[ONE PIECE] A tales of Luffyko

ตอนที่ 14 : วารีวิปโยคจริงๆ ซะแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,728
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 186 ครั้ง
    2 เม.ย. 63

 

 

 

 

 รสชาติหวานละมุนของผลสตอร์เบอร์รี่สีเหลืองสดยังคงแตะแต้มบนปลายลิ้น ตอนที่เธอล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม เพียงผ่อนลมหายใจไม่กี่ครั้งก็เข้าสู่ภวังค์ได้ไม่ยาก  

 

 

 

ผลที่ 1 จากโซโล ผลที่ 2 จากโรบิน และผลนี้จากซันจิ เธออมยิ้มอย่างแสนสุขใจที่ได้เพื่อนคนสำคัญคืนมา ทั้งยังจำเรื่องราวต่างๆ ในอดีตของตัวเองได้เยอะขึ้นอีกด้วย ขณะที่ยังอารมณ์ดีอยู่นั้น ความมืดปริศนาก็คืบคลานเข้ามาในฝัน มืดสนิทจนหลงเข้าใจผิดคิดว่าหลับตาอยู่ตลอดเวลา

 

 

 

ทันใดนั้น มือของใครบางคนก็กระชากแขนเธอออกมาจากความมืด ดวงตาเบิกกว้างแต่กลับมองไม่เห็นอะไร จนเข้าใจได้ในนาทีต่อมาว่าตัวเองถูกปิดตาไว้ด้วยผ้าผืนหนึ่ง เกิดอะไรขึ้น?

 

 

 

‘คิดว่าจะหนีไปจากฉันพ้นงั้นรึ ?’  เสียงทุ้มต่ำ เจือแววอำมหิตกระซิบดังขึ้น ร่างกายของเธอตื่นตัว และพลันขมวดเกร็งด้วยความหวาดระแวง

 

 

 

‘แกต้องการอะไรจากฉันกันแน่ !’  

 

 

 

ตัวเธอในตอนนั้นร้องถามด้วยเสียงไม่เบานัก นี่คือเหตุการณ์ในความทรงจำ

 

 

 

ไม่ผิดแน่ เสมือนจริงแม้กระทั่งสัมผัสกำแน่นที่แขนทั้งสอง ใครคนนี้ดูเหมือนกำลังขุ่นเคืองอย่างมากแต่พยายามข่มโทสะเอาไว้

 

 

 

 ‘หึ ต้องอธิบายยังไง แกถึงจะเข้าใจ’  เสียงทุ้มต่ำแหบพร่ายามแค่นหัวเราะ คล้ายกำลังเหนื่อยหน่ายเต็มที 

 

 

 

ฉับพลัน มือหนาก็รวบเอาร่างของเธอเข้าไปกอดไว้แนบอก แน่นจนรู้สึกอึดอัดกับความร้อนที่ส่งผ่าน ในความทรงจำนั้น เธอมองไม่เห็น ‘เขา’ และได้แต่ดิ้นรนด้วยแรงทั้งหมด คนๆ นั้นต้องมีเรี่ยวแรงเหนือกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

 

 

 

‘ที่จับเพื่อนๆ ฉันไป คนแบบแกต้องมีเจตนาไม่ดีอยู่แล้ว!’    

 

 

 

‘แกคิดได้แค่นี้งั้นรึ’ นิ้วเรียวเชยคางเธอขึ้นมอง ราวกับรู้ว่าดวงตาที่ถูกพันเอาไว้กำลังจ้องอย่างไม่ลดละ

 

 

 

‘ใช่ แกมันคนเจ้าเล่ห์ คำพูดแกก็เชื่อไม่ได้ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ’

 

 

 

‘เรื่องอะไรจะปล่อยไปง่ายๆ ละ’ แม้จะมองไม่เห็น แต่เธอกลับรู้สึกได้ถึงรอยยิ้มเยาะ...คนๆ นี้ เธอคงจะเคยรู้จักเป็นอย่างดีทีเดียว

 

 

 

“ไอ้บ้า ทำไมแกต้องทำแบบนี้ ถึงจะเคยสู้กัน แต่ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้วไม่ใช่รึไง??’

 

 

 

จบคำ บรรยากาศรอบด้านก็พลันทะมึนขึ้นกว่าเก่า ใครคนนั้นเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยตอบเสียงเรียบ  

 

 

 

‘เรื่องนั้น...แกคิดเอาเองฝ่ายเดียว’  

 

 

 

‘งั้นก็เลิกแล้วต่อกันซะ! ถือว่าฉันกับแก เลิกยุ่งเกี่ยวกันแค่นี้ ปล่อยพวกฉันคืนมานะ!’  

