[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 24 : บทลงโทษเล็กๆ น้อยๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 142 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

 

 

 

 

 

 

 ท่ามกลางซากปรักหักพังของเรือโชคร้ายลำอื่นๆ ที่ถูกซัดจนจมลงกลางทะเลแห่งนี้ ร่างเล็กของเด็กชายที่ผ่านการฝึกฝนมานานปีค่อยๆ ผุดกายลุกขึ้นนั่ง  

 

 

 

แซกสูดลมหายใจเข้าลึกพลางกวาดสายตามองรอบด้าน พบว่ามีลูกเรืออีกสามคนนอนสลบไม่ได้สติอยู่ คะเนจากทิศทางและแสงส้มอ่อนของดวงอาทิตย์ พวกเขาคงถูกซัดมาที่นี่นานหลายชั่วโมงแล้ว  

 

 

 

“คุณนามิ คุณโรบิน คุณช็อปเปอร์ครับ”  เด็กชายตัวน้อยวิ่งไปเขย่าร่างที่ไร้สติทั้งสามเรียงคน นามิปรือตาขึ้นมองเป็นคนแรก เธอปัดเศษสาหร่ายที่เกาะพันอยู่ตามแขนออก อดยกมือขึ้นกุมขมับกับภาพเบื้องหน้าไม่ได้

 

 

 

“เรือแตกอีกแล้วเหรอเนี่ย !” ใช่ว่าจะไม่คุ้นชินกับเรื่องแบบนี้ แต่ให้ตายเถอะ อีกแล้วสินะ?

 

 

 

“พี่ลูฟี่ละ?” แซกเหลียวมองหากัปตันสาว คนที่เขาได้รับมอบหมายให้เฝ้าจับตามอง รู้สึกยุ่งยากใจทันทีเมื่อมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบของเกาะชัดขึ้น

 

 

 

“ด้านในของที่นี่เป็นเหมือนโพรงถ้ำซับซ้อน ถ้าไม่ได้เดินหลงเข้าไปก็ดีนะครับ” เขาพูด

 

 

 

“แบบนั้นน่าจะเป็นปัญหากับโซโล หวังว่าหมอนั่นคงไม่หลงเข้าไปหรอกนะ”

 

 

 

“ถ้าเป็นคนๆ นั้น ละก็ มีโอกาสเกินครึ่งเลยละ” โรบินแทบไม่ต้องใช้สมองประเมิน

 

 

 

“ก่อนอื่นควรจะไปรวมตัวกันที่เรือของเราก่อน ฉันเชื่อว่าหลายๆ คนน่าจะคิดแบบเดียวกัน” นามิเท้าสะเอว หากเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ส่วนใหญ่จุดนัดรวมพลก็คือเธาซันด์ ซันนี่นั่นเอง

 

 

 

“ไปที่เรือก่อนเถอะครับ ผมขอฝากแมลงสื่อสารตัวนี้ไว้ก่อนนะครับ”

 

 

 

“เอ๊ะ เดี๋ยวสิ เธอจะไปคนเดียวไม่ได้นะ !” ช็อปเปอร์ร้องค้าน  

 

 

 

“ที่ผมยังมีอีกอัน หากพวกคุณเจอพี่ลูฟี่ก่อน รบกวนติดต่อหาผมด้วยนะครับ” แซกยัดหอยทากตัวเล็กลงบนกีบเท้าคุณหมอกวาง ไม่ฟังคำทัดทานใดๆ หันกายวิ่งจากไปทันที

 

 

 

“ไปซะแล้วเด็กนั่น คุ้นๆ ว่านิสัยเหมือนใครกันนะ?” นามิพ่นลมหายใจเหนื่อยหน่าย เพิ่งนึกได้ว่าพวกผู้ชายรอบตัวก็นิสัยประมาณนี้กันทั้งนั้น ปัญหาที่ต้องกังวลอีกเรื่องคงจะเป็นเจ้าของพลังที่บังคับด้ายพวกนั้นนี่ละ  

 

 

 

 หวังว่าจะไม่ใช่รายที่รับมือยากเกินไปก็แล้วกัน

 

 

 

 

 

 

