[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 25 : เส้นด้าย กับ สายฟ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ในความทรงจำที่คล้ายกับการดำดิ่งผ่านกาลเวลา  

 

 

 

เธอมักจะมองเห็นเส้นคั่นบางๆ ระหว่าง ‘ความจริง’ และ ‘ความฝัน’ ลอยละลิ่วเป็นริ้วคลื่นเฉียดผ่านการรับรู้ทางสายตาไปมา ผ่านม่านสีขาวไข่มุกเคลื่อนเลยไปอีกฝั่งนั้น เธอเห็นตัวเอง และเหตุการณ์ในชีวิตหลายๆ อย่างแล่นวูบประทะเข้าใส่ละลอกแล้วละลอกเล่า

 

 

 

หนึ่งในนั้น คือภาพตัวเธอ...ไม่สิ ‘ตัวเขา’ นั่งอยู่เคียงข้างร่างสูงเจ้าของเฟอร์สีชมพู  

 

 

 

ครั้งหนึ่งฐานะคือศัตรู อีกครั้งหนึ่งเปลี่ยนมาเป็นเพื่อนผู้รู้ใจ บางครั้งเราจะเรียกขานกันด้วยชื่อที่พิเศษออกไป สำหรับเธอ เขาคือ ‘เทนยาฉะ’ เรื่องราวที่ค่อยๆ ไหลผ่านสมองในยามที่หลับไหลนั้น บ่งบอกว่ามีบางอย่างประหลาดไปในความสัมพันธ์นี้

 

 

 

เป็นเธอที่เริ่มหลบเลี่ยง เป็นเขาที่เริ่มรุกเร้าต้องการ

 

 

 

ทว่าตอนนี้ แค่เพียงการกระทำในปัจจุบันก็ชัดเจนพอแล้ว

 

 

 

เธอเขม็งมองร่างสูงใหญ่ของอีกฝ่ายที่กำลังคร่อมกายไล่สายตามองไปทั่วร่าง สภาพของเราทั้งคู่ราวกับคนที่กำลังจะเริ่มทำอะไรแปลกๆ บนเตียง  

 

 

 

กัปตันสาวเหลียวมองไปรอบตัว ความสงสัยแรกคือหมวกฟางของเธอหายไปไหน บนหน้าอกหนักๆ ที่น่ารำคาญก็เหลือแค่บรารัดอยู่ตัวเดียว แม้แต่เสื้อยังหายไปด้วย??

 

 

 

“หมวกฉันละ เทนยาฉะ เสื้อด้วย?”  

 

 

 

 ร่างเล็กเริ่มดิ้นรนอีกรอบ แต่เพราะฤทธิ์เดชของหินไคโรซากิ กัปตันตัวน้อยจึงทำได้เพียงทิ้งตัวลงไปหอบหายใจแรงบนเตียง  

 

 

 

“มันอยู่ไหน??” เสียงเล็กที่เจือกระแสอ่อนแรงร้องถาม  

 

 

 

“หินบ้านั่น...เอามันออกไปนะ” 

 

 

 

คนที่คร่อมกายมองดูเรือนร่างเล็กบางซึ่งเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ หัวเราะในลำคอ “เธอที่เป็นแบบนี้ก็น่ามองไปอีกแบบ ทำไมฉันต้องรีบร้อนด้วยละ?”

 

 

 

นิสัยเสีย!  

 

 

 

เจ้าบ้านี่ยังเป็นพวกชอบเล่นสนุกบนความทุกข์ของคนอื่นเหมือนเดิม ทำไมตอนนั้นถึงหลงผิดไปสนิทกับมันได้นะ??

 

 

 

“เทนยาฉะ ฉันต้องกลับไปหาคนอื่นๆ” ลูฟี่กัดฟันพูด เรือซันนี่โดนซัดเข้าหาฝั่งมาพักใหญ่ ป่านนี้ไม่รู้พวกนั้นจะเป็นยังไงบ้าง  

 

 

 

“แกปล่อยฉัน แล้วฉันสัญญาว่าจะกลับมาหาแกอีกครั้ง” คำสัญญาที่เอ่ยดังชัด ทำเอาดวงตาคมใต้กรอบแว่นวูบไหวไปชั่วครู่ แต่จุดประสงค์ที่เขาลากเรือของมันมาถึงเกาะนี้มีเพียงหนึ่งเดียว  

 

 

 

ที่เหลือ...ก็แค่ส่วนเกิน

 

 

 

“พวกมันปลอดภัยและอยู่ห่างจากจุดนี้มาก” มือหนาไล้ไปตามพวงแก้มที่อุ่นร้อนขึ้นเพราะแรงอารมณ์  

 

 

 

“เธอไม่จำเป็นต้องไป”

 

 

 

“แกต้องไม่ทำแบบนี้กับฉัน”  

 

 

 

ความโกรธขึ้งในแววตาแผ่พุ่งจนแทบจับต้องได้ ถึงจะอยู่ในเรือนร่างสตรี แต่เด็กสาวก็ยังคงเป็นเจ้าแห่งโจรสลัด ไม่ใช่การร้องขอ แต่เป็นการขัดขืนด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมด เทนยาฉะควรจะรู้ดีว่า ‘สิ่งไหน’ ที่เธอให้ความสำคัญที่สุด

 

 

 

“อา คนเขาไม่เล่นด้วยก็ยังจะฝืนรั้งไว้เรอะ ทนดูแทบไม่ได้เลยนะ?”