 

 

 

ดื้อรั้น เอาแต่ใจ นั่นคือตัวเธออย่างไม่ต้องสงสัย คิดไม่ถึงว่าอ้อมแขนแข็งๆ นั่นจะรวบแน่นขึ้นกว่าเก่า กอดที่เต็มไปด้วยความรู้สึก รับรู้ได้ถึงความเกรี้ยวโกรธ ราวกับมีพายุที่มองไม่เห็นกำลังก่อตัวขึ้นเบื้องหลังคนๆ นี้  

 

 

 

‘อย่าไปนะ หมวกฟาง’  

 

 

 

‘...’  เธอหยุดชะงัก แม้แต่ตัวเองในความทรงจำยังเผลอกลั้นลมหายใจ จู่ๆ เสียงที่ฟังดูอวดดีและหยิ่งผยองในทีแรกก็ขาดหายไป เหลือเพียงน้ำเสียงอ่อนแรง และความหวาดหวั่นของใครคนนั้น มือใหญ่ไขว่คว้าไว้แน่นเหมือนกลัวว่าเธอจะหลุดลอยหายไปต่อหน้า  

 

 

 

เจ้านี่...?

 

 

 

เธอหยุดดิ้น พลางยื่นมือไปข้างหน้า แตะนิ้วเรียวลงบนใบหน้าด้านข้างของอีกฝ่าย ไม่มั่นใจว่าคนตรงหน้า ยังเป็นคนเดิมอยู่หรือเปล่า

 

 

 

 อ้อมกอดนั้นผ่อนแรงลง และอ่อนโยนขึ้นพร้อมๆ กับจังหวะการเต้นของหัวใจ มือหยาบหนาคว้ามือของเธอเอาไว้ จุมพิตอุ่นร้อนประทับลงกลางฝ่ามือของเธอ ความตกใจแล่นวาบไปทั้งตัว  

 

 

 

เจ้าหมอนี่...เพราะอะไรกัน?

 

 

 

‘ทำไมแกถึงทำแบบนี้...’  

 

 

 

ความร้อนที่มือ แผ่วาบลามมาที่ใบหน้าของเธอด้วย เพราะอะไรกันแน่ ทั้งตัวเธอในอดีต และตัวเธอในตอนนี้ต่างก็ไม่คาดว่าคนๆ นั้น  จู่ๆ จะทำแบบนี้ได้

 

 

 

‘หึๆๆ ฉันชอบจุดนี้ของแก แต่อย่าซื่อให้มันมากนักจะได้มั้ย...’  

 

 

 

น้ำเสียงอ่อนใจเปรยขึ้น มือหนายกขึ้นปลดผ้าพันตาของเธอออก สิ่งแรกที่เห็นคือดวงตาคมราวกับตาเหยี่ยว สิ่งที่ดูขัดแย้งคือความอ่อนโยนในดวงตาแบบนักล่าของเขา

 

 

 

‘อยู่กับฉัน หมวกฟาง’

 

 

 

 

 

ความทรงจำในอดีตสิ้นสุดลงพร้อมกับนัยน์ตากลมที่ปรือลืมขึ้น น้ำเสียงเว้าวอนยังติดอยู่ในสมอง อยากจะคิดว่าเป็นเพียงความฝันจริงๆ  

 

 

 

ร่างเล็กผุดกายลุกขึ้น มองเหม่อออกไปด้านนอก แสงสีเงินยวงของดวงจันทร์ที่ยังไม่ลาลับขอบทะเลขับเน้นความสับสนในใจที่ตกตะกอนให้ลอยวนสูงขึ้น

 

 

 

ไม่ใช่แค่โทราโอะหรือนี่ ตัวเธอในอดีต ยังมีความสัมพันธ์ทำนองนี้กับใครอีกบ้าง นี่มันชักจะแปลกเกินไปแล้ว?  

 

 

 

ร่างเล็กกอดอก ยกมือขึ้นลูบใบหน้าชื้นเหงื่อ พ่นลมหายใจหนักหน่วงพลางเอนกายพิงขอบหน้าต่าง ทั้งสีหน้างุนงง  

 

 

 

“แถมครั้งนี้ ไหงถึงกลายเป็นเจ้ามิงโก้ไปได้ละเนี่ย ?”  

 

 

 

ชีวิตก่อนหน้านี่ของเธอ มันชักจะเข้าใจยากเกินไปแล้ว !  

