The Nothingness แดนสวรรค์ของผู้หลงลืม

ตอนที่ 1 : บทนำ<THE NOTHINGNESS>

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 ต.ค. 56

  คุณเคยสงสัยไหมว่า "โลกที่เราอยู่ในตอนนี้ คือโลกที่เราอยู่จริงๆหรือ?" แล้วถ้าไม่ใช่ มันคือที่ไหนกันล่ะ โลกที่ฉันอยู่ตอนนี้ คือ อีกโลกหนึ่ง เป็นโลกที่อยู่ระหว่างโลกแห่งความเป็นจริง และโลกแห่งความฝันเป็นดินแดนที่ไร้ขอบเขต ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ และไม่มีแม้แต่วันเวลา เราเรียกที่แห่งนี้ว่า"THE NOTHINGNESS <เดอะ น็อธธิงเนส>"ดินแดนแห่งความว่างเปล่า  

   ที่นี่เราทุกคนอยู่เหนืออำนาจของเวลา หรือพูดง่ายๆก็คือเป็น"อมตะ" และสามารถทำทุกอย่างได้ตามใจ 
ถึงแม้จะไม่มีวันเวลาแต่ดวงอาทิตย์และ ดวงจันทร์ยังคงทำหน้าที่ของมันอยู่ ยังคงมีกลางคืน กลางวัน แต่ถึงจะผ่านไปนานเท่าไร นับได้กี่วัน กี่เดือน หรือกี่ปี แต่ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ทุกคนยังคงอยู่อย่างมีความสุขเหมือนวันแรกที่มาที่นี ใช่...เราไม่ได้อยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิดหรอกนะเดิมทีแล้วทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็คือประชากรของโลกแห่งความเป็นจริง เมื่อมาที่นี่ทุกคนจะอายุเท่าตนเองในโลกแห่งความเป็นจริงแต่ที่ต่างไปคือ ที่นี่อายุของเราไม่มีวันเปลี่ยนแปลงเรียกได้ว่าเป็นดินแดนสวรรค์เลยก็ว่าได้ ทุกคนที่มาที่นี่ล้วนมาเพราะต้องการลืมบางสิ่งโดยการทำสัญญากับท่านเทพผู้ถูกลืมในความฝัน ซึ่งเทพองค์นี้คือกุญแจสำคัญในการเข้าสู่โลกใบนี้ และวิธีการจะออกจากโลกใบนี้เพื่อกลับไปสู่โลกแห่งความจริงก็ง่ายแสนง่าย แค่เราต้องนึกให้ออกว่าสิ่งที่เรา"ลืม"นั้นคืออะไร เพียงแต่หลังจากได้ก้าวสู่โลกใบนี้แล้วความทรงจำทั้งหมดของเราจะถูกปิดผนึก ไม่มีใครรู้ว่าตนเองมาที่นี่เพื่ออะไร ไม่รู้ว่าในโลกที่จากมานั้นตนเองเป็นใคร เพราะที่นี่ตัวตนของเราทุกคนได้ถูกจัดวางไว้แล้วตั้งแต่ต้น ไม่ว่าจะเป็น กษัตริย์ พลทหาร ท่านหญิง ท่านชาย ทนายความ หมอ หรือแม้แต่ แม่ค้าตามร้านค้าต่างๆ ทุกคนอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขมากเสียจนแทบไม่คิดอยากจะกลับไปสู่โลกแห่งความเป็นจริง ซึ่งฉันเองก็เป็นอีกหนึ่งคนที่คิดเช่นนั้น
   
   ทำไมถึงไม่มีใครคิดว่าเราจะต้องติดแหง็กอยู่ที่นี่ไปจนตลอดกาล หรือจนกว่าจะถึงวันสิ้นสลายของโลกใบนี้ แล้วตัวเราที่อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงล่ะ ตัวตนของเราในโลกนั้นจะถูกลบทิ้งไป หรือจะเป็นอย่างไรบ้าง หากเราไม่กลับไป ความคิดเหล่านี้มาอยู่ในหัวของฉันตั้งแต่เมื่อไรกันนะ? คงเป็นตอนนั้นสินะ ตั้งแต่ที่ฉันได้พบ"เขา" และ"เขา"นี่แหละเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉันอยากกลับไปสู่โลกแห่งความเป็นจริง

   ฉันลืมอะไรไปนะ? ไม่ว่าจะพยายามนึกเท่าไร ความทรงจำของฉันก็มีเพียงความทรงจำหลังจากที่ฉันมาถึงที่นี่เท่านั้น ท่านเทพผู้ถูกลืม อะไรคือสาเหตุที่ทำให้ฉันตงลงทำสัญญากับท่านกันนะ ถึงแม้ฉันจะรู้สึกกล้าๆกลัวๆเกี่ยวกับเรื่องที่ฉันได้ลืมไปเพราะมันคงเป็นเรื่องไม่ดีแน่ ฉันถึงได้วิธีนี้จัดการกับมัน แต่ตอนนี้ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเลวร้ายสักแค่ไหน ฉันก็ยินดีที่จะรับรู้และยอมรับมัน เพราะฉันในตอนนี้ควรจะตื่นขึ้นมาพบกับความจริงและกลับไปสู่โลกแห่งความจริงสักที...
        "ขอให้ความจริงไม่สามารถทำร้ายใคร"

   ผมได้ให้สัญญากับเธอคนนั้นเอาไว้ หากผมผิดคำสัญญา เธอจะหนีผมไปตลอดกาล และผมทำให้เธอหนีผมไป ที่น่าแปลกคือเธอหายไปจากความทรงจำของคนที่เคยรู้จักเธอ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!? ผมยังคงจำเรื่องราวของเธอได้ดี ทั้งใบหน้าของเธอ รอยยิ้มของเธอ เสียงของเธอ แต่ผมรู้สึกว่าทุกอย่างมันกำลังเลือนหายไป ผมจะไม่มีวันยอมให้เป็นแบบนั้น ผมจะตามหาเธอ ต่อให้ผมต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ผมจะต้องหาเธอให้เจอ ถึงแม้เธอจะหายไปจากความทรงจำของผม แต่ไม่มีวันที่หัวใจของผมจะลืมเรื่องของเธอ มันยังคงฝังลึกอยู่ในนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับผมก็ตามผมจะไม่ลืมเธอ... 
     "ขอให้โชคชะตาได้โปรดนำทางให้ผมได้พบกับเธอ"  

   ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ ทำไมเธอถึงได้รักคนๆนั้นมากมายเหลือเกิน บางทีหากผมพบกับเธอก่อน เธอจะรักผมบ้างไหม? หากไม่มีเขาคนนั้น เธอจะมองผมไหม? ตลอดเวลาที่ผมคอยอยู่เคียงข้างเธอ แต่เธอกลับคิดถึงแต่เขา สุดท้าย ผมจึงเลือกที่จะจากไป...
      "ขอให้เธอมองผมบ้าง ถึงแม้เธอจะไม่รักผม" 
   









---------------------------------------------------
จะพยายามอัพเรื่อยๆนะ อย่ารีบนะ ใจเย็นๆ 
ขอโทษจริงๆถ้าอัพช้า 

0 ความคิดเห็น