ท่ามกลางความมืดมิดอธนการ เธอได้กลิ่นหอมจางๆ ของอาหาร เสียงน้ำไหลจากที่สูงกระทบแผ่นหิน รู้ว่าตัวเองนอนทอดกายอยู่บนพรมเนื้อนิ่ม แต่ถึงจะสบายแค่ไหน ก็ไม่อาจสลัดความเมื่อยล้าออกไปได้เลย อาการสิ้นไร้เรี่ยวแรงที่กดทับหนักหน่วงนี้ เธอคิดออกเพียงอย่างเดียว สิ่งนี้คงจะหนีไม่พ้นไอ้หินบ้านั่นแน่ๆ

 

 

 

“ขยับ…ขยับสิ โธ่เอ้ย”  

 

 

 

ลูฟี่กัดฟันออกแรง ปัญหาใหญ่ของผู้ใช้พลังอย่างเธอคือหินไคโรซากิ ตอนนี้มันคงจะติดอยู่กับตัวเธอที่ไหนสักแห่งแน่ๆ

 

 

 

“ตื่นแล้วงั้นรึ?”  

 

 

 

กระแสเสียงทุ้มต่ำเอ่ยดังขึ้น หมอนั่นอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เธอนอนนัก เธอยันกายขึ้นมอง เจ็บใจที่ตัวเองมองอะไรไม่เห็น แถมข้อมือยังถูกรัดแน่นด้วยเชือกด้วย ถ้าไม่มีไอ้หินบ้านั่นล่ะก็…

 

 

 

“แก ปล่อยฉันนะ!”  

 

 

 

เธอออกแรงเปล่งเสียง ก่อนจะต้องลอบถอนใจอย่างแสนเหน็ดเหนื่อย ทั้งที่นอกจากข้อมือแล้วไม่มีส่วนไหนถูกมัดไว้เลยแท้ๆ แล้วไหงร่างกายถึงได้…

 

 

 

“คนไม่ได้เจอกันตั้งนาน เขาทักทายกันแบบนี้หรือเนี่ย ปวดใจจังนะ” เจ้าบ้านั่นยังมีกะใจเย้าหยอก เธอโมโหจนควันออกหู ตะโกนสวนไปอีกคำ  

 

 

 

“หยุดเล่นสกปรกได้แล้ว มิงโก้ แกปล่อยฉัน แล้วเรามาสู้กันตัวๆ ดีกว่า !”

 

 

 

ครั้งนี้ไม่มีเสียงตอบกลับ เธอเหลียวมองรอบๆ โดยสัญชาติญาณก่อนจะลืมตัวร้องลั่น เพราะจู่ๆ ก็ถูกอุ้มขึ้นสูง เสียววูบในช่องท้องตอนที่ถูกกดลงกับเตียงด้วยแรงที่ไม่เบานัก

 

 

 

“มะ มิงโก้…!”  ร่างเล็กอยากร้องห้ามแต่หัวหมุนจนนึกคำพูดไม่ออก แบบนี้ไม่ดีแน่ เธอถูกมัด ไร้เรียวแรงจะตอบโต้แถมยังมองอะไรไม่เห็น มันจะเสียเปรียบเกินไปแล้ว  

 

 

 

 “เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า ราชินีโจรสลัดของฉัน เล่นสกปรกกับเธองั้นเหรอ? ฉันยังไม่ได้เริ่มต้นเลยด้วยซ้ำ” เสียงนั่นกระซิบกระซาบอย่างนึกสนุก ไอ้บ้าเอ้ย เอาเท้ายันได้เธอคงทำไปแล้ว

 

 

 

“ใครเป็นของแกกัน แล้วก็ ‘ราชาโจรสลัด’ ต่างหากเรียกให้ถูกสิ อื้อ!”  

 

 

 

 เธอเบิกตากว้าง รู้สึกเหมือนถูกขบกัดอย่างแรงที่ต้นคอ แตกตื่นใจเมื่อสัมผัสได้ถึงปลายลิ้นที่ลากไล้วนเวียนอยู่ที่จุดนั้น เพราะไม่เคยถูกทำแบบนี้มาก่อน

 

 

 

“ยิ่งพยศฉันก็ยิ่งชอบนะ จำไม่ได้หรือไง?”

 

 

 

“อึก หยุดนะ!”  

