[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 18 : ค่ำคืนบนเกาะฤดูร้อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

 

 

 

 

3 วันกับสภาพอากาศอันแสนแปรปรวนของโลกใหม่

 

 

 

แสงแดดที่แผดเผาและดวงตะวันอันร้อนระอุแถมยังเจิดจ้าแยงตา การที่เรือลำใหญ่เดินทางมาถึงหมู่เกาะน้ำใสสีเขียวอมฟ้า ซึ่งรายล้อมไปด้วยแมกไม้เขียวขจีนับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างแสนสุดจะซุปเปอร์

 

 

 

รูปร่างของเกาะกว้างด้านในก่อนจะวนมาแคบลงด้านข้างคล้ายวงรีขนาดยักษ์ คิงคองสีฟ้าอ่อนสลับเหลืองตัวมหึมาว่ายน้ำผ่านเรือของพวกเขาก่อนจะผุดดำน้ำหายไปช้าๆ กลมกลืนกับสีน้ำทะเลรอบด้านได้อย่างน่าอัศจรรย์ แน่นอนว่าคนที่เห็นและทำสายตาปิ๊งเป็นประกายก็มีแต่เธอคนเดียว...

 

 

 

“คิงคองน้ำละ ว้าวว!”

 

 

 

ลูฟี่ก้มมองใต้พื้นทะเลใสแจ๋ว อยากจะว่ายตามลงไปด้วยเหลือเกิน นักดาบและกุ๊กประจำเรือที่ยืนอยู่ข้างๆ คว้าแขนของกัปตันสาวที่ชอบทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังไว้กันเหนียวเผื่อพลาดตกทะเล

 

 

 

“เรือเทียบท่าสนิทแล้ว คราวนี้ใครจะอยู่เฝ้าเรือ?” แฟรงกี้ร้องถาม ในมือคือห่วงยางอันยักษ์ บ่งบอกว่าเจ้าตัวอยากกระโดดลงไปเล่นน้ำเต็มแก่

 

 

 

“ฉันก็แล้วกัน” นักดาบหนุ่มอาสาขึ้นก่อน ซึ่งผิดคาดไปมาก

 

 

 

“ฉันด้วย ว่าจะอยู่เช็คตำราประวัติศาสตร์ใหม่ที่เพิ่งได้มาน่ะ” โรบินพูด

 

 

 

“ว่าแต่เธอจะให้ทำยังไงกับคนๆ นั้นละ?” พูดยิ้มๆ พลางชี้นิ้วไปทางคนที่ยืนกอดอกพิงกำแพงเรืออยู่ไม่ไกล คนถูกชี้เหลียวมองอย่างไม่ใส่ใจ จะเกาะไหนก็เหมือนกัน ที่เขาต้องคิดหาวิธีคือการปลดหรือทำลายตรวนข้อมือนี่ต่างหาก

 

 

 

“โอ้ สายฟ้า ไปด้วยกันมั้ย?”

 

 

 

“...ก็เอาซิ” เขาตอบเนือยๆ

 

 

 

“ลูฟี่! เธอจะเอาหมอนี่ไปทำไมเนี่ยย” นามิที่กำลังยุ่งกับการเลือกหาชุดว่ายน้ำตัวเก่งยื่นหน้าออกมาว้าดใส่

 

 

 

“หรือจะให้อยู่ที่เรือก็ได้เหมือนกัน”

 

 

 

เจ้าของพลังสายฟ้าพูดยิ้มๆ เลือกทางไหนมันก็เหมือนกันทั้งนั้น ต้นหนสาวหรี่สายตามองอีกฝ่าย คิดซิ ตัวร้ายขนาดนั้น...คนที่เอาเจ้านี่อยู่ตลอดสามวันที่ผ่านมานี้ก็มีแต่ลูฟี่ ส่วนกุญแจมือซ่อนเอาไว้กับคนที่ไว้ใจได้เรื่องความละเอียดรอบคอบอย่างโรบินที่อาสาอยู่เฝ้าเรือ

 

 

 

อืม เอาจริงๆ เจ้านั่นอยู่ที่ไหนก็ไม่ปลอดภัยทั้งนั้น...

 

 

 

งั้นฝากไว้กับลูฟี่ที่ไร้ความแน่นอนที่สุด น่าจะดีกว่า!

 

 

 

“ไปก็ไปซิ ใครเขาห้ามนายเล่า” พูดพลางสะบัดกางเกงว่ายน้ำสีเหลืองสดใสไปด้วย

 

 

 

“งั้นก็ลุยละนะ ไปหาจินเบกับแชงคูสกันเถอะพวกเรา !”

 

 

 

“โอ้ !” ก้าวลงจากแผ่นกระดานที่ทอดเทียบชายหาดสีขาวได้ เจ้าตัวเล็กนั่นก็วิ่งไวๆ เข้าไปในเกาะทันที นักดาบหนุ่มพิงกายกับกาบเรือ จ้องมองแผ่นหลังบอบบางของกัปตันด้วยสายตาเลื่อนลอย เจ้าจอมซนเอ้ย ทำไมถึงได้...

