[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 23 : จุดเหลื่ยมล้ำปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 154 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   สมอเรือถูกถอนออกช้าๆ เส้นทางเดินเรือใหม่ที่กำหนดไว้ในใจแต่แรกคือเกาะคนยักษ์ ‘ไจแอนด์ แอนด์ สเนค’ ต้นหนสาวก้มมองล็อกโพสทั้งสามอันที่ข้อมือก่อนยิ้มออกมาอย่างวางใจ

 

 

 

“การเดินทางไปไจแอนด์ แอนด์สเนคดูแล้วไม่น่าจะยาก เท่าที่คำนวณ หากไม่มีอุปสรรคเรื่องสภาพอากาศมากมายคงจะไปถึงภายใน 5 วัน”

 

 

 

“ยักษ์กับงู? จะว่าไปชื่อของมันดูไม่เป็นมงคลซักเท่าไรนะครับ โย่โฮ่ๆๆ”  

 

 

 

“พอกระดูกอย่างนายพูดแล้วมันฟังดูแปลกๆ แฮะ” แฟรงกี้อดขำไม่ได้

 

 

 

“งูเหรอ? งูก็กินได้เหมือนกันล่ะน่า เนาะ ซันจิ?” กัปตันสาวหันไปยิ้มร่าหาแนวร่วมทันที

 

 

 

“ในหัวเธอนี่เขวี้ยงเรื่องกินไปไม่พ้นเลยใช่มั้ย หือ แต่ถ้าไม่มีพิษหรือรีดออกซะก็ทำให้กินได้ล่ะนะ” กุ๊กหนุ่มชักหัวคิ้ว เหล่มองกัปตันสาวจอมเขมือบเงียบๆ

 

 

 

“อันที่จริงก็บอกไม่ได้หรอกนะคุณนามิ ยิ่งสภาพอากาศในโลกใหม่ด้วยแล้ว” จินเบพูด  

 

 

 

 “บริเวณนี้ไม่ใช่หมู่เกาะนะครับ แต่เป็นแนวเทือกเขาสูงที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลอยู่มาก ดังนั้นลมทะเลจะไม่ค่อยแปรปรวน เรียกได้ว่าเป็นจุดอับลม อากาศจะหนาวและร้อนเป็นพิเศษขึ้นอยู่กับช่วงเดือนที่เราเดินทางไป หากเป็นเดือนนี้จะหนาวกว่าปกติน่ะครับ” แซกชี้ที่แผนที่

 

 

 

“ไม่ต้องกังวลเรื่องเจ้าทะเลหรือคลื่นน้ำวน ที่ต้องระวังเป็นพิเศษคือระหว่างทางก่อนจะไปถึงแนวเทือกเขานี้ครับ”

 

 

 

“งั้นเหรอ อืมๆ” เด็กสาวที่ยืนข้างๆ พยักหน้าเออออ

 

 

 

“ ‘อืม’ อะไรยะ เธอเข้าใจด้วยหรือไง ห๊ะ?” นามิอดแขวะไม่ได้ “ขอบใจมาก เป็นข้อมูลเพิ่มเติมที่ดีมากจ้าแซก” ก่อนจะหันไปลูบหัวเด็กน้อยจากกองกำลังป้องกันตัวเองเบาๆ

 

 

 

“พูดว่าระหว่างทางต้องระวังเป็นพิเศษงั้นเหรอ พอจะขยายความเพิ่มได้มั้ย?” ซันจิพ่นควันบุหรี่ทิ้ง ขยิบตัวแทรกเข้ามาในวงสนทนา

 

 

 

“คือว่า...” แซกเหลือบมองคนตั้งคำถามนิดๆ  

 

 

 

“ระหว่างทางเป็นแนวเทือกเขาสูงก็จริง แต่จะมีจุดเหลื่อมล้ำของแนวเขาอยู่ บริเวณนั้น เชื่อกันว่ามีพวกองค์กรใต้ดินซ่อนตัวอยู่ที่นั่นน่ะครับ”

 

 

 

“องค์กรใต้ดิน?”

