จะถึงเกาะแล้ว เห็นโน้นมั้ย” แฟรงกี้ที่กำลังขนอุปกรณ์ซ่อมบำรุงเรือขนาดเล็กเดินลงไปในห้องเครื่องร้องทัก ก่อนจะต้องเหลียวมองกัปตันที่วิ่งหน้าตื่นสวนไปอีกครั้ง

 

 

 

“เฮ้ๆ ถึงฉันจะไม่ได้ถือสาอะไรก็เถอะ แต่ตอนนี้เธอเป็นผู้หญิงนา แต่งตัวแบบนั้นมัน...”

 

 

 

“เฮ้...”  

 

 

 

 

 แขนแข็งๆ รวบร่างบอบบางที่วิ่งหน้าตั้งไม่ฟังใครทั้งนั้นไว้ได้ทัน โซโลขึงสายตามองเจ้าตัวเล็กที่ทำตัวแปลกๆ ก่อนจะกลายเป็นฝ่ายตัวแข็งไปซะเอง

 

 

 

“เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ ยัยบ้า!”  

 

 

 

นักดาบหนุ่มร้องดุเสียงข่ม สารรูปแบบนี้มัน...

 

 

 

“หือ ทำอะไรไม่ได้?”  

 

 

 

ยังไม่รู้ตัวอีก! เขาหน้าบึ้งไม่ตอบ แต่หันไปตะโกนเรียกนามิและโรบินแทน  

 

 

 

“หวา หยะ หยุดนะ เจ้าบ้า!” เธอรีบแกะแขนที่เกี่ยวเอวไว้เหนียวแน่นออก แล้วกระโจนไปอุดปากเพื่อนนักดาบทันที

 

 

 

“ต่อไปห้ามเธอเปลือยหน้าอกแบบนี้ต่อหน้าใครทั้งนั้น!” เขาเกาะกุมข้อมือเรียวทั้งสองข้างไว้ พลันขู่เสียงเหี้ยม

 

 

 

“เอ๊ะ...?” เธอกระพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง ก่อนจะก้มลงมองที่เนินอกอวบอิ่มของตัวเองซึ่งบัดนี้เปลือยเปล่า โชคยังดีที่มีเสื้อสีแดงตัวน้อยบดบังไว้ได้บางส่วน แต่ขืนขยับอีกนิด ถึงมีเสื้อก็ไม่มีประโยชน์แล้ว

 

 

 

“เอ๋...” ลูฟี่ทำปากยื่นตอนที่มือหนาของโซโลกระชับสาบเสื้อทั้งสองเข้าหาตัวเธออย่างแรงด้วยความหงุดหงิด เมื่อกี้รีบถลันออกมา จนลืมใส่บราให้ดีก่อน แต่จะว่าไป เมื่อก่อนไม่ต้องสวมบรา เธอก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่ 

 

 

 

“จริงสิ หน้าอกนี่อาจทำร้ายซันจิได้...” ลูฟี่เอ่ยอย่างค่อนข้างสำนึกผิด  

 

 

 

“ต่อหน้าใครก็ไม่ได้ทั้งนั้น !”

 

 

 

“เห ไหงนายต้องหงุดหงิดด้วยเล่า?” ลูฟี่เงยหน้าถามคนที่ตีหน้าถมึงทึงแบบไม่ค่อยแน่ใจนัก  

 

 

 

อารมณ์เสีย? หิวข้าวเหรอ?

 

 

 

“ลูฟี่ ตอนนี้ร่างกายเธอเป็นผู้หญิง” โซโลไม่คิด...ว่าตัวเองจะต้องมาพูดอธิบายอะไรทำนองนี้กับยัยนี่เลยจริงๆ  

 

 

 

“ดังนั้น จะดีมาก ถ้าเธอระวังตัวกว่านี้”

 

 

 

“แย่อ่ะ นี่นายห่วงฉัน ฉันอ่อนแองั้นเหรอ?” เธอเอียงคอมองอีกฝ่าย ยังคงไม่เข้าใจ

 

 

 

“เพราะเธอ...” มีเสน่ห์เกินไป ดึงดูดสายตาเกินไป และเขาไม่ชอบแบบนี้เลย อยากพูดออกไปให้ชัดๆ แต่มันดันขัดกับนิสัยของเขาเกินไปนี่สิ