 

 

 

เสียงหัวเราะขึ้นจมูกที่ดังมาจากริมประตูทางเข้า ทำเอาสองคนบนเตียงหันควับไปมองพร้อมกัน เป็นชายเจ้าของใบหน้าเรียบเฉยราวกับไม่อินังขังขอบกับสิ่งใดบนโลกที่ยืนพิงกำแพงอยู่ ในดวงตาคล้ายจะมีแววเย้ยหยันอยู่ไม่น้อย

 

 

 

“สายฟ้า หวา!”  

 

 

 

 เสียงเล็กร้องเรียกเป็นจังหวะเดียวกับที่ขืนกายขยับจนร่วงหล่นไปจากเตียง อ้อมแขนแกร่งของอีกคนบนเตียงตวัดรับเอาไว้ได้ทัน แต่ดวงตาใต้กรอบแว่นทรงเฉี่ยวกลับเขม็งมองคนมาใหม่ไม่วางตา

 

 

 

“ไม่มีใครสอนมารยาทแกหรือไง ว่าเวลาจะเข้าห้องคนอื่นต้องขออนุญาตก่อนน่ะ?” โดฟลามิงโก้แค่นหัวเราะเสียงต่ำ ก่อนจะฉวยเอาผ้าห่มบนเตียงขึ้นมาคลุมร่างเล็กไว้

 

 

 

“แกเองก็เหมือนจะไม่มีมารยาท ที่กักขังหน่วงเหนี่ยวลิงที่ไม่เต็มใจไว้บนเตียงนะ?” เอเนลเลิกคิ้วเอ่ยยิ้มๆ  

 

 

 

พรึ่บ!

 

 

 

เงียบงันไร้สุ้มเสียง ฉับไวกว่าความคิดใด กลุ่มด้ายล่องหนที่พุ่งปลายแหลมตรงเข้าใส่ร่างผู้บุกรุก กลับชะงักชะงันอยู่กลางอากาศ ห่างจากใบหน้าเจ้าของผลปีศาจสายโรเกียที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกเพียงไม่กี่มิล โดฟลามิงโก้หัวเราะเบาๆ

 

 

 

ดูเหมือนเจ้าคนโอหังนี่จะไม่ได้มีดีแค่คำพูดท้าทายสินะ !

 

 

 

ประจุสายฟ้าลั่นเปรี๊ยะๆ กดดันมวลอากาศรอบด้านให้มืดทะมึนลงหลายส่วน แขนแกร่งวาดตะบองสายฟ้าในมือเพียงครั้งเดียว กลุ่มด้ายที่ถักทอจนกลายเป็นศาตราสังหารก็มอดไหม้กลายเป็นจุลในพริบตา

 

 

 

“เป็นไปไม่ได้...สายฟ้า แกหลุดจากโซ่นั่นแล้ว ?”  

 

 

 

ลูฟี่เอ่ยออกมาได้อย่างยากลำบาก ที่ตลกร้ายคือกลับกลายเป็นเธอที่ถูกพันธนาการไว้แทนซะงั้น !

 

 

 

“สถานะมันกลับกันแล้ว ทำใจไม่ได้หรือไง?”  

 

 

 

เขายังมีกะใจหันไปเอ่ยหยอกอีกฝ่าย แต่พลันต้องใช้คลื่นสายฟ้าย้ายตัวเองไปอีกฟากทันที เมื่อจู่ๆ กลุ่มด้ายจอมตื้อห้าสายก็แหวกอากาศฟาดเข้าใส่ร่างแกร่งกำยำ ทั้งรวดเร็วและรุนแรงจนกำแพงหินฝั่งนั้นแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันตา !

 

 

 

ครืน...!

 

 

 

กำแพงที่พังถล่มจนเป็นรูกว้างเผยให้เห็นทิวทัศน์ยามเย็นด้านนอก  

 

 

 

แสงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ทว่ากลุ่มเมฆที่ตั้งเค้ามาแต่ไกลกลับบั่นทอนความสวยงามของทัศนียภาพรอบด้านไปสิ้น สายฟ้าแล่บแปลบปลาบ ผุดผาดขึ้นมาทั่วหย่อมบรรยากาศ ขับเน้นให้สมรภูมิแห่งนี้ดูน่าหวาดผวายิ่งขึ้น

 

 

 

 

 “ส่งตัวเด็กนั่นมา เรื่องง่ายๆ ต้องใช้สมองแค่ไหนถึงจะเข้าใจกัน?” กระแสไฟฟ้านับล้านโวลต์ไหลวนเวียนไปทั่วกระบองทองของเจ้าของผลสายฟ้า ดวงตาคมหรี่มองอีกฝ่ายอย่างมาดหมาย

 

 

 

“แกเป็นอะไรของเธอละ สุนัขรับใช้รึ?”  

