[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 26 : หนึ่งคนโน้มนำคลื่นลม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,912
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

 

 

 

 

 

 

 

 

 ซ่า...ซ่า...เปเดปๆๆ ...ซ่า....

 

 

 

 

คลื่นแทรกที่ดังซ่าขึ้นมาเป็นครั้งคราวสะท้อนก้องอยู่ในห้องโถงกว้างขวาง ใจกลางปราสาทร้างทรงยุโรปแห่งหนึ่ง ซึ่งมองเผินๆ จากภายนอกดูราวกับปราสาทผีสิงไม่มีผิด ไม้ใหญ่ตายซากและพันธุ์ไม้เลื้อยรกรุงรังแทบจะบดบังตัวปราสาทจนมิด มีเพียงเหล่าคนใจกล้าเท่านั้นที่เหยียบย่างเข้ามาที่นี่

 

 

 

 

...คนใจกล้า ไม่ก็โจร  

 

 

 

“สัญญาณที่ดักจับได้ บอกว่ามีทหารเรือกลุ่มใหญ่ กำลังเดินหน้าปฏิบัติภารกิจบางอย่างเกี่ยวกับ [L] ถ้าจำไม่ผิด นี่คือโครงการลับที่มีคนสานต่อมาจาก SAD ทั้งที่หน่วยงานนี้ถูกเปก้าพั๊งค์สั่งยุบไปแล้วนะนี่”  

 

 

 

เสียงทุ้มต่ำดังออกมาจากภายใต้หน้ากากเหล็ก แมลงสื่อสารที่เปลือกเป็นลายทหารเรือบนโต๊ะสัปหงกหลับไปในที่สุด

 

 

 

“สัญญาณขาดไปแล้ว เท่าที่ฟัง ยังไม่แน่ใจว่าพวกทหารเรือเดินหน้าสานต่อหรือกวาดล้างกันแน่”

 

 

 

 “ [L] งั้นเหรอ ไอ้นั่นมันเลวร้ายกว่า SAD อีกนา พวกมันควรจะกวาดล้างซิ”   เสียงทุ้มดุเอ่ยไม่เบานัก เจ้าของเรือนผมสีแดงสว่างตากระแทกส้นเท้าลงบนโต๊ะ อ้าปากหาวอย่างสุดเซ็ง  

 

 

 

“ตั้งแต่มาถึง ‘ยุคสงบสุข’ ก็ไม่มีอะไรใหม่ๆ ให้ตื่นเต้นเลยจริงๆ สู้ยุคก่อนๆ ไม่ได้ น่าเบื่อ” คนอารมณ์ร้อนบ่น

 

 

 

“งั้นภาวนาให้เขางัด [ L ] ออกมาดีมั้ยละ แกจินตนาการไม่ออกหรอก คิด” คิลเลอร์ปล่อยมุกตลกร้าย หากเป็นคนที่รู้ความเป็นมาของ [L] ดี เขาจะไม่เอาเรื่องนี้มาล้อเล่นกัน เว้นก็แต่เหล่าโจรสลัดเดนตายอย่างพวกเขา

 

 

 

“ก็พูดไป งี่เง่า ถ้ามันถูกเอามาใช้อีกรอบจริง คงจะเป็นอะไรที่ยิ่งกว่าปั่นป่วนล่ะนะ” กัปตันหน้าโหดเอนหลังพิงพนัก หมุนลูกเหล็กขนาดเล็กสองลูกเล่นไปมากลางอากาศ  

 

 

 

“ว่าแต่เจ้านั่นมันมาที่นี่ทำไม” นัยน์ตาดุดันหรี่มองออกไปอีกฝั่งของห้อง คิลเลอร์มองตาม แสยะยิ้มเฉื่อยชาให้

 

 

 

“ได้ยินว่าพักนี้หมอนั่นเตร็ดเตร่ไปทั่ว ไม่รู้วางแผนอะไรอยู่”

 

 

 

 

 

มองข้ามมาอีกฟากของห้อง วอลเปเปอร์สีเขียวอ่อนซีดจางหลุดร่อนไปเยอะมีรูปของครอบครัวที่เคยอาศัยอยู่แปะหราอยู่ บนโซฟาบุนวมสีแดง ชายผมยาวหน้าตายกำลังทำนายไพ่อยู่ มุมปากที่ชี้ลงล่างอยู่เสมอบ่งบอกว่าไม่มีเรื่องใหม่ ดูไพ่อยู่ไม่นาน ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้นมองอีกคนที่นั่งเงียบอยู่ฝั่งตรงข้าม

 

 

 