 

 

 

 

 

 

เช้าตรู่ ณ ห้องครัวของเรือซันนี่ 

 

 

 

ตอนนี้ สมาชิกบนเรือที่เริ่มจะพร้อมหน้าพร้อมตากันมากขึ้น ต่างก็มารวมตัวกันเพื่อรับประทานอาหารเช้าสุดหรู เรียกได้ว่าเป็นการกลับมาอันแสนน่ายินดีของกุ๊กหนุ่มประจำเรือเลยก็ว่าได้ เมนูหลากหลายตามใจคนทานถูกจัดส่งออกมาเรื่อยๆ เพราะมีผู้ควบคุมเงินประจำกลุ่มอย่างนามิ ตอนนี้ พวกเขาต่างก็มีเงินและสมบัติสะสมเพียงพอจะซื้อวัตถุดิบตุนไว้บนเรือแล้ว และนั่นก็ถูกใจกัปตันสาวจอมกินจุสุดๆ

 

 

 

 “ยี้ย้ออย่อย โย้ยย้อย้วย!” (นี่ก็อร่อย โน้นก็ด้วย)  

 

 

 

เคี้ยวไป น้ำตาปริ่มไป ซันจินี่เป็นสมบัติอันประเมินค่าไม่ได้ของเธอจริงๆ !

 

 

 

“ลูฟี่ ทานให้มันดีๆ หน่อย อย่างน้อยก็ช่วยเห็นแก่ภาพพจน์ของผู้หญิงทั้งโลกทีเถอะ”  

 

 

 

นามิจิบน้ำส้มคั้นสดๆ พลางเหลือบมองเด็กสาว (?) ที่กำลังกินด้วยท่าทางแสนอร่อยไม่ต่างจากตอนเป็นลิงทะโมนซักนิด

 

 

 

“ผู้หญิง? บ้าน่า ฉันเป็นผู้ชายต่างหาก!” เธอเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะ เอ่ยทั้งขมวดคิ้ว ยืนยันเรื่องนี้  

 

 

 

เคร้ง..!  

 

 

 

จานที่กำลังล้างลื่นหลุดจากมือกุ๊กหนุ่ม เขาทำเนียนหยิบมาล้างต่อไป  

 

 

 

เออ ใช่ซี่ ผู้ชายจริงๆ นี่นา มันพูดผิดตรงไหน?

 

 

 

“ซันจิ ขอข้าวเพิ่มหน่อยย” เสียง หวานๆ ลากยาวมาทางเขา ทำไมต้องเสียงหวานด้วยฟะ ไม่เข้าใจ จะบ้าตาย

 

 

 

“ได้...” เขาเดินไปรับจานของหลายๆ คนที่ขอข้าวเพิ่ม สะดุดตากับการแต่งหน้าฉูดฉาดแบบแปลกๆ ของคนแปลกหน้าบนเรืออีกคน นั่นมันเจ้ากระเทย บอน เครย์ คนที่เขาเคยปะมือด้วยที่เกาะอลาบาสต้านี่นา

 

 

 

“อ๊ะ มิสเตอร์องค์ชายใช่มั้ยนั่น โทษที เมื่อคืนตอนฉันกลับมาที่เรือ พวกนายก็เข้านอนกันหมดแล้ว พอดีมีเรื่องต้องไปติดต่อหาท่านอีวาน่ะฮร้า” บอนจังส่งจุ๊บรับอรุณให้ซันจิ เขาเบี่ยงกายหลบด้วยความเร็วระดับมืออาชีพก่อนจะพยักหน้ารับช้าๆ

 

 

 

“อ๊ะ ขอนมสดอุ่นๆ นะฮร้า พ่อกุ๊กรูปหล่อ”

 

 

 

“เออ ได้” ซันจิยิ้มตอบ ได้ยินมาว่าเจ้านี่เป็นคนพาลูฟี่กลับมาได้ ส่วนใดส่วนหนึ่งในใจของเขาจึงพอจะยอมรับเจ้ากระเทยนักสู้นี่ได้อยู่บ้าง  

 

 

 

“บอนจังง อรุณสวัสดิ์!” ลูฟี่ทักเสียงใส พลางกวักมือเรียกเพื่อนกระเทยสาวมานั่งด้วยกัน

 

 

 

“หมวกฟางจังง ว่ายังไง เมื่อคืนฉันกลับมาที่เรือดึกเลยไม่ได้ถาม ตกลงคราวนี้จำอะไรได้บ้างละ หืมม?”  

 

 

 

 

 กระเทยร่างสูงปรี่กายเข้ามาใกล้ทั้งสีหน้ายินดีปรีเปรม

 

 

 

“อืมม...จำเรื่องของซันจิได้ จำอุซปได้ด้วย คิดถึงหมอนั่นจังน้า ป่านนี้เจ้าคนที่อยากเป็นนักรบแห่งท้องทะเลนั่นต้องออกไปผจญภัยที่ไหนอยู่แน่ๆ น่าอิจฉาชะมัด” เธอบ่นพึมพำทั้งรอยยิ้ม “แล้วก็...เรื่องของหมอนั่น”

 

 

 

“หมอนั่น?”  