 

 

 

“นามิ กับโรบิน พวกนั้น น่ากลัวมาก” เอ่ยจบกัปตันสาวก็ทำหน้าปริ่มจะร้องไห้  

 

 

 

“พวกนั้น บังคับฉัน ทำอะไรกับหน้าฉันก็ไม่รู้”

 

 

 

“เออ รู้แล้วน่า ฉันไม่ให้ยัยพวกนั้นทำอะไรเธอแล้ว แต่ก่อนอื่นแต่งตัวให้เรียบร้อย เข้าใจนะ”

 

 

 

“ก็ได้” แม้จะออกแนวฮึดฮัด แต่เพราะเป็นคำพูดของเพื่อนสนิทที่ไม่รู้จะหาใครสนิทได้มากกว่านี้อีกมั้ยอย่างโซโล เธอจึงยอมพยักหน้าหงึกๆ อย่างแสนเชื่อฟัง

 

 

 

“เรือเทียบท่าแล้ว !” แว่วเสียงแฟรงกี้ดังมาแต่ไกล

 

 

 

“ลูฟี่ ไปหาอุซปกันเหอะ !” ช็อปเปอร์กวางน้อย วิ่งผ่านกัปตันและนักดาบประจำเรือไปด้วยสีหน้าลิงโลด ในที่สุดก็ถึงเกาะคนยักษ์ที่อุซปอยู่ซะที !

 

 

 

“โอ้ว! อุ๊บ...” เจ้าตัววุ่นที่ดีใจจนเผลอเตรียมออกตัวตามไป ถูกมือที่แข็งพอๆกับคีมเหล็กกุมข้อมือไว้แน่น เลยได้แต่ก้มหน้าจ๋อย เดินกลับไปที่ห้องแต่งตัวแต่โดยดี  

 

 

 

เดี๋ยวนี้จะผจญภัยทั้งที ต้องมาวุ่นวายกับบราแล้วเหรอ โธ่ ชีวิต...

 

 

 

 

 

“ผมว่าบนเกาะนั่นมันแปลกๆ”  

 

 

 

แซกเท้าแขนมองสภาพเกาะยักษ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าเป็นกังวล แผนภาพในหัวที่เด็กชายจำได้ เทียบกับเกาะนี้ เหมือนจะมีบางอย่างแปลกไป

 

 

 

“แปลกมากด้วย” จินเบเสริม ยามขยับตัวไปเทียบกาบเรือเพื่อมองภาพตรงหน้าให้ชัดขึ้น  

 

 

 

“ดูเหมือนเกาะตรงกลางซึ่งเป็นปราการธรรมชาติของที่นี่จะหายไป” เขาเอ่ยเสียงแผ่ว พื้นที่บางส่วนของเกาะที่อยู่มานานนับพันปีหายไปดื้อๆ แบบนี้ เป็นสัญญาณที่แปลกประหลาดทีเดียว

 

 

 

“ท่าจะไม่ดีนะครับ” เด็กน้อยตัวแทนกองกำลังป้องกันตัวเองของโลกเริ่มจะตื่นเกร็งขึ้น พวกพี่ลูฟี่ลงไปที่เกาะแล้วด้วย

 

 

 

“คงจะเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นที่นี่ ยังไงเราก็ต้องไปสำรวจอยู่แล้ว แซก เธอช่วยไปบอกเรื่องนี้กับพวกที่เฝ้าบนเรือทีนะ ฉันจะตามคนอื่นๆ ไป” จินเบเอ่ย พลันกระโดดลงจากด้านข้างของซันนี่ ตามคนอื่นๆ ไป

 

 

 

“อะไรนะ มีเกาะหายไปเกาะนึงงั้นเหรอ??”  