ทราฟลาก้าร์ ลอว์ในเสื้อคลุมฮู๊ดสีดำสนิทนั่งไขว้ห้างเท้าคางเหม่อมองบรรยากาศสีหม่นนอกหน้าต่างมาพักใหญ่ ข้างกายคือดาบคิโคะคุ และห่อผ้าปริศนาหนึ่งชิ้น อุณหภูมิที่นี่ครึ้มฟ้าครึ้มฝน เป็นลักษณะอากาศที่ทำให้เหนียวเหนอะตัว  

 

 

 

1 ใน 4 จักรพรรดิ์ถอนใจเบาๆ ต้องรออีกพักใหญ่ กว่ากลุ่มคนพวกนั้นจะมาถึง

 

 

 

“เอาละ บอกฉันหน่อยสิ 4 จักรพรรดิ์แบบแกมาทำไมอะไรในที่ห่างไกลสายตาคนแบบนี้” ฮอคกิ้นหยุดมือที่กำลังจะเปิดไพ่เอ่ยถาม

 

 

 

คนถูกถามชำเลืองมองครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “ลองทำนายดูสิ ว่าฉันมาทำอะไรที่นี่”

 

 

 

“การทำนายให้ผลแค่ว่าการกระทำของนายจะสำเร็จหรือไม่ ทราฟลาก้า ที่ฉันทำ เขาเรียกการ ‘ชวนคุย’”  

 

 

 

 ฮอกกิ้นหรี่สายตามองอีกฝ่าย มนุษย์สัมพันธ์ยังไม่พัฒนาเหมือนเดิมนะ

 

 

 

“สงสัยจริง ถ้าเป็นหมวกฟางถาม แกจะตอบยังไง”

 

 

 

“...”  

 

 

 

“ดูเหมือนเรื่องวุ่นวายน้อยใหญ่ จะก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ราชาโจรสลัดคนนั้นโผล่มานะ มีการเคลื่อนไหวบางอย่างที่เกาะคนยักษ์ พันธมิตรที่กระจายตัวอยู่เริ่มมาชุมนุมกัน จะว่าไปแกเองก็ใช่”

 

 

 

“ ‘หนึ่งคนโน้มนำคลื่นลม’ มีคนเรียกขานมันเอาไว้แบบนั้น”  

 

 

 

ฮอกกิ้นเรียงไพ่ทั้ง 6 ขึ้นกลางอากาศ ดวงตาสีแดงเปล่งประกายวูบหนึ่ง

 

 

 

“อยากรู้ชะตากรรมของมังกี้ ดี ลูฟี่ ตอนนี้หรือเปล่าละ?”

 

 

 

“วันนี้คุณพ่อมดดูจะพูดเยอะเป็นพิเศษนะ” ในที่สุดศัลยแพทย์แห่งความตายก็กระตุกยิ้มวูบ  

 

 

 

“แต่ไม่จำเป็น” เขาเอ่ยปฏิเสธข้อเสนอ ทุกการกระทำของเธออยู่ในสายตาเขา การเสี่ยงภัยเป็นของคู่กันกับเธอคนนั้นมาตลอด ทำไมเขาจะไม่รู้จักนิสัยเธอล่ะ ถ้าเป็นห่วงหรือวุ่นวายใจกับเรื่องพวกนั้นขึ้นมาคงได้เป็นบ้าไปแล้ว

 

 

 

“ไม่อยากรู้เรื่องที่เจ้านั่นปะทะกับโดฟลามิงโก้จริงๆ งั้นรึ?” ฮอกกิ้นพรายยิ้มถาม ราวตั้งใจยั่วประสาทอีกฝ่าย

 

 

 

“ไม่อยาก” ลอว์พูดเหมือนปัดรำคาญ คิดผิดแล้วที่นึกว่ามานั่งห้องฝั่งนี้จะได้อยู่เงียบๆ ใช้ความคิดอย่างสงบ เจ้าหมอดูนี่พยายามจะล้วงลึกความรู้สึกที่เขามีต่อเธอหรือไง  

 

 

 

...ทำตัวเป็นพวกแม่บ้านทหารเรือไปได้

 

 

 

“น่าเบื่อจริง เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องเดียวที่พอจะสื่อว่าแกเองก็มีหัวจิตหัวใจแบบปุถุชนอยู่บ้าง พวกรักโลภโกรธหลงอะไรเทือกนั้น”

 

 

 

“ไม่ต้องห่วง เรื่องพรรค์นั้น ฉันมีมากกว่าคนอื่นๆ ซะด้วยซ้ำ”

 

 

 

มือซ้ายที่สักตัวอักษร DEATH ไว้เลื่อนลงไปหยิบถุงผ้ามาตั้งไว้บนโต๊ะ ก่อนจะคลี่ออก สิ่งที่อยู่ในนั้นหากไม่ใช่พ่อมดหนุ่ม หนึ่งในรุ่นที่เลวร้ายที่สุด คงหน้าถอดสีวิ่งป่าราบไปแล้ว