 

 

 

ยิ่งร้องห้ามเหมือนยิ่งยุ ฝ่ามือหยาบหนาบีบเค้นหน้าอกอวบขึ้นลง เธอข่มความหวาดผวาเอาไว้แทบไม่มิด หัวใจที่เหมือนจะกลายเป็นหญิงไปเพราะคำสาป สั่นกลัวหวั่นไหวยามที่เขาแตะต้องจุดไวสัมผัส ความรู้สึกปริศนาแทรกซึมมาตามหยาดเหงื่อ หัวใจดวงน้อยเต้นรัวอย่างไม่อาจห้าม

 

 

 

 “หยะ มิงโก้ ไม่…”  

 

 

 

เธอทำได้แค่เบี่ยงกายหลบ เรี่ยวแรงขัดขืนค่อยๆ หดหายไปทีละน้อย ปากเล็กที่อ้ารับอากาศหายใจถูกประกบปิดด้วยเรียวปากของอีกฝ่าย ฟันคมขบกัดลงบนปลายลิ้นอุกอาจ รสเลือดเค็มปร่าอบอวลอยู่ในโพรงปาก ร่างสูงสะดุดไปเพียงชั่ววินาที ก่อนจะคว้ามือเล็กชูขึ้นเหนือหัวและกดลงกับพื้นเบาะ พลางหัวเราะเสียงต่ำ  

 

 

 

“จริงๆ แล้ว ชอบแบบนี้ใช่มั้ยละ หมวกฟาง รสนิยมของเราคล้ายกันรู้มั้ย?”  

 

 

 

เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่เปื้อนหยาดเลือด เกี่ยวเรียวขาสวยขึ้นพาดเอว ความต้องการที่เก็บกลั้นมานานเร่งให้เลือดในกายสูบฉีด เขาอดทนรอเธอมานานเกินไป จวนจะอดใจไม่ไหวอยู่แล้ว

 

 

 

“ไม่ !”  

 

 

 

เด็กสาวร้องท้วงออกมาได้คำเดียวก็เงียบไป กัดฟันกลั้นก้อนสะอื้นนิ่ง สิ่งที่ไม่อาจปกปิดคือหยาดน้ำตาใสๆที่ไหลเปื้อนผ้าปิดตาสีสะอาด แรงที่กดทับอยู่บนกายผ่อนปรนลง ราวกับเผลอไผลใจอ่อน ท้ายที่สุด มือใหญ่นั่นก็โอบประคองเธอขึ้นนั่ง พลางจรดริมฝีปากหนักๆ ลงบนขมับซ้าย กระซิบถ้อยคำแผ่วเบา

 

 

 

“ที่รัก คนดีของฉัน อย่ากลัวเลยนะ”  

 

 

 

มือแกร่งปลดผ้าปิดตาออก เผยให้เห็นดวงตาที่ช้ำแดงก่ำ เธอคนนั้นมองค้อนเขาเงียบๆ ไม่สามารถยกมือที่ถูกมัดขึ้นปาดน้ำตาได้ ใจเขาอ่อนยวบ เพิ่งรู้สึกว่าทำเกินไปก็ตอนนี้เอง

 

 

 

“ไม่ได้กลัว อย่าเรียกว่าที่รักนะ”  

 

 

 

เสียงของเธอยังสั่นเครือ ปลายคิ้วชี้ขึ้นอย่างไม่ยอมใคร เขาหัวเราะหึๆ ในลำคอ หลุบสายตามองดวงหน้างอง้ำ ยกนิ้วขึ้นปาดหยาดน้ำที่หางตากลมออกให้

 

 

 

 “ไม่เรียกที่รักแล้วให้เรียกอะไร แค่การลงโทษเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่ยอมมาหากัน ทำไมต้องร้องไห้ด้วย หึ?” ร่างสูงในชุดคลุมขนนกแย้มยิ้มเอ็นดู ความรู้สึกผูกพันเก่าๆ เข้าครอบคลุมไปทั่วบรรยากาศ

 

 

 

“ไม่ได้ร้องไห้ด้วย!” เธอฮึดฮัดเหมือนเด็กน้อยเอาแต่ใจ เขาอดยกยิ้มอ่อนใจไม่ได้ เธอก็ยังเป็นเธอ จะลงโทษให้เต็มขั้นกว่านี้ก็ดันทำไม่ลงเสียแล้ว  

 

 

 

“ที่รัก…”

 

 

 

“บอกว่าอย่าเรียกแบบนั้นไง” เธอทั้งหงุดหงิดทั้งอ่อนใจ

 

 

 

“ฉันมีเธอเป็นที่รักแค่คนเดียว ห้ามกันอย่างนี้ได้ยังไง หือ?”  