 

 

 

“เจ้ามิงโก้น่ะ หมอนั่นกับฉันเกี่ยวข้องกันแบบไหนเหรอ??”  

 

 

 

พรวดดด

 

 

 

นมสดๆ พุ่งกระฉูดออกมาจากปากกระเทยสาวร่างสูง นี่หมวกฟางจังจำเรื่องของโดฟลามิงโก้ได้แล้วหรือเนี่ย จำอะไรได้บ้างนะ??

 

 

 

“โดฟลามิงโก้งั้นเหรอ??”  

 

 

 

นามิวางหนังสือพิมพ์และหันมาทางกัปตันตัวเอง ไม่ต่างจากคนอื่นๆ ทันทีที่ได้ยินชื่อของบุคคลอันตรายในวงการใต้ดิน บรรยากาศก็เหมือนจะหนักอึ้งขึ้นมา กระทันหัน

 

 

 

“เจ้านั่นมันทำไม?” โซโลถามบ้าง หากไม่ใช่เรื่องที่ติดอยู่ในความคิดจริงๆ มีหรือคนอย่างเธอที่เขารู้จักดีจะเอ่ยถึงได้

 

 

 

“ฉัน...” เรียวปากสวยเม้มเข้าหากันอย่างชั่งใจ ก่อนเอ่ยตอบเสียงอ่อย  

 

 

 

“อืม ไม่รู้จะอธิบายยังไง...?” พูดไปพูดมากลายเป็นสับสนตัวเองไปซะได้ ก็เรื่องแบบนี้เธอไม่คุ้นนี่นา หรืออย่างน้อยๆ เท่าที่จำได้ก็ไม่ค่อยมีเรื่องทำนองนี้เกิดขึ้นในชีวิต  

 

 

 

ใครจะอยากพูดออกไปเล่าว่ากับเจ้ามิงโก้นั่น แถมยังกับโทราโอะอีก...  

 

 

 

ทำไมถึงมากอด แล้วก็ จูบ...

 

 

 

พรึ่บ  

 

 

 

ทันทีที่ดวงหน้าเรียวหวานแดงก่ำขึ้นมากระทันหันกลางวงผองเพื่อน ใบหน้าของแต่ละคนที่ได้เห็นต่างก็มีปฏิกริยาแตกต่างกันไป จู่ๆ มาหน้าแดงในสถานการณ์ที่พูดถึงเจ้าโดฟลามิงโก้นี่มันหมายความว่ายังไงไม่ทราบ??

 

 

 

“ลูฟี่ ถ้าเธอไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด”  โรบินเป็นคนแรกที่ตัดตอนบทสนทนานี้ แต่เห็นได้ชัดว่าคนอื่นๆ ยังอยากรู้

 

 

 

“หมวกฟางจัง ถ้าเธอถามฉัน ฉันก็ต้องตอบตามตรงว่าไม่รู้เรื่องของเธอกับโจ๊กเกอร์นั่นจริงๆ” บอนจังตอบ

 

 

 

 ละไว้ในฐานที่เข้าใจแล้วกันนะ เพราะเรื่องนี้เป็นความลับที่มีแค่คนสองคนเท่านั้นที่รู้ มีปริศนาที่หากยังรักชีวิตจะก้าวล้ำไปใกล้ไม่ได้ แต่อย่างว่า แหล่งข่าวกระเทยค่อนข้างจะฉับไวในเรื่องแนวๆ นี้ ด้วยสิ เพียงแต่มันไม่มีหลักฐานยืนยันหนักแน่นเท่านั้น  

 

 

 

ว่ากันว่า โดฟลามิงโก้คนนั้นยอมทำงานบางอย่างในโลกใต้ดินเพื่อราชาโจรสลัด นั่นก็เพราะความปรารถนาที่มีต่อหมวกฟางจัง...

 

 

 

แต่ดูสีหน้าของบรรดาลูกเรือแต่ละคนซิ อึ๊ย ถ้าพูดออกไปตอนนี้ไม่รู้จะเป็นเรื่องมั้ย กระเทยเพลียยย!