 

 

 

“เกาะกู๊ดโฮปที่ 13 นาฬิกา องศาตะวันออก รวมพลทุกนายจับกุม...พูดตามฉันสิ”

 

 

 

 ลอว์แสยะยิ้มมองหัวของคนๆ หนึ่งที่ตั้งนิ่งอยู่กลางโต๊ะ ชายคนนั้นมีรอยแผลบากกลางหว่างคิ้ว ทรงผมชี้ฟู บนหัวสวมหมวกของทหารเรืออยู่ เขาแทบสำลักทันทีที่มือหนากระชากเทปกาวที่ปิดปากเขาไว้ออก

 

 

 

“แค่กๆ แก ทราฟลาก้า ลอว์ อย่าคิดนะว่าเรื่องมันจะจบแค่นี้ !”

 

 

 

“ไม่จบแค่ความตายของแกหรอก พลโท นั่นมันเล็กน้อยเกินไป” ดวงตาสีเทาหรี่มองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง  

 

 

 

“เกาะกู๊ดโฮป? นั่นมันแหลมที่ชุมนุมโจรสลัดใช่มั้ย?” ฮอกกิ้นพึมพำ ดวงตาเรียวชาญฉลาดสว่างแวบ ทันทีที่คาดเดาการกระทำของสี่จักรพรรดิ์คนนี้ออก

 

 

 

“กะๆๆ เกาะกู๊ดโฮปที่ 13 นาฬิกา องศาตะวันออก รวมพลทุกนายจับกุมทันที !”  

 

 

 

นายทหารคนนั้นกรอกเสียงไปตามสายของแมลงสื่อสารทันทีที่ดาบยาวคิโคคุจ่อเข้ามาใกล้ เขารู้ฤทธิ์ดาบและฝีมือของผู้ใช้ดี สิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาตอนนี้ เหลือแค่หัว ไม่ตายก็เหมือนตาย น่าสมเพชตัวเองนัก !

 

 

 

“ดี” เจ้าของพลังผลโอเปะโอเปะเอ่ยด้วยเสียงไร้อารมณ์ โจรสลัดพวกนั้นคือกลุ่มใหม่ที่วางแผนจะลอบเข้าไปจับตัวเธอมา หลายคน ในนั้นเป็นผู้ใช้พลังพิเศษ เขาไม่อยากให้สวะพวกนั้นเข้าใกล้เธอได้แม้ปลายเส้นผม การยืมมือทหารเรือเป็นเรื่องที่ง่ายดาย สมเหตุสมผลที่สุด

 

 

 

สายข่าวที่อยู่ใกล้ชิดฝั่งของเธอก็เช่นกัน ไม่ใช่คนบนเรือที่ใกล้ชิดที่สุด แต่เป็นสายฝั่งกองกำลังป้องกันตัวเองของโลกที่พี่ชายของเธอควบคุมอยู่นั่นเอง

 

 

 

ทั้งหมด ก็เพื่อไม่ใช่คนของเธอระแคะระคายได้ ว่าเขายังคงตามสืบเรื่องของเธออยู่

 

 

 

เจ้าเล่ห์ ลึกลับ ตัวอันตราย  

 

 

 

นับวันสามคำนี้ก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เมื่อพูดถึงทราฟลาก้า ลอว์ โดยเฉพาะตั้งแต่ 2 ปีก่อนตอนที่เจ้านี่สูญเสียพันธมิตรคนสำคัญไป มันก็ยิ่งดำดิ่งไปยังทางที่ดำมืดขึ้นเรื่อยๆ  

 

 

 

ฮอกกิ้นลอบถอนใจใหญ่ ตั้งแต่ราชาโจรสลัดกลับมาอีกครั้ง เขามองเห็นไพ่

 

 

 

ทางแยกสองฝั่งจากการทำนายอนาคตของหมอนี่  

 

 

 

อืม ได้แต่หวังว่ามันจะเป็นหนทางที่ดีก็แล้วกัน

 

 

 

 

 

 “เอาละ วันนี้เราจะมาพูดกันให้ชัดเจนเรื่องผลไม้แห่งความทรงจำของหมวกฟางจังนะฮร้า” กระเทยสาวหยุดระบำบัลเล่ต์ปลายเท้า ตีกระดานดำด้วยไม้เรียวกายสิทธิ์สีชมพูฟุ้งฟิ้ง

 

 

 

 

“โอ้!” หลายคนรวมถึงเจ้าของความทรงจำตัวน้อยดูกระตือรือร้น

 

 

 

 

“เริ่มด้วยจำนวนผลที่มีตอนนี้ก่อน ไหนใครตอบได้บ้างว่าหมวกฟางจังมีอยู่กับตัวเองกี่ผล !” บอนจังผู้กำลังทำการเลกเชอร์ดูคึกมาก

 

 

 

“สองๆ”  

 

 

 

“เอ้ยสามสิ”  

 

 

 

“หก!”  