 

 

 

อดขำไม่ได้จริงๆ เขายอมรับว่าสนุกที่ได้มีเธออยู่ในกำมือ แต่ในขณะเดียวกันก็ทั้งห่วงและหวงเช่นกัน อยากจะกักเก็บเอาไว้ข้างกายไม่ให้ไปไหน ความต้องการอันล้ำลึกที่ตกตะกอนไปนานนับปีนี้ถูกปั่นป่วนให้ลอยฟุ้งขึ้นมาอีกจนได้  

 

 

 

คนที่ไม่เคยคิดว่าจะซื่อสัตย์ต่อใครได้ชั่วชีวิตนี้อย่างเขา กลับถวิลหาและยอมแพ้ให้แต่เธอ คนที่ตรงกันข้ามกับเขาทุกอย่างคนนี้ดูเหมือนนี่จะเป็นหนึ่งในเรื่องตลกของโชคชะตาเช่นกัน

 

 

 

“นี่จะไม่ยอมปล่อยกันจริงๆ ใช่มั้ย” ลูฟี่ชักจะหมดแรง ตอนนี้เธอยอมนั่งนิ่งๆ บนตักเขาแล้ว ป่วยการจะเสียพลังงานอีก

 

 

 

“ถ้ายอมให้จูบ จะลองคิดดูก็ได้” เขาหัวเราะชั่วร้าย รู้ว่าจ้างให้ตายเธอก็ไม่ยอมเด็ดขาดอยู่แล้ว

 

 

 

“ขออะไรบ้าๆ ไอ้นกโรคจิต !” นั่นไงละ

 

 

 

“เรื่องแบบนี้ คงต้องบังคับเอาด้วยกำลังอย่างเดียวสินะ?” เขาแสร้งทำเป็นยียวนชวนคุย ทว่าจริงๆ ก็แค่อยากจ้องใบหน้าโกรธขึงนั่นให้เต็มที่เท่านั้น

 

 

 

“ก็ลองดูสิเจ้าบ้า หลุดไปได้ฉันจะอัดแกให้เละ” ใบหน้าและน้ำเสียงหมายความตามนั้น ร่างสูงเพียงเลิกคิ้วนิดๆ ถ้าแบบนั้นคงจะยอมให้หลุดไปไม่ได้แล้วสิ ?

 

 

 

“อัดให้เละงั้นเหรอ? ฟังดูรุนแรงเป็นบ้า” คนพูดขยับตัวแค่เล็กน้อยก็ผลักเจ้าเด็กอวดดีนั่นลงไปนอนกองกับเตียงได้อีกครั้ง  

 

 

 

 “แบบนั้นฉันจะทำรุนแรงตอบกลับบ้าง เธอก็คงจะไม่ว่าอะไรจริงมั้ย...?”  

 

 

 

เขากระซิบถ้อยคำเสียงแผ่ว ดวงหน้าเล็กที่จ้องตอบกลับขึ้นสีแดงเรื่อน่ามอง เล่นเอาคนมองอยากทำแบบที่พูดขึ้นมาจริงๆ เสียแล้ว มือหนาคว้าเส้นผมสีดำขลับตัดกับพื้นเตียงขึ้นมาสูดดมช้าๆ เหนือกว่ารูปกายเย้ายวนและกลิ่นหอม อ่อนๆนี้ เขารู้ว่าตัวตนของเธอติดตรึงอยู่ในสำนึก กระตุ้นเร้าทุกความต้องการของเขาได้มากที่สุด

 

 

 

“ที่รัก เธอจำ ‘เรื่องของเรา’ ได้มากแค่ไหน หืม?”