 

 

 

โดฟลามิงโก้แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม ดูออกว่าคนท่าทางยโสแบบนี้ ศักดิ์ศรีคือสิ่งที่ยึดถือเหนืออื่นใด  

 

 

 

“ไม่ได้เกี่ยวข้องกันเป็นพิเศษ แค่เด็กที่ปล่อยฉันจากหินนั่น ขอร้องให้ฉันช่วยมันเท่านั้น” เอเนลตอบยิ้มๆ

 

 

 

“ใจคอไม่ดีเท่าไรแฮะ สงสัยต้องขอกำลังใจจากเทพธิดาแห่งชัยชนะซะแล้ว” คนเจ้าเล่ห์กระตุกยิ้มเร็วๆ ก่อนจะเชยคางเด็กสาวที่ยังนั่งอึ้งกับสถานการณ์ข้างกายขึ้นประกบจูบดูดดื่มอย่างรวดเร็ว

 

 

 

“อื้อ! เทนยาฉะ!”

 

 

 

เปรี้ยง!!

 

 

 

สายฟ้านับล้านกระจุกรวมตัวกันเป็นรูปมังกรสีเงินพุ่งทะยาน กางเขี้ยวเล็บเข้าใส่เป้าหมายเดียวอย่างมุ่งหวังเอาชีวิต ทว่ากลับถูกกลุ่มด้ายสีดำเคลือบฮาคิ กีดกันไว้ได้ในชั่วเสี้ยววินาทีแห่งการทำลายล้าง

 

 

 

“แกจะบอกว่าการจู่โจมทำนองนี้ เกิดขึ้นเพื่อคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องเป็นพิเศษงั้นรึ ?”  

 

 

 

เรียวปากได้รูปผละจากริมฝีปากอุ่นนุ่มอย่างแสนเสียดาย รวบร่างเล็กขึ้นมาอุ้มไว้แนบอก แล้วกระโจนหลบไปอีกฟาก เขาปล่อยร่างอ่อนระทวยของเธอไว้บนพื้นห้อง ควบคุมกลุ่มด้าย ทักทอห่อหุ้มร่างของเธอแขวนไว้บนเปลนิ่ม

 

 

 

รู้ดี...ว่าศัตรูคราวนี้ ไม่ได้คาดหวังให้กัปตันตัวน้อยถูกลูกหลงจากการจู่โจมเช่นกัน

 

 

 

“เดี๋ยวสิ...เฮ้ เลิกสู้กันแป๊บนึงไมได้เหรอ ??”  

 

 

 

ลูฟี่พลิกกายไปมองสถานการณ์เบื้องล่างอย่างยากลำบาก ใครใช้ให้เจ้าบ้านั่นมัดแขนขาเธอเอาไว้กับกลุ่มด้ายนี้ด้วยละ !  

 

 

 

“พลังสายฟ้างั้นรึ ไม่เลว” เขาประเมินคู่ต่อสู้ พอจะรู้ว่านี่คือพลังที่ร้ายกาจอันดับต้นๆ ของโลก ก็แค่ไม่คาดคิดว่าวันหนึ่งจะได้มาเผชิญหน้ากัน แย่งชิงสิ่งที่ไม่มีวันยอมมอบให้ได้แบบนี้

 

 

 

 

 “ก็ต้องไม่เลวอยู่แล้ว อย่างน้อยๆ ก็น่าจะเหนือกว่าด้ายกระจอกๆ ของแก” เสียงตอบนั้นเปี่ยมด้วยความทรนงตน คนฟังกระตุกยิ้ม ‘ความมั่นใจที่มีมากกว่าปกติฆ่าคนได้’ เคยมีใครบางคนสอนให้เขารู้ซึ้งมาจนถึงทุกวันนี้

 

 

 

“ฉันรู้ว่าพลังด้ายมันฟังดูเหมือนของเด็กเล่นเมื่ออยู่ต่อหน้าพลังของสายฟ้าแบบแก” โดฟลามิงโก้ยักไหล่เบาๆ ค่อยๆ สาวเท้าเข้ามาใกล้ศัตรูยิ่งขึ้น  

 

 

 

“แบบว่านี่น่ะ...มันก็แค่เส้นบางๆ” เขากางมือสองข้างออก เส้นด้ายบางๆ สีขาวห้อยระยางลงมาหนึ่งเส้น ดูก็รู้ว่ามันอ่อนด้อยแค่ไหน

 

 

 

“และเพราะแบบนั้น...”

 

 

 

พื้นหินที่เอเนลยืนเหยียบอยู่ส่งเสียงปริแตก ชั่วเสี้ยววินาที ก่อนจะพังถล่มลงสู่เบื้องล่าง  

 

 

 

ครืนน !!

 

 

 

เส้นใยล่องหนบางๆ ควบคุมหินทุกก้อนให้กระหน่ำรัวใส่ร่างหนา ก่อนที่กลุ่มด้ายสีดำเคลือบฮาคิมัดใหญ่จะฉวยโอกาสที่อีกฝ่ายพลั้งเผลอตวัดรัดเจ้าของผลสายฟ้าดั่งงูเหลือมพันเหยื่อ

 

 

 

“ฉันจึงหมั่นฝึกปรือให้มันกลายเป็นอาวุธที่ใช้สังหารได้ไงละ”  

 

 

 

เขาเอ่ยต่อจนจบ กระตุกยิ้มเหี้ยมยามหลุบตามองเจ้าคนอวดดีที่ถูกเส้นด้ายบังคับร่างให้คุกเข่าลงต่อหน้าเขาในที่สุด

 

 

 

“อึ๊ก แก...!”