 

 

 

“ฉันว่าสามนะ”

 

 

 

หลายเสียงดังขึ้น บอนจังเอามือลูบหน้า จริงๆ ไม่ควรแปลกใจที่หมวกฟางจังจะตอบผิดน่ะ แต่ใครใช้ให้ตอบเกินมาเล่า มันมีทั้งหมดแค่ห้าผลเองนะ !

 

 

 

“เฮ้ ก่อนจะเครียดไปกว่านี้ ฉันทำเนื้อทอดกรอบกับเครื่องดื่มเอาไว้ มีใครสนบ้าง ?” เสียงซันจิเปรียบดั่งเสียงสวรรค์

 

 

 

“ฉันๆๆ ฉันสน !”  

 

 

 

วงสนทนาที่ดูมีสาระแตกฮือทันที เมื่อมีอาหารมาล่อ หลายคนวิ่งออกไปที่ลานหญ้าของซันนี่ อากาสแจ่มใสมาก มีร่มปิกนิกปักอยู่ บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารเที่ยงหลากหลายละลานตา  

 

 

 

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก บอนจังรู้สึกเงิบมิใช่น้อย

 

 

 

“พูดให้ฉันฟังก่อนก็ได้ คุณบอนจัง”  

 

 

 

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างใจดี กระเทยร่างสูงหันกลับมามอง ภายในห้องยังมีคนนั่งอยู่อีกสองสามคน หนึ่งในนั้นคือซาโบ หัวหน้ากองกำลังป้องกันตัวเองของโลกนั่นเอง  

 

 

 

“แอร๊ย ตื้นตันใจจริงๆ คุณพี่ชายของหมวกฟางจังง”  

 

 

 

บอนจังซับน้ำตารัวๆ นอกจากคุณพี่แล้วยังมีหนูน้อยแซกกับโรบินจังหรือมิสออลซันเดย์นั่งอยู่ด้วย ทั้งสามคนนี้ถือเป็นบุคคลที่ค่อนข้างไว้ใจได้สำหรับบอนเครย์ จริงๆ ก็ไว้ใจได้ทั้งเรือนั่นละ ยกเว้นเจ้าคนใช้สายฟ้าท่าทางร้ายกาจนั่น เป็นคนเดียวที่เขายังหวาดระแวงอยู่จนทุกวันนี้

 

 

 

“พูดมาเลย นายรู้อะไรเกี่ยวกับคำสาปของผลไม้บ้าง” คุณพี่ชายของหมวกฟางจังดูเป็นคนใฝ่รู้ต่างกับน้องสุดๆ  

 

 

 

กระเทยสาวนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่คนๆ นี้เดินทางมาถึงเกาะที่พวกเขาประสบอุบัติเหตุ คนที่พอจะมีฝีมือรับมือสถานการณ์ได้อย่างโซโล โรบิน แฟรงกี้ จินเบและซันจิหายลึกเข้าไปตามหากัปตันบนเกาะ พวกเขาที่เหลือกระจัดกระจายอยู่ตามชายฝั่งด้วยความหวังแสนริบหรี่  

 

 

 

แต่แล้ว เรือใหญ่ลำหนึ่งก็เคลื่อนเข้ามาประชิดเกาะ ธงของอดีตคณะปฏิบัติที่โบกสะบัดกลางสายลมแรงช่วยให้พวกเขาใจชื้นขึ้น  

 

 

 

แซกกระโดดวูบออกมาจากโขดหินด้านข้างด้วยท่าทีกระหืดกระหอบ เด็กน้อยยื่นหมวกฟางและเสื้อสีแดงสดของกัปตันสาวให้ผู้มีฐานะเป็นหัวหน้าใหญ่ เอ่ยเล่าทุกอย่างด้วยใจความกระชับสั้น  

 

 

 

หลังจากนั้น พวกเขาและกำลังเสริมทั้งหมดของกองกำลังป้องกันตัวเองแห่งโลกก็ต้องเป็นฝ่ายวิ่งกันขาขวิดเพื่อตามเจ้านายหนุ่มไปให้ทัน

 

 

 

พี่ชายหมวกฟางจังคนนี้วิ่งไวอย่างกะสายลม ถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะเห็นอีกายักษ์ตัวหนึ่งโฉบเข้ามาใกล้ แล้วคุณพี่ก็หายลับไปพร้อมกับนกยักษ์ตัวนั้น  

 

 

 

รวดเร็ว องอาจ เด็ดขาด เท่กระชากใจกระเทยมากฮร้า !

