[KNB] [All Kuroko] the last Black-tailed gull

ตอนที่ 2 : วันแรกที่เรียบง่ายดุจธารน้ำใส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    11 ก.พ. 58













ตั้งแต่โบราณกาลมา มีคำกล่าวไว้ว่า กษัตริย์ที่ดีหลายร้อยปีจะมีสักองค์ ข้าเฝ้าสงสัย ยอดคนเช่นไรที่ดีพร้อมถึงขนาดที่ประเทศชาติไม่อาจขาดได้ ประชาชนรักใคร่เทิดทูนสักการะ คนผู้นั้นจะใช้ชีวิตโดยแบกรับเอาความหวังความปรารถนาของบ้านเมืองไว้ได้อย่างไร? 






ตั้งแต่โบราณกาลอีกเช่นกัน มีคำกล่าวไว้ว่า อย่าได้เผลอ หลงรักกษัตริย์ที่ดีเด็ดขาด นั่นก็เพราะยอดคนแห่งแผ่นดินผู้นั้นถูกกำหนดมาแล้วให้ไร้ใจ






เมื่อครั้งยังเยาว์ข้าเคยสงสัย ว่า ไร้ใจ นั้นมีความหมายเช่นไร ครั้นเติบใหญ่จึงได้รู้ซึ้งอย่างสุดประมาณ ว่าบุรุษผู้ไร้ใจนั้นคือผู้ที่สามารถสังหารได้แม้แต่บุคคลอันเป็นที่รักยิ่ง แม้เพียงความผิดเล็กน้อยคนผู้นั้นก็ไม่คิดจะผ่อนปรนให้ เด็ดขาดและองอาจเหนือใคร เช่นนั้นจึงถือเป็นยอดคนที่ทั่วหล้าต่างสรรเสริญ






สงสัยยิ่งนัก ในคืนเดือนมืด คืนซึ่งหิมะพร่างพราวลงสู่พื้นไม่หยุด ดุจเทพธิดาอาภรณ์ขาวแห่งฤดูเหมันต์ หากท่านไม่สบตาข้า และหากข้าไม่จับมือท่าน ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในแผ่นดิน เรื่องราวทั้งหมดจะจบลงเช่นไร

 

 








 

ใต้คือแสงยานุภาพทางทหารของแคว้นโทโอ เหนือคือเซย์ริน ดินแดนรกร้างติดทะเลสาบพระจันทร์อำพรางสถานที่ซึ่งเล่าขานกันว่าผู้คนแปลงกายเป็นพยัคฆ์ได้ ตะวันออกคือเมืองท่ามายาอันแสนมั่งคั่งซึ่งอยู่ในครอบครองของไคโจ ตะวันตกคือซูโตคุ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการชำระบาป และกลาง ความรุ่งเรืองอันยิ่งใหญ่ที่ผนึกรวมอำนาจของทุกแคว้นไว้ ราคุซัน






แรกที่ก้าวเท้าเข้ามาในพระราชวังแห่งทิศบูรพาของราคุซันนั้น ข้ารู้สึกได้ว่ามือที่หยาบกร้านของท่านแม่กำมือข้าแน่นขึ้นจนเกือบจะรู้สึกเจ็บ ข้าเดินตามก้าวย่างอันเชื่องช้านั้นไป ในใจก็ได้แต่สงสัย จะมีอะไรรอข้าอยู่ในวังนอกจากงานทาสและงานรับใช้ทั่วไปหรือ?






คิดอยู่เพียงไม่นาน จู่ๆ ท่านแม่ก็ทรุดตัวลงนั่งในระดับเดียวกับข้าที่หน้าประตูสีแดงสดบานใหญ่ ประคองใบหน้าของข้าขึ้นมอง เอ่ยเสียงกระซิบ






“ลูกเอ๋ย ต่อแต่นี้ ที่นี่คือสถานที่ที่เจ้าต้องอยู่ให้ได้ จะยากลำบากแค่ไหนก็ดีกว่าความเป็นอยู่ที่ด้านนอกนัก”






ข้าพยักหน้าให้ท่าน ที่หมู่บ้านข้ามีเด็กที่แอบพ่อและแม่กิน ดิน อยู่ ว่ากันว่ารสชาติของมันเค็มอ่อนๆ คล้ายเกลือข้าเองก็ไม่เคยลองชิมและคิดว่าคงต้องลำบากมากจริงๆ ถึงคิดจะไปกินดินได้