 

 

 

“ดูเหมือนแกจะยังอ่อนเชิงไปหน่อยนะ หึๆๆ”  

 

 

 

คนเจ้าเล่ห์ย่อกายลงคุกเข่าประสานสายตากับดวงตากราดเกรี้ยวของคนที่พลาดท่า เพราะแบบนี้ไง ถึงเลิกนิสัยหยอกล้อกับเหยื่อไม่ได้สักที ไอ้ความรู้สึกสะใจนี่

 

 

 

“ดูสิ เธอกำลังดูแกอยู่ คนที่เหมือนจะมาช่วยแบบว่า โอ้ ดูดีสุดๆ แต่สุดท้ายก็ท่าดีทีเหลว” โดฟลามิงโก้ยิ้มชั่วร้ายด้วยใบหน้าของคนที่ได้เปรียบถึงขีดสุด  

 

 

 

“เหมือนเธอคนนั้นจะคาดหวังในตัวแกไม่น้อย และตอนนี้...” เขาหยุดไปเหมือนนิ่งคิด ก่อนจะพรายยิ้มเปี่ยมเมตตาให้หนึ่งครั้ง  

 

 

 

“ฉันอยากให้แก ‘ตาย’ ให้เธอดูจริงๆ”

 

 

 

 

“หยุดนะ มิงโก้ !” เสียงเล็กตะโกนห้ามเพราะได้ยินชัดทุกประโยค เขาเงยไปมองเธอ ส่งยิ้มหวานให้ แต่คำพูดกลับตัดรอนไร้ความเห็นใจ

 

 

 

 

 “ที่รัก เธอรู้ว่าฉันยอมโอนอ่อนให้เธอได้มากแค่ไหน ทว่ากับเจ้านี่ ปล่อยไว้คงไม่ค่อยดีเท่าไร”  

 

 

 

เพราะเป็นเจ้าของพลังที่ร้ายกาจสุดขั้ว ตัวอันตรายที่ไม่ควรปล่อยให้มีลมหายใจอีกต่อไป และเพราะแม้แต่ตอนนี้ สายตาของมันก็ยังจดจ้องไปหาเธอด้วยความรู้สึกแบบเดียวกับที่เขามีให้

 

 

 

เพราะเหตุผลนี้ จึงอภัยให้ไม่ได้มากที่สุดไงล่ะ !

 

 

 

เส้นด้ายที่ขมวดเกลียวเป็นปลายแหลมนับร้อย จดจ่ออยู่กับร่างของคนที่ถูกพันรัดไว้ด้วยด้ายมรณะ ดวงตาคมเข้มจ้องศัตรูจอมเจ้าเล่ห์นิ่ง ไม่มีความหวาดหวั่นอยู่ในนั้น ราวกับดวงตาของคนที่ผ่านจุดสิ้นหวังที่สุดในชีวิตมาแล้ว

 

 

 

อา...แบบนี้มันชักจะน่าเบื่อเกินไปแล้ว อย่างน้อยๆ ก็แสดงความขลาดเขลาออกมาให้เธอเห็นสักนิดซิ  

 

 

 

“ไปลงนรกซะเถอะ”

 

 

 

พรึ่บบ!

 

 

 

เปลวไฟสีน้ำเงินเจิดจ้าแผดเผา ขวางกั้นระหว่างเขาและเหยื่อเอาไว้ราวกับรอจังหวะนี้อยู่แล้ว  

 

 

 

“Flap thread!! (ปีกเส้นด้าย)”

 

 

 

ร่างสูงดีดกายหลบการจู่โจมนั้น ควบคุมเส้นด้ายทั้งหมดให้พุ่งเข้าใส่ใครอีกคนที่ก้าวเข้าสู่สงครามครั้งนี้แบบไม่มีปี่มีขลุ่ย  

 

 

 

“มังกรอัคคี!!”  แขนแกร่งของบุคคลปริศนาเหวี่ยงท่อแป๊บในมือ อย่างรวดเร็ว มังกรสีเพลิงน้ำเงินตัวมหึมาคำรามลั่น พุ่งทะยานแหวกอากาศตรงไปยังเป้าหมาย แผดเผาทุกอณูของมวลอากาศทันที

 

 

 

“ซาโบ!”  

 

 

 

คนตัวเล็กที่ถูกเส้นด้ายหนาพันธนาการไว้ ร้องเรียกพี่ชายด้วยสีหน้าตกตะลึง เพราะไม่คาดว่าจะได้เจอเขาที่นี่

 

 

 

“เธอปลอดภัยนะ ลูฟี่!” ซาโบยิ้มถาม แต่สายตายังจดจ้องมองผ่านกลุ่มเพลิงไปยังร่างที่เหมือนจะถูกเผาไปแล้วอย่างไม่วางใจ  

 

 

 

ไม่หรอก มันไม่ง่ายแบบนั้น

 

 

 

 เส้นด้ายหนาดั่งงูตัวเขื่องที่พันรัดรอบร่างสูงค่อยๆ ละลาย มอดไหม้ไปพร้อมกระแสไฟฟ้าที่ร้อนระอุ ไอสังหารแผ่พุ่งออกมารอบตัวคนที่เพิ่งจะเสียเชิงไป ตอนนี้เขาพร้อมจะตรงดิ่งไปฆ่ามันแล้ว ความโกรธนี้คืออะไร ไม่เคยรู้สึกอยากเอาเลือดหัวศัตรูคนไหนออกเท่ามันมาก่อน  