 

 

 

“ไม่อยากไปเห็นภาพบาดตาบาดใจหรือไง?” เสียงถามติดจะขำลอยมาจากด้านข้าง เขาชักสายตาเรียวดุกลับมามองอีกคนที่อาสาเฝ้าเรือด้วย

 

 

 

“นั่นก็เป็นส่วนหนึ่ง” เขาตอบรับง่ายๆ ปิดบังไปก็เท่านั้น กับคนอย่างยัยนี่

 

 

 

“ฉันว่า...กัปตันของเราเสน่ห์แรงมาก” โรบินเท้าคางมองเด็กสาวที่วิ่งไปหัวเราะไปอยู่ด้านล่าง

 

 

 

“ช่วงนี้ดูเหมือนว่าหลายคนจะมีสเป็กเป็นเด็กสาวร่าเริงไร้เดียงสากันหมดนะ วันนั้นนาวาเอกหัวชมพูที่รู้จักกับกัปตันของเราก็รีบแล่นเรือตามหลังมาเหมือนกัน น่าเสียดายที่เรื่องบนเกาะจบเร็วไปนิด และลูฟี่เองก็ยังไม่อยากมอบตัวนักโทษให้พวกทหารเรือ” เธอเอ่ยทิ้งท้ายคล้ายอยากจะยั่วอารมณ์คนข้างๆ

 

 

 

“...” เขาไม่ได้ตอบโต้อะไร แต่คิดตามก็ชักจะโมโห

 

 

 

“บางทีระหว่างแชงคูสกับกัปตันของเราอาจจะเป็นเพียงความรักและเคารพเท่านั้นก็ได้ ต้นแบบการใช้ชีวิต อะไรทำนองนั้น” โรบินพึมพำคาดเดา

 

 

 

...อาจจะใช่ หรือไม่ก็ได้...

 

 

 

 

 

เดินลุยดุ่มเข้ามาด้านในเกาะได้ไม่นาน ทัศนียภาพรอบด้านก็แปรเปลี่ยนเป็นร่มรื่นชื่นตามากขึ้น ไม้ยืนต้นและเถาวัลย์พันเกี่ยวสีเขียวชะอุ่ม ชวนให้คิดถึงช่วงเวลาสมัยเด็กที่เคยวิ่งเล่นกับพวกเอสและซาโบ คิดแล้วก็อยากจะถลาตัวออกไปสำรวจให้ทั่วจริงๆ

 

 

 

“โอ๊ะ นั่นด้วงสีทองง!” เด็กสาวตาไวชี้นิ้วมอง ดวงตากลมเป็นประกายเจิดจ้า

 

 

 

“เอ๊ ไหนๆ ลูฟี่ พูดจริงเหรอ??” ช็อปเปอร์กวางน้อยตาวาวขึ้นมาอีกคน อยากจับอ่ะ อยากไล่จับไปอวดอุซปชะมัด!

 

 

 

“แชงคูสคนนั้นก็นะ ช่างเลือกมาอยู่บนเกาะที่เป็นเหมือนกับสวรรค์ของพวกบ๊องนี่จริงๆ”

 

 

 

นามิขยับแว่นกันแดดสีส้มแสบทรวงขึ้นมอง บ่นไปงั้น จริงๆ แล้วเธอก็ไม่ได้เกลียดที่ๆ อากาศบริสุทธิ์แวดล้อมไปด้วยธรรมชาติแบบนี้หรอก ขอแค่อย่ามีสัตว์ร้ายก็พอ พอพูดถึงสัตว์ร้าย ต้นหนสาวก็อดปรายสายตาไปทางร่างสูงที่เดินทอดน่องอยู่ไม่ไกลจากลูฟี่ไม่ได้

 

 

 

แย่ชะมัด เจ้าหมอนั่นน่ะ อันตรายยิ่งกว่าตัวประหลาดอย่างเจ้าทะเลร้อยตัวรวมกันเสียอีก ใจคอไม่ดีเลย ลูฟี่นะ ลูฟี่!

 

 

 

“โอ๊ะ ลูฟี่ มันบินไปโน้นแล้ว เราจะจับมันยังไงดีอ่ะ”

 

 

 

“สวิงไง!” เด็กสาวร้องขึ้นแบบไม่ต้องคิด

 

 

 

“สวิงได้ไง อุซปไม่อยู่นะ??” หมอกวางเตือนสติ สวิงน่ะของอุซปทั้งนั้น

 

 

 

“เอ๊ะ งั้นก็มือละ ฉันล่ากับเอสและซาโบบ่อยๆ”

 

 

 

เธอจำได้ ตอนเด็กๆ ใช้มือจับพวกนี้ออกบ่อย เลาะลัดไปตามป่า ล่าสัตว์ หาแมลงกิน เรื่องแบบนี้ละของถนัด !

 

 

 

“ว้า พูดแล้วก็คิดถึงพวกนั้น อยากเจอเอสกับซาโบจังแฮะ !”

 

 

 

เอ๊ะ?...

 

 

 

ต้นหนสาวที่กำลังชื่นชมทัศนียภาพอันงดงามเหลียวกลับไปมองทางกัปตันที่ยังคงวิ่งโหวกเหวกไปหัวเราะไป ไม่เหลือคราบกุลสตรีอยู่กับเพื่อนกวางตัวน้อย ทว่าสิ่งที่ได้ยินแว่วๆ เมื่อกี้นั่นมัน

 

 

 

ลูฟี่พูดว่าอยากเจอ ‘เอส’ งั้นเหรอ ? หรือความทรงจำเรื่องนั้นจะยังไม่กลับมา? เรื่องที่โปรโตกัส ดี เอส คนนั้นๆ ...