 

 

 

“ที่บอกว่าเชื่อกันว่า เพราะยังไม่เคยมีคนที่เข้าไปสืบได้รอดกลับมารายงานสักคน พี่ซาโบมองว่าเป็นจุดที่เสี่ยงเกินไป เลยระงับการสืบค้นไปก่อนและตั้งใจว่าจะเข้าไปจัดการด้วยตัวเอง แต่ก็มาติดพันเรื่องค้นหาตัวพี่ลูฟี่ซะก่อนน่ะครับ”

 

 

 

“เอ๋ ตรงนี้เองเหรอ อันตรายใช่ย่อยนะ?” คนพูดตาวาว แซกไม่เข้าใจ ขณะที่คนอื่นๆ เริ่มจับเค้าลางแห่งความวุ่นวายที่กำลังจะตามมาได้

 

 

 

“เราเลี่ยงทางนั้นได้มั้ย?” นามิขมวดคิ้วจ้องแผนที่ที่เธอเขียนด้วยตัวเอง โลกใหม่กว้างใหญ่กว่าที่คิด เส้นทางตกสำรวจพวกนี้คงยังมีหลงเหลืออยู่ไม่น้อยเลย

 

 

 

“เลี่ยงได้ แต่ต้องใช้เวลาสองเท่านะครับ” แซกค่อนข้างจะกังวล

 

 

 

“หา??”  

 

 

 

“เพราะมันต้องเดินเรือไปอีกฟากซึ่งมีระยะทางยาวกว่า แล้วยังต้องอ้อมแหลมทางชันซึ่งเป็นจุดที่น้ำตื้นจนต้องลดสปีดเรือลง เพราะต้องคอยระวังพวกหินโสโครกด้วย”

 

 

 

 

 อืม...ดูท่าทางจะเป็นปัญหาจริงซะด้วย  

 

 

 

“อะไร? ไม่เห็นต้องเลี่ยงเลยนี่?” นี่ก็ดูตื่นเต้นกับการผจญภัยออกนอกหน้าไปแล้ว

 

 

 

“เฮ้อ ช่วยไม่ได้ละนะ เรามีข้อจำกัดเรื่องเวลากับเสบียง 10 วันคงไม่ไหวจริงๆ นั่นละ”

 

 

 

“ไม่ไหวจริงๆ นั่นละ” กัปตันสาวที่อยากจะมีส่วนร่วมหันมาพยักหน้าขึงขัง

 

 

 

“พอเห็นเธอทำหน้าและเสียงแบบนี้ ทำไมถึงรู้สึกโมโหสุดๆ ขึ้นมาได้เนี่ย??” ต้นหนสาวอดไม่ได้ เขกโป๊กลงกลางหัวคนตัวเล็กหนึ่งที กระตือรือร้นจะฝ่าดงอันตรายสุดๆ เลยไม่ใช่เรอะ

 

 

 

“เอาน่า ไงก็ตามนั้นล่ะ”  

 

 

 

โซโลเงยหน้าขึ้นมาเอ่ยสนับสนุน ก่อนจะผงกหัวหลับต่อไป

 

 

 

 

 

วันที่ 3 ของการเดินทาง สายลมโชยพัด ประทะใบหน้าคนที่นั่งแกร่วอยู่บนหัวเรือ เธอทั้งนอนกลิ้ง หลับและก็นอนกลิ้งมาพักใหญ่ๆ แล้ว  

 

 

 

เรื่องสภาพอากาศเองก็ไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ นึกว่าจะหนาวกลับร้อนตับแล่บ ลูฟี่เลื่อนหมวกมาปิดหน้า หันไปคว้าน้ำมะนาวที่ซันจิคั้นให้ขึ้นมาดื่มอึกใหญ่ ความเปรี้ยวอมหวานที่ซาบซ่านไปทั่วลิ้นช่วยให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาได้บ้าง

 

 

 

“ร้อน เบื่อ เซ็งชะมัด” ร่างเล็กยืดแขนบิดขี้เกียจไปมา  

 

 

 

“เนาะ บอนจัง?”

 

 

 

“อา นั่นสิ” กระเทยสาวที่นอนอาบแดดจนตัวเกรียมอยู่ข้างๆ ตอบรับเสียงเนือย    

 

 

 

“เมื่อไรจะถึงจุดเหลื่อมล้ำอันตรายที่ว่านั่นล่ะเนี่ย?” เธอบ่น พลางหรี่ตามองไปข้างหน้าอย่างแสนเบื่อ

 

 

 

“ไหงจุดหมายปลายทางถึงเปลี่ยนไปเป็นที่อันตรายแบบนั้นได้เล่า??” บอนจังรีบขัด ต้องเป็นเกาะ ไจแอนด์ แอนด์ สเนค ซิ!