 

 

 

“บอกได้แค่ว่า โจ๊กเกอร์นั่นเป็นคนประเภทที่ ถึงจะชอบ แต่ก็ยังทรมานหรือแม้แต่สังหารเพื่อนของคนที่ตัวเองรักได้หน้าตาเฉยเลยน่ะ”  

 

 

 

บอนจังเลือกที่จะพูดความจริงข้อนี้ไปแทน ตัวอันตรายแบบนั้น การหลีกเลี่ยงไม่ไปยุ่งเกี่ยว น่าจะปลอดภัยกว่า ที่สำคัญ หมวกฟางจังเองก็เกลียดคนประเภทนี้ที่สุดด้วย  

 

 

 

“อืม” เสียงเล็กตอบรับ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ก่อนที่จะคลายออกอย่างรวดเร็ว

 

 

 

“ช่างเรื่องนี้ไปก่อน”

 

 

 

“หา???” ...ซะงั้น

 

 

 

“ถ้าฉันมัวแต่มานั่งยึดติดกับความทรงจำที่ไม่ประติดประต่อกันแบบนี้ มีหวังเป็นบ้าตาย ช่างเรื่องนี้ไปก่อน” เธอยักไหล่ หมุนตัวกลับไปที่โต๊ะ ด้วยสีหน้าผ่อนคลายขึ้นยังกะคนละคน

 

 

 

“ฉันจะไม่ตัดสินใคร หรือคิดมากอะไรทั้งนั้น จนกว่าจะได้ความทรงจำทั้งหมดกลับคืนมา”  

 

 

 

“เอ ถ้าต่อไปมีคนอื่นนอกจากโทราโอะ กับโดฟลามิงโก้อีกละ” โรบินกอดอก ถามทั้งใบหน้ายิ้มแย้ม

 

 

 

“กะ ก็ช่างไปก่อน !”

 

 

 

ตอบแบบแทบสำลักหัวทิ่มโต๊ะ แค่กๆ สองคนก็เยอะแล้วนะโรบิน...      

 

 

 

“อะไรที่มันไม่น่าจำก็ลืมๆ ไปซะบ้างก็ได้นะ ลูฟี่”  แฟรงกี้ผู้มีความเป็นผู้ใหญ่สูงคนหนึ่งเอ่ยขึ้นข้างๆ โรบินที่ยืนปิดปากหัวเราะคิก แต่ดูเหมือนงานนี้จะมีอยู่สองคนที่ไม่ขำด้วย

 

 

 

 “ลูฟี่”  ทั้งโซโลและซันจิต่างก็ทักขึ้นพร้อมกัน หันมองหน้ากัน พร้อมเขม่นกันเบาๆ

 

 

 

“พวกนายนี่ชอบทำอะไรพร้อมกันอย่างกะคู่หูเลยเนาะ”  

 

 

 

เธอหันมาหัวเราะชิชิ ให้ทั้งสองคน แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรกันต่อ ร่างเล็กๆ กระปุ๊กลุกของเจ้ากวางน้อยก็ผลุนผลันออกมาจากห้องด้านข้าง  

 

 

 

“ทุกคน บรู๊คแย่แล้ว !” กีบเท้าน้อยๆ ชูแมลงสื่อสารส่งให้ทุกคนดู

 

 

 

“เฮ้ บรู๊ค !”

 

 

 

“เกิดอะไรขึ้นน่ะ?”

 

 

 

“ทะ ทุกคนครับ !” เสียงของเจ้าโครงกระดูกส่งผ่านมาตามสาย  “แย่แล้ว เกาะวารีกำลังวิปโยคจริงๆ แล้วครับบ !” เสียงของเขาเริ่มขาดๆ หายๆ มากขึ้น พร้อมเสียงซัดซาดของคลื่นลมอันรุนแรง  

 

 

 

“พายุสินะ” นามิหรี่สายตามองออกไปด้านนอกหน้าต่าง เธอรู้แต่แรกว่าเรือซันนี่กำลังมุ่งหน้าเข้าหากลุ่มมวลพายุขนาดใหญ่  

 

 

 

ปัญหาคือ ‘ใคร’ กันแน่ที่อยู่เบื้องหลังพายุนี้    

 

 

 

“ลูฟี่ ตอนนี้ที่เกาะวารีวิปโยคกำลังเจอพายุหนัก นี่ไม่ใช่พายุตามธรรมชาติ ใครบางคนบงการพายุ หรือกลุ่มเมฆได้ มีผู้ใช้พลังที่มีความเป็นไปได้หลายคน แต่ว่าตอนนี้...”

 

 

 

เปรี้ยง !!!

 

 

 

สิ้นเสียงฟ้าผ่าที่ดังมาตามสาย แมลงสื่อสารของบรู๊คก็ปิดการส่งสารทันที ความกังวลฉายชัดบนใบหน้าของเพื่อนๆ ทุกคน แต่ก็ชัดเจนแล้วว่าเจ้าของพลังนั่นบงการสายฟ้า และกรณีที่เลวร้ายที่สุดก็คือ...

