[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 2 : บทนำ - การกลับมา -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,990
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 342 ครั้ง
    30 มี.ค. 63

‘หายไปหมดแล้ว ความทรงจำทั้งหลายที่ผ่านมาของฉัน‘

 

 

จะเหลือก็เพียงแค่ชื่อและใบหน้าของพวกเขาเหล่านั้น

 

 

...แม้แต่เพศเดิม ยังโดนขโมยไปซะได้

 

‘เธอ’ ทำได้แค่ถอนหายใจแรงๆ และสูดเข้าไปลึกๆ เท่านั้น

 

ออกตามหาซะก็สิ้นเรื่อง

 

ตามหาทุกคน เอาสมบัติล้ำค่าของตัวเองคืนมาให้ได้ !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ลึกลงไปในถ้ำใต้สมุทร ภายในเขตแดนที่เหล่าสัตว์ประหลาดยักษ์นับร้อยตัวแหวกว่ายอยู่ใต้ผืนน้ำเพื่อปกปักษ์รักษาแท่นบูชาแห่งหนึ่งไว้ใต้ผืนป่าสีเขียวครามแห่งท้องสมุทร สถานที่มหัศจรรย์ใต้ทะเลลึกที่เป็นความลับมานานนับพันปีแห่งนี้หลับใหล อย่างสงบมานานเหลือเกิน

 

 

รูปปั้นหินยักษ์สลักเป็นอนุสรณ์ของพระแม่แห่งท้องทะเลทอดมองเบื้องหน้าด้วยสีหน้าเย็นชาไม่เคยเปลี่ยน ภายในถ้ำใต้ทะเลลึกที่ยังคงมีอากาศหายใจได้อย่างน่าพิศวงแห่งนี้ หากเงี่ยหูฟังให้ดี จะมีเสียงหัวใจเต้นแผ่วๆ ของใครบางคนดังแว่วอยู่

 

 

เงาร่างของใครคนหนึ่งเหยียบย่างใกล้เข้ามา ร่างกายที่ผ่านวิบากตรากตรำ เพราะการค้นหาสั่นสะท้าน

 

 

หากไม่ใช่ที่นี่ละ? เขายังจะต้องหาคนๆ นั้นต่อไป อีกนานแค่ไหนกันแน่

 

 

2 ปีที่ผ่านมาก็ว่านานแล้ว ต่อจากนี้ไป จะอีกนานแค่ไหน...?

 

 

“ฉันไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว ขอให้เป็นที่นี่เถอะนะ ลูกเตะกระเทยสะท้านโลกันตร์!!”

 

 

ตูมม!!

 

 

รูปปั้นพระแม่แห่งท้องสมุทรพังทลายลงมาเพราะแรงเตะอันทรงพลานุภาพ ภายในนั้นปรากฏเป็นโพรงลึกเข้าไป มีสิ่งที่ทำให้กระเทยคนนั้นถึงกับน้ำตาไหลพราก

 

 

ร่างของคนๆ หนึ่ง ขดตัว หลับสนิทอยู่ในนั้น ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนราวกับถูกกระตุ้นโดยอากาศหายใจรอบข้าง ร่างกายที่คล้ายจำศีลมานานก็พลันสูดหายใจเฮือกใหญ่เอาอากาศเข้าไป

 

 

“แค่กๆๆ!”

 

 

ฝุ่นละอองจากซากปรักหักพังทำให้สำลักจนน้ำตาแทบไหล ในหัวหนักอึ้งมานาน ความมืดมิดราวกับจะกลืนกินสติและดวงวิญญาณไปจนสิ้น ครั้นเจอเข้ากับแสงสว่างที่ไม่ได้สัมผัสมานาน ก็ต้องรีบหรี่ตาลงทันที

 

 

‘เธอ’ ยันตัวลุกขึ้น เหลียวซ้ายแลขวาไปทั่ว ก็พบเห็นสิ่งมีชีวิตหนึ่ง ในหัวว่างเปล่าก็จริงแต่ใบหน้าของคนๆ นี้ เธอจำได้ดี

 

 

“บอนจังง!”

 

 

“หมวกฟางจัง!!”