 

 

 

“พาลูฟี่ออกไปจากที่นี่” เจ้าของกรงเล็บมังกรหันมาร้องสั่ง

 

 

 

“ทำไมฉันต้องฟังแกด้วย” เขาย่างสามขุมเตรียมลุยเพลิงเข้าไปฉะกับไอ้ขนนกบัดซบนั่นอีกรอบ แต่ท่อแป๊บในมือของอีกฝ่ายกลับขวางกั้น ส่งผ่านแรงกดดันบางอย่างมาทางสายตา  

 

 

 

“เป้าหมายของมันคือ ‘เธอ’ และฉันต้องอยู่รอสั่งการกลุ่มคนที่กำลังจะมาถึงที่นี่ ดังนั้นแกต้องไป”  

 

 

 

ซาโบเอ่ยเสียงเข้ม ดวงตาคมใต้ปีกหมวกมองผ่านกลุ่มควันและไฟที่เริ่ม

 

 

 

จะมอดดับ รู้สึกได้ว่ามันกำลังจะมาถึง คู่ต่อสู้ที่แม้แต่เขายังรับมือได้ยาก หายไปนาน ในที่สุดก็โผล่หางออกมาตอนที่น้องเขากลับมางั้นรึ...

 

 

 

อย่าได้หวังเลย !

 

 

 

“หึ” ร่างสูงไร้คำท้วงติง เคลื่อนย้ายตัวเองไปถึงจุดที่เธอถูกพันธนาการอยู่ในพริบตา ก่อนจะใช้ความร้อนจากไฟฟ้าสถิตที่ฝ่ามือสลายด้ายที่พันรัดไว้ทิ้งไป เส้นด้ายน่ารังเกียจพวกนี้ไม่ได้พันแน่นมาก ดูเหมือนเจ้านั่นจะแค่รัดไว้ไม่ให้คนที่ขยุกขยิกอยู่ไม่นิ่งร่วงหล่นลงมาเจ็บตัวได้  

 

 

 

“สายฟ้า ฉันต้องอยู่ที่นี่!” ลูฟี่มองคนที่กำลังช้อนร่างเธอขึ้นอุ้ม รีบรั้งไว้ตอนที่เขาทำท่าจะโจนทะยานออกไป  

 

 

 

“จะอยู่เป็นตัวถ่วงหรือไง” เขาอดแขวะคนที่ไม่มีแม้แต่แรงจะเกาะคอเขาไว้ไม่ได้

 

 

 

“ฉันยังสู้ได้ !...แฮ่ก” ตะโกนใส่หน้าอีกฝ่ายเสร็จก็กลับมาห่อเหี่ยวไร้เรี่ยวแรงทันที ทำเอาคนอุ้มปั้นหน้าไม่ถูก ไม่รู้จะขำหรือสมเพชดี  

 

 

 

“เกาะให้ดี จะไปละนะ”

 

 

 

“ดะ เดี๋ยวๆ หมวกฉันละ??” เธอถามหาของสำคัญประจำตัว  

 

 

 

“เจ้าเด็กนั่นเอาออกมาด้วยหมดแล้ว ทั้งเสื้อทั้งหมวก”  

 

 

 

เขาตอบรวดเร็วขณะโจนทะยานออกจากรูที่พังถล่มด้วยฝีมือเจ้าของห้อง เสียงซู่ซ่าของน้ำตกดังอยู่เบื้องล่าง ตกกระทบไหลลัดไปตามช่องผาของภูเขาหิน  

 

 

 

 ฟ้าว!!

 

 

 

เส้นด้ายนับพันพุ่งตามพวกเธอมาติดๆ เธอจำท่าไม้ตายพวกนี้ได้ ด้ายบางๆ ที่ราวกับมีชีวิตนี้ หวา เทนยาฉะ ไหงกัดไม่ปล่อยแบบนี้เล่า??

 

 

 

“สายฟ้า น้ำตก!”  

 

 

 

เธอรั้งคอเขาให้มองลงล่าง ร่างสูงเคลื่อนย้ายพริบตา หลบพ้นกลุ่มด้ายมรณะที่กลุ้มรุมเข้ามาได้ทันท่วงที ลูฟี่เสียววูบในช่องท้อง ตอนที่ร่างสูงใหญ่เหาะเหินอยู่เหนือผิวน้ำตกที่สาดกระเซ็น สายลมและไอเย็นจากรอบด้านพัดกระหน่ำใส่ดวงหน้านวลจนเธอที่เหนื่อยอ่อนมาทั้งวันเกือบจะผล๊อยหลับไปกลางอกของอีกฝ่าย แต่ก็พอจะรั้งสติเอาไว้ได้

 

 

 

ปลายทางคือเรือลำใหญ่ที่จอดนิ่งอยู่กลางผืนน้ำ ห่างจากกระแสน้ำตกมาเยอะ ผิวน้ำบริเวณนี้จึงสงบนิ่ง ขัดกับสถานการณ์ที่พวกเธอเผชิญกันมาทั้งวันสุดๆ

 

 

 