 

 

 

“นอนไร้ประโยชน์เป็นขยะอยู่ตรงนี้เอง” เสียงเรียบๆ ของใครบางคนดังขึ้น เธอกระเด้งตัวขึ้นมองคนพูดพลันแย้มยิ้มกว้าง กวักมือเรียกหยอยๆ  

 

 

 

“สายฟ้า มานั่งนี่สิ”  

 

 

 

 “...” คนถูกเรียกว่าสายฟ้าไม่ตอบ แต่ยืนเงียบอยู่พักหนึ่งสุดท้ายก็ยอมเดินมาใกล้แต่โดยดี

 

 

 

“กินมั้ย น้ำมะนาว”

 

 

 

“กินไปแล้ว” เขาตอบ ถึงจะแสดงตัวว่าเป็นศัตรู แต่ถึงเวลาอาหาร เจ้ากุ๊กนั่นก็ทำให้แบบทั่วถึงอยู่ดี

 

 

 

“โอ้ งั้นเหรอ” เธอเหล่มองแค่แวบเดียว ก่อนจะหันมาจดจ่อกับหนทางข้างหน้าอีกครั้ง “ร้อนเนาะ?” เด็กสาวบ่นอุบอิบ 

 

 

 

แม้จะกำลังดื่มน้ำผลไม้เย็นๆ อยู่ แต่ไอแดดที่ร้อนแรงนั้นมีอิทธิพลเหนือกว่าลูฟี่เหลือบมองผู้ร่วมวงคนใหม่ที่นั่งตัวเปล่าเปลือยอกอยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็ปิ๊งไอเดียดีๆ ขึ้นมาหนึ่งอย่าง

 

 

 

“อะ เอ๊ เดี๋ยวก่อนหมวกฟางจางง”

 

 

 

บอนจังเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นว่าคนข้างๆ เพิ่งถอดเสื้อแขนยาวประจำตัวโยนทิ้งไป ตอนนี้เลยเหลือแต่เกาะอกสีขาวที่ยืมมาจากนามิ ความเซ็กซี่ที่ล้นทะลักนี่มันอะไรกันเนี่ยย

 

 

 

“หือ ทำไมเหรอ?” เธอถามงงๆ

 

 

 

“สะ ใส่เสื้อก่อนเถอะ”

 

 

 

“ก็มันเปียกเหงื่อ” เธอทำปากยู่แบบขัดใจ แต่ก่อนก็ถอดบ่อยๆ ทำไมตอนนี้จะถอดไม่ได้ ?

 

 

 

ตึง !  

 

 

 

เสียงและแรงกระแทกอันสะเทือนเลือนลั่นยุติบทสนทนาทั้งหมดลง ร่างเล็กผุดกายลุกขึ้นมองไปรอบด้านทันที

 

 

 

“ทุกคน !” เธอตะโกนเรียก

 

 

 

“ทางนี้ไม่เป็นไรลูฟี่” นามิร้องบอกมาจากที่ไกลๆ กัปตันสาวลอบถอนหายใจพลันเหลียวกายสำรวจ ดวงตากลมชะงักมองเทือกเขาหินสลับซับซ้อนเบื้องหน้า ระหว่างที่กำลังบ่นเบื่อๆ อยู่เมื่อกี้ ตอนนี้ซันนี่ได้เดินทางมาถึงจุดเหลื่อมล้ำที่ว่าแล้วหรือเนี่ย

 

 

 

“เจอซะทีนะ” เธอแสยะยิ้มมุ่งหมาย ขณะที่บอนจังเบิ่งตากว้างมองเพื่อนสาวแบบค่อนข้างลังเล

 

 

 

“อย่าบอกนะว่าจะให้เดินเรือเข้าไปน่ะ?”  