 

 

ดวงหน้าเปื้อนน้ำตาของบอนจังแย้มยิ้มสดใส เหมือนคนที่โลกถล่มลงมาตรงหน้ากลับพบที่ยึดเหนี่ยวจิตใจแห่งใหม่ บอนจังรวบร่างบอบบางอ้อนแอ้นของอีกฝ่ายขึ้นมาจากพื้นดิน กอดรัดไว้แน่น

 

 

“หมวกฟางจัง ในที่สุดฉันก็หานายพบ รู้มั้ย ว่านายหายสาปสูญไปถึง 2 ปี 2 ปีเชียวนะ!” บอนจังสะอึกสะอื้น

 

 

ลูฟี่งุนงง จับต้นชนปลายไม่ถูก แต่ก็กอดตอบเพื่อนรักเพศที่สามของตัวเองไว้แน่นเหมือนกัน

 

 

“บอนจัง บอนจัง ไม่เอา อย่าร้องไห้”

 

 

“จะไม่ให้ร้องได้ยังไง ฉันน่ะเชื่อ เชื่อมั่นว่านายยังไม่ตายมาตลอด” ชายร่างสูงแต่หัวใจเป็นหญิงสาวยังคงสะอื้นไห้ กอดรัดเพื่อนสนิทไว้แน่นอย่างลืมตัว

 

 

“บอน...บอนจัง แค่กๆ ปล่อยก่อน”

 

 

“อา ขอโทษๆ ดีใจไปหน่อยน่ะ” เขายังร้องไห้ไม่เลิก

 

 

ลูฟี่ขมวดคิ้ว คำถามนานาประดังประเดเข้ามาในหัว รู้จักคนๆ นี้ดี แต่เรื่องอย่างอื่น กลับเลือนลางเหมือนม่านเมฆ

 

 

“บอนจัง นายเป็นเพื่อนรักของฉัน เราเจอกันครั้งแรกที่อลาบาสต้าใช่มั้ย” คิ้วเรียว ขมวดยามพยายามทบทวนความทรงจำ

 

 

“ใช่แล้วๆ หมวกฟางจัง นายยังจำฉันได้ซินะ” น้ำตาแห่งความปรีดี ยิ่งเอ่อล้น

 

 

“แน่นอน นายช่วยฉันไว้ตั้งหลายครั้ง ตอนที่ได้เป็นเจ้าแห่งโจรสลัด ยังได้พบนายอีกหลายครั้ง เอ๊ะ เจ้าแห่งโจรสลัด?” ริมฝีปากนิ่ม สะดุดที่คำๆ นี้

 

 

“ฉัน... ฉันคือเจ้าแห่งโจรสลัดใช่มั้ย?” นี่คือสิ่งที่จำได้ แต่เรื่องอื่นกลับว่างเปล่า

 

 

“ถูกต้องแล้ว หมวกฟางจัง ในที่สุดนายก็ได้ตำแหน่งนี้มา มีพันธมิตรมากมาย ตัวตนของนายคือพลังขับเคลื่อนพวกเราเสมอมา” บอนจังยืนยัน กุมมือเล็กๆ เอาไว้แน่น

 

 

“แต่หลังจากนั้น 2 ปี ปีที่นายอายุครบ 22 ก็เกิดเรื่องขึ้น มีคนบอกว่านายเข้าไปในสถานที่แห่งหนึ่งและพบกับคำสาปร้าย แล้วนายก็หายไปต่อหน้าต่อตาเพื่อนๆ ของนาย”

 

 

“เพื่อนๆ?” ใครบ้าง? สิ่งที่อยู่ในหัวมีเพียงใบหน้า ชื่อ...มีแค่นั้น

 

 

โซโล นามิ อุซป ซันจิ ชอปเปอร์ โรบิน แฟรงกี้ บรูค จินเบ แค่ชื่อ และใบหน้าเท่านั้น แต่ความทรงจำที่มีร่วมกันกลับสูญหาย...

 

 

“นี่มันแปลกๆ ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้เลยละ” ลูฟี่กุมศีรษะตัวเองและเริ่มแตกตื่น

 

 

“หมวกฟาง ที่สำคัญอีกอย่าง ตอนนี้ เอ่อ ตอนนี้นาย...”