 

 

 

“เฮ้ นี่? นายน่ะ เป็นอะไรไป ทำไมดูเหม่อๆ”  

 

 

 

ร่างสูงที่กำลังเป็นหัวข้อในมโนของบอนจัง ก้มลงมามองอีกฝ่ายใกล้ๆ

 

 

 

“ว้าย ใกล้จัง เขินนะตัวเอง !” กระเทยสาวเอามือปิดหน้าอันบานใหญ่ของตัวเองด้วยทีท่าเขินอาย

 

 

 

“สงสัยจะถูกใจซาโบคุง” โรบินปิดปากหัวเราะคิก

 

 

 

“อา อย่าพูดเล่นซิครับ คุณโรบิน นี่บอนจัง ขอบคุณมากที่ช่วยพายัยนั่นกลับมา ได้ยินว่านายลำบากมามาก นายเองก็นับเป็นผู้มีพระคุณของฉันด้วยนะ” ซาโบส่งยิ้มละลายหัวใจให้อีกฝ่าย บอนจังกัดผ้าเช็ดหน้า

 

 

 

โอ้ ความรัก โอ้ว มิตรภาพพ

 

 

 

“ฉันรู้มาว่าลูฟี่ได้ผลไม้ไปสามผลแล้ว ตอนนี้อีกสองผล หนึ่งอยู่ที่เกาะคนยักษ์ อีกหนึ่งหายสาบสูญไป” ซาโบพูด

 

 

 

“ใช่แล้วล่ะ !” กระเทยสาวพยักหน้า

 

 

 

“ผลที่อยู่ที่เกาะคนยักษ์เป็นความรับผิดชอบของฉันเอง ต้องขอโทษทุกคนด้วย โดยเฉพาะลูฟี่คุง” จินเบ เงือกหนึ่งเดียวในกลุ่มเอ่ยสำนึกผิด ตอนนั้นเขาห่วงเรื่องสนธิสัญญามาก จนจำเป็นต้องละเลยผลไม้ไป  

 

 

 

 “ผลนั้นไม่น่ามีปัญหาอะไร แต่อีกผลที่หายไปนี่ซิ” อดีต NO.2 แห่งกองทัพปฏิวัติมีสีหน้าหนักใจ จะเป็นไปได้มั้ยว่าผลนั้นเกี่ยวข้องกับโดฟลามิงโก้ ชายที่เจ้าเล่ห์เพทุบายยิ่งกว่าใคร

 

 

 

จากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ของกองกำลังป้องกันตัวเองของโลกเปิดเผยว่า พบเบาะแสของคนที่น่าจะลักลอบขโมยผลไม้ผลนั้นไป  

 

 

 

ยืนยันได้จากเส้นทางเดินเรือของมันที่ครั้งหนึ่งเคยแวะพักยังเกาะซากุระฟ้าที่หมอกวางโทนี่เคยอาศัยอยู่ช่วงหนึ่ง ทั้งยังคำพูดของหนึ่งในลูกเรือที่เมาจนไร้สติเผลอแพล่มเรื่องผลไม้ผลเล็กที่ถูกเก็บรักษาอย่างดีในกล่องสมบัติจิ๋ว

 

 

 

เช้าวันต่อมา ชายขี้เมาคนนั้นถูกพบเป็นศพในมุมมืดของตัวอาคาร ร้านเหล้าต้นเรื่องถูกถล่มยับด้วยพลังการตัดขาดที่ไม่ธรรมดา

 

 

 

ข้อสันนิษฐานแรก คนๆ นั้น ต้องเป็นกัปตัน หรือเจ้าของเรือ เพราะมีอำนาจสั่งการปิดปากลูกเรือทั้งลำได้

 

 

 

ข้อสอง มันมีความโหดเหี้ยม และคิดจะปิดเรื่องนี้ให้เป็นความลับที่สุด

 

 

 

ข้อสาม มันมีพลังจากผลปีศาจที่เกี่ยวข้องกับการ ‘ตัด’

 

 

 

ข้อสี่ มันไม่ยอมกินหรือใช้ผลไม้นี้เป็นเครื่องมือต่อรอง แสดงว่าต้องการเพียงซุกซ่อนผลไม้จากเจ้าของเดิมคือลูฟี่

 

 

 

ทั้งหมดนี้สามารถคิดได้ว่า คนๆ นั้นต้องเป็นคนที่เกี่ยวข้องและมีความสัมพันธ์บางอย่างกับน้องของเขา และไม่อยากให้เธอได้ผลนี้ไป

 

 

 

โดฟลามิงโก้ หรือ ทราฟลาก้า ลอว์  

 

 

 

เป็นสองชื่อที่ผุดวาบขึ้นมาในความสงสัยของเขา ซาโบก้มหน้าคิดไตร่ตรอง เพราะอะไรถึงไม่อยากให้เธอได้ผลนี้ไป  

 

 

 

หรือในผลนั่น มีความทรงจำบางอย่างที่ไม่อยากให้ได้ไปกันแน่?