 

 

 

 “เรือมันหยุดตรงนี้เองต่างหาก” คนตอบโบ้ยให้ซันนี่ทันที

 

 

 

“มีอะไรกำลังจะมา”  

 

 

 

เอเนลขยับกายในท่าเตรียมพร้อม ประสาทสัมผัสของเขาเฉียบคมและยังรู้ล่วงหน้าก่อนคนธรรมดาหลายนาที ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่อาจบอกได้ว่ามันคืออะไรกันแน่

 

 

 

“อะไรน่ะ?” เธอตื่นตัวตาม สัมผัสได้เช่นกัน

 

 

 

“เส้นด้าย?” แม้แต่คนที่มีพลังหยั่งรู้ยังไม่แน่ใจ  

 

 

 

“เส้นด้าย??”  ทั้งเธอและบอนจังทวนคำตอบพร้อมกัน เส้นด้ายที่ปลิวผ่านท้องทะเล นั่นไม่น่าจะสร้างความกังวลให้พวกเธอได้เลยนี่นา เดี๋ยวก่อนนะ...เส้นด้ายงั้นเหรอ

 

 

 

“ลูฟี่ ระวังตัวด้วย!”  สิ้นเสียงเตือนของนักดาบประจำเรือ เส้นด้ายสีขาวจำนวนมหาศาลที่รวมกันเป็นกลุ่มก้อนสองแฉกก็พุ่งผ่านเข้ามากลางเรือในวินาทีนั้น  

 

 

 

เคร้ง!

 

 

 

ดาบดำซูซุยหยุดการเคลื่อนไหวของด้ายเอาไว้ได้ โซโลกัดฟัน กลุ่มด้ายพวกนี้มีแรงดันรุนแรงพอๆ กับการพุ่งทะยานของลูกปืนใหญ่นับสิบตันทีเดียว  

 

 

 

“หมัดปืนกงจักร !”  

 

 

 

ท่อนขาเรียวกางยืดออกก่อนเหวี่ยงด้วยความไวสูงจนเฉียบคมราวกับมีดตรงเข้าปะทะกลุ่มด้าย เสริมพลังต้านให้ซูซุยอีกแรง กลุ่มด้ายสีขาวนั้นไม่ได้ต้านแรงไว้นาน แต่แยกตัวออกจากกันเป็นสองแฉกอีกครั้งก่อนวนพันรอบเรือซันนี่เอาไว้

 

 

 

“แย่แล้ว มันจะจมเรือของเรางั้นรึ??”  

 

 

 

ช็อปเปอร์ที่อยู่บนดาดฟ้าเรือตะโกนลั่นด้วยความตะหนก

 

 

 

“ฝันไปเถอะ เราจะสลัดมันทิ้งซะ!” แฟรงกี้ประกาศกร้าว และผลุบหายเข้าไปใต้ห้องเครื่องอีกครั้ง

 

 

 

“ไม่ มันไม่ได้จะจมเรือเรา” โรบินพูด ดวงตานับสิบที่แผ่ขยายไปรอบๆ ท้องเรือยืนยันสิ่งที่เธอเห็นได้เป็นอย่างดี

 

 

 

“มันกำลังจะลากเราเข้าไปหาฝั่งต่างหาก !”

 

 

 

สิ้นเสียงอุทานจากรอบทิศ แรงดึงมหาศาลที่ไม่อาจต้านทานได้ก็ลากทั้งซันนี่และทุกชีวิตบนเรือเข้าไปยังรอยเหลื่อมปริศนานั่นทันที

 

 

 

 ความปวดหนึบที่หัวย้ำเตือนให้เธอนึกไปถึงแรงประทะของซันนี่กับฝั่ง มันไม่ใช่พื้นทรายธรรมดาแต่เป็นโขดหินสีดำทะมึน ลูฟี่กัดฟัน หวนนึกไปถึงทุกคนบนเรือแล้วยิ่งกังวลกว่าเดิม

 

 

 

“นามิ โซโล ทุกคน...”  

 

 

 

แขนเรียวยันกายลุกขึ้นมอง สายตาที่ยังพร่าเลือนมองเห็นแค่โขดหินสีเข้ม เธอไอเอาน้ำทะเลออกมา สัมผัสชื้นแฉะทำให้พอจะรู้ว่าตัวเองคงกระเด็นออกมาจากเรือซันนี่และถูกคลื่นซัดเข้าหาฝั่ง

 

 

 

“อุ๊ก...”  