 

 

“หือ ฉันทำไมเหรอ” ลูฟี่เงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยแววตาคาดคั้น มีเรื่องที่แย่ไปกว่านี้อีกงั้นหรือ?

 

 

“นายกลายเป็นผู้หญิงไปแล้วละ หมวกฟางจัง!”

 

 

อะไรนะ?! เธอก้มลงมองหน้าอกตัวเองทันทีด้วยสัญชาติญาณแรก มีจริงๆ ซะด้วย แถมยังไม่ใช่ขนาดเล็กๆ อีกต่างหาก!

 

 

“ใหญ่เกินไป รำคาญอ้ะ!” นี่คือสิ่งแรกที่ตะโกนก้อง

 

 

“น่าอิจฉาจะตาย ฮืออๆ” บอนจังหลุดพูดความในใจออกมาจนได้

 

 

“บ้าที่สุด ฉันเป็นผู้ชายนะ แล้วเพื่อนๆ ฉันไปอยู่ที่ไหนหมดน่ะ” ถึงตอนนี้บอนจังก็อึ้งไป เขาสบตากับเด็กสาวผู้ครั้งหนึ่งเคยเป็นเด็กหนุ่มเนิ่นนาน ก่อนเอ่ยออกไป

 

 

“หมวกฟางจัง ฟังฉันดีๆ นะ นายโดนคำสาปเหมือนที่ใครๆ เขาพูดกันจริงๆ นั่นแหละ”

 

 

“คำสาปเหรอ คำสาปไรอ่ะ?” ลูฟี่ทำหน้าเหรอหรา มันเรื่องบ้าอะไรกันละเนี่ย

 

 

“คำสาปของเจ้าแม่กระเทยแห่งท้องทะเลนี้ รายละเอียดเรื่องสาเหตุฉันก็ยังไม่มั่นใจเหมือนกัน แต่ผลกระทบของมันอย่างแรกเลยก็คือตัวนายนั่นแหละ ที่กลายเป็นผู้หญิงแบบนี้ ถูกขโมยความทรงจำไป ส่วนอีกอย่างก็คือ...” เขาอ้ำอึ้งไป

 

 

“อีกอย่างคืออะไร บอนจัง??”

 

 

“คนที่เกี่ยวข้องกับนาย ลูกเรือของนาย พวกเขาเองก็โดนขโมยตัวตนของนายในความทรงจำไปด้วย หมวกฟางจัง เพื่อนของนาย คนสำคัญของนายทุกคน

 

 

ไม่มีใครจำนายได้เลย...!”

 

 

บอนจังโพล่งออกมาด้วยสีหน้าสุดเศร้า ไม่มีใครจดจำได้ แม้แต่น้ำเสียง ใบหน้า เรื่องราวที่เริ่มต้นมาด้วยกัน ลืมเลือนไปหมดแล้ว เหมือนใบไม้ที่ปลิดปลิวหายไปจากต้นในฤดูผลัดใบอันแสนโหดร้าย หมวกฟางจัง ไม่ว่าจะเป็นคนที่มีหัวใจเข้มแข็งแค่ไหน แต่เรื่องแบบนี้ มันปวดร้าวเกินไป...

 

 

ร่างเล็กนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดลมหายใจ แล้วเอ่ยออกมา

 

 

“ลืมฉันไปแล้ว...จริงเหรอ? งั้นก็โล่งอก !”

 

 

ตามมาด้วยเสียงหัวเราะ ชิชิ ตามแบบฉบับของเจ้าตัว ลูฟี่บิดขี้เกียจ ยืดกายขึ้นเต็มที่ เชิดหน้ายิ้มแย้มอย่างไร้ความทุกข์ใด

 

 

“หมวกฟางจัง! เธอไม่เสียใจซักนิดเลยเหรอ??” บอนจังปาดน้ำตามองอย่างไม่อยากเชื่อ

 

 

“อะไร? ก็ดีแล้วนี่” ลูฟี่หันมายิ้มสดใส “ฉันลืมพวกเขาไปสนิท หากพวกเขา

 

 

ยังจำฉันได้ ก็คงจะทุกข์อย่างแสนสาหัสที่ฉันหายตัวไป อืม ขอโทษด้วยนะบอนจัง นายยังจำฉันได้ซินะ ลำบากนายจริงๆ!”