 

 

 

“บางที อาจจะยังจำไม่ได้จริงๆ อย่าลืมซิ ว่ายังเหลือผลไม้แห่งความทรงจำอีกตั้งสองผลน่ะ”

 

 

 

แฟรงกี้ที่เดินตามหลังเธอมาเอ่ยขึ้นลอยๆ ครึ่งคนครึ่งไซบอร์กร่างใหญ่วางห่วงยางหลากสีและอุปกรณ์สำหรับปิกนิกลงบนพรมหญ้าข้างๆ จากที่ลองส่งเรดาร์เคลื่อนที่ไปสำรวจรอบๆ รู้สึกจะไม่มีสัตว์อันตราย แถมจุดนี้ก็สวยและอยู่ใกล้ทะเลที่สุดด้วย

 

 

 

“เรื่องพี่ชายหมอนั่น...”

 

 

 

จริงซิ ผลไม้แห่งความทรงจำ ลูกหนึ่งอยู่กับจินเบ ส่วนอีกลูกก็ดันหายไปอีก เธอยกมือขึ้นกุมขมับ เรื่องแบบนี้ เท่าที่จำได้ แม้แต่คนที่ไม่ละเอียดอ่อนที่สุดอย่างยัยนั่นยังเสียน้ำตาแทบคลั่งมาแล้ว พี่ชายที่อยู่ด้วยกันมาตลอดหลายปีเลยนะ

 

 

 

“เธออย่าเพิ่งห่วงเรื่องนี้จนเกินไปเลย” แฟรงกี้ถอนหายใจ

 

 

 

“ผลไม้นั่นอาจจะมีส่วนเชื่อมต่อของความทรงจำและรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ มากกว่าที่คิด ไว้ถึงเวลานั้นให้ลูฟี่ได้รู้เองน่าจะ...”

 

 

 

“เอ๋ ลูฟี่? เธอบอกว่าอยากเจอเอสเหรอ จะเป็นไปได้ไง ก็เท่าที่ฉันจำได้ พี่ชายของเธอน่ะ...”

 

 

 

“กรี๊ดดด ช็อปเปอร์!” นามิตะโกนแทรกสุดเสียง

 

 

 

“มาดูนี่สิ สายไหมสีชมพูงอกออกมาจากพื้นได้ด้วยอ่ะ จะกินได้มั้ยนะ??” ต้นหนสุดเซ็กซี่กวักมือเรียกหมอกวางจอมซื่อรัวๆ ในใจเต้นระส่ำ เรื่องแบบนี้ ลูฟี่ควรรู้ด้วยตัวเองจริงๆ นั่นละ !

 

 

 

“เอ๋ ไหนๆๆ อู้ว นามิ??”

 

 

 

กวางน้อยเบิกตากว้าง ที่จู่ๆ ก็โดนอุดปาก ลากเดินไปด้วยกันอีกทาง ขณะที่คนซึ่งกำลังเป็นประเด็นกลับไม่ได้สนใจด้านหลังซักนิด ดีแล้ว ดีแล้วละ!

 

 

 

สายตาซุกซนยังคงจับจ้องอยู่ที่แมลงปีกแข็งสีทองอร่าม ครั้นกระโดดตุ้บลงไปที่พงหญ้าใกล้ตลิ่ง ฝูงแมลงสีทองที่ตื่นตกใจ ก็บินกรูกันออกมาจากพงหญ้าสีเขียวอ่อน โผบินไปยังฝั่งตรงข้ามทันที ภาพเบื้องหน้าจึงคล้ายกับหิมะสีทองที่สาดแสงแข่งกับประกายแดดยามเที่ยงอยู่หน่อยๆ

 

 

 

“ว้าว...” ถึงจะแสบตาแต่ก็สวยจนน่าตะลึง เธอเดินตามประกายทองนั่นไปอย่างคนลืมตัว

 

 

 

“นั่นเธอกำลังจะไปไหน” เสียงทุ้มต่ำของใครบางคนถามขึ้นราวไม่แยแส

 

 

 

หืม เธอเกือบจะลืมเจ้านี่ไปแล้วเชียว

 

 

 

“ฉันอยากได้นั่น”

 

 

 

เธอฉีกยิ้ม ชี้นิ้วไปทางตัวด้วงสีทองข้างหน้าด้วยอากัปกริยาแบบเด็กเห็นของเล่น เท้าเล็กกระโดดขึ้นไปบนกิ่งอันใหญ่ยักษ์ของต้นก้ามปูที่ขึ้นอยู่ริมตลิ่ง เบื้องล่างคือกระแสธารน้ำทะเลสีฟ้าใสที่ไหลวนอยู่รอบเกาะด้านใน ไต่เดินไปเกือบจะถึงกลางกิ่ง จู่ๆ กิ่งไม้ที่เหยียบยืนอยู่ก็อ่อนยวบลงกระทันหันซะงั้น

 

 

 

“หวา!”