เรียวแขนหนาวางร่างน้อยลงบนผืนหญ้านุ่มของเรือซันนี่ เหลียวมองซ้ายขวาและพบว่าไม่มีใครอยู่ที่นี่สักคน แสงไฟจากตะเกียงเจ้าพายุ ส่องต้องผิวนวลเนียนชื้นเหงื่อของเด็กสาว พวงแก้มแดงเห่อร้อนเล็กน้อย เธอเอนกายพิงเสากระโดงเรือ ผ่อนลมหายใจเบาๆ อาจเพราะมีหินนี่ติดอยู่ที่ไหนสักแห่งบนตัว แถมยังดิ้นรนมาตลอด ตอนนี้เลยเริ่มจะรู้สึกไม่สบายซะแล้ว

 

 

 

ดวงตากลมเหลือบมองอีกคนที่ทิ้งตัวลงนั่งชันเข่าอยู่ข้างๆ เธอก้มมองข้อมือหนาทั้งสองข้างที่ปราศจากโซ่หินไคโรซากิ ในใจอดรู้สึกผิดนิดๆ ไม่ได้

 

 

 

ตอนทำกับเจ้านี่ก็แค่นึกสนุก และเพื่อป้องกันตัวเองและพวกเพื่อนๆ ตอนนี้ได้มาลิ้มรสด้วยตัวเองแล้วว่าการมีไอ้หินบ้านี่ติดอยู่กับตัวนานๆ นั้น ไม่ใช่เรื่องตลกเลย เรี่ยวแรงเธอหดหายไปตั้งขนาดนี้ แต่หมอนี่ยังเดินชิลๆ ได้เชียวนะ !  

 

 

 

“นี่ สายฟ้า ร่วมเดินทางกันมาตั้งนานแล้ว ไม่เคยถามก็จริง นายสนุกมั้ย?” ลูฟี่เอ่ยถามชวนคุย เขาจ้องไปข้างหน้านิ่ง ไม่ตอบคำใด

 

 

 

“อือ เมื่อกี้นายช่วยฉันไว้ ชิๆๆ ฉันดีใจมาก”  

 

 

 

ลูฟี่เงยหน้าหัวเราะกับฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวกระจ่างชัด รู้สึกว่าชีวิตที่เต็มไปด้วยสีสันนั้น คือ ‘ชีวิตที่แท้จริง’ จะเรื่องของเทนยาฉะ โทราโอะ หรือผลไม้แห่งความทรงจำก็ดี ยุ่งเหยิง ตีพันกันให้มั่ว แต่ลึกลงไป  

 

 

 

นี่แหละที่เขาเรียกกันว่า ‘การผจญภัย’  

 

 

 

 

 “จะไปก็ได้นะ” เธอหันมาจ้องหน้าเขาตรงๆ  

 

 

 

“ถ้าไม่ใช่ที่ๆ ถูกใจ ก็ไปเถอะ” แน่นอนว่าใต้ผืนฟ้าและท้องทะเลแห่งนี้ เธอยึดเอาอิสระเป็นที่ตั้ง การหน่วงเหนี่ยวใครสักคนไว้โดยที่เขาไม่เต็มใจ ไม่ใช่หลักการของเธอแต่แรกแล้ว และที่ผ่านมาแนวโน้มพฤติกรรมของสายฟ้าก็น่าจะดีขึ้นเรื่อยๆ ด้วย

 

 

 

“นายมีที่ๆ อยากจะไปเป็นพิเศษหรือเปล่าน่ะ?”  

 

 

 

“...”

 

 

 

“ไม่มีโซ่แล้ว จะไปไหนก็ได้ทั้งนั้น” เธอฉีกยิ้มกว้าง เข้าใจว่าสายฟ้าก็ต้องการบางสิ่งที่ไม่ต่างไปจากเธอ  

 

 

 

อิสระเสรี

 

 

 

“ฉันเลือกของฉันเองได้” เขาเอ่ยตอบเสียงเรียบ นี่ไม่ใช่เรื่องที่ต้องให้เธอมาแนะนำ จะมีหรือไม่มีโซ่ ปกติเขาก็มักจะอยู่ในที่ๆ ตัวเองพอใจอยู่แล้ว

 

 

 

 

 

...และที่ตรงนี้ก็ไม่เลวเลย...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100% แล้วค่ะะ

 

ตอนนี้ไฟ้ว์กันน่าดู ทำไรต์หมดเรี่ยวหมดแรงแล้วค่ะะ Orz

 

พี่ชายที่โผล่มาแบบไม่คาดฝันนะคะ พี่มาได้อยู่แล้ว พี่มีสายอยู่บนเรือ 5555

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2226 **Music** (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:54
    ซาโบวาร์ปได้!!
    #2,226
    1
    • #2226-1 dark_violeta(จากตอนที่ 25)
      7 พฤษภาคม 2563 / 17:22
      ซาโบไวมากก
      #2226-1
  2. #2176 leenear (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:54
    แหมมมมม ขอแหมคำสุดท้ายทะลุเอกภพได้มั้ยคะ อยากแหมแรงๆ55555555
    #2,176
    1
    • #2176-1 dark_violeta(จากตอนที่ 25)
      1 มีนาคม 2563 / 01:19
      แหมไปให้ไกลกว่าดาวพลูโต555
      #2176-1
  3. #2062 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 20:29