 

 

 

กลิ่นอายของเกลือยังเกาะติดอยู่ที่ริมฝีปาก เรี่ยวแรงเหมือนถูกพื้นดินสูบหายไปด้วย ลูฟี่สลัดหัว จุดเหลื่อมล้ำอะไรนี่อันตรายจริงซะด้วย ตั้งตัวไม่ทันเลย

 

 

 

เส้นด้าย...ใครหรืออะไรที่ลากพวกเธอเข้ามานั่น คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยโผล่แวบอยู่ในความทรงจำมาก่อน มึนหัว ไม่มีแรงจะคิดแล้ว บ้าชะมัด

 

 

 

เสียงหัวเราะในลำคอของใครบางคนดังแว่วมาตามลมทะเล เธอรู้สึกเหมือนแขนถูกดึงรั้งขึ้น ใบหน้าที่แนบอยู่กับพื้นหินสัมผัสอากาศ แขนของใครคนนั้นประคองแผ่นหลังบางเอาไว้ ราวกับกำลังชั่งใจว่าจะปล่อยเธอทิ้งไว้บนพื้นเหมือนเดิมหรือเก็บกลับไปด้วยดี

 

 

 

“เธอเป็นใคร พวกของหมวกฟางงั้นรึ?”

 

 

 

ลูฟี่ไม่ตอบ แค่รู้สึกอยากจะปัดป้องการสำรวจของอีกฝ่ายไปให้พ้น มือนั้นปัดผ่านเส้นผมดำสลวยที่ปกบังอยู่ข้างแก้มออก ไล้นิ้วหัวแม่มือลงบนแก้มขวา สัมผัสนั้นสะดุดวนเวียนอยู่บนแผลเป็นที่ใต้ตาซ้ายของร่างเล็ก ก่อนแผ่วเบาลงจนเกือบจะเรียกได้ว่าอ่อนโยนในที่สุด

 

 

 

“เป็นเธอ...”

 

 

 

น้ำเสียงนั้นบ่งบอกได้ถึงระดับความถวิลหาที่แฝงลึก แขนแข็งแรงโอบกระชับร่างบางไว้แนบอก เธอไม่อาจบังคับศีรษะของตัวเองไม่ให้เอนซบเขาได้ กลิ่นทรงอำนาจที่คุ้นเคย กับความขัดแย้งในใจนี่คืออะไร  

 

 

 

อยาก...หรือไม่อยากเจอเขากันแน่

 

 

 

“มิง...โก้?”  

 

 

 

“บางที นี่คงจะเป็นโชคชะตาจริงมั้ย”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มาต่อแล้วค่ะะ ในที่สุด ก็ได้มาต่อฟี่โกะแล้ว ในที่สุดเสี่ยก็ออกโรงแล้วว

 

ครั้งนี้ทิ้งช่วงไม่นานมาก (คิดว่านะคะ??)

 

ดังเช่นทุกที ขอขอบคุณทุกคนที่ยังรอและยังเม้นให้นะคะะ *ซาบซึ้ง* ;v;

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 154 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2118 Mie_Sorata (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 21:16
    คุณป๋าคะะะะะะะ
    #2,118
    0
  2. #2075 Lelia Lynn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 14:34
    มิงโก้จำได้ตั้งแต่แรกเลยเหรอ อห. ประทับใจ
    #2,075
    0
  3. #2060 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 20:16

    เสี่ยโผล่ออกมาแล้ว กว่าจะมาได้

    #2,060
    0
  4. #1999 เจ้าเหมียว~ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 10:25
    เอเนลนายควรดูแลเจ้านายสิ---
    #1,999
    0
  5. #1904 Ljchompoo25 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 19:40
    เสี่ยมาแล้ว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #1,904
    1
    • #1904-1 dark_violeta(จากตอนที่ 23)
      21 ธันวาคม 2560 / 12:56
      เสี่ยมาอย่างตัวร้ายเลย 555
      #1904-1
  6. #1507 Pikoon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 11:04
    สรุปเอเนลเป็นสัตว์เลี้ยงไปแล้วจริงๆสินะ
    #1,507
    1
    • #1507-1 dark_violeta(จากตอนที่ 23)
      24 เมษายน 2560 / 03:07
      ไม่ใช่ แต่ไม่เชิงค่ะ 55
      #1507-1
  7. #1268 l3oss_it (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 03:44
    เอเนลสัตว์ร้ายกิตติศักดิ์ของลูฟี่ที่โผล่มาแบบวับๆแวบๆ ดูเหมือนว่าจะเริ่มชินกับใช้ชีวิตกับพวกลูฟี่ไปแล้วสินะ
    โอ้ววววว ในที่สุดพ่อนกมิงโก้ก็โผล่หน้าออกมาแล้ว
    #1,268
    1
    • #1268-1 dark_violeta(จากตอนที่ 23)
      13 ธันวาคม 2559 / 01:47
      ใช่ค่ะเอเนลเริ่มเชื่อง---เอ้ย เรื่องกลมกลืนกับกลุ่มแล้ว 55
      #1268-1
  8. #1174 zmbyun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 14:26
    มิงโก้~ มาถึงก็เล่นงานลูฟี่เลยนะ - -'
    #1,174
    0
  9. #1030 midnight96 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 07:32
    อ๊ากกก มิ้งโก้มาแล้วว 
    #1,030
    0
  10. #972 วันวานlove...one piece (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:38
    เพิ่งเดินทางไม่นาน