 

 

 

“คิดว่าจะเป็นเจ้านั่นหรือเปล่า?” ซันจิคีบบุหรี่ในมือ เอ่ยถามเสียงเรียบ

 

 

 

“เอ๊!! หมายถึงเจ้าก็อดของเกาะแห่งท้องฟ้านั่นเหรอ??” ช๊อปเปอร์ร้องลั่น ถ้าอุซปอยู่ด้วย เวลานี้คงได้ประสานเสียงอย่างพร้อมเพรียงไปแล้ว

 

 

 

“เจ้าสายฟ้านั่นรึ?” ลูฟี่ถามราวกับเพิ่งจะรู้ตัว “อืม จริงซิ เมื่อกี้ก็สายฟ้านี่นะ”

 

 

 

“เธอคนเดียวที่จะสู้กับหมอนี่ได้ ลูฟี่” นามิตบบ่ากัปตันสาวของตัวเองดังปุ๊ เธอเห็นมากับตาตอนที่ลูฟี่ล้มเอเนล เจ้าของผลสายฟ้า พลังที่ร้ายกาจสุดๆ นั่นได้  

 

 

 

ผลยางยืดและผลสายฟ้า  

 

 

 

 

เจ้าของผลปีศาจที่แพ้ทางกัน โชคชะตาลิขิตมาแล้ว

 

 

 

 “ก็ต้องอย่างงั้นอยู่แล้ว บรู๊คอยู่ที่นั่นนี่ แฟรงกี้เดินหน้าเต็มกำลังไปเลย !” เธอผุดลุกขึ้น เอ่ยสั่งการเต็มขั้น  

 

 

 

“ถึงว่าตอนลงไปที่เกาะ ฉันเห็นพวกทหารเรือเพ่นพ่านอยู่ ที่แท้อาจจะต้องมารับมือปัญหาที่เกาะนั้น” บอนจังให้ข้อมูลบ้าง

 

 

 

“จริงซิ ลืมบอกไปเลย เรือของพวกทหารเรือแล่นตามหลังเรามาพอสมควรแต่ก็ไม่ได้ไกลกันมากเท่าไร” โรบินพูดเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้  

 

 

 

“สายลับของเรารายงานมาน่ะ”

 

 

 

“สายของเรา เรามีสายข่าวด้วยเหรอ?” ต้นหนสาวแปลกใจหน่อยๆ  

 

 

 

“ในทัพเรือน่ะ จะว่าไปสายของฉันก็เหมือนสายของเราแหละนะ”  

 

 

 

อดีตสายลับสาวเอ่ยทั้งเสียงหัวเราะ ราวกับนั่นไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลย ในเมื่อพวกเธอคือกลุ่มของราชาโจรสลัด อะไรๆ จะธรรมดาเกินไปได้ยังไง??

 

 

 

“พอดีเลย โรบิน ฉันวานอะไรหน่อย”  กัปตันสาวหันควับมาพร้อมความคิดในหัว  

 

 

 

“ได้สิ ลูฟี่” เธอตอบรับง่ายดาย

 

 

 

“มีของอยากได้อยู่ที่เรือของพวกทหารเรือน่ะ ช่วยเอามาให้ทีซิ”

 

 

 

“ได้เลย” โรบินยิ้มรับ ขอเพียงเป็นคำสั่งของกัปตันคนนี้ ไม่ว่าอะไร หรือวิธีการไหน เธอก็พร้อมจะทำอยู่แล้ว

 

 

 

“จะให้ไปเอาอะไรเหรอ? บนเรือของเราไม่มีของนั่นรึ?” แฟรงกี้ค่อนข้างจะมั่นใจว่าบนเรือซันนี่มีหมดทุกสิ่งอันจริงๆ

 

 

 

 

“อืม ของนั่นเรือเราคงไม่มีหรอก แต่เรือของพวกโน้นน่ะ มีแน่ๆ ฝากทีนะ โรบิน!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 







 

ลูฟี่คิดว่าความทรงจำประมาณนั้น มีแค่สองคนนั่นเท่านั้นเหรอ (โถ เด็กน้อย)



มาต่อแล้วค่าาา ตอนหน้าคิดว่าหลายคนอ่านคงเดาออกว่าตัวละครตัวไหนจะโผล่มานะคะ



ว่าแต่ลูฟี่ให้ไปเอาอะไรที่เรือของพวกทหารเรือนะ OvO










ฮาโหล มาต่อแล้วเจ้าค่ะะ


ไปต่างจังหวัดมาอีกแล้ว แอบอ่านฟิกชาวบ้านแต่ยังไม่ได้ไปเม้นเลย ;v;


ตามคำเรียกร้อง ปล่อยคนอื่นมีบทบาทบ้างเนาะ ^0^ (แม้จะแค่ในฝันก็เถอะ!)