    ขอเกียจคำท้ายๆได้ไหมมม

    #2,062
    0
  4. #2001 เจ้าเหมียว~ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 15:34
    เอเนลลล ตอนนี้นายมาหล่อเลยนะ หวังว่สดอฟฟี่คงแค่เกือบจะล่วงเกินลูฟี่เหมือนลอว์นะ
    #2,001
    0
  5. #1547 Pikoon (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 20:27
    ที่ตรงนี้ก็ไม่เลวแล้ว ว๊ายยยยยยยยยย
    #1,547
    1
    • #1547-1 dark_violeta(จากตอนที่ 25)
      26 เมษายน 2560 / 20:13
      ซึนแตกกันในตอนนี้เอง 55
      #1547-1
  6. #1270 l3oss_it (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 04:07
    สมกับเป็นพี่ชายคลั่งน้องทันทีที่รู้ข่าวก็โผล่หัวมาไว้มากอ่ะ
    ขโมยแย่งซันของเอเนลที่คิดจะมาช่วยลูฟี่ไปหมดเลย
    ดอฟฟี่นายต้องนิสัยดีมากกว่านี่หน่อยนะถ้าอยากให้คนอื่นๆเขาไม่อยากฆ่านายทุกครั้งที่เห็นหน้า แล้วจะได้ไม่ต้องถูกลูฟี่สลัดรักทิ้งด้วย
    #1,270
    1
    • #1270-1 dark_violeta(จากตอนที่ 25)
      13 ธันวาคม 2559 / 01:50
      อืม พี่ชายทำอะไรรวดเร็วจริงๆ ด้วย เพราะพลังบราค่อนสินะ
      นั่นสิ ดอฟฟี่ นายเนี่ย อยากได้เขาต้องอ่อนโยนและแสร้งทำดีกับคนรอบข้างเขาด้วยรู้มั้ย// เสี่ยบอกยากไป...
      #1270-1
  7. #1240 ferincalobaramos (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 09:39
    แหมๆเอเนลจังก้อชอบลูจังล่ะสิ ≧ω≦



    #1,240
    1
    • #1240-1 dark_violeta(จากตอนที่ 25)
      4 ธันวาคม 2559 / 21:49
      ซึนแค่ไหน สุดท้ายก็หวั่นไหว55
      #1240-1
  8. #1176 zmbyun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 14:51
    พี่โบ้มาแบบทันด่วนมากค่าาาา นี่เป็นห่วงน้องหรือว่าอะไรคะเนี่ย 555555555
    #1,176
    0
  9. #1138 สๅววายlลื๏๑ม่วง (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 20:07
    และที่ตรงนี้ก็ไม่เลวเลย... อุ๊บ อะไรจ้าาาา หลงเสน่ห์ลูจังแล้วสิน๊าาาาาา คิคิ~
    #1,138
    0
  10. #1083 ferincalobaramos (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 09:11
    เอเนลหลงลิงน้อยแล้วหล่ะซิ5555
    #1,083
    0
  11. #1081 Bornfreeonekiss (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 06:27
    โหยเสี่ยของเลาา 
    #1,081
    0
  12. #1079 AliciABB (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 23:56
    เหมือนฝันเลยค่ะที่มาอัพแล้---- ชอบฟี่โกะที่ท่านยูนแต่งจริงๆค่ะ มันน่ารักมากมาย ซาโบนี่มาไวเหมือนต้มมาม่าเลย #แต่ไม่เปลี่ยนใจไปจาก#ลอว์ลู แน่นอนน ถึงโมเม้นต์โดฟลามันชนะใจเรามากก็เถอะ เอเนลมุ้งมิ้งก่อนจบมาก ฟินจนระเบิดตัวแตกเลย
    #1,079
    0
  13. #1077 iams0 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 23:33
    หูย เอเนลยอมรับว่าชอบฟี่แล้ว หูยยย ที่ตรงนี้ก็ไม่เลวหรอ ฟี่น่ารักล่ะสิ! มิงโก้นี่หวงจริงๆ แต่แอบสงสารนิดๆที่เจอไม่เท่าไหร่ก็เหมือนจะไม่ได้เจอแล้ว คุณพี่เป็นคนมาหยุดศึกนางเองเลยนี่! ไม่ปล่อยมิงโก้ง่ายๆแน่ มาต่อไวๆนะคะ T_T
    #1,077
    0
  14. #1075 Buka (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 19:37
    คุณพี่มาช่วยได้ทันเวลา ตอนนีห้องคงกลายเป็นสนามรบไปแล้วล่ะ
    #1,075
    0
  15. #1069 Puntiraksea (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 17:20
    หายไปนานมากกกกกกก ชอบมาก รออยู่นะคะ
    #1,069
    0
  16. #1068 Puntiraksea (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 17:20
    หายไปนานมากกกกกกก
    ชอบมาก รออยู่นะคะ
    #1,068
    0
  17. #1067 Azai Nagamasa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 15:37
    หวา พี่มาแบบนี้ป๋าก็เสียเปรียบสิ
    อร้ายย!! ฉากหวานตอนท้ายนี่มันอะไรกัน
    #1,067
    0
  18. #1066 FrOzEn❄️ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 13:53
    มาอัพไวๆนะค่ะ
    #1,066
    0
  19. #1065 SARA ยมทูตแดงเดือด (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 09:55
    อยากเม้นต์นะแต่คุณข้างล่าง เม้นต์ซะแทบไม่ต้องเม้นต์เลย
    #1,065
    0
  20. #1064 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 09:26
    ถูกตัดฉับที่ความรู้สึกในใจของเอเนล! อ๊อยยยย รู้สึกขาดช่วงเลยอ่ะยูน น่าจะมีต่ออีกหน่อยน้อ^^ อยากเห็นบรรยากาศระหว่างสายฟ้ากะฟี่น้อยมากกว่าเน้ >//< เอเนลคงทั้งโกรธทั้งเจ็บใจสินะที่มาเสียท่ามิงโก้แบบนั้น เห็นภาพบาดตาแบบนั้น แถมยังต้องให้ซาโบ้เป็นคนมาช่วยซะอีก ในที่สุดก็เป็นคุณพี่ที่มาห้ามศึกครั้งนี้ มาดอัศวินขี่ม้าขาวมากเลยค่าคุณพี่//ปาหัวใจใส่รัวๆ >//< แต่มิงโก้ก็กัดไม่ปล่อยเลย จะปล่อยไปได้ยังไงก็ตามหามาตั้งนานเนอะ แต่ดูท่าซาโบ้จะไม่ชอบมิงโก้อย่างแรง ก็เสี่ยเป็นโบรกเกอร์ในโลกมืดนี่นา การเผชิญหน้าระหว่างพี่ชายกับว่าที่น้องเขย (ใช่เหรอ555) จะเป็นยังไงน้อ ลุ้นๆ ตอนหน้า^0^