    ก็เจอปัญหาซะแล้ว

    ตาเสี่ยนกเจอลูฟี่แล้ว

    แถมยังตกอยู่ในกำมือเสี่ยนกอีก ท่าจะรอดอยาก

    แต่ตานกคงไม่ทำไรลูฟี่หรอกมั้งนะ ออกจะหลงหัวปักหัวปำอีกคนนี่เนอะ

    ว่าแต่เฮียเข้หายสาบสูญไปเลยแฮะ

    ปล. รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยูน คุณขุนนางพันปี คุณ fall4U [Forgotten] คุณขอแค่รัก

    #972
    0
  11. #928 ขุนนางพันปี (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:21
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ม่ายน๊าาาาาาาาาาาาา เสี่ยขา คิดถึงที่สุดเลยค่าาาาาาาาาาา (แน่นอนว่าคิดถึงท่านไรท์ด้วยนะขอรับ) รอให้ออกแบบเต็มๆ มานานแย้ว แหม...มาถึงก็ได้กอดฟี่โกะเลยน้า อิจฉาอะ จะได้กำไรมากไปแล้ว ให้เค้ากอดมั่งจิ >~< เสี่ยนกรักที่สุดเลย ชูป้ายไฟเชียร์อยู่น๊า เค้าเชียร์ตัวเองอยู่ >~<









    ปล. ท่านไรท์ขอรับคิดถึงจัง ^_^ เป็นยังไงบ้างขอรับ สบายดีมั๊ย ช่วงนี้อากาศหนาว ดูแลตัวเองด้วยนะขอรับ >~<
    #928
    0
  12. #927 ขุนนางพันปี (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:21
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ม่ายน๊าาาาาาาาาาาาา เสี่ยขา คิดถึงที่สุดเลยค่าาาาาาาาาาา (แน่นอนว่าคิดถึงท่านไรท์ด้วยนะขอรับ) รอให้ออกแบบเต็มๆ มานานแย้ว แหม...มาถึงก็ได้กอดฟี่โกะเลยน้า อิจฉาอะ จะได้กำไรมากไปแล้ว ให้เค้ากอดมั่งจิ >~< เสี่ยนกรักที่สุดเลย ชูป้ายไฟเชียร์อยู่น๊า เค้าเชียร์ตัวเองอยู่ >~<









    ปล. ท่านไรท์ขอรับคิดถึงจัง ^_^ เป็นยังไงบ้างขอรับ สบายดีมั๊ย ช่วงนี้อากาศหนาว ดูแลตัวเองด้วยนะขอรับ >~<
    #927
    0
  13. #926 ขุนนางพันปี (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:21
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ม่ายน๊าาาาาาาาาาาาา เสี่ยขา คิดถึงที่สุดเลยค่าาาาาาาาาาา (แน่นอนว่าคิดถึงท่านไรท์ด้วยนะขอรับ) รอให้ออกแบบเต็มๆ มานานแย้ว แหม...มาถึงก็ได้กอดฟี่โกะเลยน้า อิจฉาอะ จะได้กำไรมากไปแล้ว ให้เค้ากอดมั่งจิ >~< เสี่ยนกรักที่สุดเลย ชูป้ายไฟเชียร์อยู่น๊า เค้าเชียร์ตัวเองอยู่ >~<