“มีอยู่สองสิ่งที่เจ้าห้ามเอ่ยออกไป ฮิยาโกะ ต่อไปเจ้าจงใช้ชื่อของเท็ตสึยะ พี่ชายของเจ้า จงอย่าบอกใครว่าเจ้าคือผู้หญิง ทำได้หรือไม่” นิ้วมือของแม่ลูบไล้แก้มของข้า ก่อนจะลูบเส้นผมสีฟ้าอ่อนรุงรังบนหน้าผากขึ้นมอง ท่านยิ้มอย่างใจดี ที่ริมฝีปากสั่นเทาเล็กน้อย






“อย่าให้ผู้ใด เห็นใบหน้าของเจ้า”






ข้ายกมือขึ้นจับที่มือแม่ สงสัยแต่ก็ไม่ได้ถาม ในเวลาที่ใกล้จะต้องลาจาก ข้ารู้ดีว่าคงไม่ได้เจอท่านอีก เกรงเหลือเกินว่าเสียงที่เปล่งออกไปจะเป็นเสียงสะอื้น มากกว่าเสียงเอ่ยถาม






“อย่าเข้าใกล้บรรดาเจ้าแคว้นหรือเชื้อพระวงศ์ พวกนั้นนำพาปัญหา และเจ้าจะเฉียดใกล้ความตาย จงอยู่อย่างไร้ตัวตน จงอดทนและมีความสุขให้ได้นะลูกแม่”






ข้าพยักหน้า น้ำอุ่นๆ ไหลมาที่หางตา ตอนที่เห็นธารน้ำตาเจิ่งนองอยู่บนใบหน้าของท่านแม่ ใบหน้าแสนอ่อนโยนที่ข้าเห็นอยู่ทุกเช้าค่ำ ใบหน้าเปื้อนถ่านยามหุงหาอาหาร ต้องจากกันเสียแล้ว บุพการีผู้มีพระคุณเพียงคนเดียวในชีวิตของข้า






คนในหมู่บ้านกลางหุบเขาที่เราอยู่เริ่มจะอดตายไปทีละคน เล่ากันว่าบ้านเกิดของข้าเป็นสถานที่ที่ทางการจงใจหลงลืม ไม่เคยมีความช่วยเหลือใดจากราชสำนักเนื่องจากความผิดบางประการ ท่านแม่หอบเสื้อผ้าพาข้าหนีออกมาจากที่นั่นในคืนวันที่พี่ชายฝาแฝดสิ้นใจ เป็นอีกคืนที่ท่านร้องละเมอหาท่านพ่อ ตระกูลคุโรโกะยามนี้เหลือเพียงข้าและท่านแม่แล้ว






“เท็ตสึยะ จงเชื่อฟังคนในวัง แต่ที่สำคัญที่สุดคือรักษาชีวิตไว้ เก็บตำราเล่มนี้ไว้ และเปิดอ่านยามจำเป็นถึงชีวิตจริงๆนะลูก” เอ่ยจบท่านแม่ก็ลุกขึ้น นางเดินถอยหลังไปสามก้าวเพื่อมองดูข้าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันหลังจากไปในนาทีที่คนของทางการเดินมารับตัวข้า






“ไปซะแล้ว นางหญิงชาวบ้านผู้นั้น” ชายแก่หน้าตาเหี่ยวย่นในชุดผ้าแพรสีน้ำตาลอ่อนหลุบตามองข้า ดวงตาของเขาดูเย็นชาแต่ก็แฝงความอ่อนใจ “นางขายเจ้าให้กับราชสำนักในราคาแสนถูก คงจะไม่ต้องการภาระเช่นเจ้ากระมัง” ข้าขมวดคิ้วให้กับคำพูดนั้น แต่ก็ไม่ได้เอ่ยค้านไป






“มีชีวิตและทำหน้าที่ ลูกเอ๋ย ชีวิตคนก็เพียงเท่านี้ ทั้งผู้เป็นนายและผู้เป็นบ่าว เจ้าก็คิดเสียว่าจากนี้ไปก็มีชีวิตให้ดีที่สุดก็พอ ตามข้ามาเถิด” ในคำพูดที่เจือทั้งความเมตตาและความปลงนั้นข้ารู้ว่าผู้เฒ่าท่านนี้ยังใจดีอยู่มาก






“เจ้าชื่ออะไร อายุเท่าไร?”






“คุโรโกะ เท็ตสึยะขอรับ ข้าอายุ 6 ขวบปีแล้ว” ข้าตอบไปตามที่ท่านแม่ฝากฝัง ชื่อของพี่ชายฝาแฝด ต่อแต่นี้ เป็นของข้าแล้ว






“คุโรโกะงั้นรึ เจ้ายังเยาว์นักไม่น่าเชื่อว่าจะสงบเสงี่ยมและรู้ความถึงเพียงนี้” ผู้เฒ่าพยักหน้าทั้งรอยยิ้ม “เช่นนั้นปู่จะให้เจ้าลองเลือก ในราชสำนักมีหน้าที่หลักๆ อยู่ไม่กี่อย่างที่เด็กจากนอกรั้ววังจะสามารถทำได้ หนึ่งนักบวช สองทหาร สามข้ารับใช้ส่วนพระองค์ สี่เด็กรับใช้เบื้องล่าง 4 หน้าที่นี่เจ้าจะเลือกอันใด?”