 

 

 

ที่สำคัญ...ผลไหน ที่มีความทรงจำเรื่องเอสอยู่

 

 

 

“ซาโบ! ทุกคน ออกมากินข้าวกันเถอะ”  

 

 

 

เสียงวิ่งตึกๆ ของเด็กสาว ดึงเขาออกมาจากห้วงความคิด คนเป็นพี่ชายหันไปแย้มยิ้มกว้างให้น้องสาวตัวน้อย นึกย้อนไปถึงตอนก่อนจะเอาหินไคโรซากิที่ฝังอยู่บนติ่งหูทั้งสองข้างออกให้ น้องสาวของเขายังตกอยู่ในสภาพอ่อนแรงแทบลุกไม่ขึ้นอยู่เลย แค่คิด รอยยิ้มอ่อนโยนก็จืดเจื่อนลงเล็กน้อย

 

 

 

ปีศาจร้ายแห่งวงการใต้ดินเลี่ยงการปะทะกับกองกำลังของเขาและหายตัวไปราวกับมันไม่เคยมีตัวตนมาก่อน...ถึงเขาจะปกป้องเธอจากโดฟลามิงโก้ได้คราวนี้ ก็ใช่ว่าอีกฝ่ายจะยอมวางมือง่ายๆ

 

 

 

เขาสัมผัสได้ถึงความยึดติดที่ไม่ธรรมดา จากคำพูดและสายตาของเจ้านั่น ครั้งนี้เขาติดตามเรือของน้องมาเพราะมีธุระต้องสะสางที่จุดเหลื่อมล้ำบนเกาะนั่นอยู่แล้ว จุดประสงค์ก็เพื่อมากวาดล้างพวกที่ซ่องสุมเตรียมจะสร้างความวุ่นวายในโลกที่เพิ่งจะสงบสุขได้ไม่นาน  

 

 

 

แต่ถ้ามีคราวหน้าละ...?

 

 

 

น่าเป็นห่วง...ลูฟี่ตกเป็นเป้าหมายของอาชญากรที่ร้ายกาจขนาดนั้น แบบนี้ใจเขาจะตั้งมั่นกับภารกิจหลักของตัวเองได้ยังไง  

 

 

 

ไหนจะยังข่าวลือเรื่องโครงการ [L] นั่นอีก 

 

 

 

ทำไมเรื่องวุ่นวายที่คืบคลานเข้ามาทีละเรื่องสองเรื่องนี้ ต้องเกิดขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของเธอด้วยนะ?

 

 

 

“ได้ยินว่าใกล้จะถึงเกาะไจแอนด์แอนด์สเนกแล้วด้วย ที่นั่นจะมีอะไรน่ากินบ้างนะ!” ลูฟี่ชูมือขึ้นเหนือหัวอย่างแสนตื่นเต้น หัวเราะร่าเริงกับช็อปเปอร์ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าพี่ชายยังไม่ได้ทานอะไร เลยวิ่งมาดึงรั้งชายเสื้อเขา พาเดินออกไปด้านนอกด้วยกัน  

 

 

 

ซาโบทำอะไรไม่ได้ นอกจากยิ้มอ่อนใจและเดินตามไปติดๆ พลางยกมือขึ้นป้องสายตาจากความเจิดจ้าของแสงแดดและรอยยิ้มของน้อง

 

 

 

“ถ้าได้เห็นแบบนี้ตลอด ก็ดีน่ะสิ” เขาเปรยขึ้นเบาๆ เหมือนตั้งใจพูดกับตัวเอง  

 

 

 

“หืม??” เธอหันมาจ้องพี่ชายร่วมสาบานงงๆ

 

 

 

“เปล่า ไม่มีอะไร” เขาหัวเราะ ยื่นมือไปยีหัวเธอจนยุ่ง  

 

 

 

“ซาโบดูมีเรื่องไม่สบายใจ”  

 

 

 

สังเกตเห็นอีกแนะ...หรือน้องสาวเขาก็ใกล้จะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว?

 

 

 

“ไม่เป็นไรนะ กินข้าวก็หายแล้ว!”  