 

 

 

ตึก

 

 

 

เสียงแปลกปลอมที่ดังขึ้นกระทันหันฉุดรั้งความนึกคิดของเขาไว้ โดฟลามิงโก้แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม กระตุกนิ้วเบาๆ ร่างของผู้บุกรุกตัวน้อยก็เดินแบบฝืนๆ ออกมาจากที่ซ่อนแล้ว

 

 

 

“แอบฟังผู้ใหญ่คุยกันแบบนี้ เป็นเด็กที่ใช้ไม่ได้เลยนะ”  เขาหัวเราะ ขยับกายอยู่ในท่านั่ง เขม็งมองเด็กคนนั้นด้วยสายตาประเมิน

 

 

 

“แซก!” ลูฟี่มองคนๆ แรกที่ขึ้นมาถึงที่นี่ได้ ทั้งประหลาดใจ ทั้งเป็นห่วง  

 

 

 

“พี่ลูฟี่ ...!...”  

 

 

 

ตัวแทนกลุ่มเยาวชนของกองกำลังป้องกันตัวเองชะงักคำพูด หลุบสายตามองเส้นด้ายคมๆ เส้นหนึ่งที่ค่อยๆ บาดลึกลงบนผิวคอของเขาช้าๆ เขารู้จักเจ้าของพลังที่ร้ายกาจคนนี้ดี จำได้ว่ามันหายตัวไปจากข่าวคราวในวงการมาพักใหญ่ ไม่คาดว่าจะได้มาเจอตัวจริงที่นี่

 

 

 

แบบนี้มันโชคร้ายในความโชคร้ายจริงๆ

 

 

 

“โจ๊กเกอร์ ปล่อยเธอซะ!”  

 

 

 

เด็กชายพูด ดูจากรูปการณ์คงเป็นเรื่องยาก แต่สำนึกที่อยากจะปกป้องกลับสั่งให้เขาเค้นหาทุกวิถีทางเพื่อช่วยพี่ลูฟี่ให้ได้

 

 

 

“แซก ถอยไปซะ!” ลูฟี่ตะโกนสั่งเสียงเข้ม เลือดที่ไหลปริ่มอยู่บนคอเด็กน้อยทำเอาร่างบางแตกตื่นใจ รู้ว่าเด็กชายไม่ใช่คู่มือของคนๆ นี้อยู่แล้ว

 

 

 

“มิงโก้ ปล่อยเขาไปนะ ฉันขอร้อง”  

 

 

 

ถึงจะเจ็บใจแต่ก็พอจะรู้ว่าไม่มีหนทางไหนดีไปกว่านี้ แซก เด็กคนนั้นไม่ควรต้องตายเปล่าอยู่ที่นี่

 

 

 

 “ระหว่างทางขึ้นมาที่นี่ มีการวางกำลังคุ้มกันไม่น้อย องครักษ์ตัวจิ๋วของเธอคนนี้หน่วยก้านไม่เลวจริงๆ” เขาหรี่สายตาคมเข้มมองเด็กชายตรงหน้า เชื่อว่าขืนปล่อยไปคงเป็นภัยในภายหลังแน่ๆ  

 

 

 

“แถมมาขัดจังหวะกันแบบนี้ จะให้ปล่อยไปง่ายๆ ได้ไง...”

 

 

 

เสียงทุ้มต่ำสะดุดไป ตอนที่เรียวแขนเล็กใช้แรงเฮือกใหญ่ดึงรั้งเสื้อคลุมขนนกของเขาไว้  

 

 

 

“ปละ ปล่อยเขาไปเถอะ นะ...มิงโก้?” เสียงหวานเอ่ยตะกุกตะกัก ดวงตากลมช้อนมองเงียบๆ มีทั้งความอึดอัดและความขัดเขินขังรวมกันอยู่ในนั้น หัวใจเขากระตุกวูบ แบบนี้นับเป็นการอ้อนรูปแบบหนึ่งใช่หรือไม่  

 

 

 

“เธอเอาช่วงเวลาที่หายตัวไป ไปฝึกปรือจุดนี้มาหรือไง?” เขาก้มลงไปกระเซ้าถาม ยอมรับว่าอันตรายต่อหัวใจมากๆ เกือบจะยกธงขาวยอมแพ้ไปในทันทีซะแล้ว

 

 

 

“ขอร้องละ เทนยาฉะ”

 

 

 

“...”  