 

 

 

แขนของใครบางคนเกี่ยวรัดร่างบอบบางกลับไปได้ทัน เธอหันไปมองเจ้าของวงแขน เป็นสายฟ้า สัตว์ร้ายของเธอนั่นเอง

 

 

 

“ด้านล่างเป็นทะเล ถึงจะใสแต่ก็ลึก เธอมันไม่ระวังเอาซะเลย” เขาลากเธอกลับมาไว้ในอ้อมแขน พลางส่งสายตาดูแคลนยัยเด็กไม่รู้จักระวังตัวคนนี้

 

 

 

“ฟู่ ขอบใจมาก นายนี่ก็เป็นคนดี...เง้อ จู่ๆ ทำไมหมดแรงงี้อ่า”

 

 

 

ร่างเล็กๆ อ่อนยวบอยู่ในอ้อมแขนของอีกฝ่าย “เอ๊ะ หินไคโรเหรออ หวา...” เด็กสาวลากเสียงเหมือนคนที่เหนื่อยอ่อนมาทั้งวัน ลืมสนิท ลืมไปได้ไงเนี่ย

 

 

 

“เฮอะ เธอใส่ของแบบนี้ไว้บนข้อมือฉันเองนะ” เขาชักหัวคิ้ว อดแสยะยิ้มมองคนหมดสภาพไม่ได้ ว่าแต่ตัวยัยนี่ตอนหมดแรงนี่มัน...นิ่มเป็นบ้า

 

 

 

“เออ แล้วแกก็ยังหน้าด้านอุ้มยัยนั่นไว้เนี่ยนะ ไอ้เลวนี่!”

 

 

 

ลำแข้งของใครอีกคนซัดเปรี้ยงใส่สีข้าง เขาเบี่ยงตัวใช้แขนซ้ายรับไว้ได้

 

 

 

 

หันไปมองก็พบว่าเป็นผู้ชายคิ้วม้วนหัวเหลือง เจ้ากุ๊กน่าโมโหนั่นเอง หมอนั่นฉวยโอกาสที่เขาเผลอ คว้าร่างไร้เรี่ยวแรงกลับไปอุ้มไว้เอง

 

 

 

“อา เป็นพวกตัวกวนกันทั้งลำเลยละมั้ง พวกแก?” น่ารำคาญชะมัด

 

 

 

“ถ้าไม่ใช่คำสั่งยัยนี่ แกจมทะเลไปนานแล้วเฟ้ย” ซันจิแยกเขี้ยวใส่ก็อดตกสวรรค์หน้าตาย

 

 

 

“โอ้ ซันจิ ขอบใจนะ ชิชิ”

 

 

 

ร่างเล็กดิ้นยุกยิกอยู่ในอ้อมแขนของกุ๊กหนุ่ม อยากลงเดินเองในทีแรก ก่อนจะเคลิ้มไปกับกลิ่นอาหารจางๆ ที่ติดอยู่บนอกเสื้อของคนคิ้วม้วน

 

 

 

หืม หือ วันนี้ทำสเต็กเนื้อสันงั้นเหรอ...

 

 

 

“ลูฟี่ เฮ้ เป็นอะไรหรือเปล่า?” ซันจิก้มถามเพราะเห็นกัปตันไม่ได้พยายามจะลงเดินเองเหมือนที่คาดการณ์

 

 

 

“ไม่แล้ว แฮะๆ ซันจิ วันนี้ทำอะไรกินน่ะ?” เสียงใสๆ เอ่ยถาม พลางซุกจมูกดมไปตามอกเสื้อของอีกฝ่าย

 

 

 

“เอ่อ เอ้ออ...” ตอบไม่ถูกเลยทีเดียว นี่คือลูฟี่ ไม่ใช่เลดี้ซักหน่อย ซันจิ! แกห้ามรู้สึกดีเด็ดขาดเข้าใจมั้ย ถึงจะอกตู้ม น่ารักจนใจแทบละลาย แต่นี่น่ะ...คือ

 

 

 

“โอ้ คุณซันจินี่ไร้ปฏิกริยากับคุณลูฟี่เกินคาดนะครับ ถ้าหากผมได้ดูกางเกงในของคุณลูฟี่ตอนนี้ละก็ ไม่แน่ว่าเลือดอาจจะไหลหมดตัวแล้วก็ได้ เอ๊ะ ไม่ซิ ผมมันไม่มีเลือดให้ไหลแล้วนี่นา โย่โฮ่ๆๆๆ”

 

 

 

แว่วเสียงบรู๊คมายืนหัวเราะอยู่ข้างๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ อึ้ก มัวแต่สงบใจจนไม่ได้สังเกตรอบด้านเลย

 

 

 

“ซันจิ กับข้าว?” เจ้าตัวเล็กยังร้องหาคำตอบ เขาค่อยๆ วางมันลง กระแอมไอหนึ่งครั้ง ปรับเปลี่ยนอารมณ์เป็นเคร่งขรึมยิ่งขึ้น

 

 

 

“เตรียมสเต็กเนื้อสันในเจ้าทะเลไว้น่ะ”

 

 

 

“เอ๋ ว่าแล้วเชียว” คนเดาถูกแย้มยิ้มสดใสกว่าเดิม ใจเขากระตุก แต่ก็ไม่ถึงกับเจ็บ มันเป็นความรู้สึกแบบที่...ละมุนกว่า

 

 

 

“หมอนั่นใช้ได้เลย อยู่กับกัปตันของเราบ่อยๆ ไม่แน่อาจจะหายจากอาการแพ้ผู้หญิงก็ได้นะ? โอ้ เฮ้ พวกนายรออีกแป๊บ สร้างสะพานข้ามเกือบเสร็จแล้วละ!” แฟรงกี้ตะโกนบอกพรรคพวก มือเหล็กยักษ์หยิบจับท่อนไม้ขนาดใหญ่ ก่อนตอกตะปูเหล็กแบบพกพาลงไปอย่างแสนชำนาญ

 

 

 

 

“นั่นสินะ” นามิที่ยืนอุ้มช็อปเปอร์อยู่ข้างๆ พยักหน้าเห็นด้วย

 

 

 

“เห้ย พวกแก! พวกแกน่ะ หยุดนะ จู่ๆ มาสร้างสะพานบนเกาะของคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง??”