 

 

 

นามิและคนอื่นๆ เอ่ยทวนคำเสียงสูง เธอเคยมาที่นี่ก็จริง แต่ไม่ได้คุ้นเคยอะไรนัก ครั้นพอเหลียวมองรอบด้าน เกาะที่เกือบทุกสิ่งมีขนาดใหญ่โตเกินพอดีนี่ก็ดูคล้ายจะมีบางอย่างผิดแผกไป  

 

 

 

 อย่างแรกคือไม่มีใครสักคน

 

 

 

“ปกติที่นี่จะมีคนยักษ์เฝ้าด่าน อย่างน้อยก็หนึ่งคน” จินเบอธิบาย  

 

 

 

“บริเวณนี้ก็เหมือนประตูทางเข้า ด้านในคือชุมชน เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะปล่อยให้ ‘ประตูบ้าน’ ถูกทำให้หายไปแบบนี้”

 

 

 

“แย่ละ อุซปหมอนั่นจะเป็นอะไรมั้ยนะ” ช็อปเปอร์เลิ่กลั่กเหลียวมองซ้ายขวา อยู่บนเกาะคนยักษ์แล้วแท้ๆ ยังจะมีอะไรไม่ชอบมาพากลได้อีก

 

 

 

“คงไม่ใช่ว่าถูกสับเป็นชิ้นๆ จนไม่เหลือซากไปแล้วนะ”  

 

 

 

โรบินค่อนข้างจะห่วงสวัสดิภาพของอีกฝ่าย หลายคนฟังแล้วหน้าซีด ปกติเวลาแบบนี้จะมีอุซปเป็นตัวตบมุก ทว่ายามนี้เจ้าตัวดันไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไงซะงั้น ??

 

 

 

“ต้องไม่เป็นไรอยู่แล้ว หมอนั่นคือยอดนักรบแห่งท้องทะเลนะ !” ลูฟี่ร้องขึ้นอย่างแสนเชื่อมั่น

 

 

 

“นั่นสิ งั้นแยกกันไปหาเลยดีมั้ยครับ?” บรู๊คถามความเห็นทุกคน

 

 

 

“ฉันไม่ค่อยเห็นด้วยกับการแยกกันหา สถานการณ์บนเกาะนี้แปลกๆ แถมยัง...” นามิมุ่นหัวคิ้วหนักใจกับสถานการณ์ที่ต้องคิดคำนวณ

 

 

 

“เอ๊ะ ลูฟี่หายไปแล้ว !” เสียงร้องแตกตื่นของช็อปเปอร์ทำเอาต้นหนสาวอยากจะเป็นลมเอาหัวโขกทราย  

 

 

 

ยัยบ้านั่น ไม่ว่าจะเมื่อไร ไหงไม่เคยรอฟังคนอื่นพูดบ้างยะ !

 

 

 

“เฮ้ ทุกคน มาดูทางนี้สิ !” เสียงยัยตัวการความวุ่นวายร้องดังออกมาจากโขดหินที่บดบังวิสัยทัศน์ซึ่งห่างจากจุดนั้นไปไม่ไกลนัก  

 

 

 

“ตรงนี้มีคนด้วย”

 

 

 

“คนยักษ์หรือคนน่ะ คุณลูฟี่?” จินเบถามพลางวิ่งตรงมาหากัปตันของตน

 

 

 

“คนธรรมดานี่ละ” เธอร้องตอบ ก่อนหันไปเอานิ้วจิ้มๆ สิ่งมีชีวิตหนึ่งเดียวที่พบบนเกาะ “เฮ้ นายเป็นใครน่ะ คนยักษ์คนอื่นๆ ไปไหนกันหมด?”  

 

 

 

เธอร้องถาม เกาะคนยักษ์ที่ไม่มีใครเลยนี่มันแปลกชะมัด จำได้ว่าที่นี่ออกจะเฮฮาครึกครื้น ยิ่งถ้ามีอุซปอยู่ด้วยละก็...

 

 

 

“อึ๊ก อือ...?”  

 

 

 

 ชายหนุ่มที่ดูจากการแต่งตัวแล้วน่าจะเป็นลูกเรือโจรสลัดขยับกายเชื่องช้า ภาพแรกที่เขาเห็น เป็นเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่ง เธอกำลังใช้ใบหน้าหวานน่ารักนั่นจ้องมองเขาอย่างสนอกสนใจ แปลกประหลาดอย่างมาก เขาที่เพิ่งจะผ่านเหตุการณ์ชวนตื่นตะลึงไปหมาดๆ เขม็งมองเธออย่างเหม่อลอยครู่หนึ่ง  

 

 

 

“นางเงือก?” หากเป็นความสวยระดับนี้ ไม่แน่ว่า...