 

 

ที่แท้ก็มีความคิดแบบนี้เอง... คนๆ นี้ช่าง...

 

 

“พอแล้ว บอนจัง อย่าร้องไห้ เราได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง นั่นเป็นสิ่งที่น่ายินดีนะ ไปกันเถอะ”

 

 

ลูฟี่จูงมือเพื่อนสนิทออกเดินมาด้วยกัน ข้ามผ่านซากปรักหักพังของสิ่งที่เคยกลบฝังร่างของเธอเอาไว้แบบไม่คิดจะหันไปเหลียวแล

 

 

“ฉันอยากไปตามหาพวกเขาทุกคน”

 

 

“ฉันรู้วิธีที่จะทำให้นายและเพื่อนๆ ได้ความทรงจำคืนมานะหมวกฟางจัง” บอนจังพูดอย่างมั่นใจ

 

 

“เพราะเรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับเจ้าแม่กระเทย ฉันเลยไปค้นคว้าหาข้อมูลมาได้บางส่วน ฟังฉันนะหมวกฟางจัง พวกเขาต่างก็มีชิ้นส่วนความจำของนายเก็บไว้กับตัว หากได้กินชิ้นส่วนทั้งหมดจนครบ นายก็จะกลับมาเป็นตัวของนายเองอีกครั้งนะหมวกฟางจัง!”

 

 

“งั้นเหรอ ดีจริงๆ ไปกันเถอะ พาฉันออกไปหาพวกเขาทีนะ”

 

 

เธอพูดยิ้มๆ อย่างคนไม่คิดมาก บอนจังพยักหน้ารัวแรง ตื้นตันกับการตัดสินใจและความคิดของหมวกฟางจัง คนที่เขาถือเป็นเพื่อนสนิทที่สุดในชีวิต

 

 

...แต่ว่านะหมวกฟางจัง กลับไปครั้งนี้ยังไม่รู้ว่าเธอจะต้องเผชิญกับอะไรบ้างน่ะซิ เธอคงไม่รู้ตัวหรอก ว่าก่อนที่ความจำของเธอจะหายไปนั้น มีใครบ้าง ที่จ้องจะครอบครองหรือทำลายเธอ ทั้งหมดทั้งมวล ก็เพราะตัวตนของเธอนั่นแหละ

 

 

แต่ไม่เป็นไรหรอก มีเขาอยู่ข้างๆ อีกคน ยังไงซะ เขาก็จะปกป้องเพื่อนคนนี้ไว้ให้ถึงที่สุดเอง !

 

 

 

 

 

 

ครืน...

 

 

 

ท่ามกลางกระแสธารใต้ท้องสมุทรลึกล้ำ เรือดำน้ำสีเหลืองขนาดยักษ์ลำหนึ่งแล่นมาจอดเบื้องหน้าถ้ำที่ถูกครอบไว้ด้วยฟองน้ำที่ยังคงกักเก็บอากาศสำหรับหายใจเอาไว้ ใครคนหนึ่งก้าวเท้าลงมาจากเรือ เดินตรงดิ่งเข้าไปเบื้องหน้ารูปปั้นพระแม่อย่างไม่แม้แต่จะลังเล

 

 

 

“กัปตัน ดูเหมือนจะเป็นที่นี่นะครับ”

 

 

“...” เขาเหลียวมองรอบด้าน พลันกำหมัดแน่นเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว

 

 

“เจ้านั่นไม่อยู่แล้ว”

 

 

เจ้าของนัยน์ตาคมหลับตาลงช้าๆ รูปปั้นพระแม่เพิ่งจะพังลงมาไม่นาน เป็นร่องรอยของการเตะอัดกระแทกอย่างแรง มีใครบางคนพาหมอนั่นไปแล้ว...?

 

 

“ช้าไปแล้ว บอกพวกในกลุ่มกระจายคำสั่งออกค้นหารอบเกาะหลัก 3 เกาะบริเวณนี้ซะ”

 

 

เขากระชับดาบสีนิลในมือแน่นขณะสั่งการ หากมาเร็วกว่านี้อีกนิดละก็... คนแรกที่หมอนั่นจะได้เห็น ควรจะเป็นเขาแท้ๆ

 

 

“ครับ!”