    แต่ว่าตอนนี้เป็นโมเม้นท์ของเอเนลกับลูฟี่สินะ ถึงแม้ลูฟี่จะบอกให้สายฟ้าไปซะตอนนี้แต่ว่ามันสายไปแล้วล่ะเราว่า แม้ไม่มีกุญแจหินไคโรเซกิ แต่หัวใจของสายฟ้าก็ถูกพันธนาการไว้ไม่ไปไหนแล้ว ฮิ้ววว ว่าแต่ความโกรธของเสี่ยช่างรุนแรง หวงแรงด้วย เพราะรู้ว่าเอเนลก็รู้สึกต่อลูฟี่แบบเดียวกันกับตัวเองสินะ เสี่ยคงจะหมดโอกาสในตอนนี้แล้วล่ะ เพราะคุณพี่คงไม่ปล่อยไปง่ายๆ แน่ แต่มันจะเป็นโอกาสของเอเนลแล้ว รออ่านตอนหน้าหน้ายูน^^
    #1,064
    1
    • #1064-1 dark_violeta(จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2559 / 13:54
      เอเนลยอมรับหัวใจตัวเองแล้วในที่สุดด เราหมดแรงพอดี เราเลยตัดฉึบตรงนี้อ่ะจ้า 555 เอเนลเจ็บใจแน่นอนอยู่แล้ว ก็ตัวเอง ทรนงตนขนาดนี้ เจอเสี่ยตบเกรียนอีกรอบ คิดว่าคราวนี้จะเป็นอีกบทเรียนของสายฟ้าเลย เขาต้องไปฝึกปรือฝมือตัวเองยิ่งกว่านี้แน่ๆ (เก่งกว่านี้ก็เทพแล้วค่ะคุณ55) ซษโบ้ไม่ชอบมิงโก้แน่นอน เพราะพอจะรู้ความสัมพันธ์ระหว่างมิงโก้กับน้องชาย //พี่ชายเคืองหนักมาก 55

      เอเนลเอาแต่ใจขนาดนั้น ลูฟี่ไม่จำเป็นต้องแนะนำเลย เขาอยู่ในที่ๆ เขาอยู่อยู่ๆ แล้วล่ะ! ข้างเธอไง <3
      #1064-1
  21. #1063 oil_exo-l (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 09:17
    เสี่ยนกขาาาาา
    #1,063
    0
  22. #1062 inlove_Yaoi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 08:44
    เอเนล ท้ายที่สุดก็เข้ามาอยู่ใน Allลูฟี่ เต็มตัว (ที่ผ่านมานี่ ซึน สินะ)
    เสี่ยนก นานๆจะโผล่มาที เอากำไรซะคุ้มเชียวนะ

    #1,062
    0
  23. #1060 science09 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 00:16
    กว่าจะมาอัพได้นะไรท์!!!คิดถึงงงง #ทีมสายฟ้า เมะสายซึน555555
    #1,060
    0
  24. #1059 Buka (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 20:10
    เทนคุงยังไงก็อย่ารุนแรงนะถ้าสายฟ้าคุงเป็นอะไรเดี๋ยวเรือซันนี่ไม่มีพนักงานทำความสะอาด
    #1,059
    0
  25. #1058 NongAzill (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 18:38
    ชูป้ายไฟเชียร์มิงโก้แล้วกรี๊ดดังๆ สามที กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ดดดดดดดดดด เสี่ยขาาา สู้เค๊าาาาาาาา เย้ๆ เสี่ยสู้ๆ เสี่ยสู้ตาย สายฟ้าซู่ซ่า!!! 555
    #1,058
    0