 

 

 

“เห? แถวนี้ไม่มีนางเงือกหรอก” ลูฟี่เหลียวมองรอบด้านเพื่อยืนยันความมั่นใจก่อนจะทำหน้างงหนักกว่าเก่า

 

 

 

“มีสาวสวยรายล้อมสามคนแบบนี้ ไม่ใช่นางเงือกก็คงเป็นนางฟ้า” ชายที่เพิ่งฟื้นสติเอ่ยเสียงเคลิ้ม

 

 

 

“แหมๆ” นามิคลี่ยิ้ม เริ่มอารมณ์ดีที่ถูกชม แต่แล้วฉับพลัน ภาพตรงหน้ากลับกลายเป็นหัวกระโหลกขาวโพลน ที่จ้องเขม็งตอบกลับมาแทน

 

 

 

“จ๊ากกกก!” บ้าชิบ หัวใจแทบหยุดเลยนะ!!

 

 

 

“แบบนี้ คงเรียกว่าถูกฉุดจากสวรรค์ลงนรกกระทันหันละมั้งครับ โยโฮ่ๆๆ”  

 

 

 

บรู๊คหัวเราะชอบใจ ใครใช้ให้เอาแต่จ้องสาวๆ บนเรือของพวกเขาอยู่ได้ตั้งนานสองนานกัน ?

 

 

 

“สรุปว่าแกเป็นใครห๊ะ ตอบมาให้ไว” ซันจินั่งยองลงไปตบเรียกสติอีกฝ่ายเบาๆ

 

 

 

“ฉะ ฉัน...เอ๊ะ คิ้ว??”

 

 

 

“คิ้ว?” ซันจิเลิกคิ้ว

 

 

 

“ม้วนติ้วเลยใช่มั้ยล่า ชิๆ” ลูฟี่นั่งยองลงข้างๆกุ๊กหนุ่ม พลางหัวเราะร่ากับสีหน้าที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของอีกฝ่าย

 

 

 

“ผะ แผลเป็นนั่น??” คราวนี้ชายคนนั้นหันมาจ้องเธอตาแทบถลน พลันกระถดตัวถอยห่างอย่างรวดเร็ว ทำเอากลุ่มหมวกฟางที่กำลังมุงดูของแปลกต่างเลิกคิ้วงงไปตามๆ กัน  

 

 

 

ปฏิกริยาแปลกพิลึกนั่น อะไร ยังไง??

 

 

 

“เหวอ ต้องรีบแล้ว!!” ตะโกนลั่นเสร็จ หมอนั่นก็หายตัวแวบไปต่อหน้า ต่อตาพวกเขาทุกคนทันที

 

 

 

“มันหนีไปแล้ว !” แฟรงกี้กดปุ่มเปิดเรดาร์จับความร้อนที่หัวไหล่ตรวจตรารอบด้าน  

 

 

 

 ท่ามกลางเกาะคนยักษ์ที่เงียบสงัดนี้ มีคนสลบอยู่เพียงหนึ่งคน แถมยังตกใจจนหน้าถอดสีทันทีที่เห็นพวกเขา แปลว่าหมอนั่นรู้จักกลุ่มหมวกฟางใช่มั้ย ว่าแต่เพราะอะไรกัน?

 

 

 

“นั่นน่าจะเป็นความสามารถของผลปีศาจ หรือไม่ก็อาจจะเป็นวิทยาการทางวิทยาศาสตร์ของบางแห่ง” โรบินสันนิษฐาน

 

 

 

“ฉันคิดว่าเกาะนี้น่าจะถูกบุกรุกซะแล้ว พวกเรารีบเข้าไปสำรวจด้านในกันเถอะ อุซปและพวกฮัจรูดินไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง” จินเบเอ่ยเสียงเครียด  

 

 

 

“หากเกิดอะไรขึ้นกับผลไม้แห่งความทรงจำของเธอหรือกับอุซป ฉันคงจะทนรับความรู้สึกผิดนี้ไม่ไหวแน่”  

 

 

 

เป็นเขาที่ประมาทจนเกินไป เพราะคิดว่ายุคสมัยมาถึงจุดที่สงบสุขและเป็นปึกแผ่น ใครจะไปคิดว่าเหตุการณ์แปลกประหลาดจะทยอยเกิดขึ้นแบบนี้  

 

 

 

โดฟลามิงโก้ก็เรื่องหนึ่งแล้ว ที่เกาะนี่ยังจะ...