    ปล. ท่านไรท์ขอรับคิดถึงจัง ^_^ เป็นยังไงบ้างขอรับ สบายดีมั๊ย ช่วงนี้อากาศหนาว ดูแลตัวเองด้วยนะขอรับ >~<
    #926
    0
  14. #925 Flowers Fairy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:07
    กรี๊ดดๆๆๆ
    # หนูรอพี่ที่ท่าน้ำอย่
    #925
    0
  15. #924 love-trafalgar (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:13
    ได้โปรดมาต่อเร็วๆทีเถอะค่าไรท์ เราคิดถึงเสี่ยมาเกือบเดือนละ อยากเจอมิงโก้กะฟี่โกะแล้ว รักเสี่ยนกมากมาย (ลอว์ด้วย) บางมุมเสี่ยก้อแอบอ่อนโยนในแบบจองเสี่ยนะเออ ขออย่าให้มีเรื่องดราม่าเลย ชอบมีมารมาขัดขวาง 2 คนนี้ T^T
    #924
    0
  16. #922 LeicalENz (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 23:39
    ลูฟี่ได้เจอฟรามิงล่ะ!
    ยิ่งอ่านยิ่งทิ้งปมเรื่องความรักของลูฟี่เรื่อยๆเลยแฮะ แต่ยังไงๆก็เชียร์ท่านลอว์นะคะ!
    ไรท์สู้ๆนะคะ!
    #922
    0
  17. #921 Azai Nagamasa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 07:54
    อร้าาา!!! นอกจากจะโชว์หวิว เซะซี่เบาๆแล้ว ยังฟินกะการเจอป๋านก กรี๊ดๆๆๆๆๆ!! ยาวไปๆ
    #921
    0
  18. #920 คิมดงจุน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 08:44
    เจอแล้วววว
    #920
    0
  19. #919 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 11:55
    มิงโก้!!! ปลาบปลื้มคนนี้ที่สุด >///< ในที่สุดมิงโก้ก็โผล่มา มาแบบเหนือเมฆ มาปุ๊บ ได้กอดลูฟี่โกะปั๊บ นี่สิพระเอกตัวจริง//โดนลอว์เขม่น

    แต่ว่า แต่ว่า ทำไมออกแค่นิดเดียวละค๊าายูน T^T ตอนต่อไปคงจะเป็นตอนของมิงโก้เต็มๆ ใช่ม้า^^ ยูนบรรยายซะเราเขินเลย รู้สึกสัมผัสได้ถึงความเป็นโดฟลามิงโก้ มาเฟียเสี่ยนกผู้เย่อหยิ่งในอำนาจผู้โหดร้าย แต่ยอมลงให้เพียงคนเดียว เผยความอ่อนโยนให้คนที่ถวิลหาเพียงคนเดียว รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูฟี่เลย//มโนหนัก >//< รอตอนต่อไปอย่างใจจดจ่อค่า^^

    ปล1. บอนจังอาบแดดจนตัวเกรียม555

    ปล2. ปลาบปลื้มที่มีคนรอมิงโก้เยอะเลย นี่แสดงว่า fc เสี่ยเยอะใช่เล่นนะเนี่ย และเราก็เป็นหนึ่งในนั้น^0^
    #919
    0
  20. #918 Izumi321 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 01:30
    ในที่สุดก็ได้เจอกับเสี่ยนก
    มาต่อไวๆน้า
    เอาสายฟ้ากับเสี่ยมาปะทะกันน่าจะสนุก
    #918
    0
  21. #917 ทาม (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 01:25
    เสี่ย!!!!!!!!! มาแค่เนี้ยยยย!??!!!??!?!?!!! ค้างงงงงงง

    ค่าตัวแพงกว่าจะมา พอมาก็แปปเดียว ถวิลหาลูฟี่สิ อ่อนโยนสิ แล้วก็SM!!!! ถถถถถถถถถถถถ
    #917
    0
  22. #916 Jirapa66666 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 22:52
    รู้สึกใจเต้นตึกตัก ตึกตัก เหมือนตัวเองเป็นลูฟี่อิอิ
    #916
    0
  23. #915 inlove_Yaoi (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 22:02
    อยากจะกริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    ยูนจัง มาต่อแล้ววววววววววววววววววววววววว

    พ่อนกสู้เค้าน๊าาาาา  เค้าโผล่กันจะหมดอยู่แล้ว มาช้าจิงงงง


    Miss You
    #915
    0
  24. #914 oppal2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 21:46
    เสี่ยนก! กรี๊ด
    #914
    0
  25. #913 Buka (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 20:27
    ในที่สุดเทนคุงก็ได้เจอฟี่น้อย
    #913
    0