ไหนๆ ก็ได้ผลไม้คืนมาอีกลูก ก็ต้องมีความทรงจำเด็ดๆ เอ้ยย แปลกๆ ติดมาบ้างซิ


อัพเรื่อยๆ ยามว่าง สำหรับกุ่มคนรักฟี่โกะค่า ^^













 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 186 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2051 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 18:50

    อะไรอ่ะอยากรู้

    #2,051
    0
  2. #1991 เจ้าเหมียว~ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 02:36
    ชอบเอเนลมาก ไม่ค่อยเห็นคนแต่ง จะว่ามีก็น้อยเหลือเกิน หื้มมม มีความสัมพันธ์แบบั้นมากกว่าสองคนอีกหรอลูฟี่~ นอกเรือหนูจะปักธงกี่คนก็ได้ แต่! อย่าลืมปักธกสองหนุ่มในเรือด้วยล่ะ จัดหนักเลยลูฟี่555 รอนะคะ ชอบมากๆ ทีมออลลูฟี่

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 14 สิงหาคม 2561 / 02:37
    #1,991
    0
  3. #1895 Ljchompoo25 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 00:16
    เสี่ยมาแนวsmเหรอเนี่ยยยยย
    #1,895
    0
  4. #1433 dekice (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 19:51
    ป๋าดอฟมาเล่นSMปิดตาอะไรฟี่เนี่ย ฟี่ขยันสร้างฮาเร็มเกินไปแหล่ว~~
    #1,433
    1
    • #1433-1 dark_violeta(จากตอนที่ 14)
      2 เมษายน 2560 / 19:14
      แปะป้ายฮาเร็มค่ะเรื่องนี้ 55
      #1433-1
  5. #1259 l3oss_it (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 02:04
    ลูฟี่ลูกอยากได้อะไรเหรอค่ะ
    จะว่าไปทุกคนบนเรือซันนี่ถ้าเป็นเรื่องที่ลูฟี่ต้องการถึงจะขัดใจและไม่ชอบอย่างไง ก็ยังพร้อมจะทำตามความต้องการที่เอาแต่ใจของลูฟี่อยู่ดี แต่ถ้าเรื่องไหนมันอันตรายจนอาจจะทำให้ลูฟี่ตายได้ก็ปกปิดและขัดคำสั่งได้อย่างโหดมากอยู่นะ
    แต่คนที่เปย์ลูฟี่มากที่สุดในเรื่องก็ยกให้โรบินเลย ขอแค่นายต้องการไม่ว่าอะไรก็จะหามาให้ ย่อมใจมากอ่ะ
    เอเนลล่ะ เรื่องนี้มีเอเนลด้วย นายกลับมาจากไปท่องเที่ยวที่อาณาจักรดวงจันทร์ได้แล้วงั้นเหรอ 5555
    สงสารซันจิ ถึงจะสมองจะรู้ว่าอะไรคือความจริงแต่ใจนั้นไม่ยอมฟัง
    #1,259
    1
    • #1259-1 dark_violeta(จากตอนที่ 14)
      13 ธันวาคม 2559 / 01:37
      นั่นสิคะ อาจจะเพราะเป็นกัปตัน และตามการดำเนินเรื่องสี่วนใหญ่ เวลาเกิดวิกฤติก็มักจะเป็นลูฟี่ที่พึ่งพาได้ และห่วงเพื่อนมากที่สุด จุดนี้ ทุกคนน่าจะรู้สึกได้ และปฏิกิริยาต่างๆ ก็เลยเป็นไปโดยอัติโนมัติ เชื่อใจโดยดุษฏีไป

      ใครที่เปย์ฟี่มากสุด อันนี้ไม่เเน่ใจแต่โรบินก็น่าจะคนแรกๆ จริงๆ ค่ะ ^^
      เอเนลนี่เป็นอะไรที่อยากให้กลับมาจริงค่ะ พลังนายนี่น่าเสียดายมากๆ นะ 55
      #1259-1
  6. #1165 zmbyun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 23:30
    ของที่จะให้โรบินไปเอานี่ใช่โคบี้ป่าวเนี่ยลูฟี่จังงงง
    #1,165
    0
  7. #1024 midnight96 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 05:11
    ลูฟี่แค่ 2 คนนะยังน้อยไปสำหรับนายนะ ทำใจเถอะลูฟี่ #สาววายพร้อมกรี๊ด
    #1,024
    0
  8. #1023 midnight96 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 05:10
    ลูฟี่แค่ 2 คนนะยังน้อยไปสำหรับนายนะ ทำใจเถอะลูฟี่ #สาววายพร้อมกรี๊ด
    #1,023
    0
  9. #978 Fifa30152 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:51
    ลูฟี่ ฮาเรมนายชักจะเยอะเกินล้ะนะ 5555+ แต่ยังไงก้เชียร์ลอว์ ><
    #978
    0
  10. #958 วันวานlove...one piece (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:39
    เจ้านกอย่ามาฉวยโอกาสมาก