 

 

 

มือเล็กๆ แตะลงบนไหล่ที่สั่นเทาเล็กน้อยของหนึ่งในลูกเรือคนสำคัญ เธอกระตุกยิ้มมองคนที่มักจะโทษตัวเองก่อนเป็นอันดับแรกเสมออย่างจินเบ  

 

 

 

 

“ไม่มีใครผิดในเรื่องนี้ ไปดูก่อนแล้วค่อยว่ากัน !”  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2064 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 21:35

    โซโลมีความหวงกัปตันอยู่นะ555

    #2,064
    0
  2. #1273 l3oss_it (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 14:27
    หรือว่าจะมีพวกลูฟี่ตัวปลอมโผล่มาอีกกันนะ แต่ถึงขนาดทำเอาเกาะที่เป็นปราการเหล็กของพวกคนยักษ์หายไปได้นี่มันก็น่ากลัวเอาเรื่องอยู่นะ
    อ่ะ จะว่าไปโปรเจ็ค[L]ของพวกรัฐบาลนี่คงไม่ใช่ว่าเป็นการโคลนนิ่งหรือสร้างตัวแบบที่เหมือนกับลูฟี่ขึ้นมาเพื่อหยุดยั้งและทำลายโจรสลักหรอกใช่มั้ย
    หรือมันมีอยู่ในตัวเนื้อเรื่องจริง? พอดีไม่ค่อยได้ตามOne Piece เท่าไร เลยไม่รู้ว่าอะไรตอนนี้เนื้อเรื่องถึงไหนแล้ว
    #1,273
    1
    • #1273-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      13 ธันวาคม 2559 / 02:12
      อืม พล็อตโคลนนิ่งนี่ก็น่าสนใจ แต่มันช่าง... ช่างดีงามถ้าจะมีฟี่หลายๆ คน ;///; //เดี๋ยวๆ สติ?
      ปล. [L] ไม่มีจริง เป็นเรื่องที่เราแต่งขึ้นค่ะ แต่SAD มีจริงๆ เป็นการทดลองของซีซาร์ค่ะ :D
      #1273-1
  3. #1241 ferincalobaramos (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 10:07
    เกิดอะไรขึ้นกันแน่น้า
    #1,241
    1
    • #1241-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      5 ธันวาคม 2559 / 15:41
      นั่นสิ ฝากติดตามต่อไปด้วยนะคะ ^^
      #1241-1
  4. #1227 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 14:09
    ความวุ่นวายก่อตัวขึ้นตั้งแต่ลูฟี่ฟื้นกลับมา หรือว่าจริงๆ แล้วทุกฝ่ายได้แอบซ่อนแผนการตัวเองไว้เพื่อรอการกลับมาของเจ้าแห่งโจรสลัดกันนะ เหมือนกับลูฟี่เป็นเป้าหมายของทุกฝ่ายเลย แล้วแผนการ [L] คืออะไร มันต้องเกี่ยวข้องกับลูฟี่ไม่มากก็น้อยละ แถมผลแห่งความทรงจำผลหนึ่งก็หายไปด้วย ไม่อยู่ที่ลอว์ก็มิงโก้ละเราว่า ส่วนอีกผลหนึ่งที่กำลังจะไปเอาก็ดูท่าจะไม่ง่ายซะแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นกับเกาะที่ลูฟี่เพิ่งไปถึงนะ แล้วอุซปกับพวกคนยักษ์จะเป็นไงบ้าง เดี๋ยวไปอ่านตอนต่อไปจ้า

    ส่วนตอนนี้ขอขำโรบินกับนามิก่อน รู้สึกว่าสองคนนี้ดีใจที่ได้ของเล่นใหม่ เหมือนเด็กผู้หญิงได้ตุ๊กตาตัวสวยอ้ะ555 ก็นะ บนเรือก็มีกันสองคนที่เป็นผู้หญิงแถมเป็นผู้ใหญ่กันแล้วด้วย จะให้เล่นแต่งตัวแบบเด็กๆ ก็คงไม่ใช่ แต่คราวนี้มีคนจริงๆ ให้เล่น แถมน่ารักด้วย จะทนเฉยได้ไง อีกอย่างคงทนเห็นลูฟี่เอาร่างผู้หญิงไปซนมอมแมมเป็นลูกลิงไม่ไหว555