 

 

 

เสียงร้องโวยวายดังมาจากอีกฟากฝั่ง แฟรงกี้หยุดมือ ทุกสายตาพุ่งไปยังคนๆ นั้นทันที

 

 

 

“เฮ้ พวกเรามาหา แชงคูสน่ะ” ลูฟี่ร้องบอก

 

 

 

“หา?? มาหาหัวหน้าเรอะ เด็กบ้า เธอเป็นใครหน้าไหนไม่ทราบ??” ชายผมรุงรังคนนั้นหัวเราะลั่นไม่หยุด

 

 

 

“ฉันคือเจ้าแห่งโจรสลัด มังกี้ D ลูฟี่ ไงละ!” เธอตะโกนประกาศชื่อและตำแหน่งทั้งรอยยิ้ม

 

 

 

“เอ๋???” คนได้ฟังถึงกับตกใจตาแทบถลน

 

 

 

“เรื่องแบบนี้ ปะ เป็นไปได้ไง ก็ที่ฉันได้ยินมานั่นมัน...อุ๊บ!” ร่างเก้งก้างของชายคนนั้นถูกผลักไปด้านข้าง คนที่มาแทนที่คือชายรูปร่างอ้วนกลมกับแว่นตากันฝุ่นและน้ำแบบพิเศษ

 

 

 

“เด็ก เด็กก พวกเธอมันกลุ่มหมวกฟางใช่มั้ย ไฮฮฮ!” ชายร่างใหญ่อ้วนปุ๊กลุ๊กไปทุกส่วนคนนั้นควงปืนในมือเป็นวงเร็วแทบมองไม่ทัน

 

 

 

“คุณลัคกี้!” นามิร้องทัก โล่งใจอย่างบอกไม่ถูกที่ได้เจอคนรู้จักในกลุ่มผมแดงเสียที

 

 

 

“โอ้ นั่นลัคกี้นี่นา เฮ้!” ทันทีที่จำรูปร่างหน้าตาอีกฝ่ายได้ เด็กสาวก็โบกมือให้คนคุ้นเคยอย่างแสนยินดี

 

 

 

“สาวน้อย เธอนี่ดูคุ้นๆ แต่เท่าที่จำได้ ลูฟี่ของหัวหน้าพวกเราเป็นผู้ชายนะ หืมม?” ลัคกี้ประเมินมอง แต่ว่ามากับกลุ่มหมวกฟางของแท้ก็ไม่น่าที่จะโกหกนะ ??

 

 

 

“ลัคกี้ ฉันอยากกินเนื้ออ่า หิวแล้วด้วย จัดงานเลี้ยงให้หน่อยได้มั้ย??” เด็กสาวร้องถามอย่างแสนเอาแต่ใจ เออ ความเอาแต่ใจนี่ก็คล้ายกันแฮะ!

 

 

 

“ลูฟี่ นั่นนายจริงเหรอ??” ยังคงตะโกนถาม งานนี้จะยาวมั้ยเนี่ย

 

 

 

“อื้อ ฉันเองง”

 

 

 

“โอเค เดี๋ยวจะเตรียมปาร์ตี้ต้อนรับน้า!!” คนตัวกลมยิ้มร่าตะโกนกลับมา

 

 

 

“โอ้!”

 

 

 

...เอิ่ม กลุ่มโจรสลัดผมแดง เชื่อกันง่ายๆ เลยแฮะ แต่ก็โอเคละนะ !

 

 

 

 

 

ฟางแห้งและลำต้นหนาหนักของพันธุ์ไม้พื้นเมืองก่อสานเป็นกระท่อมไม้สองชั้นที่กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมแห่งนี้เป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากเป็นจุดที่สูงที่สุดบนเกาะ บ้านพักของกลุ่มโจรสลัดผมแดงจึงอากาศดีเป็นพิเศษ เรือซันนี่จอดเทียบท่าอยู่ที่เชิงเขา จุดสุดท้ายที่น้ำทะเลไหลเข้ามาบรรจบกับน้ำตกด้านบนภูเขา

 

 

 

ใต้เงาไม้ใหญ่รื่นตา เด็กสาวร่างเล็กเจ้าของหมวกฟางและรอยแผลเป็นที่ใครหลายคนในที่นี้คุ้นหน้าคุ้นตากำลังพูดคุยถามสารทุกข์สุขดิบของทุกคนอย่างเป็นกันเอง

 

 

 

แม้จะยังไม่มั่นใจในสภาพเพศของเธอนัก แต่เมื่อได้ฟังเรื่องเล่า กริยาท่าทาง กลุ่มผมแดงหลายคนต่างก็ฟันธงกันว่านี่ละ ลูฟี่ เด็กของหัวหน้าละ!