    แต่ยังไงลูฟี่ก็เป็นของลอว์อยู่ดีแหละ5

    แต่แหมถามได้ตรงประเด็นมากโรบิน ท่าทางจะมากกว่าสองแน่ๆ

    อยากรู้วันที่เมะคนอื่นๆจะเจอลูฟี่สภาพนี้จริงๆจะมีปฏิกิริยายังไง

    และอยากให้มิคฮอค์มาเป็นเมะของลูฟี่ด้วยจัง

    เจ้าบ้าสายฟ้าจะมาแล้วซินะ

    ไว้จะมาอ่านและเม้นใหม่วันหลังนะ ไปนอนก่อนล่ะ บายจ้า

    ปล. รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยูน คุณขุนนางพันปี คุณ fall4U [Forgotten] คุณขอแค่รัก

    #958
    0
  11. #863 ~‘!!วม7พs์กs:xา!ลื•๑’~ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 01:14
    คนสวยเพลีย ฟี่น้อยทำไมความลับเยอะจัง  เเถมเเอบไปจุกกุ้กับดอฟฟี่อีก-0-''
    #863
    0
  12. #743 Snookkk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 17:24
    ไรท์เตอร์หายไปไหนรึ (;-----/)
    #743
    0
  13. #642 Buka (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 22:13
    เมะสองต้องห้ามแต่ถ้าเกินกว่านั้นก็เป็นที่สนุกหนานสำหรับเขาเลย จะได้เจอสายฟ้คุงเหรอเนี่ยตื่นเต้นจัง
    #642
    0
  14. #569 Miga1412 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 16:52
    อัพต่อๆน้า รอลอว์ออกโรงอยู่น้า
    #569
    0
  15. #547 จีจี้ซัง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 19:58
    ซะ...ซะ...สายฟ้ามาแล้วววววววววววววววววววววววววว
    #547
    0
  16. #532 Marshmallow KinG (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 19:28
    แอร๊ย เราใหกล้ลงแดงตาย มาอัพเถอะค่ะ!
    หนูลูฟี่สร้างฮาเร็มเลยเถอะลูก... ความทรงจำอะไรกันเนี่ย  =w= #บิดไปบิดมาอย่างขวยเขิน(?)
    #532
    0
  17. #526 Miga1412 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2557 / 19:25
    ต่อเร็วๆนะคะ
    #526
    0
  18. #524 Trafal-kung Fanclub (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 01:28
    อา....กรี๊ดครับ...ดอฟคุง ทราฟาลคุง เพื่อนที่ถูกหักแขน ของที่ต้องไปเอาในกองทัพเรือ...ความลับเยอะจริงๆ นะ ลูซจัง...แต่ก็..ท้าทายไม่เลวนี่ ผมเดาคร่าวๆ นะ เพื่อนที่ถูกหักแขนคนนั้นน่ะ หมายถึงยูสคุงหรือเปล่านะ...



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 สิงหาคม 2557 / 16:41
    #524
    0
  19. #520 พวกครั่งวันพีช (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 20:41
    เอเนลมาได้ไงฟะเนี่ย! เเล้วไหง จู่ๆนกกระทุงมาได้ไงเนี่ย อ๊ากกกกกกกก ลูฟี่สองคนก็พอเเล้วนะ ถ้าสามก็มากไป
    #520
    0
  20. #519 TZ'sTZ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 13:50
    กรี๊ดดดดดด ชูป้าย ปูเสื่อ นั่งรอตอนต่อไปค่า
    #519
    0
  21. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  22. #516 นีไนล์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 22:17
    ต่อ ต่อ ต่อ ต่อ ต่อ
    โอมจงมาต่อเถิดค่าาาาาา
    พลีสสสสสสสสสส

    หนุกมากคะไรต์ 
    อัพไวๆ สู้ๆนะคะ
    #516
    0
  23. #515 toy6342 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 21:05
    น่าลุ้นมาก มาต่อไวๆนะ
    เป้นกำลังใจให้
    #515
    0
  24. #514 inlove_inlove (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 16:55
    ยาวเป็นหางว่าวเลย 
    ไม่อยากจะคิดว่ามีใครมั่ง  ตั้งเป็นฮาเร็มได้เลยนะนี่

    รอ ต่อ ไป
    #514
    0
  25. #513 fall4U [Forgotten] > (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 22:41
    ตะกี้ลืม :D
    คือ.....สายลับของโรบินนี่ใคร =__=? ซาโบ?..ไม่น่าใช่ -.- โคบี้?..ไม่น่านะ รึป่าว =_= มีใครอีกฟะ? 
    #513
    0