 

 

 

เธอหัวเราะ แย้มยิ้มยิงฟัน เขาอมยิ้มบางๆ ขอถอนคำพูด ในสมองยัยนี่ยังมีความคิดแบบเดียวกับเด็กชายตัวเล็กที่ชอบวิ่งเล่นไล่ตามเขาและเอสอยู่วันยันค่ำสินะ

 

 

 

 

 “ฉันยอมเธอเลย ไปกินข้าวกัน”  

 

 

 

 

เรือของเขาจะแล่นเทียบเคียงไปกันซันนี่ตลอดไม่ได้ซะด้วย คงต้องบอกให้แซกจับตา เฝ้าสังเกตเธอให้ยิ่งกว่านี้ซะแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2063 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 21:29

    เรื่องกินสำคัญมาก555

    #2,063
    0
  2. #1271 l3oss_it (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 13:56
    เกาะคนยักษ์ ก็แสดงว่าจะได้เจอกับอุซบสินะ แบบนี้สมาชิกลูกเรือของหมวกฟางก็ครบคนสักที
    #1,271
    1
    • #1271-1 dark_violeta(จากตอนที่ 26)
      13 ธันวาคม 2559 / 01:50
      ใช่แล้วค่ะ!
      #1271-1
  3. #1177 zmbyun (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 15:09
    ลอว์มาน่ากลัวมาก 55555555 ไปเอาหัวทหารมายังไงล่ะนั่น
    #1,177
    0
  4. #1143 May'Touch (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 22:56
    เย้ ลอว์มาแล้ว คิดถึ๊ง คิดถึง????
    #1,143
    0
  5. #1139 สๅววายlลื๏๑ม่วง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 20:32
    คนที่ขโมยไปคือใครกันแน่ ดอฟฟี่ หรือ ลอว์ กันนนนน !!!?? อยากอ่านต่อแล้วอ่าาา 
    #1,139
    0
  6. #1134 ferincalobaramos (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 11:16
    ซาโบคุณพี่ชายที่แสนดี5555
    #1,134
    0
  7. #1130 Azai Nagamasa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 11:25
    หนุ่มโผล่เพียบเลย ฟินจ้าาา!!
    #1,130
    0
  8. #1123 inlove_Yaoi (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 23:21
    ลอว์ แลดูน่ากลัวจังเลย แต่ทุกอย่างก็เพื่อ ฟี่น้อย ^^
    มีแต่คนห้อมล้อม อิจฉาฟี่น้อย

    #1,123
    0
  9. #1105 science09 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 00:37
    เขินน้าซาโบบบ้ทำไมนายละมุนอย่างนี้ ยังไงเราก้ทีมสายฟ้าา เมื่อไรนายจะลุก!!จับกดจูบเลย5555 รักเรื่องนี้มากค่ะรอทุกวันจริงๆ อัพบ่อยๆเด้อค่าาคิดถึงฮาเร็มของลูฟี่น้อย5555 ขออย่าให้มีฉากncเถิดเพราะเรื่องนี้ฮาเร็มเยอะจัด ถ้ามีมันเสียฟีลลิ่งจะอ่านต่อ จิงๆนะเรื่องอื่นที่อ่านคือเราเลิกอ่านเลย5555 เปนกำลังใจให้นะค้าาา ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆให้อ่าน^^
    #1,105
    1
    • #1105-1 dark_violeta(จากตอนที่ 26)
      13 พฤษภาคม 2559 / 21:51
      เม้นนี้น่าคิดเรื่อง nc ค่ะ ถ้าคู่จิ้นเยอะ ก็จะเริ่มมีความลำบากใจเรื่องนี้ 555 จะลองเอาไปคิดดูนะคะ ว่าควรทำยังไงกับกรณีนี้ดี ส่วนตัวก็แอบอยากเขียน แต่ก็นะ 55 ;v;
      #1105-1
  10. #1104 tityjiu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 00:07
    เรารักหนุ่มๆทุกคน ลูฟี่นี่เหมาะกับAll อย่างที่สุดจริงๆ 555
    #1,104
    0
  11. #1103 tarun091245 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 22:56
    อยากรู้แล้วอ่ะว่าใครขโมยไป ถ้าเกิดไม่ใช่ทั้งสองคนนั้นละ โอยๆๆๆเดาไม่ถูกเลย ถ้าไม่ใช่ทั้งสองคนแล้วจะเป็นคนไหนอ่ะ
    ลูฟี่แลดูฉลาดขึ้นมาอย่างมากเลยนะ555
    #1,103
    0
  12. #1100 Buka (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 20:44
    คุณพี่ชายคงต้องทำหน้าที่ปกป้องฟี่น้อยต่อไปเพราะเสน่ห์คุณที่มากล้น
    #1,100
    0
  13. #1094 oil_exo-l (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 19:23
    ไม่อยากให้ลูฟี่รู้เรื่องเอสเลยจริงๆ (???)(?_?)(?_?)
    #1,094
    0
  14. #1093 oil_exo-l (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 19:21
    เชียร์เสี่ยนกสุดจายยยย
    #1,093
    0
  15. #1092 Shiro_San (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 18:16
    จะขอเชียเฮียนกให้ถึงที่สุดค่ะ ดอฟฟี่สู้ๆหนทางยังอีกยาวไกล
    #1,092
    0
  16. #1089 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 17:41
    นั่นแน่ คุณพี่ซาโบ้อยากเก็บลูฟี่ไว้ใกล้ๆ ตัวสินะ แต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้เพราะลูฟี่มีเส้นทางเดินเรือของตัวเอง สงสัยแซคคงได้อยู่บนเรือซันนี่ยาวละ เพื่อเป็นสายให้คุณพี่ผู้ห่วงและหวงน้อง555 ทำไมผลความทรงจำถึงหายสาบสูญไปละเนี่ย ใครเป็นคนเอาไปกันนะ จากหลักฐานที่มีเราคิดว่าน่าจะเป็นมิงโก้มากกว่าลอว์ละ ลอว์น่าจะอยากให้ลูฟี่จำตัวเองได้ทั้งหมดมากกว่านะ ช่วงที่จำได้ก็เป็นช่วงที่ทำให้ลูฟี่เข้าใจลอว์ผิดซะอีก ส่วนมิงโก้ เสี่ยน่าจะมีเรื่องราวบางอย่างที่ไม่อยากให้ลูฟี่จำได้ เพราะดูเสี่ยไม่เดือดร้อนเลยที่ลูฟี่กลายเป็นแบบนี้ หรือว่าความทรงจำนั้นคือการตัดสินใจของลูฟี่ที่เลือกคนที่จะมาเคียงข้างตนเอง มิงโก้รู้ว่าไม่ใช่ตัวเองก็เลยพยายามเก็บซ่อนผลนั้นไปซะ แต่มาคิดอีกที หรือว่าเป็นลอว์เพราะลอว์อาจอยากมอบผลนั้นให้ลูฟี่ด้วยตัวเอง หรือว่าเป็นองค์กรไม่เอ่ยนาม วู้ววว มโนมาก รอยูนเฉลยดีกว่าเนอะ555