 

 

เบโปะ หมีขาวในชุดหมีสีส้ม ต้นหนประจำเรือรับคำหนักแน่น ก่อนถอยกายออกมา เนื่องจากเป็นคำสั่งของหนึ่งในสี่จักรพรรดิ์แห่งท้องทะเลคนปัจจุบัน ทุกอย่างจึงดำเนินไปอย่างฉับไว หัวใจในอกแกร่งเต้นระส่ำ ยามหวนนึกไปถึงกลิ่นอายของคนๆ นั้น คนที่หลับตาก็มองเห็นทันที ในที่สุดก็กลับมาจนได้ กลับมาจากดินแดนที่แม้แต่เขาคนนี้ก็ไม่อาจเอื้อมไปถึง

 

 

 

 

คราวนี้...จะไม่ปล่อยไปง่ายๆ อีกแล้ว !

 

 

 

 
























 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 342 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2262 mail_3390 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2564 / 21:02
    วนแล้ววนอีกวนรอบที่ร้อย ติดงอมแงมเลยค่ะ😅
    #2,262
    0
  2. #2242 ChardraBlood (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 18:53
    บอนจังง ฮืออบอนจังน่ารักที่สุด
    #2,242
    0
  3. #2231 polar* (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 03:14
    ชอบลูฟี่เป็นผู้หญิงง
    #2,231
    0
  4. #2208 NongAzill (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 11:09
    วนอีกรอบตามใจปรารถนา. ....ลอส์อีสเดอะเบสสส
    #2,208
    1
    • #2208-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      23 มีนาคม 2563 / 21:00
      มาอ่านอีกรอบเลยทีเดียว 555
      #2208-1
  5. #2157 vviiwwyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 10:24
    คูมหมอออ
    #2,157
    0
  6. #2039 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 22:51

    อร๊ายย หมอมาตามหาเมี---แค่กๆหนูฟี่หรอ~~

    #2,039
    0
  7. #1917 baby_oppa_heayon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 17:35
    หมอมาแย้ว
    #1,917
    0
  8. #1905 Fifa30152 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 23:13
    หมออออออ ><
    #1,905
    0
  9. #1883 Ljchompoo25 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:14
    คุณหมอโผล่มาแล้ว><

    #1,883
    0
  10. #1427 tchn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 09:44
    คิดถึงเรื่องนี้จัง กลับมาอ่านอีกรอบ????
    #1,427
    1
    • #1427-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      1 เมษายน 2560 / 10:01
      โอ้ว ขอบคุณที่คิดถึงเรื่องนี้ค่า ^^
      #1427-1
  11. #1358 bigbowka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 17:44
    กลับมาอ่านอีกรอบ 
    แหม ถ้าไม่กลายเป็นผู้หญิง ก็วายเลยใช่ไหม 555
    #1,358
    1
    • #1358-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      25 มีนาคม 2560 / 22:30
      ใช่ค่ะ วายฮาเร็มแน่ๆ ถ้าไม่ได้เป็นผู้หญิง 55
      #1358-1
  12. #1247 l3oss_it (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 13:39
    แปลว่าที่เฉพาะพวกลูกเรือของลูฟี่เท่านั้นสินะที่ลืม อืม.....
    ถ้างั้น....นี่ก็ปัญหาใหญ่เลยสินะ เพราะเมื่อก่อนมีคนเป็นโล่กันหมาให้จะได้ไม่มีพวกเหลือบไร แล้วแบบนี้จะทำไงกันดีล่ะลูฟี่!
    #1,247
    1
    • #1247-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      11 ธันวาคม 2559 / 18:34
      มีแต่คนตามมาทวงสิทธิ์ค่ะ แนวฮาเร็มเบาๆ (?) ^^
      #1247-1
  13. #1153 zmbyun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 21:27
    บอนจังงงงงง~ คิดถึงนายที่สุดดดและก็ดีใจมากที่นายมาช่วยฟี่ T^T
    #1,153
    0
  14. #1012 midnight96 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 02:33
    บอนจังงง รักนายจังที่หาลูฟี่เจอ แต่ถ้าลอร์มาเจอคนแรกไม่อยากจะคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขนาดเป็นผู้ชายทุกคนยังหลงใหลเลยย 
    #1,012
    0
  15. #1004 SHirohige (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 16:43
    อื้อหือ เปนการเปิดบทของลอว์ได้หล่อกระแทกใจมาก
    #1,004
    0
  16. #962 -Cintear- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:03
    ว้ายๆๆๆ ลอว์มาแล้วๆ
    #962
    0
  17. #945 วันวานlove...one piece (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:15
    บอนจังยังไม่ตายซินะ(ในฟิค) แต่ยังไงก็ดีใจที่เห็นบอนจังยังอยู่ ฮือ น้ำตาไหล