 

 

 

เนื่องจากแชงคูสและจินเบออกไปทำธุระเรื่องสนธิสัญญาชายแดนของเหล่ามนุษย์เงือกยังไม่เสร็จ งานเลี้ยงเลยจัดขึ้นช้ากว่าปกติ

 

 

 

จนแล้วจนรอดคนที่บอกจะรอกลับรอไม่ไหวเสียเอง เนื้อปรุงสุกกลิ่นหอมยั่วน้ำลายถูกยกออกมาเสิร์ฟเรื่อยๆ ในที่สุดคนที่กินจนอิ่มก็ลูบพุง เอนกายลงนอนมองฟ้าเงียบๆ

 

 

 

“แชงค์นี่ช้าชะมัด”

 

 

 

บ่นพึมพำ พลางเหลียวมองรอบด้าน ดึกขนาดนี้แล้ว คนอื่นๆ ไม่นั่งพักผ่อนก็นั่งจับกลุ่มคุยกันสนุกสนาน เธอมุ่ยหน้า คนที่คิดถึงที่สุดมาช้าที่สุดได้ยังไง??

 

 

 

อึดอัดจัง รู้สึกว่าที่พุงจะตึงกว่าที่คิด เธอกินอาหารไม่จุเท่าแต่ก่อนเลย

 

 

 

แย่แฮะ หรือจะเป็นเพราะอยู่ในเพศนี้กันแน่ ปาร์ตี้เลิกแล้วเหรอ? โซโล กับคนอื่นๆไปไหนกันแล้วนะ

 

 

 

เงียบจัง ง่วงด้วย อือ...หลับตรงนี้เลยดีมั้ย

 

 

 

“แชงค์...”

 

 

 

 

ผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้ ร่างเล็กรู้สึกถึงมือใหญ่ของใครบางคนที่โอบอุ้มเธอขึ้นนั่ง เสียงทุ้มลึกเรียกชื่อเธอ คิดว่าเป็นเพียงฝันเลยได้แต่ยิ้มตอบ

 

 

 

“หึๆ เจ้าเด็กโง่ ไปเที่ยวซนแถวไหนมาถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ หือ?” สุ้มเสียงที่มีทั้งความประหลาดใจและอารมณ์ขันนี่...?

 

 

 

“แชงค์เหรอ ช้าเกินไป งานเลี้ยงเลิกแล้วนะ”

 

 

 

เธอต่อว่าคนที่ช้าจนมาไม่ทันปาร์ตี้ไปทั้งที่ง่วงจนปรือตามองแทบไม่ขึ้น ใครคนนั้นหัวเราะเบาๆ แล้วร่างเธอก็ถูกรวบขึ้น รู้สึกได้ถึงจังหวะการเดินที่มั่นคง เสียงหัวใจ และความอบอุ่น ?

 

 

 

ร่างของเธอเอนพิงที่อกเขา จังหวะหายใจที่สม่ำเสมอ และกลิ่นที่คุ้นเคยนี้

 

 

 

“แชงค์ ฉันมาแล้ว” มาหาแล้วนะ...

 

 

 

เธอเอนกายพิงเขา ความทรงจำที่โหยหาผุดผาดขึ้นมาไม่หยุด คนที่ออกเรือจากไปสมัยที่เธอยังเด็ก คนที่เป็นเหมือนกับความฝันในวัยเยาว์คนนี้ มีเรื่องอยากคุยเต็มไปหมด เยอะพอๆ กับดาวบนท้องฟ้าเลย

 

 

 

 

“รู้แล้วๆ ก็รอมาตั้งนานนี่นะ” แขนแข็งแรงกระชับร่างของเธอเข้ามาใกล้ขึ้น เสียงหัวเราะแผ่วๆ ล่องลอยอยู่ไม่ห่าง

 

 

 

 

“รอมาตลอดเหมือนคนบ้าเลยละ ลูฟี่”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



















100%



ฮฮัลเลลูย่าา ขอบคุณพระพุทธองค์ ในที่สุดก็เจอแชงค์แร้ววว


มาต่อแล้วหลังหายไป สองเดือน (พอๆ กับแขนลอว์)


ไรต์ขอโทษ ไรต์กลับมาแร้วว TvT





แชงค์น่ะะ เป็นหนึงในมนุษย์(เกือบ)ลุงที่มีเสน่ห์ที่สุดในเรื่องเลยนะะ เลิฟแชงค์ 555




 
























 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2228 岭飞 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 18:09
    มันอบอุ่นหัวใจจจ แชงคูสนี่ไทป์แบบกรี๊ดมากชอบบ
    #2,228
    0
  2. #2055 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 19:39