    สรุปมิงโก้ล่าถอยเหรอเนี่ย ก็ตัวเองเป็นบุคคลในโลกมือนี่เนาะ เจอหัวหน้าเสนาธิการกองทัพฟฏิวัติคงล่าถอย หรือไม่อยากขัดแย้งกับว่าที่พี่เขย555 แต่ว่ามิงโก้ต้องตามติดเรือซันนี่เพื่อหาโอกาสฉกลูฟี่ไปอีกแน่ๆ เลย แต่คราวนี้คงยากละ แถมมีสายฟ้า (ผู้รู้ใจตัวเองในที่สุด) อยู่บนเรือด้วย อยากให้ลูฟี่ได้ผลความทรงจำทั้งหมดเร็วๆ จัง อยากเห็นความสัมพันธ์ของลูฟี่กับเมะแต่ละคน ทำไมทุกคนถึงตามหาลูฟี่กันขนาดนี้เนี่ย รอตอนต่อไปน้ายูน^^
    #1,089
    0
  17. #1088 ธาษตรี ตั้งเพียร (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 17:13
    เชียร์ดอฟลู 5555 หรือลอว์ลูดีนะ ชอบหมดเลยยย
    #1,088
    0
  18. #1086 Power (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 14:55
    ลอว์ขโมยไปแน่เลย ความทรงจำลอว์สินะ---
    #1,086
    0
  19. #1085 iams0 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 14:51
    คิดว่าคนที่เอาผลไม้ไปคือดอฟฟี่แน่ๆ ..หรือลอว์กันนะ..T_T เดายาก มาต่อไวๆนะคะ เป็นกำลังใจให้เน้ออออ
    #1,085
    0
  20. #1084 ferincalobaramos (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 09:20
    เลือกเชียร์ใครดีรักหมดทุกคนเลยอ่า5555
    #1,084
    0
  21. #1080 AliciABB (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 00:12
    ลอว์~ จริงๆก็อยากรู้เรื่องของลูฟี่มากกว่านี้ใช่ไหม ไปหาเลยสิ//โดนคุณพี่ชายปล่อยหมัดไฟใส่
    อ่านไปๆมาๆบอนจังอย่างน้อยก็ยังมีคุณพี่ชายที่ฟังนายนะ....//ตบบ่า
    จะรอตอนต่อไปนะคะ
    #1,080
    0
  22. #1078 iams0 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 23:41
    คิดถึงลอว์ ฮื้ออ มีบทซะทีนะคุณหมอออออ
    #1,078
    0
  23. #1076 Buka (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 20:01
    ลอว์คุงโหดใช่เล่นเลยตั้งใจจะปกป้องฟี่น้อยสุดฤทธิ์
    #1,076
    0
  24. #1074 นายน้อยฮันเตอร์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 19:03
    ลอว์~ คิดถึงนายมากเลยยยย~
    ในที่สุดนายก็กลับมา~
    #1,074
    0