 

 

 

คำพูดที่เอ่ย สีหน้าที่แสดงมุ่งมั่นชัดเจน ชื่อที่ขานเรียกสะกดใจเขาไว้ได้มากที่สุด มือใหญ่ลูบผ่านพวงแก้มและเรียวปากสีหวาน คลี่ยิ้มอ่อนโยนออกมาในที่สุด

 

 

 

“รู้ตัวหรือเปล่า ว่าตัวเองเจ้าเล่ห์แค่ไหน”

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่..หยุด หยุดซิ”  

 

 

 

แซกฝืนกายไว้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี ทว่าเปล่าประโยชน์ เด็กชายไม่อาจต้านทานพลังของผู้ใช้ที่เชี่ยวชาญได้เลย ต้องโทษที่เขาฝึกมาน้อยเกินไป ได้แต่โทษความอ่อนหัดของตัวเองเท่านั้น

 

 

 

พี่ลูฟี่จะเป็นยังไง อยู่ในห้องนั้น กับคนๆ นั้น ? แม้จะดูขัดขืนฝืนใจ แต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนนั้นท่าทางจะไม่ธรรมดาเลย แย่แล้ว เขาต้องหยุดตัวเองให้ได้ ไม่งั้นพี่สาวคงจะ...

 

 

 

“แกเป็นเด็กที่อยู่บนเรือยัยนั่นใช่มั้ย ทำไมมาทำตัวเป็นตุ๊กตาหุ่นกระบอกอยู่แบบนี้?” เสียงทุ้มๆ ที่ดังอยู่เหนือหัวเรียกให้เด็กชายเหลียวกลับไปมอง  

 

 

 

ร่างสูงของชายคนหนึ่งกอดอกยืนพิงกำแพงมองเขาด้วยแววตาเฉยชา เขาจำผู้ชายคนนี้ได้ทันที แต่นึกชื่อไม่ออก เพราะคนๆ นี้ไม่ค่อยแสดงตัวว่าอยากสุงสิงกับคนบนเรือนัก

 

 

 

 

 “พี่ลูฟี่อยู่กับโดฟลามิงโก้ เราต้องรีบไปช่วยพี่ลูฟี่นะครับ” แซกรีบบอกสถานการณ์ พลังด้ายที่บังคับร่างกายเขาเริ่มอ่อนจางลงเล็กน้อย

 

 

 

“ช่วย? จะลองคิดดูก็ได้” เอเนลกระตุกยิ้มหยันหนึ่งครั้ง พลางมองไปยังทิศทางของห้องที่เด็กชายบอก

 

 

 

“ก่อนอื่น แกรู้จักกุญแจปลดหินไคโรนี่ใช่มั้ย?” เจ้าของพลังสายฟ้ายกข้อมือทั้งสองข้างที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยพลังของหินไคโรซากิขึ้นมามอง ก่อนเอ่ยด้วยทีท่าไม่ค่อยจริงจังนัก

 

 

 

 

 

“มันอยู่ในกระเป๋าเสื้อของยัยนั่น ลองทำตัวเป็นประโยชน์ แล้วไปหยิบมาให้ฉันทีสิ?”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100% แล้วเจ้าค่าาา

 

 

แหม ดูเหมือนจะมีผู้ท้าชิงที่คิดจะไปหยุดบทสวีทของมิงโก้แล้ว

 

ว่าแต่สายฟ้าจะทำได้มั้ยนะ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 142 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2163 GYYG (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 19:00
    เหนือสิ่งอื่นใดน้องลูฟี่ก๋น่ารักที่สุดจริงๆแหละ
    #2,163
    0
  2. #2119 Mie_Sorata (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 21:24
    ฮืออออ อยากอ่านพาร์ทป๋ามิงโก้มากกว่านี้ ชอบมากกกก
    #2,119
    0
  3. #2061 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 20:23