    ข้าวแดงสักจานไหมค่ะแชงค์^_^

    #2,055
    0
  3. #1995 เจ้าเหมียว~ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 04:28
    แชงค์ มาทวงบรรลังแล้วว
    #1,995
    0
  4. #1983 Blackhill (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 22:09
    ป๋าแชงค์มาแล้วววววว//โหยหวน
    #1,983
    0
  5. #1923 โอโทริ_เคียวยะ_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 19:44
    กรี้ดดดด แชงค์มาแล้วชอบมากกก หล่อแบบผู้ใหญ่แลดูอบอุ่น ><
    #1,923
    0
  6. #1899 Ljchompoo25 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 00:35
    รู้สึกว่าแชงค์กับลูฟี่ไม่ธรรมดา
    #1,899
    0
  7. #1648 dekice (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 18:29
    โอ้ยตายแล้ววว ในที่สุดแชงค์ก็มาาาาา เปลี่ยนธงเชียร์ลุงแปป555555555555555
    นี่ถ้ามีผีเอสโผล่มาด้วยจริงๆนี่ไม่รู้จะเป็นยังไง
    #1,648
    1
    • #1648-1 dark_violeta(จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2560 / 04:27
      ถ้ามีผีเอสโผล่ด้วยนี่จะเป็นฮาเร็มระดับพรีเมี่ยมค่ะ 555
      #1648-1
  8. #1263 l3oss_it (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 02:54
    เพราะบทที่แล้วให้เด่นไปแล้วตอนนี้เอเนลเลยแทบจะเป็นตัวประกอบไปเลย แต่ก็ยังมีชื่อและคำเรียกออกมาเป็นช่วงๆ
    ก็แหงล่ะสัตว์ร้ายระดับ ขนาดกับเจ้าของยังไม่ชอบเชื่องและคุ้นเคยด้วยคนที่เหลือจะไว้ใจได้ไง
    แชงค์นายห้ามลักหลับลูฟี่นะ!
    #1,263
    1
    • #1263-1 dark_violeta(จากตอนที่ 18)
      13 ธันวาคม 2559 / 01:44
      เอเนลเด่นเกินไมไ่ด้ค่ะ ต้องเหลือพื้นที่ให้คนอื่นบ้างอิอิ
      #1263-1
  9. #1169 zmbyun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 00:45
    ลูฟี่เด็กหัวหน้า ท่าทางจะเป็นเรื่องจริงนะ 5555555555
    #1,169
    0
  10. #1027 midnight96 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 06:22
    ลูฟี่ เด็กของหัวหน้า นั้นคืออะไร สาววายนั้นไซร้อยากกรี๊ดดังๆ เอเนลเริ่มมีโมเมนต์กะเค้าละ 5555
    #1,027
    0
  11. #979 Fifa30152 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:02
    "เอเนล" ก้ชอบซึนได้ใจ "แชงค์" ก้หนุ่มใหญ่แลดุอบอุ่น "โซโล" ก้แสนดีจนกลืนไม่ลง "ลอว์" นี่รอแล้วรออีกเมื่อไหร่นายจะมาาา โอ้ยยยย 4 หนุ่มนี่เลือกไม่ถุกเลยเลือกใครรรดีเนี่ยยยยย ยิ่งถ้ามี "เอส" จริงๆขึ้นมานะนี่กรี้ดดดดบ้านแตกกก
    #979
    0
  12. #967 วันวานlove...one piece (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:08
    แหม เอเนลซึนซะจริงนะ

    ซันจิไม่ได้ไร้ปฏิกิริยากับลูฟี่หรอกบรู๊ค ท่าทางอาการจะหนักกว่าที่เป็นกะสาวๆซะอีก

    กลุ่มโจรสลัดผมแดงเชื่อง่ายดีจัง อยากรู้จริงว่าอยู่รอดมาถึงป่านนี้ได้ไง เชื่อคนง่ายเกิ้น

    แชงครูสอออกแล้ว ดีใจๆๆ

    เมื่อไหร่ลอว์จะมีบทน้า รอลอว์ตลอดเวลานะจ๊ะ^^

    ปล. รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยูน คุณขุนนางพันปี คุณ fall4U [Forgotten] คุณขอแค่รัก

    #967
    0
  13. #867 ~‘!!วม7พs์กs:xา!ลื•๑’~ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 01:56
    เเชงค์จะพาฟี่ไปไหนนนนนนนนนน-0-
    #867
    0
  14. #847 oil_exo-l (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 23:25
    แชงค์มาแว้ววว
    #847
    0
  15. #835 sec_chan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 05:01
    คุณป๋าแชงค์กลับมาแล้ว ความเท่นี่บับทำให้หลงจริงๆ
    #835
    0
  16. #829 ทิพวรรณ การะเกตุ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 15:22
    มนุษย์ลุง ตัวใหญ่ ใจดี มีเสน่ห์ >\\<

    รอมานานเหลือเกินที่แชงค์จะมา เย่เย่


    #829
    0
  17. #783 koko (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 21:03
    แง้ ToT