ข้าหลุบสายตาคิดถึงหน้าที่ที่จะได้หลีกเลี่ยงสายตาบรรดาเชื้อพระวงศ์ได้ดีที่สุด “ล้วนแต่น่าทำทุกสิ่งไป แต่ข้าเลือกเด็กรับใช้เบื้องล่างขอรับ” ข้าตอบออกไป แน่วแน่และมั่นคง






“เช่นนั้นหรือ? ข้าคิดว่าเด็กที่เงียบสงบเช่นเจ้าหากไม่เก่งกาจหาตัวจับยากแล้ว ก็คงเป็นพวกบื้อใบ้ไร้อนาคต เหตุใดเจ้าจึงเลือกเช่นนั้นเล่า บอกปู่ซิ?”






“เพราะคุโรโกะรักตัวกลัวตายขอรับท่านปู่ สถานที่เงียบสงบคือสถานที่ที่ต่ำต้อยที่สุดในราชสำนัก หากรักชีวิตการไม่ผงาดขึ้นสู่ที่สูงคือทางเลือกที่ดีที่สุดของต้นหญ้าไร้ราคาเช่นข้าขอรับ” ข้าตอบ พยายามลดความฉะฉานในน้ำเสียง ราชสำนักราคุซันชื่นชมผู้มากความสามารถ เลี่ยงความเสี่ยงได้น่าจะดีที่สุด






“เป็นทหาร นักบวชหรือข้ารับใช้ส่วนพระองค์ก็ใช่ว่าจะได้ดี เผลอๆ อาจจะตายก่อนเด็กรับใช้เบื้องล่างก็เป็นไปได้ หึๆๆ คุโรโกะ เจ้าเลือกตัดอนาคตตัวเองเพื่อรักษาชีวิตเช่นนี้ ไม่แน่ว่ามารดาเจ้าผู้นั้น อาจเคยรับใช้ในพระรางวังแห่งนี้มาก่อนก็ได้”






ข้าโน้มกายลงต่ำ ไม่เอ่ยคำใด ผู้เฒ่าคนนี้ฉลาดหลักแหลม ทั้งยังตั้งใจลองภูมิ บางทีอาจจะเป็นบุคคลสำคัญในวังแห่งนี้ก็ได้






“ก็ดี คุโรโกะ เท็ตสึยะ เจ้าเลือกทางนี้ด้วยตัวเอง ทั้งยังมีเหตุผลหนักแน่น วัยเพียง 6 ปีเช่นเจ้า น่าเสียดาย ช่างน่าเสียดายนัก” ผู้เฒ่าในชุดผ้าแพรสีน้ำตาลแก่เอามือไพล่หลัง ถอนใจน้อยๆ แต่ก็พยักหน้าให้ข้า






วันแรกในรั้ววังราคุซันก็เป็นเช่นนี้ ราบง่ายดุจธาราน้ำใส ข้าไม่คิดเลยว่าต่อจากนี้ไปต่างหากจึงถือเป็นการใช้ชีวิตที่แท้จริง








...ชีวิตที่กำลังจะได้พานพบกับพวกเขาเหล่านั้น...

























ตอบเม้นใน reply ด้านล่างคมเม้นของทุกท่านนะเจ้าค่ะ


ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยียนตั้งแต่ยังไม่ทันลงเนื้อเรื่องค่า ^v^















SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

205 ความคิดเห็น

  1. #188 Fifa30152 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 01:38
    ปักไว้ค่ะ น่าติดตาม
    #188
    1
    • #188-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      24 กันยายน 2560 / 11:00
      อิอิ ขอบคุณค่า ^^
      #188-1
  2. #178 boodsadee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 15:57
    เท็ตสึยะนะ กรี๊ด
    #178
    0
  3. #158 eveATK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 21:20
    ติดตามมม
    #158
    0
  4. #118 Apple-Polisher (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 01:28
    กรี๊ดดดดดด ติดตามค่าา ><  ชอบการบรรยายมากเลย สู้ๆนะคะ
    #118
    0
  5. #113 Princess of Darkness (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 09:36
    เซอร์ไพมากค่ะอ่านตอนแรกก็หลงรักเรื่องนี้แล้วขอบคุณที่แต่งนิยายสนกๆให้อ่านนะคะ
    #113
    0
  6. #110 MONKEY D. GRACE (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 00:53
    สนุกมากค่า~
    #110
    0
  7. #106 ปิ่นนะคุคุ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 21:26
    เข้ามาแอบอ่านค่ะ 555 ตอนแรกว่าจะไม่ อ่านไปอ่านมา เฮ้ย มันใช่ 
    เท็ตจังเวอร์ผู้หญิงก็น่าอ่านไปอีกแบบ สู้สู้นะคะ ยูนซัง
    #106
    0
  8. #101 fall4U [Forgotten] > (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 15:14
    ผู้เฒ่านั้นไม่น่าจะเปนบุคคลธรรมดา แต่จะพิเศษถึงขั้นไหนเนี่ยสิ~ น่าจะมีบทบาทในอนาคตละมั้ง หรือว่าจะไม่? 5555
    #101
    0
  9. #69 creammmmmm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 00:22
    หนุกๆๆๆ พล็อตเรื่องในฝันเลยยยยย
    #69
    1
    • #69-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      5 มีนาคม 2558 / 00:19
      แง้ง้ ขอบคุณมากค่ะะ > <
      #69-1
  10. #30 yukiko12 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:22
    น่าติดตามมากค่ะะะ ภาษาบรรยายใช้ได้เลย ไม่รู้พลาดเรื่องงี้ไปได้ไง แงงงง กดFV ไว้แล้ว สู้ๆนะ!
    #30
    1
    • #30-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      16 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:43
      ขอบคุณมากค่าา ดีใจได้เจอแม่ยกแดงดำ คู่ฟินเบอร์หนึ่งของเราเลยย ;v;
      #30-1
  11. #22 l3oss_it (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:01
    ภาษาสวยสุดยอดอ่ะ ่อ่านแล้วแทบจะอินไปกับเรื่องเลยอ่ะ
    #22
    1
    • #22-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      15 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:41
      ขอบคุณค่าา
      เวลามีคนชมเรื่องภาษานี่จะแอบเกร็งเพราะกดดันเบาๆ 55 ;v;
      #22-1
  12. #11 exokrisyeol (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:38
    แม่เจ้าาาาาา ~~ ไรเตอร์สุดยอดดอ่ะค่ะ ใช้ภาษาสวยมากกก รีดชอบโฮกๆๆๆ น่าตื่นเต้น น่าติดตามมั๊กๆๆๆๆคร้าาา จะติดตามนะคร้าาา ^^ WRITER FIGHTING KUROKO FIGHTING
    #11
    1
    • #11-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      14 กุมภาพันธ์ 2558 / 04:05
      แอ่ ขอบคุณมากค่าา เรื่องภาษา สกิลอาจมีขึ้นมีลงได้ Orz แต่ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะค้าา >v<
      #11-1
  13. #9 onlymyid (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:36
    คุโรโกะะะะ
    #9
    1
    • #9-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      12 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:44
      น้องครกเข้าวังแร้วว ^v^
      #9-1
  14. #7 Azai Nagamasa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:45
    เนื้อเรื่องเปิดมาก็น่าอ่านแล้ว คุโรจังเป็นผู้หญิงแฮะ จะเป็นไงต่อ พยายามเข้านะคะ
    #7
    1
    • #7-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      12 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:43
      เฮ้ ขอบคุณมากค่าา
      #7-1
  15. #6 Buka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:56
    โตขึ้นนางเอกเรามีแววต้องสวยมากแน่ๆไม่งั้นท่านแม่คงไม่ย้ำขนาดนี้แถมต้องปลอมเป็นชายอีก แค่อ่านตอนแรกก็สนุกแล้วล่ะท่านยูน
    #6
    3
    • #6-2 Buka(จากตอนที่ 2)
      12 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:34
      เริ่มความสัมพันธ์กันตั้งแต่เด็กแบบนี้เหมือนค่อยๆปลูกต้นรักเลย
      #6-2
    • #6-3 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      14 กุมภาพันธ์ 2558 / 04:03
      ค่อยๆ ปลูกจริงๆ ค่ะ นางเอกกับพระเอกแต่ละคนยังวัยกระเตาะอยู่เลยย
      (คุโรโกะ 6 ขวบ) (บรรดาเจ้าชายๆ 10 - 11 ขวบ) ^0^
      #6-3
  16. #4 ` (vanillashake) -? (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:04
    มาตอนแรกก็น่าติดตามซะแล้วววว
    อยากให้เท็ตจังเจอพวกเขาเหล่านั้นเร็วๆ -///-
    #4
    1
    • #4-1 dark_violeta(จากตอนที่ 2)
      12 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:40
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะะ ปั่นมาต่อแล้วน้ออ >v<
      #4-1