    เอเนลมาช่วยแล้วจ้า

    #2,061
    0
  4. #2000 เจ้าเหมียว~ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 15:08
    เอเนลช่วยลูฟี่ให้ได้นะะะ
    #2,000
    0
  5. #1546 Pikoon (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 20:07
    เอเนลเอาแล้ววววววววววว
    #1,546
    1
    • #1546-1 dark_violeta(จากตอนที่ 24)
      26 เมษายน 2560 / 20:13
      สายฟ้านี่ร้ายจริงจริงง
      #1546-1
  6. #1269 l3oss_it (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 03:54
    แซกจ๋า อย่าไปเชื่อเอเนลมันนะ ขืนนายปล่อยเอเนลมันจะยิ่งว่าดอฟฟี่อีกนะ!
    เฮ้อ เกิดเป็นลูฟี่นี่ก็ลำบากในหลายๆเรื่องอยู่เหมือนกันนะ
    #1,269
    1
    • #1269-1 dark_violeta(จากตอนที่ 24)
      13 ธันวาคม 2559 / 01:48
      แซกต้องเดิมพันครั้งใหญ่จริงๆ สงสารน้องเบาๆ
      #1269-1
  7. #1175 zmbyun (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 14:39
    มิงโก้นี่พออยู่กับฟี่แล้วจะกลายเป็นเสือเชื่องๆทันที 55555555
    #1,175
    0
  8. #1082 ferincalobaramos (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 08:54
    เอเนลจะช่วยลูจังมั่ยนะ
    #1,082
    0
  9. #1040 จันทราราตรี (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 00:38
    ยังคงรออยู่นะคะ ฉะนั้นไรท์อัพต่อเถอะนะ พรีสสสสส~~
    #1,040
    0
  10. #1036 mezaruna (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 10:54
    อัพต่อเถอะไรท์ พรีสสสส ฟินหนักมากอ่ะ
    #1,036
    0
  11. #1035 Tungmay1a (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 10:15
    มาต่อไวๆน้าไรท์ ชอบมากคะ
    #1,035
    0
  12. #1033 bootun55 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 10:57
    อัพต่อเถอะค่าาาอยากอ่านคู่นี้มานานแบ๊วิ
    #1,033
    0
  13. #1031 midnight96 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 07:52
    โดฟลามิ้งโก้ เล่นอย่างงี้กับลูฟี่เลยหรอออ  อ่านแล้วเลือดในกายสูบฉีดมากกค่าา ฟินมากคู่นี้ เอเนลนายจะช่วยลูฟี่จริงหรือเปล่าเนี่ยยห๊า?

    #1,031
    0
  14. วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 22:23
    อัพนะคะ ท่านลอว์อยู่ไหนนนนนนนนนน มาช่วยหยุดเจ้ามิงโก้ทีททททททท
    #1,010
    0
  15. #1009 piebluberry (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 01:25
    อร้ายยไรท์ เราเกือบเอนเอียงไปทางเสี่ยแล้วน่ะเนี้ยยย ลอว์เราอยู่ไหนนมาหยุดด่วนน were are law!!? ช่วยหยุดก่อนจะฟินไปกว่านี้ รีบๆมาต่อน่ะไรท์คถ.รออยู่น่ะจุ๊ฟป๊อก😉😚
    #1,009
    0
  16. #1008 greetlove (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 19:46
    มาต่อเถอะค่ะ นุกมากเลยยยย อยากเห็นเสี่ยกะสายฟ้าฟัดกันแล้วอะะะ >< ("ที่รัก"กรี๊ดดด ไม่เขินก้ไม่รู้จะพูดไงแล้วค่ะ >///<)
    #1,008
    0
  17. #1002 Bornfreeonekiss (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:26
    มีบุญนะขัดเสี่ยแล้วยังอยู่ 55555 รักเสี่ยย
    #1,002
    0
  18. #1000 dark_violeta (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:46
    วั้ยๆ ได้เม้นที่ 1000 ละะะ
    (ขอไรท์เกรียนนิดนึงค่ะ555) > <
    #1,000
    0
  19. #999 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:49
    กรี๊ดดดด เรื่องของเราๆๆ เรื่องอะไรอ่ะมิงโก้ อยากให้ลูฟี่จำเรื่องอะไรได้เหรอ เราอยากรู้จริงๆ ว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้มันลึกซึ้งขนาดไหน แล้วนั่นยังคุยกันอยู่บนเตียงกันใช่ม้ายย อย่ามาทำให้จิ้นเตลิดน้า >//< เอาละซิๆๆ จะเกิดศึกชิงฟี่น้อยหรือเปล่าน้อ มิงโก้กับเอเนลพลังไม่ด้อยกว่ากันเลย แต่เราเชียร์มิงโก้นะ ให้เค้าได้สวีทกันอีกนิดเถอะ ฮิ้ววว แบบว่ามันฟิ้นฟินนน ตัวร้ายอย่างมิงโก้ยอมสยบให้กับลูกอ้อนของลูฟี่เลย เสี่ยรู้ตัวไหมว่าเสี่ยเป็นคนที่ได้กำไรกับลูฟี่มากสุดละ เมะคนอื่นยังไม่ได้แนบชิดขนาดนี้เลย (อาจจะยกเว้นลอว์ไว้คน จากฉากในอดีต) นี่ถ้าแซกน้อยไม่ออกมาขัดจังหวะจะเป็นไงน้อ แต่แซกรู้แล้วเรื่องนี้จะถึงหูคุณพี่ซาโบ้ไหมเนี่ย กลัวจะมาเผามิงโก้ซะจริง ห่วงและหวงน้องขนาดนั้น ><