    ขอให้เรื่องนี้มีเอสนะ

    อยากให้เอสมีชีวิตอยู่นะ

    ไม่อยากให้เอสตายยยน้าาาาา

    เราชอบเอสกับลูฟี่มากเลยน้าาา

    ขอให้เอสยังมีชีวิตอยู่ด้วยเถิด

    สู้ๆๆๆนะค่ะ ไรต์จ้าาา
    #783
    0
  18. #747 purple_dolphin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 14:52
    โอ๊ยยยย ตายละะะะะะ เชียร์ไม่ถูก
    เอเนลซึนๆก็โอนะ แต่บั่บ.........
    ตอนนี้ยกป้ายให้ลุงผมแดงละกัน
    โมเม้นอบอุ่นมากกกกกกกกกกก
    โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก
    อยากเป็นลูฟี่ #เดี๋ยว
    #747
    0
  19. #731 fall4U [Forgotten] > (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 19:56
    สัตว์เลี้ยง...เอ้นหมายถึงสัตว์ร้ายน่ะ  สัตว์ร้ายนี่ก้ทำหน้าที่ของบอดี้การ์ดได้ดีเลยนร๊าา~ หน้าที่ของ1ในเมะก็ทำได้ดี(สำหรับนายเท่านี้ถือว่ามากเกินพอแล้วล่ะ ^o^) แต่ไงก็โดนขัดอยู่ดีล่ะนะ ว่าแต่เค้าอิเหนาเป็นเองมากๆเลอ นายก็ฉวยโอกาสพอกันไม่ใช่เร๊อะ ซันนนจิคุงงงงง~ บรู๊คนี่ก้ปรับสภาพไวแม้ 555 นี่คือไม่สนเลยสินะขอแค่กายภาพเป็นหญิงก้ถือว่าหญิงแล้วสินะ จะว่าไปก้เหมือนมีแต่ซันจิที่จะต้องคอมย้ำเตือนตัวเองว่านั้นคือฟี่ นอกนั้นก็เหมือนจะไม่ได้แคร์อะไรเท่าไร ออกจะยินดีด้วยซ้ำละมั้ง 5555 และในที่สุด...แชงค์ *0* ตอนแรกก้แบบสงสารโซโลอยู่นะ ภาวนาให้แชงค์เปนแค่'คนที่เคารพ'แต่ตอนนี้อ่ะนะ...ขอเถอะ คนที่เคารพก้ได้ แต่ไม่ต้องเคารพมากก็ได้ ยังไงก็เด็กของหัวหน้านิหน่า ^o^
    อ่าาาา ความทรงจำของคุณพี่ชาย หวังว่าจะจำได้เพราะผลปีศาจ ไม่มีใครมาฉวยโอกาสเรื่องนี้หรอกน้าาา~
    ปล.ไปๆมาๆทำไมรู้สึกเหมือนซันจิจะเปนเมะที่น่าอนาถไงม่ะรุ้ว =o= //มันเปนฟีลลิ่งน่ะ
    #731
    0
  20. #722 ีMon (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 13:41
    รู้สึกดีใจมากเลยค่าที่พี่กลับมาแต่งต่อนะคะ /ปลื้มสุดๆ เป็นกำลังใจให้ค่า
    #722
    0
  21. #712 Princess of Darkness (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 22:17
    รีบๆมาต่อน๊าาาาาาาไรท์ทุกคนรออยู่
    #712
    1
    • #712-1 dark_violeta(จากตอนที่ 18)
      13 มีนาคม 2558 / 16:17
      มาต่อแล้วจ้าา ^o^
      #712-1
  22. #709 BINBOUDAA (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:59
    ไอ้หยาาา สัตว์ร้ายเริ่ทหลงเสน่ห์แล้วอะดิ๊~ หุหุๆ แชงค์นี่อืดอาดชะมัด ลูฟี่รอจนพุงกางแล้ว ปล.สู้ๆน้าา เค้าติดตามเสมออ
    #709
    1
    • #709-1 dark_violeta(จากตอนที่ 18)
      23 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:20
      สัตว์ร้ายน่ะ ยังไม่รู้ตัวหรอก แต่การกระทำน่ะฟ้องเต็มๆ เลยค่ะ 555 แชงค์ช้าจริงๆ แต่สุดท้ายก็โฉบไปก่อนคนอื่นเลยแฮะ
      #709-1
  23. #708 master ta (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:12
    เย้ๆๆ!!!! ไรต์กลับมาแล้ว~~~~!!!!! โธ่ หายไปนานจนเกือบขาดใจตายแล้วค่ะ อ่านแล้วค้างสุดๆค่ะ แต่ก็ดีใจมากนะค่ะที่กลับมาแต่งต่อแล้วสู้ๆค่ะ จะรออ่านต่อนะค่ะ
    #708
    1
    • #708-1 dark_violeta(จากตอนที่ 18)
      23 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:18
      จะรีบมาต่อตอนหน้าค่าา ขออภัยที่หายไปนานนะค้า ^v^ ดีใจที่ยังรออ่านเช่นกันน้าา <3 <3
      #708-1
  24. #707 piebluberry (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:09
    โอ้ววอใแม่เจ้าอร้ายยยกริ๊ดดดด ฟินยกกำลัง4!ค้าา ไรต์มาต่อล่ะดีใจจังงอย่าลืมน่าาตอนต่อไปอ่าารอยุน่ะ
    #707
    1
    • #707-1 dark_violeta(จากตอนที่ 18)
      16 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:38
      มาต่อแล้วว ขอบคณที่ยังรอติดตามกันเสมอค่าา เฮ้ฮ้ฮ้ >///<
      #707-1
  25. #706 Smile...^^ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:30
    อ๊ากกกกกกกก กรี๊ดดดดดดดดตอนแชงค์มา ช่วงนี้ฟินเมะสูงอายุ (เคะก็ดี) >..< ทำไมเหมือนมีออร่ามุ้งมิ้งตอนที่แชงค์มากรี๊ดดดดด โอยเรื่องนี้เลือกไม่ถวกเลยว่าจะเชียร์ใคร (เขวี้ยงลอว์ไปไกลๆ 'ต่อแขนให้ได้ก่อนนะแล้วจะกลับมาเชียร์LOL') ซันจิก่็น่ารัก (พูดถึงหน่อยเด๋วงอน555) สายฟ้านี่ก็ดูเป็นห่วงลูฟี่โกะอยู่ไม่น้อยอุอิ >///<
    #706
    1
    • #706-1 dark_violeta(จากตอนที่ 18)
      16 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:36
      เอร้ยยย จ๊อบแจ๊บหวั่นไหวกะลุงง่ายจุงง สงสัยได้รับอิทธิพลจากลุงเรื่องอื่นๆ มาแน่ๆ เลย 5555 เขวี้ยงลอว์ทิ้งเลยทีเดียว สงสารลอว์แปป
      เรื่องนี้เมะหลายคนจัด เขียนไปก็ชักจะหวั่นๆ ว่าสุดท้ายมันจะจบยังไงนะ ;v;
      #706-1