    ปล1. โซโลซึน ส่วนซันจินายต้องทำใจนะ555

    ปล2. ยูนสรุปได้กระชับมากจ้า อ่านแล้วเข้าใจตอนก่อนหน้าเลย ขอบคุณที่มาอัพน้า <3
    #1,227
    0
  5. #1199 kanmanee38 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 21:17
    นึกว่าเลิกแต้งไปแล้วนะเนี่ย5555+
    ถ้าแต่ต่อจะรอละกัน  งั่มๆๆ 

    #1,199
    1
    • #1199-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 23:29
      แต่งจิคะ รอเก๊าด้วย5555 ^o^
      #1199-1
  6. #1198 kanmanee38 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 20:43
    โหหหหหหหหหห    นึกว่าเลิกแต่งไปแล้วนะน่ะ 55555+
    ถ้ายังแต่ง เราก็รอละกัน




    #1,198
    1
    • #1198-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 23:28
      ยังแต่งอยู่ค่ะ55555 เย้ ขอบคุณที่รอกันนะคะ ;v;
      #1198-1
  7. #1197 ขุนชาน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 17:12
    มีโมเม้นโซลูด้วย ปลื้มปริ่ม ;_;
    #1,197
    1
    • #1197-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 18:06
      คุณนักดาบเป็นหนึ่งในคนสำคัญ ต้องมีโมเม้นกับเขาบ้างค่ะ > <
      #1197-1
  8. #1196 Buka (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 14:55
    คนหายไปไหนหมดแล้วพลสุ่มยิงล่ะหายไปไหน
    #1,196
    1
    • #1196-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 17:03
      อุซป สีสันของเรือหายไปไหนซะแล้วนะ
      #1196-1
  9. #1195 Claudia my name (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 12:12
    คิดถึงจริงๆ
    #1,195
    1
    • #1195-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 14:15
      ขอบคุณค่า (^ω^)
      #1195-1
  10. #1194 FrOzEn❄️ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 07:45
    คิดถึงจังเลยยงื้อออ
    #1,194
    1
    • #1194-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 14:14
      ขอบคุณค่า (*´∀`*)☆
      #1194-1
  11. #1193 pakjiramint (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 06:20
    คิดถึงจังเลย อัพเร็วๆนะคะรออยู่
    #1,193
    1
    • #1193-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 14:14
      จะพยายามค่าา แฮ่ (*´∀`*)☆
      #1193-1
  12. #1192 oil_exo-l (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 00:40
    คิดถึงจังงง
    #1,192
    1
    • #1192-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 02:02
      แว๊ ดีใจที่คิดถึงกันค่า ^o^
      #1192-1
  13. #1191 zmbyun (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 23:22
    หวงออกนอกหน้ามากๆๆๆเลยนะโซโล 555555 ก็ว่าแหละฟี่น้อยน่ารัก น่าดึงดูดขนาดนี้นิเนอะ ^0^
    #1,191
    1
    • #1191-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 00:25
      หวงแรงมาก แสดงออกตรงไปตรงมากว่านี้อีกนิด อะไรมันคงง่ายขึ้นนะ โซโล ;v;b ฟี่เสน่ห์แรงจริง
      #1191-1
  14. #1188 dark_violeta (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 22:54
    แปะสรุปย่อ(สุดๆ)ให้สำหรับคนที่ลืมเนื้อเรื่อง

    ตั้งแต่แรกจนถึงตอน 26 ค่ะ ไม่ได้อัพนานจริง ขออภัย ;v;

     


    #1,188
    0
  15. #1186 ••$ham•• (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 22:46
    ดีใจที่มาต่อค่ะ ฮือออ ชอบค่ะ
    แต่แอบๆลืมเรื่องไปนิดนึง เดี๋ยวมาอ่านย้อนนะคะ
    #1,186
    1
    • #1186-1 dark_violeta(จากตอนที่ 28)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 00:09
      ขอบคุณมากค่ะ ต่อไปเราจะขยัน ;v;b ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ><
      #1186-1