    รอตอนต่อไปจ้ายูน อยากจะเห็นการเผชิญหน้าระหว่างมิงโก้กับเอเนลจริงๆ แล้วลูฟี่จะแก้ไขสถานการณ์รถไฟชนกันยังงายย^0^
    #999
    0
  20. #998 tityjiu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:57
    ถ้ามาขวางไม่ทันอาจจะดีก้อได้นาาาา คึๆๆๆ
    #998
    0
  21. #997 อิอิ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:44
    เราเชื่อว่าเอเนลตะช่วยลูฟี่ อร้ายยยยสายฟ้าออกโรงแล้ว><
    #997
    0
  22. #996 love-trafalgar (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:11
    เสี่ยยยยยย หวานไปไหนนนน ไม่ไหวละค่าาา เลือดกำเดาพุ่ง ความอ่อนโยนนั่นมันอะไร ในอดีตมันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเสี่ยนกกะฟี่น้อยกันแน่ ไม่รู้ไม่สนคนอื่นค่า ขอฉากระหว่าง 2 คนนี้อีกได้ไหมมมม ทำไมตัวขัดขวางมันเยอะจัง รูทเสี่ยทีไรด่านที่ต้องฝ่าเยอะมากจริงๆ เสี่ยไม่ต้องชักช้าค่า จะกดก้อกดเรย เพราะคนอ่านก้อลุ้น? อยากให้ทำ nc ยุค่า 55
    #996
    0
  23. #995 Smile...^^ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:02
    ไม่ได้อ่านมานานนนนนนนนน จะเม้นยาวยาววววววววให้สมกับความฟินในตอนนี้ ติดใจความกึ่งSMและสาดเทน้ำตาลเหลือเกินนนนนนน อยากให้ไรเดอร์ได้ยินเสียงของเราเวลาอ่านจริงๆว่ามันกรี๊ดลั่นแค่ไหน (เป็นฟิคที่อ่านในที่สาธารณะไม่ได้เด็ดขาดโดนหาว่าบ้าแน่นอนนนนน) มิงโก้ว้อยยยยยยยยยย!!!!!! โหดก็โหดไปเลยดิ ชอบ เอ๊ย! ไม่อยากให้ค้าง (หรือเราค้างหว่า) แค่อ่านตอนนี้เรานี่แทบจะกระโดดข้ามย้ายเรือเลยทีเดียว (เรือลลที่อยู่ตอนนี้มันเริ่มแน่นเบื่อละlol) ลูฟี่โกะก็อีกคนว้อยยยย!!!! ดาเมจมันทะลุถึงคนอ่่านเนี่ย!!!!!!!!! น้ำตา เสียงงอน คำขอร้อง เสี่ยมิงโก้ขาทนได้ไงคะ 'แล้วเรื่องของเรา' อ่ะ มีไรบ้างคะ เล่าย้อนให้ลูฟี่ฟังใหม่ได้ไหมคะ อยากรู้ เอ๊ยอยากให้ลูฟี่จำได้ค่ะ เอาละเอียดๆก็ได้--..-- แล้วตอนหน้า >>>> Dofla VS Enel มันส์ค่ะ เชียร์คนที่ทำให้ฟินมากที่สุดค่ะ โฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ปล. หากอยากรู้ว่าเค้ากรี๊ดตรงไหนบ้าง ที่ตำที่มีคำว่า 'ที่รัก' อ่ะค่ะกรี๊ดแรงงงงง (กลิ้งๆรอตอนต่อไปปปปปปปปป)
    #995
    0
  24. #994 Sweetly dream (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:22
    จะเอาฮาเร็ม -.,-
    #994
    0
  25. #993 Kmp sc (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:36
    รู้สึกไรท์จะเอนเอียงไปทางลอว์มากกว่าใครนะ รอ รอ
    #993
    0