    มิตรภาพของทั้งคู่ช่างน่าประทับใจจริงๆ

    มีบอนจังอยู่ลูฟี่ก็น่าจะปลอดภัยมั้ง?

    ว้าย ลอว์มาแล้ว

    แต่น่าเสียดายมาช้าไปก้าวหนึ่งแล้วอ่า

    ขอให้ลอว์หาลูฟี่ให้เจอเร็วๆนะจ๊ะ ตั้งตารอวันที่ทั้งคู่จะพบกัน

    ลอว์ต้องอึ้งกับลูฟี่เวอร์ชั่นหญิงแน่ๆ><

    ปล. รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยูน คุณขุนนางพันปี คุณ fall4U [Forgotten] คุณขอแค่รัก

    #945
    0
  18. #944 วันวานlove...one piece (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:03
    บอนจังยังไม่ตายซินะ(ในฟิค) แต่ยังไงก็ดีใจที่เห็นบอนจังยังอยู่ ฮือ น้ำตาไหล

    มิตรภาพของทั้งคู่ช่างน่าประทับใจจริงๆ

    มีบอนจังอยู่ลูฟี่ก็น่าจะปลอดภัยมั้ง?

    ว้าย ลอว์มาแล้ว

    แต่น่าเสียดายมาช้าไปก้าวหนึ่งแล้วอ่า

    ขอให้ลอว์หาลูฟี่ให้เจอเร็วๆนะจ๊ะ ตั้งตารอวันที่ทั้งคู่จะพบกัน

    ลอว์ต้องอึ้งกับลูฟี่เวอร์ชั่นหญิงแน่ๆ><

    ปล. รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยูน คุณขุนนางพันปี คุณ fall4U [Forgotten] คุณขอแค่รัก

    #944
    0
  19. #850 ~‘!!วม7พs์กs:xา!ลื•๑’~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 03:41
    โอ้ยยยยยยยยยยยย เปิดมาก็อยากจะเอาหัวโขกกำเเพงเเล้วอะ > < ลอว์มาเเบบนิ่มๆเเต่เท่บัลลัยยยย อ๊ากกก ติดตามต่อเลยคะ <3
    #850
    0
  20. #843 oil_exo-l (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 21:20
    สนุกอ่าา
    #843
    0
  21. #805 ฮิสะจัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 21:22
    กรี๊ดดดดด //วิ่งรอบบ้านแล้วกลับมาอ่านต่อ555สนุก สู้นะค่ะ
    #805
    0
  22. #798 bigbowka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 20:09
    กรี๊ดดด ฟินค่า

    ราชินีกระเทยทำให้นึกถึงอิวานคอฟเลยครัช

    ไม่รู้เกี่ยวกันมั้ย
    #798
    0
  23. #734 fresh_Disney~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 20:56
    ลูฟี่คือไร หน้าอกใหญ่บอกรำคาญ มีแต่คนอิจฉาย่ะ ช่างไม่รู้อะไรเสียเลย
    #734
    0
  24. #667 tityjiu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 18:58
    พึ่งมาเจอและมาอ่านครั้งแรกคะ แต่แค่เริ่มเราก้อตื่นเต้นสุดๆโอ้ยยยยย  นี่มันน่าสนุกที่สุดเลยอะ
    #667
    0
  25. #630 Buka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 19:54
    ก็นะเสน่ห์ของฟี่น้อยตอนเป้นชายว่าแรงแล้ว งั้นตอนเป็นหญิงมันต้องมากกว่าหลายเท่าแน่ งานหนักแล้วล่ะบอนจัง
    #630
    0